Właściwości farmakokinetyczne fibrynogenu ludzkiego – Fibryga

Fibrynogen ludzki, będący normalnym składnikiem osocza ludzkiego, po podaniu dożylnym w postaci koncentratu (Fibryga) wykazuje działanie identyczne z fibrynogenem endogennym. Biologiczny okres półtrwania fibrynogenu w osoczu wynosi 3-4 dni. Po podaniu dożylnym produkt jest natychmiast dostępny w osoczu w stężeniu odpowiadającym zastosowanej dawce.¹

Parametry farmakokinetyczne w populacji ogólnej

Właściwości farmakokinetyczne produktu Fibryga zostały dokładnie przebadane w prospektywnym badaniu fazy II prowadzonym metodą otwartej próby z randomizacją i grupą kontrolną. Badanie to objęło 22 pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia) w wieku 12-53 lat, w tym 6 nastolatków i 16 dorosłych. W badaniu porównano właściwości farmakokinetyczne jednorazowej dawki 70 mg/kg mc. produktu Fibryga z innym dostępnym na rynku koncentratem fibrynogenu u tych samych pacjentów (badanie FORMA-01).²

Próbki krwi do oznaczenia aktywności fibrynogenu pobierano w punkcie początkowym oraz przez okres do 14 dni po infuzji. Analiza parametrów farmakokinetycznych produktu Fibryga w populacji zgodnej z protokołem (PP) (n=21) wykazała następujące wartości:³

Cmax = maksymalne stężenie w osoczu; AUCnorm = pole powierzchni pod krzywą znormalizowane względem podanej dawki; SD = odchylenie standardowe.⁴

Narastający odzysk in vivo (IVR)

W badaniu FORMA-01 oznaczono również narastający odzysk in vivo (IVR) na podstawie stężeń zmierzonych w okresie do 4 godzin po infuzji. Mediana narastającego IVR wynosiła 1,8 mg/dl (zakres 1,08–2,62 mg/dl) zwiększenia na każdy mg/kg podanej dawki. Taka wartość IVR wskazuje, że dawka 70 mg/kg mc. może zwiększyć stężenie fibrynogenu w osoczu pacjenta o około 125 mg/dl.⁵

Różnice farmakokinetyczne związane z płcią

W przeprowadzonych badaniach nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic w aktywności fibrynogenu pomiędzy pacjentami płci męskiej i żeńskiej, co wskazuje na brak konieczności dostosowywania dawki ze względu na płeć.⁶

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Właściwości farmakokinetyczne produktu Fibryga badano również w populacji pediatrycznej. Dane dla młodzieży w wieku od 12 do poniżej 18 lat pochodzą z badania FORMA-02. W analizie zgodnej z protokołem (PP) zaobserwowano niewielką różnicę w zakresie okresu półtrwania pomiędzy młodzieżą (n=5) a dorosłymi (n=16), który wynosił odpowiednio 72,8 ± 16,5 godz. u nastolatków w porównaniu z 76,9 ± 26,1 godz. u dorosłych. Klirens był niemal identyczny w obu grupach wiekowych, wynosząc odpowiednio 0,68 ± 0,18 ml/h/kg u młodzieży oraz 0,66 ± 0,21 ml/h/kg u dorosłych.⁷

Badania farmakokinetyczne kontynuowano w ramach badania FORMA-04, które objęło 13 dzieci poniżej 12 roku życia z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia). Każdy pacjent otrzymał pojedynczą dawkę dożylną 70 mg/kg produktu Fibryga. Mediana narastającego odzysku in vivo w tej grupie wiekowej wyniosła 1,4 mg/dl (zakres 1,3-2,1 mg/dl) zwiększenia na mg/kg podanej dawki.⁸

Parametry farmakokinetyczne w populacji pediatrycznej poniżej 12 roku życia przedstawiono w poniższej tabeli:

* Obliczono u 10 spośród 13 pacjentów z powodu niewystarczającej liczby oznaczalnych wartości u 3 pacjentów.
IVR = odzysk in vivo; Cmax = maksymalne stężenie w osoczu; AUCnorm = pole powierzchni pod krzywą znormalizowane względem podanej dawki; SD = odchylenie standardowe.⁹

Różnice farmakokinetyczne pomiędzy populacjami pediatrycznymi

Porównując parametry farmakokinetyczne między dziećmi poniżej 12 roku życia a młodzieżą i dorosłymi, można zaobserwować pewne różnice. U dzieci poniżej 12 roku życia okres półtrwania jest nieco krótszy (63,3 ± 12,0 godz.), maksymalne stężenie w osoczu jest niższe (107,2 ± 16,8 mg/dl), a klirens nieznacznie wyższy (0,8 ± 0,2 ml/h/kg) w porównaniu z młodzieżą i dorosłymi. Wartości te sugerują pewien wpływ wieku na farmakokinetykę fibrynogenu, jednak różnice te nie są na tyle znaczące, by wymagały istotnych modyfikacji dawkowania w różnych grupach wiekowych.¹⁰