przełom tarczycowy
Przełom tarczycowy to rzadkie, ale zagrażające życiu zaostrzenie nadczynności tarczycy, charakteryzujące się gwałtownym nasileniem objawów tyreotoksykozy. Stan ten rozwija się najczęściej na podłożu nieleczonej lub niedostatecznie kontrolowanej choroby Gravesa-Basedowa, autonomicznego wola guzkowego lub zapalenia tarczycy.
Objawy kliniczne przełomu tarczycowego obejmują wysoką gorączkę (>38,5°C), tachykardię (często >140/min), zaburzenia świadomości (od pobudzenia psychoruchowego do śpiączki), niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). Charakterystyczna jest również znaczna potliwość, drżenie mięśniowe i żółtaczka.
Diagnoza opiera się głównie na obrazie klinicznym, ponieważ wyniki badań laboratoryjnych mogą nie różnić się istotnie od typowej tyreotoksykozy. Śmiertelność w przełomie tarczycowym, mimo właściwego leczenia, może sięgać 10-30%, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji w warunkach intensywnej terapii.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje równoczesne wdrożenie leczenia przyczynowego (blokery syntezy hormonów tarczycy – tiamazol, propylotiouracyl), hamowania konwersji obwodowej T4 do T3 (duże dawki propylotiouracylu, propranolol, glikokortykosteroidy, preparaty jodu), leczenia objawowego (β-blokery, płynoterapia, leczenie przeciwgorączkowe) oraz identyfikacji i leczenia czynnika wyzwalającego przełom.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, aktywny składnik leku Medithyrox, jest syntetycznym hormonem tarczycy stosowanym w terapii zaburzeń endokrynologicznych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także nieleczone zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki oraz nadczynność tarczycy. W tych stanach podanie lewotyroksyny może prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu nadnerczowego lub tarczycowego. Ponadto, ze względu na wpływ leku na układ sercowo-naczyniowy, przeciwwskazane jest stosowanie Medithyrox u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego, z ostrym zapaleniem mięśnia sercowego lub zapaleniem osierdzia, gdyż może to pogorszyć rokowanie i stan kliniczny.
hormon tarczycy, indeks terapeutyczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terapia skojarzona, tyreotoksykoza, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vicks Antigrip Zatoki i Katar (650 mg + 16 mg + 4 mg)/sasz
Lek Vicks AntiGrip Zatoki i Katar w formie granulatu zawiera 650 mg paracetamolu, 16 mg fenylefryny wodorowinianu oraz 4 mg chlorfenaminy maleinianu na saszetkę. Preparat powinien być stosowany z ostrożnością, a jego podanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, jaskrą, nadczynnością tarczycy, chorobami sercowo-naczyniowymi (nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, tachykardia) oraz u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). Ze względu na wysoką dawkę paracetamolu (650 mg) lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży, aby uniknąć ryzyka hepatotoksyczności. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk o działaniu wazokonstrykcyjnym, może nasilać nadciśnienie i obciążenie mięśnia sercowego, a chlorfenamina, działając antycholinergicznie, może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe i powodować sedację.
arytmia, beta-adrenolityk, chlorfenamina, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, działanie wazokonstrykcyjne, fenylefryna, hepatotoksyczność, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek hipotensyjny, metyldopa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na siarczyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, perystaltyka przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, przerost gruczołu krokowego, stenoza odźwiernika, substancja sympatykomimetyczna, tachykardia - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Leczenie
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów tarczycy i wymaga indywidualnego doboru terapii w zależności od wieku pacjenta, etiologii oraz nasilenia objawów. Pierwszą linią leczenia są tyreostatyki, głównie tionamidy takie jak metylotiouracyl i propylotiouracyl, stosowane przez 12-18 miesięcy, z możliwością osiągnięcia remisji w 20-30% przypadków choroby Gravesa-Basedowa. Beta-blokery (propranolol, atenolol, metoprolol) pełnią rolę leczenia wspomagającego, łagodząc objawy adrenergiczne, a propranolol dodatkowo hamuje obwodową konwersję T4 do T3. Terapia jodem radioaktywnym (jod-131) jest skuteczną metodą, szczególnie w USA, prowadzącą często do niedoczynności tarczycy u ponad 66% pacjentów w ciągu 12 miesięcy, co wymaga suplementacji lewotyroksyną. Operacja (tyreoidektomia) jest wskazana w przypadku przeciwwskazań do innych terapii, dużego wola uciskowego lub ciąży, z koniecznością kontroli nadczynności przed zabiegiem i późniejszą terapią substytucyjną.
atenolol, beta-bloker, choroba Gravesa-Basedowa, guzek autonomiczny, hipertyreoza, hipotyreoza, hormon tarczycy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, metoprolol, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, oftalmopatia Gravesa-Basedowa, podostre zapalenie tarczycy, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, remisja choroby, terapia jodem radioaktywnym, tionamid, tyreoidektomia, tyroksyna, wole, wole guzkowe toksyczne, zapalenie tarczycy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – HEVASCOL 480 mg I/ml
Lek HEVASCOL zawiera 1280 mg etiodowanego oleju, co odpowiada 480 mg jodu w 1 ml roztworu, i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na estry etylowe jodowanych kwasów tłuszczowych z oleju makowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadczynnością tarczycy ze względu na ryzyko nasilenia objawów i przełomu tarczycowego, a także u osób z urazami, niedawnymi krwotokami lub krwawieniami z powodu ryzyka wynaczynienia i powikłań zatorowo-zakrzepowych. Przeciwwskazaniem jest także bronchografia, czynna gruźlica oraz ciężkie choroby ogólnoustrojowe, które mogą ulec dekompensacji podczas procedury z użyciem HEVASCOL.
bronchografia, chemoembolizacja przeztętnicza, choroba ogólnoustrojowa, choroba zapalna miednicy, działanie teratogenne, etiodowany olej, gruźlica, histerosalpingografia, jama otrzewnej, jod, krwotok, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie, powikłania wątrobowe, powikłania zatorowo-zakrzepowe, przełom tarczycowy, rak wątrobowokomórkowy, środek kontrastowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 112 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Eferox stanowi poważny stan kliniczny, manifestujący się nasilonymi objawami nadczynności tarczycy, które mogą ujawnić się z opóźnieniem do 6 dni od przyjęcia nadmiernej dawki. Diagnostyka powinna koncentrować się na oznaczeniu stężenia trójjodotyroniny (T3), która jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż tyroksyna (T4) czy wolna tyroksyna (fT4). Objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (pobudzenie, napady padaczkowe), sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, niewydolność serca), termoregulacji (hipertermia), oddechowego (tachypnoe), mięśniowego (drżenia) oraz pokarmowego (biegunka). Szczególnie narażone są osoby z chorobą wieńcową, starsi pacjenci oraz osoby z zaburzeniami neurologicznymi, u których nawet niewielkie przekroczenie dawki może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym przełomu tarczycowego, śpiączki czy nagłej śmierci sercowej.
chloropromazyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, diazepam, dławica piersiowa, hipertermia, lek przeciwtarczycowy, lek sympatykomimetyczny, lewotyroksyna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, plazmafereza, propranolol, przedawkowanie lewotyroksyny, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, stężenie T3, tachypnoe, trójjodotyronina, tyroksyna, węgiel leczniczy, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna – Działania niepożądane
Lewotyroksyna, stosowana w leczeniu niedoczynności tarczycy oraz terapii supresyjnej, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, a działania niepożądane są ściśle związane z dawkowaniem, najczęściej manifestując się objawami nadczynności tarczycy. Szczególnie istotne są powikłania kardiologiczne, takie jak tachykardia (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, zaburzenia rytmu (w tym migotanie przedsionków), dławica piersiowa, niewydolność serca oraz zawał mięśnia sercowego, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą chorobą sercowo-naczyniową. U wcześniaków z niską masą urodzeniową możliwa jest zapaść krążeniowa. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują bóle głowy, drżenie, bezsenność, niepokój ruchowy, drgawki oraz rzadkie idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dzieci. Długotrwałe stosowanie dawek supresyjnych, zwłaszcza u kobiet po menopauzie, wiąże się z ryzykiem osteoporozy i złamań patologicznych.
ból głowy, dławica piersiowa, dysfagia, hiperkalciuria, idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, kołatanie serca, lewotyroksyna, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność tarczycy, nieregularne miesiączki, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przedwczesne zarastanie nasad kości, przełom tarczycowy, rzekomy guz mózgu, ścieśnienie czaszki, skurcze dodatkowe, tachykardia, terapia supresyjna, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 125 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, stosowanej w leku Eferox, prowadzi do objawów nadczynności tarczycy, z dominującym wzrostem stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym markerem niż T4 lub fT4. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów, w tym tachykardię, arytmie, dławicę piersiową, pobudzenie, dezorientację, gorączkę, drżenia mięśniowe, biegunki oraz zaburzenia psychiczne takie jak lęki i bezsenność. U pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych jest znacznie podwyższone, a w ciężkich przypadkach może dojść do przełomu tarczycowego, napadów drgawek, niewydolności serca, a nawet śpiączki. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni, co wynika z powolnej konwersji T4 do aktywnej T3.
arytmia, chloropromazyna, choroba wieńcowa, diazepam, dławica piersiowa, hormon tarczycy, lek przeciwtarczycowy, lewotyrokysna, lewotyrokysna sodowa, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, tachykardia, tachypnoe, trijodotyronina, trójjodotyronina, tyroksyna, węgiel leczniczy, wolna tyroksyna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 25 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Eferox, może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, które pojawiają się z opóźnieniem do 6 dni z powodu konwersji lewotyroksyny do liotyroniny. W diagnostyce przedawkowania bardziej wiarygodne jest oznaczenie podwyższonego stężenia T3 niż T4 lub fT4. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, dezorientacja, lęki, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, ból w klatce piersiowej, arytmie), oddechowego (tachypnoe), pokarmowego (biegunka) oraz objawy ogólnoustrojowe (gorączka do bardzo wysokiej, drżenia, skurcze mięśni). U pacjentów z chorobą wieńcową lub predyspozycjami neurologicznymi mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak przełom tarczycowy, napady drgawek, niewydolność serca czy śpiączka. Dawki do 10 mg lewotyroksyny były tolerowane bez powikłań w próbach samobójczych, jednak długotrwałe nadużywanie może skutkować nagłą śmiercią sercową.
arytmia, blokery receptorów beta-adrenergicznych, chloropromazyna, choroba wieńcowa, diazepam, dławica piersiowa, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, T3, tachykardia, tachypnoe, układ współczulny, węgiel leczniczy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa bezwodna zawarta w leku Eferox może wywoływać działania niepożądane głównie w wyniku nadmiernej aktywności hormonów tarczycy, które obejmują objawy ze strony układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości: wysypka, świąd, obrzęk, duszność), endokrynologicznego (przełom tarczycowy, nadczynność tarczycy), psychicznego (niepokój, pobudzenie, bezsenność), nerwowego (drżenie, ból głowy, drgawki), sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry), oddechowego (duszność), pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha), skórnego (nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów, skurcze, osłabienie mięśni, osteoporoza), rozrodczego (nieregularne miesiączki) oraz ogólnoustrojowego (gorączka, zmęczenie, obrzęki). Częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako nieznana. Szczególnie niebezpieczny jest przełom tarczycowy, objawiający się m.in. gorączką >38,5°C, tachykardią, arytmią, niedociśnieniem, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, drgawkami i śpiączką, wymagający natychmiastowej hospitalizacji.
arytmia, dławica piersiowa, drgawka, drżenie drobnofaliste, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, splątanie, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Epidemiologia
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) dotyka globalnie 0,2-1,4% populacji, z wyraźną przewagą u kobiet (stosunek 5:1 do mężczyzn) i zmiennością epidemiologiczną zależną od regionu, wieku oraz podaży jodu. W USA częstość występowania wynosi około 1,2-1,3%, z podziałem na 0,5% jawnej i 0,7% subklinicznej postaci. Choroba Gravesa-Basedowa stanowi 60-80% przypadków tyreotoksykozy w krajach rozwiniętych, z szczytem zachorowań w wieku 20-40 lat i stosunkiem kobiet do mężczyzn 7-8:1. W regionach z niedoborem jodu częściej występuje wole guzkowe toksyczne (15-20% przypadków). Roczna zapadalność na nadczynność tarczycy w populacjach z wystarczającą podażą jodu wynosi 20-50/100 000 osób, a na chorobę Gravesa-Basedowa około 50/100 000. Przełom tarczycowy, choć rzadki (0,20-0,76/100 000 rocznie), cechuje się wysoką śmiertelnością (10,9% u kobiet, 16,7% u mężczyzn) i częstszym występowaniem u osób powyżej 60 roku życia.
bielactwo, celiakia, choroba Gravesa-Basedowa, demencja, gruczolak toksyczny, hormony tarczycy, jawna nadczynność tarczycy, jodowanie soli, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedobór selenu, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość złośliwa, niewydolność serca, osteoporoza, poronienie, przedwczesny poród, przełom tarczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, stan przedrzucawkowy, subkliniczna nadczynność tarczycy, toczeń rumieniowaty układowy, TSH, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza indukowana amiodaronem, udar niedokrwienny, wole guzkowe toksyczne, zaburzenia poznawcze, zaburzenie endokrynologiczne, zapalenie tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sotalol, jako lek przeciwarytmiczny klasy III, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsade de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QTc >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, wysokich stężeniach sotalolu (np. przy niewydolności nerek) oraz u kobiet. Zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem, monitorowanie EKG i elektrolitów, a także unikanie nagłego odstawienia, które może prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu, zawału mięśnia sercowego lub nagłego zgonu, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. W przypadku QTc >480 ms konieczna jest ścisła kontrola, a przy QTc >550 ms rozważenie redukcji dawki lub przerwania leczenia. Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory ≤40% bez ciężkich zaburzeń rytmu oraz u osób z nieuregulowaną hipokaliemią lub hipomagnezemią.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy wielokształtny, dławica piersiowa, dusznica bolesna, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie dromotropowe, dziedziczna nietolerancja galaktozy, EKG, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niewydolność serca, odstęp QT, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, siarczan atropiny, sotalol, środek znieczulający, tachykardia komorowa, torsade de pointes, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu komorowe, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metizol
Metizol (tiamazol 5 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza (0,3-0,6% przypadków), która może wystąpić w pierwszych tygodniach terapii lub po ponownym włączeniu leku. Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi oraz edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania objawów agranulocytozy, takich jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła i gorączka. Terapia u pacjentów z dużym wolem uciskającym tchawicę powinna być krótkotrwała i pod ścisłą kontrolą, ze względu na ryzyko nasilenia objawów uciskowych. Dawkowanie powyżej 120 mg/dobę jest zarezerwowane dla ciężkich postaci nadczynności tarczycy i wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko mielotoksyczności.
agranulocytoza, dysfagia, eutyreoza, granulocytopenia, lewotyroksyna, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, orbitopatia endokrynna, ostre zapalenie trzustki, przełom tarczycowy, tiamazol, toksyczność szpiku kostnego, wole tarczycy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodek Potasu TZF 65 mg
Jodek Potasu TZF w dawce 65 mg potasu jodku (odpowiadającej 50 mg jodu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jod lub składniki preparatu, opryszczkowatym zapaleniem skóry (choroba Duhringa), nadczynnością tarczycy oraz zapaleniem naczyń z hipokomplementemią. W tych stanach klinicznych stosowanie leku może prowadzić do nasilenia objawów, zaostrzenia choroby lub poważnych powikłań, takich jak przełom tarczycowy czy reakcje anafilaktyczne. Przed podaniem preparatu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem historii chorób autoimmunologicznych, tarczycy oraz alergii na jod.
autoimmunologiczna choroba skóry, choroba Duhringa, hormon tarczycy, hormony T3 i T4, jodek potasu, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, opryszczkowate zapalenie skóry, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie autoimmunologiczne, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń z hipokomplementemią - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Althyxin 100 mcg/5 ml
Lewotyroksyna sodowa w postaci roztworu doustnego Althyxin (dawki 25, 50, 100 µg/5 ml) jest stosowana w terapii chorób tarczycy, jednak istnieją istotne przeciwwskazania do jej stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan sodowy (9 mg/5 ml) i glicerol (3780 mg/5 ml). Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczoną niewydolnością nadnerczy, niewydolnością przysadki oraz nieleczoną nadczynnością tarczycy ze względu na ryzyko przełomu nadnerczowego, zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-tarczyca oraz nasilenia tyreotoksykozy. Terapia powinna być odroczona u pacjentów z ostrymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi, takimi jak świeży zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego czy pancarditis, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i zwiększonego zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
anafilaksja, choroba tarczycy, leczenie skojarzone, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, niewydolność przysadki, oś podwzgórze-przysadka-tarczyca, pancarditis, parahydroksybenzoesan sodowy, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, tyreotoksykoza, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Udar cieplny – Diagnostyka i diagnoza
Udar cieplny to stan nagły, charakteryzujący się hipertermią powyżej 40°C oraz zaburzeniami funkcji ośrodkowego układu nerwowego (dezorientacja, majaczenie, drgawki, śpiączka), występujący po ekspozycji na wysoką temperaturę lub intensywny wysiłek fizyczny. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na obrazie klinicznym oraz pomiarze temperatury głębokiej ciała, preferencyjnie rektalnej, pęcherzowej lub przełykowej, gdyż pomiary powierzchniowe są mniej wiarygodne. W badaniach laboratoryjnych typowe są leukocytoza (30 000-40 000/mm³), podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, AST), kinaza kreatynowa (>5-krotne przekroczenie normy), zaburzenia elektrolitowe, cechy niewydolności nerek oraz zaburzenia krzepnięcia (PT, APTT, INR, fibrynogen). Diagnostyka różnicowa obejmuje infekcje OUN, zespoły hipertermii polekowej, zatrucia, zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne oraz urazy.
badanie ogólne moczu, DIC, enzymy wątrobowe, gazometria, hipertermia, hipertermia złośliwa, kinaza kreatynowa, klasyczny udar cieplny, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwasica ketonowa, morfologia krwi, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, przełom tarczycowy, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, skala Glasgow, tachykardia zatokowa, temperatura przełykowa, temperatura rektalna, trombocytopenia, udar cieplny, wyczerpanie cieplne, wysiłkowy udar cieplny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia świadomości, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Tiamazol – Wskazania do stosowania
Tiamazol, dostępny w Polsce w preparatach Metizol (5 mg) oraz Thyrozol (5 mg, 10 mg, 20 mg), jest lekiem przeciwtarczycowym stosowanym przede wszystkim w leczeniu nadczynności tarczycy, w tym w postaciach klinicznych bez lub z niewielkim wolem. Jest lekiem pierwszego wyboru w farmakologicznym leczeniu tyreotoksykozy oraz stanowi kluczowy element przygotowania pacjentów do tyreoidektomii, umożliwiając kontrolę hormonalną i redukcję ryzyka powikłań okołooperacyjnych. Ponadto, tiamazol jest stosowany w terapii izotopowej nadczynności tarczycy, zarówno w przygotowaniu do leczenia jodem radioaktywnym (szczególnie u pacjentów z ciężką nadczynnością), jak i w okresie po terapii izotopowej w celu kontroli funkcji tarczycy. W przypadku przełomu tarczycowego, preparat Metizol jest wskazany jako element kompleksowej terapii, łączonej z beta-adrenolitykami i glikokortykosteroidami.
ciężka nadczynność tarczycy, eutyreoza, glikokortykosteroid, gruczolak autonomiczny tarczycy, izotop radioaktywny, leczenie jodem radioaktywnym, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, nadczynność tarczycy, przełom tarczycowy, środek kontrastowy z jodem, subkliniczna nadczynność tarczycy, terapia izotopowa, tiamazol, tyreoidektomia, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza indukowana jodem, wole tarczycowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propranolol Aurovitas 40 mg
Propranolol Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 40 mg, jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych. W kardiologii znajduje zastosowanie w leczeniu dławicy piersiowej (wysiłkowej, niestabilnej, naczynioskurczowej), nadciśnienia tętniczego (w monoterapii i terapii skojarzonej), profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz w kardiomiopatii przerostowej zawężającej. Ponadto, propranolol jest skuteczny w kontroli nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza tych indukowanych wysiłkiem, stresem lub niedokrwieniem. W endokrynologii stosowany jest w leczeniu objawów nadczynności tarczycy i tyreotoksykozy, a także w przygotowaniu do operacji guza chromochłonnego nadnerczy, zawsze po wcześniejszym włączeniu alfa-adrenolityków. Dodatkowo, lek znajduje zastosowanie w terapii drżenia samoistnego, profilaktyce migreny oraz zapobieganiu krwawieniom z żylaków przełyku u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym.
alfa-adrenolityk, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, chlorowodorek propranololu, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica naczynioskurczowa, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica wysiłkowa, drżenie samoistne, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, guz chromochłonny nadnerczy, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, nadczynność tarczycy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, przełom tarczycowy, trzepotanie przedsionków, tyreotoksykoza, zaburzenia krążenia obwodowego, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Propylotiouracyl – Dawkowanie i sposób podawania
Propylotiouracyl (PTU) jest stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, podawany doustnie w dawkach dostosowanych do wieku, nasilenia choroby i stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych z umiarkowaną nadczynnością dawka początkowa wynosi 100-300 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych (50-100 mg każda), a dawka podtrzymująca 50-150 mg/dobę. W ciężkich przypadkach dawki początkowe sięgają 300-600 mg/dobę (Propycil) lub 400 mg/dobę (Thyrosan). U dzieci dawki są zależne od wieku: 50-150 mg/dobę (6-10 lat) lub 100-300 mg/dobę (>10 lat), z dawkami podtrzymującymi odpowiednio niższymi. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę redukuje się o 25-50% w zależności od stopnia zaburzeń (GFR <10 ml/min wymaga redukcji o 50%). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się indywidualne dostosowanie dawki. W przełomie tarczycowym PTU podaje się w dawce 200-300 mg co 6 godzin (4 dawki/dobę) do opanowania stanu ostrego, z możliwością podawania przez zgłębnik donosowy lub wlewki doodbytnicze, gdy doustne przyjęcie jest niemożliwe.
ciężka nadczynność tarczycy, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, eutyreoza, hemodializa, hormony tarczycy, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, przerost gruczołu tarczowego, roztwór olejowy, skażenie jodem, stężenie terapeutyczne, stężenie w surowicy krwi, Thyrosan, umiarkowana niewydolność, wlewka doodbytnicza, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zgłębnik donosowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa, zawarta w preparacie Medithyrox (dawki od 13 do 200 µg), jest wskazana w leczeniu niedoczynności tarczycy, jednak jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Wśród przeciwwskazań endokrynologicznych wyróżnia się nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy (ryzyko przełomu nadnerczowego), nieleczoną niedoczynność przysadki (możliwe nasilenie zaburzeń hormonalnych) oraz nieleczoną nadczynność tarczycy (ryzyko przełomu tarczycowego). W tych przypadkach konieczne jest najpierw leczenie podstawowego schorzenia przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną.
leczenie skojarzone, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, pancarditis, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, tyreostatyk, tyrostatyk, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Joheksol – Przeciwwskazania stosowania
Joheksol, niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy rozpuszczalny w wodzie, stosowany w diagnostyce obrazowej, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze oraz jawną klinicznie tyreotoksykozę. Podanie joheksolu u pacjentów z tyreotoksykozą jest ryzykowne ze względu na wysoką zawartość jodu (240–350 mg I/ml w preparatach Omnipaque), co może nasilić objawy nadczynności tarczycy i wywołać przełom tarczycowy. Preparaty dostępne są w stężeniach: Omnipaque 240 (518 mg joheksolu/ml, osmolalność 0,51 Osm/kg H₂O, lepkość 5,6 mPa·s w 20°C), Omnipaque 300 (647 mg/ml, 0,64 Osm/kg H₂O, 11,6 mPa·s), Omnipaque 350 (755 mg/ml, 0,78 Osm/kg H₂O, 23,3 mPa·s), co ma znaczenie przy ocenie ryzyka u pacjentów z subkliniczną nadczynnością tarczycy.
diagnostyka obrazowa, działanie niepożądane, hormony tarczycy, jodowany środek kontrastowy, joheksol, lepkość, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na joheksol, Omnipaque, osmolalność, przeciwwskazanie względne, przełom tarczycowy, radiologiczny środek kontrastujący, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, stosunek korzyści do ryzyka, subkliniczna nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Lisdeksamfetamina – Przeciwwskazania stosowania
Lisdeksamfetamina dimezylan, prolek przekształcany do deksamfetaminy, wykazuje działanie sympatykomimetyczne, co determinuje liczne bezwzględne przeciwwskazania do jej stosowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na aminy sympatykomimetyczne, stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) w ciągu ostatnich 14 dni, z nadczynnością tarczycy, jawnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym poważne zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, kardiomiopatia, choroba wieńcowa, przebyty zawał mięśnia sercowego), zaawansowaną miażdżycą naczyń, umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz jaskrą, zwłaszcza z zamkniętym kątem przesączania. Działanie sympatykomimetyczne może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, ostre napady jaskry, zawał serca czy udar mózgu.
ADHD, amina sympatykomimetyczna, atomoksetyna, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie sympatykomimetyczne, guanfacyna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia, lisdeksamfetamina dimezylan, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, psychoza ostra, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń krwionośnych, tyreotoksykoza, udar mózgu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nadczynność tarczycy to stan charakteryzujący się nadmierną produkcją hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3), prowadzący do przyspieszenia metabolizmu i objawów takich jak utrata masy ciała, tachykardia (tętno nawet do 160/min), drżenia, nadmierna potliwość, niepokój oraz zaburzenia snu. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych wykazujących podwyższone T4 i T3 oraz obniżone TSH, badaniu przeciwciał przeciwtarczycowych (szczególnie w chorobie Gravesa-Basedowa), scyntygrafii i USG tarczycy. Nieleczona nadczynność może prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu tarczycowego, osteoporozy i zaburzeń sercowo-naczyniowych. Kluczowe jest monitorowanie parametrów życiowych, stanu odżywienia, funkcji mięśni, oczu oraz stanu psychicznego pacjenta.
beta-bloker, choroba Gravesa-Basedowa, działanie niepożądane leku, funkcje życiowe, glikokortykosteroid, hipokalcemia, hormon tyreotropowy, jod radioaktywny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, majaczenie, nadczynność tarczycy, nawodnienie, niedoczynność tarczycy, oftalmopatia tarczycowa, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, rzut serca, scyntygrafia tarczycy, tachykardia, terapia radioaktywnym jodem, trójjodotyronina, tyreoidektomia, tyroksyna, USG tarczycy, wytrzeszcz oczu, zapalenie tarczycy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 88 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Medithyrox, jest szeroko stosowana w terapii niedoczynności tarczycy, jednak jej podanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lek, nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre choroby serca, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W ciąży leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami tyreostatycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko indukcji niedoczynności tarczycy u płodu. Warto podkreślić, że podanie lewotyroksyny w wymienionych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy czy zaostrzenie niewydolności serca.
arytmia, autonomiczny układ nerwowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, czynnik krzepnięcia, doustny lek przeciwcukrzycowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwtarczycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, pancarditis, parametr tarczycowy, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, suplementacja hormonów tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie przyjmowania pokarmu, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba gravesa-basedowa – Objawy
Choroba Gravesa-Basedowa, będąca autoimmunologiczną przyczyną nadczynności tarczycy, charakteryzuje się obecnością przeciwciał stymulujących tarczycę do nadprodukcji hormonów, co prowadzi do przyspieszenia metabolizmu i szerokiego spektrum objawów klinicznych. Typowe symptomy obejmują tachykardię, arytmie (w tym migotanie przedsionków), drżenie rąk, utratę masy ciała pomimo zwiększonego apetytu, nietolerancję ciepła, nadmierną potliwość, osłabienie mięśni, zaburzenia snu oraz powiększenie tarczycy (wole). Około 25-30% pacjentów rozwija oftalmopatię Gravesa, objawiającą się m.in. egzoftalmusem, obrzękiem tkanek oczodołu, podwójnym widzeniem i ryzykiem uszkodzenia nerwu wzrokowego. Rzadziej występuje dermopatia (pretibial myxedema) oraz zaburzenia funkcji rozrodczych, takie jak nieregularne miesiączki u kobiet i ginekomastia u mężczyzn. Przebieg choroby jest przewlekły, z możliwością remisji i zaostrzeń, a u nieleczonych pacjentów często dochodzi do rozwoju niedoczynności tarczycy.
akropachia tarczycowa, burza tarczycowa, choroba Gravesa-Basedowa, drżenie rąk, egzoftalmus, ginekomastia, hormony tarczycowe, jod radioaktywny, kołatanie serca, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk przedgoleniowy, oftalmopatia Gravesa, osteoporoza, przeciwciała przeciwtarczycowe, przełom tarczycowy, schorzenie autoimmunologiczne, stan przedrzucawkowy, tachykardia, tyreoidektomia, wole, wytrzeszcz oczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 125 mcg
Stosowanie lewotyroksyny sodowej (Eferox) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które najczęściej wynikają z nadmiernego dawkowania. Objawy te obejmują szeroki zakres zaburzeń, w tym reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk), zaburzenia endokrynologiczne takie jak przełom tarczycowy – stan zagrożenia życia charakteryzujący się bardzo wysoką gorączką, tachykardią, arytmią, niedociśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, drgawkami i śpiączką. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (drżenie, bóle głowy, drgawki), sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha) oraz mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, osteoporoza). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność indywidualnego monitorowania pacjentów.
arytmia, biegunka, dawka supresyjna lewotyroksyny, dławica piersiowa, drgawki, duszność, hormony tarczycy, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, perystaltyka przewodu pokarmowego, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, rumień, śpiączka, splątanie, tachykardia, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Optiray 300
Jowersol 636 mg/ml (300 mg jodu/ml) jest jodowym środkiem kontrastowym do donaczyniowego podawania, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, reakcji skórnych typu SCAR (SJS/TEN, AGEP, DRESS) oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Personel medyczny musi zapewnić natychmiastowy dostęp do sprzętu ratującego życie oraz monitorować pacjentów przez co najmniej 30-60 minut po podaniu środka, zwłaszcza u osób z historią alergii, astmy, nadwrażliwości lub chorób układu sercowo-naczyniowego. Premedykacja przeciwhistaminowa lub kortykosteroidowa może zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji alergicznych, ale nie eliminuje ryzyka poważnych powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby, anurią, niedokrwistością sierpowatokrwinkową oraz u osób z ryzykiem przełomu tarczycowego lub guza chromochłonnego.
afazja, anuria, astma oskrzelowa, ciężkie skórne reakcje niepożądane, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, encefalopatia, guz chromochłonny, jodowy środek kontrastowy, katar sienny, lek przeciwhistaminowy, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadczynny guzek tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedowład połowiczy, obrzęk mózgu, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paraproteinemia, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja polekowa z eozynofilią, ślepota korowa, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zastoinowa niewydolność serca, zator mózgowy, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Phenylephrine Unimedic, dostępny w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml, jest lekiem sympatykomimetycznym o działaniu wazokonstrykcyjnym, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenylefrynę lub składniki pomocnicze, ciężkie nadciśnienie tętnicze, chorobę naczyń obwodowych, terapię nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz ciężką nadczynność tarczycy. W szczególności interakcja z inhibitorami MAO może prowadzić do napadowego nadciśnienia tętniczego oraz hipertermii, stanowiąc zagrożenie życia. Fenylefryna może również nasilać objawy tyreotoksykozy, zwiększając ryzyko arytmii i przełomu tarczycowego.
arytmia, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryny chlorowodorek, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra zamkniętego kąta, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna zgorzel, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór obwodowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, przerost prostaty, reakcja alergiczna, tyreotoksykoza, udar, wazokonstrykcja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia przepływu mózgowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica naczyniowa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optiray 320 678 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Optiray 320 (jowersol 678 mg/ml, odpowiadający 320 mg/ml jodu elementarnego) jest jodowym środkiem kontrastowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na jod lub substancje pomocnicze preparatu oraz u osób z ujawnioną nadczynnością tarczycy. Podanie preparatu w tych stanach może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, oraz do zaostrzenia nadczynności tarczycy, a nawet przełomu tarczycowego. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 700 mOsm/kg oraz lepkością 9,9 mPa·s w 25°C i 5,8 mPa·s w 37°C, co może wpływać na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i układu sercowo-naczyniowego.
choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, choroba wieńcowa, feochromocytoma, guz chromochłonny, hormon tarczycy, jod elementarny, jodowy środek kontrastowy, kardiomiopatia, leczenie radiojodem, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie płucne, nadczynność tarczycy, nefropatia pokontrastowa, nefroprotekcja, niewydolność serca, obrzęk krtani, pokrzywka, powikłanie hemodynamiczne, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, subkliniczna nadczynność tarczycy, świąd, tarczyca płodu, toczeń rumieniowaty układowy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie naczyń, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medoxa 25 mg
Prednizon (lek Medoxa) ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, manifestującą się reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, świąd czy obrzęk naczynioruchowy. W stanach zagrożenia życia, np. wstrząsie anafilaktycznym, ostrym ataku astmy, obrzęku krtani, przełomie tarczycowym czy zespole Stevensa-Johnsona, krótkotrwałe stosowanie prednizonu jest dopuszczalne mimo względnych przeciwwskazań. Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach od 1 mg do 50 mg, z możliwością precyzyjnego dawkowania dzięki linii podziału i wytłoczonej wartości dawki.
choroba wrzodowa, glikokortykosteroid, induktor enzymatyczny, jaskra, kontrola glikemii, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, manifestacja alergiczna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostry atak astmy, parametry kliniczne, prednizon, przełom tarczycowy, psychoza, substancja pomocnicza, utajona gruźlica, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zakażenie systemowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Guzki tarczycy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Guzki tarczycy to powszechne zmiany w obrębie gruczołu tarczowego, występujące u około 68% populacji, z czego 95% ma charakter łagodny, a 5-10% może być złośliwych. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, oznaczenie poziomu TSH, ultrasonografię oraz biopsję aspiracyjną cienkoigłową (FNA) guzka ≥1 cm z podejrzanymi cechami ultrasonograficznymi. Wyniki FNA klasyfikuje się według systemu Bethesda, gdzie ryzyko złośliwości waha się od 0-3% (kategoria II) do 97-99% (kategoria VI). W przypadku niejednoznacznych wyników (kategorie III i IV) stosuje się testy molekularne. Leczenie zależy od charakteru guzka i obejmuje obserwację, terapię farmakologiczną (np. lewotyroksyna w terapii supresyjnej) oraz leczenie chirurgiczne w przypadku guzów złośliwych, dużych lub powodujących objawy uciskowe. Nowoczesne metody, takie jak ablacja prądem o częstotliwości radiowej (RFA) i ablacja etanolem, oferują mniej inwazyjne alternatywy z mniejszym ryzykiem powikłań i konieczności suplementacji hormonalnej.
ablacja etanolem, ablacja prądem o częstotliwości radiowej, badanie cytologiczne, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, całkowita tyreoidektomia, choroba Gravesa-Basedowa, dysfagia, gruczoł przytarczyczny, gruczoł tarczowy, guzek tarczycy, guzek torbielowaty, hipertyreoza, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, limfadenopatia szyjna, lobektomia tarczycy, nadczynność tarczycy, nerw krtaniowy wsteczny, niedoczynność tarczycy, przełom tarczycowy, rak anaplastyczny tarczycy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia tarczycy, struny głosowe, system Bethesda, test molekularny, tomografia komputerowa, torbiel, tyreoglobulina, wole guzkowe, wynik laboratoryjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thyrosan 50 mg
Thyrosan, zawierający 50 mg propylotiouracylu w tabletce, jest lekiem tyreostatycznym stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy, w tym choroby Gravesa-Basedowa oraz autonomicznego toksycznego gruczolaka tarczycy. Lek jest wykorzystywany także w przygotowaniu do tyreoidektomii oraz terapii jodem radioaktywnym I, gdzie celem jest osiągnięcie eutyreozy i zmniejszenie ryzyka powikłań około- i pooperacyjnych. Propylotiouracyl hamuje enzym peroksydazę tarczycową, co prowadzi do zahamowania syntezy hormonów tarczycy, a także blokuje konwersję T4 do aktywnego T3, co jest szczególnie istotne w ciężkich postaciach nadczynności oraz w przełomie tarczycowym.
autonomiczny toksyczny gruczolak tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa, eutyreoza, hormony tarczycy, jod promieniotwórczy, konwersja T4 do T3, leczenie jodem radioaktywnym, lek tyreostatyczny, nadczynność tarczycy, peroksydaza tarczycowa, pierwszy trymestr ciąży, powikłania sercowo-naczyniowe, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, terapia wielolekowa, tyreoidektomia, tyreotoksykoza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 150 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej stanowi istotne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy o różnym nasileniu, wynikającymi z nadmiernej stymulacji metabolizmu i układu współczulnego. Kluczowym markerem biochemicznym jest podwyższone stężenie trójjodotyroniny (T3), które przewyższa diagnostyczną wartość T4 i fT4. Objawy obejmują tachykardię (>100/min), zaburzenia rytmu serca, dławicę piersiową, pobudzenie psychoruchowe, dezorientację, drżenia mięśniowe, gorączkę (w tym wysoką, mogącą wskazywać na przełom tarczycowy), nadmierną potliwość, rozszerzenie źrenic, biegunki oraz objawy neuropsychiatryczne, takie jak lęk, bezsenność i napady drgawek u predysponowanych pacjentów. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni po przedawkowaniu, co wynika z konwersji lewotyroksyny do liotyroniny. Dawki do 10 mg lewotyroksyny są zwykle tolerowane bez poważnych powikłań u osób bez chorób współistniejących, jednak u pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko ciężkich powikłań, w tym nagłej śmierci sercowej, jest znacznie podwyższone.
beta-bloker, chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, dysfagia, Eferox, fT4, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotyronina, mydriaza, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, pobudzenie psychoruchowe, propranolol, przełom tarczycowy, skurcze mięśniowe, stężenie T3, stężenie T4, tachykardia, tachypnoe, węgiel leczniczy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nadczynność tarczycy to stan charakteryzujący się nadprodukcją hormonów T3 i T4, prowadzący do przyspieszenia metabolizmu. Występuje u około 1% populacji, częściej u kobiet w wieku 20-50 lat, z chorobą Gravesa-Basedowa jako najczęstszą przyczyną (ok. 70% przypadków). Typowe objawy to utrata masy ciała pomimo zwiększonego apetytu, tachykardia (do 160/min), drżenie rąk, nadmierna potliwość, nietolerancja ciepła, zaburzenia snu i miesiączkowania, biegunka oraz powiększenie tarczycy. Nieleczona nadczynność może prowadzić do powikłań takich jak migotanie przedsionków, niewydolność serca, osteoporoza i przełom tyreotoksyczny. Diagnostyka opiera się na podwyższonym poziomie T3 i T4 oraz obniżonym TSH, z dodatkowymi badaniami przeciwciał przeciwtarczycowych, USG, scyntygrafią i testem wychwytu jodu w celu ustalenia etiologii.
agranulocytoza, beta-bloker, choroba Gravesa-Basedowa, egzoftalmus, farmakoterapia, hormon tyreotropowy, hormony tarczycy, jod radioaktywny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedoczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, orbitopatia tarczycowa, osteoporoza, porażenie nerwu krtaniowego, propylotiouracyl, przeciwciała przeciwtarczycowe, przełom tarczycowy, przełom tyreotoksyczny, scyntygrafia tarczycy, tachykardia, terapia jodem radioaktywnym, tyreoidektomia, wole, wytrzeszcz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml
Noradrenalina (Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml) jest silnym lekiem naczynioskurczowym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na noradrenalinę lub substancje pomocnicze, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, nadciśnieniem tętniczym, chorobą wieńcową, zmianami miażdżycowymi naczyń, częstoskurczem napadowym, arytmią serca o wysokiej częstości, sercem płucnym, jaskrą wąskiego kąta, gruczolakiem gruczołu krokowego z zaleganiem moczu oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Podanie noradrenaliny u tych pacjentów może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nasilenie niedokrwienia mięśnia sercowego, przełom tarczycowy, gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego, pogorszenie stanu hemodynamicznego, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zatrzymanie moczu czy pogłębienie niewydolności nerek. Bezwzględnie przeciwwskazane jest podawanie noradrenaliny drogą dotętniczą ze względu na ryzyko ciężkiego skurczu naczyń, martwicy tkanek i amputacji kończyny.
amputacja kończyny, arytmia serca, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz napadowy, dieta niskosodowa, gruczolak prostaty, guz chromochłonny, jaskra wąskiego kąta, martwica tkanek, miażdżyca naczyń, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, noradrenaliny winian, podanie dotętnicze, przełom tarczycowy, serce płucne, skurcz naczyń, zaleganie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 25 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, prowadzi do objawów tyreotoksykozy, z dominującym wzrostem stężenia hormonu T3, który jest bardziej wiarygodnym markerem niż T4 lub fT4. Klinicznie obserwuje się zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100/min, arytmie, nadciśnienie, ból w klatce piersiowej, a w ciężkich przypadkach zastoinową niewydolność serca i zapaść kardiogenną), zaburzenia trawienne (wymioty, ból brzucha, biegunka, wzmożony apetyt z utratą masy ciała) oraz objawy neurologiczne (drażliwość, bezsenność, pobudzenie, drgawki, śpiączka). Objawy mogą pojawić się zarówno w ciągu kilku godzin, jak i z opóźnieniem kilku dni po przedawkowaniu. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko prowokacji napadów, a w rzadkich przypadkach mogą wystąpić przełom tarczycowy, ciężkie zaburzenia rytmu, niewydolność serca, śpiączka i zgon.
dawka supraterapeutyczna, dławica piersiowa, hiperkineza, hormon T3, hormon T4, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, napad padaczkowy, niewydolność serca, perystaltyka jelit, plazmafereza, płukanie żołądka, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, skurcz dodatkowy, tachykardia, tyreotoksykoza, układ współczulny, zaburzenie kardiologiczne, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 100 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (Althyxin) prowadzi do nadmiernej stymulacji metabolizmu, z dominującym wzrostem stężenia trójjodotyroniny (T3), która jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem toksyczności niż T4 lub fT4. Ostre zatrucia mają zwykle umiarkowane nasilenie, zwłaszcza u pacjentów bez chorób kardiologicznych, a objawy mogą pojawić się od kilku godzin do kilku dni po podaniu dawki. Klinicznie obserwuje się objawy nadczynności tarczycy, w tym tachykardię, arytmie (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), bóle w klatce piersiowej, nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach zastoinową niewydolność serca i zapaść kardiogenną. Dodatkowo występują zaburzenia termoregulacji (gorączka, potliwość), objawy neurologiczne (splątanie, śpiączka, drgawki) oraz zaburzenia zachowania (pobudzenie, psychoza). U pacjentów z padaczką mogą pojawić się napady padaczkowe, a w rzadkich przypadkach masywne zatrucie może prowadzić do przełomu tarczycowego z ryzykiem śmierci.
Althyxin, arytmia, biegunka, dławica piersiowa, działanie beta-adrenergiczne, hiperkineza, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, plazmafereza, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, skurcz dodatkowy, splątanie, stan lękowy, tachykardia, trójjodotyronina, tyreotoksykoza, zaburzenie kardiologiczne, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Letrox 75 mikrogramów 75 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Letroxu, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym przełomu tarczycowego, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, napadów drgawek oraz śpiączki. Objawy toksyczności rozwijają się z opóźnieniem do 6 dni, co wynika z powolnej konwersji lewotyroksyny do liotyroniny. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia hormonów tarczycy, gdzie wzrost T3 jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Dawki nawet do 10 mg mogą być tolerowane bez powikłań u osób bez chorób współistniejących, jednak u pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko ciężkich powikłań, w tym nagłej śmierci sercowej, znacząco wzrasta.
arytmia, choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, hiperkineza, hipertermia, lek beta-adrenolityczny, lek tyreostatyczny, lewotyrokyna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, plazmafereza, przedawkowanie lewotyroksyny, przełom tarczycowy, śpiączka, tachykardia, trójjodotyronina, tyroksyna, węgiel aktywny, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Jowersol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Jowersol, niejonowy jodowy środek kontrastowy, dostępny w stężeniach odpowiadających 300 mg jodu/ml (Optiray 300), 320 mg jodu/ml (Optiray 320) oraz 350 mg jodu/ml (Optiray 350), stosowany jest w diagnostyce radiologicznej. Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, SCAR (SJS/TEN, AGEP, DRESS), powikłań sercowo-naczyniowych (arytmie, zawał mięśnia sercowego) oraz encefalopatii, podanie jowersolu wymaga obecności wykwalifikowanego personelu i sprzętu do natychmiastowej resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergiami, chorobami nerek, niewydolnością serca, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, anemią sierpowatokrwinkową oraz u dzieci poniżej 3 lat, u których konieczna jest kontrola funkcji tarczycy po ekspozycji. Premedykacja przeciwhistaminowa lub kortykosteroidowa może zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji alergicznych, jednak nie eliminuje ryzyka poważnych powikłań.
afazja, anemia sierpowatokrwinkowa, angiografia naczyń wieńcowych, arteriografia naczyń mózgowych, astma oskrzelowa, ciężka skórna reakcja niepożądana, encefalopatia, flebografia, guz chromochłonny, jowersol, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, miażdżyca tętnic, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedowład połowiczy, obrzęk mózgu, Optiray 300, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paraproteinemia, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja idiosynkratyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, ślepota korowa, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, udar, wentrykulografia lewostronna, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zastoinowa niewydolność serca, zator mózgowy, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Diagnostyka i diagnoza
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów tarczycy, co prowadzi do przyspieszenia metabolizmu i typowych objawów klinicznych, takich jak tachykardia, nadciśnienie skurczowe, ciepła i wilgotna skóra, drżenie rąk oraz objawy oczne (np. wytrzeszcz, objaw Graefego). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz podstawowych badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu stężenia TSH (obniżonego), wolnej tyroksyny (fT4) i wolnej trójjodotyroniny (fT3), gdzie typowo obserwuje się niskie TSH oraz podwyższone fT4 i/lub fT3. W diagnostyce różnicowej istotne jest oznaczenie przeciwciał (TRAb, TSI, anty-TPO, anty-TG) oraz badania obrazowe, takie jak scyntygrafia tarczycy, test wychwytu radioaktywnego jodu (RAIU) i ultrasonografia z dopplerem, które pozwalają na identyfikację przyczyn hipertyreozy, np. choroby Gravesa-Basedowa, wola guzkowego toksycznego czy zapalenia tarczycy.
arytmia, badanie doplerowskie, choroba de Quervaina, choroba Gravesa-Basedowa, ektopowa produkcja hormonów, endokrynolog, gruczoł tarczowy, hipertyreoza, hormon tarczycy, immunoglobuliny stymulujące tarczycę, nadciśnienie skurczowe, nadczynność tarczycy, objaw Graefego, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, powiększenie tarczycy, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej, przeciwciała przeciwko receptorowi TSH, przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, przełom tarczycowy, scyntygrafia tarczycy, subkliniczna nadczynność tarczycy, tachykardia, test wychwytu radioaktywnego jodu, TRAb, trójjodotyronina, TSH, tyreotropina, ultrasonografia tarczycy, wole, wole guzkowe toksyczne, wolna tyroksyna, wytrzeszcz - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 50 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Althyxin dostępnego w stężeniach 25, 50 i 100 µg/5 mL, prowadzi do nadmiernego przyspieszenia metabolizmu i rozwoju tyreotoksykozy. Diagnostycznie istotne jest monitorowanie stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ze strony układu trawiennego (wymioty, ból brzucha, biegunka, utrata masy ciała), sercowo-naczyniowego (tachykardia, arytmie, nadciśnienie, niewydolność serca), neurologicznego (drażliwość, bezsenność, drgawki, śpiączka) oraz ogólne (gorączka, pocenie się). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne i ryzyko przełomu tarczycowego, który może prowadzić do zapaści kardiogennej i śmierci, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
Althyxin, arytmia, bezsenność, biegunka, dławica piersiowa, drażliwość, drgawki, epilepsja, hiperkineza, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, lit, migotanie przedsionków, nadciśnienie, napad padaczkowy, ostra psychoza, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, rozszerzenie źrenic, skurcze dodatkowe, śpiączka, tachykardia, trójjodotyronina, tyreotoksykoza, tyroksyna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia świadomości, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optiray 300 636 mg/ml (300 mg I/ml)
Optiray 300 to jodowy środek kontrastowy zawierający 636 mg/ml jowersolu, co odpowiada 300 mg/ml jodu elementarnego, o osmolalności 645 mOsm/kg i lepkości 8,2 mPa·s w 25°C oraz 5,5 mPa·s w 37°C. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jodowe środki kontrastowe lub składniki pomocnicze oraz u osób z ujawnioną nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych i zaostrzenia choroby tarczycy, w tym przełomu tarczycowego. Podanie preparatu wymaga oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych, zaburzeniami funkcji nerek, wątroby, niewydolnością serca, zaburzeniami krążenia oraz chorobami ośrodkowego układu nerwowego.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, drgawka, jod elementarny, jodowy środek kontrastowy, jowersol, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na środki kontrastowe, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność serca, osmolalność, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krążenia