fibrynogen ludzki
Fibrynogen ludzki jest białkiem osocza krwi o masie cząsteczkowej około 340 kDa, syntetyzowanym głównie w wątrobie. Odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi jako prekursor fibryny – białka tworzącego sieć stabilizującą skrzep.
W procesie hemostazy fibrynogen przekształcany jest w fibrynę pod wpływem trombiny, która odcina fragmenty fibrynopeptydów A i B. Powstałe monomery fibryny ulegają polimeryzacji, tworząc włókna stabilizowane przez czynnik XIII. Prawidłowe stężenie fibrynogenu w osoczu wynosi 2-4 g/l.
Fibrynogen ludzki jest stosowany jako preparat leczniczy w stanach niedoboru tego białka, w masywnych krwotokach, zaburzeniach krzepnięcia oraz podczas zabiegów chirurgicznych związanych z dużą utratą krwi. Preparaty fibrynogenu ludzkiego są produkowane z osocza dawców i poddawane procesom inaktywacji wirusów.
Diagnostycznie oznaczanie poziomu fibrynogenu ma znaczenie w ocenie funkcji wątroby, rozpoznawaniu DIC (rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), stanów zapalnych oraz monitorowaniu terapii przeciwzakrzepowej. Zarówno niedobór, jak i nadmiar fibrynogenu mogą prowadzić do zaburzeń hemostazy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Właściwości farmakokinetyczne
Fibrynogen ludzki, będący naturalnym składnikiem osocza, po podaniu dożylnym preparatów takich jak Riastap, wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do fibrynogenu endogennego. Biologiczny okres półtrwania wynosi średnio 78 godzin (3-4 dni), a maksymalne stężenie (Cmax) osiąga około 1,4 g/l w ciągu 4 godzin po infuzji. W badaniu klinicznym u 15 pacjentów z afibrynogenemią, mediana dawki wynosiła 77 mg/kg masy ciała, a narastający odzysk in vivo (IVR) wyniósł 1,7 mg/dl na mg/kg. Pozostałe parametry farmakokinetyczne obejmowały: AUC 124,3 h·mg/ml, klirens 0,59 ml/h/kg, średni czas przebywania (MRT) 92,8 h oraz objętość dystrybucji w stanie stabilnym (Vss) 52,7 ml/kg. Metabolizm fibrynogenu przebiega poprzez naturalne procesy fibrynolizy i fagocytozy, identyczne jak w przypadku fibrynogenu endogennego.
afibrynogenemia, aktywność fibrynogenu, AUC, fagocytoza, fibrynogen endogenny, fibrynogen ludzki, fibrynoliza, klej fibrynowy, klirens, koncentrat fibrynogenu ludzkiego, MRT, objętość dystrybucji, odzysk in vivo, okres półtrwania eliminacji, okres półtrwania fibrynogenu, podanie donaczyniowe, podanie miejscowe, stężenie maksymalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fibryga 1 g
Fibrynogen ludzki (czynnik krzepnięcia I, ATC: B02BB01) jest kluczowym lekiem przeciwkrwotocznym stosowanym w leczeniu niedoboru fibrynogenu, działając poprzez trombinę, czynnik XIIIa i jony wapnia, co prowadzi do powstania stabilnego skrzepu fibrynowego. W badaniu fazy II (FORMA-01) u 22 pacjentów z afibrynogenemią wykazano istotny wzrost maksymalnej twardości skrzepu (MCF) ocenianej tromboelastometrią ROTEM – średnia zmiana wyniosła 9,7 ± 3,0 (p < 0,0001). W badaniach fazy III (FORMA-02 i FORMA-04) u dorosłych i dzieci (łącznie 39 pacjentów) potwierdzono skuteczność hemostatyczną produktu Fibryga w leczeniu 99 epizodów krwawienia i 15 zabiegów chirurgicznych, z medianą dawki od 57,5 do 108 mg/kg, a skuteczność oceniono jako dobrą lub doskonałą w 98,9–100% przypadków przez niezależną komisję.
afibrynogenemia, czynnik krzepnięcia I, czynnik krzepnięcia XIII, epizod krwawienia, fibrynogen ludzki, hipofibrynogenemia, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, krioprecypitat, leczenie hemostatyczne, leczenie śródoperacyjne, lek przeciwkrwotoczny, maksymalna twardość skrzepu, nabyty niedobór fibrynogenu, skrzep fibryny, skuteczność hemostatyczna, śluzak rzekomy otrzewnej, suplementacja fibrynogenu, świeżo mrożone osocze, tromboelastometria, wrodzony niedobór fibrynogenu, zabieg cytoredukcyjny, zabieg śródoperacyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Riastap 1 g
Riastap to liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego na fiolkę. Po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań stężenie fibrynogenu wynosi około 20 mg/ml. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak albumina ludzka, L-argininy chlorowodorek oraz sole sodu, w tym do 164 mg sodu (7,1 mmol) na fiolkę. Roztwór po rekonstytucji powinien być niemal bezbarwny do żółtawego, przezroczysty do lekko opalizującego, o obojętnym pH, i nie może zawierać cząstek stałych ani osadów. Przed podaniem konieczna jest ocena wzrokowa roztworu. Produkt wymaga aseptycznej rekonstytucji, z użyciem wody do wstrzykiwań ogrzanej do temperatury pokojowej lub ciała (do 37°C), a proces rozpuszczania proszku trwa zwykle około 5 minut, nie przekraczając 15 minut.
albumina ludzka, aspiracja krwi, cząstki stałe, fibrynogen ludzki, filtr strzykawkowy, guma bromobutylowa, infuzja, L-argininy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór antyseptyczny, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, substancja pomocnicza, utylizacja produktów leczniczych, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel –
Produkt leczniczy TISSEEL, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), charakteryzuje się lokalnym mechanizmem działania i jest stosowany zwykle jednorazowo w niewielkich objętościach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały ostrej toksyczności po pojedynczym podaniu, a testy in vitro potwierdziły brak działania mutagennego oraz cytotoksycznego w hodowlach ludzkich fibroblastów. Ponadto, analiza literatury wyklucza negatywny wpływ resztkowych odczynników S/D stosowanych w procesie produkcyjnym na bezpieczeństwo preparatu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fibryga 1 g
Fibrynogen ludzki w postaci koncentratu Fibryga, podawany dożylnie, wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do fibrynogenu endogennego, z okresem półtrwania wynoszącym średnio 75,9 ± 23,8 godz. u dorosłych i młodzieży (12-53 lata). Po podaniu dawki 70 mg/kg mc. maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu osiąga średnio 139,0 ± 36,9 mg/dl, a klirens wynosi 0,67 ± 0,2 ml/h/kg. Narastający odzysk in vivo (IVR) mediana 1,8 mg/dl na mg/kg wskazuje, że dawka 70 mg/kg może podnieść stężenie fibrynogenu o około 125 mg/dl. Nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych między płciami, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki ze względu na płeć. Badania obejmowały również populację pediatryczną, gdzie u młodzieży (12-<18 lat) parametry farmakokinetyczne były zbliżone do dorosłych, z okresem półtrwania 72,8 ± 16,5 godz. i klirensem 0,68 ± 0,18 ml/h/kg.
afibrynogenemia, aktywność fibrynogenu, fibrynogen ludzki, infuzja, klirens, koncentrat fibrynogenu, objętość dystrybucji, odzysk in vivo, okres półtrwania, okres półtrwania fibrynogenu, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, pole pod krzywą, populacja pediatryczna, stan równowagi, stężenie fibrynogenu, stężenie w osoczu, wrodzony niedobór fibrynogenu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Riastap 1 g
Preparat Riastap, zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest wskazany do leczenia krwawień u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu lub afibrynogenemią. Po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu około 20 mg/ml fibrynogenu. Lek stosuje się wyłącznie u pacjentów wykazujących skłonność do krwawień z powodu niskiego poziomu fibrynogenu (poniżej wartości referencyjnych) lub całkowitego jego braku, co prowadzi do zaburzeń hemostazy. Podawanie odbywa się dożylnie, a preparat jest przeznaczony do uzupełnienia niedoboru fibrynogenu w celu przywrócenia prawidłowego procesu krzepnięcia.
afibrynogenemia, aktywne krwawienie, dieta niskosodowa, Farmakopea Europejska, fibrynogen ludzki, podanie dożylne, prawidłowa hemostaza, proszek do sporządzania roztworu, skłonność do krwawień, wrodzony niedobór fibrynogenu, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie lub infuzja, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Czynnik XIII ludzki, obecny w preparatach klejów tkankowych takich jak ARTISS i TISSEEL, występuje w ilościach od 0,6 do 5 j.m./ml i jest współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim (91 mg/ml) oraz aprotyniną (3000 KIU/ml). Preparaty te zawierają również trombinę ludzką (ARTISS: 4 j.m./ml, TISSEEL: 500 j.m./ml) oraz chlorek wapnia (40 μmol/ml). Są stosowane miejscowo podczas zabiegów chirurgicznych jako roztwory do sporządzania kleju tkankowego, nie wykazując działania ogólnoustrojowego ani wpływu na funkcje poznawcze czy motoryczne pacjenta. W związku z tym nie mają wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a ich stosowanie odbywa się wyłącznie w warunkach klinicznych pod kontrolą medyczną.
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Właściwości farmakokinetyczne
Czynnik XIII ludzki, obecny w produkcie leczniczym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i pełni kluczową rolę w stabilizacji skrzepu fibrynowego poprzez katalizowanie tworzenia wiązań krzyżowych między łańcuchami fibryny. Aktywowany przez trombinę w obecności jonów wapnia, czynnik XIII zwiększa wytrzymałość mechaniczną skrzepu oraz jego odporność na enzymatyczny rozkład przez układ fibrynolityczny. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do aplikacji miejscowej na zmiany chorobowe, co wyklucza podawanie donaczyniowe i prowadzenie klasycznych badań farmakokinetycznych u ludzi oraz zwierząt laboratoryjnych.
Ze względu na miejscowy charakter działania TISSEEL Lyo, czynnik XIII ulega biodegradacji w organizmie poprzez fibrynolizę oraz fagocytozę przez komórki układu immunologicznego, a tempo jego eliminacji jest zbliżone do degradacji całego skrzepu fibrynowego. W praktyce klinicznej nie stosuje się typowych parametrów farmakokinetycznych, takich jak biodostępność, objętość dystrybucji czy okres półtrwania, gdyż czynnik XIII pozostaje aktywny lokalnie i nie wykazuje systemowej dystrybucji. Świadomość tych właściwości jest istotna dla prawidłowego stosowania kleju fibrynowego TISSEEL Lyo w procedurach medycznych.
aplikacja miejscowa, biodegradacja, biodostępność, czynnik XIII ludzki, fagocytoza, fibrynogen ludzki, fibrynoliza, jony wapnia, klej fibrynowy, objętość dystrybucji, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, podanie donaczyniowe, podanie dożylne, sieciowanie fibryny, skrzep fibrynowy, stabilizacja skrzepu, trombina, układ fibrynolityczny, wiązania krzyżowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Artiss –
Produkt leczniczy ARTISS, będący klejem fibrynowym do tkanek stosowanym miejscowo podczas zabiegów chirurgicznych, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zawiera fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), trombinę ludzką (4 j.m./ml) oraz wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml), które po zmieszaniu tworzą klej fibrynowy. Ze względu na miejscowe działanie i brak wchłaniania do krwiobiegu, preparat nie wywołuje efektów ogólnoustrojowych ani nie upośledza funkcji poznawczych czy psychomotorycznych pacjenta. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) w punkcie 4.7 jednoznacznie określa wpływ ARTISS na zdolność prowadzenia pojazdów jako „Nie dotyczy”, co wynika z jego zastosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny.
aprotynina syntetyczna, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, działanie ogólnoustrojowe, efekt ogólnoustrojowy, fibrynogen ludzki, funkcja poznawcza, klej do tkanek, klej fibrynowy, okres pooperacyjny, procedura chirurgiczna, trombina ludzka, zabieg operacyjny, zalecenie pooperacyjne, znieczulenie - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fibrynogen ludzki, obecny w produktach leczniczych takich jak Fibryga, Artiss i Tisseel, jest kluczowym białkiem krzepnięcia krwi stosowanym w formie koncentratu lub jako składnik klejów tkankowych. Bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie zostało w pełni potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych, jednak dostępne dane kliniczne z położnictwa nie wskazują na negatywny wpływ na przebieg ciąży, płód ani noworodka. Fibrynogen, jako naturalne białko ludzkiego osocza, jest metabolizowany podobnie jak własne białka pacjentki, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych w kontekście reprodukcji. Stosowanie tych produktów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a decyzja powinna uwzględniać brak danych dotyczących przenikania fibrynogenu do mleka matki oraz wpływu na płodność.
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Wskazania do stosowania
Preparat TISSEEL Lyo zawierający czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml) oraz fibrynogen ludzki (do 455 mg/ml w zależności od objętości) jest stosowany jako klej fibrynowy wspomagający hemostazę w sytuacjach, gdy standardowe techniki chirurgiczne są niewystarczające. Czynnik XIII katalizuje tworzenie wiązań krzyżowych między łańcuchami fibryny, stabilizując sieć fibrynową i zwiększając wytrzymałość mechaniczną skrzepu. Preparat znajduje zastosowanie w chirurgii naczyniowej, zespoleniach przewodu pokarmowego oraz w umocowaniu płatów tkanki, przeszczepów skóry niepełnej grubości i przeszczepów siatkowych. W składzie TISSEEL Lyo znajdują się również trombina ludzka (do 2500 j.m.), aprotynina syntetyczna (do 15000 KIU) oraz chlorek wapnia (do 200 μmol), które wspólnie wspierają proces krzepnięcia i stabilizacji tkanek.
- Leksykon substancji czynnych
Trombina – Przeciwwskazania stosowania
Trombina, będąca kluczowym składnikiem klejów tkankowych takich jak ARTISS (4 j.m./ml trombiny) i TISSEEL (500 j.m./ml trombiny), odgrywa istotną rolę w procesie krzepnięcia i tworzenia fibryny. Preparaty te nie mogą być podawane donaczyniowo ze względu na ryzyko ciężkich powikłań zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na trombinę lub inne składniki preparatu, co może prowadzić do reakcji anafilaktycznych. Kleje fibrynowe nie zastępują szwów chirurgicznych w zamykaniu ran oraz nie są wskazane jako jedyny środek w masywnych krwawieniach tętniczych i żylnych, gdzie wymagane są inne metody hemostazy. W procedurach endoskopowych aplikacja natryskowa ARTISS jest niewskazana, a w laparoskopii należy zachować szczególną ostrożność i stosować się do zaleceń producenta.
aplikacja natryskowa, aprotynina syntetyczna, chlorek wapnia, choroba autoimmunologiczna, fibryna, fibrynogen ludzki, hemostaza, klej do tkanek, klej fibrynowy, krwawienie tętnicze, krwawienie żylne, krzepnięcie krwi, laparoskopia, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość na substancje, podanie donaczyniowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat krwiopochodny, procedura endoskopowa, reakcja anafilaktyczna, stan zakrzepowo-zatorowy, szew chirurgiczny, szew skórny, trombina, wywiad alergiczny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fibryga 1 g
Fibryga to preparat zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego na butelkę, po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się stężenie około 20 mg/ml. Substancja czynna, pozyskiwana z osocza dawców, ulega katabolizmowi jak endogenne białka, co sugeruje brak negatywnego wpływu na reprodukcję i płód. Brak jest jednak danych z kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, choć doświadczenia kliniczne nie wskazują na szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, płód ani noworodka. Preparat zawiera także sód do 132 mg (5,8 mmol) na butelkę, co może mieć znaczenie u pacjentek z nadciśnieniem indukowanym ciążą.
badanie kliniczne, badanie reprodukcyjne, białko pochodzenia ludzkiego, Fibryga, fibrynogen, fibrynogen ludzki, karmienie piersią, koncentrat fibrynogenu, nadciśnienie indukowane ciążą, osocze dawców, powikłanie położnicze, rekonstytucja, substancja pochodzenia ludzkiego, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie lub infuzja, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Przeciwwskazania stosowania
Preparat Tisseel Lyo zawiera czynnik XIII ludzki w stężeniu od 0,6 do 5 j.m./ml, współoczyszczany z fibrynogenem ludzkiego pochodzenia (91 mg/ml), aprotyniną syntetyczną (3000 KIU/ml) oraz trombiną ludzką (500 j.m./ml). Jego zastosowanie jest przeciwwskazane w przypadku masywnych i intensywnych krwawień tętniczych i żylnych, gdyż nie zapewnia skutecznej hemostazy jako jedyny środek; w takich sytuacjach należy stosować standardowe metody chirurgiczne, a Tisseel Lyo może pełnić jedynie funkcję wspomagającą. Preparat nie powinien być stosowany do zastępowania standardowych szwów skórnych ze względu na niewystarczającą wytrzymałość mechaniczną kleju, a także bezwzględnie przeciwwskazane jest jego podanie donaczyniowe z uwagi na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zatorowości płucnej, wynikających z aktywacji procesu krzepnięcia wewnątrznaczyniowego.
aprotynina syntetyczna, białko krzepnięcia krwi, czynnik XIII ludzki, fibrynogen ludzki, hemostaza chirurgiczna, klej tkankowy, krwawienie tętnicze i żylne, nadwrażliwość na substancje czynne, podanie donaczyniowe, polisorbat 80, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skrzep fibrynowy, środek hemostatyczny, szew chirurgiczny, TISSEEL Lyo, trombina ludzka, zatorowość płucna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tisseel Lyo –
Produkt leczniczy TISSEEL Lyo, stosowany jako klej do tkanek, zawiera składniki pochodzenia ludzkiego, takie jak fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombina ludzka (500 j.m./ml), czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), chlorek wapnia dwuwodny (40 μmol/ml) oraz polisorbat 80 (0,6-1,9 mg/ml). Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zakażenia parwowirusem B19, które może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak anemia, hydrops fetalis czy poronienie. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając etap ciąży, stan kliniczny pacjentki oraz brak alternatywnych metod leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa.
aprotynina syntetyczna, badanie przedkliniczne, białko wykrzepiające, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, hydrops fetalis, klej fibrynowy, niedokrwistość płodu, obrzęk uogólniony płodu, obumarcie płodu, parwowirus B19, polisorbat 80, poronienie, środek hemostatyczny, trombina ludzka, zakażenie wewnątrzmaciczne - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Właściwości farmakokinetyczne
Trombina ludzka, będąca składnikiem preparatu Tisseel Lyo, jest enzymem stosowanym wyłącznie miejscowo na zmiany chorobowe, co wyklucza podawanie donaczyniowe i klasyczne badania farmakokinetyczne. Po rekonstytucji zawiera 500 j.m./ml trombiny oraz 40 μmol/ml chlorku wapnia, który działa jako kofaktor wspomagający aktywność enzymu. Trombina katalizuje lokalne przekształcenie fibrynogenu (91 mg/ml) w fibrynę, a obecność czynnika XIII (0,6-5 j.m./ml) stabilizuje powstającą sieć fibrynową. Dystrybucja trombiny jest ograniczona do miejsca aplikacji, a jej metabolizm i eliminacja zachodzą poprzez naturalne procesy fibrynolizy i fagocytozy, analogicznie do endogennej fibryny.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, chlorek wapnia, czynnik XIII, dystrybucja w organizmie, enzym proteolityczny, fagocytoza, fibryna, fibrynogen, fibrynogen ludzki, fibrynoliza, kaskada krzepnięcia, klej fibrynowy, miejsce aplikacji, podanie donaczyniowe, postać liofilizowana, sieć fibrynowa, skrzep fibrynowy, stosowanie miejscowe, TISSEEL Lyo, trombina ludzka, układ fagocytarny - Leksykon substancji czynnych
Trombina – Przedawkowanie
Trombina ludzka, kluczowy enzym kaskady krzepnięcia, jest stosowana w preparatach klejów tkankowych takich jak ARTISS i TISSEEL, które zawierają odpowiednio 4 j.m./ml i 500 j.m./ml trombiny. Po zmieszaniu składników, preparaty dostarczają trombinę w dawkach od 2 do 20 j.m. (ARTISS) oraz od 250 do 2500 j.m. (TISSEEL), w zależności od objętości produktu. Trombina katalizuje konwersję fibrynogenu do fibryny, co prowadzi do powstania stabilnego skrzepu, a obecność chlorku wapnia w preparatach wzmacnia jej działanie. Do tej pory nie zgłoszono przypadków przedawkowania trombiny w tych produktach, co podkreśla ich bezpieczeństwo kliniczne przy prawidłowym stosowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII – Działania niepożądane
Czynnik XIII, obecny w klejach tkankowych takich jak Artiss i Tisseel w stężeniach 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim i stosowany w medycynie do wspomagania hemostazy. Pomimo korzyści terapeutycznych, preparaty te niosą ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości i anafilaktycznych, które mogą objawiać się obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, bradykardią, dusznością, pokrzywką, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zgonu. Szczególnie narażeni są pacjenci uczuleni na aprotyninę lub inne składniki kleju, a ryzyko reakcji anafilaktycznych może wzrosnąć przy kolejnych ekspozycjach, nawet jeśli wcześniejsze podania były dobrze tolerowane. Donaczyniowe podanie kleju może wywołać poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zator tętniczy, zawał mózgu czy DIC, a także zator powietrzny związany z nieprawidłowym użyciem urządzeń rozpylających, zwłaszcza przy przekroczeniu zalecanego ciśnienia i zbyt bliskiej aplikacji do tkanki.
aprotynina, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, klej tkankowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, podanie donaczyniowe, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała, przeszczep skóry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, torbiel skórna, zaburzenia czucia, zaburzenie gojenia, zakażenie rany, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Aprotynina – Właściwości farmakodynamiczne
Aprotynina jest inhibitorem proteaz o szerokim spektrum działania, wykazującym właściwości antyfibrynolityczne, stosowanym zarówno w postaci klejów tkankowych (Artiss, Tisseel, Tisseel Lyo), jak i jako samodzielny lek do podawania ogólnoustrojowego (Trasylol). Mechanizm działania aprotyniny polega na tworzeniu odwracalnych kompleksów z enzymami proteolitycznymi, takimi jak trypsyna, plazmina, kalikreina osocza i tkankowa, co skutecznie hamuje fibrynolizę oraz kontaktową fazę krzepnięcia. W klejach tkankowych aprotynina zapobiega przedwczesnej degradacji skrzepu fibrynowego, co jest kluczowe dla utrzymania hemostazy i stabilności preparatu. Stężenie aprotyniny w roztworze białek klejących wynosi 3000 KIU/ml, a po zmieszaniu z trombiną zawartość aprotyniny w gotowym preparacie zależy od objętości (np. 1 ml zawiera 1500 KIU aprotyniny i 45,5 mg fibrynogenu). Preparat Trasylol zawiera 277,8 j. Ph. Eur. (około 70 mg aprotyniny), co odpowiada 500 000 KIU, podawany jest dożylnie w roztworze izotonicznym.
aprotynina syntetyczna, białko wykrzepiające, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII, czynnik XIIIa, dysfagia, fibrynogen, fibrynogen ludzki, fibrynoliza, fibrynopeptyd, inhibitor proteazy, jednostka farmakopei europejskiej, kalikreina osocza, kalikreina tkankowa, klej tkankowy, krwiak, krzepnięcie krwi, mechanizm działania molekularny, monomer fibryny, niewydolność nerek, plazmina, pomostowanie aortalno-wieńcowe, produkt degradacji fibryny, przeszczep skóry niepełnej grubości, skrzep fibrynowy, stężenie kreatyniny, substancja antyfibrynolityczna, trombina ludzka, trypsyna, układ fibrynowy, właściwość antyfibrynolityczna, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Riastap 1 g
Preparat Riastap, zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego w proszku do sporządzania roztworu do infuzji (około 20 mg/ml po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań), ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na fibrynogen ludzki lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich anafilaksji. Lek zawiera do 164 mg (7,1 mmol) sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi, choć nie jest to przeciwwskazanie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na fibrynogen lub białka osocza ludzkiego oraz w przypadku podejrzenia alergii na składniki preparatu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tisseel Lyo –
Preparat Tisseel Lyo jest klejem do tkanek przeznaczonym do stosowania wyłącznie przez doświadczonych chirurgów po odpowiednim przeszkoleniu. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju zabiegu, wielkości klejonej powierzchni, metody aplikacji oraz liczby aplikacji. Standardowo stosowane dawki wahają się od 4 do 20 ml, przy czym 1 zestaw 2 ml (1 ml roztworu Tisseel + 1 ml roztworu trombiny) pokrywa co najmniej 10 cm² powierzchni. W przypadku rozpylenia preparatu możliwe jest pokrycie większej powierzchni, z zachowaniem maksymalnego ciśnienia 2,0 bara (28,5 psi) dla ran otwartych oraz 1,5 bara (22 psi) dla zabiegów laparoskopowych z użyciem CO₂ jako gazu nośnego. Aplikacja powinna odbywać się na dokładnie osuszonej powierzchni rany, unikając sprężonego powietrza, a nakładane warstwy muszą być możliwie cienkie, aby zapobiec nadmiernemu ziarninowaniu i umożliwić stopniowe wchłanianie kleju.
aplikacja preparatu, aprotynina syntetyczna, białko klejące, chirurgia małoinwazyjna, chlorek wapnia, czynnik XIII, dwutlenek węgla, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, polimeryzacja kleju, powierzchnia rany, rana oparzeniowa, rana otwarta, roztwór trombiny, technika chirurgiczna, trombina ludzka, urazowe uszkodzenie wątroby, urządzenie odsysające, urządzenie rozpylające, zabieg laparoskopowy, ziarninowanie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artiss –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu ARTISS, będącego klejem fibrynowym zawierającym fibrynogen ludzki z aprotyniną oraz trombinę ludzką z wapniem chlorkiem dwuwodnym, opierają się na analizach przeprowadzonych z użyciem kleju o wyższym stężeniu trombiny (500 j.m./ml). Badania toksyczności po podaniu pojedynczej dawki na szczurach i królikach nie wykazały ostrej toksyczności, a testy tolerancji w modelach gojenia ran potwierdziły dobrą akceptację preparatu w warunkach in vivo. Dodatkowo, badania in vitro na ludzkich fibroblastach wykazały brak negatywnego wpływu na komórki, co uzupełnia dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kleju fibrynowego VH S/D (500 j.m./ml).
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tisseel –
TISSEEL to dwuskładnikowy klej fibrynowy stosowany w chirurgii, składający się z roztworu białek klejących zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę (3000 KIU/ml) oraz polisorbat 80, oraz roztworu trombiny ludzkiej (500 j.m./ml) z chlorkiem wapnia (40 μmol/ml). Produkt dostępny jest w opakowaniach o objętości 2, 4 i 10 ml, zawierających odpowiednio 45,5 mg, 91 mg i 455 mg fibrynogenu po zmieszaniu, a także proporcjonalne ilości aprotyniny, trombiny i wapnia. Po połączeniu składników powstaje klej o lepkości i barwie od bezbarwnej do bladożółtej, który polimeryzuje w ciągu kilku sekund dzięki wysokiemu stężeniu trombiny. Produkt zawiera również czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml) i jest stabilizowany przez substancje pomocnicze, takie jak albumina ludzka, L-histydyna i polisorbat 80. Preparat wymaga przechowywania w stanie zamrożonym (≤ -20°C) i rozmrażania przed użyciem, z zalecanym ogrzewaniem do 33-37°C, co zapewnia stabilność chemiczną i fizyczną do 12 godzin (lub 72 godziny w temperaturze pokojowej do 25°C w nieotwartym opakowaniu).
albumina ludzka, amid kwasu nikotynowego, aprotynina, chlorek sodu, chlorek wapnia, cytrynian sodu, czynnik XIII ludzki, fibrynogen ludzki, histydyna, klej do tkanek, klej fibrynowy, niezgodność farmaceutyczna, oksydowana celuloza, polimeryzacja, polisorbat 80, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, trombina ludzka, zabieg chirurgiczny, zator gazowy, zator powietrzny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Artiss –
Klej do tkanek ARTISS, stosowany w procedurach chirurgicznych, może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości i alergiczne o szerokim spektrum objawów, takich jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, duszność, pokrzywka, świąd, nudności, wymioty oraz reakcje anafilaktyczne. Szczególnie narażeni są pacjenci z wcześniejszą ekspozycją na aprotyninę lub składniki preparatu. Rzadko obserwuje się powstawanie przeciwciał przeciwko składnikom kleju fibrynowego, co może prowadzić do reakcji immunologicznych. Istotnym zagrożeniem jest ryzyko zatoru powietrznego lub gazowego przy stosowaniu urządzeń rozpylających z niewłaściwym ciśnieniem lub zbyt bliską odległością od tkanek. Donaczyniowe podanie ARTISS może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak stany zakrzepowo-zatorowe i rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC). W badaniu klinicznym na 138 pacjentach stosujących ARTISS do przytwierdzania przeszczepów skóry, najczęściej obserwowano świąd (≥1/100 – <1/10) oraz niepowodzenie przeszczepu skóry (≥1/100 – <1/10), a także torbiel skórną (≥1/1000 – <1/100). Zator powietrzny występuje z nieznaną częstością.
aprotynina, bradykardia, dyskomfort w klatce piersiowej, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, leczenie przeciwwstrząsowe, leczenie przeciwzakrzepowe, nagromadzenie płynu surowiczego, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie miejsca podania, pokrzywka uogólniona, procedura resuscytacyjna, przeszczep skóry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, stan zakrzepowo-zatorowy, świąd, torbiel skórna, trombina ludzka, układ krzepnięcia, zaburzenie gojenia, zator powietrzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Riastap 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fibrynogenu ludzkiego (Riastap, 1 g) obejmowały konwencjonalne testy toksyczności pojedynczej dawki oraz oceny farmakologiczne wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie nieprawidłowości ani zagrożeń dla ludzi, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz ocena narządów wewnętrznych po podaniu pojedynczej dawki nie ujawniły istotnych odchyleń.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, fibrynogen ludzki, immunogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wytworzenie przeciwciał - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tisseel –
Lek Tisseel jest dwuskładnikowym klejem tkankowym, składającym się z roztworu fibrynogenu ludzkiego (91 mg/ml w 2 ml dawce) z aprotyniną syntetyczną (3000 KIU/ml) oraz roztworu trombiny ludzkiej (500 j.m./ml) z chlorkiem wapnia (40 μmol/ml). Preparat wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do rodzaju zabiegu, wielkości powierzchni do pokrycia oraz metody aplikacji. Standardowe dawki wahają się od 4 do 20 ml, przy czym 2 ml (1 ml każdego roztworu) pokrywa około 10 cm² powierzchni, a większe objętości stosuje się w przypadku rozległych ran, np. urazów wątroby czy oparzeń. Zaleca się nakładanie cienkiej warstwy kleju, aby uniknąć nadmiernego ziarninowania, a powierzchnia rany powinna być dokładnie osuszona standardowymi metodami przed aplikacją, z wykluczeniem sprężonego powietrza lub gazów do osuszania.
aprotynina syntetyczna, białko wykrzepiające, chirurgia małoinwazyjna, chirurgia ran otwartych, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII ludzki, dwutlenek węgla, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, metoda rozpylania, populacja pediatryczna, rana oparzeniowa, roztwór białek klejących, roztwór trombiny, sprężone powietrze, trombina ludzka, urazowe uszkodzenie wątroby, urządzenie odsysające, zabieg chirurgiczny, zabieg laparoskopowy, ziarninowanie - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
TISSEEL Lyo to klej fibrynowy zawierający trombinę ludzką w stężeniu 500 j.m./ml, fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml). Bezpieczeństwo stosowania trombiny ludzkiej u kobiet ciężarnych i karmiących piersią nie zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych, a dostępne dane z badań na modelach zwierzęcych są niewystarczające do oceny wpływu na reprodukcję, rozwój płodu, przebieg porodu oraz rozwój okołoporodowy i postnatalny. Brak jest również danych dotyczących przenikania trombiny do mleka kobiecego oraz wpływu na płodność u obu płci. Z uwagi na potencjalne ryzyko zakażenia parwowirusem B19, który może być obecny w preparatach pochodzenia ludzkiego, stosowanie produktu u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego monitorowania.
Stosowanie TISSEEL Lyo u kobiet ciężarnych i karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnie koniecznych, po starannej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o możliwych zagrożeniach, w tym ryzyku zakażenia parwowirusem B19, oraz monitorować pacjentkę pod kątem działań niepożądanych. W przypadku kobiet ciężarnych zaleca się szczególną obserwację objawów infekcji oraz rozważenie monitorowania stanu płodu. U kobiet karmiących piersią może być konieczne tymczasowe wstrzymanie karmienia w przypadku podejrzenia działań niepożądanych u dziecka. Miejscowe stosowanie trombiny ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową, jednak brak odpowiednich badań klinicznych wymaga zachowania szczególnej ostrożności w tej grupie pacjentek.
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat TISSEEL Lyo, zawierający czynnik XIII ludzki w stężeniu 0,6–5 j.m./ml, jest stosowany jako klej do tkanek w procedurach chirurgicznych i wykazuje działanie miejscowe, polegające na stabilizacji skrzepu poprzez wzmocnienie fibryny. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) w punkcie 4.7, preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co wynika z jego lokalnego zastosowania i braku systemowego działania na funkcje poznawcze czy motoryczne pacjenta. W skład TISSEEL Lyo wchodzą również fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotynina syntetyczna (3000 KIU/ml), trombina ludzka (500 j.m./ml) oraz wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml), które również nie wykazują wpływu na zdolności psychomotoryczne.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tisseel Lyo –
Produkt leczniczy TISSEEL Lyo, będący klejem do tkanek, zawiera fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml), aprotyniny syntetyczne (3000 KIU/ml), chlorek wapnia dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml). Preparat jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas zabiegów chirurgicznych, gdzie aplikowany jest miejscowo przez personel medyczny. Po aplikacji TISSEEL Lyo pozostaje w miejscu podania, tworząc stabilną strukturę fibrynową, co eliminuje ryzyko systemowego działania i wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
aprotynina syntetyczna, białko klejące, białko wykrzepiające, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, klej tkankowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, polisorbat 80, roztwór trombiny, struktura fibrynowa, trombina ludzka, zabieg chirurgiczny - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik XIII ludzki, obecny w produkcie leczniczym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi integralny składnik kleju fibrynowego stosowanego miejscowo. Ze względu na specyficzny sposób aplikacji (zwykle jednorazowy, miejscowy) oraz brak dystrybucji ogólnoustrojowej, dostępne dane przedkliniczne są ograniczone i nie obejmują kompleksowej oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, działania rakotwórczego, wpływu na reprodukcję oraz stymulacji układu immunologicznego. Badania toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie wykazały działań niepożądanych, a testy in vitro potwierdziły brak działania mutagennego oraz dobrą zgodność komórkową i brak cytotoksyczności wobec ludzkich fibroblastów.
aplikacja miejscowa, cytotoksyczność, czynnik XIII ludzki, dystrybucja do narządów, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, efekt cytotoksyczny, fibroblast, fibrynogen ludzki, inaktywacja wirusów, klej fibrynowy, metoda rozpuszczalnik/detergent, odczynnik S/D, stymulacja układu immunologicznego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zgodność komórkowa - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fibrynogen ludzki, stosowany w produktach leczniczych takich jak Riastap czy TISSEEL Lyo, jest kluczowym elementem terapii niedoborów fibrynogenu i zaburzeń krzepnięcia. Jako fizjologiczny składnik krwi, podlega katabolizmowi podobnie jak endogenne białka, co sugeruje brak bezpośrednich negatywnych skutków dla reprodukcji, płodu oraz noworodka. Niemniej jednak, brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Doświadczenie kliniczne wskazuje na brak szkodliwego wpływu na przebieg ciąży i zdrowie płodu, jednak stosowanie TISSEEL Lyo powinno być ograniczone do sytuacji klinicznie uzasadnionych. W przypadku Riastap, ryzyko przeniknięcia do mleka kobiecego i potencjalnego wpływu na dziecko nie jest wykluczone, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przy kontynuacji karmienia piersią.
białko endogenne, doświadczenie kliniczne, fibrynogen ludzki, fizjologiczny składnik krwi, klej fibrynowy, koncentrat fibrynogenu, kontrolowane badanie kliniczne, korzyść terapeutyczna, niedobór fibrynogenu, powikłania położnicze, powikłanie krwotoczne, proces kataboliczny, Riastap, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, schorzenie podstawowe, stosunek korzyści do ryzyka, TISSEEL Lyo, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Riastap 1 g
Riastap, zawierający fibrynogen ludzki w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, wymaga precyzyjnego dawkowania i podania dożylnego pod nadzorem specjalisty w dziedzinie zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od stopnia ciężkości, lokalizacji oraz intensywności krwawienia, a także stanu klinicznego pacjenta. Monitorowanie funkcjonalnego poziomu fibrynogenu w osoczu jest kluczowe – prawidłowy zakres wynosi 1,5–4,5 g/l, natomiast poziom krytyczny, poniżej którego wzrasta ryzyko krwawień, to 0,5–1,0 g/l. W nagłych przypadkach, gdy poziom fibrynogenu jest nieznany, zalecana dawka początkowa wynosi 70 mg/kg mc. Docelowe poziomy fibrynogenu różnią się w zależności od nasilenia krwawienia: 1,0 g/l utrzymywany przez minimum 3 dni przy nieznacznych krwawieniach oraz 1,5 g/l przez co najmniej 7 dni przy krwawieniach znacznych, np. wewnątrzczaszkowych.
fibrynogen ludzki, hemostaza, infuzja dożylna, koncentrat fibrynogenu, krwawienie menstruacyjne, krwawienie śródmięśniowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, mechanizm hemostazy, parametr krzepnięcia, produkt leczniczy, proszek do sporządzania roztworu, terapia substytucyjna, uraz głowy, woda do wstrzykiwań, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tisseel –
Klej tkankowy TISSEEL, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml) oraz wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml), jest wskazany jako uzupełnienie standardowych technik hemostazy, jednak nie powinien być stosowany jako jedyny środek w masywnych krwawieniach tętniczych lub żylnych ze względu na ryzyko niekontrolowanej utraty krwi i niestabilności hemodynamicznej. Produkt nie zastępuje klasycznych szwów skórnych, gdyż brak odpowiedniej wytrzymałości mechanicznej może prowadzić do rozejścia się rany i nieprawidłowego gojenia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest podanie donaczyniowe, które może wywołać poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe zagrażające życiu, wynikające z obecności składników prokoagulacyjnych w krwiobiegu.
aprotynina syntetyczna, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, hemostaza, klej tkankowy, krwawienie tętnicze, masywne krwawienie, polisorbat, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan zakrzepowo-zatorowy, trombina, trombina ludzka, wapnia chlorek, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krzepnięcia, zatorowość - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fibrynogen ludzki, stosowany jako kluczowy składnik preparatów do zamykania ran i uszczelniania tkanek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla produktów takich jak Fibryga, Artiss (z trombiną 500 j.m./ml) oraz Tisseel (z trombiną 4 j.m./ml) nie wykazały toksyczności ani działań niepożądanych. Badania biokompatybilności in vitro na ludzkich fibroblastach potwierdziły brak cytotoksyczności i dobrą zgodność komórkową. Ponadto, testy trombogenności, w tym test Wesslera dla Fibryga przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała, nie wykazały ryzyka powstawania zakrzepów, a ocena mutagenności dla Tisseel nie potwierdziła działania mutagennego. Procesy inaktywacji wirusów, takie jak metoda rozpuszczalnik/detergent (S/D), nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo produktu.
badanie przedkliniczne, biokompatybilność, dystrybucja do narządów, działanie mutagenne, działanie trombogenne, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibrynogen ludzki, hodowla ludzkich fibroblastów, klej fibrynowy, klej tkankowy, koncentrat fibrynogenu, model gojenia ran, model zwierzęcy, ocena toksyczności, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powstawanie zakrzepów, stężenie trombiny, test Wesslera, test zastoju żylnego, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ krążenia, uszczelnianie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Trombina ludzka, będąca składnikiem preparatu TISSEEL Lyo w stężeniu 500 j.m./ml, stosowana miejscowo jako klej do tkanek podczas zabiegów chirurgicznych, nie wykazuje działania ogólnoustrojowego ani wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Po rekonstytucji preparatu trombina obecna jest w ilościach proporcjonalnych do objętości produktu: 250 j.m. w 1 ml, 500 j.m. w 2 ml, 1000 j.m. w 4 ml oraz 2500 j.m. w 10 ml, a jej aktywność wspomagana jest przez chlorek wapnia dwuwodny w stężeniu 40 μmol/ml. Ze względu na lokalne działanie enzymu, nie obserwuje się sedacji, zawrotów głowy, zaburzeń widzenia ani innych efektów mogących upośledzać prowadzenie pojazdów mechanicznych lub obsługę maszyn.
chlorek wapnia dwuwodny, działanie ogólnoustrojowe, fibrynogen ludzki, funkcja motoryczna, klej do tkanek, ośrodkowy układ nerwowy, postać liofilizowana, rekonstytucja, sedacja, TISSEEL Lyo, trombina ludzka, zabieg chirurgiczny, zaburzenie widzenia, zastosowanie miejscowe, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Działania niepożądane
Fibrynogen ludzki, stosowany w terapii niedoborów fibrynogenu oraz jako składnik klejów tkankowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym alergiczne i anafilaktyczne, manifestujące się objawami skórnymi (pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), oddechowymi (duszność, skurcz oskrzeli, świszczący oddech), krążeniowymi (tachykardia, bradykardia, spadek ciśnienia) oraz ogólnymi (gorączka, dreszcze, nudności, ból głowy). Szczególnie niebezpieczne są reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza przy powtórnym podaniu preparatu lub u pacjentów uczulonych na składniki, np. aprotyninę w Tisseel Lyo. Ponadto, fibrynogen ludzki niesie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żyły pachowej (często), zator tętniczy i mózgowy (niezbyt często), a także rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC) o nieznanej częstości, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, włącznie ze zgonem.
badanie przesiewowe, czynnik zakaźny, duszność, fibrynogen ludzki, hipotensja, inaktywacja wirusów, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej tkankowy, krzepnięcie krwi, marker zakażenia, niedobór fibrynogenu, obrzęk naczynioruchowy, osocze krwi, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czucia, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żylna, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Czynnik XIII ludzki, obecny w produkcie leczniczym TISSEEL Lyo w ilości 0,6-5 j.m./ml, jest składnikiem kleju fibrynowego stosowanego w chirurgii. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego czynnika u kobiet ciężarnych są ograniczone, a brak kontrolowanych badań klinicznych uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. Badania na modelach zwierzęcych nie dostarczają wystarczających informacji na temat wpływu czynnika XIII na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu oraz rozwój okołoporodowy i postnatalny. W związku z tym, stosowanie TISSEEL Lyo w ciąży jest zalecane wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik XIII ludzki, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, klej tkankowy, kobieta ciężarna, kobieta karmiąca piersią, laktacja, parwowirus B19, płodność, proces reprodukcyjny, produkt leczniczy, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, zakażenie parwowirusem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fibryga 1 g
Fibryga, będąca koncentratem fibrynogenu ludzkiego, znajduje zastosowanie w leczeniu wrodzonych niedoborów fibrynogenu, takich jak hipofibrynogenemia i afibrynogenemia, oraz w terapii nabytej hipofibrynogenemii podczas interwencji chirurgicznych. W przypadku wrodzonych zaburzeń lek stosuje się zarówno w leczeniu aktywnych epizodów krwawienia, jak i profilaktycznie przed zabiegami chirurgicznymi, aby zapobiec nadmiernym krwawieniom śród- i pooperacyjnym. W terapii nabytej hipofibrynogenemii Fibryga jest podawana jako leczenie uzupełniające w sytuacjach ciężkich, niekontrolowanych krwotoków, które mogą wynikać z masywnej utraty krwi, rozcieńczenia czynników krzepnięcia lub koagulopatii ze zużycia. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 1 g fibrynogenu na butelkę, co po rekonstytucji w 50 ml wody daje stężenie około 20 mg/ml. Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu do 132 mg (5,8 mmol) na butelkę, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
afibrynogenemia, aPTT, dieta niskosodowa, epizod krwawienia, fibrynogen ludzki, hemostaza, hipofibrynogenemia, kaskada krzepnięcia, koagulopatia ze zużycia, koncentrat fibrynogenu ludzkiego, krwotok, masywna utrata krwi, nabyta hipofibrynogenemia, parametry krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowe, profilaktyka okołooperacyjna, PT, rozcieńczenie czynników krzepnięcia, stężenie fibrynogenu, wrodzony niedobór fibrynogenu, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fibryga 1 g
Fibryga to ludzki fibrynogen w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 1 g fibrynogenu na 50 ml wody do wstrzykiwań (około 20 mg/ml). Produkt jest pozyskiwany z ludzkiego osocza i stosowany w leczeniu niedoboru fibrynogenu. W badaniach klinicznych odnotowano działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak gorączka, wysypka polekowa, zapalenie żył oraz zakrzepica. Szczególnie istotne są reakcje alergiczne i anafilaktyczne, a także poważne zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał mięśnia sercowego i zatorowość płucna, które mogą stanowić zagrożenie życia. Profil bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 do <18 lat z wrodzonym niedoborem fibrynogenu jest porównywalny do dorosłych, jednak brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci z nabytym niedoborem.
działanie niepożądane, fibrynogen ludzki, gorączka, infuzja, koncentrat fibrynogenu, ludzkie osocze, nabyty niedobór fibrynogenu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, woda do wstrzykiwań, wrodzony niedobór fibrynogenu, wysypka polekowa, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie układu immunologicznego, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urokinase medac 100 000 j.m.
Przedawkowanie leku Urokinase medac (100 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji) wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań krwotocznych, wynikających z nasilonego działania fibrynolitycznego. Głównym objawem jest krwotok o różnym nasileniu – od łagodnego, kontrolowanego miejscowym uciskiem, po ciężki i bardzo ciężki, zagrażający życiu. W przypadku łagodnych krwawień możliwe jest kontynuowanie terapii przy jednoczesnym stosowaniu ucisku miejscowego. Natomiast ciężkie krwawienia wymagają natychmiastowego przerwania podawania urokinazy oraz wdrożenia leczenia inhibitorami fibrynolizy, takimi jak aprotynina, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas p-aminoetylobenzoesowy czy kwas traneksamowy.
aprotynina, czynnik XII, dekstran, działanie fibrynolityczne, fibrynogen ludzki, inhibitor fibrynolityczny, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, krwotok, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas p-aminoetylobenzoesowy, kwas traneksamowy, monitorowanie pacjenta, objętość krwi krążącej, parametr układu krzepnięcia, właściwość trombolityczna, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urokinase medac 250 000 j.m.
Przedawkowanie urokinazy medac prowadzi do nadmiernej aktywności fibrynolitycznej, co skutkuje ryzykiem krwawień o różnym nasileniu, od łagodnych po zagrażające życiu. Dominującym objawem jest krwotok, który może wystąpić zarówno w miejscu podania leku, jak i w odległych lokalizacjach anatomicznych, zależnie od indywidualnych predyspozycji pacjenta oraz współistniejących schorzeń. W przypadku lekkich krwawień stosuje się miejscowy ucisk i monitorowanie, natomiast umiarkowane krwawienia wymagają rozważenia przerwania terapii i ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia. Ciężkie krwawienia, zagrażające życiu, wymagają natychmiastowego odstawienia urokinazy oraz podania inhibitorów fibrynolizy, takich jak aprotynina, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas p-aminoetylobenzoesowy czy kwas traneksamowy.
aktywacja plazminogenu, aktywator plazminogenu, aktywność fibrynolityczna, aprotynina, czynnik krzepnięcia, czynnik XII, działanie fibrynolityczne, fibrynogen ludzki, inhibitor fibrynolizy, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas p-aminoetylobenzoesowy, kwas traneksamowy, niewydolność narządowa, parametr krzepnięcia, plazmina, urokinaza, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel Lyo –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kleju do tkanek TISSEEL Lyo, zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml) oraz aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa przy jednorazowym, miejscowym zastosowaniu. Badania toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie wykazały objawów toksyczności, a testy in vitro nie potwierdziły działania mutagennego. Dodatkowo, hodowle ludzkich fibroblastów wykazały brak cytotoksyczności, co świadczy o dobrej tolerancji preparatu przez komórki tkanek bezpośrednio kontaktujące się z produktem. Proces inaktywacji wirusów z użyciem odczynników S/D nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo stosowania kleju.
aprotynina syntetyczna, bezpieczeństwo genotoksyczne, białko klejące, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fibroblast ludzki, fibrynogen ludzki, immunogenność, inaktywacja wirusów, karcynogenność, klej do tkanek, odczynnik S/D, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trombina ludzka, zgodność komórkowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fibryga 1 g
Przedawkowanie fibrynogenu ludzkiego (Fibryga) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Preparat zawiera 1 g fibrynogenu w każdej butelce, a po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań osiąga stężenie około 20 mg/ml. Nadmierne stężenie fibrynogenu w osoczu prowadzi do patologicznej aktywacji kaskady krzepnięcia, co skutkuje tworzeniem zakrzepów, mogących wywołać zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zatorowość płucną lub zakrzepicę żył głębokich. Dodatkowo, zwiększona lepkość krwi może upośledzać mikrokrążenie i perfuzję narządów, szczególnie u pacjentów z chorobami naczyniowymi. Fibryga zawiera także do 132 mg (5,8 mmol) sodu na butelkę, co należy uwzględnić u chorych z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aktywacja kaskady krzepnięcia, białko krzepliwe, choroba naczyniowa, fibrynogen ludzki, kaskada krzepnięcia, lepkość krwi, mikrokrążenie, parametry hemostazy, parametry koagulologiczne, perfuzja narządów, powikłania zakrzepowo-zatorowe, stężenie fibrynogenu w osoczu, udar mózgu, woda do wstrzykiwań, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Riastap
Preparat Riastap, zawierający fibrynogen ludzki, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, zwłaszcza u osób z wrodzonym niedoborem fibrynogenu, które są narażone na zwiększone ryzyko zakrzepicy, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek lub terapii wielokrotnej. Wskazane jest ścisłe monitorowanie kliniczne pacjentów z chorobą wieńcową, po zawale mięśnia sercowego, z chorobą wątroby, w okresie około- i pooperacyjnym, u noworodków oraz u osób z ryzykiem zaburzeń zakrzepowo-zatorowych i DIC. Preparat może wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia standardowego postępowania w przypadku wstrząsu anafilaktycznego.
choroba wątroby, choroba wieńcowa serca, czynnik krzepnięcia, fibrynogen ludzki, koncentrat fibrynogenu ludzkiego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, terapia zastępcza, wrodzony niedobór, wrodzony niedobór fibrynogenu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fibryga 1 g
Fibryga, zawierająca 1 g fibrynogenu ludzkiego w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na fibrynogen ludzki lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym sód w ilości do 132 mg (5,8 mmol) na butelkę. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie historii alergicznej pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na produkty krwiopochodne, gdyż Fibryga jest produktem pochodzącym z ludzkiego osocza i może wywołać reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia czy anafilaksja.
alternatywna opcja terapeutyczna, anafilaksja, duszność, fibrynogen ludzki, ludzkie osocze, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, produkt krwiopochodny, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sód, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, tachykardia, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tisseel Lyo –
TISSEEL Lyo, będący klejem fibrynowym zawierającym fibrynogen i trombinę ludzką, aprotyninę syntetyczną oraz chlorek wapnia, jest stosowany w celu poprawy hemostazy podczas zabiegów chirurgicznych. Pomimo potwierdzonej skuteczności, preparat wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych objawów miejscowych po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne i szok anafilaktyczny, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest powtarzane stosowanie produktu lub podanie u pacjentów uczulonych na aprotyninę lub inne składniki. Niezamierzone podanie do światła naczynia może skutkować poważnymi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zator tętniczy, zator tętnicy mózgowej, zawał mózgu oraz zespół DIC. Ryzyko zatoru powietrznego wzrasta przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń rozpylających ze sprężonym powietrzem lub gazem, zwłaszcza przy przekroczeniu zalecanego ciśnienia lub zbyt bliskiej odległości od tkanki.
aprotynina syntetyczna, bradykardia, D-dimery, duszność, fibrynogen ludzki, gorączka, hemostaza, klasyfikacja MedDRA, klej fibrynowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, płyn surowiczy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, tachykardia, trombina ludzka, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC