wchłanianie systemowe

Wchłanianie systemowe, znane również jako absorpcja ogólnoustrojowa, to proces biologiczny polegający na przechodzeniu substancji z miejsca aplikacji do krwiobiegu, skąd następnie transportowane są do miejsca działania w organizmie. Jest to kluczowy etap farmakokinetyki decydujący o biodostępności leku.

W medycynie rozróżnia się kilka dróg wchłaniania systemowego, w tym drogę doustną (przez przewód pokarmowy), parenteralną (z pominięciem przewodu pokarmowego, np. dożylnie, domięśniowo, podskórnie), przezskórną, przezśluzówkową, wziewną i doodbytniczą. Każda z tych dróg charakteryzuje się odmienną szybkością i stopniem wchłaniania, co ma istotne znaczenie w doborze odpowiedniej postaci leku.

Na wchłanianie systemowe wpływa wiele czynników, takich jak właściwości fizykochemiczne substancji (rozpuszczalność, stopień jonizacji, masa cząsteczkowa), stan fizjologiczny organizmu (pH środowiska, przepływ krwi w miejscu wchłaniania, aktywność enzymów), a także obecność innych substancji mogących modyfikować procesy absorpcji.

W praktyce klinicznej kontrola wchłaniania systemowego ma istotne znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa farmakoterapii. Zbyt szybkie wchłanianie może prowadzić do nagłych, wysokich stężeń leku w krwiobiegu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych, podczas gdy zbyt wolne może opóźniać początek działania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl