tabletka ulegająca rozpadowi
Tabletka ulegająca rozpadowi (również określana jako tabletka dyspergowalną lub ODT – Orally Disintegrating Tablet) to specjalna postać leku zaprojektowana tak, aby szybko rozpuszczała się w jamie ustnej, bez potrzeby popijania wodą. Rozpad takiej tabletki następuje zwykle w ciągu kilkudziesięciu sekund od kontaktu ze śliną.
Tabletki ulegające rozpadowi są wytwarzane z wykorzystaniem specjalnych technologii, takich jak liofilizacja, kompresja bezpośrednia z dodatkiem substancji rozpadowych czy metody oparte na szybkiej krystalizacji. W ich składzie znajdują się substancje ułatwiające rozpad, takie jak mannitol, sorbitol, kroskarmeloza sodowa czy krospoowidon.
Ta forma podania leku jest szczególnie korzystna dla pacjentów mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek i kapsułek, w tym osób starszych, dzieci, pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi czy osób z ograniczonym dostępem do wody. Dodatkowo, dla niektórych substancji czynnych, podanie w formie tabletki ulegającej rozpadowi może skutkować szybszym początkiem działania ze względu na częściowe wchłanianie przez błonę śluzową jamy ustnej.
Warto podkreślić, że mimo szybkiego rozpadu w jamie ustnej, większość substancji czynnych z tabletek ulegających rozpadowi jest ostatecznie wchłaniana w przewodzie pokarmowym, a nie bezpośrednio przez błonę śluzową jamy ustnej, co odróżnia je od tabletek podjęzykowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Działania niepożądane
Ebastyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, została przebadana w kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, wykazując podobny profil bezpieczeństwa w obu grupach wiekowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipoestezję, zaburzenia smaku, kołatanie serca i tachykardię, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, egzema), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), a także zaburzenia miesiączkowania i bolesne miesiączkowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania hepatotoksyczne, takie jak zapalenie wątroby i cholestaza, które mogą występować z nieznaną częstością i wymagają monitorowania parametrów czynnościowych wątroby.
alergia, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, Evastix, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Streptodornaza – Wskazania do stosowania
Streptodornaza to enzym bakteryjny o działaniu proteolitycznym, stosowany głównie w połączeniu ze streptokinazą (15 000 IU streptokinazy + 1 250 IU streptodornazy) w leczeniu stanów zapalnych przebiegających z obecnością ropnej wydzieliny. Mechanizm działania polega na depolimeryzacji DNA z rozpadłych komórek, co upłynnia ropną wydzielinę, ułatwiając penetrację antybiotyków i przyspieszając gojenie. W ginekologii streptodornaza jest wskazana m.in. w przewlekłym zapaleniu przydatków, zapaleniu błony śluzowej macicy oraz chorobie zapalnej miednicy mniejszej (PID). Ponadto, enzym ten wspomaga leczenie zmian pooperacyjnych i choroby zrostowej, szczególnie we wczesnym okresie pooperacyjnym, zapobiegając organizacji włóknika i powstawaniu trwałych zrostów.
antybiotykoterapia, choroba hemoroidalna, choroba zrostowa, czopek doodbytniczy, działanie proteolityczne, efektywność terapeutyczna, kwas dezoksyrybonukleinowy, lek przeciwbakteryjny, miednica mniejsza, naciek zapalny, przetoka, ropień okołoodbytniczy, streptodornaza, streptokinaza, tabletka ulegająca rozpadowi, właściwości enzymatyczne, wydzielina ropna, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie narządów rodnych, zapalenie przydatków, zrost pooperacyjny, żylaki odbytu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AuroMirta ORO 30 mg
Lek AuroMirta ORO zawiera mirtazapinę i jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg. U dorosłych pacjentów dawka dobowa mieści się w zakresie 15-45 mg, z dawką początkową 15 mg lub 30 mg, dostosowywaną w zależności od odpowiedzi terapeutycznej ocenianej po 2-4 tygodniach. Pełne działanie terapeutyczne pojawia się zwykle po 1-2 tygodniach, a minimalny czas leczenia u pacjentów z depresją to 6 miesięcy od ustąpienia objawów. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawienia. U pacjentów geriatrycznych dawkowanie jest takie samo, jednak zwiększanie dawki wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) oraz wątroby należy rozważyć dostosowanie dawkowania ze względu na zmniejszony klirens mirtazapiny. Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
dawka początkowa, dawka podzielona, depresja, działanie terapeutyczne, klirens kreatyniny, klirens mirtazapiny, mirtazapina, objawy odstawienia, odpowiedź na leczenie, odpowiedź terapeutyczna, odstawianie stopniowe, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, początek działania leku, remisja, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elicea Q-Tab 10 mg
Preparat Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią. Każda tabletka zawiera odpowiednio 58,935 mg, 117,87 mg, 176,81 mg lub 235,74 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy ocenie pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancją czynną jest escytalopram w postaci escytalopramu szczawianu, a tabletki zawierają także substancje pomocnicze takie jak poliakrylina potasowa, kwas solny, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz substancje słodzące i aromatyzujące, które zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i smak preparatu.
acesulfam potasowy, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, escytalopramu szczawian, kroskarmeloza sodowa, kwas solny stężony, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, neohesperydyno-dihydrochalkon, niezgodność farmaceutyczna, poliakrylina potasowa, regulator pH, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wiążąca, tabletka ulegająca rozpadowi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, stosowana w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Deslodyna), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na loratadynę, z uwagi na możliwość reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol (131 mg/tabletka), aspartam (E 951, 3 mg/tabletka), glikol propylenowy (0,0314 mg/tabletka) oraz alkohol benzylowy (0,00562 mg/tabletka), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny.
alkohol benzylowy, aspartam, bezpieczeństwo pacjenta, desloratadyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mannitol, nadwrażliwość na desloratadynę, nadwrażliwość na loratadynę, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi, wskazanie kliniczne, związek macierzysty - Leksykon substancji czynnych
Streptodornaza – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Streptodornaza, enzym proteolityczny stosowany w połączeniu ze streptokinazą, wykazuje działanie synergistyczne w leczeniu stanów zapalnych z obecnością wysięków ropnych, krwistych lub skrzepów. Preparaty zawierające streptodornazę, takie jak Biostrepta (tabletki do rozpadu w jamie ustnej i czopki) oraz DISTREPTAZA (czopki doodbytnicze), zawierają odpowiednio 1 250 IU streptodornazy i 15 000 IU streptokinazy. Ich zastosowanie wymaga precyzyjnej diagnostyki potwierdzającej obecność patologicznych wysięków lub skrzepów, a także uwzględnienia przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz schorzeniami odbytu, takimi jak szczeliny, przetoki czy żylaki odbytu.
Biostrepta, choroba odbytu, choroba zapalna jelit, czopek doodbytniczy, Distreptaza, działanie synergistyczne, enzym proteolityczny, krwawienie z przewodu pokarmowego, podrażnienie miejscowe, przetoka odbytu, skrzep miejscowy, streptodornaza, streptokinaza, tabletka ulegająca rozpadowi, wysięk krwisty, wysięk ropny, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zylena 20 mg
Ocena wpływu olanzapiny, substancji czynnej produktu leczniczego Zylena, na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn jest kluczowa ze względu na potencjalne działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność i zawroty głowy. Objawy te mogą znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną, wydłużając czas reakcji i zaburzając koordynację wzrokowo-ruchową, co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego. Pomimo braku specjalistycznych badań oceniających bezpośredni wpływ olanzapiny na zdolności psychomotoryczne, lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku oraz konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Zalecenia obejmują samoocenę sprawności psychomotorycznej, powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz uwzględnienie indywidualnych czynników ryzyka, takich jak wiek, choroby współistniejące, stosowanie leków sedatywnych oraz spożycie alkoholu.
benzodiazepina, choroba układu krążenia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwhistaminowy, olanzapina, opioidowy lek przeciwbólowy, orientacja przestrzenna, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, Zylena - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clabilla 20 mg
Lek Clabilla zawierający 20 mg bilastyny jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 20 mg (1 tabletka) raz na dobę, przyjmowana na czczo – godzinę przed lub dwie godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego, co zapewnia optymalne wchłanianie. Czas terapii zależy od rodzaju schorzenia: leczenie alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa powinno trwać okres ekspozycji na alergeny, sezonowe zapalenie można przerwać po ustąpieniu objawów, a całoroczne rozważyć jako terapię ciągłą. W przypadku pokrzywki czas leczenia jest indywidualny, zależny od przebiegu choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, narażenie ogólnoustrojowe, pokrzywka, populacja pediatryczna, roztwór doustny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowe i całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka ulegająca rozpadowi, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolmiles 2,5 mg
Zolmitryptan, substancja czynna leku Zolmiles, jest selektywnym agonistą receptorów serotoninowych 5HT1B/1D, wykazującym wysokie powinowactwo do tych receptorów i umiarkowane do 5HT1A, bez istotnej aktywności wobec innych podtypów receptorów serotoninowych oraz receptorów adrenergicznych, histaminowych, muskarynowych i dopaminergicznych. Mechanizm działania polega na skurczu naczyń tętniczych w obrębie krążenia tętnicy szyjnej oraz hamowaniu ośrodkowej i obwodowej aktywności nerwu trójdzielnego poprzez zmniejszenie uwalniania neuropeptydów CGRP, VIP i Substancji P, co przyczynia się do efektu przeciwmigrenowego. Zolmiles dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 2,5 mg i 5 mg, co ułatwia podanie podczas napadu migreny.
agonista receptora serotoninowego, aura migrenowa, CGRP, fonofobia, fotofobia, lek przeciwmigrenowy, migrena bez aury, migrena miesiączkowa, napad migrenowy, nerw trójdzielny, neuropeptyd, pediatria, receptor 5HT, skurcz naczyniowy, substancja P, tabletka ulegająca rozpadowi, tętnica szyjna, zolmitryptan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deslodyna fast 5 mg
Lek Deslodyna fast w dawce 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – desloratadynę, a także na loratadynę, związek macierzysty desloratadyny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol (131 mg/tabletka), aspartam (3 mg/tabletka), glikol propylenowy (0,0314 mg/tabletka) oraz alkohol benzylowy (0,00562 mg/tabletka), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny.
alkohol benzylowy, aspartam, desloratadyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, mannitol, nadwrażliwość, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, tabletka ulegająca rozpadowi, związek macierzysty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Biostrepta 15000 j.m. + 1250 j.m.
Preparat Biostrepta, zawierający streptokinazę (15 000 j.m.) oraz streptodornazę (1 250 j.m.) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście wpływu na funkcje psychomotoryczne. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co oznacza brak ryzyka zaburzeń koncentracji czy wydłużenia czasu reakcji u pacjentów stosujących ten preparat. Warto również uwzględnić obecność sacharozy (0,3654 g na tabletkę), co może mieć znaczenie u pacjentów z cukrzycą, jednak nie wpływa na zdolności psychomotoryczne.
Biostrepta, charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca, działanie niepożądane leku, farmakologia, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, profil bezpieczeństwa, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, streptodornaza, streptokinaza, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie koncentracji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolafren-Swift 10 mg
Zolafren-Swift, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W schizofrenii lek skutecznie redukuje objawy pozytywne (omamy, urojenia, dezorganizacja myślenia) oraz negatywne (spłycenie afektu, wycofanie społeczne, zubożenie mowy), a także jest efektywny w terapii podtrzymującej, zapobiegając nawrotom. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina stosowana jest w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów manii i depresji. Tabletki ulegające szybkiemu rozpadowi umożliwiają podanie leku bez konieczności popijania, co jest korzystne u pacjentów z trudnościami w połykaniu lub ograniczoną współpracą farmakoterapeutyczną. Zawartość aspartamu waha się od 2,40 mg do 9,60 mg, a alkoholu benzylowego od 0,03 mg do 0,1 mg w zależności od dawki olanzapiny.
alkohol benzylowy, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod manii, epizod psychotyczny, leczenie podtrzymujące, objawy negatywne, objawy pozytywne, olanzapina, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, remisja manii, remisja objawów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia podtrzymująca, wzmożony nastrój, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elicea Q-Tab 15 mg
Produkt leczniczy Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w postaci escytalopramu szczawianu, dostępny w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej oraz proporcjonalnie rosnącą ilość laktozy jednowodnej (od 58,935 mg do 235,74 mg). Tabletki mają płaski kształt, różnią się średnicą (od 7 mm do 12 mm) i są oznakowane numerem odpowiadającym dawce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. poliakrylinę potasową, kwas solny, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, słodziki (acesulfam potasowy, neohesperydyno-dihydrochalkon) oraz aromat mięty pieprzowej, co ułatwia rozpad tabletki i poprawia smak preparatu.
acesulfam potasowy, celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrator, escytalopram, kroskarmeloza sodowa, kwas solny, laktoza jednowodna, neohesperydyno-dihydrochalkon, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, olejek mięty pieprzowej, poliakrylina potasowa, regulator pH, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, szczawian escytalopramu, tabletka ulegająca rozpadowi, utylizacja leków - Leksykon substancji czynnych
Streptokinaza – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Streptokinaza, enzym o działaniu fibrynolitycznym, występuje w preparatach Biostrepta i Distreptaza, które zawierają również streptodornazę i dostępne są w formie tabletek do rozpuszczania w jamie ustnej oraz czopków doodbytniczych, każdy zawierający 15 000 IU streptokinazy i 1 250 IU streptodornazy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, w tym brak wystarczających badań na modelach zwierzęcych oceniających wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu oraz noworodka, preparaty te są bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży. Podobne przeciwwskazania dotyczą okresu karmienia piersią, gdzie brak jest danych o przenikaniu streptokinazy do mleka matki i jej wpływie na dziecko. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności unikania tych leków w trakcie ciąży i laktacji oraz zalecić alternatywne, bezpieczne metody leczenia.
alternatywne metody leczenia, Biostrepta i Distreptaza, czopek doodbytniczy, działanie fibrynolityczne, enzym proteolityczny, karmienie piersią, model zwierzęcy, ocena korzyści i ryzyka, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka matki, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, streptodornaza, streptokinaza, tabletka ulegająca rozpadowi, wpływ na płodność, wskazanie kliniczne, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hitaxa Fast 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna preparatu Hitaxa Fast (5 mg/tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych, potwierdzony analizą ponad 1000 przypadków ekspozycji, bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu ani innych działań niepożądanych. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: mannitol (133,5 mg), aspartam (E951, 3 mg) oraz glikol propylenowy (0,75 mg), co może mieć znaczenie w szczególnych przypadkach klinicznych.
badanie kliniczne, desloratadyna, desloratadyna w ciąży, działanie szkodliwe na płód, ekspozycja na lek, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, lek przeciwhistaminowy, model zwierzęcy, organizm noworodka, ostrożność terapeutyczna, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia desloratadyną, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aripiprazole Sandoz 15 mg
Aripiprazole Sandoz stosowany jest w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I, z dawkami dostosowanymi do wieku i wskazań klinicznych. U dorosłych pacjentów z schizofrenią dawka początkowa wynosi 10-15 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg/dobę i maksymalną 30 mg/dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych u dorosłych zaleca się dawkę 15 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę w wyjątkowych przypadkach. U młodzieży (≥15 lat) z schizofrenią dawka początkowa rozpoczyna się od 2 mg przez 2 dni, następnie 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę, choć skuteczność dawek powyżej 10 mg nie została jednoznacznie potwierdzona. W leczeniu epizodów maniakalnych u młodzieży (≥13 lat) stosuje się podobny schemat dawkowania, z zalecanym czasem terapii do 12 tygodni i ostrożnym stosowaniem dawek powyżej 10 mg ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, senność i przyrost masy ciała. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 13 lat (epizody maniakalne) oraz poniżej 15 lat (schizofrenia) z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
arypiprazol, dysfagia, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, farmakoterapia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, leczenie schizofrenii, leczenie skojarzone, monoterapia, objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała, schizofrenia, senność, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia skojarzona, zaburzenia autystyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zespół Tourette’a, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna preparatu Deslodyna (5 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), wykazuje korzystny profil interakcji farmakologicznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z erytromycyną i ketokonazolem, co pozwala na bezpieczne jednoczesne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawki. Jednakże, pomimo braku potwierdzenia w badaniach klinicznych, obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na potencjalne ryzyko nietolerancji alkoholu i zatrucia alkoholowego u pacjentów przyjmujących desloratadynę. Zaleca się zatem ostrożność i unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania, a w przypadku konieczności jednoczesnego przyjęcia alkoholu – rozpoczęcie od niewielkich ilości oraz monitorowanie objawów nietolerancji (np. zaczerwienienie twarzy, tachykardia, nudności).
alkohol benzylowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, desloratadyna, działanie niepożądane, efekt sedatywny, erytromycyna, glikol propylenowy, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, mannitol, nietolerancja alkoholu, ośrodkowy układ nerwowy, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adablix 10 mg
ADABLIX to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający bilastynę w dawce 10 mg na tabletkę. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor, są obustronnie wypukłe, okrągłe o średnicy 8 mm, a ich rozpad następuje szybko pod wpływem śliny, co eliminuje konieczność popijania wodą. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol DC, etylocelulozę, krospowidon (typ A), aromat winogronowy, sukralozę oraz stearynian magnezu, które wspierają odpowiednią strukturę, smak i proces rozpadu tabletki. Produkt jest pakowany w blistry z materiałów Poliamid/Al/PVC//Al, co zapewnia ochronę przed wilgocią i światłem, a dostępne opakowania zawierają 10, 20, 30 lub 50 tabletek.
bilastyna, dysfagia, etyloceluloza, interakcje farmaceutyczne, krospowidon, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, spoiwo farmaceutyczne, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi, utylizacja leków - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AuroMirta ORO 45 mg
Lek AuroMirta ORO (mirtazapina) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej dostępny jest w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, zawierających odpowiednio 3 mg, 6 mg i 9 mg aspartamu jako substancji pomocniczej. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na mirtazapinę lub jakikolwiek składnik preparatu, w tym aspartam, co jest szczególnie istotne u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Konieczne jest również wykluczenie jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), takich jak moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, selegilina czy rasagilina, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który stanowi zagrożenie życia.
aspartam, choroba Parkinsona, depresja, fenelzyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, inhibitory MAO, mirtazapina, mirtazapina tabletki ulegające rozpadowi, moklobemid, nadwrażliwość na aspartam, rasagilina, reakcja alergiczna, selegilina, tabletka ulegająca rozpadowi, tranylcypromina, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tractiva 20 mg
Tractiva (arypiprazol) jest dostępna w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 30 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz współistniejących czynników. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg/dobę, a maksymalna dawka to 30 mg/dobę. U młodzieży powyżej 15 lat leczenie rozpoczyna się od 2 mg przez 2 dni, następnie 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do dawki 10 mg/dobę, której nie zaleca się przekraczać ze względu na brak udowodnionej większej skuteczności wyższych dawek. W zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I (epizody maniakalne) dawka początkowa u dorosłych to 15 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę, natomiast u młodzieży powyżej 13 lat stosuje się schemat podobny do schizofrenii, z maksymalnym czasem leczenia 12 tygodni. Dawki powyżej 10 mg u młodzieży wiążą się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, senność i przyrost masy ciała.
arypiprazol, cytochrom CYP2D6, cytochrom CYP3A4, dysfagia, działanie niepożądane, epizod maniakalny, inhibitor cytochromu, leczenie skojarzone, lek indukujący, monoterapia, nawrót epizodu maniakalnego, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, ostry epizod maniakalny, roztwór doustny, schizofrenia, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie autystyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mozarin Swift 15 mg
Mozarin Swift to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg escytalopramu. Maksymalna bezpieczna dawka dobowa wynosi 20 mg. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, umieszczając je na języku, gdzie szybko się rozpadają, bez konieczności popijania wodą. Lek wykazuje biorównoważność z tabletkami powlekanymi escytalopramu, co umożliwia stosowanie go jako zamiennika. Wskazania obejmują ciężkie epizody depresyjne, zaburzenia lękowe z napadami lęku, fobię społeczną, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Dawkowanie początkowe wynosi zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas terapii jest dostosowany do rodzaju zaburzenia (np. co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów w depresji, kilka miesięcy w zaburzeniach lękowych). Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a w niektórych zaburzeniach (np. lękowych) maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach.
agorafobia, biorównoważność, ciężki epizod depresyjny, dawka dobowa, dysfagia, działanie przeciwdepresyjne, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, objaw odstawienia, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mirtor 30 mg
Mirtor (mirtazapina) jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg. Zalecana dawka dobowa mieści się w zakresie 15-45 mg, z dawką początkową 15 mg lub 30 mg, dostosowaną do stanu klinicznego pacjenta. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 1-2 tygodniach, a ocenę skuteczności przeprowadza się po 2-4 tygodniach terapii. W przypadku braku poprawy dawkę można zwiększyć do maksymalnej 45 mg. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu remisji, aby zapobiec nawrotom. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) i wątroby zaleca się ostrożne dawkowanie i ścisłe monitorowanie, ze względu na możliwe zmniejszenie klirensu mirtazapiny. Produkt nie jest zalecany dla osób poniżej 18. roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie.
dawka dobowa, dawka początkowa, dawka podzielona, depresja, dysfagia, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, klirens mirtazapiny, lek psychotropowy, mirtazapina, objawy depresyjne, objawy odstawienne, okres półtrwania eliminacji, remisja objawów, tabletka ulegająca rozpadowi, właściwości sedatywne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapina Viatris 15 mg
Przed rozpoczęciem leczenia olanzapiną (Olanzapina Viatris) w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 1,975 mg w tabletce 5 mg, 3,950 mg w 10 mg, 5,925 mg w 15 mg oraz 7,900 mg w 20 mg. Ponadto, olanzapina jest przeciwwskazana u pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na możliwość zaostrzenia choroby i wystąpienia ostrego napadu jaskry. Zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz okulistycznego, a w razie wątpliwości konsultacje specjalistyczne, zwłaszcza u osób starszych i z obciążonym wywiadem rodzinnym.
aspartam, farmakoterapia, jaskra, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja alergologiczna, konsultacja okulistyczna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, olanzapina, olanzapina viatris, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, tabletka ulegająca rozpadowi, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny, wywiad okulistyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Opokan-forte 15 mg
Opokan-forte to lek zawierający meloksykam w dawce 15 mg, dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczony do leczenia schorzeń reumatologicznych takich jak zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK). Tabletki mają jasnożółty kolor, są okrągłe, płaskie, o średnicy 10,7-11,3 mm i zawierają 5,4 mg aspartamu (E 951), co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Wskazania do stosowania różnią się pod względem czasu terapii: krótkotrwałe leczenie zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów oraz długotrwałe leczenie objawowe RZS i ZZSK, co odzwierciedla przewlekły charakter tych chorób.
aspartam, choroba autoimmunologiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dysfagia, fenyloketonuria, meloksykam, ograniczona mobilność, reumatoidalne zapalenie stawów, schorzenie reumatologiczne, spondyloartropatia osiowa, stan zapalny, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia przeciwzapalna, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flegamina Fast 8 mg
Flegamina Fast to lek mukolityczny dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 8 mg bromoheksyny chlorowodorku. Jest wskazany w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń dróg oddechowych charakteryzujących się zaburzeniami odkrztuszania i zaleganiem gęstej, lepkiej wydzieliny śluzowej. Substancja czynna bromoheksyna wykazuje działanie mukolityczne i wykrztuśne, co ułatwia rozrzedzenie i usunięcie śluzu, poprawiając funkcjonowanie dróg oddechowych. Lek znajduje zastosowanie m.in. w ostrym zapaleniu oskrzeli, ostrych stanach zapalnych górnych dróg oddechowych oraz zaostrzeniach przewlekłych chorób układu oddechowego, takich jak POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenia oskrzeli i mukowiscydoza. Regularne stosowanie Flegaminy Fast może przyczynić się do zmniejszenia częstości zaostrzeń i poprawy oczyszczania dróg oddechowych.
bromoheksyna chlorowodorek, dysfagia, działanie mukolityczne, działanie wykrztuśne, gęsta wydzielina, lepkość śluzu, mukowiscydoza, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odkrztuszanie wydzieliny, ostre zapalenie oskrzeli, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, schorzenie dróg oddechowych, tabletka ulegająca rozpadowi, transport wydzieliny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie odkrztuszania, zapalenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Paroex 1,2 mg/ml
Preparat Paroex, zawierający chloroheksydynę diglukonianu w stężeniu 1,2 mg/ml, nie wykazuje istotnych interakcji z lekami ogólnoustrojowymi, co potwierdza brak wpływu na metabolizm i działanie innych preparatów podawanych doustnie lub parenteralnie. Jednakże, istotne interakcje farmaceutyczne występują z substancjami stosowanymi miejscowo w jamie ustnej, zwłaszcza z anionowymi detergentami, takimi jak sodu laurylosiarczan obecny w konwencjonalnych pastach do zębów, gumach do żucia, zamiennikach nikotyny, płynach do płukania jamy ustnej oraz tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Mechanizm tych interakcji polega na neutralizacji dodatnio naładowanej cząsteczki chloroheksydyny, co znacząco obniża jej skuteczność terapeutyczną. Zaleca się zachowanie minimum 30-minutowego odstępu czasowego między stosowaniem Paroex a produktami zawierającymi środki anionowe oraz przepłukanie jamy ustnej wodą przed aplikacją preparatu.
błona śluzowa jamy ustnej, chloroheksydyna diglukonianu, detergent anionowy, działanie drażniące, działanie przeciwbakteryjne, flora bakteryjna, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja z produktem leczniczym, interakcja z żywnością, mikroflora jamy ustnej, pasta do zębów, płukanie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, składnik anionowy, sodu laurylosiarczan, substancja anionowa, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torendo Q-Tab 1 mg 1 mg
Rysperydon w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej Torendo Q-Tab stosowany jest doustnie, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań i grupy pacjentów. W leczeniu schizofrenii u dorosłych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę od drugiego dnia, a optymalna dawka terapeutyczna to 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób w wieku podeszłym dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania o 1 mg/dobę do maksymalnie 6 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawki należy zmniejszyć o połowę i stosować ostrożnie, ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 18 lat w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych z powodu braku danych dotyczących skuteczności.
akatyzja, bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie alzheimerowskie, otępienie typu alzheimerowskiego, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, uporczywa agresja, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris to lek przeciwpsychotyczny dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Preparat jest wskazany głównie do leczenia schizofrenii, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii długoterminowej podtrzymującej u pacjentów wykazujących odpowiedź kliniczną. Ponadto, olanzapina znajduje zastosowanie w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz w profilaktyce nawrotów tej choroby u pacjentów z wcześniejszą pozytywną odpowiedzią na leczenie. Forma tabletek ulegających rozpadowi jest szczególnie korzystna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, obniżoną współpracą terapeutyczną, ryzykiem ukrywania lub wypluwania leku oraz w ostrych fazach choroby z nasilonymi objawami psychotycznymi.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, działanie niepożądane, epizod manii, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, objaw psychotyczny, olanzapina, ostra faza schizofrenii, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie psychiczne - Leksykon substancji czynnych
Streptokinaza – Dawkowanie i sposób podawania
Streptokinaza w połączeniu ze streptodornazą, dostępna w postaci czopków doodbytniczych (Biostrepta, Distreptaza), jest stosowana w leczeniu stanów zapalnych o różnym nasileniu. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od ciężkości procesu zapalnego: w stanach ciężkich i przewlekłych zaleca się 3 razy dziennie po 1 czopku przez 3 dni, następnie 2 razy dziennie przez kolejne 3 dni i 1 raz dziennie przez kolejne 3 dni, co daje łącznie 18 czopków w ciągu 9 dni terapii. W stanach średnich i lżejszych stosuje się 2 razy dziennie po 1 czopku przez 3 dni, a następnie 1 raz dziennie przez 4 dni (łącznie 10 czopków przez 7 dni). W stanach najlżejszych terapia trwa 2 dni, z dawkowaniem 2 razy dziennie po 1 czopku (4 czopki łącznie). Podawanie odbywa się doodbytniczo, z głębokim wprowadzeniem czopka dla optymalnego wchłaniania.
Biostrepta i Distreptaza, choroba współistniejąca, czopek doodbytniczy, czynność nerek, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, nasilenie choroby, nawrót objawów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doodbytnicze, proces zapalny, produkt leczniczy, schemat terapii, stan ciężki i przewlekły, stan kliniczny pacjenta, streptokinaza i streptodornaza, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apra-swift 15 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii preparatem Apra-swift, zawierającym arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na arypiprazol lub substancje pomocnicze, objawiająca się reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, świąd, obrzęk czy duszność, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność aspartamu (1 mg, 1,5 mg, 3 mg w dawkach odpowiednio 10 mg, 15 mg, 30 mg), laktozy jednowodnej (95,05 mg, 142,58 mg, 285,15 mg) oraz alkoholu benzylowego (0,0036 mg, 0,0054 mg, 0,0108 mg), które stanowią względne przeciwwskazania u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją galaktozy, wrodzonym niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz nadwrażliwością na alkohol benzylowy.
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, duszność, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, objawy alergiczne, obrzęk, reakcja alergiczna na arypiprazol, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, tabletka ulegająca rozpadowi, wrodzony niedobór laktazy, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aripiprazole Aurovitas 15 mg
Aripiprazole Aurovitas w dawce 15 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (108,9 mg/tabletkę), aspartam (3,1 mg/tabletkę) oraz glukozę (0,35 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, u osób z ciężką nietolerancją laktozy oraz u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
arypiprazol, aspartam, ciężka reakcja alergiczna, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja glukozy, nietolerancja laktozy, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tabletka ulegająca rozpadowi, test alergiczny, wysypka skórna, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Arypiprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Arypiprazol jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I, z dawkami początkowymi u dorosłych wynoszącymi 10-15 mg/dobę (schizofrenia) oraz 15 mg/dobę (mania), a dawką podtrzymującą 15 mg/dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 30 mg. U młodzieży (≥15 lat dla schizofrenii, ≥13 lat dla manii) leczenie rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki od 2 mg do 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 30 mg/dobę dla schizofrenii i 10 mg/dobę dla epizodów maniakalnych (leczenie maniakalne nie powinno przekraczać 12 tygodni). Dawki powyżej 10 mg u młodzieży wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, senność, zmęczenie i przyrost masy ciała, dlatego stosowanie wyższych dawek wymaga ścisłej kontroli klinicznej. Arypiprazol podaje się doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków, w formie tabletek, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej lub roztworu doustnego.
arypiprazol, choroba afektywna dwubiegunowa typu I, dysfagia, epizod maniakalny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, leczenie skojarzone, lek przeciwpsychotyczny, monoterapia, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, populacja pediatryczna, roztwór doustny, schizofrenia, senność, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia skojarzona, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwiększenie masy ciała