fizostygmina
Fizostygmina to alkaloid pochodzący z nasion rośliny Physostigma venenosum, działający jako odwracalny inhibitor acetylocholinesterazy. Poprzez hamowanie rozkładu acetylocholiny fizostygmina zwiększa stężenie tego neuroprzekaźnika zarówno w ośrodkowym, jak i obwodowym układzie nerwowym.
W medycynie fizostygmina znajduje zastosowanie w leczeniu jaskry, miastenii oraz jako antidotum w zatruciach lekami antycholinergicznymi. Jest również stosowana w przypadkach atropinizmu oraz zatruć trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. W przeciwieństwie do innych inhibitorów cholinesterazy, fizostygmina przenika barierę krew-mózg, co umożliwia jej działanie ośrodkowe.
Działania niepożądane fizostygminy związane są z nadmierną stymulacją układu cholinergicznego i obejmują bradykardię, nudności, wymioty, wzmożone wydzielanie ślinowe, nadmierną potliwość oraz skurcz oskrzeli. Ze względu na wąskie okno terapeutyczne i ryzyko wystąpienia tzw. kryzy cholinergicznej, podawanie fizostygminy wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pinexet 300 mg 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej Pinexet 300 mg) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, śpiączka, zespół majaczeniowy), układ sercowo-naczyniowy (częstoskurcz, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), objawy przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), neurologiczne (drgawki, stan padaczkowy) oraz mięśniowe (rabdomioliza). Konsekwencje kliniczne mogą obejmować niewydolność oddechową, uszkodzenie mózgu, niewydolność nerek oraz zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z uprzednią ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest znacznie wyższe.
blok serca, choroba układu krążenia, dopamina, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, epinefryna, fizostygmina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksja, kwasica, kwetiapina, leki sympatomimetyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, Pinexet, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zespół majaczeniowy, zgon - Leksykon substancji czynnych
Dimenhydramina – Przedawkowanie
Dimenhydramina, wykazująca działanie przeciwhistaminowe i cholinolityczne, jest stosowana w terapii choroby lokomocyjnej, zawrotów głowy o etiologii obwodowej oraz objawów alergicznych. Przedawkowanie tej substancji, definiowane jako dawka ≥25 mg/kg masy ciała, manifestuje się szybko, w ciągu 30 minut do 2 godzin, początkowo niespecyficznymi objawami takimi jak bóle i zawroty głowy, senność oraz zmęczenie. W miarę progresji zatrucia rozwija się charakterystyczny zespół cholinolityczny: suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic z opóźnioną reakcją na światło, porażenie akomodacji, oczopląs, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, zmienne ciśnienie tętnicze). W zaawansowanym stadium obserwuje się objawy ośrodkowego układu nerwowego, zarówno w postaci hamowania (zaburzenia mowy, ataksja, śpiączka), jak i pobudzenia (drgawki, omamy, pobudzenie psychoruchowe). U dzieci szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie gorączki, która jest częstym powikłaniem zatrucia lekami przeciwhistaminowymi.
ataksja, choroba lokomocyjna, częstoskurcz, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dimenhydramina, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, fizostygmina, gorączka, hemoperfuzja, hipertermia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy alergii, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, porażenie akomodacji, porażenie perystaltyki jelit, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia orientacji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół cholinolityczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina PR 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (ApoTiapina PR) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji i tachykardii (>100/min) oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy przedawkowania wynikają z blokady receptorów dopaminergicznych, serotoninergicznych, histaminowych i adrenergicznych, prowadząc do poważnych powikłań kardiologicznych (wydłużenie QT, arytmie, ryzyko nagłej śmierci sercowej), neurologicznych (senność, splątanie, majaczenie, drgawki, stan padaczkowy) oraz metabolicznych i innych (rabdomioliza, zatrzymanie moczu, niewydolność oddechowa). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość tworzenia bezoarów w żołądku, które utrudniają dekontaminację i przedłużają toksyczność leku.
bezoar, blok serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, fizostygmina, hipertermia, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, poszerzenie zespołu QRS, powikłania kardiologiczne, rabdomioliza, receptory dopaminergiczne, receptory muskarynowe, receptory serotoninergiczne, rozpad mięśni prążkowanych, sedacja, stan padaczkowy, tachykardia, usunięcie endoskopowe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół zagrażający życiu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Afenix 10 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Afenix, może prowadzić do ciężkich działań cholinolitycznych, w tym ośrodkowych objawów takich jak omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki oraz zmiany stanu psychicznego, jak odnotowano przy dawce 280 mg podanej w ciągu 5 godzin. Dodatkowo mogą wystąpić tachykardia, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz niewydolność oddechowa. Postępowanie terapeutyczne obejmuje dekontaminację przewodu pokarmowego (węgiel aktywowany, płukanie żołądka do 1 godziny od przedawkowania, przeciwwskazane prowokowanie wymiotów) oraz leczenie objawowe: fizostygmina lub karbachol na ośrodkowe objawy, benzodiazepiny na drgawki, sztuczną wentylację przy niewydolności oddechowej, beta-blokery na tachykardię, cewnikowanie pęcherza przy zatrzymaniu moczu oraz pilokarpinę i ciemne pomieszczenie na mydriazę.
arytmia, benzodiazepiny, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, działanie antymuskarynowe, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nasileniem działań farmakologicznych leku, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Typowe manifestacje kliniczne obejmują senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie (często ortostatyczne), działanie przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, rabdomiolizę, depresję oddechową, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączkę, a w najcięższych przypadkach zgon. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest zwiększone. Monitorowanie EKG oraz parametrów życiowych jest niezbędne, a wartości takie jak odstęp QT powinny być ściśle kontrolowane.
blokada receptorów alfa, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, interwencja medyczna, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, morfologia krwi, napad padaczkowy, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, saturacja krwi, sedacja, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum VP 25 mg
Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku prowadzi do wieloukładowych objawów klinicznych wynikających z nadmiernego działania przeciwcholinergicznego, depresji lub paradoksalnego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN). W początkowej fazie obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię oraz gorączkę, a następnie senność, drżenie, zaburzenia odruchu źrenicznego, splątanie i omamy. W zaawansowanym stadium dochodzi do obniżenia świadomości, depresji oddechowej, drgawek, niedociśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca, a w najcięższych przypadkach do śpiączki i zapaści krążeniowo-oddechowej. Objawy te mogą utrzymywać się przez co najmniej 24 godziny, co wymaga intensywnego monitorowania parametrów życiowych, w tym ciągłego zapisu EKG, saturacji i ciśnienia tętniczego.
autonomiczny układ nerwowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, hipoksja, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie odruchu źrenicznego, zaburzenie przewodzenia bodźców, zaburzenie rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pinexet 200 mg 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Pinexet 200 mg) prowadzi do wieloukładowych objawów klinicznych, w tym sedacji, senności, częstoskurczu, niedociśnienia tętniczego oraz objawów przeciwcholinergicznych takich jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia i zatrzymanie moczu. Ciężkie przypadki mogą manifestować się wydłużeniem odstępu QT w EKG, drgawkami, stanem padaczkowym, rabdomiolizą, niewydolnością oddechową, zespołem majaczeniowym, a nawet śpiączką i zgonem. Szczególnie narażeni są pacjenci z uprzednimi chorobami układu krążenia. Warto podkreślić, że brak jest swoistej odtrutki, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, wymagający hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
blok serca, częstoskurcz, dopamina, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie przeciwcholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, kinaza kreatynowa, kwasica oddechowa, kwetiapina, leki sympatomimetyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, porażenna niedrożność jelit, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, torsade de pointes, układ krążenia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anafranil SR 75 75 mg
Przedawkowanie chlorowodorku klomipraminy, substancji czynnej Anafranil SR 75, manifestuje się typowymi objawami trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, z dominującymi powikłaniami kardiologicznymi i neurologicznymi. Pierwsze symptomy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia, osiągając szczyt nasilenia po 24 godzinach, a okres zagrożenia trwa od 4 do 6 dni ze względu na przedłużone wchłanianie, długi okres półtrwania oraz enterohepaticzne krążenie metabolitów. Klinicznie obserwuje się zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, ataksję, pobudzenie psychoruchowe, wzmożone odruchy, napady drgawkowe oraz poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, przedłużenie QT, niedociśnienie, wstrząs i niewydolność serca. Dodatkowo mogą wystąpić depresja oddechowa, wymioty, gorączka, rozszerzenie źrenic, potliwość oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
ataksja, bezmocz, bradykardia, chlorowodorek klomipraminy, częstoskurcz, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipertermia, intubacja dotchawicza, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie kardiologiczne, powikłanie neurologiczne, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, sinica, skąpomocz, torsades de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesisol 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Vesisol, może prowadzić do nasilonych działań cholinolitycznych, w tym zaburzeń świadomości, omamów, drgawek, niewydolności oddechowej, tachykardii, zatrzymania moczu oraz rozszerzenia źrenic. Największa udokumentowana dawka wynosiła 280 mg podana w ciągu 5 godzin, co wywołało zmiany stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W przypadku przedawkowania zaleca się podanie węgla aktywowanego oraz płukanie żołądka w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku, przy czym nie należy prowokować wymiotów. Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do objawów klinicznych, obejmując zastosowanie fizostygminy lub karbacholu przy ciężkich objawach ośrodkowych, benzodiazepin przy drgawkach, sztucznej wentylacji w niewydolności oddechowej, beta-adrenolityków na tachykardię, cewnikowanie pęcherza moczowego przy zatrzymaniu moczu oraz pilokarpiny miejscowo na rozszerzenie źrenic.
benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezorientacja, drgawki, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omam, ośrodkowy objaw cholinolityczny, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, splątanie, światłowstręt, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiana stanu psychicznego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tamsunorm Combi 6 mg + 0,4 mg
Tamsunorm Combi to lek zawierający solifenacynę bursztynian (6 mg) i tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wskazany wyłącznie do stosowania u mężczyzn z umiarkowanymi i ciężkimi objawami fazy napełniania (parcie naglące, częstomocz) oraz opróżniania pęcherza moczowego związanymi z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Nie jest zalecany u kobiet, w tym w ciąży i podczas laktacji, ze względu na brak badań klinicznych w tych grupach oraz potencjalne ryzyko wynikające z mechanizmu działania obu składników (antagonista receptorów muskarynowych i alfa-adrenergicznych). U mężczyzn stosujących tamsulosynę obserwowano często (≥1/100 do <1/10) zaburzenia ejakulacji, takie jak wytrysk wsteczny, brak wytrysku oraz zaburzenia wytrysku, co należy uwzględnić podczas konsultacji z pacjentem planującym potomstwo. Ostre zatrzymanie moczu występuje rzadko (0,3%, ≥1/1 000 do <1/100) i wymaga cewnikowania pęcherza.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista receptorów muskarynowych, arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, brak wytrysku, cewnikowanie pęcherza, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ostra hipotonia, płukanie żołądka, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symquel XR 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Symquel XR) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się opóźnionym wystąpieniem maksymalnych objawów sedacji, tachykardii oraz zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Objawy przedawkowania obejmują senność, niedociśnienie tętnicze (często oporne na leczenie), działania przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), depresję oddechową, napady drgawkowe, rabdomiolizę oraz potencjalne tworzenie bezoarów w żołądku, specyficzne dla form XR. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone. Dawki preparatu dostępne są w zakresie 50 mg do 400 mg, co wymaga precyzyjnej oceny ilości przyjętego leku dla adekwatnego monitorowania i leczenia.
adrenalina i dopamina, bezoar, bezoar żołądkowy, blok serca, choroba sercowo-naczyniowa, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, fizostygmina, kwetiapina, leczenie objawowe, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, Symquel XR, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zabieg endoskopowy, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Pralidoksym – Przedawkowanie
Pralidoksym, obecny w autostrzykawce PRALIDOKSYM + ATROPINA (2 ml roztworu zawiera 600 mg pralidoksymu chlorku), w przypadku przedawkowania wywołuje objawy neurologiczne i okulistyczne, takie jak zawroty głowy, zamazane i podwójne widzenie, ból głowy, zaburzenia akomodacji oraz nudności i lekki częstoskurcz (>100/min). Diagnostyka różnicowa jest utrudniona ze względu na podobieństwo objawów przedawkowania pralidoksymu do symptomów zatrucia bojowymi środkami trującymi, co może prowadzić do błędów terapeutycznych, np. dalszego podawania pralidoksymu. Warto podkreślić, że pralidoksym w zestawie IZAS-05 jest podawany wraz z atropiną, co może modyfikować obraz kliniczny przedawkowania i nasilać objawy sercowo-naczyniowe, zwłaszcza tachykardię i potencjalne zaburzenia hemodynamiczne.
bojowe środki trujące, chlorek pralidoksymu, diazepam, diplopia, dysfagia, fizostygmina, fotofobia, inhibitory cholinoesterazy, lek przeciwcholinergiczny, majaczenie, niedotlenienie, niskie ciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższona temperatura ciała, przedawkowanie atropiny, sedacja, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neuropsychiatryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 600 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Questax XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od nasilenia senności i sedacji, tachykardii, niedociśnienia tętniczego, po działania przeciwcholinergiczne, aż do poważnych powikłań takich jak wydłużenie odstępu QT, napady drgawek, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, zatrzymanie moczu, majaczenie, śpiączka, a nawet zgon. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powstania bezoarów w żołądku u pacjentów przyjmujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu, co może utrudniać eliminację leku i wymagać diagnostyki obrazowej oraz ewentualnego endoskopowego usunięcia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz obniżenie progu drgawkowego w OUN.
bezoar, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodnictwa serca, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Przedawkowanie tiotropium bromku, substancji czynnej produktu Lungamo, może prowadzić do nasilenia objawów przeciwcholinergicznych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane 18 μg/dobę. Badania kliniczne wykazały względnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie wyższych: pojedyncza dawka wziewna do 340 μg u zdrowych ochotników nie wywołała istotnych działań niepożądanych, a dawka 170 μg/dobę przez 7 dni powodowała jedynie suchość błony śluzowej jamy ustnej. U pacjentów z POChP stosujących do 43 μg/dobę przez 4 tygodnie nie odnotowano znaczących działań niepożądanych. Ostre zatrucie po doustnym spożyciu kapsułek jest mało prawdopodobne ze względu na niską biodostępność tiotropium po podaniu doustnym, jednak wymaga obserwacji pod kątem objawów przeciwcholinergicznych i leczenia objawowego.
antagonista receptorów muskarynowych, biodostępność doustna, blokada przywspółczulna, blokada receptorów muskarynowych, dysfagia, działanie farmakologiczne, fizostygmina, hipertermia, lek cholinomimetyczny, mydriasis, objawy przeciwcholinergiczne, POChP, refluks żołądkowo-przełykowy, spowolnienie perystaltyki jelit, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tiotropium bromek, zaburzenia akomodacji oka, zatrucie doustne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Starazolin redFREE 0,5 mg/ml
Przedawkowanie tetryzoliny chlorowodorku, substancji czynnej w preparacie Starazolin redFREE (0,5 mg/ml), może prowadzić do poważnej depresji ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza u dzieci, które są bardziej wrażliwe na toksyczne działanie. Dawka toksyczna wynosi już ≥0,01 mg/kg masy ciała. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się dwufazowo: początkowo pobudzeniem układu współczulnego, a następnie depresją OUN. Objawy obejmują rozszerzenie źrenic, drgawki, zaburzenia psychiczne, senność, śpiączkę, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, a w późniejszym etapie bradykardię i niedociśnienie przypominające wstrząs. Ponadto mogą wystąpić objawy ze strony układu oddechowego, takie jak sinica, obrzęk płuc, zaburzenia oddychania i bezdech, a także zaburzenia termoregulacji (gorączka i obniżenie temperatury ciała).
alfa-sympatykomimetyczna pochodna imidazolu, bezdech, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fizostygmina, hipoksja, leki zwężające naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, obrzęk płuc, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sinica, tachykardia, terapia przeciwdrgawkowa, tetryzolina chlorowodorek, tlenoterapia, układ współczulny, węgiel leczniczy, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketrel 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg), prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, co może skutkować poważnymi zaburzeniami klinicznymi. Dominującymi objawami są senność i uspokojenie wynikające z działania sedatywnego na OUN, a także zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak częstoskurcz i niedociśnienie tętnicze, które mogą być szczególnie groźne u pacjentów z chorobami serca. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, napady drgawkowe, stan padaczkowy, rabdomiolizę z ryzykiem niewydolności nerek, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia poznawcze (splątanie, delirium, pobudzenie psychoruchowe). Najcięższe zatrucia mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, delirium, dopamina, działanie antycholinergiczne, efekt farmakologiczny, elektrokardiogram, epinefryna, fizostygmina, hiperkapnia, hipoksemia, kanał jonowy, Ketrel, kinaza kreatynowa, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, mioglobina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kvelux SR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w formie o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR), stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, majaczenie, śpiączka, napady drgawkowe), sercowo-naczyniowych (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT) oraz przeciwcholinergicznych (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia). Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak depresja oddechowa i rabdomioliza, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej, nerek i zgonu. W przypadku preparatów o przedłużonym uwalnianiu objawy mogą pojawić się z opóźnieniem, a ich przebieg jest dłuższy i bardziej nieprzewidywalny, co wymaga długotrwałej obserwacji i monitorowania pacjenta. Istotnym zagrożeniem jest także tworzenie bezoarów w żołądku, które mogą powodować niedrożność, perforację lub krwawienie.
bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba sercowo-naczyniowa, depresja oddechowa, fizostygmina, kwetiapina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen XR 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Etiagen XR) charakteryzuje się opóźnionym początkiem i szczytem objawów toksycznych, w tym sedacji i tachykardii, oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Specyficznym zagrożeniem jest tworzenie bezoarów w żołądku, które utrudniają eliminację leku i mogą wymagać diagnostyki obrazowej oraz interwencji endoskopowej. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, śpiączka, napady drgawek), kardiologiczne (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie QT), przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), mięśniowe (rabdomioliza) oraz oddechowe (depresja oddechowa), z potencjalnym ryzykiem zgonu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia.
bezoar, blok serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dysfagia, Etiagen XR, fizostygmina, hipoksja, interwencja medyczna, kwetiapina, lek przeciwdrgawkowy, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, usunięcie endoskopowe, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Aurovitas 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, dostępnej w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku. Dominują objawy neurologiczne (senność, uspokojenie, drgawki, stan padaczkowy, śpiączka), kardiologiczne (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), psychiatryczne (splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne) oraz przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zaparcia). Ciężkie powikłania obejmują rabdomiolizę, niewydolność oddechową i zgon, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wydłużenie odstępu QT zwiększa ryzyko arytmii, a oporne na leczenie niedociśnienie wymaga specjalistycznego postępowania.
blok serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, kwetiapina fumaran, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor muskarynowy, receptory alfa-adrenergiczne, rozpad mięśni prążkowanych, senność, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie rytmu serca, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Silamil 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Silamil, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami o działaniu cholinolitycznym może nasilać działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia, tachykardia i splątanie, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy między terapiami. Solifenacyna antagonizuje działanie agonistów receptorów cholinergicznych oraz leków prokinetycznych (np. metoklopramid, cyzapryd), co może osłabiać ich skuteczność. Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol 200-400 mg/dobę, itrakonazol, rytonawir, nelfinawir) mogą zwiększać AUC solifenacyny 2-3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 5 mg/dobę i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, CYP3A4, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, indukcja enzymu, induktor CYP3A4, izoenzym CYP, izoenzym CYP3A4, karbachol, ketokonazol, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, receptor muskarynowy, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesoligo 5 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Vesoligo, może prowadzić do ciężkich działań cholinolitycznych o charakterze ośrodkowym i obwodowym. W literaturze opisano przypadek przyjęcia 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, znacznie przekraczającej zalecane dawki terapeutyczne (5-10 mg), skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania obejmują m.in. omamy, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak hipokaliemia, bradykardia czy współistniejące choroby serca. Diagnostyka i leczenie powinny być prowadzone przez wykwalifikowany personel medyczny z uwzględnieniem monitorowania funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych i neurologicznych.
benzodiazepina, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, hipoksemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, karbachol, lek beta-adrenolityczny, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objaw cholinolityczny, omam, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiana stanu psychicznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren 100 mg
Przedawkowanie fumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren, prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się objawami obejmującymi układ nerwowy, krążenia i inne narządy. Do najczęstszych objawów należą senność, sedacja, tachykardia, niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), działanie przeciwcholinergiczne (suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT w EKG, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączka, a w najcięższych przypadkach zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz zaburzenia neuroprzekaźników.
blok serca, choroba układu krążenia, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, kwetiapina, majaczenie, mięsień poprzecznie prążkowany, neuroprzekaźnik, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor muskarynowy, sedacja, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, substancja czynna, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia świadomości, zaburzenie repolaryzacji, zapis EKG, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akineton 5 mg/ml
Przedawkowanie biperydenu (Akineton, 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający 3,9 mg biperydenu w 1 ml) prowadzi do nasilonego działania antycholinergicznego, manifestującego się obwodowymi objawami takimi jak midriaza z osłabioną reakcją źrenic, kserostomia, rumień twarzy, tachykardia, atonia jelitowo-pęcherzowa oraz hipertermia, a także zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzeniem, majaczeniem, splątaniem i halucynacjami. W ciężkich przypadkach może dojść do zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u dzieci, pacjentów geriatrycznych oraz osób z chorobami współistniejącymi.
atonia jelitowo-pęcherzowa, biperyden mleczan, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, kserostomia, majaczenie, midriaza, objawy antycholinergiczne, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, salicylan fizostygminy, tachykardia, tlenoterapia, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych, manifestujących się m.in. sennością, zaburzeniami krążeniowymi (częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze), objawami antycholinergicznymi, wydłużeniem odstępu QT w EKG, drgawkami, rabdomiolizą, niewydolnością oddechową, zaburzeniami psychicznymi oraz śpiączką. Szczególnie zagrożeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, obejmujący zabezpieczenie dróg oddechowych, monitorowanie układu krążenia, płukanie żołądka (preferencyjnie w ciągu 1 godziny od zażycia) oraz podanie węgla aktywowanego. Niedociśnienie tętnicze oporne na leczenie wymaga dożylnego podawania płynów i stosowania leków sympatomimetycznych z wyłączeniem epinefryny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia przez blokadę receptorów alfa-adrenergicznych.
blok serca, drożność dróg oddechowych, działanie sedatywne, fizostygmina, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność narządowa, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, oporne niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krążeniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny objawiający się nasileniem działania farmakologicznego leku, z objawami neurologicznymi (senność, drgawki, majaczenie, śpiączka), kardiologicznymi (tachykardia, hipotensja oporna na leczenie, wydłużenie odcinka QT w EKG) oraz efektami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zapaść układu oddechowego, rabdomioliza oraz zgon. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest zwiększone. Monitorowanie powinno obejmować funkcje życiowe, parametry hemodynamiczne, równowagę wodno-elektrolitową oraz stan neurologiczny pacjenta.
blokada receptorów alfa-adrenergicznych, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, hipotensja, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objaw przedawkowania, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestujące się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Najczęstsze symptomy to senność, uspokojenie, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze oraz objawy antycholinergiczne, takie jak suchość w ustach czy zatrzymanie moczu. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychoruchowe, a nawet śpiączkę i zgon. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, zaburzenia neuroprzekaźnictwa oraz toksyczne uszkodzenie mięśni i ośrodka oddechowego.
blokada receptorów alfa-adrenergicznych, blokada receptorów muskarynowych, częstoskurcz, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, interakcja lekowa, leczenie objawowe, lek sympatomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urimper 4 mg
Przedawkowanie winianu tolterodyny, szczególnie w dawce pojedynczej do 12,8 mg (postać o natychmiastowym uwalnianiu), może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu, ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne (omamy, pobudzenie), drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia oraz rozszerzenie źrenic. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie płukania żołądka i podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Leczenie objawowe obejmuje stosowanie fizostygminy w ciężkich przypadkach przeciwcholinergicznych, benzodiazepin przy drgawkach i pobudzeniu, beta-adrenolityków w tachykardii, a także cewnikowanie pęcherza moczowego przy zatrzymaniu moczu. Rozszerzenie źrenic powinno być leczone kroplami z pilokarpiną i ograniczeniem ekspozycji na światło.
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, majaczenie, mydriaza, niewydolność oddechowa, oddech kontrolowany, omamy, pilokarpina, rozszerzenie źrenic, sinica, tachykardia, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie oddawania moczu, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren 200 mg
Przedawkowanie fumaranu kwetiapiny (substancji czynnej Bonogren 200 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie nasilonymi objawami sedacji, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym, zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), drgawkami, objawami przeciwcholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), rabdomiolizą oraz niewydolnością oddechową. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, kontrola ciśnienia tętniczego oraz parametrów nerkowych i CPK. W przypadku masywnego przedawkowania istnieje ryzyko zgonu, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, Bonogren, choroba układu krążenia, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, majaczenie, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Orion 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (fumaran kwetiapiny, Quetiapine Orion) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się przede wszystkim nasilonym uspokojeniem, sennością, częstoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz objawami antycholinergicznymi. Do poważnych powikłań należą wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, splątanie, zespół majaczeniowy, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych, muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego i ośrodkowy układ nerwowy. Objawy takie jak senność wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów histaminowych H1 i serotoninowych, natomiast częstoskurcz i niedociśnienie są efektem blokady receptorów alfa-adrenergicznych.
blok serca, częstoskurcz, dopamina, drgawki, działanie antycholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, intubacja dotchawicza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, senność, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej ApoTiapiny, prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych i może skutkować poważnymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, drgawki, stan padaczkowy, zespół majaczeniowy, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT) oraz objawami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu). Szczególnie niebezpieczne są stany zagrożenia życia, takie jak śpiączka, niewydolność oddechowa i rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia są w grupie podwyższonego ryzyka powikłań. Warto podkreślić, że nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie kwetiapiny, a objawy wymagają kompleksowego i intensywnego leczenia.
Postępowanie w zatruciu kwetiapiną obejmuje utrzymanie drożności dróg oddechowych, monitorowanie i wspieranie funkcji układu krążenia oraz zapobieganie powikłaniom wielonarządowym, w tym rabdomiolizie. W przypadku zespołu majaczeniowego i objawów antycholinergicznych można rozważyć podanie fizostygminy (1-2 mg) pod ścisłym nadzorem EKG, z wykluczeniem zaburzeń rytmu i bloków serca. Wczesne płukanie żołądka (do 1 godziny od zażycia) oraz podanie węgla aktywowanego są wskazane w celu ograniczenia wchłaniania leku. Leczenie niedociśnienia tętniczego wymaga dożylnego uzupełnienia płynów i stosowania selektywnych sympatykomimetyków, unikając epinefryny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia. Pacjent wymaga intensywnego monitorowania parametrów życiowych, w tym EKG, ciśnienia tętniczego, stanu neurologicznego, równowagi wodno-elektrolitowej oraz markerów rabdomiolizy (CK, mioglobina), w warunkach umożliwiających specjalistyczną opiekę medyczną.
aminy presyjne, antidotum, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, częstoskurcz, dopamina, działanie farmakologiczne, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, stan padaczkowy, układ krążenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy