delirium
Delirium to nagły stan zaburzenia świadomości charakteryzujący się zaburzeniami uwagi, postrzegania i myślenia, który rozwija się w krótkim czasie i ma tendencję do fluktuacji w ciągu dnia. Jest to poważny zespół neuropsychiatryczny, często występujący u pacjentów hospitalizowanych, szczególnie w wieku podeszłym.
Patofizjologia delirium nie jest w pełni poznana, ale wiąże się z zaburzeniami neuroprzekaźnictwa, stanem zapalnym, stresem oksydacyjnym i zaburzeniami przepływu mózgowego. Do głównych czynników ryzyka należą: podeszły wiek, wcześniejsze zaburzenia poznawcze, poważne choroby somatyczne, operacje (zwłaszcza ortopedyczne i kardiochirurgiczne), polipragmazja oraz odstawienie substancji psychoaktywnych.
Klinicznie wyróżnia się trzy podtypy delirium: hiperaktywne (pobudzenie, omamy, urojenia), hipoaktywne (senność, spowolnienie) oraz mieszane. Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych (np. DSM-5, ICD-10) oraz narzędziach przesiewowych jak CAM (Confusion Assessment Method) czy 4AT. Leczenie obejmuje identyfikację i eliminację przyczyn, optymalizację warunków środowiskowych oraz w wybranych przypadkach farmakoterapię, głównie lekami przeciwpsychotycznymi w niskich dawkach.
Delirium wiąże się z poważnymi konsekwencjami, w tym wydłużonym pobytem w szpitalu, zwiększonym ryzykiem instytucjonalizacji, pogorszeniem funkcji poznawczych i wyższą śmiertelnością. Profilaktyka oparta na wielokierunkowych interwencjach niefarmakologicznych może istotnie zmniejszyć częstość występowania delirium u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzaran 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny (lek Olanzaran) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od uspokojenia polekowego do śpiączki. Rzadziej (<10%) występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa i zachłyśnięcie, a także wahania ciśnienia tętniczego. Zaburzenia rytmu serca pojawiają się u <2% pacjentów i mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Zgony odnotowano nawet po dawkach <450 mg, choć zdarzają się pełne powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
agresywność, akatyzja, arytmia, beta-agonista, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, leki wazoaktywne, monitorowanie czynności życiowych, nadciśnienie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, receptory beta-adrenergiczne, resuscytacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, swoista odtrutka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wsparcie wentylacyjne, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Dimenhydramina – Działania niepożądane
Dimenhydramina, lek przeciwhistaminowy I generacji, stosowany jest głównie w terapii objawów choroby lokomocyjnej oraz zaburzeń przedsionkowych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują senność (około 8% pacjentów) oraz suchość w jamie ustnej (około 5%), które mają zwykle łagodny i przejściowy charakter. W zakresie układu nerwowego obserwuje się często senność, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy, a rzadziej drgawki i parestezje. Szczególną uwagę należy zwrócić na paradoksalne reakcje pobudzenia, zwłaszcza u dzieci, manifestujące się bezsennością, niepokojem i drżeniem. Działania niepożądane dotyczą także układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca), wzroku (zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, pogorszenie jaskry zamykającego się kąta) oraz hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna). Występują również reakcje skórne, w tym wysypka i złuszczające zapalenie skóry.
agranulocytoza odwracalna, amnezja, bezsenność, biegunka, blok serca, ból głowy, choroba lokomocyjna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cynaryzyna, delirium, dimenhydramina, drgawki, dyspepsja, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, ekstrasystolia, fotowrażliwość, jaskra zamykającego się kąta, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalna pobudliwość, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, przerost prostaty, reakcja alergiczna skórna, senność, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tachykardia, układ krwiotwórczy, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przedsionkowe, zależność lekowa, zaparcie, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapina Aurobindo zawierającego 7,5 mg substancji czynnej na tabletkę, stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy i oddechowy. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej (<10%) mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, wahania ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca (<2%). W najcięższych przypadkach możliwe jest zatrzymanie krążenia i oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzały się pełne powroty do zdrowia po dawkach sięgających 2 g olanzapiny.
agresywność, akatyzja, arytmia, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyzartria, hipertermia, hipoksja, kwasica oddechowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, olanzapina, omam, pobudzenie, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, toksykologia kliniczna, urojenie, węgiel aktywny, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Stada 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami toksycznymi zaczynającymi się już od 450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g. Klinicznie objawia się szerokim spektrum symptomów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (obniżony poziom świadomości, dyzartria, objawy pozapiramidowe, drgawki), układ krążenia (częstoskurcz, arytmie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zatrzymanie krążenia) oraz układ oddechowy (depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zatrzymanie oddychania). Często (>10%) występują objawy takie jak sedacja, sztywność mięśniowa, pobudzenie psychoruchowe i częstoskurcz, natomiast rzadziej obserwuje się złośliwy zespół neuroleptyczny, delirium czy zatrzymanie krążenia. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe.
biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, halucynacje, hipertermia, hipotonia, lek psychiatryczny, monitoring kliniczny, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zopridoxin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zopridoxin, stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnego monitorowania. Dawki przekraczające 450 mg mogą prowadzić do ciężkich powikłań, w tym śmiertelnych, choć odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g. Obraz kliniczny obejmuje bardzo częste objawy (>10%) takie jak częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz rzadziej (<2%) zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach zatrzymanie krążenia i oddychania.
benzodiazepiny, bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, napad padaczkowy, objawy pozapiramidowe, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor alfa-adrenergiczny, resuscytacja, śpiączka, tachyarytmia, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Przeciwwskazania stosowania
Opipramol, trójpierścieniowy lek przeciwlękowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na opipramol lub inne trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (dotyczy preparatów Apropol, Pramolan, Sympramol), a także na składniki pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (1,90 mg w Apropolu, 0,84 mg w Pramolanie, 48 mg w Sympramolu). Opipramol jest przeciwwskazany w ostrych zatruciach (alkohol, leki nasenne, przeciwbólowe, psychotropowe), ostrym delirium, ostrym zatrzymaniu moczu oraz w schorzeniach układu moczowo-płciowego, takich jak rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu i nieleczona jaskra z wąskim kątem przesączania, ze względu na działanie antycholinergiczne leku. Niedrożność jelita porażenna oraz zaburzenia przewodzenia w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym serca (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, rozproszone nadkomorowe i komorowe zaburzenia przewodzenia) również stanowią bezwzględne przeciwwskazania, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań, w tym wydłużenia odstępu QT i arytmii.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, delirium, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, opipramol, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, retencja moczu, wydłużenie QT, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zatrucie alkoholem, zatrucie lekami nasennymi, zatrucie lekami przeciwbólowymi, zatrucie lekami psychotropowymi, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren 15 mg
Olanzapina w dawkach 15 mg i 20 mg, stosowana w formie tabletek powlekanych Zolafren, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania ≥1% u pacjentów dorosłych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała oraz podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Występują także działania niepożądane ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia), a także objawy przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia widzenia). Przedawkowanie olanzapiny może prowadzić do poważnych objawów, takich jak częstoskurcz, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki), delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa oraz zaburzenia rytmu serca, a dawki rzędu 450 mg mogą być śmiertelne. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się na płukaniu żołądka, podaniu węgla aktywowanego (redukcja biodostępności o 50-60%) oraz intensywnym monitorowaniu funkcji życiowych, z wykluczeniem stosowania sympatykomimetyków beta-agonistycznych.
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, arytmia serca, biodostępność olanzapiny, ciężka reakcja skórna, cukromocz, cukrzyca polekowa, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, działanie hiperglikemizujące, działanie przeciwcholinergiczne, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, przedawkowanie olanzapiny, przyrost masy ciała, śpiączka, sztywność mięśniowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia poznawcze, zachłyśnięcie, zapalenie wątroby, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ZolpiGen
Lek ZolpiGen zawierający 10 mg zolpidemu winianu jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności, z zalecanym czasem terapii nieprzekraczającym 4 tygodni, łącznie z okresem stopniowego odstawiania. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć i leczyć przyczynę bezsenności, a w przypadku utrzymywania się objawów po 7-14 dniach wskazana jest dalsza diagnostyka w kierunku chorób podstawowych. Zolpidem, jako lek o działaniu podobnym do benzodiazepin o krótkim czasie działania, może prowadzić do rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów z chorobami psychicznymi, historią uzależnień lub nadużywających substancji psychoaktywnych. Nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny z objawami takimi jak ból głowy, lęk, bezsenność, a w cięższych przypadkach delirium, omamy czy napady drgawek, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
allodynia, benzodiazepiny, bezsenność, bezsenność z odbicia, ból głowy, ból mięśniowy, choroba organiczna, delirium, depersonalizacja, derealizacja, dezorientacja, fotofobia, hiperakuzja, koszmar senny, lęk, lek opioidowy, napad drgawkowy, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, przeczulica słuchowa, psychoza, somnambulizm, tolerancja lekowa, urojenie, uzależnienie, zaburzenie psychiczne, zaburzenie zachowania, zespół odstawienia, zolpidem winian - Leksykon substancji czynnych
Atropina – Przedawkowanie
Atropina, będąca alkaloidem tropanowym o działaniu przeciwcholinergicznym, może wywołać poważne zatrucie przy przedawkowaniu, z dawkami śmiertelnymi wynoszącymi około 100 mg u dorosłych oraz 10 mg, a nawet 2 mg u dzieci. Objawy zatrucia obejmują zarówno efekty obwodowe, takie jak suchość błon śluzowych, tachykardia, nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriasis), hipertermię i zatrzymanie moczu, jak i objawy ośrodkowego układu nerwowego (OUN), począwszy od pobudzenia (nerwowość, omamy, delirium) do depresji (senność, drgawki, śpiączka, niewydolność oddechowa i krążeniowa). Charakterystyczna jest duża zmienność indywidualna w odpowiedzi na atropinę, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u dzieci i w przypadku preparatów okulistycznych, gdzie przedawkowanie może nastąpić przez nadmierne wchłonięcie do krążenia ogólnego lub przypadkowe spożycie.
alkaloid tropanowy, ataksja, atropinum sulfuricum, delirium, diplopia, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fotofobia, hipertermia, inhibitor cholinoesterazy, mydriasis, neostygmina, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie atropiny, retencja moczu, siarczan atropiny, śpiączka, tachykardia, toksyczność atropiny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alcreno 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej preparatu Alcreno) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów klinicznych, takich jak nasilona senność i sedacja, tachykardia (>100 uderzeń/min), niedociśnienie (często ortostatyczne), efekty antycholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT w EKG, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, majaczenie, śpiączka, a w skrajnych przypadkach zgon. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują blokadę receptorów histaminowych H₁, α₁-adrenergicznych, muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe kardiomiocytów, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi, u których ryzyko powikłań jest istotnie podwyższone.
choroba sercowo-naczyniowa, delirium, depresja oddechowa, dopamina, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, receptor alfa, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor α1-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, torsade de pointes, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolafren 20 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą zwiększać klirens olanzapiny, obniżając jej stężenia w osoczu, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej korekty dawki. Inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina, znacząco podnoszą stężenia olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co wskazuje na konieczność rozważenia redukcji dawki początkowej. Węgiel aktywny obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany z co najmniej 2-godzinnym odstępem. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi (glin, magnez), cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawkowania.
adrenalina, agonista dopaminy, aktywność beta-agonistyczna, alkohol etylowy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, diazepam, dopamina, drgawka, dyzartria, farmakokinetyka olanzapiny, fluoksetyna, fluwoksamina, indukcja CYP1A2, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lek przeciwparkinsonowski, lek zobojętniający kwas solny, lit, objaw pozapiramidowy, olanzapina, ortostatyczny spadek ciśnienia, otępienie, palenie tytoniu, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walpronian, warfaryna, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolafren-Swift, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od 450 mg, choć obserwowano przeżycia po dawkach do około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Klinicznie istotne są także delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, niestabilność ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie i wydłużenie QT. Zatrzymanie krążenia i oddychania wymaga natychmiastowej resuscytacji i jest potencjalnie śmiertelne.
adrenalina, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, śpiączka, substancja czynna, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ krążenia oraz funkcje życiowe. Najczęściej obserwowane objawy (>10% przypadków) to tachykardia (>100 uderzeń/min), pobudzenie psychoruchowe i agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do głębokiej śpiączki. Rzadziej (<10%) mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, niestabilne zaburzenia ciśnienia tętniczego, a także arytmie (<2%) i zatrzymanie krążenia i oddychania, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. W piśmiennictwie opisano zgony po dawce 450 mg olanzapiny, jednak odnotowano także przeżycia po dawkach około 2 g, co podkreśla indywidualną zmienność wrażliwości oraz znaczenie szybkiej interwencji medycznej.
akatyzja, arytmia serca, biodostępność, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hiperkapnia, hipertermia, hipoksja, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, receptor cholinergiczny, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, w tym tachykardii, pobudzenia, dyzartrii, objawów pozapiramidowych oraz obniżenia poziomu świadomości, występujących u ponad 10% pacjentów. Dodatkowo mogą pojawić się delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia oddechowe i ciśnienia tętniczego, a także arytmie (<2% przypadków), zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne wahają się od 450 mg, przy których odnotowano zgony, do około 2 g, po których odnotowano przeżycia. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie funkcji życiowych, zwłaszcza układu krążenia, jest kluczowe dla poprawy rokowania.
adrenalina, arytmia, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, hipertermia, hipoksja, lek neuroleptyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, olanzapin, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia oddechowe, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nasileniem działań farmakologicznych leku, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Typowe manifestacje kliniczne obejmują senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie (często ortostatyczne), działanie przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, rabdomiolizę, depresję oddechową, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączkę, a w najcięższych przypadkach zgon. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest zwiększone. Monitorowanie EKG oraz parametrów życiowych jest niezbędne, a wartości takie jak odstęp QT powinny być ściśle kontrolowane.
blokada receptorów alfa, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, interwencja medyczna, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, morfologia krwi, napad padaczkowy, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, saturacja krwi, sedacja, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zylena 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zylena (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), stanowi poważne zagrożenie dla życia, z przypadkami śmiertelnymi po dawkach ≥450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy kliniczne są wieloukładowe i obejmują bardzo częste: częstoskurcz, pobudzenie/agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (sedacja do śpiączki). Znaczące objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i zatrzymanie krążenia. Arytmie występują rzadziej (<2%).
arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, substancja czynna, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zylena - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine +pharma 10 mg
Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych należą senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia oraz podwyższone poziomy prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Występują także objawy neurologiczne, takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza, a także niedociśnienie ortostatyczne i objawy antycholinergiczne. Istotne są zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Olanzapina wpływa na metabolizm, prowadząc do hiperglikemii, hipercholesterolemii i hipertriglicerydemii, co może skutkować rozwojem lub zaostrzeniem cukrzycy, a w skrajnych przypadkach kwasicą ketonową lub śpiączką. Ponadto, lek może wywoływać hiperprolaktynemię z objawami ze strony układu rozrodczego oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, wydłużenie QTc, częstoskurcz komorowy, migotanie komór i żylna choroba zakrzepowo-zatorowa.
akatyzja, astenia, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, delirium, depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotermia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zachłyśnięcie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienny noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Amnezja – Epidemiologia
Amnezja to zaburzenie pamięci obejmujące utratę zdolności przywoływania informacji lub tworzenia nowych wspomnień, spowodowane różnorodnymi czynnikami, w tym urazami mózgu i chorobami. Przejściowa amnezja globalna (TGA) charakteryzuje się nagłym ograniczeniem pamięci anterogradowej i retrogradowej, z roczną zapadalnością od 3,4 do 10,4 na 100 000 osób, wzrastającą do 23,5-32 na 100 000 w populacji powyżej 50 lat. TGA najczęściej dotyka osoby w wieku 50-80 lat, z szczytem zapadalności między 60 a 70 rokiem życia, i wykazuje różnice geograficzne w częstości występowania. Czynniki wyzwalające różnią się płciowo: u mężczyzn dominują czynniki fizyczne, u kobiet emocjonalne. Nawrót TGA jest rzadki, z rocznym wskaźnikiem od 2,9% do 26,3%. Migrena zwiększa ryzyko TGA (iloraz ryzyka 2,48-5,98), a najczęstsze wyzwalacze to wysiłek fizyczny, stres emocjonalny oraz zmiany temperatury. Amnezja dysocjacyjna, często niedodiagnozowana, dotyka 1,0-2,6% populacji i jest częstsza u kobiet, zwykle pojawiając się w późnej adolescencji i wczesnej dorosłości. Fuga dysocjacyjna, podtyp amnezji dysocjacyjnej, charakteryzuje się nagłymi podróżami i amnezją dotyczącą epizodu, z rozpowszechnieniem około 0,2%.
amnezja, amnezja dysocjacyjna, amnezja immunologiczna, amnezja następcza, amnezja przejściowa globalna, amnezja wsteczna, choroba Alzheimera, choroba niedokrwienna serca, delirium, fuga dysocjacyjna, hiperlipidemia, łagodne zaburzenie poznawcze, migrena, niedokrwienie hipokampa, padaczka skroniowa, przejściowa amnezja globalna, udar niedokrwienny, uraz mózgu, utrata pamięci, wstrząśnienie mózgu, zapadalność na TGA, zespół Korsakowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranofren 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Ranofren, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (≥1/10) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej obserwuje się delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki śmiertelne są trudne do określenia; zgony odnotowano po dawce ≥450 mg, podczas gdy pełne wyzdrowienie opisano po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji na lek.
akatyzja, beta-agoniści, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olzapin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestujące się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz >10%, zaburzenia rytmu <2%), ośrodkowego układu nerwowego (obniżony poziom świadomości >10%, delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny) oraz układu oddechowego (depresja oddechowa, zachłyśnięcie). Dawki przekraczające 450 mg jednorazowo mogą prowadzić do zgonu. Objawy pozapiramidowe (>10%) oraz zaburzenia mowy (dyzartria >10%) są również często obserwowane. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym zatrzymania krążenia i oddychania.
akatyzja, arytmia, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyskinezy, dyzartria, działanie niepożądane, hipertermia, hipoksja, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, omam, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketrel 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg), prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, co może skutkować poważnymi zaburzeniami klinicznymi. Dominującymi objawami są senność i uspokojenie wynikające z działania sedatywnego na OUN, a także zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak częstoskurcz i niedociśnienie tętnicze, które mogą być szczególnie groźne u pacjentów z chorobami serca. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, napady drgawkowe, stan padaczkowy, rabdomiolizę z ryzykiem niewydolności nerek, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia poznawcze (splątanie, delirium, pobudzenie psychoruchowe). Najcięższe zatrucia mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, delirium, dopamina, działanie antycholinergiczne, efekt farmakologiczny, elektrokardiogram, epinefryna, fizostygmina, hiperkapnia, hipoksemia, kanał jonowy, Ketrel, kinaza kreatynowa, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, mioglobina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Kabi 500 mg
Meropenem Kabi, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawiera meropenem trójwodny i jest stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Analiza 5026 zastosowań u 4872 pacjentów wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności i wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych dominowały trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu reakcji, takich jak anafilaksja, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), drgawki oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna). Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią, często wywołane przez Clostridioides difficile, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i leczenia celowanego.
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, delirium, drgawki, drożdżyca jamy ustnej, drożdżyca pochwy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, meropenem trójwodny, mocznik, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytemia, trombocytoza, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pamyl 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg w formie tabletek dojelitowych wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku ich podwyższenia – przerwanie terapii. Lek może maskować objawy nowotworu żołądka, dlatego przy wystąpieniu objawów alarmowych (np. znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia przełykania, wymioty krwią, niedokrwistość, smoliste stolce) wskazana jest diagnostyka onkologiczna. Pantoprazol nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV zależnymi od kwaśnego pH żołądka (np. atazanawir) ze względu na ryzyko obniżenia ich biodostępności. Długotrwała terapia może prowadzić do niedoboru witaminy B12, zwłaszcza u pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona lub innymi czynnikami ryzyka, co wymaga monitorowania poziomu witaminy i ewentualnej suplementacji.
achlorhydria, anemia, arytmia komorowa, bakteria Campylobacter, bakteria Salmonella, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, delirium, digoksyna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, melena, nowotwór żołądka, pantoprazol, podostry skórny toczeń rumieniowaty, tężyczka, utrata masy ciała, witamina B12, wrzód żołądka, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona, złamanie biodra - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami ostrymi od 450 mg do około 2 g doustnie, które mogą prowadzić do zgonu lub ciężkich powikłań. Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują tachykardię (>10%), pobudzenie/agresywność (>10%), dyzartrię (>10%), objawy pozapiramidowe (>10%), obniżony poziom świadomości (>10%) od sedacji do śpiączki, a także potencjalnie zagrażające życiu stany, takie jak delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Występuje szerokie spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, akatyzja, arytmia, biodostępność, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, Olanzapin Krka, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine APC 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, nawet w dawkach rzędu 450 mg, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym zgonu, choć odnotowano przeżycia po dawkach około 2 g. Objawy przedawkowania obejmują bardzo częste zaburzenia takie jak częstoskurcz, pobudzenie, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, które mogą prowadzić do zapaści krążeniowej, urazów, depresji oddechowej i aspiracji. Mniej częste, ale istotne klinicznie objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Kompleksowy obraz kliniczny wymaga natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji sercowo-naczyniowych, neurologicznych oraz oddechowych.
bradyarytmia, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, hipoksemia, kwasica oddechowa, leczenie objawowe, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie EKG, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność wielonarządowa, objawy neurologiczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, równowaga elektrolitowa, tachyarytmia, węgiel aktywny, wentylacja płucna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Wskazania do stosowania
Promazyna, jako neuroleptyk z grupy leków przeciwpsychotycznych, znajduje zastosowanie przede wszystkim w krótkotrwałym leczeniu wspomagającym umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia psychoruchowego. Terapia powinna być prowadzona jako element szerszej strategii terapeutycznej, z uwzględnieniem przyczynowego leczenia zaburzeń psychicznych. Drugim kluczowym wskazaniem jest leczenie pobudzenia i niepokoju u pacjentów geriatrycznych, szczególnie w kontekście zespołów otępiennych, zaburzeń psychotycznych związanych z wiekiem oraz delirium. W populacji osób starszych promazyna jest preferowana ze względu na korzystniejszy profil bezpieczeństwa w porównaniu z innymi neuroleptykami o silniejszym działaniu.
chlorowodorek, choroba Alzheimera, delirium, leczenie wspomagające, lek przeciwpsychotyczny, otępienie naczyniowe, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, Promazin, Promazine, promazyna, tabletka drażowana, tabletka powlekana, zaburzenie adaptacyjne, zaburzenie psychotyczne, zespół otępienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine +pharma 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w tabletkach 5 mg i 10 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Do bardzo częstych objawów (≥1/10) należą częstoskurcz (>100/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie i niedociśnienie) oraz zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Najcięższym powikłaniem jest zatrzymanie krążenia i oddychania, które może skutkować zgonem. Opisano zgony po dawkach jednorazowych do 450 mg, choć zdarzają się powroty do zdrowia po dawkach około 2 g, co wskazuje na indywidualne różnice w tolerancji i współistniejące czynniki ryzyka.
adrenalina, akatyzja, arytmia, aspiracja treści żołądkowej, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipowentylacja, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico XR 150 mg
Trittico XR (chlorowodorek trazodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działanie przeciwdepresyjne z komponentą uspokajającą, jednakże leczenie może wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi o częstości występowania określonej jako „nieznana”. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Wśród poważnych powikłań wymienia się zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie serca (w tym torsade de pointes z wydłużeniem odstępu QT), priapizm oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Monitorowanie parametrów hematologicznych jest wskazane ze względu na możliwość agranulocytozy, trombocytopenii, leukopenii i innych nieprawidłowości krwi. U pacjentów z chorobami serca konieczna jest kontrola rytmu serca ze względu na ryzyko niemiarowości i groźnych arytmii.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, delirium, dezorientacja, drgawka, drgawka kloniczna, drżenie, duszność, dystonia, działanie przeciwdepresyjne, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, koszmar senny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedokrwistość, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, omam, omdlenie, palpitacja, parestezja, porażenna niedrożność jelita, priapizm, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, Trittico XR, trombocytopenia, urojenie, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Stilnox
Przed rozpoczęciem terapii zolpidemem (Stilnox) należy wykluczyć i leczyć przyczyny bezsenności, a jeśli objawy utrzymują się powyżej 7-14 dni, wskazana jest diagnostyka pierwotnych zaburzeń psychicznych lub somatycznych. Zolpidem jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko depresji oddechowej i encefalopatii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami, stosując najmniejsze skuteczne dawki i monitorując objawy depresji oddechowej. U osób starszych i osłabionych zaleca się dawki zredukowane. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy (23,5% vs 1,5% placebo), bóle głowy (12,5% vs 9,2%) i omamy (7,4% vs 0%).
ADHD, benzodiazepiny, bezsenność z odbicia, delirium, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dysfagia, encefalopatia, kanał hERG, lek nasenny, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, omamy, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, reakcja paradoksalna, sedacja, somnambulizm, stan splątania, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychoruchowe, zaburzenie psychiczne, zespół odstawienny, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy, zolpidem - Leksykon leków
Działania niepożądane – ZolpiGen 10 mg
Stosowanie leku ZolpiGen wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki leku. Najczęściej występują one w ciągu godziny po podaniu, zwłaszcza gdy pacjent nie udaje się bezpośrednio na spoczynek. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zaburzeń chodu, upadków oraz działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego. Do najczęstszych działań należą zakażenia dróg oddechowych, zaburzenia psychiczne (np. omamy, pobudzenie, koszmary senne, depresja), zaburzenia poznawcze (niepamięć wsteczna i następcza), senność, bóle głowy, zawroty głowy, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha. ZolpiGen może również powodować hepatotoksyczność, objawiającą się podwyższeniem enzymów wątrobowych oraz uszkodzeniem komórek wątroby o charakterze cholestatycznym lub mieszanym.
amnezja, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, delirium, depresja, depresja oddechowa, diplopia, drżenie, enzymy wątrobowe, euforia, koszmar senny, nadpotliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parasomnia, pobudzenie, POChP, pokrzywka, psychoza, senność, somnambulizm, splątanie, świąd, tolerancja lekowa, układ pokarmowy, uszkodzenie wątroby, uzależnienie, winian zolpidemu, wymioty, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia poznawcze, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon chorób i schorzeń
Dur brzuszny – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dur brzuszny, obejmujący dur epidemiczny (Rickettsia prowazekii), endemiczny (Rickettsia typhi) oraz krzewinkowy (Orientia tsutsugamushi), charakteryzuje się zróżnicowaną śmiertelnością w przypadku braku leczenia: odpowiednio około 20% (do 60% u osób starszych lub immunoniekompetentnych), niską śmiertelnością oraz medianą 6% (zakres 0-70%) dla duru krzewinkowego. Wprowadzenie antybiotykoterapii znacząco poprawia rokowanie, redukując śmiertelność do 3-4% w durze epidemiczny, zapewniając niemal całkowite wyleczenie w durze endemicznym oraz umożliwiając pełny powrót do zdrowia u większości pacjentów z duru krzewinkowego, choć opóźnione leczenie zwiększa ryzyko powikłań. Czas terapii antybiotykowej wynosi od 3 dni do 2 tygodni, zależnie od typu duru i odpowiedzi na leczenie.
antybiotykoterapia, azytromycyna, białko C-reaktywne, czynnik martwicy nowotworów alfa, DALY, delirium, doksycyklina, dur brzuszny, dur endemiczny, dur epidemiczny, dur krzewinkowy, hipoalbuminemia, objawy krwotoczne, Orientia tsutsugamushi, Rickettsia prowazekii, Rickettsia typhi, skala APACHE, tyfus, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci Faxigen XL (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej (>1/10) zgłaszane są nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. W zakresie układu nerwowego bardzo często występują zawroty głowy i ból głowy, a często sedacja, akatyzja, parestezje i drżenie. Rzadziej obserwuje się poważne stany, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki czy dystonia. Zaburzenia psychiczne obejmują często bezsenność, zmniejszenie libido, nerwowość, a także rzadziej manię, omamy i delirium. Istotne jest ryzyko myśli i zachowań samobójczych, szczególnie podczas leczenia lub po jego przerwaniu. W układzie sercowo-naczyniowym często występują kołatanie serca, tachykardia i nadciśnienie tętnicze, a rzadziej groźne arytmie, takie jak migotanie komór, częstoskurcz komorowy i wydłużenie odstępu QT. W układzie pokarmowym bardzo często pojawiają się nudności i suchość w ustach, a często zaparcia, wymioty i biegunka. Rzadko mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego i zapalenie trzustki.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, ból głowy, bruksizm, częstoskurcz komorowy, delirium, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nudności, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, sedacja, suchość w ustach, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Lekam 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów, w tym tachykardią (>100 uderzeń/min), pobudzeniem psychoruchowym, dyzartrią, objawami pozapiramidowymi (drżenie, sztywność mięśniowa, dystonia, akatyzja), obniżonym poziomem świadomości (od senności do śpiączki), delirium, drgawkami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, depresją oddechową, zachłyśnięciem, zaburzeniami ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz zaburzeniami rytmu serca (<2% przypadków). Najcięższym powikłaniem jest zatrzymanie krążenia i oddychania. Występują przypadki zgonów po jednorazowym przyjęciu dawki nieprzekraczającej 450 mg, jak i powroty do zdrowia po dawce około 2 g, co wskazuje na indywidualne różnice w odpowiedzi organizmu. Olanzapina dostępna jest w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5, 10, 15 i 20 mg, co jest istotne przy ocenie przyjętej dawki.
badanie EKG, biodostępność olanzapiny, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, intubacja, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skala Glasgow, śpiączka, śpiączka głęboka, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, stanowi poważny stan kliniczny o szerokim spektrum objawów wielonarządowych, w tym ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Najczęściej obserwowane objawy to częstoskurcz (>100 uderzeń/min), pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca. Zgon może nastąpić już po dawce około 450 mg, choć opisano także przeżycia po dawkach do 2 g, co podkreśla konieczność indywidualnego podejścia terapeutycznego i intensywnego monitorowania pacjenta.
adrenalina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, czynność elektryczna serca, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, drożność dróg oddechowych, dyzartria, EKG, elektrokardiografia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan kliniczny, stan neurologiczny, substancja czynna, układ krążenia, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 150 mg
Wenlafaksyna, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg i 225 mg (produkt Oriven), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze objawy (>1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są także zaburzenia psychiatryczne, takie jak bezsenność, stany splątania, depersonalizacja, nietypowe sny, nerwowość, obniżone libido oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w trakcie leczenia i po jego przerwaniu. Neurologicznie należy monitorować ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego, drgawek, dystonii oraz dyskinezy późnej. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się groźne arytmie (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór) oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, a także tachykardię, nadciśnienie tętnicze i kardiomiopatię stresową. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, pancytopenię, trombocytopenię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, delirium, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, mania, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudności, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine APC 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do licznych objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Zarejestrowano przypadki śmiertelne przy dawkach około 450 mg, choć odnotowano także przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy bardzo częste (>10%) obejmują częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartrię, różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy kliniczne to delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania.
adrenalina, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory beta, śpiączka, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promazine Hasco 50 mg
Promazine Hasco, zawierający 50 mg chlorowodorku promazyny w postaci tabletek powlekanych, jest neuroleptykiem stosowanym krótkotrwale jako leczenie wspomagające w umiarkowanym i ciężkim pobudzeniu psychoruchowym. Lek jest wskazany u pacjentów z nasilonymi objawami wzmożonej aktywności psychoruchowej, niepokoju oraz agresji, gdy inne metody terapeutyczne są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania. Szczególną grupą docelową są osoby w podeszłym wieku, u których promazyna pomaga kontrolować pobudzenie i niepokój związane z zaburzeniami neurodegeneracyjnymi, psychotycznymi lub stanami delirium. Preparat zawiera laktozę jednowodną, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
chlorowodorek promazyny, delirium, interwencja psychospołeczna, laktoza jednowodna, leczenie wspomagające, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, objawy pozapiramidowe, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, populacja geriatryczna, tabletka powlekana, technika behawioralna, terapia niefarmakologiczna, zaburzenie neurodegeneracyjne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olpinat 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, zwłaszcza w dawkach przekraczających 400 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów neurologicznych (pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, delirium, drgawki, śpiączka), kardiologicznych (częstoskurcz >10%, arytmie <2%, nadciśnienie lub niedociśnienie, zatrzymanie krążenia) oraz oddechowych (depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zatrzymanie oddychania). Złośliwy zespół neuroleptyczny jest istotnym klinicznie powikłaniem. Mimo że odnotowano zgony po dawkach około 450 mg, zdarzają się przypadki przeżycia po dawkach nawet do 2 g olanzapiny. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, z naciskiem na szybkie wdrożenie dekontaminacji przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany zmniejszający biodostępność o 50-60%), monitorowanie układu sercowo-naczyniowego (ciągłe EKG) oraz podtrzymywanie funkcji oddechowych, w tym wentylację mechaniczną w razie potrzeby.
adrenalina, akatyzja, aktywność beta-agonistyczna, arytmia, aspiracja treści pokarmowej, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dezorientacja, dopamina, dostępność biologiczna, drgawka, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, lek inotropowy, lek wazoaktywny, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, objaw kardiologiczny, objaw kliniczny, objaw neurologiczny, objaw pozapiramidowy, obniżony poziom świadomości, odtrutka, olanzapina, Olpinat, omam, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pramolan 50 mg
Pramolan, zawierający opipramolu dichlorowodorek w dawce 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do najczęstszych działań należą zmęczenie, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz uczucie zatkanego nosa. W układzie nerwowym obserwuje się zawroty głowy, senność, zaburzenia akomodacji, drżenie, bóle głowy, parestezje oraz w rzadkich przypadkach napady drgawkowe i zaburzenia motoryczne. Układ sercowo-naczyniowy może reagować niedociśnieniem, ortostatycznymi spadkami ciśnienia, tachykardią i palpitacjami, a w rzadkich przypadkach stanami zapaści i zaburzeniami przewodzenia. Często występują zaparcia, a rzadziej niedrożność jelit porażenna, nudności i wymioty. Wątroba może wykazywać okresowe zwiększenie aktywności enzymów, a po długotrwałym stosowaniu – ciężkie zaburzenia czynnościowe i żółtaczkę. Dodatkowo obserwuje się zmiany hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza), reakcje skórne, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia seksualne oraz metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała i pocenie się.
agranulocytoza, akatyzja, ataksja, delirium, dyskineza, hepatotoksyczność, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, napad drgawkowy mózgowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit porażenna, niewydolność serca, opipramolu dichlorowodorek, palpitacja, parametry funkcji wątroby, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polineuropatia, reakcja alergiczna skórna, stan splątania, suchość błony śluzowej, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wysypka, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie motoryczne, zaburzenie przewodzenia, zaparcie, zapaść, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Zaleca się redukcję dawki o 50% u osób starszych oraz monitorowanie funkcji wątroby (próby czynnościowe na początku terapii i po 6 miesiącach) oraz układu krwiotwórczego (morfologia co 6 miesięcy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi, okulistycznymi, moczowymi, przewodu pokarmowego, endokrynologicznymi oraz nowotworami sutka. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, delirium, dyskineza, guz chromochłonny, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, promieniowanie ultrafioletowe, przerost prostaty, przewlekła choroba wątroby, rozmaz krwi, stężenie glukozy, stężenie mioglobiny, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie leukocytów, zmniejszenie płytek krwi, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa Rapid 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny, zawartej w preparacie Zolaxa Rapid, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu, nawet po jednorazowej dawce około 450 mg, choć odnotowano także przeżycia po dawkach do 2 g. Charakterystyczne objawy zatrucia obejmują obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki, częstoskurcz, pobudzenie, dyzartrię oraz objawy pozapiramidowe takie jak sztywność mięśniowa, drżenia i akatyzja. Istotne klinicznie symptomy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca, w tym rzadkie przypadki zatrzymania krążenia i oddychania. Częstość występowania objawów bardzo częstych przekracza 10%, natomiast arytmie serca występują w mniej niż 2% przypadków.
adrenalina, akatyzja, arytmia serca, beta-agonista, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, EKG, hipertermia, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sedacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wentylacja wspomagana, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa Rapid - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine APC 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Objawy bardzo częste (>10%) to m.in. częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne istotne symptomy (<10%) obejmują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawka śmiertelna może być stosunkowo niska (odnotowano zgony już po 450 mg), choć znane są przypadki przeżycia po dawkach około 2 g, co wskazuje na indywidualną zmienność tolerancji.
arytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawka, dyzartria, hipoksja, lek sympatykomimetyczny, objaw pozapiramidowy, płukanie żołądka, pobudzenie i agresywność, przedawkowanie olanzapiny, receptor beta, sztywność mięśniowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu nerwowego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anzorin 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Anzorin, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej (<10%) mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i zatrzymanie krążenia. Dawki jednorazowe powyżej 450 mg mogą być śmiertelne, choć tolerancja indywidualna jest zmienna, z opisanymi przeżyciami po dawkach około 2 g. Wskazuje to na niski indeks terapeutyczny olanzapiny i konieczność szybkiej interwencji medycznej.
częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, lek adrenergiczny, monitorowanie funkcji życiowych, objawy kliniczne, objawy pozapiramidowe, okres półtrwania, olanzapina, receptor beta, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny