tabletka o przedłużonym uwalnianiu
Tabletka o przedłużonym uwalnianiu to specjalna postać leku, zaprojektowana tak, aby substancja czynna była stopniowo uwalniana do organizmu przez dłuższy okres. Dzięki temu uzyskuje się wydłużony czas działania leku oraz utrzymanie jego stężenia terapeutycznego w osoczu przez wiele godzin, a nawet dni.
Mechanizmy przedłużonego uwalniania mogą opierać się na różnych technologiach farmaceutycznych, takich jak matryce polimerowe, systemy osmotyczne, mikrokapsułki czy powłoki o kontrolowanej rozpuszczalności. Substancja czynna może być uwalniana poprzez dyfuzję, erozję matrycy, ciśnienie osmotyczne lub kombinację tych mechanizmów.
Stosowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu przynosi liczne korzyści kliniczne – zmniejsza częstotliwość dawkowania (zwiększając compliance pacjenta), ogranicza wahania stężeń leku w osoczu (redukując ryzyko działań niepożądanych związanych z wysokimi stężeniami szczytowymi), a także umożliwia bardziej efektywną kontrolę terapii chorób przewlekłych.
Istotną kwestią dotyczącą tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest bezwzględny zakaz ich dzielenia, kruszenia czy żucia, gdyż zaburza to zaplanowany profil uwalniania substancji czynnej i może prowadzić do uwolnienia całej dawki jednocześnie (dose dumping), co wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, a nawet przedawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tamsiger 0,4 mg
Tamsulozyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg, stosowana w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (lek Tamsiger), może wywoływać działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które potencjalnie wpływają na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ tamsulozyny na funkcje psychomotoryczne, lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku oraz zalecić szczególną ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Należy monitorować indywidualną reakcję pacjenta na lek, a w przypadku wystąpienia zawrotów głowy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji, co ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Requip-Modutab 2 mg
Stosowanie ropinirolu, w tym preparatów Requip-Modutab w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg, wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów niepożądanych takich jak omamy, senność oraz nagłe napady snu, które znacząco obniżają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności całkowitego powstrzymania się od tych czynności do czasu ustąpienia objawów, podkreślając, że kontynuowanie ich pomimo wystąpienia objawów może prowadzić do ciężkich urazów lub śmierci. Szczególną uwagę należy zwrócić na nagłe napady snu, które mogą pojawić się bez wcześniejszych oznak senności, stanowiąc poważne zagrożenie w ruchu drogowym i podczas obsługi urządzeń mechanicznych zarówno w pracy, jak i w warunkach domowych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trittico XR 300 mg
Trazodon, dostępny w formie chlorowodorku w preparacie Trittico XR (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg), jest lekiem psychoanaleptycznym o działaniu przeciwdepresyjnym, sklasyfikowanym pod kodem ATC N06AX05. Mechanizm działania opiera się na inhibicji wychwytu zwrotnego serotoniny oraz antagonizmie receptorów 5-HT2, co skutkuje szybkim początkiem efektu terapeutycznego, zauważalnym już po około tygodniu stosowania. Trazodon jest szczególnie skuteczny w leczeniu depresji z towarzyszącym lękiem i zaburzeniami snu, co czyni go wartościowym wyborem w terapii tych zaburzeń.
bezsenność, chlorowodorek trazodonu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja z lękiem, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie przeciwdepresyjne, jaskra, lęk, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, objaw pozapiramidowy, pobudzenie psychoruchowe, przekaźnictwo adrenergiczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie snu, zaburzenie układu moczowego, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xuvelex XR 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Xuvelex XR w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobrą tolerancję i brak istotnych objawów toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału metforminy.
badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, in vivo, metformina, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworu, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test in vitro, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Reltebon 20 mg
Reltebon to preparat zawierający oksykodonu chlorowodorek, naturalny alkaloid opium z grupy ATC N02A A05, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Oksykodon działa jako agonista receptorów opioidowych μ, κ i δ w ośrodkowym układzie nerwowym, wywołując silne działanie analgetyczne i uspokajające. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia dłuższy czas działania przeciwbólowego w porównaniu do preparatów o szybkim uwalnianiu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych. W terapii należy uwzględnić potencjalny wpływ oksykodonu na układ dokrewny oraz możliwość skurczu zwieracza Oddiego, co jest istotne u pacjentów z chorobami dróg żółciowych.
agonista opioidowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba dróg żółciowych, działanie analgetyczne, działanie antagonistyczne, laktoza jednowodna, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, przedłużone uwalnianie, receptory opioidowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ dokrewny, układ odpornościowy, układ pokarmowy, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Glibenese GITS 10 mg
Glibenese GITS, zawierający glipizyd w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5 mg i 10 mg), wykazuje istotne działanie hipoglikemizujące poprzez stymulację wydzielania insuliny z funkcjonalnych komórek beta trzustki. Szczególną cechą leku jest wzmocnienie poposiłkowego wydzielania insuliny, co przekłada się na lepszą kontrolę hiperglikemii po posiłkach. Efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy, potwierdzony zwiększonym poziomem peptydu C, co świadczy o trwałym działaniu bez tachyfilaksji. Skuteczność w obniżaniu HbA1C oraz glukozy na czczo jest porównywalna u pacjentów w różnym wieku, co umożliwia szerokie zastosowanie leku w terapii cukrzycy typu 2.
cukrzyca, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, działanie insulinotropowe, glipizyd, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia poposiłkowa, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, peptyd C, poposiłkowe wydzielanie insuliny, profil lipidowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie lipidów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyfilaksja, wydzielanie insuliny, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 50 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nasileniem sedacji, sennością, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym oraz objawami antycholinergicznymi. Ze względu na farmakokinetykę preparatu XR, maksymalne objawy, takie jak sedacja i tachykardia, mogą wystąpić z opóźnieniem, a ich czas trwania jest wydłużony w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym wydłużenia odstępu QT, napadów drgawkowych, stanu padaczkowego, rabdomiolizy, depresji oddechowej, a także zaburzeń poznawczych (splątanie, majaczenie, pobudzenie). W najcięższych przypadkach możliwe jest wystąpienie śpiączki i zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone.
adrenalina, arytmia, bezoar, blok serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, padaczka, płukanie żołądka, poszerzenie odcinka QRS, Questax XR, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, usunięcie endoskopowe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zatrucie wielolekowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – KETREL XR 150 mg
Ketrel XR (kwetiapina) to lek przeciwpsychotyczny o przedłużonym uwalnianiu (150 mg), który wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, powodując potencjalne zaburzenia zdolności psychomotorycznych, takich jak upośledzenie koncentracji, spowolnienie czasu reakcji, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, senność oraz zawroty głowy. Ze względu na długotrwałe działanie preparatu, szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii, po zmianie dawki oraz podczas stosowania leków o podobnym działaniu na OUN. Wpływ kwetiapiny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest zmienny indywidualnie, co wymaga dokładnej oceny tolerancji leku u każdego pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie sedatywne, interakcja lekowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, przedłużone uwalnianie, przekaźnictwo nerwowe, rytm dobowy, sedacja, spowolnienie czasu reakcji, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ neuroprzekaźników, upośledzenie koncentracji uwagi, zaburzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, zaburzenie snu, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tramadol Krka 100 mg
Tramadol Krka dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 100 mg, 150 mg i 200 mg tramadolu chlorowodorku. Standardowa dawka początkowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 50-100 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do 150-200 mg dwa razy na dobę w przypadku niewystarczającego efektu przeciwbólowego. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat. U pacjentów powyżej 75 roku życia oraz u osób z niewydolnością nerek i/lub wątroby (łagodną lub umiarkowaną) konieczne jest indywidualne dostosowanie odstępów między dawkami ze względu na opóźnioną eliminację tramadolu. W ciężkiej niewydolności nerek i/lub wątroby stosowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie jest zalecane.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, długotrwałe leczenie przeciwbólowe, działanie przeciwbólowe, eliminacja tramadolu, hiperalgezja, kontrola bólu, leczenie przeciwbólowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, progresja choroby, strategia terapeutyczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja na lek, Tramadol Krka, tramadolu chlorowodorek, zmniejszanie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix SR 1,5 mg
Indix SR zawiera 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występują hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki grudkowo-plamkowe, z zależnością nasilenia objawów od dawki leku. Indapamid może powodować poważne, choć rzadkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna, leukopenia i małopłytkowość, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia (często), hiperkalcemia (bardzo rzadko), hipochloremia i hipomagnezemia (rzadko), oraz hiponatremia (niezbyt często) są istotne klinicznie, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. W zakresie układu nerwowego i wzroku mogą pojawić się zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, omdlenia oraz poważne zaburzenia widzenia, w tym ostra jaskra zamkniętego kąta wymagająca pilnej interwencji okulistycznej.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, układ krwiotwórczy, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zamazane widzenie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indapen SR 1,5 mg
Indapen SR to lek moczopędny tiazydopodobny zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, zapewniając stabilne stężenie terapeutyczne przy podawaniu raz na dobę. Tabletki mają charakterystyczny jasnoróżowy kolor, są okrągłe i obustronnie wypukłe. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna w ilości 122,15 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja zawiera także karbomer, hydroksypropylocelulozę, magnezu stearynian, krzemionkę koloidalną bezwodną, talk oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, dwutlenek tytanu i barwniki (żelaza tlenek żółty, czerwony, czarny).
blister, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indapamid, karbomer, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek moczopędny tiazydopodobny, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, stearynian magnezu, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza, trójoctan glicerolu - Leksykon leków
Skład i postać leku – ApoRopin 8 mg
ApoRopin to lek zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg. Tabletki mają owalny kształt o wymiarach 16 mm x 8,2 mm i różnią się kolorem oraz oznakowaniem (odpowiednio „2x”, „4x” i „8x”), co ułatwia identyfikację dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hypromelozę, kroskarmelozę sodową, maltodekstrynę oraz laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 64,97 mg, 59,12 mg i 55,88 mg w tabletkach 2 mg, 4 mg i 8 mg. Informacja ta jest kluczowa w kontekście stosowania u pacjentów z nietolerancją laktozy.
blister aluminiowy, chlorowodorek ropinirolu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, maltodekstryna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy uwodorniony, przedłużone uwalnianie, ropinirol, środek rozsadzający, środek wypełniający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja smarująca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibenese GITS 10 mg
Przedawkowanie glipizydu, substancji czynnej w tabletkach Glibenese GITS (5 mg i 10 mg o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, stanowiącej poważne zagrożenie dla życia. Mechanizm działania sulfonylomocznika powoduje nadmierne wydzielanie insuliny, co skutkuje hipoglikemią, która może przebiegać od łagodnej do ciężkiej, z objawami takimi jak śpiączka, utrata przytomności i zaburzenia neurologiczne. U pacjentów z chorobami wątroby ryzyko przedłużonej hipoglikemii jest zwiększone ze względu na wydłużony klirens glipizydu. W przypadku ciężkiej hipoglikemii konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja i dożylne podanie 50% roztworu glukozy, a następnie wlew 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 100 mg/dl.
choroba wątroby, dializa, Glibenese GITS, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia łagodna, hospitalizacja, klirens glipizydu, nawrót hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, przedawkowanie glipizydu, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – KETREL XR 200 mg
KETREL XR to lek przeciwpsychotyczny zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Każda dawka różni się zawartością substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej (odpowiednio 40,70 mg, 61,05 mg i 81,40 mg) oraz sodu (3,5 mg, 5,3 mg i 7,1 mg). Formuła tabletek oparta jest na hypromelozie, która odpowiada za kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, a także innych składnikach takich jak powidon K-30, talk i magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i proces produkcji. Tabletki są powlekane otoczką zawierającą hypromelozę, tytanu dwutlenek i makrogol 400, z różnicą w obecności żelaza tlenku żółtego (E 172) w dawkach 200 mg i 300 mg, co nadaje im żółte zabarwienie, podczas gdy tabletki 400 mg są białe.
blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, makrogol, neuroprzekaźniki, nietolerancja laktozy, powidon, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, stężenie leku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza żółty, właściwości osmotyczne, zalecenia terapeutyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tramal Retard 150 150 mg
Tramal Retard, zawierający chlorowodorek tramadolu w dawkach 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, jest lekiem opioidowym o przedłużonym uwalnianiu, wskazanym do leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego. Tabletki o specyficznym wyglądzie i oznaczeniach (T1, T2, T3) umożliwiają łatwą identyfikację dawki. Preparat znajduje zastosowanie w różnych typach bólu, w tym nowotworowym, pourazowym, pooperacyjnym oraz przewlekłym, szczególnie gdy leczenie nieopioidowe jest niewystarczające. Forma o przedłużonym uwalnianiu pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego i zmniejszenie częstości podawania do 2 razy na dobę, co sprzyja lepszemu przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych.
analgetyk nieopioidowy, analgetyk opioidowy, analgezja, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, ból umiarkowany do dużego, chlorowodorek tramadolu, działanie przeciwbólowe, laktoza jednowodna, lek opioidowy, multimodalna terapia przeciwbólowa, niedobór laktazy, nieopioidowy lek przeciwbólowy, nietolerancja galaktozy, stężenie terapeutyczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwbólowa, zespół bólowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Questax XR 200 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Questax XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu dostępne w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg), może znacząco wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co przekłada się na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą sedacja, senność, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, nieostre widzenie oraz zawroty głowy. Objawy te mogą występować szczególnie w początkowym okresie terapii lub po zwiększeniu dawki, a ich nasilenie jest zmienne i zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz czasu trwania leczenia. Zawartość laktozy w tabletkach waha się od 14 mg (50 mg dawka) do 113 mg (400 mg dawka).
efekt neuropsychiatryczny, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja poznawcza i motoryczna, koordynacja psychoruchowa, kwetiapina, lek psychotropowy, nieostre widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, Questax XR, sedacja, sprawność psychomotoryczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrażliwość pacjenta, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sustonit 6,5 mg
Podczas terapii glicerolem triazotanu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Sustonit 6,5 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥ 1/10), a zawroty głowy często (≥ 1/100 do < 1/10). Inne działania niepożądane obejmują tachykardię, zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie ortostatyczne (często), a także nudności (często) i astenia (często). Rzadziej występują omdlenia, senność, bradykardia, nasilenie dławicy piersiowej, wysypka polekowa oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie, ale poważne działania to methemoglobinemia, sinica, zapaść krążeniowa, niedokrwienie mózgowe oraz upośledzenie oddychania, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hemoglobina, methemoglobinemia, monitorowanie działań niepożądanych, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedotlenienie krwi, nieprzyjemny zapach z ust, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, pęcherzyk płucny, senność, sinica, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ chłonny, układ nerwowy, upośledzenie oddychania, wymioty, wysypka polekowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy, zapaść krążeniowa, zawrót głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polpix SR 8 mg
Ropinirol, substancja czynna leku Polpix SR dostępnego w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najważniejszych działań niepożądanych mających wpływ na bezpieczeństwo ruchu należą senność, nagłe napady snu oraz omamy, które mogą prowadzić do obniżenia czujności, wydłużenia czasu reakcji oraz błędnej oceny sytuacji na drodze. Wystąpienie tych objawów wymaga całkowitego zakazu prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich całkowitego ustąpienia. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych ryzykach przed rozpoczęciem terapii oraz podczas wizyt kontrolnych, zwłaszcza przy zmianie dawki.
działanie niepożądane, napad snu, nawracający napad snu, niekontrolowane zaśnięcie, objaw niepożądany, obniżenie czujności, obniżona czujność, omamy, Polpix SR, ropinirol, senność, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia ropinirolem, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia świadomości, zaburzenie percepcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dilzem 180 retard 180 mg
Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca zaleca się rozpoczęcie terapii od 1/2 tabletki dwa razy na dobę (łącznie 180 mg/dobę), z możliwością stopniowego zwiększenia dawki do 360 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. W terapii nadciśnienia tętniczego początkowa dawka to 1 tabletka (180 mg) rano, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 360 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Zaleca się regularną kontrolę i ewentualną redukcję dawki co 2-3 miesiące przy długotrwałym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, diltiazem chlorowodorek, Dilzem, efekt hipotensyjny, efekt kliniczny, leczenie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Symformin XR 750 mg
Farmakokinetyka metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Symformin XR charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin po dawce 500 mg (vs. 2,5 h dla formy natychmiastowej). Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) dla dawek 750 mg i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml, osiągane średnio po 5 godzinach. AUC i Cmax nie rosną proporcjonalnie do dawki, a podanie na czczo zmniejsza AUC o około 30%, nie wpływając istotnie na Cmax i Tmax. Po posiłku obserwuje się wzrost AUC o 77% i Cmax o 26% dla dawki 1000 mg. W stanie stacjonarnym dawka 2000 mg Symformin XR wykazuje ekspozycję porównywalną do 1000 mg formy natychmiastowej podawanej dwukrotnie dziennie. Nie stwierdzono kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg. Zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do form natychmiastowych.
AUC, biorównoważność, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, powinowactwo do białek osocza, przesączanie kłębuszkowe, Symformin XR, T½, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie metforminy, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Avamina SR 1000 mg
Avamina SR to lek zawierający metforminy chlorowodorek w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, odpowiadających odpowiednio 390 mg, 585 mg i 780 mg metforminy. Preparat występuje w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Wszystkie dawki zawierają identyczny zestaw substancji pomocniczych: karmelozę sodową, hypromelozę, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu, które zapewniają odpowiednie właściwości farmakokinetyczne i stabilność farmaceutyczną. Tabletki różnią się wymiarami i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
hypromeloza, karmeloza sodowa, kontrolowane uwalnianie, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxycardil 120 120 mg
Stosowanie diltiazemu chlorowodorku, zawartego w preparacie Oxycardil 120 (120 mg substancji czynnej w tabletce o przedłużonym uwalnianiu), u kobiet w ciąży lub planujących ciążę jest niewskazane ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne wykazany w badaniach na zwierzętach (szczury, myszy, króliki). Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o ryzyku związanym z przyjmowaniem leku w trakcie ciąży, niezależnie od trymestru, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji. Dodatkowo, preparat zawiera 120 mg laktozy jednowodnej i 1 mg sacharozy, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentek.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Siofor XR 750 mg 750 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, szczególnie w formie Siofor XR 750 mg (zawierającego 750 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 585 mg metforminy), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej. Kwasica ta charakteryzuje się wzrostem stężenia kwasu mlekowego w surowicy, obniżeniem pH krwi oraz zaburzeniami elektrolitowymi, co prowadzi do pogorszenia funkcji narządów i stanowi stan zagrożenia życia. Warto podkreślić, że nawet dawki metforminy do 85 g nie wywołują typowej hipoglikemii, co odróżnia metforminę od innych leków przeciwcukrzycowych. Ryzyko kwasicy mleczanowej jest szczególnie wysokie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, zaburzeniami wątroby, niedotlenieniem tkanek lub innymi czynnikami predysponującymi do kumulacji kwasu mlekowego.
hemodializa, hipoglikemia, intensywna opieka medyczna, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, niedotlenienie tkanek, przedłużone uwalnianie, równowaga kwasowo-zasadowa, stan zagrożenia życia, stężenie mleczanów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Accordeon 40 mg
Accordeon to preparat zawierający oksykodonu chlorowodorek, opioidowy agonista receptorów kappa, mi i delta, stosowany w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Lek wykazuje skuteczne działanie przeciwbólowe i sedacyjne, z dłuższym okresem działania w porównaniu do form o szybkim uwalnianiu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych. Oksykodon może indukować skurcz zwieracza Oddiego oraz wpływać na osie hormonalne, powodując wzrost prolaktyny, spadek kortyzolu i testosteronu w osoczu, co może manifestować się klinicznie. Ponadto, oksykodon wykazuje wpływ na układ immunologiczny, podobny do morfiny, choć mechanizmy tego działania pozostają nie do końca poznane.
agonista opioidowy, ból neuropatyczny, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, kortyzol, nerwoból poopryszczkowy, neuropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksykodonu chlorowodorek, oś podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowa, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, półpasiec, prolaktyna, receptory opioidowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, testosteron, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plendil 10 mg
Produkt leczniczy Plendil zawiera felodypinę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki charakteryzują się specyficzną technologią uwalniania, zapewniającą kontrolowane dostarczanie substancji czynnej. Skład tabletek obejmuje liczne substancje pomocnicze, takie jak hydroksypropyloceluloza, hypromeloza o różnych lepkościach (50 mPa·s i 10000 mPa·s), laktoza bezwodna (28 mg w każdej tabletce), makrogologlicerolu hydroksystearynian (5 mg w tabletce 5 mg i 10 mg w tabletce 10 mg), celuloza mikrokrystaliczna, propylu galusan, glinu sodu krzemian oraz sodu stearylofumaran. Otoczka tabletek zawiera m.in. wosk Carnauba, barwniki (żelaza tlenek czerwony i żółty, tytanu dwutlenek) oraz plastyfikator makrogol 6000. Tabletki 5 mg są różowe, o średnicy 9 mm, natomiast 10 mg mają barwę czerwonawobrązową i tę samą średnicę.
blister PVC/PVDC, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, farmakokinetyka, felodypina, hydroksypropyloceluloza, hydroksystearynian makrogologlicerolu, hypromeloza, laktoza bezwodna, makrogol, propylu galusan, przeciwutleniacz, sodu stearylofumaran, substancja błonotwórcza, substancja opóźniająca uwalnianie, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja wiążąca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, uwalnianie substancji aktywnej, wosk carnauba, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polpix SR 4 mg
Polpix SR, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii u pacjentów z chorobą Parkinsona. Zalecane dawkowanie rozpoczyna się od 2 mg raz na dobę w pierwszym tygodniu, następnie zwiększa do 4 mg raz na dobę, z możliwością dalszego stopniowego zwiększania dawki o 2 mg co tydzień lub dłużej, aż do maksymalnej dawki 24 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować raz dziennie, o stałej porze, w całości, bez żucia czy rozkruszania, co jest kluczowe dla zachowania mechanizmu przedłużonego uwalniania. W przypadku przerwania terapii na dobę lub dłużej, wskazane jest ponowne rozpoczęcie leczenia według schematu inicjacji. Odstawianie ropinirolu powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę przez okres co najmniej jednego tygodnia.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bloxazoc 190 mg
W praktyce klinicznej stosowanie metoprololu bursztynianu (produkt Bloxazoc) w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej uwagi względem potencjalnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Do najistotniejszych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną należą zawroty głowy oraz zmęczenie, które mogą upośledzać koordynację ruchową, czujność i czas reakcji. Ryzyko to jest szczególnie podwyższone w początkowym okresie terapii, przy zmianach dawkowania, jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy oraz przy spożywaniu alkoholu.
beta-adrenolityk, bursztynian metoprololu, czas reakcji, działanie niepożądane, farmakoterapia, koordynacja ruchowa, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychomotoryczna, substancja działająca depresyjnie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ nerwowy, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Kalipoz Prolongatum to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 750 mg chlorku potasu, co odpowiada 391 mg jonów potasu (10 mEq K+). Jest wskazany do profilaktyki i leczenia hipokaliemii, szczególnie u pacjentów z ryzykiem niedoboru potasu wynikającym z farmakoterapii (leki moczopędne pętlowe i tiazydowe, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe), zaburzeń gastroenterologicznych (przewlekłe biegunki, wymioty) oraz chorób nerek. Preparat umożliwia stopniowe uwalnianie potasu, co minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego i nagłych wahań stężenia potasu w surowicy.
aldosteron, chlorek potasu, choroba nerek, choroba układu krążenia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, hiperaldosteronizm wtórny, hipokaliemia, homeostaza elektrolitowa, jon potasu, lek moczopędny, marskość wątroby, nefropatia, niedobór potasu, podrażnienie przewodu pokarmowego, przewlekła biegunka, reabsorpcja sodu, schorzenie kardiologiczne, stężenie potasu w surowicy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwcukrzycowa, wodobrzusze, zaburzenie gastroenterologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Trittico CR 75 mg
Lek Trittico CR zawiera chlorowodorek trazodonu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 75 mg i 150 mg. Każda tabletka 75 mg zawiera 68,3 mg trazodonu, natomiast tabletka 150 mg – 136,6 mg trazodonu. Tabletki mają dwustronnie wypukły kształt, biały do żółtawobiałego koloru, z liniami podziału umożliwiającymi podział na trzy równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze obejmują sacharozę (42 mg w tabletce 75 mg i 84 mg w tabletce 150 mg), powidon, wosk Carnauba oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu.
blister aluminium/PVC, chlorowodorek trazodonu, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, powidon, produkt leczniczy, sacharoza, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Trittico CR, utylizacja leku, utylizacja produktu leczniczego, wosk carnauba - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z medianą czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącą 7 godzin (vs. 2,5 godziny). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) oraz pole pod krzywą stężenia leku w funkcji czasu (AUC) nie rosną proporcjonalnie do dawki, a po jednorazowym podaniu 2000 mg metforminy o przedłużonym uwalnianiu AUC jest porównywalne do podania 1000 mg formy natychmiastowej dwa razy dziennie. Podanie na czczo zmniejsza AUC o około 30%, natomiast podanie po posiłku zwiększa AUC o 77%, Cmax o 26% i wydłuża tmax o około 1 godzinę. Po wielokrotnym stosowaniu dawek do 2000 mg nie obserwuje się akumulacji leku. Średnie Cmax po podaniu 1500 mg wynosi około 1193–1214 ng/ml, a tmax mediana to 5 godzin (zakres 4–12 godzin). Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, szeroką dystrybucję (Vd 63–276 l) oraz przenika do erytrocytów, które stanowią drugi kompartment dystrybucji.
biorównoważność, erytrocyty, klirens nerkowy, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranozek 375 mg
Przedawkowanie ranolazyny, substancji czynnej leku Ranozek dostępnego w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Objawy przedawkowania są zależne od dawki i drogi podania; doustnie obserwuje się zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast dożylnie mogą wystąpić poważniejsze symptomy, takie jak diplopia, letarg i omdlenia. W badaniach klinicznych wykazano, że nasilenie działań niepożądanych rośnie proporcjonalnie do przyjętej dawki. Przedawkowanie może prowadzić do ciężkich powikłań, a w niektórych przypadkach zakończyło się śmiercią pacjenta, co podkreśla konieczność szybkiej diagnozy i interwencji.
diplopia, dławica piersiowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letarg, monoterapia, niedokrwienie mózgu, nudności, omdlenie, parametry życiowe, ranolazyna, spowolnienie psychoruchowe, stan neurologiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Metformina – Wskazania do stosowania
Metformina, należąca do biguanidów, jest lekiem pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą lub otyłością. Jej mechanizm działania obejmuje zmniejszenie wątrobowej produkcji glukozy, zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę oraz redukcję wchłaniania glukozy w przewodzie pokarmowym. Metformina jest skuteczna zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, inhibitorami DPP-4, agonistami GLP-1) oraz insuliną. Wskazania obejmują także prewencję cukrzycy typu 2 u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym (IGT, IFG, podwyższona HbA1c) oraz leczenie zespołu policystycznych jajników (PCOS), gdzie poprawia insulinooporność, profil hormonalny, reguluje cykl miesiączkowy i zmniejsza objawy hiperandrogenizmu. Metformina jest dostępna w formie standardowej oraz o przedłużonym uwalnianiu (XR, SR), co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia adherencję.
agonista receptora GLP-1, agonista receptora PPARγ, biguanid, cukrzyca typu 2, hemoglobina glikowana, hiperandrogenizm, inhibitor DPP-4, insulina, insulinooporność, insulinowrażliwość tkanek, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, nieprawidłowa glikemia na czczo, nieprawidłowa tolerancja glukozy, płodność, pochodne sulfonylomocznika, powikłania cukrzycowe, preparat złożony, produkcja glukozy w wątrobie, profil hormonalny, sitagliptyna, stan przedcukrzycowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia potrójnie skojarzona, terapia skojarzona, tiazolidynedion, wildagliptyna, wskazanie terapeutyczne, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axyven 150 mg
Produkt leczniczy Axyven dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg (w postaci chlorowodorku). Każda tabletka zawiera odpowiednio 3 mg, 3,4 mg lub 5,7 mg laktozy jako substancji pomocniczej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: są okrągłe, obustronnie wypukłe i białe, o średnicy odpowiednio 7 mm, 7,5 mm oraz 9,5 mm. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, powidon K 90, makrogol 400, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, a powłoka zawiera celulozy octan i Opadry White Y-30-18037.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sustonit 6,5 mg
Produkt leczniczy Sustonit, zawierający 6,5 mg glicerolu triazotanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie posiada udostępnionych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Dokumentacja rejestracyjna wskazuje jedynie brak dostępnych informacji w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Brak tych danych nie jest jednak równoznaczny z brakiem bezpieczeństwa preparatu, gdyż glicerol triazotan jest substancją o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym wieloletnim doświadczeniem klinicznym oraz spełnieniem wymogów regulacyjnych dopuszczających lek do obrotu.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, glicerol triazotan, nitrogliceryna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Avamina SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg, 1000 mg), obejmująca badania farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a obserwowane działania pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe) oraz badania karcynogenności na gryzoniach potwierdziły brak działania mutagennego, klastogennego i karcynogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy