Właściwości farmakodynamiczne
Bonogren 100 mg

Bonogren, zawierający 100 mg kwetiapiny (w formie fumaranu kwetiapiny), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy N05A H04, charakteryzującym się złożonym mechanizmem działania opartym na antagonizmie receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2. Lek wykazuje wyższe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia objawów pozapiramidowych (EPS). Aktywny metabolit norkwetiapina dodatkowo hamuje transporter norepinefryny (NET) i działa jako częściowy agonista receptorów 5HT1A, co może wspierać działanie przeciwdepresyjne. Kwetiapina i norkwetiapina wykazują także powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1- oraz α2-adrenergicznych, a norkwetiapina ma umiarkowane do wysokiego powinowactwo do receptorów muskarynowych, co może wyjaśniać potencjalne działania przeciwcholinergiczne.

Właściwości farmakodynamiczne leku Bonogren

Bonogren zawierający substancję czynną kwetiapinę należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05A H04). Jest to atypowy lek przeciwpsychotyczny, który dzięki swojemu specyficznemu mechanizmowi działania oferuje skuteczność terapeutyczną przy korzystnym profilu bezpieczeństwa.1

Mechanizm działania

Kwetiapina oraz jej aktywny metabolit norkwetiapina wykazują złożony mechanizm działania, który opiera się na interakcji z różnymi receptorami neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Podstawą działania przeciwpsychotycznego jest antagonistyczne oddziaływanie na receptory serotoninowe (5HT2) oraz dopaminowe (D1 i D2) w mózgu. Charakterystyczną cechą tego leku jest bardziej wybiórcze działanie na receptory 5HT2 w porównaniu do receptorów dopaminowych D2, co przyczynia się do właściwości przeciwpsychotycznych przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia niepożądanych objawów pozapiramidowych (EPS).2

Profil powinowactwa receptorowego

Profil receptorowy kwetiapiny i norkwetiapiny charakteryzuje się następującymi właściwościami:

  • Brak zauważalnego powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych3
  • Duże powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych4
  • Umiarkowane powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych5
  • Zróżnicowane powinowactwo do receptorów muskarynowych – kwetiapina wykazuje niskie powinowactwo lub jego brak, podczas gdy norkwetiapina cechuje się średnim do wysokiego powinowactwem, co może wyjaśniać potencjalne działanie przeciwcholinergiczne6

Dodatkowo, norkwetiapina wykazuje hamowanie czynnika transportującego norepinefrynę (NET) oraz częściowe działanie agonistyczne na receptory 5HT1A. Te właściwości farmakologiczne mogą przyczyniać się do skuteczności terapeutycznej kwetiapiny jako leku przeciwdepresyjnego.7

Wyniki badań przedklinicznych

W przedklinicznych modelach badawczych kwetiapina wykazuje szereg istotnych właściwości potwierdzających jej przeciwpsychotyczny profil działania:

  1. Aktywność w testach przeciwpsychotycznych – kwetiapina wykazuje skuteczność w teście odruchu warunkowego unikania, co potwierdza jej potencjał przeciwpsychotyczny8
  2. Hamowanie działania agonistów dopaminy – skuteczność ta została potwierdzona zarówno w badaniach behawioralnych, jak i elektrofizjologicznych9
  3. Wpływ na metabolizm dopaminy – kwetiapina podnosi stężenie metabolitów dopaminowych, co stanowi neurochemiczny wskaźnik blokady receptora D210

Atypowy profil działania

Kwetiapina wykazuje cechy charakterystyczne dla atypowych leków przeciwpsychotycznych, co potwierdzają następujące obserwacje z badań przedklinicznych:

  • Odmienny profil działania w porównaniu do typowych leków przeciwpsychotycznych w badaniach predykcyjnych oceniających ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych11
  • Brak indukcji nadwrażliwości receptorów dopaminowych D2 przy długotrwałym stosowaniu12
  • Słabe działanie kataleptyczne przy dawkach skutecznie blokujących receptor dopaminowy D213
  • Selektywność wobec układu limbicznego – kwetiapina wywołuje blok depolaryzacyjny neuronów mezolimbicznych A10, zachowując jednocześnie minimalny wpływ na neurony układu nigrostriatalnego A9 zawierające dopaminę14
  • Minimalne ryzyko dystonii – zarówno przy podawaniu doraźnym, jak i długotrwałym, kwetiapina w minimalnym stopniu wywołuje objawy dystonii u małp z rodzaju Cebus, nawet u osobników uwrażliwionych poprzednim podawaniem haloperydolu15

Powyższe właściwości farmakodynamiczne kwetiapiny stanowią podstawę jej stosowania klinicznego jako atypowego leku przeciwpsychotycznego o korzystnym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w zakresie objawów pozapiramidowych, które są charakterystyczne dla klasycznych neuroleptyków.16

Zestawienie profilu receptorowego kwetiapiny i norkwetiapiny

Typ receptora Powinowactwo kwetiapiny Powinowactwo norkwetiapiny Znaczenie kliniczne
Serotoninowy (5HT2) Wysokie Wysokie Działanie przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne
Dopaminowy (D1, D2) Umiarkowane Umiarkowane Działanie przeciwpsychotyczne z niskim ryzykiem EPS
Benzodiazepinowy Brak zauważalnego Brak zauważalnego Brak działania anksjolitycznego typowego dla benzodiazepin
Histaminergiczny Duże Duże Działanie sedatywne, zwiększenie masy ciała
α1-adrenergiczny Duże Duże Potencjalne działanie hipotensyjne
α2-adrenergiczny Umiarkowane Umiarkowane Wpływ na regulację układu noradrenergicznego
Muskarynowy Niskie lub brak Średnie do wysokiego Działanie przeciwcholinergiczne (głównie przez norkwetiapinę)
5HT1A Niskie Częściowy agonizm Działanie przeciwdepresyjne
NET (transporter norepinefryny) Niskie Silne hamowanie Działanie przeciwdepresyjne

Bonogren w postaci tabletek powlekanych zawierających 100 mg kwetiapiny (w formie fumaranu kwetiapiny) wykazuje wszystkie opisane powyżej właściwości farmakodynamiczne, co stanowi podstawę jego stosowania w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Lek jest dostępny w formie żółtych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych z rowkiem dzielącym z jednej strony, o średnicy około 9,1 mm, które można dzielić na dwie równe dawki.17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl