tadalafil
Tadalafil to selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz tętniczego nadciśnienia płucnego. Substancja ta działa poprzez zwiększenie stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i zwiększenia przepływu krwi, umożliwiając erekcję.
W porównaniu do innych inhibitorów PDE-5, tadalafil charakteryzuje się najdłuższym okresem półtrwania, wynoszącym około 17,5 godziny, co przekłada się na skuteczność działania utrzymującą się do 36 godzin. Dzięki temu jest często określany jako lek umożliwiający większą spontaniczność życia seksualnego. Dostępny jest w dawkach od 2,5 do 20 mg, zarówno w formie preparatów przyjmowanych doraźnie, jak i stosowanych codziennie w mniejszych dawkach.
Najczęstsze działania niepożądane tadalafilu obejmują ból głowy, dyspepsję, ból pleców, bóle mięśniowe, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaczerwienienie twarzy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących azotany z powodu ryzyka niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u osób przyjmujących alfa-adrenolityki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil PMCS 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję, w tym teratogenności, embriotoksyczności i fetotoksyczności. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosowano dawki sięgające nawet 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi (20 mg). Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu ani na płodność samców i samic. W badaniach na ciężarnych szczurach dawka 30 mg/kg/dobę generowała AUC dla niezwiązanego tadalafilu około 18-krotnie wyższą niż u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, nabłonek kanalików nasiennych, parametr płodności, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil Maxigra 10 mg
Tadalafil Maxigra zawiera tadalafil w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych i nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu czy rozwój pourodzeniowy. Mimo to, ze względu na brak pełnych danych klinicznych, stosowanie leku w ciąży powinno być unikane, a decyzja o ewentualnym zastosowaniu wymaga dokładnej analizy korzyści i ryzyka. Tadalafil przenika do mleka matki, co stanowi potencjalne zagrożenie dla dziecka karmionego piersią, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie laktacji.
badania przedkliniczne, ciąża, farmakodynamika, funkcje rozrodcze, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki w mleku matki, nietolerancja laktozy, oligozoospermia, planowanie rodziny, przenikanie leku do mleka, rozwój płodu, tabletki powlekane, tadalafil, Tadalafil Maxigra, tadalafil w ciąży, toksykologia, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadamen MED 5 mg
Produkt leczniczy Tadamen MED zawiera tadalafil w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tadalafil lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (59,48 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Stosowanie tadalafilu jest absolutnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest przeciwwskazana, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca stopnia ≥2 wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanych arytmiach, niedociśnieniu tętniczym (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
alfa-adrenolityk, arytmia, azotany organiczne, cyklaza guanylowa, diazotan izosorbidu, dławica piersiowa, duszność wysiłkowa, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, ketokonazol, klasyfikacja NYHA, monoazotan izosorbidu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nitrogliceryna, obrzęk kończyn dolnych, riocyguat, ritonawir, rozrost prostaty, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu, tadalafil, udar mózgu, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Lek Tadalafil Aurovitas w dawce 20 mg (tabletki powlekane) wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Badania kliniczne wykazały, że częstość występowania zawrotów głowy u pacjentów stosujących tadalafil jest porównywalna z grupą placebo, co wskazuje na brak istotnego zwiększenia ryzyka działań niepożądanych mogących zaburzać zdolności psychomotoryczne. Mimo to, ze względu na indywidualną zmienność reakcji organizmu, zaleca się, aby pacjent poznał swoją reakcję na lek przed podjęciem czynności wymagających pełnej koncentracji i koordynacji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadilecto 20 mg
Przedawkowanie tadalafilu, substancji czynnej leku Tadilecto, choć rzadko prowadzi do ciężkich powikłań, wymaga szczególnej uwagi ze względu na nasilenie typowych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych podawano dawki nawet do 500 mg jednorazowo oraz wielokrotne dawki do 100 mg/dobę, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne (20 mg/tabletka). Objawy przedawkowania obejmują nasilone bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), bóle mięśniowe, zaczerwienienie skóry, przejściowe zaburzenia widzenia oraz niedociśnienie tętnicze, szczególnie przy dawkach powyżej 100 mg. Hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji tadalafilu, co podkreśla konieczność monitorowania stanu klinicznego pacjenta i stosowania leczenia objawowego.
badanie kliniczne, ból głowy, ból mięśniowy, ciśnienie tętnicze, czynność serca, dawka tadalafilu, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, eliminacja leku, hemodializa, hipotensja, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, omdlenie, parametr życiowy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie tadalafilu, przewód pokarmowy, rozszerzenie naczyń, substancja pomocnicza, tadalafil, układ nerwowy, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil SUN
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Tadalafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, co może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego i nasilać hipotensję w połączeniu z azotanami lub lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną. U pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów skuteczność leku nie została jednoznacznie potwierdzona. W przypadku stosowania tadalafilu należy monitorować objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz unikać jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami PDE5 lub lekami silnie hamującymi CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol), które zwiększają ekspozycję na tadalafil i ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, azotany, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, erytromycyna, hipotensja, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, lek przeciwgrzybiczy, nagły zgon sercowy, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, powikłanie kardiologiczne, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rytonawir, sakwinawir, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodilatacyjna, wygięcie prącia, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Erlis
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem (Erlis) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz oceny układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko poważnych incydentów kardiologicznych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca. Tadalafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, prowadząc do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, co może nasilać efekt hipotensyjny azotanów oraz leków blokujących receptory α1-adrenergiczne (zwłaszcza doksazosyny). Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania tych leków. Ponadto, u pacjentów stosujących tadalafil obserwowano zaburzenia widzenia (CSCR, NAION) oraz nagłą utratę słuchu, co wymaga natychmiastowej konsultacji okulistycznej lub laryngologicznej w przypadku wystąpienia nagłych objawów sensorycznych.
anatomiczne zniekształcenie członka, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, dziedziczna nietolerancja galaktozy, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenie rytmu serca, laktoza jednowodna, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, receptor α1-adrenergiczny, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, właściwość wazodylatacyjna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Belupo 20 mg
Tadalafil w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (312,5 mg laktozy bezwodnej i 2,8 mg laktozy jednowodnej na tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie organicznych azotanów ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca klasy NYHA ≥ II w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanych zaburzeniach rytmu serca, niedociśnieniu (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu niezapalnej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
azotany organiczne, choroba wieńcowa, cyklaza guanylowa, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, riocyguat, ryzyko sercowo-naczyniowe, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Standardowa dawka doraźna wynosi 10 mg, przyjmowana co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności, jednak nie częściej niż raz na dobę. Dla pacjentów planujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat stały z dawką 5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg w zależności od tolerancji. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. Tabletki powlekane o wymiarach 13,3 mm x 7,7 mm należy połykać w całości, niezależnie od posiłków, bez dzielenia, aby zapewnić precyzyjne dawkowanie.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, dawkowanie raz na dobę, efekt terapeutyczny, podawanie doustne, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, tolerancja leku, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Menero 10 mg
Preparat MENERO zawiera 10 mg tadalafilu, będącego inhibitorem fosfodiesterazy typu 5, stosowanym w terapii zaburzeń erekcji u mężczyzn. Tabletki powlekane mają postać jasnoniebieskich, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy 9 mm, z symbolem „E” na jednej stronie. Substancją pomocniczą o znaczeniu klinicznym jest laktoza jednowodna w ilości 231,68 mg na tabletkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Pozostałe składniki pomocnicze wpływają na właściwości farmaceutyczne leku, takie jak spójność, rozpad i estetyka powłoki tabletki.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, indygokarmin, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenia erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadamen MED 20 mg
Przedawkowanie tadalafilu, substancji czynnej leku Tadamen MED, zostało szczegółowo zbadane w badaniach klinicznych, gdzie podawano dawki nawet do 500 mg jednorazowo (25-krotność standardowej dawki 20 mg) oraz wielokrotne dawki do 100 mg/dobę (5-krotność dawki terapeutycznej). Obserwowane działania niepożądane były podobne do tych występujących przy standardowym stosowaniu, jednak ich nasilenie mogło być większe. Nie zidentyfikowano specyficznych objawów charakterystycznych wyłącznie dla przedawkowania tadalafilu, co wskazuje na brak unikalnego profilu toksyczności nawet przy znacznym przekroczeniu dawki.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, eliminacja substancji czynnej, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, objawy toksyczności, parametry życiowe, postępowanie podtrzymujące, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie tadalafilu, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, tadalafil - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadulan 20 mg
Tadulan to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg substancji czynnej – tadalafilu. Tabletki są żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 10,1 ± 0,2 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Każda tabletka zawiera 232,6 mg laktozy jednowodnej oraz 2,2 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniami sodowymi. Skład pomocniczy obejmuje m.in. kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan, hydroksypropylocelulozę, polisorbat 80, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na rozpad, rozpuszczalność i integralność tabletki. Otoczka zawiera hypromelozę, laktozę, tytanu dwutlenek (E 171), triacetynę, żelaza tlenek żółty (E 172) oraz talk, co zapewnia odpowiednią barwę i właściwości technologiczne preparatu.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, plastyfikator, podanie doustne, polisorbat 80, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Sandoz 10 mg
Tadalafil Sandoz w dawce 10 mg, w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancją czynną jest tadalafil, inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), którego skuteczność zależy od obecności stymulacji seksualnej. Tabletki mają wymiary około 11 x 6 mm, są owalne, w kolorze od ochry do żółtego, z wytłoczonym napisem „10”. Każda tabletka zawiera 10 mg tadalafilu oraz 167,7 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn i nie powinien być stosowany u kobiet.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Silodosin Aurovitas 4 mg
Sylodosyna, aktywny składnik leku Silodosin Aurovitas, jest intensywnie metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7, a także jest substratem P-glikoproteiny. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), itrakonazol, rytonawir i cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie stężenia sylodosyny w osoczu (3,7-krotny wzrost Cmax i 3,1-krotny wzrost AUC), co stanowi wysokie ryzyko kliniczne i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zwiększają AUC sylodosyny o około 30% bez wpływu na Cmax i okres półtrwania, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Jednoczesne stosowanie sylodosyny z innymi antagonistami receptorów α-adrenergicznych jest niewskazane ze względu na ryzyko addytywnego działania hipotensyjnego. Interakcje farmakodynamiczne z inhibitorami PDE-5 (syldenafil 100 mg, tadalafil 20 mg) powodują nieistotne klinicznie obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów powyżej 65. roku życia (spadek ciśnienia skurczowego o 5-15 mmHg i rozkurczowego o 0-10 mmHg), co wymaga uważnej obserwacji pacjentów.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista wapnia, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, działanie hipotensyjne, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, UGT2B7, układ renina-angiotensyna, wazodylatacja, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, onkologicznych oraz reprodukcyjnych. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi i wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywołała efektów ubocznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
badanie farmakologiczne, badanie genetyczne, badanie onkologiczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, płodność, pole pod krzywą stężenia leku, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, Tadalafil Aristo, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil Polpharma 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Polpharma, zawierający 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące wpływu tadalafilu na kobiety w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego działania teratogennego czy toksycznego na rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie leku u kobiet ciężarnych jest przeciwwskazane. Ponadto tadalafil przenika do mleka matki, co stanowi potencjalne zagrożenie dla dziecka karmionego piersią, dlatego lek jest również przeciwwskazany w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, ciąża, dziecko karmione piersią, farmakodynamika, karmienie piersią, laktacja, planowanie ciąży, płodność, poród, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, tadalafil, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zmniejszenie stężenia plemników - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Bluescience 10 mg
Tadalafil Bluescience to lek w postaci tabletek powlekanych o dawce 10 mg substancji czynnej – tadalafilu. Każda tabletka zawiera 10 mg tadalafilu oraz 154 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają jasnopomarańczowy kolor, są podłużne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 11 mm x 6 mm, z linią podziału służącą wyłącznie do identyfikacji, a nie do dzielenia tabletki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K 30, poloksamer 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian oraz barwniki (tlenki żelaza i tytanu dwutlenek). Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 4 do 48 tabletek, co umożliwia elastyczne dawkowanie w terapii.
alkohol poliwinylowy, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, droga podania leku, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, linia podziału tabletek, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, poloksamer, powidon, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Teva
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadalafil Teva konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu rozpoznania zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz wykluczenia przeciwwskazań, w tym raka prostaty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca, które były zgłaszane po zastosowaniu tadalafilu. Lek powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać działanie hipotensyjne azotanów oraz leków blokujących receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyny), dlatego wymagana jest ostrożność i ewentualna korekta terapii przeciwnadciśnieniowej. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (klasa C wg Child-Pugh) stosowanie tadalafilu w schemacie raz na dobę jest niewskazane lub wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka.
białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dysfagia, działanie hipotensyjne azotanów, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wytryski – Leczenie
Przedwczesny wytrysk (PE) dotyka 20-30% mężczyzn i znacząco wpływa na jakość życia seksualnego oraz zdrowie psychospołeczne. Leczenie PE wymaga podejścia multimodalnego, łączącego terapię behawioralną, psychologiczną i farmakologiczną. Farmakoterapia opiera się głównie na stosowaniu SSRI, które zwiększają transmisję serotoniny i opóźniają wytrysk. Najskuteczniejsze to paroksetyna, sertralina, fluoksetyna, citalopram oraz dapoksetyna – jedyny SSRI dedykowany do doraźnego stosowania przed stosunkiem. Dapoksetyna charakteryzuje się szybkim początkiem działania i krótkim okresem półtrwania, co czyni ją preferowaną opcją do stosowania doraźnego. Miejscowe środki znieczulające (lidokaina, prilokaina) aplikowane 10-15 minut przed stosunkiem zmniejszają wrażliwość prącia, choć mogą przenikać na partnerkę. Inne leki stosowane off-label to tramadol, klomipramina, inhibitory PDE5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil) oraz antagoniści receptorów alfa-1 (fenoksybenzamina).
citalopram, ćwiczenia Kegla, dapoksetyna, fenoksybenzamina, fluoksetyna, inhibitor PDE5, jakość życia, klomipramina, lidokaina i prilokaina, miejscowy środek znieczulający, paroksetyna, podłoże neurobiologiczne, przedwczesny wytrysk, sertralina, sildenafil, SSRI, tadalafil, technika ścisku, technika start-stop, terapia falami uderzeniowymi, terapia multimodalna, terapia poznawczo-behawioralna, tramadol, wardenafil, zaburzenie erekcji, złoty standard leczenia - Leksykon substancji czynnych
Ambrysentan – Interakcje
Ambrysentan wykazuje ograniczony potencjał interakcji farmakokinetycznych, nie indukując ani nie hamując enzymów metabolizujących leki fazy I i II w stężeniach klinicznie istotnych. Najważniejszą interakcją jest podwójne zwiększenie ekspozycji na ambrysentan podczas jednoczesnego stosowania z cyklosporyną A, co wymaga redukcji dawki ambrysentanu do 5 mg raz na dobę u dorosłych i dzieci ≥50 kg oraz do 2,5 mg u dzieci o masie ciała 20–<50 kg. Interakcja z ryfampicyną powoduje przemijające, około dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ambrysentan po początkowych dawkach, ustępujące do 8. dnia terapii, co wymaga monitorowania pacjentów. Brak istotnych zmian farmakokinetycznych obserwowano przy jednoczesnym stosowaniu ambrysentanu z inhibitorami fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol, noretindron), warfaryną oraz ketokonazolem, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania tych leków.
ambrysentan, cyklosporyna A, CYP3A4, czas protrombinowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, efekt wazodylatacyjny, etynyloestradiol, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor OATP, INR, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwprątkowy, lek przeciwzakrzepowy, noretindron, prostanoidy, rozpuszczalny stymulator cyklazy guanylowej, ryfampicyna, syldenafil, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, urydyno-difosfo-glukonylotransferaza, warfaryna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Actavis 20 mg
Tadalafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń erekcji o różnej etiologii poprzez zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i poprawy ukrwienia. Jego selektywność wobec PDE5 jest ponad 10 000-krotnie wyższa niż wobec innych izoenzymów PDE, co przekłada się na korzystny profil farmakodynamiczny i minimalne działania niepożądane, zwłaszcza w zakresie układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych tadalafil nie powodował istotnych zmian ciśnienia tętniczego (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego do 1,6 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2 mm Hg w pozycji stojącej) ani częstości akcji serca, a także nie wpływał negatywnie na funkcje wzrokowe, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania.
ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza typu 5, funkcje wzrokowe, hormon folikulotropowy, inhibitory PDE5, izoenzymy fosfodiesterazy, kortykosteroidy, leki urologiczne, morfologia plemników, parametry hemodynamiczne, powinowactwo tadalafilu, profil farmakodynamiczny, ruchliwość plemników, spermatogeneza, stężenie plemników, tadalafil, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – TADALAFIL MAXON 10 mg
Produkt leczniczy TADALAFIL MAXON w dawce 10 mg, zawierający tadalafil jako inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają dane z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Częstość występowania zawrotów głowy, potencjalnie wpływających na zdolności psychomotoryczne, była porównywalna z grupą placebo. Lek w postaci tabletek powlekanych (11 mm x 6 mm) zawiera 10 mg substancji czynnej oraz 153,80 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linia podziału na tabletce służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia i nie jest przeznaczona do dzielenia leku.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, profil bezpieczeństwa, reakcja organizmu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, układ nerwowy, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil PMCS 10 mg
Tadalafil PMCS dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych do stosowania doustnego, które można przyjmować niezależnie od posiłków. Standardowe dawkowanie u dorosłych mężczyzn obejmuje 10 mg przyjmowane co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia dawki do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności, przy maksymalnej częstości podawania raz na dobę. Alternatywnie, u pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) zaleca się schemat codzienny z dawką 5 mg raz na dobę, którą można zmniejszyć do 2,5 mg w zależności od tolerancji. U mężczyzn w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek maksymalna dawka nie powinna przekraczać 10 mg, a schemat codzienny jest niewskazany. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się stosowanie 10 mg przed aktywnością seksualną, jednak brak jest danych dla dawek powyżej 10 mg oraz dla schematu codziennego, szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (klasa C Child-Pugh), co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
cukrzyca, dawka początkowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, indywidualizacja terapii, niewydolność nerek, preparat leczniczy, schemat dawkowania, skala Childa-Pugha, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tadamen 10 mg
Produkt leczniczy Tadamen zawierający 10 mg tadalafilu wykazuje nieistotny wpływ na zdolności psychomotoryczne, co potwierdzają badania kliniczne wskazujące na porównywalną częstość występowania zawrotów głowy w grupie leczonej oraz placebo. Mimo to, ze względu na indywidualne różnice w reakcji na lek, istotne jest poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na samoobserwację pacjenta podczas pierwszych dni terapii oraz na ewentualne objawy, takie jak zawroty głowy, które mogą wpływać na bezpieczeństwo wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, indywidualna reakcja organizmu, proces terapeutyczny, produkt leczniczy, substancja czynna, tabletka powlekana, tadalafil, terapia, tolerancja leku, wizyta kontrolna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Erlis 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Erlis (5 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została jednoznacznie określona, jednak obecność pokarmu oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i silne wiązanie z białkami osocza (94%), które nie ulega zmianie w niewydolności nerek. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest klinicznie nieaktywny. Klirens leku u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania (t1/2) to około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
biotransformacja tadalafilu, cukrzyca, CYP3A4, dystrybucja tadalafilu, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym 3A4 cytochromu P450, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr farmakokinetyczny, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny tadalafilu, tadalafil, wchłanianie tadalafilu, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Effox long 50 50 mg
Lek Effox long 50, zawierający 50 mg izosorbidu monoazotanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne azotany lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (38,6 mg/tabletkę). Nie należy go stosować w stanach hemodynamicznych takich jak wstrząs kardiogenny (z wyjątkiem sytuacji z odpowiednim ciśnieniem późnorozkurczowym w LK), ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężka hipowolemia. Przeciwwskazania obejmują także patologie strukturalne serca: kardiomiopatię przerostową zawężającą, zaciskające zapalenie osierdzia i tamponadę serca, gdzie rozszerzenie naczyń może pogorszyć stan hemodynamiczny. Ponadto, stosowanie leku jest zabronione u pacjentów z ciężką niedokrwistością ze względu na ryzyko pogorszenia utlenowania tkanek.
ciśnienie skurczowe, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, ostra niewydolność krążenia, perfuzja narządowa, reakcja alergiczna, riociguat, rozszerzenie naczyń, syldenafil, tadalafil, tamponada serca, wardenafil, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil PMCS 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa farmakologicznego tadalafilu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 18-krotnie wyższej (AUC) niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów rozwojowych, a badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców i samic przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła brak istotnych działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia, rozwój przed- i pourodzeniowy, tadalafil, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Menero MED 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Menero MED 2,5 mg, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co zwiększa stężenie cGMP w ciałach jamistych prącia, prowadząc do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, umożliwiając osiągnięcie i utrzymanie erekcji wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz enzymy PDE7-PDE10, a także około 700 razy silniej niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność tadalafilu w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, z szybkim początkiem działania (już po 16 minutach) i efektem utrzymującym się do 36 godzin. Minimalny wpływ na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) oraz brak istotnych zmian w częstości akcji serca podkreślają bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
badanie kontrolowane placebo, ciało jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, FSH, funkcja erekcyjna, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor PDE5, izoenzym fosfodiesterazy, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, morfologia plemników, PDE5, relaksacja mięśni gładkich, ruchliwość plemników, siatkówka oka, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, tadalafil, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie rozróżniania kolorów - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil Sandoz 10 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę i 400 mg/dobę) oraz rytonawir (200 mg dwa razy na dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (od 2- do 4-krotnego wzrostu AUC), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, co może obniżać jego skuteczność kliniczną. Farmakodynamicznie, tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, współstosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) zwiększa ryzyko istotnej hipotensji i omdleń, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego podawania. Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu innych α-adrenolityków, zwłaszcza u osób starszych, rozpoczynając terapię od niskich dawek.
alfuzosyna, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, białko transportujące, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, doksazosyna, etynyloestradiol, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie ortostatyczne, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, tadalafil, tamsulozyna, teofilina, terbutalina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tadalafilu, substancji czynnej Gerocilan, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. Dawka 30 mg/kg mc./dobę u szczurów nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg, bez istotnych skutków toksycznych. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu tadalafilu na funkcje rozrodcze u samców i samic szczurów.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tadalafil Actavis 20 mg
W kontekście stosowania leku Tadalafil Actavis (20 mg, tabletki powlekane) zawierającego tadalafil, badania kliniczne wykazały nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Częstość występowania zawrotów głowy u pacjentów przyjmujących tadalafil była porównywalna do grupy placebo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w zakresie funkcji psychomotorycznych. W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz poinformował pacjenta o tym, że tadalafil w dawce 20 mg nie wpływa istotnie na zdolności psychomotoryczne, jednak zaleca się indywidualną ocenę reakcji organizmu po pierwszym zastosowaniu leku przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan (2,5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe podawanie tadalafilu psom w dawkach 25 mg/kg mc./dobę i wyższych (3,7-18,6-krotność ekspozycji u ludzi po dawce 20 mg) ujawniło zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u części zwierząt. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dłuższym okresie. Badania reprodukcyjne u szczurów i myszy, z dawkami do 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpłynęły negatywnie na płodność.
AUC, badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, męski układ rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pre- i postnatalny, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg m.c./dobę, co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne (20 mg). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg m.c./dobę nie wywołała efektów toksycznych. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Standardowe testy genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego potencjału tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny i klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zagrożenie kancerogenne, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Belupo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, w tym ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i myszach, nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach pre- i postnatalnych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg, nie wywołała niekorzystnych efektów. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Badania toksyczności przewlekłej u psów wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy przy dawkach ≥25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy, co odpowiada ekspozycji 3,7-18,6 razy wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg.
AUC, badanie pourodzeniowe, badanie przedurodzeniowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ekspozycja na lek, ośrodkowy układ nerwowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Adamed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego oraz fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne w tym gatunku.
badania przedurodzeniowe i pourodzeniowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Ocena wpływu tadalafilu (Tadalafil Actavis 2,5 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Dostępne dane kliniczne wskazują, że tadalafil wykazuje nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, w tym koordynację ruchową i czas reakcji, co potwierdza porównywalna częstość występowania zawrotów głowy w grupie leczonej i placebo. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, indywidualne reakcje na lek mogą wystąpić, dlatego pacjent powinien poznać swoją reakcję na tadalafil przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
benzodiazepina, bezpieczeństwo farmakoterapii, czas reakcji, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, profil bezpieczeństwa, schorzenie współistniejące, substancja czynna, tabletka powlekana, tadalafil, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Quator 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Quator, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cₘₐₓ) średnio po 2 godzinach. Jego farmakokinetyka nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki ani porę podania. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 77 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi 3,4 l/godzinę, a okres półtrwania to około 16 godzin. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61%) i mocz (36%). Ekspozycja (AUC) rośnie proporcjonalnie w dawkach 2,5–20 mg, natomiast w dawkach 20–40 mg wzrost jest mniej proporcjonalny. Stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania dawek 20 i 40 mg, z ekspozycją około 1,5-krotnie wyższą niż po dawce pojedynczej.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, dostępność biologiczna, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka wchłaniania, fosfodiesteraza typu 5, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, klirens kreatyniny, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wiązanie z białkami, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Polpharma 20 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 20 mg to tabletki powlekane zawierające 20 mg substancji czynnej – tadalafilu. Każda tabletka zawiera również 307,6 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Rdzeń tabletki zawiera dodatkowo substancje pomocnicze takie jak: Povidon K30, poloksamer typ 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i farmakokinetyczne preparatu. Otoczka tabletki składa się z alkoholu poliwinylowego, dwutlenku tytanu (E171), makrogolu 3350, talku oraz barwników: tlenków żelaza żółtego i czerwonego (E172), nadających charakterystyczny jasnoróżowy kolor i odpowiednią wytrzymałość powłoki.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, brak laktazy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, poloksamer, powidon, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Obniżone libido – Leczenie
Obniżone libido jest powszechnym problemem dotykającym zarówno mężczyzn, jak i kobiety, z częstością sięgającą nawet 20% populacji męskiej i wyższą u kobiet. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz ocenę poziomów hormonów, ze szczególnym uwzględnieniem testosteronu (norma poranna >300 ng/dl u mężczyzn) oraz ewentualnych chorób współistniejących i stosowanych leków. Leczenie jest wieloaspektowe i dostosowane do etiologii – obejmuje terapię hormonalną (HTZ u kobiet menopauzalnych, terapia testosteronem u mężczyzn z hipogonadyzmem), farmakoterapię (np. flibanserin, bremelanotyd u kobiet z HSDD, bupropion w depresji, inhibitory PDE5 u mężczyzn z zaburzeniami erekcji) oraz psychoterapię (terapia indywidualna, par, poznawczo-behawioralna, mindfulness). Należy również uwzględnić wpływ leków obniżających libido, takich jak SSRI, leki przeciwnadciśnieniowe czy przeciwpadaczkowe, i rozważyć ich modyfikację.
anorgazmia, badanie fizykalne, badanie laboratoryjne, bremelanotyd, buproprion, dysfagia, estrogen i progesteron, flibanserin, hipoaktywne zaburzenie pożądania seksualnego, hormonalna terapia zastępcza, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lubrykant dopochwowy, menopauza, miejscowa terapia estrogenowa, obniżone libido, ospemifen, popęd seksualny, poziom hormonu, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sildenafil, suchość pochwy, systemowa terapia hormonalna, tadalafil, terapia hormonalna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia seksualna, terapia uważności, wardenafil, zaburzenie erekcji, zdrowie seksualne, zespół genitalno-moczowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil Aristo 10 mg
Tadalafil Aristo jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń erekcji. Standardowa dawka wynosi 10 mg, przyjmowana doraźnie, co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Lek można stosować z posiłkiem lub bez. Maksymalna częstość podawania to raz na dobę. W przypadku częstszego stosowania (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat dawkowania 5 mg raz dziennie, a w razie słabej tolerancji dawkę można zmniejszyć do 2,5 mg. Tabletki są owalne, żółte, z linią podziału, co umożliwia dostosowanie dawki przez podział tabletki.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, efekt terapeutyczny, leczenie zaburzeń erekcji, lekarz prowadzący, podeszły wiek, produkt leczniczy, schemat dawkowania, stosowanie doraźne, sytuacja kliniczna, tabletka powlekana, tadalafil, tolerancja leku, wskazanie, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gerocilan
Produkt leczniczy Gerocilan zawierający tadalafil w dawce 2,5 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego działanie rozszerzające naczynia krwionośne i potencjalne interakcje, zwłaszcza z azotanami, co jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu układu sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy. Należy monitorować ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia oraz tych stosujących leki przeciwnadciśnieniowe, zwłaszcza blokery receptorów α1-adrenergicznych (np. doksazosynę), ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstoskurcz, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Actavis 10 mg
Tadalafil Actavis w dawce 10 mg to tabletki powlekane zawierające 10 mg tadalafilu, inhibitora fosfodiesterazy typu 5, stosowanego w terapii zaburzeń erekcji u mężczyzn. Tabletki mają jasnożółty kolor, owalny kształt o wymiarach 11 mm x 6,6 mm i grubości 3,9-4,5 mm, z oznaczeniem „10” na jednej stronie. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna w ilości 177 mg na tabletkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat zawiera także skrobię kukurydzianą, krzemionkę koloidalną, kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan i magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę, laktozę jednowodną, tytanu dwutlenek, triacetynę, talk i tlenki żelaza w otoczce, które zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i ochronę tabletki.
hypromeloza, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana, substancja czynna, tabletka powlekana, tadalafil, triacetyna, tytanu dwutlenek, zaburzenie erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil w preparacie Tadamen MED (5 mg/tabletka) stosowany jest w leczeniu zaburzeń erekcji (ED) oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii ED dostępne są dwa schematy dawkowania: doraźny (10 mg początkowo, możliwe zwiększenie do 20 mg, przyjmowany co najmniej 30 minut przed aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę) oraz codzienny (5 mg raz na dobę, możliwe zmniejszenie do 2,5 mg, przyjmowany o stałej porze dnia). Dawkowanie codzienne jest rekomendowane u pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu). W leczeniu BPH zaleca się stałe dawkowanie 5 mg raz na dobę, niezależnie od posiłku. U pacjentów leczonych jednocześnie z powodu ED i BPH stosuje się dawkę 5 mg raz dziennie. Nie wykazano skuteczności dawki 2,5 mg w terapii BPH.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, podanie doustne, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stosunek seksualny, tabletka powlekana, tadalafil, terapia zaburzeń erekcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil APTEO MED 10 mg
Produkt leczniczy Tadalafil APTEO MED, zawierający tadalafil w dawce 10 mg, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji kobiet w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu. Mimo to, ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie stosowania tadalafilu w ciąży. Tadalafil przenika do mleka u zwierząt, co rodzi potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią, dlatego lek nie powinien być stosowany u kobiet karmiących. W przypadku konieczności terapii u partnera kobiety karmiącej, należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody żywienia dziecka.
antykoncepcja, badania na modelach zwierzęcych, badanie kliniczne, farmakodynamika, karmienie piersią, parametry nasienia, płodność męska, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stężenie plemników, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, toksykologia, wiek rozrodczy, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gerocilan
Produkt leczniczy Gerocilan zawierający tadalafil 10 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na swoje działanie wazodylatacyjne i potencjalne ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu chorobowego oraz ocena stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, gdyż aktywność seksualna niesie ryzyko kardiologiczne. Tadalafil może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilające działanie azotanów, a jego skuteczność nie jest potwierdzona u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów. W trakcie stosowania odnotowano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagłe zgony sercowe, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu, udar mózgu oraz przemijające napady niedokrwienne (TIA). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną, ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia tętniczego.
azotany, białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, częstoskurcz, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zniekształcenie członka, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Profitadal 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu został gruntownie oceniony w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosowanie tadalafilu w dawkach do 1000 mg/kg/dobę nie wykazało działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych, przy ekspozycji (AUC) u ciężarnych samic około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcyjnym.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, rozwój płodu, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, układ rozrodczy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna