tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aescin 20 mg
Podczas przepisywania leku Aescin zawierającego 20 mg alfa-escyny w postaci tabletek powlekanych, lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę na wpływ preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) jednoznacznie wskazuje, że Aescin nie wywiera negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne niezbędne do tych czynności. W praktyce klinicznej istotne jest poinformowanie pacjenta o braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas stosowania tego leku, a także odnotowanie tego faktu w dokumentacji medycznej jako element należytej staranności zawodowej i odpowiedzialności prawnej lekarza.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosucard 10 mg
Rosucard, zawierający rozuwastatynę wapniową w dawkach 10 mg i 20 mg, jest statyną stosowaną w leczeniu zaburzeń lipidowych, w tym pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa (w tym heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej), mieszanej dyslipidemii typu IIb oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u pacjentów od 6 roku życia. Lek jest stosowany jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, takich jak aktywność fizyczna i redukcja masy ciała, w przypadku nieskuteczności tych interwencji. W terapii rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Rosucard może być stosowany także w połączeniu z innymi metodami, np. aferezą LDL. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o wymiarach 10 mg (8,8 x 4,5 mm) i 20 mg (11,1 x 5,6 mm), zawierających odpowiednio 60 mg i 120 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, rozuwastatyna wapniowa, statyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, zaburzenia lipidowe, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Donectil 5 mg
Produkt leczniczy Donectil zawiera substancję czynną donepezylu chlorowodorek w dawkach 5 mg (odpowiadające 4,56 mg donepezylu w postaci wolnej zasady) oraz 10 mg (odpowiadające 9,12 mg donepezylu). Tabletki powlekane różnią się wielkością i wyglądem: 5 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 7,5 mm, natomiast 10 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 9,3 mm z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, lecz nie podział na równe dawki. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 79,32 mg w tabletce 5 mg oraz 158,64 mg w tabletce 10 mg. Pozostałe składniki obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także powłokę Opadry White zawierającą HPMC, tytanu dwutlenek, glikol propylenowy i talk.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, Donectil, donepezyl chlorowodorek, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia kukurydziana, środek ostrożności, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wolna zasada, wypełniacz - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Memantin NeuroPharma 10 mg
Lek Memantin NeuroPharma zawierający memantyny chlorowodorek jest wskazany do leczenia choroby Alzheimera i dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza doświadczonego w diagnostyce i leczeniu tej choroby, z zapewnieniem stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez opiekuna pacjenta. Dawkowanie rozpoczyna się od 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie stopniowo zwiększa się o 5 mg co tydzień do dawki podtrzymującej 20 mg/dobę od czwartego tygodnia. Tabletki 10 mg można dzielić na pół, a 20 mg na ćwiartki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Leczenie wymaga regularnej oceny tolerancji i skuteczności, szczególnie w pierwszych trzech miesiącach terapii, a kontynuacja zależy od utrzymania efektu terapeutycznego i dobrej tolerancji leku.
badanie kliniczne, choroba Alzheimera, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, memantyna, memantyny chlorowodorek, populacja pediatryczna, rozpoznanie choroby Alzheimera, skala Childa-Pugha, tabletka powlekana, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Atorvox, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg (10,3625 mg soli wapniowej), 20 mg (20,725 mg soli wapniowej) oraz 40 mg (41,45 mg soli wapniowej) w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Tabletki mają białą lub prawie białą barwę, eliptyczny, dwuwypukły kształt i różne wymiary zależne od dawki. Pomimo braku farmakodynamicznego wpływu na funkcje psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o tym fakcie, co jest istotnym elementem edukacji terapeutycznej i pozwala na świadome planowanie codziennych aktywności.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclodynon 20 mg
Cyclodynon w dawce 20 mg, w postaci tabletek powlekanych, jest roślinnym produktem leczniczym zawierającym suchy wyciąg z owocu Vitex agnus-castus L. (niepokalanek zwyczajny) o współczynniku DER 7-11:1, ekstraktowany 70% etanolem. Preparat jest wskazany do leczenia objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS) u dorosłych kobiet powyżej 18 roku życia. Typowe objawy, na które działa Cyclodynon, obejmują dolegliwości fizyczne (tkliwość piersi, wzdęcia, bóle głowy, zmiany apetytu), emocjonalne (wahania nastroju, drażliwość, niepokój) oraz behawioralne (zmęczenie, zaburzenia snu, trudności z koncentracją). Preparat nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, karmiących piersią, osób niepełnoletnich ani mężczyzn, chyba że lekarz zdecyduje inaczej po ocenie korzyści i ryzyka. Należy również uwzględnić obecność 50 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co jest istotne u pacjentek z nietolerancją laktozy.
bezsenność, ból głowy, choroba tarczycy, drażliwość, endometrioza, faza lutealna, laktoza jednowodna, niepokalanек zwyczajny, nietolerancja laktozy, produkt leczniczy roślinny, tabletka powlekana, tkliwość piersi, Vitex agnus-castus, wahania nastroju, wzdęcia, zaburzenie hormonalne, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Febuxostat Solinea 80 mg
Febuxostat Solinea w dawce 80 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną febuksostat lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (76,50 mg/tabletkę) oraz sód (1,86 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy oraz u osób na restrykcyjnej diecie sodowej. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, od łagodnych wysypek i świądu po ciężkie wstrząsy anafilaktyczne, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego reakcji na inhibitory oksydazy ksantynowej, aby uniknąć ryzyka nadwrażliwości krzyżowej.
dieta sodowa, febuksostat, febuksostat półwodny, hiperurykemia, hipoksantyna, inhibitor oksydazy ksantynowej, kroskarmeloza sodowa, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na febuksostat, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oksydaza ksantynowa, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Recodium max 1200 mg
Recodium, zawierający 1200 mg piracetamu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu mioklonii korowych, zaburzeń dyslektycznych u dzieci, zawrotów głowy o etiologii ośrodkowej i obwodowej oraz wspomagająco w zaburzeniach procesów poznawczych związanych z wiekiem (z wyłączeniem choroby Alzheimera). Lek wykazuje działanie nootropowe, poprawiające funkcje poznawcze i motoryczne, a także właściwości neuroprotekcyjne, co przekłada się na zmniejszenie dolegliwości i poprawę równowagi u pacjentów z zawrotami głowy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kliniczna, zwłaszcza neurologiczna lub geriatryczna, w celu wykluczenia innych schorzeń wymagających odmiennego postępowania.
choroba Alzheimera, dawkowanie leku, mioklonia korowa, ocena neurologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, piracetam, pochodzenie ośrodkowe, tabletka powlekana, terapia logopedyczna, właściwość neuroprotekcyjna, zaburzenie dyslektyczne, zaburzenie narządu przedsionkowego, zaburzenie procesu poznawczego, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symgliptin 100 mg
Symgliptin to lek zawierający sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Tabletki różnią się wymiarami (średnica od 6,1 mm do 9,9 mm, grubość od 3,0 mm do 4,7 mm) oraz oznaczeniami wytłoczonymi na powierzchni („S17”, „S16”, „S15” oraz „H”), co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna (E460), wapnia wodorofosforan (E341) i kroskarmeloza sodowa (E468), natomiast otoczka zawiera składniki takie jak alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenki (E172). Preparat jest pakowany w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 98 tabletek.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek jednowodny, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol 4000, niezgodność farmaceutyczna, Opadry II Pink, sodu stearylofumaran, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acecor 400 mg
Lek Acecor zawiera 444 mg chlorowodorku acebutololu, co odpowiada 400 mg acebutololu w tabletce powlekanej. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych i stanu pacjenta, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W nadciśnieniu tętniczym zaleca się rozpoczęcie terapii od 400 mg acebutololu na dobę podawanej jednorazowo, z możliwością zwiększenia dawki do 800 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. W leczeniu dławicy piersiowej dawka początkowa również wynosi 400 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 800 mg na dobę w dwóch dawkach. W zaburzeniach rytmu serca terapia rozpoczyna się od 200 mg, a dawka dobowa może być zwiększona do 400-1200 mg w dawkach podzielonych, z maksymalnym działaniem przeciwarytmicznym po około 3 godzinach od podania.
acebutolol, arytmia, chlorowodorek acebutololu, ciśnienie tętnicze, dawka podzielona, dławica piersiowa, działanie przeciwarytmiczne, efekt terapeutyczny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objawy dławicowe, odpowiedź kliniczna, pacjent pediatryczny, prawidłowa funkcja nerek, tabletka powlekana, układ pokarmowy, wywiad medyczny, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sildenafil Bluefish 50 mg
Sildenafil Bluefish dostępny jest w tabletkach powlekanych zawierających syldenafil w dawkach 50 mg i 100 mg, stosowanych doustnie. Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi 50 mg, przyjmowana około 1 godziny przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością modyfikacji w zakresie 25-100 mg w zależności od skuteczności i tolerancji. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) stosuje się standardowe dawkowanie, natomiast u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg z możliwością stopniowego zwiększania dawki. Podobne zasady dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, gdzie dawka początkowa wynosi 25 mg. U osób w wieku ≥ 65 lat nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak należy uwzględnić choroby współistniejące i potencjalne interakcje lekowe.
aktywność seksualna, choroba współistniejąca, dawka początkowa, dawka standardowa, dawkowanie leku, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja wątrobowa, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, jednoczesne stosowanie, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, linia podziału, marskość wątroby, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, parametr nerkowy, rytonawir, suplement diety, syldenafil cytrynian, tabletka powlekana, tolerancja produktu, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Stosowanie iwabradyny (chlorowodorku) w preparacie Ivabradine Ranbaxy (tabletki powlekane 5 mg i 7,5 mg) u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności. Lek jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na brak danych klinicznych oraz wyniki badań przedklinicznych wskazujące na działanie embriotoksyczne i teratogenne. Kobiety planujące ciążę powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę terapia powinna zostać natychmiast przerwana. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów reprodukcyjnych oraz omówić alternatywne metody leczenia bezpieczne dla płodu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Igzelym 90 mg
Igzelym (tikagrelor) 90 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywnym krwawieniem patologicznym (w tym z przewodu pokarmowego, dróg moczowych, dróg rodnych oraz krwawieniem do jam ciała), a także u osób po przebytym krwotoku śródczaszkowym. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, w tym marskością w stadium Child-Pugh C, ze względu na ryzyko kumulacji tikagreloru i zwiększonego ryzyka krwawień. Równoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir, jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu istotnego zwiększenia ekspozycji na tikagrelor i ryzyka działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, działanie przeciwpłytkowe, heparyna, Igzelym, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie patologiczne, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródmózgowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, nefazodon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tabletka powlekana, terapia HIV, tikagrelor, trombocytopenia, warfaryna, wrzód trawienny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metformin Medreg 1000 mg
Chlorowodorek metforminy, dostępny w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, charakteryzuje się maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 2,5 godzinie (tmax) od podania doustnego. Biodostępność wynosi około 50-60%, z 20-30% dawki wydalanej z kałem jako frakcja niewchłonięta. Wchłanianie metforminy jest nieliniowe i może ulegać wysyceniu, co ma znaczenie kliniczne przy doborze dawki. Stan stacjonarny stężenia leku w osoczu osiągany jest w ciągu 24-48 godzin, a Cmax nie przekracza 5 µg/mL nawet przy maksymalnych dawkach. Spożycie pokarmu zmniejsza Cmax o 40%, AUC o 25% oraz wydłuża tmax o 35 minut, co może wpływać na skuteczność terapii. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji (Vd) wynosi od 63 do 276 L, wskazując na dobrą penetrację do tkanek.
białka osocza, biodostępność metforminy, chlorowodorek metforminy, ekspozycja na lek, farmakokinetyka absorpcji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kwasica mleczanowa, maksymalne stężenie leku w osoczu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – CetAlergin 10 mg
CetAlergin to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki są białe, okrągłe, o średnicy 7,0-7,2 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 66,4 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171) oraz makrogol 400, co wpływa na stabilność i wygląd preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, cetyryzyna dichlorowodorek, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 400, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, pigment farmaceutyczny, plastyfikator otoczki, środek przeciwzbrylający, substancja pomocnicza, substancja smarująca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Drotafemme
Drotaweryna chlorowodorek w dawce 40 mg (Drotafemme) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia objawów hipotensji wynikające z działania rozszerzającego naczynia krwionośne. Leku nie należy stosować u kobiet w okresie porodu z uwagi na potencjalne zaburzenia skurczów macicy. Stosowanie u dzieci powyżej 6. roku życia wymaga ostrożności z powodu braku odpowiednich badań klinicznych. W trakcie terapii zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z niskim ciśnieniem. U kobiet w ciąży stosowanie powinno być poprzedzone dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka.
brak laktazy, drotaweryna chlorowodorek, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, maltodekstryna, monitorowanie ciśnienia tętniczego, niedociśnienie tętnicze, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz macicy, sód, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to preparat złożony w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę bezylan w precyzyjnie dobranych dawkach. Dostępny jest w pięciu konfiguracjach: 10 mg + 5 mg + 5 mg, 20 mg + 5 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg + 10 mg (atorwastatyna + peryndopryl + amlodypina). Każda tabletka zawiera określone ilości substancji czynnych oraz laktozy jednowodnej (od 26,09 mg do 104,35 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a ich składniki pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, wpływające na stabilność i właściwości farmaceutyczne preparatu.
amlodypina, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, peryndopryl, plastyfikator, podanie doustne, środek pochłaniający wilgoć, środek poślizgowy, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancje czynne, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Senamina 12,5 mg
Senamina 12,5 mg to lek w postaci różowych, owalnych tabletek powlekanych, zawierających 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu jako substancję czynną. Tabletki posiadają rowek ułatwiający przełamanie, jednak nie służy on do dzielenia na równe dawki. Każda tabletka zawiera również 50,0 mg mannitolu (E421), substancji pomocniczej o znanym działaniu. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji rozsadzających, poprawiających właściwości przepływowe oraz poślizgowych. Tabletki pokryte są otoczką OPADRY 02B24028, zawierającą m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki: erytrozynę (E127), tlenek żelaza (E172) i indygotynę (E132), nadające charakterystyczny różowy kolor.
celuloza mikrokrystaliczna, doksylaminy wodorobursztynian, dwutlenek tytanu, erytrozyna, hypromeloza, indygotyna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie blistrowe, Senamina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib Accord, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz wybranych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS). W RCC lek może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i u pacjentów po niepowodzeniu terapii cytokinami (np. interferon alfa, interleukina-2). W przypadku STS kwalifikacja do leczenia pazopanibem wymaga wcześniejszego leczenia chemioterapią lub progresji choroby w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego bądź adjuwantowego. Skuteczność leku jest zróżnicowana w zależności od podtypu histologicznego mięsaka, co powinno być uwzględniane przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
badanie histopatologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba rozsiana, cytokina, działanie niepożądane, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanibu chlorowodorek, podtyp histologiczny, podtyp histologiczny STS, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coxitex 30 mg
Etorykoksyb (Coxitex) powinien być stosowany zgodnie z zasadą najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby minimalizować ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, które wzrasta wraz z dawką i czasem terapii. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: w chorobie zwyrodnieniowej stawów zalecana dawka to 30 mg/dobę (maksymalnie 60 mg/dobę), w reumatoidalnym zapaleniu stawów i zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa 60 mg/dobę (maksymalnie 90 mg/dobę), w ostrym zapaleniu stawów w przebiegu dny moczanowej 120 mg/dobę przez maksymalnie 8 dni, a w bólu po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym 90 mg/dobę przez maksymalnie 3 dni. U pacjentów z niewydolnością wątroby dawki należy odpowiednio zmniejszyć (maksymalnie 60 mg/dobę przy łagodnej i 30 mg/dobę przy umiarkowanej niewydolności), a u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min stosowanie jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 16 roku życia.
analgezja pooperacyjna, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, efekt przeciwbólowy, etorykoksyb, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, ostry ból, powikłania sercowo-naczyniowe, reumatoidalne zapalenie stawów, skala Child-Pugh, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zofran 8 mg
Ocena wpływu ondansetronu, substancji czynnej produktu leczniczego Zofran (tabletki powlekane 4 mg i 8 mg), na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wykazała brak negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Badania psychomotoryczne nie potwierdziły upośledzenia koncentracji ani precyzji wykonywanych czynności, a lek nie wywołuje sedacji, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii. Tabletki zawierają odpowiednio 81,875 mg (4 mg tabletka) oraz 163,75 mg (8 mg tabletka) laktozy bezwodnej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, jednak nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Detritin 4000 IU
Produkt leczniczy DETRITIN zawiera cholekalcyferol (witaminę D3) w dawce 0,100 mg, co odpowiada 4000 IU, w formie tabletek powlekanych o średnicy około 10 mm. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, DETRITIN nie wykazuje wpływu lub wywiera jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pacjenci stosujący ten preparat nie powinni doświadczać zaburzeń funkcji poznawczych, koordynacji wzrokowo-ruchowej, koncentracji ani czasu reakcji, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń wymagających zwiększonej uwagi.
cholekalcyferol, choroba współistniejąca, czas reakcji, Detritin, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, prowadzenie pojazdów, sacharoza, sprawność psychoruchowa, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, witamina D3, zdolność poznawcza, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betesda 10 mg
Produkt leczniczy Betesda zawiera escytalopram w dawce 10 mg (odpowiadającej 12,775 mg escytalopramu szczawianu) w postaci tabletek powlekanych owalnych, białych lub prawie białych, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na dwie równe dawki po 5 mg. Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej, krzemionki koloidalnej bezwodnej, kroskarmelozy sodowej, talku oraz magnezu stearynianu, co zapewnia odpowiednią konsystencję i uwalnianie substancji czynnej. Otoczka zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171), hypromelozę 3 cP i 6 cP, makrogol 400 oraz polisorbat 80, które wpływają na stabilność i profil uwalniania leku.
blistry PVC, celuloza mikrokrystaliczna, droga doustna, dwutlenek tytanu, escytalopram, escytalopramu szczawian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, indywidualizacja terapii, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, polisorbat, profil uwalniania, rowek dzielący, stearynian magnezu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Urocare 5 mg
Lek Urocare zawiera 5 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadające 3,77 mg solifenacyny) i jest stosowany doustnie w postaci tabletek powlekanych. Standardowa dawka u dorosłych i osób w podeszłym wieku wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg raz na dobę w przypadku niewystarczającej skuteczności terapeutycznej. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) oraz łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha) dawka nie powinna przekraczać 5 mg na dobę, a leczenie wymaga szczególnej ostrożności.
dysfagia, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nelfinawir, nietolerancja laktozy, rytonawir, skala Childa-Pugha, solifenacyna bursztynianu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Asentra 100 mg
Asentra jest dostępna w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg, zawierających odpowiednio 55,95 mg i 111,90 mg sertraliny chlorowodorku, co odpowiada 50 mg i 100 mg czystej sertraliny. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), hydroksypropyloceluloza, talk oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy, tytanu dwutlenku (E 171), talku oraz glikolu propylenowego. Tabletki są białe, okrągłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie, pakowane w blistry PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 28 lub 84 sztuki.
celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator otoczki, sertralina chlorowodorek, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja poślizgowa, substancja powlekająca, substancja przeciwpoślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Avasart 80 mg
Lek Avasart (walsartan) w dawce początkowej 80 mg raz na dobę jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. Dawka może być zwiększona do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę, w zależności od kontroli ciśnienia. W terapii niewydolności serca zaleca się rozpoczęcie od 40 mg dwa razy na dobę, z stopniowym zwiększaniem dawki do 160 mg dwa razy na dobę, zachowując co najmniej dwutygodniowe odstępy. Walsartan może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z diuretykami takimi jak hydrochlorotiazyd, co potęguje efekt obniżenia ciśnienia. Nie zaleca się jednak terapii trójskładnikowej łączącej inhibitor ACE, walsartan i beta-adrenolityk lub diuretyk oszczędzający potas. U pacjentów z niewydolnością serca konieczna jest regularna ocena czynności nerek.
Avasart, beta-adrenolityk, cholestaza, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dawka podzielona, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, tabletka powlekana, terapia skojarzona, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kwas dehydrocholowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas dehydrocholowy, będący składnikiem preparatów z grupy kwasów żółciowych, wykazuje działanie żółciopędne i żółciotwórcze poprzez bezpośrednią stymulację wątroby, co skutkuje zwiększeniem objętości wydzielanej żółci głównie przez wzrost zawartości wody w jej składzie. Mechanizm ten przyspiesza opróżnianie pęcherzyka żółciowego oraz transport żółci do dwunastnicy, a także pobudza perystaltykę jelit, co przekłada się na efekt przeczyszczający. Preparat Raphacholin Forte zawiera 250 mg kwasu dehydrocholowego w tabletce powlekanej i wykazuje silniejsze działanie żółciopędne i przeczyszczające, natomiast Raphacholin C zawiera 40 mg kwasu dehydrocholowego w tabletce drażowanej, uzupełnione o wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej (150 mg), ziela karczocha (47 mg) oraz olejek miętowy (15 mg), co dodatkowo wspiera działanie żółciotwórcze i ochronne na miąższ wątroby.
Regularne stosowanie kwasu dehydrocholowego sprzyja ochronie hepatocytów poprzez stymulację wydzielania żółci i przyspieszenie eliminacji toksyn z organizmu, co ma istotne znaczenie detoksykacyjne. Ze względu na silne działanie farmakologiczne, zwłaszcza w preparatach o wysokim stężeniu, takich jak Raphacholin Forte, jego stosowanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską, szczególnie u pacjentów z chorobami dróg żółciowych. Wskazane jest monitorowanie efektów terapeutycznych oraz ewentualnych działań niepożądanych związanych z nasilonym działaniem przeczyszczającym i żółciopędnym.
detoksykacja, działanie przeczyszczające, działanie żółciopędne, działanie żółciotwórcze, kwas dehydrocholowy, olejek miętowy, opróżnianie pęcherzyka żółciowego, perystaltyka jelit, preparat leczniczy, schorzenia dróg żółciowych, stymulacja wydzielania żółci, tabletka drażowana, tabletka powlekana, transport żółci, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi, wyciąg z rzodkwi czarnej, wydzielanie żółci - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levetiracetam NeuroPharma 500 mg
Levetiracetam NeuroPharma jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg lewetyracetamu. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym kolorem i systemem otoczki, co ułatwia identyfikację: 250 mg (niebieski, Opadry II Blue), 500 mg (żółty, Opadry II Yellow), 750 mg (różowy, Opadry II Orange, zawierający 0,21 mg barwnika żółcień pomarańczową E110) oraz 1000 mg (biały, Opadry II White). Tabletki mają podłużny kształt i różne linie podziału umożliwiające precyzyjne dawkowanie, np. tabletki 500 mg i 1000 mg posiadają trzy linie podziału umożliwiające podział na cztery równe części. Wymiary tabletek wahają się od 12,6 × 5,8 × 4,6 mm (250 mg) do 23,2 × 10,4 mm (1000 mg). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza, skrobia kukurydziana, kopowidon, karboksymetyloskrobia sodowa, talk oraz krzemionka koloidalna bezwodna.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indygotyna, karboksymetyloskrobia sodowa, kopowidon, krzemionka koloidalna, lewetyracetam, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, talk farmaceutyczny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Autokila 200 mg
Hydroxychloroquine TZF, w postaci tabletek powlekanych zawierających 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu (odpowiadające 154,80 mg hydroksychlorochiny), jest stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych o podłożu reumatologicznym i dermatologicznym. W populacji dorosłych wskazania obejmują reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy i krążkowy oraz fotodermatozy nasilane przez ekspozycję na światło słoneczne. U dzieci i młodzieży lek jest zalecany w młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów (jako element terapii skojarzonej), a także w toczniu rumieniowatym układowym i krążkowym. Tabletki mają średnicę 9 mm, są jasnożółte, zawierają 36 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów.
choroba autoimmunologiczna, choroba dermatologiczna, choroba reumatologiczna, choroba wielonarządowa, fotodermatoza, hydroksychlorochina, laktoza jednowodna, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nietolerancja laktozy, reumatoidalne zapalenie stawów, siarczan hydroksychlorochiny, tabletka powlekana, toczeń rumieniowaty krążkowy, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie stawów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adimuplan 25 mg
Preparat Adimuplan zawierający sytagliptynę dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę, podawaną niezależnie od posiłków. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek oraz stosowanego leczenia przeciwcukrzycowego. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ zaleca się utrzymanie dotychczasowych dawek tych leków i dodanie sytagliptyny 100 mg/dobę. Natomiast w przypadku terapii z sulfonylomocznikiem lub insuliną wskazane jest rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Concor 10 10 mg
Concor to lek zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg (Concor 5) i 10 mg (Concor 10), dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie serca z rowkiem dzielącym. Tabletki Concor 5 mają żółtawobiały kolor, natomiast Concor 10 są bladopomarańczowe do jasnopomarańczowych, co wynika z obecności dodatkowego barwnika – żelaza tlenku czerwonego (E 172). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana oraz wapnia wodorofosforan bezwodny, które wspierają właściwości farmaceutyczne i fizyczne leku. Otoczka składa się z żelaza tlenku żółtego (E 172), dimetykonu, makrogolu 400, tytanu dwutlenku (E 171) oraz hypromelozy, zapewniając stabilność i estetykę preparatu.
bisoprololu fumaran, blister foliowy, celuloza mikrokrystaliczna, dimetykon, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, rowek dzielący, skrobia kukurydziana, superdezintegrant, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Dipperam HCT to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: amlodypinę (5 lub 10 mg w postaci bezylanu), walsartan (160 lub 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Produkt dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, różniących się proporcjami tych składników, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami (około 15×5,9 mm lub 19×7,5 mm) oraz oznaczeniami na powierzchni, co ułatwia identyfikację preparatu. Otoczki tabletek zawierają różne substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, makrogol 4000, talk, tytanu dwutlenek (E171) oraz tlenki żelaza (E172), wpływające na właściwości fizykochemiczne i wygląd leku.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezylan amlodypiny, blister jednodawkowy, blister standardowy, dwutlenek tytanu, folia PVC/PVDC/Aluminium, hydromeloza, makrogol, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, otoczka tabletki, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Cinacalcet Sandoz, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, jest wskazany w leczeniu zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej związanych z nieprawidłową funkcją przytarczyc, głównie wtórnej nadczynności przytarczyc (HPT) u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (ESRD) leczonych dializami. Lek może być stosowany u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 lat, u których standardowa terapia (witamina D, leki wiążące fosforany) nie przynosi odpowiedniej kontroli. Ponadto, cinakalcet jest wskazany do redukcji hiperkalcemii u pacjentów z rakiem przytarczyc oraz u dorosłych z pierwotną nadczynnością przytarczyc, zwłaszcza gdy paratyreoidektomia jest przeciwwskazana lub niemożliwa do wykonania. Tabletki zawierają laktozę jednowodną, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
chlorowodorek cynakalcetu, cynakalcet, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, laktoza jednowodna, lek wiążący fosforany, nietolerancja laktozy, parathormon, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, rak przytarczyc, schyłkowa choroba nerek, sterol witaminy D, stężenie wapnia w surowicy, tabletka powlekana, usunięcie przytarczyc, wtórna nadczynność przytarczyc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Asentra 50 mg
Lek Asentra dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg oraz 100 mg sertraliny (odpowiednio 55,95 mg i 111,90 mg chlorowodorku sertraliny). Tabletki mają biały, okrągły kształt z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe dawki, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Substancją czynną jest sertralina, a tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, hydroksypropyloceluloza, talk oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek składa się z hypromelozy, tytanu dwutlenku (E 171), talku i glikolu propylenowego, co zapewnia odpowiednią stabilność i estetykę preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sertraliny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, sertralina, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, wodorofosforan wapnia dwuwodny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Debretin 100 mg
Preparat Debretin, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne kluczowe dla prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Zgodnie z dokumentacją rejestracyjną, pojedyncza dawka 100 mg trimebutyny maleinianu nie powoduje zaburzeń świadomości, senności ani zawrotów głowy, co eliminuje ryzyko związane z wykonywaniem czynności wymagających wzmożonej koncentracji i koordynacji. Brak sedatywnego działania preparatu stanowi istotną zaletę terapeutyczną, szczególnie u pacjentów aktywnych zawodowo, dla których sprawność psychomotoryczna jest niezbędna w codziennych obowiązkach zawodowych i życiowych.
charakterystyka produktu leczniczego, compliance, Debretin, dobra praktyka kliniczna, dokumentacja medyczna, efekt sedatywny, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja psychomotoryczna, prowadzenie pojazdów, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sinumedin Tabs 650 mg + 10 mg + 4 mg
Sinumedin Tabs to złożony preparat leczniczy w formie tabletek powlekanych, zawierający 650 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Lek jest wskazany do objawowego leczenia przeziębienia i grypy, szczególnie w przypadku występowania gorączki, bólów o słabym lub umiarkowanym nasileniu (w tym bólów głowy, mięśniowych i stawowych), obrzęku błony śluzowej nosa oraz nadmiernego wydzielania śluzu. Paracetamol odpowiada za działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, fenylefryna zmniejsza przekrwienie i obrzęk błony śluzowej nosa, natomiast chlorofenamina wykazuje działanie przeciwhistaminowe i przeciwalergiczne, redukując wydzielinę z nosa.
ból głowy, bóle mięśniowe, bóle mięśniowo-stawowe, chlorofenamina, drożność nosa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwhistaminowe, fenylefryna, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie przyczynowe, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, podwyższona temperatura ciała, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie, tabletka powlekana, wyciek z nosa, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip 40 mg 40 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Tulip, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność bezwzględna wynosi około 12%, a dostępność ogólnoustrojowa aktywnego inhibitora HMG-CoA około 30%, co jest wynikiem klirensu w przewodzie pokarmowym i efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowanych, które odpowiadają za około 70% aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast aktywność farmakodynamiczna utrzymuje się 20-30 godzin dzięki metabolitom. Atorwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1, OATP1B3, P-gp oraz BCRP, co wpływa na jej wchłanianie i eliminację żółciową.
białko oporności raka piersi, biodostępność bezwzględna, cholesterol całkowity, efekt pierwszego przejścia, inhibitor HMG-CoA, izoenzym CYP3A4, klirens, maksymalne stężenie w osoczu, masa ciała, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, pole pod krzywą stężenia leku, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa efluksowa, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, skala Childa-Pugha, skala Tannera, stężenie LDL-C, stężenie maksymalne, tabletka powlekana, transporter wątrobowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piracetam Espefa 1200 mg
Piracetam Espefa dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawce 1200 mg substancji czynnej piracetamu (Piracetamum) w każdej tabletce. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor i podłużny kształt, co ułatwia ich identyfikację. W składzie leku znajduje się barwnik karmoizyna (lak, E 122), który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Rdzeń tabletki zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, talk oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, kwasu stearynowego, talku, tytanu dwutlenku (E 171) oraz karmoizyny. Tabletki powlekane zapewniają wygodę stosowania, precyzyjne dawkowanie oraz ochronę substancji czynnej.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, interakcja niepożądana, karmoizyna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, otoczka tabletki, piracetam, reakcja alergiczna, środek ostrożności, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amertil Bio 10 mg
Dawkowanie leku Amertil Bio, zawierającego 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny w tabletkach powlekanych, powinno być dostosowane do wieku pacjenta oraz funkcji nerek. U dzieci w wieku 6-12 lat zaleca się podawanie 5 mg (pół tabletki) dwa razy na dobę, natomiast u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawka wynosi 10 mg (1 tabletka) raz na dobę. U osób starszych z prawidłową czynnością nerek oraz u pacjentów z izolowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Tabletki można dzielić, co jest istotne przy dawkowaniu 5 mg, zwłaszcza u dzieci i pacjentów z niewydolnością nerek.
cetyryzyna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dichlorowodorek cetyryzyny, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, pacjent dializowany, przeciwwskazanie, schyłkowa choroba nerek, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Famogast 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa famotydyny, antagonisty receptora H₂, wykazały brak działania karcynogennego w długoterminowych eksperymentach na myszach i szczurach. Zwierzęta otrzymywały dawkę około 2 g/kg/dobę, co odpowiada około 2500-krotności dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi. Badania te, prowadzone przez dłuższy okres, nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza niski potencjał karcynogenny famotydyny nawet przy bardzo wysokich dawkach.
antagonista receptora H2, badanie długoterminowe, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, famotydyna, model zwierzęcy, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko rozwoju nowotworów, schorzenie przewodu pokarmowego, tabletka powlekana, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carvedilol Orion 6,25 mg
Carvedilol Orion, dostępny w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, jest beta-adrenolitykiem stosowanym doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz niewydolności serca. W terapii nadciśnienia zaleca się dawkę początkową 12,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 50 mg/dobę. W dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 100 mg. U pacjentów w podeszłym wieku dawki początkowe są takie same, jednak dalsze zwiększanie dawki powinno być ostrożne i dostosowane do tolerancji. W niewydolności serca dawka początkowa to 3,125 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększana co minimum 2 tygodnie do maksymalnej dawki 25 mg dwa razy na dobę (dla masy ciała < 85 kg) lub 50 mg dwa razy na dobę (dla masy ciała > 85 kg), pod ścisłą kontrolą lekarską.
beta-adrenolityk, bradykardia, choroba wieńcowa, cukrzyca niezależna od insuliny, cukrzyca zależna od insuliny, digoksyna, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, karwedylol, klasa NYHA, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tabletka powlekana, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maglek B6 Forte 100 mg Mg2+ + 10 mg
Maglek B6 Forte jest wskazany do uzupełniania niedoborów magnezu, zawierając w jednej tabletce 100 mg jonów magnezu w formie cytrynianu magnezu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6). Preparat zaleca się pacjentom z objawami neuropsychicznymi (nerwowość, drażliwość, łagodny lęk, zaburzenia snu), lękowymi (kurcze przewodu pokarmowego, kołatanie serca bez patologii kardiologicznej) oraz nerwowo-mięśniowymi (kurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek), które mogą wskazywać na niedobór magnezu. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć inne przyczyny objawów oraz potwierdzić nieskuteczność modyfikacji dietetycznych w zakresie podaży magnezu.
chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, drganie powiek, jony magnezu, kołatanie serca, kurcze mięśni, laktoza jednowodna, modyfikacja dietetyczna, nerwowość, niedobór magnezu, nietolerancja laktozy, objawy lękowe, objawy nerwowo-mięśniowe, objawy neuropsychiczne, postępowanie terapeutyczne, stan kliniczny, suplementacja, tabletka powlekana, wahania nastroju, witamina B6, zaburzenia snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symtrend 12,5 mg
Symtrend jest lekiem zawierającym karwedylol w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, dostępnym w postaci białych, owalnych tabletek powlekanych z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na dwie równe części. Każda dawka jest oznaczona odpowiednim numerem na tabletce. Substancją pomocniczą o potencjalnym znaczeniu klinicznym jest laktoza jednowodna, obecna w ilościach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w zależności od dawki, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają również polidekstrozę (od 0,558 mg do 2,232 mg), celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon CL, powidon K 30, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek składa się z HPMC o różnych lepkościach, tytanu dwutlenku (E171), trietylu cytrynianu, makrogolu 8000 oraz polidekstrozy, co wpływa na właściwości farmaceutyczne i estetykę preparatu.
blister PVC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karwedylol, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, Opadry II White, plastyfikator, polidekstroza, powidon, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek