Dawkowanie i sposób podawania leku Thyrozol

Lek Thyrozol zawierający tiamazol, dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas planowania terapii pacjenta.¹

Dawkowanie u dorosłych

Dawka początkowa leku Thyrozol u dorosłych wynosi od 10 do 40 mg na dobę, w zależności od ciężkości choroby i spożycia jodu. W większości przypadków zahamowanie produkcji hormonów tarczycy można osiągnąć stosując dawki początkowe od 20 do 30 mg tiamazolu na dobę. W łagodnych przypadkach nadczynności tarczycy pełna dawka blokująca może nie być konieczna, wówczas należy rozważyć mniejszą dawkę początkową. Natomiast w ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy może być wskazana dawka początkowa 40 mg tiamazolu.²

Dawkę dobiera się indywidualnie w zależności od stanu metabolicznego pacjenta, ocenianego na podstawie stężenia hormonów tarczycy.³

W terapii podtrzymującej zaleca się następujące schematy leczenia:

• dobowa dawka podtrzymująca od 5 do 20 mg tiamazolu w skojarzeniu z lewotyroksyną, aby uniknąć niedoczynności tarczycy⁴
• dobowa dawka tiamazolu od 2,5 do 10 mg w monoterapii⁵

Należy zaznaczyć, że nadczynność tarczycy indukowana jodem może wymagać zastosowania większych dawek leku.⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży od 3 do 17 lat dawkę początkową leku Thyrozol należy ustalić na podstawie masy ciała pacjenta. Standardowo stosuje się dawkę początkową 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, którą należy podzielić na dwie lub trzy równe dawki. W terapii podtrzymującej dawka dobowa może zostać zmniejszona i podawana raz na dobę, zależnie od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Może być konieczne dodatkowe leczenie lewotyroksyną w celu uniknięcia niedoczynności tarczycy. Nie należy przekraczać całkowitej dawki dobowej 40 mg tiamazolu.⁷

U dzieci w wieku ≤ 2 lat nie zaleca się stosowania tiamazolu, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku w tej grupie wiekowej nie były systematycznie oceniane.⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U tych pacjentów klirens osoczowy tiamazolu jest zmniejszony. Dawkę leku należy utrzymywać na jak najniższym poziomie, a pacjentów należy ściśle monitorować.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Ze względu na brak danych dotyczących farmakokinetyki tiamazolu w tej grupie pacjentów, zaleca się ostrożne, indywidualne dostosowywanie dawki pod ścisłą kontrolą. Dawka powinna być możliwie najmniejsza.¹⁰

Pacjenci w podeszłym wieku: Pomimo że nie przewiduje się kumulacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku, zaleca się indywidualne dostosowywanie dawki pod ścisłą kontrolą.¹¹

Schemat dawkowania w różnych wskazaniach

Zachowawcze leczenie nadczynności tarczycy

Celem leczenia zachowawczego jest uzyskanie stanu metabolicznego jak w eutyreozie i długotrwałej remisji po określonym czasie trwania leczenia. W zależności od doboru pacjentów, remisję uzyskuje się maksymalnie u 50% pacjentów po roku leczenia.¹²

W zachowawczym leczeniu nadczynności tarczycy terapię prowadzi się zwykle przez 6 miesięcy do 2 lat (przeciętnie jeden rok). Statystycznie, prawdopodobieństwo remisji zwiększa się wraz z czasem trwania leczenia.¹³

W przypadkach, gdy nie można osiągnąć remisji, a nie ma możliwości lub zgody na zastosowanie radykalnych metod terapeutycznych, tiamazol można stosować jako przewlekłe leczenie przeciwtarczycowe, w jak najmniejszej dawce, bez dodawania lub w skojarzeniu z małą dawką lewotyroksyny.¹⁴

Pacjenci z dużym wolem tarczycy i uciskiem na tchawicę powinni otrzymywać, jeśli w ogóle, jedynie krótkotrwałe leczenie tiamazolem, ponieważ długotrwałe podawanie leku może powodować powiększanie się wola. Konieczne może być szczególnie dokładne monitorowanie leczenia (stężenie TSH, światło tchawicy). Preferuje się łączenie tej terapii z dodatkowym podawaniem lewotyroksyny.¹⁵

Leczenie przedoperacyjne

Tymczasowe, wstępne leczenie tiamazolem (przez 3 do 4 tygodni lub dłużej, w zależności od indywidualnej potrzeby) może służyć do osiągnięcia metabolicznego stanu eutyreozy, zmniejszając tym samym ryzyko związane z zabiegiem chirurgicznym.¹⁶

Zabieg chirurgiczny należy przeprowadzić jak najszybciej po uzyskaniu eutyreozy. W przeciwnym razie konieczne jest suplementacyjne leczenie lewotyroksyną. Leczenie tiamazolem można zakończyć na dzień przed operacją.¹⁷

Należy pamiętać, że spowodowane tiamazolem zwiększenie kruchości tkanek tarczycy i ryzyka krwawienia można skompensować dodatkowym, przedoperacyjnym podaniem dużej dawki jodu w ciągu dziesięciu dni poprzedzających operację (terapia jodowa Plummera).¹⁸

Leczenie przed terapią jodem radioaktywnym

Osiągnięcie eutyreozy przed zastosowaniem jodu radioaktywnego ma szczególnie istotne znaczenie w ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy, gdyż w pojedynczych przypadkach, po terapii jodem radioaktywnym bez wstępnego leczenia opisywano występowanie przełomu tarczycowego.¹⁹

Należy pamiętać, że pochodne tionamidu mogą zmniejszać jodowrażliwość tkanki tarczycy. W przypadku planowego leczenia gruczolaków autonomicznych należy zapobiegać aktywacji tkanki paranodularnej przy pomocy leczenia poprzedzającego.²⁰

Okresowa terapia przeciwtarczycowa po leczeniu jodem radioaktywnym

Czas trwania leczenia i dawkę leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od nasilenia obrazu klinicznego i szacowanego okresu czasu, po którym pojawią się efekty leczenia jodem radioaktywnym (około 4 do 6 miesięcy).²¹

Leczenie profilaktyczne u pacjentów zagrożonych ryzykiem wystąpienia nadczynności tarczycy

U pacjentów zagrożonych ryzykiem wystąpienia nadczynności tarczycy w wyniku podania substancji zawierających jod w celach diagnostycznych zazwyczaj przez około 10 dni podaje się 10 do 20 mg tiamazolu i/lub 1 g nadchloranu na dobę (np. w sytuacji podania środków kontrastowych wydalanych przez nerki). Czas trwania leczenia zależy od czasu, przez jaki substancja zawierająca jod pozostaje w organizmie.²²

Sposób podawania

Tabletki leku Thyrozol należy połykać w całości i popijać odpowiednią ilością płynu.²³

W czasie początkowej terapii nadczynności tarczycy dużymi dawkami leku, dawkę dobową można podzielić na kilka dawek i przyjmować je w regularnych odstępach czasu w ciągu dnia.²⁴

Dawkę podtrzymującą można przyjmować raz na dobę, rano, podczas śniadania lub po śniadaniu.²⁵

Dawkowanie leku Thyrozol – zestawienie tabelaryczne