fibrynogen ludzki
Fibrynogen ludzki jest białkiem osocza krwi o masie cząsteczkowej około 340 kDa, syntetyzowanym głównie w wątrobie. Odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi jako prekursor fibryny – białka tworzącego sieć stabilizującą skrzep.
W procesie hemostazy fibrynogen przekształcany jest w fibrynę pod wpływem trombiny, która odcina fragmenty fibrynopeptydów A i B. Powstałe monomery fibryny ulegają polimeryzacji, tworząc włókna stabilizowane przez czynnik XIII. Prawidłowe stężenie fibrynogenu w osoczu wynosi 2-4 g/l.
Fibrynogen ludzki jest stosowany jako preparat leczniczy w stanach niedoboru tego białka, w masywnych krwotokach, zaburzeniach krzepnięcia oraz podczas zabiegów chirurgicznych związanych z dużą utratą krwi. Preparaty fibrynogenu ludzkiego są produkowane z osocza dawców i poddawane procesom inaktywacji wirusów.
Diagnostycznie oznaczanie poziomu fibrynogenu ma znaczenie w ocenie funkcji wątroby, rozpoznawaniu DIC (rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), stanów zapalnych oraz monitorowaniu terapii przeciwzakrzepowej. Zarówno niedobór, jak i nadmiar fibrynogenu mogą prowadzić do zaburzeń hemostazy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Czynnik XIII ludzki, obecny w klejach fibrynowych ARTISS i TISSEEL w stężeniach 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim. Bezpieczeństwo stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży oraz laktację. Badania na zwierzętach są niewystarczające lub nieprzeprowadzone, co ogranicza ocenę ryzyka. Istotne jest również uwzględnienie potencjalnego ryzyka zakażenia parwowirusem B19, które może mieć poważne konsekwencje dla płodu. Z tego względu stosowanie tych produktów u kobiet ciężarnych i karmiących powinno być rozważane jedynie w sytuacjach wyraźnej konieczności medycznej, z dokładną oceną stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka.
- Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa fibrynogenu ludzkiego jako substancji czynnej są ograniczone, głównie ze względu na jego pochodzenie i specyfikę działania miejscowego. Badania toksyczności pojedynczej dawki, przeprowadzone na produktach zawierających fibrynogen, takich jak Riastap i TISSEEL Lyo, nie wykazały istotnej toksyczności ani zagrożeń dla zdrowia. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono toksyczności ostrej po podaniu fibrynogenu w dawkach typowych dla tych preparatów. Ze względu na immunogenność białka ludzkiego u zwierząt laboratoryjnych, badania toksyczności przewlekłej, mutagenności i rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie są stosowane, jednak testy in vitro dla TISSEEL Lyo nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, badania zgodności biologicznej wykazały dobrą tolerancję roztworu białek klejących, w tym fibrynogenu, na ludzkich fibroblastach, bez efektu cytotoksycznego.
badanie in vitro, bezpieczeństwo farmakologiczne, białka heterologiczne, działanie mutagenne, efekt cytotoksyczny, fibrynogen ludzki, immunogenność, inaktywacja wirusów, mutagenność, przeciwciała heterofilne, rakotwórczość, stymulacja immunologiczna, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Riastap 1 g
Koncentrat fibrynogenu ludzki Riastap, będący fizjologicznym składnikiem krwi, nie wykazuje szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka, co potwierdzają dostępne dane kliniczne, mimo braku kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych. Preparat może być stosowany w sytuacjach klinicznych wymagających suplementacji fibrynogenu, zwłaszcza w powikłaniach położniczych. Fibrynogen podlega naturalnym procesom katabolicznym organizmu, co teoretycznie eliminuje ryzyko negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Artiss –
Produkt leczniczy ARTISS, będący klejem do tkanek, składa się z dwóch komponentów: roztworu białek klejących zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml) i aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml) oraz roztworu trombiny ludzkiej (4 j.m./ml) z chlorkiem wapnia dwuwodnym (40 μmol/ml). Po zmieszaniu, w zależności od objętości, gotowy preparat zawiera od 45,5 mg do 455 mg fibrynogenu, od 1500 KIU do 15000 KIU aprotyniny oraz czynnik XIII ludzki w ilościach 0,6–5 j.m./ml, co wpływa na właściwości krzepnięcia. ARTISS jest podawany miejscowo, w kontrolowanych warunkach przez wykwalifikowany personel, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu, co może wynikać z ograniczonej ilości stosowanego leku oraz specyfiki jego aplikacji.
aprotynina syntetyczna, ARTISS, białka klejące, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII ludzki, działanie niepożądane, farmakoterapia, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, klej fibrynowy, nadzór nad bezpieczeństwem, przedawkowanie leku, trombina ludzka, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fibryga 1 g
Fibryga to preparat zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, który po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań osiąga stężenie około 20 mg/ml. Produkt jest przeznaczony do stosowania pod ścisłym nadzorem specjalisty w leczeniu zaburzeń krzepnięcia, a dawkowanie i czas terapii są dostosowywane indywidualnie w zależności od ciężkości zaburzenia, lokalizacji i intensywności krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta. Kluczowe jest monitorowanie stężenia fibrynogenu w osoczu, szczególnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, aby utrzymać stężenie docelowe na poziomie 1 g/l do osiągnięcia hemostazy oraz powyżej 0,5 g/l do czasu zagojenia rany. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży oblicza się według wzoru: Dawka (mg/kg) = [stężenie docelowe (g/l) – stężenie oznaczone (g/l)] × 0,018, natomiast u dzieci poniżej 12 lat stosuje się współczynnik 0,014.
afibrynogenemia, ciężki krwotok, epizod krwawienia, fibrynogen ludzki, hemostaza, hipofibrynogenemia, infuzja dożylna, nabyty niedobór fibrynogenu, okres półtrwania, parametry krzepnięcia, produkt leczniczy, profilaktyka krwawienia, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, stężenie fibrynogenu, terapia profilaktyczna, terapia zastępcza, woda do wstrzykiwań, wrodzony niedobór fibrynogenu, zabieg chirurgiczny, zaburzenie hemostatyczne, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibryga 1 g
Produkt leczniczy Fibryga, zawierający fibrynogen ludzki w dawce 1 g po rekonstytucji do stężenia około 20 mg/ml, przeszedł kompleksową ocenę bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. Badania farmakologiczne skoncentrowały się na wpływie na układ krążenia oraz potencjale trombogennym, w tym testie Wesslera, gdzie nie wykazano działania trombogennego nawet przy wysokich dawkach do 400 mg/kg masy ciała. Dodatkowo, badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą oraz tolerancję miejscową nie wykazały istotnych działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa produktu przed rozpoczęciem badań klinicznych u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka leku, działanie trombogenne, fibrynogen ludzki, lek biologiczny, osocze dawców, potencjał zakrzepowy, powikłania zakrzepowe, test Wesslera, test zastoju żylnego, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, układ krążenia - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Działania niepożądane
Czynnik XIII ludzki, obecny w kleju fibrynowym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi istotny składnik preparatu. Jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym rzadkich, ale potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktycznych i szoku anafilaktycznego, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Objawy obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardię, tachykardię, duszność, pokrzywkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia czucia. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z uczuleniem na aprotyninę lub przy powtarzanym stosowaniu preparatu. Ponadto, niezamierzone podanie donaczyniowe może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC czy zator powietrzny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas aplikacji.
bradykardia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik XIII ludzki, duszność, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Interakcje leku – Artiss –
Produkt leczniczy ARTISS, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), trombinę ludzką (4 j.m./ml), chlorek wapnia dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6–5 j.m./ml), nie był poddany oficjalnym badaniom interakcji, jednak ze względu na właściwości białkowe preparatu istnieje ryzyko denaturacji fibrynogenu i trombiny przez substancje takie jak alkohol, jodyna oraz metale ciężkie, powszechnie obecne w roztworach odkażających. Denaturacja ta prowadzi do zmniejszenia skuteczności kleju tkankowego, zaburzenia polimeryzacji fibryny oraz osłabienia adhezji, co może skutkować niepowodzeniem procedury zamknięcia rany. W związku z tym konieczne jest dokładne usunięcie wszelkich pozostałości tych substancji z pola operacyjnego przed aplikacją ARTISS, aby zachować pełną funkcjonalność preparatu.
alkohol etylowy, antykoagulant, aplikacja produktu leczniczego, aprotynina syntetyczna, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII, denaturacja białek, farmaceuta kliniczny, fibrynogen ludzki, heparyna, interakcja ogólnoustrojowa, klej tkankowy, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, płytki krwi, pole operacyjne, polimeryzacja fibryny, roztwór odkażający, streptokinaza, trombina ludzka, zamknięcie rany