prazosyna
Prazosyna to lek należący do grupy α1-blokerów, wykorzystywany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Działa poprzez blokowanie receptorów α1-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego, a w konsekwencji do obniżenia ciśnienia tętniczego.
W urologii prazosyna znajduje zastosowanie w łagodzeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Blokując receptory α1 w gruczole krokowym, mięśniach gładkich cewki moczowej i szyi pęcherza, zmniejsza napięcie mięśni i ułatwia odpływ moczu.
W psychiatrii prazosyna jest stosowana poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label) w leczeniu koszmarów sennych i zaburzeń snu związanych z zespołem stresu pourazowego (PTSD). Badania kliniczne wykazały jej skuteczność w redukcji częstotliwości i intensywności koszmarów sennych u weteranów wojennych i innych pacjentów z PTSD.
Wśród działań niepożądanych prazosyny wymienia się zjawisko „pierwszej dawki” objawiające się hipotonią ortostatyczną, która może prowadzić do omdleń. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie pierwszej dawki przed snem. Inne częste działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, senność i zmęczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Interakcje
Karteolol, beta-adrenolityk stosowany okulistycznie w formie kropli o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, mimo ograniczonego przenikania do krwiobiegu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia bradykardii i niedociśnienia przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, innymi beta-blokerami, antagonistami wapnia (zwłaszcza diltiazemem i werapamilem), digoksyną, pilokarpiną oraz lekami antycholinesterazowymi. Interakcje z fingolimodem i ozanimodem mogą prowadzić do potencjalnie śmiertelnego obniżenia częstości akcji serca, wymagając monitorowania EKG przez 24 godziny (fingolimod) lub co najmniej 6 godzin (ozanimod). W przypadku amiodaronu i beta-adrenolityków stosowanych w niewydolności serca konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i elektrokardiograficzne ze względu na ryzyko zaburzeń automatyzmu i przewodzenia oraz nasilenia działań niepożądanych.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, ambenonium, amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia, antagonizm farmakodynamiczny, antycholinesteraza, baklofen, beta-2-mimetyk, beta-adrenolityk, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, dipirydamol, doksazosyna, donepezil, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, galantamina, glikozyd naparstnicy, glinid, gliptyna, guanetydyna, guanfacyna, hipoglikemia, insulina, interakcja z alkoholem, karteolol chlorowodorek, klonidyna, komorowe zaburzenie rytmu, krople do oczu o przedłużonym uwalnianiu, lek antycholinesterazowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, lotny środek znieczulający chlorowcowany, meflochina, metylodopa, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, moksonidyna, neostygmina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, parasympatykomimetyk, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, prazosyna, propafenon, przewodzenie zatokowo-przedsionkowe, rilmenidyna, rozszerzenie źrenic, rywastygmina, takryna, tamsulozyna, terazosyna, torsade de pointes, zaburzenie automatyzmu, zatrzymanie zatoki - Leksykon chorób i schorzeń
Ukąszenie skorpiona – Leczenie
Ukąszenia skorpionów, choć często bolesne, rzadko zagrażają życiu, zwłaszcza w Ameryce Północnej, gdzie większość przypadków ustępuje samoistnie w ciągu 24-72 godzin. Leczenie wstępne obejmuje dokładne oczyszczenie rany, zastosowanie zimnego kompresu przez 10-20 minut, unieruchomienie kończyny poniżej poziomu serca oraz podanie leków przeciwbólowych, takich jak paracetamol lub ibuprofen. W przypadku łagodnych objawów stosuje się także leki przeciwhistaminowe i miejscowe preparaty z hydrokortyzonem 1% lub kalaminą. Klasyfikacja ukąszeń według stopni ciężkości (I-IV) pozwala na dostosowanie terapii, gdzie ciężkie przypadki (stopień III i IV) wymagają hospitalizacji, podania dożylnych leków przeciwbólowych, benzodiazepin, leków przeciwnadciśnieniowych, zwiotczających mięśnie oraz atropiny. W Indiach prazosyna, antagonista receptorów alfa-1, jest stosowana jako lek pierwszego rzutu w leczeniu „burzy autonomicznej” wywołanej jadem skorpiona, co znacząco obniżyło śmiertelność do poniżej 1%.
anafilaksja, atropina, benzodiazepina, centrum kontroli zatruć, chlorotoksyna, doksazosyna, drętwienie, dysfagia, epinefryna, hipertermia, hydrokortyzon, ibuprofen, infekcja, jad skorpiona, kalamina, kanał potasowy, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, mrowienie, objaw neurologiczny, obrzęk płuc, paracetamol, pokrzywka, prazosyna, profilaktyka tężca, reakcja alergiczna, skóra, skurcz mięśni, tachykardia, ukąszenie skorpiona, zaburzenie rytmu serca, zapalenie stawów - Leksykon leków
Interakcje leku – Jext 300 mcg
Stosowanie leku Jext, zawierającego adrenalinę (epinefrynę) w postaci winianu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Leki takie jak glikozydy naparstnicy i chinidyna zwiększają ryzyko arytmii poprzez uwrażliwienie mięśnia sercowego. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), inhibitory MAO (fenelzyna, tranylcypromina) oraz inhibitory COMT (entakapon, tolkapon) nasilają działanie presyjne adrenaliny, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Hormony tarczycy, teofilina, oksytocyna, leki parasympatykolityczne, niektóre leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, chlorfeniramina) oraz lewodopa również potencjalizują efekty adrenergiczne adrenaliny. Alkohol nasila działania niepożądane adrenaliny, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego i drżenie, poprzez wpływ na metabolizm katecholamin i zwiększoną wrażliwość układu sercowo-naczyniowego.
adrenalina, alkohol etylowy, amitryptylina, atropina, chinidyna, chlorfeniramina, difenhydramina, doksazosyna, entakapon, fenelzyna, glikozyd naparstnicy, hamowanie wydzielania insuliny, hormon tarczycy, imipramina, inhibitor COMT, inhibitor MAO, karbachol, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek parasympatykolityczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, lewotyroksyna, metoprolol, oksytocyna, pilokarpina, prazosyna, propranolol, przełom nadciśnieniowy, receptor adrenergiczny, skopolamina, teofilina, tolkapon, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, którego profil interakcji lekowych wynika z właściwości obu składników. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, cyklosporyny, heparyny oraz litu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności (np. neurotoksyczność litu). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, inhibitory mTOR, takrolimus, racekadotryl oraz sakubitryl/walsartan zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co wymaga szczególnej ostrożności lub przeciwwskazań w terapii skojarzonej.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, erytromycyna, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lek sympatykomimetyczny, makrolid, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, sodu aurotiojabłczan, spironolakton, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardura XL 4 mg
Cardura XL zawiera doksazosynę w formie mezylanu, dostępny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 4 mg i 8 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę), a także u osób z niedociśnieniem tętniczym i niedociśnieniem ortostatycznym. W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) nie powinien być stosowany u pacjentów z przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego, przepełnieniem pęcherza lub bezmoczem (anurią). Ze względu na postać farmaceutyczną, Cardura XL jest przeciwwskazana u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, zwężeniem światła przewodu pokarmowego lub niedrożnością przełyku. Ponadto, tabletki zawierają sód w ilości 11,4 mg (4 mg) i 22,8 mg (8 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów na diecie niskosodowej, zwłaszcza z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym.
anuria, dieta niskosodowa, doksazosyna, doksazosyny mezylan, dysfagia, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie śródoperacyjne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie górnych dróg moczowych, przepełnienie pęcherza, przewlekła infekcja dróg moczowych, terazosyna, zwężenie światła przewodu pokarmowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół raynauda – Leczenie
Zespół Raynauda charakteryzuje się napadowym skurczem tętniczek i drobnych tętnic w obrębie palców rąk i stóp, wywołującym zmiany zabarwienia skóry (bladość, sinica, zaczerwienienie) oraz objawy sensoryczne, takie jak drętwienie i ból. Wyróżnia się postać pierwotną (idiopatyczną) oraz wtórną, związaną najczęściej z chorobami autoimmunologicznymi. Podstawą leczenia są metody niefarmakologiczne, w tym ochrona przed zimnem, unikanie czynników wyzwalających (nikotyna, kofeina, leki zwężające naczynia) oraz techniki redukcji stresu. W przypadku niewystarczającej kontroli objawów stosuje się farmakoterapię, przede wszystkim blokery kanałów wapniowych (np. nifedypina w dawkach 30-120 mg/dobę), które zmniejszają częstość napadów o 2,8-8,3 w ciągu 2 tygodni i łagodzą objawy o 33-35%. W terapii uzupełniającej stosuje się miejscowe preparaty nitrogliceryny 1-2%, inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, tadalafil), leki przeciwnadciśnieniowe (losartan, ACEI) oraz alfa-adrenolityki (prazosyna, doksazosyna).
alfa-adrenolityki, biofeedback, blokada współczulna, blokery kanałów wapniowych, bosentan, iloprost, inhibitory ACE, inhibitory fosfodiesterazy, kapilaroskopia, kwas gamma-linolenowy, losartan, miłorząb japoński, nifedypina, nitrogliceryna, pochodne dihydropirydyny, powikłania naczyniowe, prazosyna, prostaglandyny, reumatoidalne zapalenie stawów, sildenafil, sympatektomia, tadalafil, termoregulacja, toczeń rumieniowaty układowy, toksyna botulinowa, twardzina układowa, zespół Raynauda, zespół Raynauda wtórny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zoxon 4 4 mg
Lek Zoxon, zawierający doksazosynę w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, a także u osób z nietolerancją laktozy (40 mg laktozy bezwodnej w tabletkach 1 mg i 2 mg, 80 mg w 4 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niedociśnienie ortostatyczne i tętnicze, łagodny rozrost gruczołu krokowego z przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych, kamicę pęcherza moczowego, przepełnienie pęcherza moczowego, bezmocz oraz postępującą niewydolność nerek, zwłaszcza gdy doksazosyna stosowana jest w monoterapii. Stosowanie leku w tych stanach może prowadzić do nasilenia objawów, powikłań urologicznych oraz zagrożenia życia z powodu znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego.
alfa-adrenolityk, anuria, bezmocz, doksazosyna, hipotonia ortostatyczna, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza bezwodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, operacja zaćmy, pochodne chinazoliny, postępująca niewydolność nerek, prazosyna, przekrwienie górnych dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekła infekcja dróg moczowych, sildenafil, tadalafil, terazosyna, wardenafil, zaburzenie czynności wątroby, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg
Ramipryl w połączeniu z amlodypiną, stosowany w preparacie Ramizek Combi, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane są także procedury dializy z błonami wysokoprzepływowymi oraz afereza lipoprotein, które zwiększają ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ponadto, stosowanie sakubitrylu z walsartanem znacząco podnosi ryzyko obrzęku naczynioruchowego, dlatego terapia ramiprylem powinna być rozpoczęta nie wcześniej niż 36 godzin po ostatniej dawce sakubitrylu z walsartanem. Leki takie jak racekadotryl, inhibitory mTOR oraz wildagliptyna również zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co wymaga szczególnej ostrożności.
adrenalina, alfuzosyna, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, erytromycyna, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, izoproterenol, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulozyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar 10 mg + 10 mg
Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Ramipryl wchodzi w interakcje z lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), co może prowadzić do niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (przeciwwskazane). Przeciwwskazane jest także stosowanie ramiprylu podczas leczenia pozaustrojowego z określonymi błonami dializacyjnymi oraz z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych i obrzęku naczynioruchowego. Wysokie ryzyko hiperkaliemii występuje przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas, suplementów potasu, heparyny, takrolimusu oraz cyklosporyny, co wymaga monitorowania elektrolitów i funkcji nerek. Ponadto, ramipryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych i zwiększać toksyczność litu, a NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać jego efekt przeciwnadciśnieniowy i pogarszać funkcję nerek.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfuzosyna, allopurynol, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, digoksyna, diltiazem, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, działanie hipotensyjne, dziurawiec, erytromycyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, izoproterenol, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, leczenie pozaustrojowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek trójpierścieniowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl, symwastatyna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, układ RAA, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przeciwwskazania stosowania
Doksazosyna, będąca antagonistą receptorów α1-adrenergicznych z grupy pochodnych chinazoliny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przy jej stosowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie, a także specyficzne schorzenia układu moczowego, takie jak zastój moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenia układu moczowego oraz kamica pęcherza moczowego. Dodatkowo, u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym stosowanie doksazosyny w leczeniu BPH jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia. Monoterapia doksazosyną jest niewskazana w przypadku przepełnienia pęcherza moczowego oraz bezmoczu z postępującą lub bez niewydolności nerek. W preparatach o przedłużonym uwalnianiu (Doxagen, Cardura XL) dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, przełyku lub zwężeniem światła przewodu pokarmowego, co wynika z ryzyka niekontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy w preparatach (np. Adadox 2 mg zawiera 24 mg laktozy), co jest istotne u pacjentów z jej nietolerancją. Doksazosyna jest przeciwwskazana w okresie laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.
bezmocz, BPH, choroba wątroby, IFIS, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktacja, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, receptor α1-adrenergiczny, sildenafil, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terazosyna, zaćma, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zwężenie światła przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem (wymagana 36-godzinna przerwa), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek oraz z pozaustrojowymi metodami leczenia z użyciem niektórych błon dializacyjnych. Ponadto, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), heparyn, leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu wymaga ostrożności i regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy, aby zapobiec hiperkaliemii.
alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, azol przeciwgrzybiczny, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, ewerolimus, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, linagliptyna, makrolid, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl i walsartan, sitagliptyna, spironolakton, sulfametoksazol, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Coffecorn forte 1 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Coffecorn forte zawiera 1 mg ergotaminy winianu oraz 100 mg kofeiny bezwodnej i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w planowaniu terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi alkaloidami sporyszu (dihydroergotamina, bromokryptyna, kabergolina, metyzergid) oraz agonistami receptorów serotoninowych, w tym sumatryptanem, ze względu na ryzyko sumowania działania naczynioskurczowego i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze i zawał serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, w tym inhibitorów receptorów alfa- i beta-adrenergicznych (tolazolina, prazosyna, atenolol, propranolol i inne), które mogą nasilać wzrost ciśnienia tętniczego i wywoływać bóle wieńcowe. Ponadto, stosowanie dopaminy i dobutaminy z ergotaminą jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obwodowego niedokrwienia i martwicy kończyn.
agonista receptora serotoninowego, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atenolol, bromokryptyna, cyprofloksacyna, dihydroergotamina, diltiazem, dobutamina, dopamina, działanie naczynioskurczowe, ergotamina, fluoksetyna, fluwoksamina, indynawir, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, izoenzym CYP3A cytochromu P450, kabergolina, klarytromycyna, lek anorektyczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, lek sympatykomimetyczny, metyzergid, nadolol, niedokrwienie obwodowe, oksprenolol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, prazosyna, propranolol, psychostymulant, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor serotoninowy, sertralina, sok grejpfrutowy, SSRI, sumatryptan, telitromycyna, teofilina, tolazolina, tymolol, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Produkt Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie działań niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami powodującymi podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II czy aliskiren, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie Co-Prestarium z sakubitrylem/walsartanem, a także z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Wskazane jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Dodatkowo, inhibitory CYP3A4 (np. azole, makrolidy) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec) mogą osłabiać jej działanie.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, dializa, digoksyna, diuretyk pętlowy, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, jawna choroba miażdżycowa, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, linagliptyna, makrolid, migotanie komór, niedobór sodu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pozaustrojowa metoda leczenia, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl i walsartan, sitagliptyna, sól potasowa, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxonex 2 mg
Doksazosyna (Doxonex) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę (40 mg w tabletce 2 mg i 80 mg w tabletce 4 mg). Lek nie powinien być stosowany u osób z niedociśnieniem ortostatycznym oraz u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i współistniejącym niedociśnieniem tętniczym. Wskazane jest unikanie doksazosyny w obecności przekrwienia górnych dróg moczowych, przewlekłych zakażeń dróg moczowych oraz kamicy pęcherza moczowego, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. Monoterapia doksazosyną jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego, bezmoczem oraz w przypadku współistniejącej lub postępującej niewydolności nerek.
bezmocz, doksazosyna, Doxonex, kamica pęcherza moczowego, karmienie piersią, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie górnych dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekłe zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kornam 2 mg
Leczenie terazosyną w postaci preparatu Kornam (tabletki 2 mg i 5 mg) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na terazosynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (92,2 mg w tabletkach 2 mg i 89,2 mg w tabletkach 5 mg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne alfa-adrenolityki, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wywiadem omdleń podczas mikcji, gdyż terazosyna może nasilać objawy hipotonii ortostatycznej, zwiększając ryzyko upadków i urazów. W takich przypadkach zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, chlorowodorek dwuwodny, choroba neurologiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, doksazosyna, hipotonia ortostatyczna, laktoza jednowodna, lek alfa-adrenolityczny, nadwrażliwość na terazosynę, nietolerancja laktozy, omdlenie podczas mikcji, prazosyna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, terazosyna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurovitas 4 mg
Doxazosin Aurovitas 4 mg, zawierający 4,84 mg doksazosyny mezylanu (odpowiadającego 4 mg doksazosyny), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna) oraz na substancje pomocnicze, w tym 48 mg laktozy w tabletce, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, istniejącym niedociśnieniem tętniczym, a także u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją z zastoju moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego lub kamicą pęcherza moczowego. Ponadto, w monoterapii jest przeciwwskazany u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, zwłaszcza przy towarzyszącej niewydolności nerek.
bezmocz, doksazosyna, doksazosyny mezylan, hipotensja, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przedłużone uwalnianie, przepełnienie pęcherza moczowego, receptor alfa-1-adrenergiczny, sildenafil, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, znieczulenie ogólne, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Interakcje leku – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i fizyczne, które mogą znacząco obniżać efektywność znakowania erytrocytów technetem-99m. Mechanizmy tych interakcji obejmują konkurencję o wiązanie z erytrocytami, modyfikację właściwości błony komórkowej, wpływ na redukcję technetu przez jony cyny(II) oraz reakcje z materiałem kaniul teflonowych. Szczególnie istotne jest unikanie podawania roztworu kompleksu pirofosforanu z cyną(II) i roztworu nadtechnecjanu (99mTc) sodu tą samą drogą dożylną, co może prowadzić do znacznego zmniejszenia skuteczności znakowania. W tabeli interakcji wymieniono leki o wysokim poziomie istotności, takie jak heparyna, glikozydy naparstnicy, inhibitory receptora β-adrenergicznego, inhibitory kanału wapniowego, antybiotyki antracyklinowe, jodowe środki kontrastowe oraz fizyczna interakcja z kaniulami teflonowymi. Leki o średnim poziomie istotności to m.in. prazosyna, metyldopa, hydralazyna, chinidyna i azotany. Zaleca się również unikanie spożycia alkoholu etylowego co najmniej 24 godziny przed badaniem ze względu na potencjalny wpływ na właściwości erytrocytów i farmakokinetykę radiofarmaceutyku.
antybiotyk antracyklinowy, azotan, chinidyna, cytostatyk, diagnostyka radiologiczna, farmakokinetyka radiofarmaceutyku, glikozyd naparstnicy, heparyna, hydralazyna, inhibitor kanału wapniowego, jodowy środek kontrastowy, jon cyny, kanał jonowy, kaniula teflonowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, metyldopa, nadtechnecjan sodu, nifedypina, nitrogliceryna, prazosyna, propranolol, radiofarmaceutyk, receptor α1-adrenergiczny, technet-99m, werapamil, znakowanie erytrocytów - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem i walsartanem (przeciwwskazane, wymaga 36-godzinnego odstępu), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek i śmiertelności sercowo-naczyniowej) oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas i solami potasu (ryzyko hiperkaliemii potencjalnie zakończonej zgonem). Ponadto, inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, azole, inhibitory proteazy) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać jej stężenie. W przypadku symwastatyny zaleca się ograniczenie dawki do 20 mg/dobę ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności.
alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczy, beta-adrenolityk, cyklosporyna, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, dziurawiec zwyczajny, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, linagliptyna, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon o ładunku ujemnym (np. dializa z błoną poliakrylonitrylową) są przeciwwskazane z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementów potasu oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), które mogą nasilać hiperkaliemię – konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Ponadto, inhibitory ACE mogą zwiększać toksyczność litu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co wymaga kontroli stężenia litu.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfa-bloker, alfuzosyna, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, digoksyna, diltiazem, diuretyk, dobutamina, doksazosyna, dopamina, erytromycyna, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, izoproterenol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sole litu, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulozyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Doxan 4 4 mg
Lek Apo-Doxan zawiera doksazosynę (w postaci mezylanu doksazosyny) i jest dostępny w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę, pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) oraz substancje pomocnicze, w szczególności laktozę (45 mg w dawce 1 mg, 90 mg w dawce 2 mg i 180 mg w dawce 4 mg). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym, niedociśnieniem tętniczym oraz u osób z patologiami urologicznymi, takimi jak łagodny rozrost gruczołu krokowego ze współistniejącym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego, a także u pacjentów z przepełnieniem pęcherza czy bezmoczem, zwłaszcza z postępującą niewydolnością nerek. Zawartość sodu w preparacie jest poniżej 23 mg na tabletkę, co nie stanowi przeciwwskazania u pacjentów na diecie niskosodowej.
bezmocz, doksazosyna, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost prostaty, laktoza, lek hipotensyjny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zatrzymanie moczu, pochodne chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza, spadek ciśnienia ortostatyczny, zaburzenie odpływu moczu, zespół złego wchłaniania - Leksykon chorób i schorzeń
Lęki nocne (parasomnia) – Leczenie
Lęki nocne to parasomnia charakteryzująca się nagłym wybudzeniem w fazie snu głębokiego NREM (faza 3-4), z objawami silnego lęku i pobudzenia autonomicznego (przyspieszone tętno, oddech, pocenie się). Epizody trwają od kilku do 30 minut i rzadko są pamiętane przez pacjenta. Leczenie jest zwykle niekonieczne, zwłaszcza u dzieci, u których zaburzenie ustępuje samoistnie do 10-12 roku życia. Wskazania do terapii obejmują częstotliwość >2 razy/tydzień, znaczne zakłócenie snu, ryzyko urazów, przewlekłość oraz istotne zaburzenia funkcjonowania. Podstawą postępowania jest zapewnienie bezpieczeństwa (usunięcie niebezpiecznych przedmiotów, zabezpieczenie pomieszczenia, unikanie budzenia) oraz poprawa higieny snu (regularny rytm, odpowiednia długość snu, unikanie kofeiny i alkoholu, relaksacja). Metoda planowanego budzenia 15-30 minut przed epizodem może zmniejszyć ich częstość.
5-hydroksytryptofan, atak paniki, benzodiazepina, bezdech senny, diazepam, EMDR, higiena snu, imipramina, klonazepam, koszmar senny, lęk nocny, melatonina, mirtazapina, ośrodkowy układ nerwowy, parasomnia, paroksetyna, planowane budzenie, pobudzenie autonomiczne, prazosyna, PTSD, receptor melatoninowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sen NREM, SSRI, terapia poznawczo-behawioralna, TLPD, zaburzenie lękowe, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adadox 4 mg
Doksazosyna w dawce 4 mg, stosowana w formie tabletek (Adadox 4 mg), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę (48 mg/tabletkę). Leku nie należy podawać osobom z niedociśnieniem ortostatycznym, niedociśnieniem tętniczym (w wskazaniu na łagodny rozrost gruczołu krokowego), a także pacjentom z zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego, kamicą pęcherza moczowego, przepełnieniem pęcherza moczowego oraz bezmoczem z lub bez niewydolności nerek. Ponadto, Adadox 4 mg jest przeciwwskazany w okresie laktacji w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
bezmocz, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, działanie niepożądane, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktacja, laktoza, mechanizm działania leku, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, omdlenie, pochodna chinazoliny, prazosyna, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekłe zakażenie układu moczowego, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca, zastój moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxar 2 mg
Podczas kwalifikacji do terapii lekiem Doxar (mezylan doksazosyny) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny (prazosyna, terazosyna) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym i tętniczym, a także u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych lub kamica pęcherza moczowego. Ponadto, doksazosyna nie powinna być stosowana w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, a także u kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki.
bezmocz, ciężka niewydolność wątroby, doksazosyna, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza bezwodna, mezylan doksazosyny, nadciśnienie tętnicze, nagły spadek ciśnienia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie górnych dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, terazosyna, zatrzymanie moczu