napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony
Napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony to rodzaj napadu padaczkowego, który od początku obejmuje obie półkule mózgowe. Jest to najczęściej rozpoznawana postać drgawek uogólnionych, dawniej nazywana napadem grand mal. Charakteryzuje się nagłą utratą przytomności, po której następuje faza toniczna (sztywność mięśni całego ciała) trwająca około 10-20 sekund, a następnie faza kloniczna (rytmiczne drgawki) trwająca zazwyczaj 30-60 sekund.
W przeciwieństwie do napadów wtórnie uogólnionych, w napadach pierwotnie uogólnionych nie występuje aura ani ogniskowy początek. Pacjent może doświadczyć objawów prodromalnych na kilka godzin przed napadem, takich jak rozdrażnienie, niepokój czy bóle głowy. Po napadzie typowo występuje okres senności ponapadowej (faza postiktalna) trwający od kilkunastu minut do kilku godzin.
Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione najczęściej występują w idiopatycznych padaczkach uogólnionych, takich jak młodzieńcza padaczka miokloniczna czy padaczka z napadami nieświadomości. Czynnikami prowokującymi mogą być deprywacja snu, alkohol, stres, hiperwentylacja czy bodźce świetlne. Diagnostyka obejmuje badanie EEG, w którym typowo obserwuje się uogólnione wyładowania iglica-fala o częstotliwości 3-5 Hz. Leczeniem z wyboru są leki przeciwpadaczkowe o szerokim spektrum działania, takie jak walproiniany, lamotrygina czy lewetiracetam.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fypalan 4 mg
Perampanel wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, bez efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, a podanie z pokarmem tłuszczowym opóźnia jedynie Tmax o około 1 godzinę, nie wpływając na Cmax ani AUC0-inf. Lek charakteryzuje się wysokim (ok. 95%) wiązaniem z białkami osocza oraz brakiem istotnej interakcji z transporterami OATP, OAT, OCT, P-gp i BCRP. Metabolizm perampanelu odbywa się głównie przez CYP3A, z eliminacją około 30% radioaktywności z moczem i 70% z kałem, głównie w postaci metabolitów. Okres półtrwania t1/2 wynosi średnio 105 godzin, jednak ulega skróceniu do 25 godzin pod wpływem induktora CYP3A, karbamazepiny. Farmakokinetyka leku jest liniowa w dawkach od 0,2 do 36 mg, a klirens u kobiet jest o 18% niższy niż u mężczyzn, co może mieć znaczenie kliniczne przy wyższych dawkach.
białko oporności raka piersi, choroba Parkinsona, cytochrom CYP3A, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja całkowita, glikoproteina p, hamowanie enzymów, izoenzym CYP2B6, izoenzym CYP2C8, izoenzym CYP3A4/5, izoenzym UGT1A9, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens leku, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, neuropatia cukrzycowa, okres półtrwania, perampanel, polipeptydy transportujące aniony organiczne, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, stwardnienie rozsiane, transportery anionów organicznych, transportery kationów organicznych, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 200 mg
Lakozamid (Trelema) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku, masy ciała, rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca) oraz typu napadów padaczkowych. U dorosłych i młodzieży ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) lub 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę), z możliwością zwiększania co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę do maksymalnej dawki 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii. W terapii wspomagającej maksymalna dawka to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci dawka jest obliczana na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i stopniowo zwiększana do maksymalnych dawek zależnych od przedziału masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę dla dzieci 10–40 kg). Dawkę nasycającą 200 mg można zastosować u pacjentów ≥50 kg, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego, jednak pod nadzorem ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. U osób starszych i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się odpowiednie modyfikacje dawkowania, np. zmniejszenie maksymalnej dawki do 250 mg/dobę przy klirensie kreatyniny ≤30 ml/min lub do 300 mg/dobę przy łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby.
dawka nasycająca, działanie niepożądane OUN, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, Trelema, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trelema 150 mg
Lek Trelema, zawierający lakozamid, jest wskazany do leczenia padaczki u pacjentów od 2 roku życia, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe, 10,3 mm), 100 mg (żółte, 13,1 mm), 150 mg (brązowe, 15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm). Może być stosowany jako monoterapia u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej jest zalecany u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 100 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilanie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych. W randomizowanym badaniu z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, dawkowanie 200–600 mg/dobę lakozamidu wykazało 6-miesięczną skuteczność uwolnienia od napadów na poziomie 89,8%, porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę). U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca wynosiła najczęściej 200 mg/dobę, z zachowaniem podobnej skuteczności. W leczeniu wspomagającym, dawki 200 i 400 mg/dobę skutkowały odpowiednio 34% i 40% redukcją częstości napadów o co najmniej 50%, w porównaniu do 23% w grupie placebo.
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, grupa farmakoterapeutyczna, karbamazepina CR, kindling, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna uogólniona, powolna inaktywacja, substancja czynna, terapia wspomagająca, uwolnienie od napadów padaczkowych, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych w tkance nerwowej, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz opóźniał rozwój epileptogenezy. W terapii skojarzonej wykazuje działanie synergistyczne lub addytywne z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna.
aminokwas funkcjonalizowany, analiza kowariancji, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie addytywne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, epileptogeneza, estymator czasu przeżycia Kaplana-Meiera, karbamazepina CR, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, proces kindlingu, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, uwolnienie od napadów padaczkowych, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fypalan 4 mg
Perampanel (Fypalan) jest dostępny w dawkach od 2 mg do 12 mg i stosowany w leczeniu częściowych napadów padaczkowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Dane z badań klinicznych obejmujących 1639 pacjentów z częściowymi napadami oraz 114 osób z napadami toniczno-klonicznymi wskazują na zależność częstości działań niepożądanych od dawki: przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wynosiło od 1,7% (4 mg/dobę) do 13,7% (12 mg/dobę) u pacjentów z częściowymi napadami, a u pacjentów z napadami toniczno-klonicznymi 4,9% przy dawce 8 mg/dobę. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, a także zaburzenia psychiczne takie jak agresja, lęk, stan splątania oraz myśli samobójcze. Zgłaszano również ciężkie reakcje skórne, w tym DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
agresja, ataksja, ciężkie skórne działanie niepożądane, częściowy napad padaczkowy, czynność tarczycy, diplopia, dojrzewanie płciowe, drażliwość, DRESS, dyzartria, funkcja endokrynologiczna, funkcja poznawcza, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, lęk, myśli samobójcze, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nieostre widzenie, nudności, objaw neuropsychiatryczny, omamy, perampanel, pobudzenie, próba samobójcza, senność, stan splątania, zaburzenie chodu, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy typu obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Topiramate Aurovitas 200 mg
Topiramate Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, zawiera substancję czynną topiramat i jest wskazany do leczenia różnych typów napadów padaczkowych oraz profilaktyki migreny u dorosłych. Lek może być stosowany jako monoterapia u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6 lat z napadami częściowymi (z napadami wtórnie uogólnionymi lub bez) oraz napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej dopuszcza się stosowanie u dzieci od 2 roku życia, młodzieży i dorosłych z napadami częściowymi, wtórnie uogólnionymi oraz zespołem Lennoxa-Gastauta. W profilaktyce migreny lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, z zaleceniem stosowania go w celu zmniejszenia częstości i nasilenia napadów, a nie do leczenia doraźnego. Tabletki różnią się kolorem, oznaczeniami i zawartością laktozy jednowodnej (np. 25 mg – biały, 21,15 mg laktozy; 200 mg – różowy, 61,70 mg laktozy).
