wildagliptyna
Wildagliptyna jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4). Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny zależne od glukozy oraz hamują wydzielanie glukagonu.
Lek ten jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z metforminą, sulfonylomocznikiem lub insuliną. Wildagliptyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa – nie powoduje hipoglikemii w monoterapii i nie wpływa na masę ciała pacjentów, co jest istotną zaletą w porównaniu do niektórych innych leków przeciwcukrzycowych.
Dawkowanie wildagliptyny zazwyczaj wynosi 50 mg dwa razy na dobę lub 100 mg raz na dobę, w zależności od schematu terapeutycznego. Lek jest zwykle dobrze tolerowany, a najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy i łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz dostosować dawkowanie u osób z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem z walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Należy unikać stosowania Ramizek Combi podczas procedur pozaustrojowych z błonami wysokoprzepływowymi (np. poliakrylonitryl) ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Wysokie ryzyko hiperkaliemii występuje przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, takrolimusu oraz heparyny, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, dysfagia, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek znieczulający, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, procedura pozaustrojowa, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, wildagliptyna, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek oraz reakcje hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywowanym układem RAA, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami elektrolitowymi, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wyrównanie odwodnienia i niedoborów elektrolitów. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i wymaga natychmiastowego odstawienia po jej potwierdzeniu. Zaleca się unikanie podwójnej blokady układu RAA (np. z AIIRA lub aliskirenem) ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, a w przypadku konieczności takiego leczenia – ścisły nadzór specjalistyczny z monitorowaniem czynności nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, brak laktazy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dziedziczna nietolerancja galaktozy, ewerolimus, funkcja nerek, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Interakcje leku – Polpril 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jego stosowanie podczas pozaustrojowych zabiegów z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz w połączeniu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych i obrzęku naczynioruchowego. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową (diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, ko-trimoksazol, cyklosporyna, heparyna), które mogą prowadzić do hiperkaliemii, wymagając regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, aliskiren, allopurinol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, działanie hipoglikemiczne, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, izoproterenol, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, morfologia krwi, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, polipragmazja, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hematologiczna, sakubitryl z walsartanem, sól litu, spironolakton, substancja wazopresyjna, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, trimetoprym, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności nerek, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Interakcje leku – Dironorm 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Lizynopryl w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza inhibitorami RAAS, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz inhibitorami obojętnej endopeptydazy (np. sakubitryl/walsartan) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie lizynoprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie lizynoprylu z litem może prowadzić do toksyczności litu, a z NLPZ (w tym ASA ≥ 3 g/dobę) do osłabienia działania hipotensyjnego i ryzyka pogorszenia funkcji nerek. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu, litu oraz funkcji nerek, a także ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczy, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, doustny lek hipoglikemizujący, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, inhibitor proteazy, ko-trimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lizynopryl, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, sakubitryl walsartan, sympatykomimetyk, symwastatyna, takrolimus, tkankowy aktywator plazminogenu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.
Produkt leczniczy GluaMet zawiera wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) i wykazuje farmakokinetykę zgodną z profilem obu substancji podawanych osobno. Wildagliptyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Cmax po 1,7 h na czczo), wysoką biodostępnością (85%) oraz niskim wiązaniem z białkami osocza (9,3%). Metabolizm wildagliptyny obejmuje głównie hydrolizę do nieaktywnego metabolitu LAY 151 (57% dawki), bez istotnego udziału enzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Wildagliptyna jest wydalana głównie z moczem (85%), z okresem półtrwania około 3 godzin po podaniu doustnym. Metformina osiąga Cmax po około 2,5 h, ma biodostępność 50-60%, jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki, a jej okres półtrwania wynosi około 6,5 h. Spożycie pokarmu wpływa na farmakokinetykę metforminy, zmniejszając Cmax o 26% i AUC o 7% przy dawce 1000 mg, a także opóźniając Tmax z 2 do 4 godzin, natomiast nie wpływa istotnie na wildagliptynę.
AUC, biorównoważność, Cmax, cytochrom P450, dystrybucja pozanaczyniowa, farmakokinetyka, hydroliza wildagliptyny, izoenzym CYP 1A2, izoenzym CYP 2C8, izoenzym CYP 2C9, izoenzym CYP 2D6, izoenzym CYP 2E1, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens ogólnoustrojowy, metformina, okres półtrwania, peptydaza dipeptydylowa IV, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wildagliptyna, wydzielanie kanalikowe, wysycalność wchłaniania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Agnis 50 mg
Agnis to lek zawierający 50 mg wildagliptyny w każdej tabletce, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe o średnicy 8 mm, niepowlekane, z oznaczeniem „50” na jednej stronie. Substancją pomocniczą istotną z klinicznego punktu widzenia jest laktoza bezwodna w ilości 47,82 mg na tabletkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości mechaniczne i farmaceutyczne tabletki.
celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza bezwodna, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, tabletka 50 mg, utylizacja leków, wildagliptyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kwikaton 50 mg
Wildagliptyna w dawce 50 mg (Kwikaton) jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, mającym na celu poprawę kontroli glikemii. Może być stosowana jako monoterapia u pacjentów, u których modyfikacja stylu życia (dieta i aktywność fizyczna) nie przyniosła wystarczającej poprawy, zwłaszcza gdy metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto wildagliptyna jest wskazana w terapii dwulekowej w skojarzeniu z metforminą, sulfonylomocznikiem lub tiazolidynodionem, w zależności od indywidualnych potrzeb i tolerancji pacjenta. Terapia dwulekowa z metforminą jest zalecana, gdy maksymalna tolerowana dawka metforminy nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, natomiast skojarzenie z sulfonylomocznikiem lub tiazolidynodionem jest wskazane przy przeciwwskazaniach do metforminy lub niewystarczającej kontroli glikemii.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, indywidualizacja leczenia, insulina, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, poziom glukozy we krwi, profil bezpieczeństwa, schorzenie współistniejące, stężenie glukozy, sulfonylomocznik, terapia dwulekowa, terapia trójlekowa, tiazolidynodion, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inhibace Plus
Produkt Inhibace Plus, zawierający cylazapryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z pobudzonym układem renina-angiotensyna-aldosteron, nadciśnieniem nerkowo-naczyniowym, hipoperfuzją nerek, niedoborem sodu lub objętości wewnątrznaczyniowej, ciężką niewydolnością serca oraz wcześniejszym leczeniem lekami naczyniorozszerzającymi. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży oraz u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min/1,73 m². Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak ARDS oraz zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC, SCC), co wymaga edukacji pacjentów i regularnej kontroli dermatologicznej.
afereza lipoprotein o małej gęstości, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba mózgowo-naczyniowa, cylazapryl i hydrochlorotiazyd, dusznica bolesna, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatriemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie odczulające, małopłytkowość, marskość wątroby, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra niewydolność nerek, porfiria, racekadotryl, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Lotensin 10 mg
Benazepryl, inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest ryzyko addycyjnego działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, znieczulających oraz azotanów, co może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego. Podwójna blokada układu RAA (benazepryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest łączenie benazeprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na bardzo wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Hiperkaliemia jest szczególnie niebezpieczna przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny i heparyny, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, benazepryl, chlorowodorek benazeprylu, cyklosporyna, cytostatyk, działanie hipotensyjne, ewerolimus, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor enkefalinazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwnowotworowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, leukocytoza, leukopenia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, reakcja nitritoidalna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Melkart
Produkt leczniczy Melkart (wildagliptyna 50 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu cukrzycowej kwasicy ketonowej, nie może być stosowany jako substytut insuliny. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie parametrów nerkowych ze względu na ograniczone dane kliniczne. Stosowanie Melkartu jest przeciwwskazane przy zaburzeniach czynności wątroby, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz AlAT lub AspAT przekracza 3-krotnie górną granicę normy (>3 x GGN). Monitorowanie czynności wątroby powinno obejmować badania przed rozpoczęciem terapii, co 3 miesiące w pierwszym roku oraz okresowo po roku leczenia. W przypadku utrzymującego się wzrostu aminotransferaz lub objawów uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka) konieczne jest odstawienie leku, a po normalizacji wyników nie należy ponownie wznawiać terapii wildagliptyną.
aminotransferazy, badanie toksykologiczne, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, czynność lewej komory, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, klasyfikacja NYHA, niewydolność serca, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, wildagliptyna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie skóry, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zmiany skórne pęcherzowe, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, nie był formalnie badany pod kątem interakcji lekowych, jednak znane są interakcje poszczególnych składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz na przeciwwskazane kojarzenie z litem (ryzyko toksyczności z powodu zmniejszonego wydalania litu), sakubitrylem/walsartanem (zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, konieczny odstęp 36 godzin), a także na unikanie błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Spożywanie grejpfruta i soku grejpfrutowego jest niewskazane z powodu zwiększenia biodostępności amlodypiny i ryzyka niedociśnienia. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne i diuretyczne, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń elektrolitowych.
amlodypina, biodostępność amlodypiny, błona dializacyjna, cyklosporyna, czynność nerek, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hepatotoksyczne, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, działanie toksyczne, działanie wazopresyjne, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, insulinooporność, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, racekadotryl, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja hipoglikemiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, stężenie glukozy we krwi, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu w surowicy, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, tiazydowy lek moczopędny, wildagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – GluaMet 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający 50 mg wildagliptyny w połączeniu z metforminą w dawce 850 mg lub 1000 mg, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie ze względu na ryzyko wystąpienia zawrotów głowy jako działania niepożądanego. Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ GluaMet na sprawność psychomotoryczną, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o potencjalnych zagrożeniach. Pacjenci powinni być pouczeni o konieczności obserwacji własnych reakcji na lek, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawkowania, oraz o bezwzględnym powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie kaptoprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy łączeniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. Kaptopryl w połączeniu z kotrimoksazolem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, cyklosporyną czy heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu. Diuretyki tiazydowe i pętlowe mogą nasilać efekt hipotensyjny, zwłaszcza na początku terapii, dlatego zaleca się stopniowe wprowadzanie kaptoprylu i ewentualne przerwanie diuretyku. Ponadto, kaptopryl może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hipoglikemizujące, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kaptopryl, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek trombolityczny, leukopenia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Ponadto, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny, heparyny czy litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności. Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym kwasem acetylosalicylowym w dawce ≥3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, doksazosyna, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, glicerolu triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipoglikemizujący, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, makrolid, migotanie komór, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sodu aurotiojabłczan, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril 4 mg
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym sakubitryl/walsartan lub podczas pozaustrojowych metod leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Niezalecane jest łączenie z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną, kotrimoksazolem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparatami potasu oraz litem, ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek i toksyczności litu.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, błona dializacyjna, cyklosporyna, dipeptydylopeptydaza 4, doustny lek hipoglikemizujący, działanie niepożądane, eplerenon, estramustyna, frakcja wyrzutowa lewej komory, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, interakcja lekowa, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, sodu aurotiojabłczan, sól złota, spironolakton, środek znieczulający, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gliptivil 50 mg
Wildagliptyna, aktywny składnik leku Gliptivil, jest selektywnym inhibitorem enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP zarówno na czczo, jak i po posiłku. Mechanizm działania wildagliptyny polega na poprawie funkcji komórek beta trzustki poprzez zwiększenie wydzielania insuliny zależnie od glikemii oraz na regulacji wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje zmniejszeniem wątrobowego wydzielania glukozy i obniżeniem stężenia glukozy we krwi. W terapii nie obserwuje się opóźnienia opróżniania żołądkowego, co jest korzystne z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa leku. Wildagliptyna nie stymuluje wydzielania insuliny u osób z prawidłową glikemią, co wskazuje na jej selektywność działania w warunkach hiperglikemii.
cukrzyca typu 2, enzym DPP-4, GIP, glimepiryd, GLP-1, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, HOMA-β, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, opróżnianie żołądkowe, pioglitazon, podwójna ślepa próba, stosunek proinsuliny do insuliny, sulfonylomocznik, tiazolidynodion, trzustka, wątrobowe wydzielanie glukozy, wildagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, wysepki Langerhansa, żołądkowy peptyd hamujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glypvilo 50 mg
Lek Glypvilo (wildagliptyna) dostępny jest w postaci tabletek 50 mg, stosowanych głównie w dawce 100 mg na dobę, podzielonej na dwie dawki po 50 mg rano i wieczorem. Wyjątkiem jest terapia skojarzona z sulfonylomocznikiem, gdzie zalecana dawka wildagliptyny wynosi 50 mg raz na dobę rano, ze względu na brak wykazanej przewagi dawki 100 mg/dobę i konieczność rozważenia zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. Glypvilo może być stosowany jako monoterapia lub w terapii skojarzonej z metforminą, tiazolidynodionem, sulfonylomocznikami oraz insuliną, z możliwością przyjmowania tabletek niezależnie od posiłku. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, bez podwajania dawki w tym samym dniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dawkowanie wildagliptyny, górna granica normy, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, metformina, monoterapia, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, terapia doustna, tiazolidynodion, trzylekowa terapia doustna, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gliptivil Combo 50 mg + 850 mg
Gliptivil Combo to preparat w formie tabletek powlekanych, dostępny w dwóch wariantach dawkowania: 50 mg wildagliptyny z 850 mg metforminy chlorowodorku (odpowiadającej 660 mg metforminy) oraz 50 mg wildagliptyny z 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg metforminy). Tabletki mają charakterystyczny owalny kształt ze ściętymi krawędziami, różnią się kolorem (żółty dla dawki 850 mg i ciemnożółty dla dawki 1000 mg) oraz wymiarami: odpowiednio 21,6 ± 0,2 x 8,6 ± 0,2 x 7,4 ± 0,4 mm i 22,0 ± 0,2 x 9,0 ± 0,2 x 8,1 ± 0,4 mm. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kopowidon, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę, polidekstrozę, tytanu dwutlenek i talk w otoczce, co wpływa na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
Gliptivil Combo, hypromeloza, kopowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, maltodekstryna, metformina, metformina chlorowodorek, polichlorotrifluoroetylen, polidekstroza, polimer glukozy, polisacharyd, środek poprawiający sypkość, substancja błonotwórcza, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwpoślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, triglicerydy, tytanu dwutlenek, wildagliptyna, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny, takrolimusu i heparyny, które mogą nasilać hiperkaliemię. Ponadto, stosowanie Ramizek Combi z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego, a odstęp czasowy między podaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 36 godzin. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi, NLPZ, inhibitorami CYP3A4 oraz statynami (np. zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%) wymagają monitorowania parametrów klinicznych i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
antagonista receptora angiotensyny II, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, błona wysokoprzepływowa, cyklosporyna i takrolimus, dantrolen, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, makrolid, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, symwastatyna, trimetoprim i kotrimoksazol, wildagliptyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma dostępny jest w dwóch dawkach: 50 mg wildagliptyny + 850 mg metforminy chlorowodorku (663 mg metforminy) oraz 50 mg wildagliptyny + 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg metforminy). Tabletki powlekane różnią się kolorem (żółte dla dawki 850 mg i ciemnożółte dla dawki 1000 mg), rozmiarem (odpowiednio 19,4 ± 0,5 mm i 21,1 ± 0,5 mm) oraz oznaczeniami na powierzchni. Substancje pomocnicze obejmują hydroksypropylocelulozę, laktozę (93,5 mg w dawce 850 mg i 110 mg w dawce 1000 mg), celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, stearylofumaran sodu oraz składniki powłoki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000, talk i żelaza tlenek żółty (E 172). Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do dzielenia leku.
celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, laktoza, makrogol, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, produkt leczniczy, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wildagliptyna, wildagliptyna metformina, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Captopril Jelfa
Kaptopril, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolnością serca, chorobą nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) oraz u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek jest zwiększone, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków pętlowych lub oszczędzających potas. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i kreatyniny w surowicy oraz ocena białkomoczu, zwłaszcza przy dawkach powyżej 150 mg/dobę. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i ewentualne podanie 0,9% roztworu NaCl dożylnie; przejściowe niedociśnienie nie stanowi przeciwwskazania do kontynuacji leczenia.
afereza lipoprotein, agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, błona filtracyjna, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, ewerolimus, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunująca martwica wątroby, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, siarczan dekstranu, syrolimus, temsyrolimus, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem oraz podczas leczenia pozaustrojowego z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może nasilać hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, cyklosporyną, takrolimusem oraz innymi substancjami podnoszącymi stężenie potasu. Ponadto, inhibitory ACE mogą zwiększać toksyczność litu oraz nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać efekt hipotensyjny i pogarszać funkcję nerek.
alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, blokada układu RAA, błona dializacyjna, cyklosporyna, CYP3A4, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, leczenie pozaustrojowe, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek obniżający ciśnienie krwi, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, sól litu, symwastatyna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Interakcje
Wildagliptyna cechuje się niskim potencjałem interakcji farmakokinetycznych, gdyż nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 (CYP450). Badania kliniczne wykazały brak istotnych interakcji z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, glibyryd), lekami kardiologicznymi (amlodypina, ramipryl, walsartan, symwastatyna) oraz digoksyną i warfaryną u zdrowych ochotników, co pozwala na bezpieczne łączenie wildagliptyny z tymi preparatami bez konieczności modyfikacji dawkowania. Jednakże, u pacjentów stosujących inhibitory ACE (np. ramipryl, enalapril) istnieje zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co wymaga monitorowania i edukacji pacjenta. Hipoglikemizujące działanie wildagliptyny może być osłabione przez tiazydy, kortykosteroidy, leki tarczycowe oraz sympatykomimetyki, co wymaga częstszej kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, amlodypina, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, glibyryd, glikokortykosteroid, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor transportera OCT2, interakcja farmakokinetyczna, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pioglitazon, ramipryl, środek kontrastowy, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Preparat Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Ramipryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz z lekami powodującymi podwójną blokadę układu RAA (inhibitory ACE, ARB, aliskiren), co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych są przeciwwskazane z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, cyklosporyny, takrolimusu oraz heparyny. Dodatkowo, inhibitory CYP3A4 (np. makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze) mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki, zwłaszcza u osób starszych.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora alfa, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dobutamina, doksazosyna, dopamina, erytromycyna, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, izoproterenol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulozyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gluadda 50 mg
Produkt leczniczy Gluadda zawiera wildagliptynę w dawce 50 mg i jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Standardowa dawka dobowa wildagliptyny wynosi 100 mg, podzielona na dwie dawki po 50 mg (rano i wieczorem) i jest stosowana w monoterapii oraz w terapii skojarzonej z metforminą, tiazolidynodionem, pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. Wyjątkiem jest terapia dwulekowa z pochodnymi sulfonylomocznika, gdzie zalecana dawka wildagliptyny to 50 mg raz na dobę, aby zminimalizować ryzyko hipoglikemii. Maksymalna dawka dobowa wildagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, ale nie należy stosować dawki podwójnej tego samego dnia. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, Gluadda, górna granica normy, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, metformina, monoterapia, pochodne sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, terapia dwulekowa, terapia skojarzona, tiazolidynodion, trójlekowa terapia doustna, wildagliptyna, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Symibace 5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego (przeciwwskazanie). Inne leki zwiększające ryzyko obrzęku to racekadotryl, inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyna, co wymaga ostrożności i monitorowania. Cylazapryl może indukować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas, trimetoprymem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłej kontroli stężenia potasu w surowicy. Ponadto, stosowanie cylazaprylu z lekami moczopędnymi tiazydowymi lub pętlowymi może nasilać działanie hipotensyjne i prowadzić do hipowolemii, dlatego zaleca się modyfikację terapii i monitorowanie stanu pacjenta.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, cyklosporyna, digoksyna, doustny lek hipoglikemizujący, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipowolemii, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor receptora H2, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy pochodny kumaryny, lek znieczulający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, syrolimus, tachykardia odruchowa, temsyrolimus, tiojabłczan sodowo-złotowy, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, wazodylatacja, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viglita 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny wykazały, że lek ma szeroki profil bezpieczeństwa przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających te obserwowane u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce. W badaniach na psach stwierdzono opóźnienie wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji Cmax u ludzi. U gryzoni zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach z NOAEL wynoszącym 25 mg/kg mc. u szczurów (5-krotnie wyższa ekspozycja AUC niż u ludzi) oraz 750 mg/kg mc. u myszy (142-krotnie wyższa ekspozycja). Nie ustalono dawki NOAEL dla działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u psów. Wildagliptyna nie wykazała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie wykazały istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach NOAEL odpowiednio 75 mg/kg mc. (10-krotnie wyższa ekspozycja AUC) i 50 mg/kg mc. (9-krotnie wyższa ekspozycja AUC).
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melkart Duo 50 mg + 1000 mg
Melkart Duo, zawierający wildagliptynę (50 mg dwa razy na dobę) i metforminę chlorowodorek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, w tym długoterminowymi (>2 lata). Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, bez konieczności przerwania terapii. Najczęściej obserwowane objawy to hipoglikemia (1% w skojarzeniu z metforminą, 5,1% przy dodatkowym sulfonylomocznikiem), bóle głowy, zawroty głowy, nudności oraz drżenie. Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, występują rzadko (0,2-0,3% przypadków z podwyższeniem AlAT lub AspAT >3x ULN), zwykle bezobjawowo i ustępują po odstawieniu leku. Obrzęk naczynioruchowy jest rzadki i częściej pojawia się przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE. Masa ciała pozostaje stabilna podczas terapii (+0,2 do +0,6 kg w różnych schematach).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, drżenie, glimepirydem, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, metformina, nadmierne pocenie, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, podwyższenie aktywności aminotransferaz, pokrzywka, rumień, sulfonylomocznik, wildagliptyna, wildagliptyna i metformina, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmiany skórne pęcherzowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Tritace 10 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem (Entresto), co zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego i wymaga zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, pozaustrojowe zabiegi z użyciem błon poliakrylonitrylowych lub afereza LDL z siarczanem dekstranu w połączeniu z ramiprylem mogą wywołać ciężkie reakcje anafilaktoidalne, co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu, ciśnienie tętnicze, funkcję nerek oraz glikemię, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. diuretyki oszczędzające potas, trimetoprim, takrolimus), leków hipotensyjnych, NLPZ, leków przeciwcukrzycowych oraz soli litu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, pogorszenia czynności nerek, hipoglikemii i toksyczności litu.
afereza lipoprotein, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, aspiryna, azotany, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytostatyk, diklofenak, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, dysfagia, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor neprylizyny, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, morfologia krwi, naproksen, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sole litu, substancja wazopresyjna, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Accupro 5 5 mg
Chinapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów stosujących jednocześnie chinapryl z lekami zwiększającymi potas (np. diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli) ze względu na ryzyko hiperkaliemii. U pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek jednoczesne stosowanie chinaprylu z sulfametoksazolem+trimetoprimem może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii. Ponadto, leczenie skojarzone z diuretykami wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po pierwszej dawce chinaprylu; zaleca się odstawienie diuretyków lub zastosowanie niższej dawki początkowej oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 2 godziny. Podwójna blokada układu RAA (np. chinapryl z ARB lub aliskirenem) wiąże się z wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, biodostępność, blokada układu RAA, działanie hipotensyjne, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, NLPZ, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, potas w surowicy, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, stężenie aldosteronu, sulfametoksazol z trimetoprimem, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, węglan magnezu, wildagliptyna, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril Actavis 5 mg
Ramipril Actavis, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na znaczne ryzyko obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Również dializa z użyciem wysokoprzepuszczalnych błon poliakrylonitrylowych oraz aferezy LDL są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Leki takie jak racekadotryl, inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyna zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego i wymagają ścisłego monitorowania. Podwójna blokada układu RAA (ramipril z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) wiąże się z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, co wymaga unikania takiego połączenia.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, cyklosporyna, cytostatyk, dializator, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek alfa-adrenolityczny, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipoglikemiczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, trimetoprym, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Benalapril 5 5 mg
Enalapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania enalaprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na bardzo wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy kojarzeniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR, wildagliptyną oraz alteplazą, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Enalapryl może indukować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną i heparyną; w takich przypadkach konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą i dysfunkcją nerek.
aliskiren, alteplaza, amitryptylina, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, haloperidol, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, metformina, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, preparat moczopędny, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, syrolimus, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna, zaburzenie krążenia mózgowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Anvildis 50 mg
Podczas przepisywania wildagliptyny (Anvildis 50 mg) kobietom w wieku rozrodczym, planującym ciążę, będącym w ciąży lub karmiącym piersią, należy uwzględnić brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego leku w tych grupach. Badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ wildagliptyny na procesy reprodukcyjne przy dużych dawkach, a brak odpowiednich badań u kobiet ciężarnych uniemożliwia ocenę ryzyka dla płodu. Stosowanie wildagliptyny jest przeciwwskazane w ciąży i podczas laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy niezwłocznie przerwać leczenie i wdrożyć alternatywną kontrolę glikemii. Ponadto, brak danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka kobiecego oraz jej wpływu na płodność u ludzi wymaga szczególnej ostrożności i konsultacji lekarskiej.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Lotensin 20 mg
Benazepryl, inhibitor ACE stosowany w dawce 20 mg (Lotensin), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współpodawanie z lekami hipotensyjnymi, moczopędnymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, nitrogliceryną, azotanami oraz środkami rozszerzającymi naczynia może prowadzić do addycyjnego obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania i ewentualnego odstawienia leków moczopędnych 2-3 dni przed terapią benazeprylem. Podwójna blokada układu RAA przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, a kojarzenie z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, benazepryl może indukować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, benazepryl, cyklosporyna, cytostatyk, dysfunkcja nerek, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, leukocytoza, leukopenia, morfologia krwi, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obraz krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, preparat złota, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Tritace 5 5 mg
Ramipril, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprilu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprilu z sakubitrylem i walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu, ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Zabiegi hemodializy z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz afereza LDL z siarczanem dekstranu są również przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, stężenia potasu, funkcji nerek, glikemii oraz stężenia litu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. diuretyki oszczędzające potas, heparyna, trimetoprim), leków hipotensyjnych, NLPZ, leków immunosupresyjnych, czy leków przeciwcukrzycowych.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, błona poliakrylonitrylowa, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, efekt hipotensyjny, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, metformina, naczynie krwionośne, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipril, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, siarczan dekstranu, sulfametoksazol, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zatrucie alkoholem, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między podaniami. Procedury dializacyjne z użyciem błon o ładunku ujemnym mogą nasilać ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, heparyny oraz soli litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności litu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dobutamina, epinefryna, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kurczliwość, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma, należący do grupy leków doustnych hipoglikemizujących (kod ATC: A10BD08), łączy wildagliptynę – selektywny inhibitor DPP-4, zwiększający stężenie endogennych inkretyn (GLP-1, GIP) i poprawiający funkcję komórek beta trzustki – z metforminą, biguanidem hamującym glukoneogenezę i glikogenolizę w wątrobie oraz zwiększającym insulinowrażliwość tkanek obwodowych. Wildagliptyna w dawce 50-100 mg/dobę poprawia markery czynności komórek beta (HOMA-β, stosunek proinsulina/insulina) bez ryzyka hipoglikemii u osób z prawidłową glikemią. Metformina, stosowana w dawkach około 1000-2000 mg/dobę, wykazuje korzystny wpływ na profil lipidowy, zmniejszając stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i trójglicerydów. Badania kliniczne, w tym UKPDS, potwierdzają redukcję ryzyka powikłań cukrzycy, zgonów związanych z cukrzycą oraz zawałów mięśnia sercowego u pacjentów leczonych metforminą.
badanie UKPDS, badanie VERIFY, cukrzyca typu 2, GIP, gliklazyd, glikogenoliza, glimepiryd, GLP-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, inkretyny, insulina bazalna, komórki alfa, komórki beta, metformina chlorowodorek, niepowodzenie leczenia, niewydolność serca, peptydaza dipeptydylowa-4, pioglitazon, terapia trójlekowa, test tolerancji posiłku, wildagliptyna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gluadda 50 mg
Stosowanie wildagliptyny (substancja czynna w leku Gluadda, 50 mg) u kobiet w okresie prokreacji, ciąży oraz laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Obecnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania wildagliptyny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach. W związku z tym Gluadda jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka ludzkiego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły obecność substancji w mleku, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią. Wobec tego lek nie powinien być stosowany w okresie laktacji, a w przypadku konieczności terapii wildagliptyną zaleca się przerwanie karmienia piersią.