Przedawkowanie
Baclofen Polpharma 25 mg

Przedawkowanie baklofenu

Przedawkowanie produktu leczniczego Baclofen Polpharma (zawierającego baklofen w dawce 10 mg lub 25 mg) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Skutki przedawkowania są wieloukładowe i manifestują się głównie poprzez działanie na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz funkcje fizjologiczne organizmu. ¹

Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego

Przedawkowanie baklofenu powoduje szerokie spektrum objawów neurologicznych, od senności po stany zagrażające życiu. Charakterystyczna jest postępująca depresja ośrodkowego układu nerwowego, manifestująca się senności, utratą świadomości, a w ciężkich przypadkach śpiączką. Równocześnie może wystąpić zahamowanie oddechu stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. U pacjentów mogą pojawić się także inne objawy neuropsychiatryczne, takie jak splątanie, omamy, pobudzenie oraz drgawki. Obserwuje się również nieprawidłowości w zapisie elektroencefalograficznym w postaci stłumienia wyładowań i fal trójfazowych. ²

Zaburzenia neuromuskularne i okulistyczne

W przebiegu zatrucia baklofenem występują charakterystyczne zaburzenia neuromięśniowe wynikające z jego działania miorelaksacyjnego. Obserwuje się uogólnioną hipotonię mięśni, mioklonie, osłabienie lub całkowity brak odruchów. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić drgawki. Ponadto przedawkowanie prowadzi do zaburzeń okulistycznych manifestujących się zaburzeniami akomodacji oraz osłabieniem odruchu źrenic. ³

Objawy sercowo-naczyniowe i termoregulacyjne

Przedawkowanie baklofenu powoduje istotne zaburzenia hemodynamiczne. Charakterystyczne jest rozszerzenie naczyń obwodowych oraz wahania ciśnienia tętniczego, które mogą manifestować się zarówno niedociśnieniem, jak i nadciśnieniem tętniczym. Zaburzenia rytmu serca mogą przyjmować postać bradykardii, tachykardii lub innych form arytmii. W przebiegu zatrucia obserwuje się także obniżenie temperatury ciała. ⁴

Objawy z przewodu pokarmowego i metaboliczne

Zatrucie baklofenem prowadzi do objawów z przewodu pokarmowego takich jak nudności, wymioty, biegunka oraz nadmierne wydzielanie śliny. W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz fosfatazy alkalicznej (AP). Mogą również wystąpić rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) oraz szumy uszne. ⁵

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania baklofenu wymaga szybkiego i kompleksowego podejścia. Należy podkreślić, że nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku. Postępowanie obejmuje kilka kluczowych elementów terapeutycznych. ⁶

Postępowanie wstępne

W pierwszej kolejności należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka, a następnie podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki wymagają intubacji przed wykonaniem płukania żołądka w celu zabezpieczenia dróg oddechowych. Jeżeli zachodzi taka konieczność, należy także podać sole przeczyszczające, aby przyspieszyć eliminację leku z przewodu pokarmowego. ⁷

Leczenie podtrzymujące

W przypadkach zatrzymania oddechu konieczne jest zastosowanie sztucznego oddychania oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego funkcje układu krążenia. Równolegle zaleca się intensywną płynoterapię w połączeniu z lekami moczopędnymi w celu zwiększenia wydalania baklofenu z moczem, co przyspiesza jego eliminację z organizmu. ⁸

Farmakoterapia przedawkowania

W lżejszych zatruciach baklofenem dane z piśmiennictwa sugerują skuteczność fizostygminy podawanej dożylnie w dawce 1-2 mg w czasie 5-10 minut. Lek ten może likwidować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W przypadku braku poprawy po podaniu pierwszej dawki, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. W razie wystąpienia drgawek zaleca się bardzo ostrożne zastosowanie diazepamu drogą dożylną. ⁹

Tabela objawów przedawkowania