Przedawkowanie leku Bonogren (kwetiapina)

Przedawkowanie kwetiapiny może prowadzić do szeregu poważnych objawów, które w niektórych przypadkach mogą zagrażać życiu pacjenta. Mechanizm działania toksycznego wynika głównie z nasilenia znanych efektów farmakologicznych substancji czynnej oraz jej działania na różne układy organizmu. ¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie fumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren, może manifestować się poprzez szereg objawów dotyczących różnych układów organizmu. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z rozpoznaną wcześniej ciężką chorobą układu krążenia, gdyż mogą oni być obciążeni większym ryzykiem wystąpienia poważnych skutków przedawkowania. ²

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania kwetiapiny nie istnieje swoiste antidotum. Postępowanie jest głównie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta. ³ Leczenie powinno być prowadzone na oddziale intensywnej terapii, szczególnie w przypadkach ciężkiego zatrucia, gdy należy uwzględnić możliwość zażycia kilku różnych produktów leczniczych. ⁴

Podstawowe działania w przypadku przedawkowania obejmują:

1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – należy uzyskać i utrzymać drożność dróg oddechowych, zapewnić odpowiednie natlenowanie i wentylację ⁵
2. Monitoring i podtrzymywanie czynności układu krążenia – konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych i EKG ze względu na możliwe zaburzenia rytmu i przewodzenia ⁶
3. Leczenie niedociśnienia tętniczego – oporne na leczenie niedociśnienie tętnicze należy leczyć dożylnym podawaniem płynów i/lub środków sympatykomimetycznych. Należy jednak unikać stosowania adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie w przypadku wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa adrenergicznych ⁷
4. Zapobieganie wchłanianiu – w ciężkich zatruciach może być wskazane płukanie żołądka (wykonane w ciągu jednej godziny od spożycia) oraz podanie węgla aktywnego ⁸

Specjalne postępowanie w przypadku objawów przeciwcholinergicznych

W przypadku wystąpienia u pacjenta delirium i pobudzenia oraz stwierdzenia zespołu przeciwcholinergicznego można rozważyć leczenie fizostygminą w dawce 1-2 mg pod stałą kontrolą EKG. ⁹ Należy jednak pamiętać, że fizostygmina nie jest zalecana jako standardowe leczenie ze względu na jej potencjalny negatywny wpływ na przewodzenie w sercu. ¹⁰

Przeciwwskazania do stosowania fizostygminy obejmują:

• Występowanie jakichkolwiek nieprawidłowości w zapisie EKG ¹¹
• Zaburzenia rytmu serca ¹²
• Blok serca jakiegokolwiek stopnia ¹³
• Poszerzenie zespołu QRS ¹⁴

Dalsza obserwacja pacjenta

Po ustabilizowaniu stanu pacjent powinien pozostawać pod wnikliwą kontrolą lekarską aż do całkowitego powrotu do zdrowia. ¹⁵ Konieczna jest kontynuacja monitorowania parametrów życiowych oraz funkcji wszystkich narządów, które zostały dotknięte przez przedawkowanie. Szczególnie istotna jest obserwacja w kierunku opóźnionych powikłań, które mogą wystąpić nawet po stabilizacji początkowego stanu klinicznego.