niedobór sacharazy-izomaltazy
Niedobór sacharazy-izomaltazy (sucrase-isomaltase deficiency, SID) to wrodzone zaburzenie metaboliczne, charakteryzujące się nieprawidłową aktywnością lub brakiem kompleksu enzymatycznego sacharazy-izomaltazy w błonie śluzowej jelita cienkiego. Enzymy te są niezbędne do prawidłowego trawienia disacharydów – sacharozy (cukru stołowego) oraz izomaltazy (składnika skrobi).
Klinicznie niedobór sacharazy-izomaltazy objawia się przewlekłą biegunką, bólami brzucha, wzdęciami i zaburzeniami wchłaniania po spożyciu pokarmów zawierających sacharozę lub skrobię. Nasilenie objawów jest proporcjonalne do ilości spożytych cukrów, a dolegliwości mogą pojawić się już w okresie niemowlęcym, po wprowadzeniu pokarmów uzupełniających zawierających sacharozę lub skrobię.
Diagnostyka opiera się na wykonaniu biopsji jelita cienkiego i oznaczeniu aktywności enzymatycznej, testach oddechowych z wodorem lub testach tolerancji sacharozy. W leczeniu stosuje się głównie modyfikację diety poprzez ograniczenie spożycia sacharozy i skrobi oraz suplementację preparatami enzymatycznymi zawierającymi sacharazę.
W przeciwieństwie do nietolerancji laktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy występuje znacznie rzadziej, jednak może być niedodiagnozowany u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Choroba ma charakter przewlekły i wymaga stałego monitorowania i dostosowywania diety do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z liści babki lancetowatej – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ekstrakt z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) jest aktywnym składnikiem preparatu Plantagis, stosowanego w terapii określonych schorzeń. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 roku życia. Syrop zawiera benzoesan sodu (E 211) w stężeniu 65,5 mg/10 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję. Ponadto, w 10 ml syropu znajduje się 200 mg etanolu, co odpowiada mniej niż 5 ml piwa lub 2 ml wina, nie wywołując istotnych efektów farmakologicznych, jednak należy to uwzględnić u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, schorzeniami OUN lub uzależnieniem od alkoholu.
benzoesan sodu, choroba OUN, choroba wątroby, cukrzyca, ekstrakt z babki lancetowatej, etanol, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, rzadkie dziedziczne zaburzenia, sacharoza, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neosine forte
Neosine forte zawiera inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml (500 mg/5 ml), będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Podczas terapii należy zachować ostrożność u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko przemijającego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu (norma 0,18-0,42 mmol/l). Efekt ten jest wynikiem katabolizmu inozyny do kwasu moczowego, a nie zmian enzymatycznych czy klirensu nerkowego. W trakcie leczenia, zwłaszcza długotrwałego (≥3 miesiące), zaleca się monitorowanie stężenia kwasu moczowego, parametrów czynności wątroby, morfologii krwi oraz funkcji nerek.
cukrzyca, czynność nerek, czynność wątroby, dna moczanowa, glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, klirens nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Groprinosin
Lek Groprinosin (inozyna pranobeks, 50 mg/ml syrop) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko przemijającego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle do górnej granicy normy 8 mg/dl (0,42 mmol/l). Podwyższenie to wynika z katabolizmu inozyny do kwasu moczowego, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Długotrwałe stosowanie (>3 miesiące) zwiększa ryzyko tworzenia kamieni nerkowych, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego, parametrów czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi. W przypadku reakcji nadwrażliwości, takich jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie.
anafilaksja, choroba alkoholowa, cukrzyca, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Aurovitas
Produkt leczniczy Aprepitant Aurovitas wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne. Istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z substancjami metabolizowanymi przez enzym CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, fentanyl, pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z irynotekanem, które może nasilać toksyczność tego leku przeciwnowotworowego. Ponadto, u pacjentów przyjmujących warfarynę, konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia Aprepitantem.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, chinidyna, cyklosporyna, CYP3A4, działanie toksyczne, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, lek immunosupresyjny, lek opioidowy, lek przeciwnowotworowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, syrolimus, takrolimus, warfaryna, współczynnik INR, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium Polfarmex
Podczas stosowania syropu Calcium Polfarmex należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nadczynnością tarczycy, chorobami serca (zwłaszcza z zaburzeniami rytmu lub niewydolnością), sarkoidozą oraz kamicą nerkową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów chorobowych i zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. W tych przypadkach konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz monitorowanie stanu klinicznego pacjenta podczas terapii. Produkt jest przeciwwskazany u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy.
alkohol etylowy, astma, benzoesan sodu, choroba serca, cukrzyca, dieta niskosodowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kamica nerkowa, kamień nerkowy, leczenie hipoglikemizujące, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, rzadkie dziedziczne zaburzenie, sarkoidoza, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie gospodarki wapniowej, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazole Mercapharm
Omeprazol Mercapharm (omeprazol 20 mg), jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem chorób nowotworowych przewodu pokarmowego, gdyż może maskować objawy tych schorzeń. Należy monitorować objawy takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, krwiste wymioty lub smoliste stolce. Interakcje lekowe są istotne, zwłaszcza z atazanawirem (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i rytonawiru do 100 mg przy jednoczesnym stosowaniu, nie przekraczając dawki omeprazolu 20 mg) oraz klopidogrelem, którego jednoczesne stosowanie z omeprazolem nie jest zalecane ze względu na hamowanie CYP2C19. IPP mogą zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter, co jest szczególnie istotne u pacjentów z obniżoną odpornością. Pacjenci powyżej 55. roku życia oraz osoby stosujące leki bez recepty na dyspepsję powinny pozostawać pod stałą kontrolą lekarską.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, choroba nowotworowa, chromogranina A, ciężka choroba wątroby, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja fruktozy, obniżona odporność, omeprazol, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, rytonawir, Salmonella, smolisty stolec, suplementacja wapnia, tężyczka, wchłanianie witaminy B12, witamina D, wymioty krwiste, zabieg chirurgiczny przewodu pokarmowego, zakażenie przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga, złamanie kości biodrowej, zmiana nowotworowa, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duracef
Przed zastosowaniem Duracef (cefadroksyl) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w celu wykluczenia nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne leki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko krzyżowych reakcji alergicznych, które mogą dotyczyć do 10% pacjentów uczulonych na penicylinę. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy natychmiast przerwać, a w ciężkich przypadkach wdrożyć terapię obejmującą adrenalinę, kortykosteroidy i leki przeciwhistaminowe. Należy również monitorować pacjentów pod kątem biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), która może pojawić się nawet do dwóch miesięcy po zakończeniu terapii i wymagać przerwania antybiotykoterapii. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy powinni być poddani regularnym badaniom kontrolnym funkcji nerek podczas leczenia.
adrenalina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, biegunka związana z Clostridium difficile, bilirubina, bilirubinemia, cefadroksyl, cefalosporyna, cukrzyca, kortykosteroid, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, lek przeciwhistaminowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nieprawidłowe wchłanianie glukozy-galaktozy, nietolerancja fruktozy, oporna flora bakteryjna, reakcja alergiczna, tkanka mózgowa, zaburzenie czynności nerek, zapalenie okrężnicy, żółtaczka jąder podkorowych mózgu, żółtaczka noworodków - Leksykon substancji czynnych
Siarka wapienna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Siarka wapienna (Hepar sulfuris calcareum) jest składnikiem homeopatycznych preparatów leczniczych, takich jak Homeovox (potencja 6CH, 0,091 mg/tabletkę) oraz Traumeel S (Hepar sulfuris D6, 0,025 g/100 g maści). Przy stosowaniu Homeovox należy uwzględnić obecność sacharozy i laktozy, które stanowią przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja fruktozy, galaktozy, niedobór laktazy). Dawkowanie u dzieci w wieku 6-12 lat wymaga indywidualnej konsultacji lekarskiej. W przypadku Traumeel S, brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci, a maść zawiera alkohol cetostearylowy, mogący wywoływać kontaktowe zapalenie skóry, co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością skórną. Ponadto, stosowanie maści na duże powierzchnie skóry jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i działań niepożądanych.
aconitum napellus, alkohol cetostearylowy, arnica montana, Arum triphyllum, calendula officinalis, dziedziczna nietolerancja galaktozy, Ferrum phosphoricum, Hamamelis virginiana, Homeovox, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość skóry, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna, siarka wapienna, Traumeel S, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Syrop z dziewanny Ziołowa Tradycja
Syrop z dziewanny Ziołowa Tradycja zawiera około 12,7% (V/V) etanolu, co w dawce 15 ml odpowiada spożyciu około 38 ml piwa (5% V/V) lub 16 ml wina (12% V/V). Ze względu na wysoką zawartość alkoholu, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą alkoholową oraz wymaga ostrożności u osób z chorobami wątroby i padaczką, gdyż etanol może nasilać dysfunkcje hepatocytów i obniżać próg drgawkowy. Ponadto, syrop zawiera 11,1 g sacharozy w dawce 15 ml, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz obecność alkoholu.
- Leksykon substancji czynnych
Koper włoski – Przeciwwskazania stosowania
Koper włoski (Foeniculum vulgare Mill.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na owoc kopru, anetol (główny składnik olejku) oraz u osób uczulonych na rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae), takich jak anyż, kminek, seler, kolendra czy koper ogrodowy. W przypadku preparatu Apetiherb, zawierającego również ziele krwawnika z rodziny astrowatych (Asteraceae), przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na rośliny tej rodziny, np. rumianek czy nagietek. Preparaty takie jak Apetiherb i Radirex PLUS zawierają sacharozę w stężeniu 62 g/100 g syropu, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
anetol, atonia jelit, biegunka, ból brzucha o niejasnej etiologii, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie przeczyszczające, Foeniculum vulgare, koper włoski, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, reakcja krzyżowa, rośliny z rodziny selerowatych, sacharoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aprepitant Aurovitas 125 mg/80 mg
Lek Aprepitant Aurovitas, dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na aprepitant lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (125 mg w kapsułce 125 mg oraz 80 mg w kapsułce 80 mg) oraz śladowe ilości sodu (0,006 mg i 0,005 mg odpowiednio). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy.
aprepitant, Aprepitant Aurovitas, arytmia, astemizol, cyzapryd, kapsułka twarda, leczenie przeciwwymiotne, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pimozyd, reakcja alergiczna, sacharoza, terfenadyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Witamina B6 – Przeciwwskazania stosowania
Witamina B6 (pirydoksyna) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów wieloskładnikowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pirydoksynę lub inne składniki preparatu, w tym ekstrakty roślinne (np. z rodziny Asteraceae w Sylimarol Vita). Zaburzenia czynności nerek, szczególnie ciężka niewydolność z klirensem kreatyniny <30 ml/min, stanowią istotne ograniczenie ze względu na ryzyko kumulacji witaminy i neuropatii obwodowej. Dodatkowo, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia oraz zaburzenia przemiany żelaza i miedzi są przeciwwskazaniami do stosowania preparatów zawierających witaminę B6 wraz z minerałami. W chorobach nerwowo-mięśniowych, takich jak myasthenia gravis, preparaty łączące witaminę B6 z magnezem (np. Neospasmina Extra, Slow-Mag B6) są bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na możliwość nasilenia objawów.
blok serca, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, etretynian, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hiperwitaminoza A, izotretynoina, lewodopa, myasthenia gravis, neuropatia obwodowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, pirydoksyna, witamina B6, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia przemiany żelaza, zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego, zespół przeciwciał antyfosfolipidowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lakcid
Produkt leczniczy Lakcid zawiera minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus w składzie procentowym: Pen 40%, E/N 40%, Oxy 20%. Ze względu na ryzyko bakteriemii i sepsy, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak wcześniaki, dzieci z wadami rozwojowymi oraz osoby z upośledzoną wydolnością narządową. Produkt zawiera substancje pomocnicze: sacharozę (105 mg/kapsułkę) i laktozę (76 mg/kapsułkę), które mogą być przeciwwskazaniem u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, np. nietolerancją fruktozy, galaktozy czy niedoborem laktazy.
aminoglikozyd, antybiotykoterapia, bakteriemia, brak laktazy, cefalosporyna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, jednostka formowania kolonii, Lactobacillus rhamnosus, lek przeciwbakteryjny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, pacjent podwyższonego ryzyka, sepsa, translokacja bakteryjna, wada rozwojowa, wcześniak, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie septyczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Kaktus koszenilowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kaktus koszenilowy (Coccus cacti) jest składnikiem homeopatycznych preparatów przeciwkaszlowych, takich jak syrop Drosetux w rozcieńczeniu 3CH. Preparaty te zawierają istotne substancje pomocnicze, w tym sacharozę i benzoesan sodu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Jednorazowa dawka 15 ml syropu Drosetux zawiera 12,64 g sacharozy oraz 0,039 g benzoesanu sodu, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą oraz u noworodków do 4. tygodnia życia, u których benzoesan sodu może zwiększać ryzyko żółtaczki. Preparat jest praktycznie wolny od sodu (<1 mmol/23 mg na dawkę), co jest korzystne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Przeciwwskazaniem do stosowania są rzadkie dziedziczne zaburzenia metabolizmu cukrów, takie jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy.
benzoesan sodu, cukrzyca, dawkowanie pediatryczne, dieta niskosodowa, duszność, działanie niepożądane, gorączka, kaktus koszenilowy, kaszel przewlekły, leczenie hipoglikemizujące, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, preparat homeopatyczny, ropna plwocina, syrop Drosetux, układ oddechowy, zaburzenia dziedziczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulxetenon
Duloksetyna (Dulxetenon) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią choroby afektywnej dwubiegunowej, epizodami manii oraz napadami padaczkowymi. U pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem należy monitorować objawy rozszerzenia źrenic (mydriaza). Duloksetyna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, w tym nadciśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z istniejącym nadciśnieniem, co wymaga regularnego monitorowania ciśnienia, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min (ciężkie zaburzenia czynności nerek) stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany czy inhibitory MAO, objawiającego się m.in. pobudzeniem, hipertermią, zaburzeniami koordynacji i nudnościami.
akatyzja, antagonista dopaminy, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, epizod manii, hepatocyt, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, plamica, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, uszkodzenie wątroby, wybroczyna, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Liść babki lancetowatej – Przeciwwskazania stosowania
Liść babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folium) jest stosowany w lecznictwie, jednak jego użycie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na tę substancję. Szczególną ostrożność należy zachować przy preparatach złożonych, takich jak Echinasal, które oprócz liścia babki lancetowatej zawierają inne składniki aktywne (np. jeżówkę purpurową, grindelię, owoc róży, tymianek) oraz substancje pomocnicze, w tym sacharozę (60 g/100 g syropu) i etanol (do 1% m/m). U pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae stosowanie preparatów zawierających składniki z tej rodziny jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Dodatkowo, preparaty zawierające etanol są przeciwwskazane u osób z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu oraz podczas terapii disulfiramem lub metronidazolem.
AIDS, białaczka, choroba autoimmunologiczna, choroba układowa, choroba wątroby, gruźlica, jeżówka purpurowa, kolagenoza, liść babki lancetowatej, metronidazol, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, owoc róży, Plantaginis lanceolatae folium, preparat wieloskładnikowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Asteraceae, sok z jeżówki purpurowej, stwardnienie rozsiane, terapia disulfiramem, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ziele grindelii, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergokrystyna – Przeciwwskazania stosowania
Dihydroergokrystyna, będąca alkaloidem sporyszu, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, m.in. w preparacie Normatens, który zawiera 0,5 mg dihydroergokrystyny (0,58 mg mezylanu dihydroergokrystyny), 5 mg klopamidu oraz 0,1 mg rezerpiny. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dihydroergokrystynę, inne alkaloidy sporyszu, klopamid, rezerpinę oraz sulfonamidy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Hipokaliemia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż obniżone stężenie potasu (<3,5 mmol/l) zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych, zwłaszcza w połączeniu z diuretykiem klopamidem i rezerpiną. Zaleca się monitorowanie elektrolitów przed i w trakcie terapii, szczególnie u osób starszych, z chorobami nerek lub stosujących glikozydy nasercowe. Preparat zawiera także sacharozę (44,8 mg/tabletkę) i laktozę jednowodną (44,9 mg/tabletkę), co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
alkaloid sporyszu, antybiotyk sulfonamidowy, diuretyk, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, klopamid, laktoza jednowodna, lek moczopędny tiazydowy, mezylan dihydroergokrystyny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, poronienie, przedwczesny poród, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rezerpina, sacharoza, sulfonamid, sulfonylomocznik, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DIOVAN 3 mg/ml
Diovan (walsartan) w postaci roztworu doustnego o stężeniu 3 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na walsartan lub substancje pomocnicze, takimi jak sacharoza (0,3 g/ml), parahydroksybenzoesan metylu (1,22 mg/ml), poloksamer (5 mg/ml), glikol propylenowy (0,99 mg/ml) oraz sód (3,72 mg/ml). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciową oraz cholestazę, ze względu na ryzyko nieprzewidywalnego stężenia leku i działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie walsartanu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży z uwagi na potencjalne teratogenne działanie na płód. Jednoczesne podawanie Diovanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, dysfagia, glikol propylenowy, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vita-Gem C
Lek VITA-GEM C zawiera 1000 mg kwasu askorbinowego i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do kamicy nerkowej, cystynurii, dny moczanowej, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz talasemii. Wysokie dawki witaminy C mogą nasilać wytrącanie się złogów mineralnych i kryształów cystyny, zaostrzać objawy dny moczanowej oraz wywoływać hemolizę u osób z defektem enzymatycznym. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów nerkowych, gospodarki wodno-elektrolitowej, poziomu kwasu moczowego oraz morfologii krwi w celu oceny tolerancji leku i wczesnego wykrycia powikłań.
badanie moczu, choroby układu sercowo-naczyniowego, cystynuria, dna moczanowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemoglobina, hemoliza, kamica nerkowa, kwas askorbowy, kwas moczowy, morfologia krwi, nadciśnienie, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk, talasemia, witamina C, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy, złogi mineralne w układzie moczowym - Leksykon substancji czynnych
Difenoksylat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Difenoksylat, obecny w preparacie Reasec w dawce 2,5 mg chlorowodorku difenoksylatu wraz z 0,025 mg siarczanu atropiny, jest stosowany w leczeniu ostrej biegunki, jednak wymaga ścisłego monitorowania klinicznego. W przypadku braku poprawy w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia terapii, konieczne jest przerwanie leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u dzieci, gdzie priorytetem jest wyrównanie tych deficytów przed kontynuacją terapii. Difenoksylat hamuje perystaltykę jelit, co może nasilać retencję płynów i pogłębiać zaburzenia wodno-elektrolitowe. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 4. roku życia, a u starszych wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko zahamowania czynności oddechowej i innych działań niepożądanych związanych z atropiną.
atropiny siarczan, difenoksylatu chlorowodorek, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra biegunka, perystaltyka jelitowa, retencja płynów, suchość jamy ustnej, tachykardia, terapia nawadniająca, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cetix
Cefiksym w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (Cetix 100 mg/5 ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe, zwłaszcza penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i krzyżowej alergii. Przeciwwskazany jest u osób z udokumentowanymi reakcjami nadwrażliwości na cefalosporyny. U pacjentów z klirensem kreatyniny <20 ml/min konieczna jest modyfikacja dawkowania i monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aminoglikozydów, polimyksyny B, kolistyny oraz diuretyków pętlowych, ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności. Terapia dawką 400 mg może prowadzić do zaburzeń mikroflory jelitowej i rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia przeciwko Clostridium difficile.
alergia krzyżowa, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, Clostridium difficile, diuretyk pętlowy, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na penicyliny, nefrotoksyczność, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczna nekroliza naskórka, uporczywa biegunka, zaburzenie czynności nerek, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Syrop prawoślazowy złożony
Syrop prawoślazowy złożony zawiera chlorowodorek efedryny w stężeniu 200 mg/100 g syropu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadczynnością tarczycy, niewydolnością wątroby oraz nerek ze względu na ryzyko nasilenia objawów i zaburzeń metabolizmu oraz wydalania leku. Preparat zawiera także sacharozę w ilości 8 g/10 ml, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z cukrzycą, dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy. Benzoesan sodu, obecny w syropie, może wywoływać reakcje drażniące u chorych z astmą oskrzelową, a zawartość etanolu poniżej 0,5% wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu.
astma oskrzelowa, benzoesan sodu, bezsenność, chlorowodorek efedryny, choroba wątroby, cukrzyca, drogi oddechowe, dziedziczna nietolerancja fruktozy, efedryna, kontrola antydopingowa, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, sacharoza, syrop prawoślazowy złożony, uzależnienie od alkoholu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tussicom 400
Produkt Tussicom, zawierający N-acetylo-L-cysteinę, wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko zwiększenia objętości wydzieliny oskrzelowej oraz możliwość wywołania skurczu oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z astmą. U osób z ciężką niewydolnością oddechową i w podeszłym wieku konieczne jest monitorowanie funkcji oddechowych. Przeciwwskazaniem względnym jest zmniejszona zdolność do odkrztuszania, co wymaga zapewnienia fizykoterapii oddechowej. Ponadto, u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy należy uwzględnić ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków drażniących. W trakcie terapii konieczna jest kontrola stanu skóry i błon śluzowych z uwagi na rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy zespół Lyella.
acetylocysteina, astma, choroba wrzodowa, cukrzyca, czerwień koszenilowa, fizykoterapia oddechowa, N-acetylo-L-cysteina, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność oddechowa, obturacyjna choroba płuc, odkrztuszanie, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydzielina oskrzelowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcylin
Podczas stosowania preparatu Polcylin, zawierającego fenoksymetylopenicylinę potasową, należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na penicyliny lub cefalosporyny oraz u osób z astmą oskrzelową. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak reakcje anafilaktyczne, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia z użyciem adrenaliny, leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów. Ponadto, istnieje ryzyko rozwoju biegunki lub rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, które może pojawić się zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu antybiotykoterapii, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej pacjentów z biegunką.
alergia krzyżowa, antybiotykoterapia, astma oskrzelowa, biegunka, choroba alergiczna, Clostridium difficile, fenoksymetylopenicylina potasowa, fenyloketonuria, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, penicyliny i cefalosporyny, reakcja alergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu Viruzine Forte (500 mg/5 ml, syrop), jest stosowana jako terapia wspomagająca w infekcjach wirusowych, jednak jej podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inozynę pranobeksu lub substancje pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (6,32 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,95 mg/5 ml) oraz glikol propylenowy (474 mg/5 ml). Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji na parabeny. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest aktywny napad dny moczanowej lub hiperurykemia, dlatego przed terapią zaleca się oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, szczególnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia tych stanów.
choroba autoimmunologiczna, dna moczanowa, glikol propylenowy, hiperurykemia, infekcja wirusowa, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na parabeny, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bronchicum T 100 mg
Lek Bronchicum T w formie tabletek do ssania zawiera 100 mg płynnego ekstraktu z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – ekstrakt z tymianku, a także na rośliny z rodziny Lamiaceae (np. mięta, szałwia, melisa), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Ponadto, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, w tym sacharozę, stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią licznych alergii roślinnych oraz u osób z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy, a także u pacjentów z cukrzycą lub stosujących dietę niskocukrową.
bezwzględne przeciwwskazanie, Bronchicum T, cukrzyca, dieta z ograniczeniem cukrów prostych, efekt farmakologiczny, ekstrakt płynny z tymianku, ekstrakt z ziela tymianku, nadwrażliwość na Lamiaceae, nadwrażliwość na składnik pomocniczy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Lamiaceae, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esomeprazol Towa 40 mg
Esomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych twardych o dawkach 20 mg i 40 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ezomeprazol, pochodne benzoimidazolu oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych, które mogą mieć charakter od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z nelfinawirem, ze względu na istotne klinicznie interakcje wpływające na skuteczność terapii. Ponadto, kapsułki zawierają sacharozę w ilości około 20,0–22,9 mg (20 mg) oraz 40,0–45,8 mg (40 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
działanie niepożądane, ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, lanzoprazol, lek przeciwwrzodowy, nadwrażliwość, nelfinavir, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, omeprazol, pochodne benzoimidazolu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja czynna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja –
Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja zawiera 35,9 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) w 100 g syropu, co odpowiada 5 g surowca roślinnego. Dotychczas nie zidentyfikowano specyficznych działań niepożądanych związanych z substancją czynną. Preparat zawiera jednak substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje u niektórych pacjentów: sacharozę w ilości 4,2 g na 5 ml syropu, kwas benzoesowy (E 210) 6,55 mg/5 ml oraz etanol w stężeniu do 1,1% (m/v). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, a także u osób wrażliwych na kwas benzoesowy i etanol.
działanie niepożądane, etanol, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, macerat z korzenia prawoślazu, monitorowanie bezpieczeństwa leków, nadzór farmaceutyczny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, podrażnienie błony śluzowej, sacharoza, surowiec roślinny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tyrotrycyna, substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym, jest składnikiem tabletek do ssania DoriTri mięta oraz DoriTri smak owoców leśnych. Preparaty te stosowane są jako leczenie uzupełniające w ropnym zapaleniu migdałków, zwłaszcza w przebiegu z gorączką, i nie zastępują systemowej antybiotykoterapii. Miejscowe stosowanie tyrotrycyny nie zapewnia ochrony przed powikłaniami anginy paciorkowcowej, takimi jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. W przypadku ciężkiego zapalenia gardła z objawami ogólnoustrojowymi (gorączka, ból głowy, nudności, wymioty) konieczna jest konsultacja lekarska przed zastosowaniem leku. Pacjent powinien przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy te pojawią się w trakcie stosowania preparatu.
alergiczna reakcja skórna, alergiczny wyprysk kontaktowy, angina paciorkowcowa, antybiotykoterapia ogólnoustrojowa, ból gardła, ból głowy, działanie przeciwbakteryjne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, gorączka, gorączka reumatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, niedobór sacharazy-izomaltazy, nudności, reakcja nadwrażliwości, ropne zapalenie migdałków, sacharoza, sorbitol, tabletka do ssania, tyrotrycyna, wymioty, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dafurag
Podczas stosowania zawiesiny doustnej Dafurag (furazydyna 10 mg/ml) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, układu nerwowego, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi, niedoborem witamin z grupy B i kwasu foliowego oraz chorobami płuc. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko rozwoju polineuropatii obwodowej, która może być nieodwracalna. W przypadku pojawienia się objawów neuropatii (parestezje) lub reakcji płucnych (gwałtowna duszność, kaszel, zmiany w badaniach obrazowych) należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne. Długotrwałe stosowanie wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi (ze szczególnym uwzględnieniem leukocytozy), parametrów czynności nerek (kreatynina, mocznik, GFR) oraz wątroby (enzymy wątrobowe, bilirubina).
biegunka, bilirubina, choroby płuc, cukrzyca, enzymy wątrobowe, fałszywie dodatni wynik, furazydyna, leukocytoza, makrogologlicerolu rycynooleinian, metoda enzymatyczna, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedobór witamin z grupy B, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, ostra reakcja płucna, parametry czynności wątroby, parestezja, pochodne nitrofuranu, podostra reakcja płucna, polineuropatia obwodowa, przewlekła reakcja płucna, reakcja alergiczna, rzadkie dziedziczne zaburzenia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu nerwowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy