mieszana hiperlipidemia
Mieszana hiperlipidemia to zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się jednoczesnym podwyższeniem stężenia cholesterolu całkowitego oraz triglicerydów w surowicy krwi. Jest to jedna z najczęstszych postaci dyslipidemii, która może występować jako schorzenie pierwotne (uwarunkowane genetycznie) lub wtórne (w przebiegu innych chorób).
W przypadku postaci rodzinnej (mieszana hiperlipidemia rodzinna, FHL) mamy do czynienia z dziedziczeniem autosomalnym dominującym. Schorzenie to wiąże się ze znacząco podwyższonym ryzykiem rozwoju przedwczesnej miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej. Wtórna mieszana hiperlipidemia może towarzyszyć takim stanom jak otyłość, cukrzyca typu 2, zespół metaboliczny, niedoczynność tarczycy czy choroby nerek.
Diagnostyka mieszanej hiperlipidemii opiera się na badaniach laboratoryjnych lipidogramu, gdzie stwierdza się podwyższone stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL oraz triglicerydów. Leczenie obejmuje zarówno modyfikację stylu życia (dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała), jak i farmakoterapię. W pierwszej linii stosuje się statyny, często w połączeniu z ezetymibem, fibratami lub kwasem nikotynowym w przypadkach opornych na monoterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 30 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Apo-Atorva) u pacjentów z hipercholesterolemią należy wdrożyć dietę ubogocholesterolową, którą kontynuuje się przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, bazując na wyjściowym stężeniu LDL-C, celu terapeutycznym oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca, a efekty terapeutyczne pojawiają się po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir/grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hiperlipidemii, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, podanie doustne, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ximve 20 mg
Ximve, zawierający symwastatynę – inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10A A01), działa poprzez hamowanie enzymu kluczowego w biosyntezie cholesterolu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, VLDL-C oraz apolipoproteiny B, a także do niewielkiego wzrostu HDL-C i zmniejszenia trójglicerydów. W badaniu HPS (n=20 536, dawka 40 mg/dobę, średnio 5 lat) wykazano, że leczenie symwastatyną redukuje ryzyko zgonu z wszystkich przyczyn o 1,8% (12,9% vs 14,7%, p=0,0003), zgonów wieńcowych o 18% (5,7% vs 6,9%, p=0,0005), poważnych zdarzeń wieńcowych o 27% (p<0,0001), udarów o 25% (p<0,0001) oraz potrzebę rewaskularyzacji naczyń wieńcowych o 30% (p<0,0001). W podgrupie pacjentów z cukrzycą odnotowano 21% redukcję powikłań dużych naczyń (p=0,0293). Badanie 4S (n=4444, dawka 20-40 mg/dobę, średnio 5,4 lat) potwierdziło zmniejszenie ryzyka zgonu o 30% oraz śmierci z powodu choroby wieńcowej o 42% (p<0,05). W badaniu SEARCH (n=12 064) nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości poważnych zdarzeń naczyniowych między dawkami 20 mg i 80 mg, jednak dawka 80 mg wiązała się z wyższym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02%).
angioplastyka balonowa, apolipoproteina B, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton, LDL cholesterol, mieszana hiperlipidemia, miopatia, przemijający epizod niedokrwienny, rewaskularyzacja, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Tannera, stężenie lipidów, symwastatyna, trójglicerydy, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medreg 80 mg
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Atorvastatin Medreg pacjent powinien stosować dietę ubogocholesterolową, która jest integralnym elementem leczenia hipolipemizującego. Dawkowanie atorwastatyny jest indywidualizowane na podstawie stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, a maksymalna dawka to 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemi dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową 10 mg/dobę zwiększa się do 40 mg/dobę, a następnie można kontynuować 40 mg z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub zwiększyć do 80 mg/dobę. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako terapię wspomagającą.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawkowanie atorwastatyny, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorvastatin US Pharmacia, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawce 10 mg. Leczenie wymaga stosowania diety ubogocholesterolowej oraz indywidualnego dostosowania dawki na podstawie stężenia LDL-C, celu terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach terapii. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych metod terapii.
afereza LDL-C, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, LDL-C, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inegy 20 mg + 10 mg
INEGY to preparat złożony zawierający ezetymib (10 mg) oraz symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, dostępny w formie tabletek kapsułkowych oznaczonych numerami 311, 312, 313 i 315. Lek jest wskazany do prewencji sercowo-naczyniowej u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) oraz ostrym zespołem wieńcowym (ACS), a także do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz mieszanej hiperlipidemii. INEGY stosuje się jako terapię uzupełniającą u pacjentów, u których monoterapia statyną nie przynosi oczekiwanych efektów, lub w celu uproszczenia schematu leczenia u osób przyjmujących oddzielnie statynę i ezetymib. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej preparat jest stosowany wraz z dietą i często wymaga dodatkowych metod, takich jak afereza lipoprotein LDL.
afereza LDL, choroba wieńcowa, działanie hipolipemizujące, ezetymib, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia nierodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, mieszana hiperlipidemia, monoterapia statynowa, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, symwastatyna, synteza cholesterolu, terapia hipolipemizująca, wchłanianie cholesterolu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg atorwastatyny wapniowej. Leczenie należy rozpocząć od dawki 10 mg raz na dobę, dostosowując ją indywidualnie co minimum 4 tygodnie, z maksymalną dawką 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny w postaci obniżenia LDL-C pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiąga się po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i złożonej hiperlipidemii dawka podtrzymująca to zwykle 10 mg/dobę. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atozet 10 mg + 80 mg
Lek Atozet, zawierający ezetymib (10 mg) i atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, jest wskazany do kompleksowego leczenia zaburzeń lipidowych u dorosłych pacjentów. Stosuje się go w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u chorych z rozpoznaną chorobą wieńcową (CHD) oraz ostrym zespołem wieńcowym (ACS), zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statynami, jak i statynoterapii niepodjętej. Atozet jest również zalecany jako terapia wspomagająca u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną i niefamilijną) oraz mieszaną hiperlipidemią, zwłaszcza gdy monoterapia statynami nie przynosi oczekiwanych efektów. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH) lek stanowi element intensywnej terapii, często uzupełnianej aferezą LDL lub innymi metodami. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zróżnicowanych pod względem dawki atorwastatyny, co pozwala na indywidualizację leczenia.
afereza lipoprotein, choroba wieńcowa, ezetymib, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, monoterapia statyną, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja wtórna, profil lipidowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie leku, tabletka powlekana, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Atorvastatin Aurovitas należy stosować po wprowadzeniu u pacjenta diety ubogocholesterolowej, którą kontynuuje się przez cały okres terapii. Dawka początkowa standardowo wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako uzupełnienie innych terapii, np. aferezy LDL-C.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipolipemizujący, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, podanie doustne, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esetin 10 mg
Ezetymib w dawce 10 mg, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej ze statynami lub fenofibratem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących odpowiednio 2396, 11 308 oraz 185 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności) oraz zmęczenie, występujące z częstością od 1% do 10%. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz kinazy kreatynowej (CK) było niezbyt częste (0,5-4,5%), a ich wzrosty zwykle ustępowały po odstawieniu leku lub kontynuacji terapii. W badaniach pediatrycznych u dzieci w wieku 6-17 lat odnotowano niewielki wzrost aktywności transaminaz (1,1-3%) bez przypadków miopatii. W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144) częstość miopatii wynosiła 0,2% w grupie ezetymibu ze statyną i 0,1% w grupie statyny, a rabdomioliza 0,1% i 0,2%, odpowiednio. Wzrost transaminaz ≥ 3x GGN występował u 2,5% pacjentów leczonych skojarzeniem, a częstość nowotworów była porównywalna w obu grupach (około 9,4-9,5%).
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, ból brzucha, cholecystektomia, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, dusznica bolesna, ezetymib, fenofibrat, gamma-glutamylotransferaza, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia nierodzinna, hiperlipidemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, leczenie skojarzone, mieszana hiperlipidemia, miopatia, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, symwastatyna, testy czynności wątroby, trombocytopenia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atrox 10 10 mg
Atorwastatyna (produkt Atrox) powinna być stosowana u pacjentów na standardowej diecie ubogocholesterolowej, którą należy kontynuować przez cały okres terapii. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg/dobę w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka waha się od 10 do 80 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod terapii. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność, a stosowanie jest przeciwwskazane przy aktywnej chorobie wątroby.
afereza cholesterolu LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hiperlipidemii, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Genoptim 20 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest stosowana doustnie w leczeniu hipercholesterolemii i mieszanych zaburzeń lipidowych. Po wchłonięciu ulega aktywacji w wątrobie do formy beta-hydroksykwasu, hamując biosyntezę cholesterolu na etapie przemiany HMG-CoA w mewalonian. Efektem jest istotne obniżenie LDL-C, zmniejszenie VLDL-C, indukcja receptorów LDL oraz redukcja apolipoproteiny B, co prowadzi do korzystnej zmiany profilu lipidowego, w tym wzrostu HDL-C i obniżenia triglicerydów. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, symwastatyna w dawkach 20-40 mg/dobę wykazała znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych, udarów oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń. W badaniu HPS u 20 536 pacjentów dawka 40 mg/dobę obniżyła ryzyko zgonu o 12,2%, zgonów wieńcowych o 18%, poważnych zdarzeń wieńcowych o 27%, udaru o 25%, a udaru niedokrwiennego o 30% (p < 0,0001).
angioplastyka balonowa, apolipoproteina B, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie hipolipemizujące, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton, LDL cholesterol, lipoproteina LDL, mieszana hiperlipidemia, miopatia, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie nóg, pomost aortalno-wieńcowy, poważne zdarzenie naczyniowe, przemijający epizod niedokrwienia, receptor LDL, rewaskularyzacja naczyń, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, schorzenie naczyń mózgowych, skala Tannera, triglicerydy, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał serca, zdarzenie mózgowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Wskazania do stosowania
Ezetymib jest lekiem hipolipemizującym o unikalnym mechanizmie działania polegającym na selektywnym hamowaniu jelitowej absorpcji cholesterolu, co skutkuje obniżeniem stężenia cholesterolu LDL o około 15-25%. Wskazania do stosowania obejmują pierwotną hipercholesterolemię (heterozygotyczną rodzinną i nierodzinną), homozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną (HoFH), mieszane hiperlipidemie oraz homozygotyczną sitosterolemię rodzinną. Ezetymib może być stosowany zarówno w monoterapii (10 mg/dobę), szczególnie u pacjentów nietolerujących statyn lub z przeciwwskazaniami do ich stosowania, jak i w terapii skojarzonej ze statynami (atorwastatyna 10-80 mg, symwastatyna 10-80 mg, rozuwastatyna 5-40 mg), co pozwala na dodatkową redukcję LDL-C o 15-25% u pacjentów, którzy nie osiągają celów terapeutycznych przy monoterapii statyną. Preparaty złożone ułatwiają adherencję, upraszczając schemat leczenia.
adherencja, afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ezetymib, fitosterolemia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna sitosterolemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mialgia, mieszana hiperlipidemia, miopatia, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, rozuwastatyna, statyna, sterole roślinne, symwastatyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard neo) konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety hipolipemizującej. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, a maksymalna dawka to 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź pojawia się zwykle po 4 tygodniach i utrzymuje się przez cały czas leczenia. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci choroby atorwastatyna pełni rolę leczenia wspomagającego, stosowanego w dawkach od 10 do 80 mg/dobę.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL-C, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atostat 20 mg
Atostat, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii, heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz do zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym. Terapia powinna być poprzedzona i prowadzona w ramach diety ubogocholesterolowej. Dawka początkowa standardowo wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, dostosowując ją indywidualnie do wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź pojawia się zwykle po 4 tygodniach stosowania. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę również rozpoczyna się od 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłym nadzorem specjalistycznym. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 10 lat oraz u pacjentów z czynną chorobą wątroby.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dawka atorwastatyny, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia u dzieci, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axocar 10 mg + 80 mg
Axocar to lek łączący ezetymib (10 mg) i symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w precyzyjnie określonych wskazaniach klinicznych, takich jak zmniejszenie ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) oraz ostrym zespołem wieńcowym (ACS). Lek jest wskazany zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statyną, jak i u statynoniepoddanych, a także w terapii pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie gdy monoterapia statyną jest niewystarczająca lub gdy konieczne jest połączenie ezetymibu i statyny w jednym preparacie. Axocar jest również stosowany u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HoFH) w ramach kompleksowego leczenia, często uzupełnianego aferezą LDL.
afereza lipoprotein, choroba wieńcowa, ezetymib, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lipoproteina małej gęstości, mieszana hiperlipidemia, monoterapia statyną, ostry zespół wieńcowy, statyna, symwastatyna, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Grofibrat S 215 mg
Grofibrat S, zawierający 215 mg mikronizowanego fenofibratu, jest lekiem hipolipemizującym stosowanym jako uzupełnienie diety i metod niefarmakologicznych u pacjentów z zaburzeniami lipidowymi. Wskazania do stosowania obejmują ciężką hipertrójglicerydemię, zwłaszcza z niskim stężeniem cholesterolu HDL, oraz mieszaną hiperlipidemię u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn. Terapia fenofibratem powinna być integralną częścią kompleksowego postępowania, mającego na celu normalizację profilu lipidowego, obejmującego dietę niskotłuszczową, regularną aktywność fizyczną oraz redukcję masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością.
cholesterol HDL, działania niepożądane, fenofibrat mikronizowany, hipertrójglicerydemia, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, nietolerancja laktozy, nietolerancja leków, otyłość, profil lipidowy, statyny, tabletki powlekane, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 40 mg
Atoris, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz reakcji pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach terapii. W przypadku heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie stosować 80 mg lub 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną postacią choroby dawka jest indywidualnie dostosowywana w zakresie 10-80 mg/dobę, a lek stosuje się jako uzupełnienie innych metod terapii, np. aferezy LDL-C.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, efekt terapeutyczny, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, odpowiedź terapeutyczna, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności wątroby, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo łączy ezetymib i atorwastatynę, działając komplementarnie na dwa kluczowe mechanizmy hiperlipidemii: hamowanie jelitowego wchłaniania cholesterolu (ezetymib) oraz redukcję endogennej biosyntezy cholesterolu w wątrobie poprzez inhibicję reduktazy HMG-CoA (atorwastatyna). Ezetymib selektywnie blokuje białko NPC1L1, zmniejszając wchłanianie cholesterolu o 54% w badaniu klinicznym, bez wpływu na absorpcję innych lipidów i witamin. Atorwastatyna natomiast obniża stężenie LDL-C o 41-61%, cholesterolu całkowitego o 30-46%, triglicerydów o 14-33% oraz apolipoproteiny B o 34-50%, jednocześnie zwiększając HDL-C i poprawiając jakość cząstek LDL, co potwierdzono u pacjentów z różnymi postaciami hipercholesterolemii, w tym homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, białko transportujące sterole, cholesterol całkowity, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca insulinoniezależna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm lipoprotein, lek hipolipemizujący, lek wiążący kwasy żółciowe, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, Niemann-Pick C1-Like 1, pierwotna hipercholesterolemia, pochodna kwasu fibrynowego, rąbek szczoteczkowy jelita, reduktaza HMG-CoA, stanol roślinny, sterol roślinny, wchłanianie cholesterolu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 80 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, a dawkowanie należy indywidualizować w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią lub mieszaną hiperlipidemią 10 mg/dobę jest zwykle wystarczające, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej stosuje się dawki od 10 do 80 mg/dobę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie od 10 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Genoptim 40 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest stosowana doustnie w leczeniu hiperlipidemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Po wchłonięciu ulega aktywacji w wątrobie do postaci beta-hydroksykwasu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (w badaniach dawki 10-80 mg/dobę powodowały redukcję LDL-C o 30-47%), zmniejszenia VLDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także niewielkiego wzrostu HDL-C. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu biosyntezy cholesterolu i indukcji receptorów LDL, co zwiększa katabolizm LDL. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, symwastatyna w dawkach 20-40 mg/dobę wykazała znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 18-42%), poważnych zdarzeń wieńcowych (o 27-34%) oraz udarów (o 25-30%). W badaniu SEARCH porównującym dawki 20 mg i 80 mg nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości incydentów, natomiast wyższa dawka wiązała się z większym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02%).
amputacja kończyny, apolipoproteina B, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dławica piersiowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteiny VLDL, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie nóg, pierwotna hipercholesterolemia, powikłania naczyniowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, przemijający atak niedokrwienny, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, statyny, symwastatyna, triglicerydy, udar mózgu, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał serca, zdarzenia naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvasterol 40 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, po podaniu doustnym ulega aktywacji w wątrobie do beta-hydroksykwasu, który hamuje syntezę cholesterolu na wczesnym etapie kaskady biochemicznej. Lek skutecznie obniża stężenia LDL-C, VLDL-C oraz apolipoproteiny B, jednocześnie zwiększając HDL-C i redukując triglicerydy, co korzystnie wpływa na stosunki całkowitego cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C. W badaniu HPS (n=20 536) stosowanie symwastatyny 40 mg/dobę przez średnio 5 lat u pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub cukrzycą, niezależnie od wyjściowego poziomu LDL-C, wykazało istotne zmniejszenie ryzyka śmierci z wszystkich przyczyn o 12,9% (p=0,0003), zgonów wieńcowych o 18% (p=0,0005), poważnych zdarzeń wieńcowych o 27% (p<0,0001), rewaskularyzacji naczyń wieńcowych o 30% (p<0,0001), rewaskularyzacji naczyń obwodowych o 16% (p=0,006) oraz udaru o 25% (p<0,0001), w tym udaru niedokrwiennego o 30% (p<0,0001). U pacjentów z cukrzycą odnotowano 21% redukcję powikłań dużych naczyń i amputacji (p=0,0293).
