tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Valtap HCT to lek złożony zawierający walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. Efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 4-8 tygodniach terapii. Lek może być podawany niezależnie od posiłku i należy go popijać wodą. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR <30 ml/min) i bezmoczem.
bezmocz, cholestaza, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt przeciwnadciśnieniowy, efekt terapeutyczny, GFR, hydrochlorotiazyd, marskość żółciowa wątroby, monoterapia walsartanem, niedociśnienie, pacjent w podeszłym wieku, tabletka powlekana, Valtap HCT, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pseudoephedrine Espefa 60 mg
Produkt leczniczy Pseudoephedrine Espefa zawiera chlorowodorek pseudoefedryny w dawce 60 mg w formie tabletek powlekanych. Charakterystyka produktu nie dostarcza jednoznacznych danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pomimo braku udokumentowanego wpływu, pseudoefedryna jako sympatykomimetyk może potencjalnie wywoływać efekty pośrednio wpływające na sprawność psychomotoryczną. W związku z tym lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u każdego pacjenta, uwzględniając współistniejące schorzenia neurologiczne lub psychiatryczne, stosowanie innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, wiek, ogólną sprawność psychofizyczną oraz charakter wykonywanej pracy.
chlorowodorek pseudoefedryny, działanie leku, farmakoterapia, lek sympatykomimetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pseudoefedryna, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, sprawność psychomotoryczna, sympatykomimetyk, tabletka powlekana, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apo-Atorva 20 mg
Preparat Apo-Atorva, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Atorwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest szeroko stosowana w terapii hipercholesterolemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, a jej profil bezpieczeństwa w kontekście funkcji poznawczych i motorycznych jest korzystny. Dane zawarte w charakterystyce produktu leczniczego potwierdzają brak istotnych zaburzeń psychomotorycznych przy stosowaniu Apo-Atorva w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, co czyni ten lek odpowiednim dla pacjentów wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej w codziennych aktywnościach zawodowych i społecznych.
Apo-Atorva, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, choroba sercowo-naczyniowa, dokumentacja medyczna, edukacja terapeutyczna, funkcja psychomotoryczna, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, lek hipolipemizujący, objaw niepożądany, statyna, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Sitagliptin Medical Valley to lek z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), zawierający substancję czynną sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępną w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu rozkładu hormonów inkretynowych, co skutkuje zwiększonym wydzielaniem insuliny i obniżeniem glikemii. Tabletki powlekane mają różne kolory i rozmiary w zależności od dawki: 25 mg (różowe, 6 mm, oznaczenie „LC”), 50 mg (pomarańczowe, 8 mm, oznaczenie „C”) oraz 100 mg (beżowe, 9,8 mm, oznaczenie „L”). Substancje pomocnicze są identyczne w rdzeniu tabletek, natomiast skład otoczki różni się, co wpływa na kolor i ułatwia identyfikację dawki. Tabletki 25 mg zawierają 1,14 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
celuloza mikrokrystaliczna, HDPE, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, PVC/PVDC/Aluminium, Sitagliptin Medical Valley, sodu stearylofumaran, stężenie glukozy we krwi, substancja rozsadzająca, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wapnia wodorofosforan, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Melkart Duo 50 mg + 850 mg
Melkart Duo to lek zawierający stałą dawkę wildagliptyny 50 mg oraz zmienną dawkę metforminy chlorowodorku w ilości 850 mg (odpowiadającej 660 mg metforminy) lub 1000 mg (odpowiadającej 780 mg metforminy). Tabletki powlekane różnią się kolorem (żółty dla dawki 50 mg + 850 mg, ciemnożółty dla dawki 50 mg + 1000 mg), rozmiarem (odpowiednio 19,4 ± 0,5 mm i 21,1 ± 0,5 mm) oraz oznakowaniem („VA” dla niższej dawki, „V” i „B” rozdzielone linią podziału dla wyższej). Linia podziału na tabletkach służy wyłącznie do identyfikacji i nie powinna być wykorzystywana do dzielenia tabletek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę (93,5 mg lub 110 mg), hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz substancje tworzące powłokę, takie jak hypromeloza i tytanu dwutlenek (E 171).
blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza, makrogol, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, polimer powłokowy, sodu stearylofumaran, środek rozpadowy, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wildagliptyna, żelaza tlenek żółty - Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedawkowanie
Preparat Ipertrofan 40 zawiera mepartrycynę w dawce 40 mg w postaci tabletek powlekanych. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tej substancji czynnej, a w dokumentacji medycznej brak jest informacji o konkretnych objawach toksyczności czy dawkach wywołujących niepożądane reakcje. W sytuacji podejrzenia przedawkowania mepartrycyny, mimo braku udokumentowanych symptomów, zaleca się szybkie wdrożenie procedur medycznych, w tym płukanie żołądka, jeśli od momentu przyjęcia leku nie upłynęły więcej niż 2 godziny, oraz leczenie objawowe dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Memolek 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memolek (10 mg tabletki powlekane), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania memantyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu przy ekspozycji na poziomach zbliżonych do tych u ludzi. W związku z tym memantyna nie powinna być stosowana w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółową analizę stosunku korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o ograniczeniach danych i konieczności zgłaszania planów zajścia w ciążę lub jej wystąpienia podczas terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Quetiapine Orion 25 mg
Kwetiapina, dostępna w preparacie Quetiapine Orion w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg, wykazuje istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na obniżenie sprawności psychomotorycznej pacjentów. Objawy takie jak obniżona koncentracja, wydłużony czas reakcji oraz zaburzenia koordynacji ruchowej mogą znacząco ograniczać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie w początkowym okresie terapii zaleca się całkowite powstrzymanie się od tych czynności, a dalsza ocena zdolności powinna być prowadzona indywidualnie, uwzględniając dawkę leku, czas trwania terapii, indywidualną wrażliwość pacjenta oraz współistniejące schorzenia i interakcje lekowe. Dawkowanie ma bezpośredni wpływ na ryzyko: dawka 25 mg wiąże się z mniejszym ryzykiem, natomiast dawki 200 mg i 300 mg mogą powodować znaczące zaburzenia psychomotoryczne, wymagające nawet długoterminowego zakazu prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, indywidualna wrażliwość pacjenta, komunikacja terapeutyczna, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, stabilizacja leczenia, tabletka powlekana, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxydolor Fast 5 mg
Oxydolor Fast to opioidowy lek przeciwbólowy zawierający chlorowodorek oksykodonu, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w przypadku bólu o dużym nasileniu, gdy inne, nieopioidowe środki przeciwbólowe okazują się nieskuteczne. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Zawartość chlorowodorku oksykodonu w tabletkach odpowiada odpowiednio 4,48 mg, 8,97 mg i 17,93 mg czystego oksykodonu, a substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną i lecytynę sojową.
ból o dużym nasileniu, chlorowodorek oksykodonu, czerwień koszenilowa, dawkowanie leku, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek narkotyczny, lek nieopioidowy, lek opioidowy, linia podziału, oksykodon, przepisywanie leków, silny ból, silny lek przeciwbólowy, stan kliniczny, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Dapagliflozyna – Działania niepożądane
Dapagliflozyna, inhibitor SGLT2 dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca oraz przewlekłej choroby nerek. Dane z ponad 15 000 pacjentów oraz badania DECLARE, DAPA-HF, DELIVER i DAPA-CKD potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa przy medianie ekspozycji do 48 miesięcy. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zakażenia narządów płciowych (5,5% vs. 0,6% placebo), zakażenia układu moczowego (4,7% vs. 3,5% placebo), hipoglikemia (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny, z ciężką hipoglikemią u 0,5-1,0% pacjentów leczonych insuliną) oraz niedobór płynów (1,1% vs. 0,7% placebo). Rzadkie, ale poważne zdarzenia obejmują cukrzycową kwasicę ketonową (27 przypadków vs. 12 placebo) oraz zgorzel Fourniera, choć ta ostatnia występowała bardzo rzadko (6 przypadków w badaniu DECLARE). Wzrost kreatyniny i zmniejszenie eGFR obserwowano częściej u pacjentów z początkowym eGFR 30-60 ml/min/1,73 m² (18,5% vs. 9,3% placebo), jednak zmiany te były zazwyczaj przemijające lub odwracalne.
