fizostygmina
Fizostygmina to alkaloid pochodzący z nasion rośliny Physostigma venenosum, działający jako odwracalny inhibitor acetylocholinesterazy. Poprzez hamowanie rozkładu acetylocholiny fizostygmina zwiększa stężenie tego neuroprzekaźnika zarówno w ośrodkowym, jak i obwodowym układzie nerwowym.
W medycynie fizostygmina znajduje zastosowanie w leczeniu jaskry, miastenii oraz jako antidotum w zatruciach lekami antycholinergicznymi. Jest również stosowana w przypadkach atropinizmu oraz zatruć trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. W przeciwieństwie do innych inhibitorów cholinesterazy, fizostygmina przenika barierę krew-mózg, co umożliwia jej działanie ośrodkowe.
Działania niepożądane fizostygminy związane są z nadmierną stymulacją układu cholinergicznego i obejmują bradykardię, nudności, wymioty, wzmożone wydzielanie ślinowe, nadmierną potliwość oraz skurcz oskrzeli. Ze względu na wąskie okno terapeutyczne i ryzyko wystąpienia tzw. kryzy cholinergicznej, podawanie fizostygminy wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Etiagen) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, drgawki, stan padaczkowy, splątanie, majaczenie, pobudzenie), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT, ryzyko zaburzeń rytmu), układu autonomicznego (działania antycholinergiczne: suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu) oraz układu mięśniowego (rabdomioliza) i oddechowego (depresja oddechowa). Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko powikłań kardiologicznych jest znacznie podwyższone. Warto podkreślić, że nie istnieje swoiste antidotum na kwetiapinę, a leczenie jest objawowe i podtrzymujące, z koniecznością intensywnej opieki medycznej w ciężkich przypadkach. Postępowanie terapeutyczne obejmuje utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej wentylacji i natlenienia oraz monitorowanie i podtrzymywanie funkcji układu krążenia. W przypadku delirium i zespołu antycholinergicznego można rozważyć podanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, jednak wymaga to ścisłej kontroli EKG i jest przeciwwskazane przy zaburzeniach rytmu, bloku serca czy poszerzeniu QRS. W ciężkich zatruciach wskazane jest płukanie żołądka (do 1 godziny od spożycia) oraz podanie węgla aktywowanego. Leczenie niedociśnienia opornego obejmuje dożylne płyny i środki sympatykomimetyczne, z wykluczeniem adrenaliny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia w mechanizmie blokady receptorów alfa-adrenergicznych. Monitorowanie pacjenta powinno być kontynuowane do pełnej stabilizacji stanu klinicznego, ze szczególnym uwzględnieniem osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
antidotum, blok serca, choroba układu krążenia, delirium, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, Etiagen, fizostygmina, intensywna opieka medyczna, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przewodnictwo serca, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, repolaryzacja komór serca, rozpad mięśni, sedacja, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketilept 100 mg 100 mg
Przedawkowanie hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketilept, może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, drgawki, śpiączka), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, hipotonia, wydłużenie odstępu QT), układ mięśniowy (rabdomioliza) oraz układ oddechowy (depresja oddechowa). Dodatkowo mogą wystąpić objawy antycholinergiczne, takie jak zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie i pobudzenie. W najcięższych przypadkach możliwy jest zgon. Szczególnie narażone są osoby z ciężką chorobą układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań kardiologicznych jest znacznie podwyższone. Nie istnieje swoiste antidotum na kwetiapinę, co komplikuje leczenie przedawkowania.
antidotum, blok serca, blokada receptorów alfa, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, elektrokardiogram, fizostygmina, hemifumaran kwetiapiny, hipotonia, kwetiapina, majaczenie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor beta, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny zawartej w leku Etiagen (dostępnej w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg kwetiapiny fumaranu) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. Objawy przedawkowania obejmują senność, sedację, tachykardię, niedociśnienie tętnicze (często oporne na leczenie), działania antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, depresję oddechową, splątanie, majaczenie oraz paradoksalne pobudzenie psychoruchowe. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i ryzyko stanu padaczkowego, które wymagają natychmiastowej interwencji. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, z koniecznością intensywnego monitorowania funkcji układu krążenia (w tym EKG), oddechowego oraz nerek.
antidotum, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, czynności życiowe, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, interwencja medyczna, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mechanizm działania kwetiapiny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, objawy kliniczne, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rabdomioliza, równowaga wodno-elektrolitowa, splątanie, stan padaczkowy, tabletki powlekane, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór pseudocholinesterazy – Zapobieganie i profilaktyka
Niedobór pseudocholinesterazy jest klinicznie niemym schorzeniem ujawniającym się podczas ekspozycji na estry choliny, zwłaszcza w trakcie znieczulenia ogólnego. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu aktywności enzymu w osoczu oraz badaniach genetycznych, w tym PCR identyfikującym nietypowe allele genu pseudocholinesterazy. Wartości aktywności enzymu mogą być obniżone nawet o 24-33% u kobiet w ciąży i w okresie poporodowym, co zwiększa ryzyko powikłań. Pacjenci z niedoborem powinni nosić identyfikatory medyczne (MedicAlert) i posiadać kartę informacyjną, a także informować lekarzy o schorzeniu przed każdym zabiegiem. W rodzinach z historią niedoboru zalecane jest poradnictwo genetyczne oraz badania przesiewowe, ze względu na autosomalny recesywny charakter dziedziczenia.
amplifikacja PCR, anestezjolog, atrakurium, badanie przesiewowe, chloroprokaina, cisatrakurium, diagnostyka różnicowa, dyskomfort, dziedziczenie autosomalne recesywne, elektrowstrząsy, ester choliny, fizostygmina, flumazenil, genetyk, identyfikator medyczny, koagulopatia, leukocyt, miwakurium, nalokson, niedobór pseudocholinesterazy, niewydolność oddechowa, poradnictwo genetyczne, prokaina, przedłużony paraliż, przewlekła choroba nerek, rokuronium, sertralina, środek zwiotczający mięśnie, stymulator nerwów obwodowych, sugammadeks, sukcynylocholina, świeżo mrożone osocze, wekuronium, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina PR 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (ApoTiapina PR) wiąże się z opóźnionym wystąpieniem i dłuższym utrzymywaniem się objawów toksycznych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, objawy przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, rozpad mięśni prążkowanych, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, śpiączka, a w skrajnych przypadkach zgon. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. W diagnostyce i leczeniu istotne jest rozpoznanie bezoarów żołądkowych, które mogą utrudniać dekontaminację i wymagać endoskopowego usunięcia. Maksymalna sedacja i tachykardia pojawiają się z opóźnieniem, a powrót do stanu wyjściowego jest wydłużony w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu.
bezoar żołądkowy, blok serca, cewnikowanie, epinefryna i dopamina, fizostygmina, halucynacje, intubacja, kinaza kreatynowa, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy przeciwcholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pinexet 100 mg 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Pinexet) prowadzi do nasilenia jej działania farmakologicznego, manifestującego się objawami ze strony OUN (senność, uspokojenie, splątanie, zespół majaczeniowy, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), nerwowo-mięśniowego (drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza), oddechowego (niewydolność oddechowa) oraz moczowego (zatrzymanie moczu). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne u pacjentów z chorobami układu krążenia, a także ciężkie zaburzenia neuropsychiatryczne i oddechowe, które mogą zagrażać życiu. Objawy przeciwcholinergiczne, takie jak suchość błon śluzowych, tachykardia i zaparcia, również są często obserwowane. Wydłużenie odstępu QT wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko arytmii.
Leczenie przedawkowania kwetiapiny jest wyłącznie objawowe i wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem funkcji życiowych, w tym ciągłym nadzorem EKG. Wczesne płukanie żołądka (do 1 godziny od zażycia) oraz podanie węgla aktywowanego mogą ograniczyć wchłanianie leku. W przypadku opornego niedociśnienia stosuje się dożylne płyny i leki sympatykomimetyczne, z wyłączeniem epinefryny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia przez blokadę receptorów alfa-adrenergicznych. Fizostygmina (1-2 mg) może być rozważona w zespole majaczeniowym z objawami przeciwcholinergicznymi, pod warunkiem braku zaburzeń rytmu serca i prawidłowego zapisu EKG. Leczenie powikłań obejmuje benzodiazepiny na drgawki, nawodnienie i alkalizację moczu przy rabdomiolizie oraz ścisłą obserwację do całkowitego ustąpienia objawów. Terapia powinna być indywidualizowana, uwzględniając nasilenie objawów i współistniejące schorzenia.
alkalizacja moczu, benzodiazepiny, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, kwetiapina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek wazoaktywny, monitorowanie EKG, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, receptory muskarynowe, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, suchość błon śluzowych, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kefrenex 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny fumaranu (Kefrenex) stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza ze względu na jej wielokierunkowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy kliniczne obejmują depresję OUN (senność, sedacja, śpiączka), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), efekty przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), a także poważne stany takie jak drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza i niewydolność oddechowa. Szczególnie narażeni są pacjenci z istniejącymi chorobami układu krążenia, u których nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i zagrażających życiu powikłań. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, kontrola parametrów życiowych oraz badania laboratoryjne, w tym poziom kinazy kreatynowej i funkcji nerek.
depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kinaza kreatynowa, kwetiapina fumaran, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, receptory adrenergiczne, receptory dopaminergiczne, receptory histaminowe, receptory muskarynowe, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropina siarczan, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w politerapii. Nasilenie działania atropiny obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o właściwościach antycholinergicznych, takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), leki przeciwhistaminowe I generacji (np. hydroksyzyna), neuroleptyki (haloperydol, chloropromazyna) oraz wybrane leki przeciwparkinsonowskie (biperiden, procyklidyna). Współistnienie tych leków może prowadzić do sumowania efektów antycholinergicznych, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia czy zaparcia. Z kolei jednoczesne podawanie atropiny z lekami cholinomimetycznymi (fizostygmina, neostygmina, pilokarpina) skutkuje farmakodynamicznym antagonizmem, obniżającym skuteczność terapeutyczną obu grup substancji, co wymaga unikania takiej kojarzonej terapii.
agonista receptora muskarynowego, alkohol etylowy, atonia jelit, chlorek benzalkoniowy, depresja OUN, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, fizostygmina, hydroksyzyna, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, ipratropium, jaskra, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwparkinsonowski, miastenia, neostygmina, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, siarczan atropiny, skopolamina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej działania farmakologicznego, manifestującego się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, splątanie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odcinka QT) oraz objawami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic). Najcięższe powikłania obejmują stany padaczkowe, rabdomiolizę prowadzącą do ostrej niewydolności nerek, zapaść oddechową oraz śpiączkę, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie wysoki jest risk u pacjentów z chorobami układu krążenia, u których mogą wystąpić oporne na leczenie zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze.
depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, objaw antycholinergiczny, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo sercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść oddechowa, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej znanych działań farmakologicznych, manifestujących się przede wszystkim sennością, uspokojeniem, tachykardią oraz niedociśnieniem tętniczym, a także objawami przeciwcholinergicznymi, takimi jak suchość w jamie ustnej czy zaburzenia widzenia. W ciężkich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, w tym wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę z podwyższeniem kinazy kreatynowej, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia, u których ryzyko zagrażających życiu powikłań jest znacznie wyższe.
blokada receptorów alfa, choroba układu krążenia, depresja ośrodka oddechowego, duszność, działanie farmakologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiografia, epinefryna, fizostygmina, kinaza kreatynowa, Kventiax, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, saturacja, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren SR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji oraz tachykardii, a także dłuższym czasem powrotu do stanu wyjściowego w porównaniu z formami o natychmiastowym uwalnianiu. Objawy toksyczne obejmują szerokie spektrum zaburzeń, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze (oporne na leczenie), zespół przeciwcholinergiczny, wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomiolizę, niewydolność oddechową oraz zaburzenia świadomości. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko powstania bezoarów w żołądku, które utrudniają dekontaminację i wymagają diagnostyki obrazowej oraz specjalistycznego postępowania. W najcięższych przypadkach możliwe są stany zagrażające życiu, w tym śpiączka i zgon.
badanie EKG, bezoar, blok serca, choroba układu krążenia, ciężkie przedawkowanie, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, fizostygmina, intubacja dotchawicza, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, majaczenie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, sedacja, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrzymanie oddechu, zespół przeciwcholinergiczny, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketipinor 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie nasileniem działania sedatywnego, zaburzeniami rytmu serca (w tym częstoskurczem i wydłużeniem odstępu QT), niedociśnieniem tętniczym opornym na leczenie oraz objawami antycholinergicznymi, takimi jak suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu i zmniejszona perystaltyka jelit. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza z podwyższeniem poziomu CPK, niewydolność oddechowa oraz zaburzenia świadomości, włącznie ze śpiączką. Szczególnie narażone są osoby z chorobami układu krążenia. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie EKG, parametrów życiowych, funkcji nerek oraz stężenia CPK i elektrolitów, ze względu na ryzyko powikłań metabolicznych i kardiologicznych.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, drgawki, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, intubacja dotchawicza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku TamisPras DUO, zawierającego solifenacynę (6 mg) i tamsulosynę (0,4 mg), może prowadzić do nasilenia objawów antycholinergicznych (suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, omamy, drgawki) oraz ostrej hipotonii (znaczny spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, omdlenia). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego. W badaniach klinicznych odnotowano przypadek przyjęcia dawki 126 mg solifenacyny bursztynianu i 5,6 mg tamsulosyny chlorowodorku, po którym pacjent doświadczył jedynie przedłużonej suchości w jamie ustnej. Objawy przedawkowania obejmują także zatrzymanie moczu oraz niewydolność oddechową, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
arytmia, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie tętnicze, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, krystaloidy, kwas gamma-aminomasłowy, lek wazopresyjny, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, omdlenie, ostra hipotonia, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, solifenacyna i tamsulosyna, suchość jamy ustnej, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej leku Etiagen) prowadzi do nasilenia jej działania farmakologicznego, manifestującego się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, sedacja, drgawki, majaczenie), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), układ autonomiczny (działania antycholinergiczne), mięśniowy (rabdomioliza) oraz oddechowy (depresja oddechowa). Szczególnie niebezpieczne są stany zagrażające życiu, takie jak drgawki, wydłużenie QT oraz rabdomioliza, które wymagają natychmiastowej interwencji. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego są szczególnie narażeni na powikłania. Objawy przedawkowania mogą obejmować m.in. tachykardię, niedociśnienie tętnicze, spadek saturacji, a także zatrzymanie moczu i zaburzenia świadomości.
blok serca, blokada receptorów alfa, choroba układu sercowo-naczyniowego, delirium, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie farmakologiczne, fizostygmina, leczenie podtrzymujące, leczenie szpitalne, majaczenie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowości EKG, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, sedacja, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetina 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz efekty antycholinergiczne. Do najczęstszych objawów należą senność, uspokojenie, częstoskurcz zatokowy oraz niedociśnienie tętnicze, które może być oporne na standardowe leczenie. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego.
częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, działanie alfa-agonistyczne, efekt antycholinergiczny, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory muskarynowe, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia zatokowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Interakcje leku – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifenacin Stada, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii pęcherza nadreaktywnego. Leki o działaniu antycholinergicznym stosowane jednocześnie z solifenacyną nasilają zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowego odstępu między terapiami. Solifenacyna antagonizuje działanie agonistów receptorów cholinergicznych oraz zmniejsza skuteczność prokinetyków (metoklopramid, cisapryd), co wymaga monitorowania efektu terapeutycznego. Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę powoduje dwukrotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – trzykrotny wzrost), rytonawir, nelfinawir czy itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie leku, co wymaga ograniczenia dawki do 5 mg. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby jednoczesne stosowanie solifenacyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cisapryd, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, itrakonazol, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfinawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, pęcherz nadreaktywny, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cykloftyal 10 mg/ml
Przedawkowanie cyklopentolatu chlorowodorku zawartego w preparacie Cykloftyal (10 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Jedna kropla preparatu o objętości około 0,03 ml zawiera 0,3 mg substancji czynnej. Przedawkowanie może nastąpić zarówno przez nadmierne podanie do oczu, jak i przypadkowe połknięcie, szczególnie niebezpieczne u dzieci. Objawy toksyczne obejmują nasilone działania antycholinergiczne, objawy ogólnoustrojowe oraz pokarmowe, które mogą wymagać hospitalizacji i intensywnego monitorowania stanu pacjenta.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Baclofen Polpharma 25 mg
Przedawkowanie baklofenu (dawki 10 mg lub 25 mg) wywołuje wieloukładowe objawy, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz układu nerwowo-mięśniowego. Dominująca jest progresywna depresja OUN, manifestująca się sennością, utratą świadomości, a w ciężkich przypadkach śpiączką i zahamowaniem oddechu, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy neuropsychiatryczne obejmują splątanie, omamy, pobudzenie oraz drgawki, a w EEG obserwuje się stłumienie wyładowań i fale trójfazowe. Neuromięśniowo występuje uogólniona hipotonia, mioklonie oraz osłabienie lub brak odruchów. Zaburzenia hemodynamiczne obejmują wazodylatację, wahania ciśnienia tętniczego (niedociśnienie lub nadciśnienie), arytmie serca (bradykardia, tachykardia) oraz hipotermię. Dodatkowo pojawiają się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ślinotok), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AP), rabdomioliza oraz szumy uszne.
aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, baklofen, biegunka, bradykardia, depresja OUN, diazepam, drgawki, enzymy wątrobowe, fale trójfazowe, fizostygmina, fosfataza alkaliczna, hipotermia, hipotonia mięśni, intubacja, leki moczopędne, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń obwodowych, ślinotok, śpiączka, splątanie, sztuczne oddychanie, szumy uszne, tachykardia, układ nerwowo-mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, węgiel aktywny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie oddechu, zapis elektroencefalograficzny - Leksykon substancji czynnych
Karczoch – Przedawkowanie
Karczoch (Cynara scolymus L.) jest składnikiem kilku preparatów leczniczych, takich jak Cholitol, Cynacholin oraz Hepatosan fix, stosowanych w fitoterapii. Analiza dostępnych danych wskazuje na brak udokumentowanych przypadków przedawkowania samych preparatów zawierających karczoch, w tym Cynacholin (4,88 g/5 ml), Hepatosan fix (0,4 g ziela karczocha w 2 g saszetce) oraz Cholitol (11 g nalewki z karczocha na 100 g produktu). Jednakże preparat Cholitol zawiera również nalewkę z pokrzyku wilczej jagody (Belladonnae tinctura), co może powodować objawy przedawkowania o charakterze antycholinergicznym przy dawkach dziesięciokrotnie wyższych niż zalecane. Dodatkowo, wysoka zawartość etanolu w preparatach (Cynacholin 40-50% V/V, Cholitol 58-63% V/V) stanowi istotny czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, dzieci oraz osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
antidotum, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, dekontaminacja, drgawki, działanie antycholinergiczne, fitoterapia, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, intoksykacja alkoholowa, karczoch, monitorowanie funkcji życiowych, mydriasis, nalewka, nalewka z pokrzyku wilczej jagody, płyn doustny, preparat leczniczy, przedawkowanie, retencja moczu, substancja aktywna, substancja antycholinergiczna, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia trawienia - Leksykon substancji czynnych
Atropa belladonna – Przedawkowanie
Atropa belladonna zawiera alkaloidy tropanowe (atropina, skopolamina, hioscyjamina) o silnym działaniu antycholinergicznym, które blokują receptory muskarynowe, prowadząc do dominacji układu współczulnego i objawów toksycznych. W preparacie Angin-Heel SD Atropa belladonna występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 (60 mg w tabletce), co znacząco zmniejsza ryzyko przedawkowania i toksyczności. Dawki toksyczne surowej rośliny to 2-5 jagód u dorosłych i 1-2 u dzieci, a dawka śmiertelna atropiny wynosi około 10 mg. Typowe objawy zatrucia obejmują zaburzenia świadomości (od dezorientacji do śpiączki przy dawkach >1 mg atropiny), tachykardię (>100/min), suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic (mydriasis), zaczerwienienie skóry, zaburzenia rytmu serca, niedrożność porażenną jelit, zatrzymanie moczu, hipertermię (>40°C) oraz drgawki przy dawkach >2 mg atropiny.
acetylocholina, alkaloid tropanowy, antagonista receptora muskarynowego, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, atropa belladonna, atropina, benzodiazepina, blokada receptora muskarynowego, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, fotofobia, halucynacja, hioscyjamina, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, majaczenie, midriaza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niedrożność porażenna jelit, nieostre widzenie, objawy antycholinergiczne, pobudzenie psychoruchowe, pokrzyk wilcza jagoda, rozszerzenie źrenic, skopolamina, śpiączka, suchość jamy ustnej, tachykardia, tachypnoe, układ przywspółczulny, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Asolfena 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Leki antycholinergiczne stosowane jednocześnie z solifenacyną nasilają jej efekt terapeutyczny i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około 7-dniowego odstępu między terapiami. Solifenacyna może osłabiać skuteczność agonistów receptorów cholinergicznych oraz leków prokinetycznych (metoklopramid, cisapryd). Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę powoduje 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 3-krotny wzrost AUC), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga ograniczenia dawki Asolfeny do 5 mg i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenia solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, beta-bloker, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, drgawka, działanie antycholinergiczne, działanie antykoagulacyjne, działanie moczopędne, fizostygmina, halucynacja, hipokaliemia, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbachol, ketokonazol, lek antycholinergiczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychoruchowe, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Questax XR charakteryzuje się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku, ze szczególnym uwzględnieniem opóźnionego wystąpienia maksymalnej sedacji i szczytowych wartości tętna. Objawy kliniczne obejmują sedację, zaburzenia krążeniowe (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), objawy przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak napady drgawkowe, stan padaczkowy, majaczenie, śpiączka oraz rabdomioliza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tworzenia się bezoarów w żołądku, charakterystycznych dla postaci o przedłużonym uwalnianiu, co wymaga diagnostyki obrazowej i może wymagać endoskopowego usunięcia. Pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia są szczególnie narażeni na powikłania zagrażające życiu.
bezoar żołądka, cewnikowanie pęcherza, choroba układu krążenia, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, postać o przedłużonym uwalnianiu, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krążeniowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Przedawkowanie
Daryfenacyna, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg oraz 15 mg, jest lekiem o działaniu antycholinergicznym, którego przedawkowanie prowadzi do nasilonych objawów blokady receptorów muskarynowych. W badaniach klinicznych dawki do 75 mg (pięciokrotność dawki terapeutycznej) wykazały nasilenie działań niepożądanych, takich jak suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność, suchość błon śluzowych nosa oraz potencjalnie ciężkie objawy antycholinergiczne, w tym hipertermię, tachykardię, rozszerzenie źrenic, zatrzymanie moczu i zaburzenia świadomości. Ze względu na przedłużone uwalnianie leku, objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta.
acetylocholina, blokada muskarynowa, cewnikowanie pęcherza moczowego, daryfenacyna, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, majaczenie, niedrożność, objaw antycholinergiczny, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, splątanie, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beloflow 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Beloflow, może prowadzić do ciężkich objawów cholinolitycznych, takich jak omamy, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Największa udokumentowana dawka wynosiła 280 mg podana w ciągu 5 godzin, co skutkowało zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów muskarynowych w ośrodkowym układzie nerwowym, układzie moczowym oraz oku, a także blokadę przywspółczulnej kontroli serca. Wartości kliniczne obejmują tachykardię, hipoksemię i objawy neurologiczne wymagające specjalistycznego postępowania.
agonista receptorów muskarynowych, badanie EKG, benzodiazepiny, blokada przywspółczulna, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, hipoksemia, inhibitor cholinoesterazy, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory beta-adrenergiczne, receptory muskarynowe, solifenacyna bursztynian, stan psychiczny, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Anturin 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku ANTURIN, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po odstawieniu ANTURIN przed rozpoczęciem innej terapii cholinolitycznej. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast lek ten zmniejsza efektywność prokinetyków takich jak metoklopramid i cyzapryd. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol 200 mg/dobę podwaja, a 400 mg/dobę potraja AUC solifenacyny). W takich przypadkach maksymalna dawka ANTURIN powinna wynosić 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, nelfawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranolteril 2 mg
Przedawkowanie tolterodyny w postaci winianu (produkt Ranolteril) może prowadzić do nasilenia działań przeciwcholinergicznych, takich jak zaburzenia akomodacji, trudności w oddawaniu moczu oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Największa jednorazowa dawka badana u ludzi wynosiła 12,8 mg, a wydłużenie QT obserwowano po czterodniowym podawaniu dawki dobowej 8 mg (dwukrotnie większej niż zalecana dawka natychmiastowego uwalniania). W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zastosować płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywowany w celu ograniczenia wchłaniania leku.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, mydriaza, niewydolność oddechowa, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji oka, zapis EKG, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uralex 5 mg
Przedawkowanie oksybutyniny chlorowodorku, substancji czynnej leku Uralex 5 mg, prowadzi do nasilenia działania parasympatykolitycznego, manifestującego się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (niepokój, podniecenie, dezorientacja, omamy, ataksja), układu krążenia (hipotensja, tachykardia >100/min, arytmia, zawroty głowy) oraz objawami przeciwcholinergicznymi (midriaza, suchość błon śluzowych, gorączka, zaczerwienienie skóry). W najcięższych przypadkach obserwuje się niewydolność oddechową i śpiączkę, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Diagnostyka opiera się na rozpoznaniu klinicznym objawów oraz historii przyjęcia leku.
arytmia, ataksja, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diazepam, działanie parasympatykolityczne, fizostygmina, gorączka, hipoksja, hipotensja, intensywna terapia, midriaza, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, objawy przeciwcholinergiczne, oksybutynina chlorowodorek, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, porażenie mięśni oddechowych, propranolol, śpiączka, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ krążenia, węgiel aktywny, zachowanie psychotyczne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapin NeuroPharma 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Quetiapin NeuroPharma, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się m.in. sennością, uspokojeniem, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym, objawami antycholinergicznymi (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu), wydłużeniem odstępu QT, drgawkami, stanem padaczkowym, rabdomiolizą, niewydolnością oddechową oraz zaburzeniami świadomości (splątanie, majaczenie, śpiączka). Mechanizmy obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz toksyczny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy i mięśnie prążkowane. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone.
częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, drgawki, fizostygmina, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie przedawkowania, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory muskarynowe, rozpad mięśni prążkowanych, senność, stan padaczkowy, substancja czynna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorowodorku maprotyliny, substancji czynnej leku Ludiomil, manifestuje się objawami typowymi dla trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, pojawiającymi się zwykle w ciągu 4 godzin i osiągającymi szczyt po 24 godzinach. Ze względu na wydłużone wchłanianie, długi okres półtrwania oraz krążenie wątrobowo-jelitowe, objawy mogą utrzymywać się 4-6 dni. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u dzieci, gdzie nawet minimalna dawka stanowi zagrożenie życia. Klinicznie dominują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, stupor, śpiączka, drgawki) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, tachykardia, arytmie, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca), które są główną przyczyną zgonów. Dodatkowo mogą wystąpić objawy depresji oddechowej, zaburzenia funkcji nerek (skąpomocz, bezmocz), gorączka, wymioty i rozszerzenie źrenic.
alkalizacja osocza, arytmia, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, bradykardia, chlorowodorek maprotyliny, dializa otrzewnowa, drgawki, dwuwęglan sodu, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hiperrefleksja, intubacja dotchawicza, krążenie wątrobowo-jelitowe, migotanie komór, mleczan sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ruch choreoatetotyczny, sinica, skąpomocz, śpiączka, stupor, tachykardia, tachykardia komorowa, test toksykologiczny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, właściwość farmakokinetyczna, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zahamowanie czynności układu oddechowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akineton 2 mg
Przedawkowanie biperydenu chlorowodorku, substancji czynnej leku Akineton, prowadzi do nasilonych objawów antycholinergicznych, zarówno obwodowych, jak i ośrodkowych. Objawy obwodowe obejmują rozszerzone źrenice, suchość błon śluzowych, zaczerwienienie twarzy, tachykardię, atonię jelitowo-pęcherzową oraz hipertermię, szczególnie niebezpieczną u dzieci. Objawy ośrodkowe to podniecenie psychoruchowe, majaczenie, splątanie, halucynacje, a w ciężkich przypadkach zapaść krążeniowa i zatrzymanie oddychania, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Warto podkreślić, że objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
Akineton, atonia jelitowo-pęcherzowa, biperyden chlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, depresja ośrodka oddechowego, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja, lek inotropowy, lek wazopresyjny, majaczenie, ośrodkowy układ nerwowy, podniecenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, salicylan fizostygminy, splątanie, tachykardia, układ cholinergiczny, wentylacja mechaniczna, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketilept 300 mg 300 mg
Przedawkowanie hemifumaranu kwetiapiny (Ketilept 300 mg) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów od łagodnych do krytycznych. Dominują zaburzenia OUN, takie jak senność, sedacja, splątanie, majaczenie, pobudzenie, drgawki, stan padaczkowy oraz śpiączka. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się tachykardię, hipotonię oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, co wskazuje na poważne zaburzenia elektrofizjologiczne mięśnia sercowego. Dodatkowo mogą wystąpić objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), depresja oddechowa, rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek oraz zaburzenia neuropsychiatryczne. Ciężkie przypadki mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej i zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
blok serca, depresja oddechowa, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemifumaran kwetiapiny, hipotonia, Ketilept, kwetiapina, majaczenie, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Przedawkowanie
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix) jest składnikiem leku Hemorol, zawierającym wyciąg gęsty (4:1) w dawce 11,12–20 mg, co odpowiada 0,20 mg atropiny na czopek. Atropina, będąca głównym alkaloidem tropanowym, wykazuje silne działanie antycholinergiczne poprzez blokadę receptorów muskarynowych. Dawka terapeutyczna w Hemorol jest bezpieczna, jednak dawka toksyczna atropiny u dorosłych wynosi 2–5 mg (10–25 czopków Hemorol), a dawka potencjalnie śmiertelna około 10 mg (ponad 50 czopków). Objawy przedawkowania obejmują m.in. niepokój, halucynacje, tachykardię, suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, mydriazę, hipertermię oraz w ciężkich przypadkach depresję oddechową i zatrzymanie krążenia.
alkaloidy tropanowe, atropina, benzodiazepiny, ciśnienie śródczaszkowe, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, inhibitor cholinoesterazy, jaskra z wąskim kątem, korzeń pokrzyku, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, przerost prostaty, receptory muskarynowe, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, wyciąg gęsty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kefrenex 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej w lekach Kefrenex (dostępnych w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg), stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się m.in. sennością, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym, działaniem przeciwcholinergicznym, wydłużeniem odstępu QT, drgawkami, rabdomiolizą, niewydolnością oddechową, zatrzymaniem moczu, splątaniem, majaczeniem, pobudzeniem oraz śpiączką. Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia, u których ryzyko powikłań, takich jak groźne arytmie (w tym torsade de pointes) i zaostrzenie niewydolności serca, jest znacznie podwyższone. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów histaminowych H₁, adrenergicznych α₁ i β, muskarynowych oraz kanałów potasowych w mięśniu sercowym, co prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych i neurologicznych. Wartości kliniczne, takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG, wzrost kinazy kreatynowej w rabdomiolizie oraz objawy neurotoksyczne, wymagają natychmiastowej interwencji.
alfa-blokada, blok serca, choroba układu krążenia, depresja ośrodka oddechowego, drgawka, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, gorączka, kwetiapina, majaczenie, mioglobinuria, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przedawkowanie
Przedawkowanie klomipraminy (Anafranil, Anafranil SR 75) stanowi poważne zagrożenie życia, manifestując się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku, z maksymalnym nasileniem po około 24 godzinach, a ze względu na działanie antycholinergiczne i długi okres półtrwania, ryzyko powikłań utrzymuje się nawet 4-6 dni. Do najgroźniejszych należą zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), ataksja, drgawki, tachykardia, niemiarowość, przedłużenie odstępu QT/QTc, torsades de pointes, wstrząs, niewydolność serca oraz bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, sinicę, wymioty, gorączkę, rozszerzenie źrenic, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
antidotum, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, drgawka, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipowentylacja, intubacja dotchawicza, klomipramina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, mydriaza, niedociśnienie, niemiarowość, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, osłupienie, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, ruch mimowolny, sinica, skąpomocz, śpiączka, sztywność mięśni, tachykardia zatokowa, torsades de pointes, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Visine Comfort 0,5 mg/ml
Przedawkowanie tetryzoliny chlorowodorku, substancji czynnej w leku Visine Comfort (0,5 mg/ml, krople do oczu), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy spożyciu doustnym. Dawka toksyczna wynosi już 0,01 mg/kg masy ciała. Intoksykacja charakteryzuje się naprzemiennymi fazami pobudzenia i depresji ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy obejmują niepokój, omamy, drgawki, letarg, śpiączkę, tachykardię, bradykardię, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie wstrząsopodobne, zaburzenia oddychania, obrzęk płuc i bezdech, szczególnie niebezpieczny u dzieci. Dodatkowo mogą wystąpić zmiany w źrenicach, potliwość, gorączka, bladość, sinica, nudności, wymioty i ślinotok.
arytmia, bezdech, bradykardia, dawka toksyczna, drgawki, fizostygmina, hipotermia, intoksykacja, krople do oczu, leczenie przeciwdrgawkowe, leki wazopresyjne, letarg, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, objawy toksyczne, obrzęk płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne imidazolu, śpiączka, substancja czynna, tachykardia, tetryzolina chlorowodorek, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, Visine Comfort, węgiel aktywowany, zatrucie kliniczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum Polfarmex (dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg), prowadzi do wielonarządowych objawów klinicznych wynikających głównie z działania przeciwcholinergicznego oraz depresji lub paradoksalnego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Początkowo obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie i omamy. W przebiegu zatrucia mogą wystąpić obniżony poziom świadomości, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują działanie przeciwcholinergiczne, wpływ na kanały jonowe oraz depresję ośrodka oddechowego.
akcja serca, depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, niedociśnienie tętnicze, odruch źreniczny, omamy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adablok 10 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, obejmujących zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (omamy, pobudzenie, drgawki), niewydolność oddechową, tachykardię z możliwością wydłużenia odstępu QT, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Najwyższa udokumentowana dawka przypadkowa wyniosła 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkując zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Leczenie wymaga natychmiastowej interwencji, w tym dekontaminacji przewodu pokarmowego (węgiel aktywowany, płukanie żołądka do 1 godziny od przyjęcia), oraz terapii objawowej: fizostygmina lub karbachol na objawy ośrodkowe, benzodiazepiny na drgawki, sztuczna wentylacja przy niewydolności oddechowej, β-blokery na tachykardię, cewnikowanie pęcherza przy zatrzymaniu moczu oraz pilokarpina i zaciemnienie przy mydriazie.
benzodiazepiny, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, drgawki, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, leki beta-adrenolityczne, mydriaza, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, odstęp QT, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie, solifenacyna bursztynianu, stan psychiczny, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wymiana gazowa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Orion 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, wynikających z nasilenia jej farmakologicznych efektów, w tym sedacji, zaburzeń rytmu serca (częstoskurcz, wydłużenie QT), niedociśnienia tętniczego często opornego na leczenie, a także objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego takich jak senność, splątanie, drgawki, stan padaczkowy, a w skrajnych przypadkach śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. Dodatkowo mogą wystąpić objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, tachykardia), zatrzymanie moczu, rabdomioliza oraz niewydolność oddechowa, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań, włącznie ze zgonem. Warto podkreślić, że nie istnieje swoista odtrutka na kwetiapinę, a leczenie jest wyłącznie objawowe i wymaga intensywnej opieki medycznej.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, częstoskurcz, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, efekt farmakologiczny, epinefryna, fizostygmina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, repolaryzacja mięśnia sercowego, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, uspokojenie, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – KETREL XR 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie KETREL XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 200 mg, 300 mg lub 400 mg kwetiapiny) może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu zaburzeń, w tym senności, tachykardii, niedociśnienia opornego na standardowe leczenie, wydłużenia odstępu QT, drgawek, rabdomiolizy, depresji oddechowej, zatrzymania moczu, splątania, śpiączki oraz tworzenia bezoarów żołądkowych. Specyfika postaci o przedłużonym uwalnianiu powoduje opóźnione wystąpienie objawów oraz wydłużony czas powrotu do stanu wyjściowego, co wymaga szczególnej ostrożności i długotrwałego monitorowania pacjenta. Objawy wynikają głównie z nasilenia farmakologicznego działania kwetiapiny, a u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego ryzyko powikłań jest zwiększone.
bezoar żołądkowy, blok serca, choroby układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, niedociśnienie, ośrodek oddechowy, poszerzenie zespołu QRS, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji komór, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum PPH 10 mg
Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku, stosowanej w dawkach 10 mg i 25 mg (Hydroxizine Genoptim), może prowadzić do trzech głównych grup objawów: nadmiernego działania przeciwcholinergicznego, depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub paradoksalnego pobudzenia OUN. Wczesne symptomy obejmują nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność oraz objawy neurologiczne takie jak rozszerzenie źrenic (midriaza), drżenie, splątanie i omamy. W zaawansowanych stadiach obserwuje się obniżony poziom świadomości, depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, a nawet śpiączkę i zapaść krążeniowo-oddechową, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, fotofobia, gorączka, halucynacje, hemodializa, hemoperfuzja, hipoksja tkankowa, intubacja dotchawicza, leki trójpierścieniowe, midriaza, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, odwodnienie, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, układ pozapiramidowy, węgiel aktywny, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie odruchu źrenicznego, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrzymanie krążenia