apolipoproteina B, cholesterol VLDL, choroba naczyń wieńcowych, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, HMG-CoA, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, przemijający epizod niedokrwienny, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, symwastatyna, triglicerydy, udar mózgu, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipanthyl 200M 200 mg
Lipanthyl 200M, zawierający 200 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułce, jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, szczególnie ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety i terapii niefarmakologicznych, takich jak aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. W ciężkiej hipertrójglicerydemii, zarówno z niskim poziomem HDL, jak i bez niego, Lipanthyl 200M skutecznie obniża stężenie trójglicerydów. W mieszanej hiperlipidemii, zwłaszcza gdy statyny są przeciwwskazane lub nietolerowane, fenofibrat stanowi terapię pierwszego wyboru. U pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, u których monoterapia statyną nie zapewnia odpowiedniej kontroli TG i HDL, lek jest stosowany jako terapia dodana.
biodostępność, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, fenofibrat mikronizowany, hipertrójglicerydemia, laktoza jednowodna, leczenie niefarmakologiczne, Lipanthyl 200M, mieszana hiperlipidemia, nietolerancja laktozy, nietolerancja statyn, powikłania sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyny, terapia skojarzona, terapia statynami, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vasilip 20 mg
Symwastatyna (Vasilip), inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10AA01), jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii hipercholesterolemii i redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego. Po podaniu doustnym, nieaktywny lakton ulega w wątrobie przekształceniu do aktywnej formy beta-hydroksykwasu, która hamuje enzym kluczowy dla biosyntezy cholesterolu. Farmakodynamika leku obejmuje obniżenie stężenia LDL-C, VLDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także niewielki wzrost HDL-C, co korzystnie wpływa na profil lipidowy i stosunki cholesterolu całkowitego do HDL-C oraz LDL do HDL-C. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, symwastatyna w dawkach 20-40 mg/dobę wykazała istotne zmniejszenie ryzyka zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych, udarów oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń. W badaniu HPS (n=20 536) leczenie 40 mg/dobę przez 5 lat obniżyło śmiertelność całkowitą z 14,7% do 12,9% (p=0,0003) oraz ryzyko zgonów wieńcowych o 18% (p=0,0005).
apolipoproteina B, beta-hydroksykwas, biosynteza cholesterolu, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie hipolipemizujące, HDL cholesterol, Heart Protection Study, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton, LDL cholesterol, mieszana hiperlipidemia, miopatia, pierwotna hipercholesterolemia, receptor LDL, ryzyko sercowo-naczyniowe, Scandinavian Simvastatin Survival Study, skala Tannera, triglicerydy, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vastan 10 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10AA01), jest skutecznym lekiem w terapii hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii oraz w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych. Po podaniu doustnym ulega przekształceniu w aktywną formę beta-hydroksykwasu, która hamuje syntezę cholesterolu poprzez blokadę enzymu reduktazy HMG-CoA. Terapia symwastatyną prowadzi do istotnej redukcji stężenia LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także do umiarkowanego wzrostu HDL-C, co korzystnie modyfikuje wskaźniki aterogenności (np. stosunek cholesterolu całkowitego do HDL-C). W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, wykazano, że dawka 20-40 mg/dobę znacząco zmniejsza ryzyko zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych, udarów mózgu oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń. W badaniu HPS (n=20 536, 40 mg/dobę, 5 lat) odnotowano m.in. redukcję ryzyka zgonu o 1,8% (12,9% vs 14,7%, p=0,0003) oraz udaru o 25% (p<0,0001).
apolipoproteina B, biosynteza cholesterolu, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, choroba naczyń wieńcowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton, mieszana hiperlipidemia, miopatia, pierwotna hipercholesterolemia, powikłanie makronaczyniowe, przemijające niedokrwienie mózgu, receptor LDL, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skala Tannera, triglicerydy, udar mózgu, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fenardin 160 mg
Fenardin, zawierający 160 mg fenofibratu w kapsułkach twardych, jest lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii zaburzeń gospodarki lipidowej, szczególnie w ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii. Lek ten powinien być stosowany jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, takich jak aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. Fenardin jest wskazany u pacjentów z wysokim stężeniem trójglicerydów, zarówno z niskim, jak i prawidłowym poziomem cholesterolu HDL, a także u osób z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do stosowania statyn. W terapii skojarzonej ze statynami, u pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, Fenardin może być dodany, gdy statyny nie zapewniają odpowiedniej kontroli poziomu trójglicerydów i HDL.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba alkoholowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, hipertrójglicerydemia, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, miopatia, niedoczynność tarczycy, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie trójglicerydów, terapia skojarzona, terapia statynami, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie gospodarki lipidowej, zapalenie trzustki, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Torvazin Plus, kod ATC C10BA05, jest kombinacją ezetymibu i atorwastatyny, stosowaną w celu kompleksowej redukcji stężenia lipidów. Mechanizm działania opiera się na dwutorowym hamowaniu: ezetymib selektywnie blokuje wchłanianie cholesterolu i steroli roślinnych w jelitach, natomiast atorwastatyna działa jako kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w endogennej syntezie cholesterolu w wątrobie. Terapia prowadzi do istotnego obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także do zwiększenia HDL-C, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z różnymi typami dyslipidemii, w tym z heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oraz cukrzycą typu 2.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca nieinsulinozależna, ezetymib i atorwastatyna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipolipemizujący, lipoproteina HDL, lipoproteina VLDL, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 10 10 mg
Torvacard, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od poziomu LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg atorwastatyny w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu skuteczności i tolerancji.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka dobowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, Torvacard, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fenardin 267 mg
Fenardin 267 mg, zawierający 267 mg fenofibratu w postaci twardych kapsułek, jest wskazany w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie u pacjentów, u których stosowanie statyn jest przeciwwskazane lub niemożliwe z powodu nietolerancji. Lek ten powinien być stosowany jako uzupełnienie niefarmakologicznych metod terapii, w tym diety niskotłuszczowej z ograniczeniem tłuszczów nasyconych i cholesterolu, regularnej aktywności fizycznej oraz redukcji masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością. Fenofibrat wykazuje skuteczność zarówno u pacjentów z obniżonym, jak i prawidłowym stężeniem cholesterolu HDL, co jest istotne ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z niskim poziomem HDL.
biodostępność, cholesterol HDL, ciężka hipertrójglicerydemia, dieta niskotłuszczowa, fenofibrat, frakcja HDL, kapsułki żelatynowe, mieszana hiperlipidemia, miopatia, modyfikacja stylu życia, otyłość, podwyższone enzymy wątrobowe, redukcja masy ciała, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyny, tłuszcze nasycone, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 40 40 mg
Torvacard (atorwastatyna) stosuje się w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i docelowego stężenia LDL-C. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę początkową 10 mg można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatynę stosuje się jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
afereza LDL-C, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia u dzieci, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 20 mg
Atorwastatyna w postaci produktu Atorvastatin Bluefish AB powinna być dawkowana indywidualnie, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL-C, cele terapeutyczne oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie lub dłużej, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg, a następnie do 80 mg lub zastosowania terapii skojarzonej z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci ≥10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg, przy modyfikacji co minimum 4 tygodnie. Atorwastatyna nie jest wskazana u dzieci poniżej 10 lat.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atozet 10 mg + 20 mg
Atozet to lek hipolipemizujący łączący ezetymib i atorwastatynę, działający poprzez podwójne hamowanie wchłaniania cholesterolu w jelitach oraz endogennej syntezy cholesterolu w wątrobie. Ezetymib selektywnie blokuje transporter NPC1L1, redukując wchłanianie cholesterolu o 54% w badaniach klinicznych, nie wpływając na absorpcję innych lipidów i witamin. Atorwastatyna jest kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zmniejszenia syntezy cholesterolu, zwiększenia liczby receptorów LDL i nasilonego katabolizmu LDL. W badaniach wykazano, że atorwastatyna obniża cholesterol całkowity o 30-46%, LDL-C o 41-61%, Apo B o 34-50% oraz triglicerydy o 14-33%, jednocześnie zwiększając HDL-C i Apo A1.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko NPC1L1, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, cukrzyca nieinsulinozależna, ezetymib, fitosterole, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia nierodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek modyfikujący stężenie lipidów, lipoproteiny HDL, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, pochodne kwasu fibrynowego, rąbek szczoteczkowy jelita, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, sterole, triglicerydy, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Bluefish 10 mg
Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, po podaniu doustnym ulega w wątrobie przekształceniu do aktywnego beta-hydroksykwasu, który hamuje syntezę cholesterolu poprzez blokadę przemiany HMG-CoA w mewalonian. Mechanizm działania obejmuje zarówno obniżenie stężenia VLDL-C, jak i indukcję receptorów LDL, co skutkuje zmniejszeniem produkcji oraz zwiększeniem katabolizmu LDL-C. Leczenie symwastatyną prowadzi do istotnego obniżenia LDL-C, apolipoproteiny B, a także triglicerydów, przy jednoczesnym niewielkim wzroście HDL-C, co korzystnie wpływa na stosunek całkowitego cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C, kluczowe w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego.
apolipoproteina B, beta-hydroksykwas, cholesterol VLDL, choroba naczyń wieńcowych, cukrzyca, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, miopatia, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja naczyń, symwastatyna, triglicerydy, udar, zarostowa choroba tętnic, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inegy 10 mg + 40 mg
Lek Inegy to preparat złożony zawierający ezetymib (10 mg) oraz symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w terapii zaburzeń lipidowych i profilaktyce incydentów sercowo-naczyniowych. Wskazania obejmują redukcję ryzyka u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) i ostrym zespołem wieńcowym (ACS), leczenie pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz mieszanej hiperlipidemii, zwłaszcza gdy monoterapia statyną jest niewystarczająca. Preparat jest także zalecany w homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, gdzie stosowany jest w połączeniu z dietą i innymi metodami, np. aferezą LDL. Inegy ułatwia terapię poprzez połączenie dwóch substancji w jednej tabletce, co może poprawić compliance pacjentów.
afereza lipoprotein, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, compliance, ezetymib, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, lipoproteiny małej gęstości, mieszana hiperlipidemia, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, zaburzenia lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 80 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard neo) pacjent powinien stosować standardową dietę hipolipemizującą, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach stosowania. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową 10 mg można zwiększać do 40 mg, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg lub terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako leczenie uzupełniające (10–80 mg/dobę), np. w połączeniu z aferezą LDL-C. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u chorych z aktywną chorobą wątroby lek jest przeciwwskazany.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cholesterol LDL-C, cyklosporyna, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ezetimibe Mylan 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania ezetymibu oceniono w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 2396 pacjentów w monoterapii, 11308 pacjentów w terapii skojarzonej ze statynami oraz 185 pacjentów leczonych ezetymibem z fenofibratem. Działania niepożądane były najczęściej łagodne i przemijające, a ich częstość porównywalna z placebo. W monoterapii ezetymibu najczęściej obserwowano bóle brzucha, biegunkę, wzdęcia (często), zmęczenie (często), a także niezbyt często zmniejszenie apetytu, nadciśnienie tętnicze, kaszel, bóle stawów i zwiększenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST) oraz kinazy kreatynowej (CPK). W terapii skojarzonej ze statynami pojawiały się dodatkowo bóle głowy, bóle mięśni (często), parestezje, świąd, wysypka oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz. W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144, mediana obserwacji 6 lat) częstość miopatii wyniosła 0,2% w terapii skojarzonej i 0,1% w monoterapii symwastatyną, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. Zwiększenie aktywności aminotransferaz ≥3x ULN wystąpiło u 2,5% pacjentów w terapii skojarzonej i 2,3% w monoterapii symwastatyną.
aktywność CPK, aminotransferaza, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, ezetymib w monoterapii, ezetymib ze statyną, fenofibrat, gamma-glutamyltransferaza, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie siły mięśni, ostry zespół wieńcowy, parestezja, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rumień wielopostaciowy, symwastatyna, test czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Torvazin Plus to preparat hipolipemizujący z kodem ATC C10BA05, łączący ezetymib i atorwastatynę, które działają synergistycznie na obniżenie stężenia lipidów. Ezetymib selektywnie hamuje jelitowe wchłanianie cholesterolu i steroli roślinnych, natomiast atorwastatyna jest kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w endogennej syntezie cholesterolu. Terapia tym preparatem prowadzi do istotnej redukcji cholesterolu całkowitego (o 30-46%), LDL-C (o 41-61%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%), przy jednoczesnym zmiennym zwiększeniu HDL-C. Atorwastatyna zwiększa ekspresję receptorów LDL na hepatocytach, co nasila wychwyt i katabolizm LDL, a także zmniejsza produkcję i liczbę cząstek LDL, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.
apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca insulinoniezależna, działanie hipolipemizujące, działanie synergistyczne, ezetymib, HDL, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibicja wchłaniania cholesterolu, LDL, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, prewencja pierwotna i wtórna, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, synteza steroli, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, VLDL, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvasterol 20 mg
Symwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, skutecznie obniżającym syntezę cholesterolu i stężenie LDL-C, VLDL-C oraz triglicerydów, jednocześnie podnosząc poziom HDL-C. W badaniach klinicznych, takich jak HPS, 4S i SEARCH, wykazano, że leczenie symwastatyną (szczególnie w dawkach 20-40 mg) znacząco redukuje ryzyko zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych oraz udarów niedokrwiennych. W badaniu HPS u 20 536 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych lub cukrzycą, stosowanie 40 mg symwastatyny przez 5 lat zmniejszyło śmiertelność całkowitą o 12,9% vs 14,7% w grupie placebo (p=0,0003) oraz ryzyko zgonów wieńcowych o 18% (p=0,0005). W badaniu 4S u pacjentów z cholesterolem całkowitym 212-309 mg/dl, dawki 20-40 mg obniżyły śmiertelność o 30% i ryzyko zgonów wieńcowych o 42%.
amputacja kończyny, apolipoproteina B, choroba wieńcowa, choroby sercowo-naczyniowe, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, mieszana hiperlipidemia, miopatia, owrzodzenie nóg, pomost aortalno-wieńcowy, poważne zdarzenie naczyniowe, powikłania naczyniowe, przemijający epizod niedokrwienny, przezskórna angioplastyka balonowa, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, symwastatyna, triglicerydy, udar, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie wieńcowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipegis 10 mg
Lek Lipegis zawierający ezetymib w dawce 10 mg jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 14 000 pacjentów. Działania niepożądane występują z częstością porównywalną do placebo i są przeważnie łagodne oraz przemijające. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból mięśni, zmęczenie, ból brzucha, biegunka oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, ASPAT). W badaniach klinicznych częstość miopatii wyniosła 0,2% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 0,1% w grupie symwastatyny, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 x górna granica normy) występowało u 0,5% pacjentów w monoterapii ezetymibem i u 1,3% w terapii skojarzonej ze statyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, bez istotnych różnic w częstości działań niepożądanych.
aminotransferazy wątrobowe, cholecystektomia, choroba wieńcowa, dyspepsja, ezetymib, fenofibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, statyna, symwastatyna, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Genoptim 10 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, który obniża stężenia LDL-C, VLDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, jednocześnie umiarkowanie podnosząc HDL-C. Mechanizm działania polega na hamowaniu kluczowego enzymu biosyntezy cholesterolu, co prowadzi do indukcji receptorów LDL i zwiększonego katabolizmu LDL-C. W badaniu HPS (n=20 536) stosowanie symwastatyny 40 mg/dobę przez średnio 5 lat istotnie zmniejszyło ryzyko śmierci z wszystkich przyczyn (12,9% vs 14,7%, p=0,0003), zgonów wieńcowych (5,7% vs 6,9%, p=0,0005), poważnych zdarzeń wieńcowych o 27% oraz udarów o 25%. W podgrupie pacjentów z cukrzycą odnotowano 21% redukcję ryzyka powikłań dużych naczyń i amputacji. Badanie 4S potwierdziło redukcję śmiertelności całkowitej o 30% i zgonów z powodu choroby wieńcowej o 42% przy dawkach 20-40 mg/dobę.
apolipoproteina B, beta-hydroksykwas, biosynteza cholesterolu, choroba naczyń wieńcowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, katabolizm LDL, LDL cholesterol, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, miopatia, pierwotna hipercholesterolemia, przemijający epizod niedokrwienia, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, statyna, triglicerydy, udar niedokrwienny, VLDL-cholesterol, zarostowa choroba tętnic, zawał serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Atorvastatin Bluefish AB jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach stosowania. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe (elbaswir z grazoprewirem) lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod kontrolą specjalisty.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atozet 10 mg + 40 mg
Lek Atozet, zawierający 10 mg ezetymibu oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, jest preparatem hipolipemizującym stosowanym w celu redukcji ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) oraz ostrym zespołem wieńcowym (ACS). Preparat jest wskazany zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statynami, jak i u osób bez wcześniejszej terapii statynowej. Atozet stosuje się także u dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią, w tym heterozygotyczną i nie-rodzinną, oraz u pacjentów z mieszaną hiperlipidemią wymagających terapii skojarzonej. Wskazaniem do zastosowania leku jest również brak osiągnięcia docelowych wartości lipidów przy monoterapii statyną oraz możliwość zastąpienia osobnego stosowania statyny i ezetymibu preparatem złożonym. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HoFH) Atozet pełni funkcję terapii wspomagającej, często wymagając dodatkowych metod, takich jak afereza LDL.
afereza lipoprotein, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ezetymib, farmakoterapia hipolipemizująca, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, ostry zespół wieńcowy, preparat hipolipemizujący, statyny, tabletka powlekana, wchłanianie cholesterolu, zaburzenie lipidowe