albuminuria, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, dapagliflozyna, dysfunkcja nerek, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor SGLT2, martwicze zapalenie powięzi krocza, niedobór płynów, niewydolność serca, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, stulejka, tabletka powlekana, wielomocz, zakażenie narządów płciowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi prącia, zgorzel Fourniera - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Naramig 2,5 mg
Produkt leczniczy Naramig, zawierający 2,5 mg naratryptanu (chlorowodorek naratryptanu) w formie tabletek powlekanych, nie był poddany specyficznym badaniom klinicznym oceniającym jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, zarówno sam napad migreny, jak i leczenie naratryptanem mogą wywołać senność, co istotnie obniża zdolność pacjenta do wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji. W związku z tym pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza bezpośrednio po przyjęciu leku oraz w trakcie aktywnego napadu migreny. Lekarz prowadzący powinien indywidualnie ocenić ryzyko, uwzględniając charakter pracy pacjenta, częstotliwość napadów oraz reakcję na lek, a także poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abiraterone Exeltis 500 mg
Abiraterone Exeltis, zawierający 500 mg abirateron octanu (odpowiadającego 446 mg abirateronu), jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn w trzech klinicznych sytuacjach: hormonowrażliwy rak prostaty wysokiego ryzyka z przerzutami (mHSPC) w skojarzeniu z terapią supresji androgenowej (ADT), oporny na kastrację rak prostaty z przerzutami (mCRPC) u pacjentów bezobjawowych lub z łagodnymi objawami po niepowodzeniu ADT przed chemioterapią, oraz mCRPC u pacjentów z progresją choroby po chemioterapii zawierającej docetaksel. Lek podawany jest doustnie w formie tabletek powlekanych o wymiarach około 19×11 mm, zawsze w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, co jest niezbędne dla minimalizacji działań niepożądanych i zwiększenia bezpieczeństwa terapii.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Amertil Bio 10 mg
Amertil Bio to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki mają okrągły, obustronnie wypukły kształt, białą barwę i są wyposażone w nacięcie funkcjonalne umożliwiające podział na dwie dawki po 5 mg. Rdzeń tabletki zawiera laktozę jednowodną (80,62 mg), celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną, krospowidon (typ A) oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, dwutlenku tytanu (E 171) i makrogolu 400. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających 7, 10 lub 20 tabletek. Okres ważności wynosi 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i wilgocią.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cetyryzyna dichlorowodorek, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaxar 2,5 mg
Produkt leczniczy Rivaxar zawiera rywaroksaban w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych o średnicy 6 mm, żółtym kolorze i obustronnie wypukłym kształcie, z wytłoczoną cyfrą „2,5” na jednej stronie. Substancją pomocniczą w rdzeniu jest m.in. laktoza jednowodna (26,46 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają także celulozę mikrokrystaliczną, sodu laurylosiarczan, hypromelozę 2910, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka składa się z hypromelozy 2910, tytanu dwutlenku (E 171), makrogolu 400 oraz żelaza tlenku żółtego (E 172). Rivaxar charakteryzuje się okresem ważności 2 lat i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, co ułatwia jego dystrybucję i stosowanie w praktyce klinicznej.
blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, interakcja farmaceutyczna, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aporoza 5 mg
Aporoza, zawierająca rozuwastatynę, jest lekiem z grupy statyn stosowanym w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa, mieszanej dyslipidemii typu IIb oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Wskazania obejmują zarówno dorosłych, młodzież, jak i dzieci powyżej 6 roku życia. Aporoza jest stosowana jako uzupełnienie diety niskocholesterolowej oraz w sytuacjach, gdy metody niefarmakologiczne nie przynoszą oczekiwanych efektów. W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii lek pełni funkcję terapii wspomagającej, często w połączeniu z aferezą LDL.
afereza LDL, cukrzyca, frakcja HDL, frakcja LDL, glikemia, hipercholesterolemia, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, rewaskularyzacja tętnic wieńcowych, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyny, tabletka powlekana, trójglicerydy, udar mózgu, zaburzenia lipidowe, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Uronezyr 5 mg
Produkt leczniczy Uronezyr, zawierający finasteryd w dawce 5 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Finasteryd nie zaburza funkcji poznawczych, koordynacji ruchowej ani poziomu świadomości, co oznacza, że pacjenci mogą bezpiecznie prowadzić pojazdy mechaniczne oraz obsługiwać maszyny wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej podczas terapii. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku ograniczeń w tym zakresie, jednocześnie zalecając obserwację indywidualnej reakcji na lek, zwłaszcza na początku leczenia, oraz uwzględnić możliwe interakcje z innymi stosowanymi lekami, które mogłyby wpłynąć na zdolności psychomotoryczne.
benzodiazepina, działanie niepożądane finasterydu, finasteryd, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy, opioidowy lek przeciwbólowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji poznawczej, Uronezyr, zaburzenie percepcji, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceroxim 250 mg
Ceroxim to antybiotyk z grupy cefalosporyn II generacji, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg. Tabletki mają kształt kapsułkowaty, są białe do białawego, o wymiarach odpowiednio 15,0 x 6,5 x 5,05 mm (250 mg) oraz 18,0 x 9,0 x 6,95 mm (500 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza i dwutlenek tytanu. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aclar/Aluminium i dostępny w różnych wielkościach opakowań, z okresem ważności 3 lata, przechowywany w temperaturze pokojowej.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, celuloza mikrokrystaliczna, diagnostyka hematologiczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, próba krzyżowa krwi, tabletka powlekana, test Coombsa, transfuzja krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacipil 2 mg
Lacipil to preparat zawierający lacydypinę, antagonista kanałów wapniowych, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 2 mg, 4 mg oraz 6 mg. Standardowa dawka początkowa wynosi 2 mg raz na dobę, najlepiej podawana rano, niezależnie od posiłku. W zależności od odpowiedzi klinicznej i nasilenia nadciśnienia, dawkę można stopniowo zwiększać do 4 mg, a następnie do maksymalnej dawki 6 mg na dobę, z odstępem co najmniej 3-4 tygodni, chyba że stan pacjenta wymaga szybszej modyfikacji. Nie ma ograniczeń co do długości terapii. U pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży. Każda tabletka 2 mg zawiera również 277,25 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Micalcet 90 mg
Produkt leczniczy Micalcet dostępny jest w trzech dawkach: 30 mg, 60 mg oraz 90 mg cynakalcetu (chlorowodorku cynakalcetu) w formie tabletek powlekanych o jasnozielonym kolorze i owalnym kształcie. Tabletki różnią się wymiarami (od 6,24 x 9,93 mm do 9,16 x 14,48 mm) oraz oznaczeniem dawki na jednej stronie, co ułatwia ich identyfikację i zapewnia bezpieczeństwo stosowania. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 62,08 mg, 123,97 mg i 186,05 mg na tabletkę, co ma istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki zawiera składniki takie jak skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna, krospowidon, kopowidon, celuloza mikrokrystaliczna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią stabilność i kinetykę uwalniania substancji czynnej.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek cynakalcetu, cynakalcet, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, kopowidon, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, polisorbat, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Teva 500 mg
Metformin hydrochloride Teva w dawce 500 mg (odpowiadającej 390 mg metforminy) jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. U dorosłych z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min) dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę podczas lub po posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 3 g na dobę w 3 dawkach podzielonych. Dawkowanie należy dostosować po 10-15 dniach na podstawie stężenia glukozy we krwi. W przypadku zmiany terapii z innych leków doustnych na metforminę, poprzednie leki należy odstawić. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ustala się na podstawie GFR, z regularną kontrolą funkcji nerek co najmniej raz w roku, a u osób z ryzykiem pogorszenia czynności nerek co 3-6 miesięcy.
chlorowodorek metforminy, dawka początkowa, dawka podzielona, doustny lek przeciwcukrzycowy, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, leczenie skojarzone z insuliną, monoterapia, pogorszenie czynności nerek, przesączanie kłębuszkowe, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, tolerancja przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valsacor 320 mg tabletki powlekane 320 mg
Valsacor 320 mg, zawierający 320 mg walsartanu, jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku 6 do poniżej 18 lat. Lek w postaci jasnobrązowych tabletek powlekanych, dwuwypukłych z linią podziału, należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Warto zwrócić uwagę na obecność laktozy (114 mg/tabletka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Valsacor 320 mg stosuje się, gdy konieczne jest zastosowanie silnego antagonisty receptora angiotensyny II, zwłaszcza w przypadkach, gdy niższe dawki walsartanu lub inne leki przeciwnadciśnieniowe nie zapewniają odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Memigmin 10 mg
Memigmin, zawierający 10 mg memantyny chlorowodorku (ekwiwalent 8,31 mg memantyny) w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu choroby Alzheimera. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza specjalizującego się w tej dziedzinie, z regularną oceną tolerancji i skuteczności leczenia, zwłaszcza w pierwszych trzech miesiącach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, osiągana stopniowo w ciągu trzech tygodni: 5 mg w 1. tygodniu, 10 mg w 2. tygodniu, 15 mg w 3. tygodniu, a od 4. tygodnia 20 mg. Dawkowanie u pacjentów powyżej 65 lat jest identyczne. Lek podaje się raz na dobę, o stałej porze, niezależnie od posiłków, co ułatwia przestrzeganie terapii.
choroba Alzheimera, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, dawkowanie memantyny, diagnostyka choroby Alzheimera, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, memantyna, memantyny chlorowodorek, nadzór medyczny, rozpoznanie choroby, skala Child-Pugh, stan kliniczny, tabletka powlekana, tolerancja leczenia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Teriflunomid – Wskazania do stosowania
Teriflunomid jest substancją czynną stosowaną w leczeniu stwardnienia rozsianego (MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 14 mg. Preparaty zawierające teriflunomid, takie jak Aregalu, Clefirem, Framasnoa, Teriflunomid Adamed i inne, mają zbliżone wskazania terapeutyczne i są przeznaczone dla pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10. roku życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na dodatkowe kryteria stosowania, np. lek Clefirem jest wskazany u pacjentów pediatrycznych o masie ciała powyżej 40 kg. Charakterystyki produktów leczniczych zawierają istotne informacje dotyczące populacji, dla której określono skuteczność teriflunomidu (punkt 5.1), co jest kluczowe w procesie kwalifikacji pacjentów do terapii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Palexia 50 mg
Palexia w dawce 50 mg (tapentadol chlorowodorek) jest wskazana do leczenia ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego u dorosłych pacjentów, u których inne metody przeciwbólowe okazały się nieskuteczne. Lek ten należy stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy ból wymaga terapii opioidowej, co powinno być potwierdzone oceną natężenia bólu za pomocą zwalidowanych skal (np. VAS, NRS) oraz analizą skuteczności dotychczasowego leczenia i indywidualnych czynników ryzyka. Palexia nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadalafil Belupo 10 mg
Przedawkowanie tadalafilu, stosowanego w dawce terapeutycznej 10 mg (tabletki powlekane Tadalafil Belupo), może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych typowych dla tej substancji. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano pojedyncze dawki do 500 mg, a pacjentom wielokrotne dawki do 100 mg na dobę, przy czym obserwowane działania niepożądane były jakościowo podobne do tych przy dawkach terapeutycznych, lecz o większym nasileniu. Objawy przedawkowania nie ulegają eliminacji przez hemodializę, która nie wpływa istotnie na usuwanie tadalafilu z organizmu, co ogranicza możliwości terapeutyczne w przypadku zatrucia. Standardowe postępowanie polega na wdrożeniu leczenia objawowego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Zentiva 20 mg
Dazatynib, dostępny w dawkach 20 mg, 50 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg (tabletki powlekane, Dasatinib Zentiva), wykazuje potencjalne działanie teratogenne, szczególnie ryzyko wad cewy nerwowej u płodu. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga kontynuacji terapii. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn aktywnych seksualnie przez cały okres leczenia. Ze względu na prawdopodobne przenikanie dazatynibu do mleka kobiecego, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane i powinno zostać przerwane. Lekarz prowadzący musi szczegółowo poinformować pacjentkę o ryzyku dla płodu i konieczności zapobiegania ciąży.
antykoncepcja, badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, cewa nerwowa, Dasatinib Zentiva, dazatynib, działanie teratogenne, kriokonserwacja nasienia, laktacja, mleko kobiece, model zwierzęcy, płodność, proces reprodukcyjny, schorzenie onkologiczne, tabletka powlekana, terapia dazatynibem, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, wydzielanie dazatynibu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sonoxen 12,5 mg
Sonoxen, zawierający 12,5 mg wodorobursztynian doksylaminy, wykazuje istotne działanie sedatywne, które znacząco obniża zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym czas reakcji i czujność. Lek powoduje senność, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Największe nasilenie efektu sedatywnego obserwuje się w pierwszych godzinach po podaniu oraz w początkowym okresie terapii, kiedy organizm adaptuje się do substancji czynnej. Wpływ leku jest zależny od dawki, czasu od przyjęcia, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz długości stosowania, przy czym u niektórych może rozwinąć się częściowa tolerancja na sedację.
adaptacja do substancji czynnej, dawkowanie, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt sedatywny, funkcja poznawcza, indywidualna wrażliwość, lek przeciwlękowy, obniżenie czujności, reakcja na lek, senność, Sonoxen, substancja czynna, tabletka powlekana, wodorobursztynian doksylaminy, zaburzenie zdolności reagowania, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doneprion 5 mg
Doneprion jest lekiem zawierającym donepezyl chlorowodorek, dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg (zawierających 4,56 mg donepezylu) oraz 10 mg (zawierających 9,12 mg donepezylu). Tabletki 5 mg mają średnicę 7,5 mm, są białe, okrągłe i nie posiadają linii podziału, natomiast tabletki 10 mg mają średnicę 9,3 mm, są również białe i okrągłe, ale wyposażone w linię podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki po 5 mg. Substancją pomocniczą w obu dawkach jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi około 75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,7 mg w tabletce 10 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletek obejmuje także skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), glikol propylenowy i talk.
celuloza mikrokrystaliczna, choroba Alzheimera, dawkowanie leku, donepezyl chlorowodorek, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat MSN 80 mg
Febuxostat MSN w dawce 80 mg, w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z klinicznymi objawami dny moczanowej, takimi jak guzki dnawe (tophi) oraz aktywne lub przebyte zapalenie stawów dnawe. Substancją czynną jest febuksostat półwodny, selektywny inhibitor oksydazy ksantynowej, który hamuje przekształcanie hipoksantyny i ksantyny do kwasu moczowego, skutecznie obniżając jego stężenie w surowicy i zmniejszając odkładanie się złogów moczanowych. Tabletki zawierają 80 mg febuksostatu, 76,50 mg laktozy jednowodnej oraz 4,77 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy oraz tych na diecie z ograniczoną zawartością sodu. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren 15 mg
Przeciwwskazania do stosowania olanzapiny w preparacie Zolafren (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (106,38 mg w tabletce 15 mg oraz 141,84 mg w tabletce 20 mg). Pacjenci z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni unikać tego leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania, co wymaga konsultacji okulistycznej przed rozpoczęciem terapii, ze względu na możliwość zaostrzenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego u pacjentów z tym schorzeniem lub predyspozycjami do niego.
alternatywa terapeutyczna, działanie niepożądane, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olanzapina, personel medyczny, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Dawkowanie i sposób podawania
Dekstrometorfan jest lekiem przeciwkaszlowym stosowanym doustnie w leczeniu suchego, nieproduktywnego kaszlu. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta, postaci farmaceutycznej oraz konkretnego preparatu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat maksymalna dawka dobowa wynosi 120 mg, podawana w formie tabletek (np. Acodin 15 mg co 4 godziny lub Tussidex kapsułki 30 mg co 6-8 godzin), pastylek (Tussifortin 10 mg do 12 pastylek/dobę) lub syropów (Acodin Duo 15 mg/5 ml, 5 ml do 4 razy na dobę). U dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała: dzieci 6-12 lat otrzymują do 60 mg/dobę (np. Acodin 150 Junior 7,5 mg/5 ml, 5 ml do 4 razy na dobę), a dzieci 2-6 lat do 30 mg/dobę (np. DEXApico 6,5 mg/5 ml, 2,5 ml 3 razy na dobę). W przypadku preparatów złożonych, takich jak Gripex, dawkowanie u dorosłych nie powinno przekraczać 8 tabletek na dobę, a u dzieci 6-12 lat 4 tabletki na dobę. Podawanie leku jest możliwe z posiłkiem lub niezależnie od niego, a pastylki należy rozpuszczać w jamie ustnej. Czas leczenia jest ograniczony – zwykle do 3-7 dni, w zależności od preparatu i nasilenia objawów.
bromowodorek dekstrometorfanu, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwkaszlowe, kapsułka miękka, kapsułka twarda, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, produkt złożony, proszek do sporządzania roztworu, przyjmowanie z posiłkiem, suchy nieproduktywny kaszel, syrop, tabletka powlekana, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Gilberta - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piracetam Espefa 800 mg
Piracetam Espefa to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierających 800 mg piracetamu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor i podłużny kształt, co ułatwia ich podawanie. Formulacja zawiera substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, talk, magnezu stearynian), jak i w otoczce (hypromeloza, kwas stearynowy, talk, tytanu dwutlenek E 171, żółcień chinolinowa lak E 104). Barwnik żółcień chinolinowa (E 104) jest składnikiem o znanym działaniu, nadającym tabletkom ich charakterystyczny kolor.
celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrant, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, piracetam, postać farmaceutyczna, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Torvalipin 10 mg
Produkt leczniczy Torvalipin, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, wykazuje nieistotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co potwierdzają dane kliniczne zawarte w charakterystyce produktu leczniczego. Atorwastatyna nie powoduje zaburzeń koncentracji, senności, zawrotów głowy ani spowolnienia reakcji, które mogłyby negatywnie wpłynąć na prowadzenie pojazdów mechanicznych lub obsługę maszyn precyzyjnych. W związku z tym pacjenci stosujący Torvalipin mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychofizycznej, co jest szczególnie istotne w kontekście przewlekłej terapii hipercholesterolemii i profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych u osób aktywnych zawodowo.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calipra 80 mg
Calipra, zawierająca 80 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej, jest wskazana do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, hiperlipidemii złożonej oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do zapobiegania chorobom układu krążenia. Terapia powinna być poprzedzona i prowadzona równolegle ze standardową dietą obniżającą cholesterol. Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub dodać lek wiążący kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej Calipra stosowana jest jako terapia uzupełniająca, np. do aferezy LDL, z uwzględnieniem ograniczonych danych klinicznych. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu efektów i tolerancji leczenia.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dawka maksymalna, dawka początkowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób układu krążenia, stężenie lipidów, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doksylamina Geiser 25 mg
Doksylamina Geiser jest dostępna w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg doksylaminy wodorobursztynianu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, cylindryczny kształt i są obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym ułatwiającym przełamanie, jednak nie pozwalającym na podział na dwie równe dawki. Skład rdzenia obejmuje mannitol (E 421), celulozę mikrokrystaliczną (PH-101), karboksymetyloskrobię sodową (typ A), krzemionkę koloidalną bezwodną (E 551) oraz stearynian magnezu (E 572). Otoczka zawiera hypromelozę 5mPas (E 464), dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400 (E 1521) oraz indygotynę, lak (E 132), nadającą tabletkom różowy kolor.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, doksylamina, doksylaminy wodorobursztynian, hypromeloza, indygotyna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, przewód pokarmowy, rowek dzielący, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon substancji czynnych
Wigabatryna – Właściwości farmakodynamiczne
Wigabatryna, stosowana w dawkach 500 mg w formie tabletek powlekanych lub granulatu do roztworu doustnego (Sabril), jest selektywnym, nieodwracalnym inhibitorem aminotransferazy GABA, co prowadzi do zwiększenia stężenia kwasu gamma-aminomasłowego w OUN i wykazuje skuteczność przeciwdrgawkową, zwłaszcza w terapii skojarzonej u pacjentów z padaczką oporną na leczenie, szczególnie w kontroli napadów częściowych. Badania kliniczne potwierdziły jej efektywność oraz profil bezpieczeństwa, obejmujący populację pacjentów od 8 roku życia, z długoterminowym monitorowaniem, w tym badania IV fazy na 734 pacjentach z napadami częściowymi trwającymi co najmniej rok. Średnie dawki dobowe w grupach leczonych wynosiły od 1,39 g do 2,18 g, a czas terapii od 20,6 do 48,8 miesięcy w zależności od grupy i wieku pacjentów.
badanie bezpieczeństwa stosowania, dawka dobowa, działanie przeciwdrgawkowe, GABA, granulat do roztworu doustnego, inhibitor aminotransferazy GABA, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, napady częściowe, napady częściowe oporne na leczenie, neuroprzekaźnik hamujący, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka lekooporna, padaczka oporna, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, terapia skojarzona, ubytek pola widzenia, wigabatryna, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tialera 12,5 mg
Produkt leczniczy Tialera zawierający tianeptynę sodową w dawce 12,5 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (bezsenność, senność, zawroty głowy, bóle głowy, omdlenia, drżenia), przewodu pokarmowego (ból żołądka i brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, suchość w ustach) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, skurcze dodatkowe, ból w klatce piersiowej). Częstość występowania tych działań jest określona jako często (≥1/100 do <1/10). Ponadto, zgłaszano rzadziej występujące reakcje skórne, zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt) oraz zaburzenia psychiczne, w tym koszmary senne i nadużywanie leku, szczególnie u pacjentów poniżej 50. roku życia z historią uzależnień.
badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból odcinka lędźwiowego, ból w klatce piersiowej, ból żołądka, drżenie, duszność, dyskineza, działanie niepożądane, hiponatremia, jadłowstręt, koszmar senny, myśli samobójcze, nudności, omamy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, senność, skurcz dodatkowy, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość w ustach, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, tianeptyna sodowa, trądzik, uczucie ściśniętego gardła, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levetiracetam Aurovitas 750 mg
Levetiracetam Aurovitas to lek przeciwpadaczkowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawierający substancję czynną lewetyracetam. Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki. Skład rdzenia tabletek obejmuje m.in. skrobię kukurydzianą, krzemionkę koloidalną, powidon, talk oraz stearynian magnezu. W dawce 750 mg obecna jest żółcień pomarańczowa (E 110) w ilości 0,12 mg na tabletkę, barwnik mogący wywoływać reakcje alergiczne. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, zawierając m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek oraz różne barwniki (indygotyna lak, żelaza tlenek żółty/czerwony, żółcień pomarańczowa).
dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, krzemionka koloidalna, lewetyracetam, linia podziału, okres ważności leku, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, skrobia kukurydziana, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, utylizacja leków, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Memantine Glenmark 20 mg
Memantyna, stosowana w leczeniu choroby Alzheimera, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz w okresie laktacji. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na ryzyko zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu przy ekspozycji na stężenia memantyny równe lub nieco wyższe niż terapeutyczne u ludzi. W związku z tym, memantyny nie zaleca się stosować w ciąży, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne, a decyzja o leczeniu powinna opierać się na indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku konieczności terapii, zaleca się ścisłe monitorowanie rozwoju płodu, w tym ultrasonograficzne kontrole parametrów wzrostu.
badanie ultrasonograficzne, choroba Alzheimera, dokumentacja medyczna, ekspozycja na memantynę, konsultacja lekarska, leczenie memantyna, lipofilność substancji czynnej, memantyna, przenikanie do mleka kobiecego, stężenie terapeutyczne, tabletka powlekana, wewnątrzmaciczny wzrost płodu, właściwość lipofilna, wzrost wewnątrzmaciczny płodu