kontrola napadów padaczkowych, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, migrenowy ból głowy, monoterapia padaczki, napad częściowy, napad migrenowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad wtórnie uogólniony, padaczka oporna na leczenie, profilaktyka migreny, terapia adjuwantowa, terapia wspomagająca padaczki, topiramat, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lepsitam 1000 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy „inne leki przeciwpadaczkowe” (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania opiera się na modulacji homeostazy wapniowej w neuronach, w tym częściowym hamowaniu prądów Ca²⁺ typu N, ograniczaniu uwalniania jonów Ca²⁺ z magazynów wewnątrzkomórkowych oraz znoszeniu hamującego wpływu cynku i beta-karboliny na prądy bramkowane przez GABA i glicynę. Kluczowym elementem działania jest wiązanie lewetyracetamu z białkiem pęcherzyków synaptycznych SV2A, co wpływa na uwalnianie neuroprzekaźników. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych, bez aktywności drgawkotwórczej, a jego główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny.
dawkowanie lewetyracetamu, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, EEG, GABA i glicyna, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm przeciwpadaczkowy, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, neurotransmisja, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami grand mal, padaczka z napadami nieświadomości, terapia wspomagająca - Leksykon substancji czynnych
Lewetyracetam – Właściwości farmakodynamiczne
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, to unikalny lek przeciwpadaczkowy z grupy N03AX14, o mechanizmie działania różniącym się od innych dostępnych AED. Jego działanie polega głównie na interakcji z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co wpływa na proces fuzji pęcherzyków i egzocytozy neurotransmiterów, a także na modulację prądów jonów Ca typu N oraz częściowe znoszenie hamowania prądów bramkowanych przez GABA i glicynę. Lewetyracetam wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach zwierzęcych i klinicznych, nie wykazując efektu drgawkotwórczego, a jego główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny.
białko pęcherzyków synaptycznych, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, egzocytoza neurotransmiterów, elektroencefalografia, farmakodynamika, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, neurotransmisja, padaczka z napadami nieświadomości, pochodna pirolidonu, prąd wapniowy, S-enancjomer, terapia wspomagająca, wideo-EEG, wyładowanie padaczkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg
Lakozamid, będący funkcjonalizowanym aminokwasem i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii (dawki 200–600 mg/dobę), jak i terapii wspomagającej (200–400 mg/dobę), z efektem synergistycznym w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów z napadami częściowymi, 6-miesięczna skuteczność uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). U pacjentów ≥65 lat stosowano głównie dawkę 200 mg/dobę, z podobną skutecznością jak w populacji ogólnej. W terapii wspomagającej dawka 600 mg/dobę nie poprawiła skuteczności w porównaniu do 400 mg/dobę, a zwiększyła działania niepożądane, dlatego maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę.
badanie z podwójnie ślepą próbą, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, OUN, padaczka idiopatyczna, patofizjologia, PGTCS, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polkepral 1000 mg
Lewetyracetam, pochodna pirolidonu i lek przeciwpadaczkowy klasy N03AX14, wykazuje unikalny mechanizm działania, wiążąc się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co koreluje z jego skutecznością przeciwdrgawkową. Działa poprzez modulację prądów wapniowych typu N, ograniczenie uwalniania jonów Ca z neuronów oraz częściowe znoszenie hamowania prądów bramkowanych przez GABA i glicynę. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych i uogólnionych u pacjentów w różnym wieku, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 20 mg/kg mc./dobę u niemowląt do 3000 mg/dobę u dorosłych, z wyraźnym efektem zależnym od dawki i znaczącą redukcją liczby napadów w porównaniu do placebo (np. u dorosłych: 41,3% pacjentów przy dawce 3000 mg/dobę osiągnęło ≥50% redukcję napadów vs. 12,6% placebo).
badanie kliniczne, białko pęcherzyków synaptycznych 2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, GABA i glicyna, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, neurotransmisja, niemowlę, padaczka miokloniczna, padaczka uogólniona, padaczka z napadami grand mal, pediatria, terapia wspomagająca, wideo-EEG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epilantin 150 mg
Lek EPILANTIN (lakozamid) dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz wskazań klinicznych. Lakozamid podaje się dwukrotnie na dobę w odstępach około 12 godzin, z możliwością zastosowania dawki nasycającej 200 mg u pacjentów ≥50 kg w celu szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego, pod warunkiem nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony OUN. Dawkowanie u dzieci i młodzieży poniżej 50 kg opiera się na masie ciała, z dawką początkową 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę i maksymalną dawką do 6 mg/kg mc. dwa razy na dobę (12 mg/kg mc./dobę) w monoterapii, a w terapii wspomagającej odpowiednio niższą. Zaleca się rozpoczęcie leczenia u dzieci od syropu (10 mg/mL), a następnie przejście na tabletki. W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć natychmiast, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin – wtedy dawkę pomija się, unikając podwójnego podania.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, klirens kreatyniny, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie lakozamidu w osoczu, syrop, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy z grupy „inne leki przeciwpadaczkowe” (ATC: N03AX18), wykazuje specyficzny mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje napady padaczkowe. W badaniach przedklinicznych potwierdzono szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego oraz synergistyczne efekty w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Klinicznie, lakozamid wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi, co potwierdzają badania z udziałem 886 pacjentów (dawki 200–600 mg/dobę) oraz 1308 pacjentów w terapii wspomagającej (dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę). W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do 600 mg/dobę.
aminokwas funkcjonalizowany, analiza kowariancji, dawka dożylna, dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, patofizjologia, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 50 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnej intensyfikacji powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów o nadmiernej pobudliwości i hamuje napady padaczkowe. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W randomizowanym badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów (dawki: lakozamid 200–600 mg/dobę, karbamazepina 400–1200 mg/dobę) częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8), a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. U pacjentów ≥65 lat dawkowanie lakozamidu wynosiło najczęściej 200 mg/dobę, a skuteczność była porównywalna do populacji ogólnej. Ponadto, w badaniu konwersji na monoterapię u 425 pacjentów z niekontrolowanymi napadami częściowymi, 71% pacjentów utrzymało monoterapię przez medianę 71 dni, potwierdzając skuteczność i bezpieczeństwo tego podejścia.
analiza kowariancji, badanie kontrolowane placebo, badanie otwarte, badanie randomizowane, dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, kanał sodowy napięciowo-zależny, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, non-inferiority, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, PGTCS, stężenie terapeutyczne, terapia skojarzona, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trelema 10 mg/ml
Trelema w postaci syropu zawiera lakozamid w stężeniu 10 mg/ml i jest wskazana w leczeniu padaczki u pacjentów od 2 roku życia, zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Monoterapia jest zalecana u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat w napadach częściowych i częściowo wtórnie uogólnionych. W terapii wspomagającej lek stosuje się także u dzieci od 4 roku życia w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, charakterystycznych dla uogólnionej padaczki idiopatycznej. Syrop o smaku truskawkowym ułatwia podawanie u pacjentów pediatrycznych oraz osób z trudnościami w połykaniu tabletek. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (187 mg/ml), metylu hydroksybenzoesan (2,27 mg/ml), glikol propylenowy (0,93 mg/ml) oraz sód (1,35 mg/ml), co należy uwzględnić przy kwalifikacji do leczenia.
dysfagia, faza kloniczna, faza toniczna, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna, sztywność mięśni, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, utrata przytomności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fypalan 10 mg
Perampanel (Fypalan) wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych na 1639 pacjentach z częściowymi napadami padaczkowymi oraz 114 pacjentach z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wzrasta wraz z dawką: 1,7% przy 4 mg, 4,2% przy 8 mg i 13,7% przy 12 mg/dobę, w porównaniu do 1,4% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane prowadzące do odstawienia to zawroty głowy i senność (≥1% pacjentów). W populacji pediatrycznej i młodzieżowej profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z częstszym występowaniem agresji, senności, drażliwości i pobudzenia. Działania neurologiczne (zawroty głowy, ataksja, dyzartria) oraz psychiczne (agresja, lęk, myśli samobójcze) są istotne klinicznie i mogą wpływać na jakość życia pacjentów.
agresja, ataksja, badanie kliniczne III fazy, ciężkie skórne działanie niepożądane, częściowy napad padaczkowy, czynność tarczycy, drażliwość, DRESS, dyzartria, eozynofilia, funkcja poznawcza, IGF-1, myśl samobórcza, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, omam, perampanel, podwójne widzenie, senność, stan splątania, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie łaknienia - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Właściwości farmakodynamiczne
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje unikatowy mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i zapobiega napadom padaczkowym. Dostępny jest w formie tabletek (50-200 mg), roztworu do infuzji (10 mg/ml) oraz syropu (10 mg/ml). W badaniach przedklinicznych wykazano synergistyczne lub addytywne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina czy walproinian sodu. Skuteczność kliniczna lakozamidu została potwierdzona zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u dorosłych i dzieci od 2 roku życia, w leczeniu napadów częściowych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (PGTCS).
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka idiopatyczna, padaczka uogólniona, podwójna ślepa próba, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, potwierdzone skutecznością w różnych typach napadów padaczkowych. Mechanizm działania polega na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał działanie przeciwdrgawkowe w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz hamowanie epileptogenezy. W terapii wielolekowej wykazuje synergistyczne lub addytywne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W monoterapii lakozamid (200-600 mg/dobę) wykazał nie gorszą skuteczność niż karbamazepina CR (400-1200 mg/dobę) w badaniu z udziałem 886 pacjentów, z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów wynoszącym odpowiednio 89,8% i 91,1%. W populacji osób starszych (≥65 lat) skuteczność była porównywalna, a dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę.
częściowy napad drgawkowy, działanie niepożądane OUN, epileptogeneza, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, pacjent w podeszłym wieku, padaczka lekooporna, padaczka nowo rozpoznana, PGTCS, terapia uzupełniająca, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Teva 200 mg
Lakozamid (Lacosamide Teva) to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy z grupy N03AX18, wykazujący unikalny mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych i klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych, zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W randomizowanym badaniu porównującym lakozamid (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, odsetek pacjentów wolnych od napadów przez 6 miesięcy wyniósł odpowiednio 89,8% i 91,1%, a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%. W badaniach wspomagających u pacjentów z napadami częściowymi, lakozamid w dawkach 200 mg/dobę i 400 mg/dobę znacząco redukował częstość napadów (odpowiednio 34% i 40% pacjentów z ≥50% redukcją napadów vs. 23% placebo), przy czym dawka 600 mg/dobę była gorzej tolerowana. U dzieci od 2 lat wykazano istotną klinicznie redukcję napadów częściowych o 31,72% (p=0,0003) oraz wyższy odsetek pacjentów z ≥50% redukcją napadów (52,9% vs. 33,3% placebo).
W leczeniu wspomagającym u pacjentów od 4 lat z uogólnioną padaczką idiopatyczną i napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) lakozamid stosowany w dawkach dostosowanych do masy ciała (12 mg/kg/dobę <30 kg, 8 mg/kg/dobę 30–<50 kg, 400 mg/dobę ≥50 kg) znacząco wydłużał medianę czasu do wystąpienia drugiego napadu PGTCS (mediana nieosiągalna u ponad 50% pacjentów) oraz zwiększał odsetek pacjentów bez napadów (31,3% vs. 17,2% placebo, p=0,011). W badaniach wykazano synergistyczne lub addytywne działanie lakozamidu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi (np. lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina), co jest istotne w terapii skojarzonej. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na profil tolerancji. Dane kliniczne potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo lakozamidu w różnych grupach wiekowych i formach padaczki, co czyni go wartościowym lekiem w terapii padaczki częściowej i pierwotnie uogólnionej.
aminokwas funkcjonalizowany, dysfagia, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja danych, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, niekontrolowany napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna, redukcja napadów padaczkowych, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fypalan 10 mg
Perampanel, substancja czynna leku Fypalan, jest selektywnym, niekompetycyjnym antagonistą receptorów AMPA, co prowadzi do hamowania nadmiernej aktywności glutaminergicznej w OUN. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność perampanelu jako leczenia wspomagającego w częściowych napadach padaczkowych oraz w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów powyżej 12 roku życia. Dawki terapeutyczne wahają się od 4 do 12 mg/dobę, z istotnym klinicznie zmniejszeniem częstości napadów już przy dawce 4 mg/dobę. W badaniach u dzieci w wieku 4-11 lat wykazano podobną skuteczność, z medianą redukcji napadów częściowych o 40,1% po 23 tygodniach oraz utrzymaniem efektu po 52 tygodniach (mediana -69,4%). W populacji młodzieży i dorosłych odsetek pacjentów z co najmniej 50% redukcją napadów wynosił do 50% przy dawce 12 mg/dobę, a całkowity brak napadów obserwowano u 1,7-5,8% pacjentów w badaniach trwających 3 miesiące. Perampanel nie wykazuje istotnego wpływu na wydłużenie odstępu QTc ani na czas trwania zespołu QRS.
antagonista receptora AMPA, cytochrom CYP3A, częściowy napad padaczkowy, działanie farmakodynamiczne, elektrofizjologia serca, funkcja poznawcza, glutaminian, idiopatyczna padaczka uogólniona, induktor enzymatyczny, lek przeciwpadaczkowy, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, remisja, sprawność psychomotoryczna, stymulacja nerwu błędnego, wtórne uogólnienie, wydłużenie odstępu QTc, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 200 mg
Lakozamid, klasyfikowany jako inny lek przeciwpadaczkowy (kod ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi i pierwotnie uogólnionymi. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR (dawki 200-600 mg/dobę dla lakozamidu i 400-1200 mg/dobę dla karbamazepiny) wskaźnik uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniósł odpowiednio 89,8% i 91,1%, a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%. U pacjentów w wieku ≥65 lat skuteczność była porównywalna, z dominującą dawką podtrzymującą lakozamidu 200 mg/dobę. W terapii wspomagającej, w dawkach 200 i 400 mg/dobę, odsetek pacjentów z redukcją częstości napadów o ≥50% wynosił 34% i 40%, odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Dawka 600 mg/dobę nie jest zalecana ze względu na gorszą tolerancję.
analiza Kaplana-Meiera, dawka nasycająca, działanie niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, farmakokinetyka, fenytoina, gabapentyna, hazard ratio, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, terapia uzupełniająca, topiramat, walproinian - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trund 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Trund, jest przeciwpadaczkowym środkiem stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z różnymi typami napadów padaczkowych. Monoterapia jest wskazana u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną. W terapii wspomagającej lek może być stosowany u szerokiego spektrum pacjentów, w tym niemowląt od 1 miesiąca życia, z napadami częściowymi, mioklonicznymi (od 12 lat) oraz toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (od 12 lat). Trund dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
idiopatyczna padaczka uogólniona, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, nadwrażliwość, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Normeg 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Lek jest wskazany zarówno do monoterapii, jak i terapii wspomagającej w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych. Monoterapia lewetyracetamem jest zalecana u dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną, co pozwala na ograniczenie interakcji lekowych i działań niepożądanych związanych z politerapią. Terapia wspomagająca obejmuje szeroką grupę wiekową – od niemowląt (od 1 miesiąca życia) do dorosłych – i jest stosowana w leczeniu napadów częściowych, mioklonicznych (u pacjentów ≥12 lat) oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (również u pacjentów ≥12 lat).
działanie niepożądane, idiopatyczna padaczka uogólniona, interakcja lekowa, lek pierwszego wyboru, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo rozpoznana padaczka, padaczka, politerapia, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, utrata przytomności - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i przedstawicielem „innych leków przeciwpadaczkowych” (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne i hamuje napady padaczkowe. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1%, a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, co potwierdza porównywalną skuteczność obu leków. U pacjentów ≥65 lat dawkowanie podtrzymujące lakozamidu najczęściej wynosiło 200 mg/dobę, a skuteczność była podobna do populacji ogólnej.
aminokwas funkcjonalizowany, dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, epileptogeneza, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, metoda podwójnie ślepej próby, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu, wtórne uogólnienie napadu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Teva 100 mg
Lacosamide Teva, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Monoterapia jest wskazana u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia z napadami częściowymi (ogniskowymi) oraz częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej lek jest stosowany u pacjentów od 2. roku życia z napadami częściowymi i częściowymi wtórnie uogólnionymi oraz u pacjentów od 4. roku życia z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Dobór schematu leczenia powinien uwzględniać typ napadów, wiek pacjenta, dotychczasową odpowiedź na leczenie oraz współistniejące schorzenia.
czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, nadwrażliwość, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna, tabletka powlekana, terapia padaczki, terapia skojarzona, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 150 mg
Lakozamid, składnik aktywny leku Trelema, stosowany jest w leczeniu napadów częściowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz charakteru terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w monoterapii, zwiększana do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci i młodzieży <50 kg dawka jest ustalana indywidualnie, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), z maksymalnymi dawkami zależnymi od masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę, czyli 12 mg/kg/dobę dla masy 10–40 kg). Podawanie odbywa się dwa razy na dobę w odstępach około 12 godzin, z zaleceniem unikania podwójnej dawki po pominięciu dawki, a w razie konieczności stosowania dawki nasycającej (200 mg) u dorosłych i młodzieży ≥50 kg – pod nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia napadów częściowych, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie lakozamidu, syrop, terapia wspomagająca, wartość AUC, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje specyficzny mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje powtarzające się wyładowania charakterystyczne dla napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych monoterapia lakozamidem (200–600 mg/dobę) u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięczną częstością uwolnienia od napadów wynoszącą 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W leczeniu wspomagającym u pacjentów z napadami częściowymi, dawkowanie 200 mg/dobę i 400 mg/dobę lakozamidu skutkowało odpowiednio 34% i 40% redukcją częstości napadów o co najmniej 50%, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do dawki 600 mg/dobę.
dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, epileptogeneza, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka, PGTCS, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu, wyładowanie neuronalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levetiracetam Aurovitas 250 mg
Levetiracetam Aurovitas to lek przeciwpadaczkowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawierający substancję czynną lewetyracetam. Lek jest wskazany zarówno do monoterapii, jak i terapii wspomagającej w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych. Monoterapia jest zalecana u dorosłych i młodzieży od 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną, co pozwala na ograniczenie interakcji lekowych i ułatwia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Terapia wspomagająca jest stosowana u pacjentów w różnym wieku, w tym niemowląt od 1 miesiąca życia, z napadami częściowymi, mioklonicznymi (od 12 lat) oraz toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (od 12 lat), szczególnie gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli napadów.
idiopatyczna padaczka uogólniona, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, monoterapia pierwszego rzutu, nadwrażliwość, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo rozpoznana padaczka, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia wspomagająca, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów o nadmiernej pobudliwości. W badaniach klinicznych monoterapia lakozamidem (200–600 mg/dobę) u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięczną częstością uwolnienia od napadów wynoszącą 89,8% vs 91,1%. U pacjentów ≥65 lat skuteczność była podobna, a dawka podtrzymująca najczęściej wynosiła 200 mg/dobę. W terapii wspomagającej lakozamid w dawkach 200 mg/dobę i 400 mg/dobę zwiększał odsetek pacjentów z co najmniej 50% redukcją napadów do 34% i 40%, odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Dawka 600 mg/dobę nie jest zalecana ze względu na gorszą tolerancję. U dzieci od 2 lat skuteczność potwierdzono na podstawie badań klinicznych z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała, wykazując 31,7% redukcję częstości napadów częściowych oraz 52,9% pacjentów z co najmniej 50% redukcją napadów.
aktywność przeciwdrgawkowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, patofizjologia, proces kindlingu, przewód pokarmowy, stabilizacja błony komórkowej neuronu, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian sodu, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trund 1000 mg
Lek Trund, zawierający lewetyracetam, jest wskazany do leczenia padaczki w różnych populacjach i typach napadów. W monoterapii stosuje się go u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną. W terapii wspomagającej lek jest stosowany u pacjentów od 1 miesiąca życia z napadami częściowymi lub częściowo wtórnie uogólnionymi, u młodzieży i dorosłych (≥12 lat) z napadami mioklonicznymi w młodzieńczej padaczce mioklonicznej oraz z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w idiopatycznej padaczce uogólnionej. Preparat dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg (niebieskie), 500 mg (żółte), 750 mg (pomarańczowe, zawierające żółcień pomarańczową E110) oraz 1000 mg (białe), z możliwością podziału na połowy, co ułatwia dostosowanie dawkowania.
idiopatyczna padaczka uogólniona, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, linia podziału tabletki, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, monoterapia pierwszego rzutu, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nietolerancja, padaczka, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cezarius 250 mg
Produkt leczniczy CEZARIUS zawiera lewetyracetam i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, z możliwością podziału na dwie równe części. Lek jest wskazany do monoterapii u pacjentów od 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką, obejmującą napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione. Ponadto CEZARIUS stosuje się jako terapię wspomagającą u szerokiego spektrum pacjentów: od 1 miesiąca życia w napadach częściowych, od 12 lat w napadach mioklonicznych (młodzieńcza padaczka miokloniczna) oraz w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (idiopatyczna padaczka uogólniona). Wskazania te uwzględniają różne typy napadów i grupy wiekowe, co podkreśla wszechstronność leku w leczeniu padaczki.
dysfagia, faza kloniczna, faza toniczna, idiopatyczna padaczka uogólniona, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo rozpoznana padaczka, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, utrata przytomności - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lacosamide Zentiva, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Lek wskazany jest do leczenia napadów częściowych oraz napadów częściowych wtórnie uogólnionych zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów od 2 roku życia (dzieci, młodzież i dorośli). Ponadto, jako terapia wspomagająca, może być stosowany w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4 roku życia. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od dawki: 50 mg (białe, 10×5 mm), 100 mg (pomarańczowe, 12×6 mm), 150 mg (żółte, 14×7 mm) oraz 200 mg (różowe, 15×8 mm).
diagnostyka neurologiczna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka z napadami częściowymi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epilantin 150 mg
Epilantin (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W monoterapii wskazany jest u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej Epilantin stosuje się u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Kluczowe jest prawidłowe rozpoznanie typu napadów na podstawie badania EEG, wywiadu oraz ewentualnych badań obrazowych OUN, gdyż napady częściowe mają ogniskowy początek, a toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione obejmują obie półkule mózgowe od początku. Epilantin nie jest wskazany do monoterapii napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych ani do leczenia innych typów napadów uogólnionych, takich jak napady nieświadomości czy miokloniczne, ani w stanach padaczkowych.
aktywność drgawkowa, badanie obrazowe OUN, działanie przeciwdrgawkowe, elektroencefalografia, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, padaczka, polipragmazja, rezonans magnetyczny, stan padaczkowy, terapia wspomagająca, tomografia komputerowa, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam (CEZARIUS) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W monoterapii jest wskazany u pacjentów ≥16 lat z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną. W terapii wspomagającej może być stosowany u pacjentów od 1 miesiąca życia w napadach częściowych, u młodzieży i dorosłych (≥12 lat) w napadach mioklonicznych (młodzieńcza padaczka miokloniczna) oraz w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów ≥12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną. Dawkowanie można precyzyjnie dostosować dzięki możliwości dzielenia tabletek.
Cezarius, farmakoterapia padaczki, idiopatyczna padaczka uogólniona, lek pierwszego wyboru, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo rozpoznana padaczka, pacjent pediatryczny, skurcz mięśnia, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia wspomagająca, utrata przytomności, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 50 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest stosowany w leczeniu padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Dawkowanie u dorosłych rozpoczyna się zwykle od 50 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększania dawki co tydzień o 100 mg/dobę, do maksymalnie 600 mg/dobę w monoterapii oraz 400 mg/dobę w terapii wspomagającej. U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg dawkowanie jest indywidualizowane i wyrażone w mg/kg, z dawką początkową 1 mg/kg dwa razy na dobę i maksymalną dawką do 12 mg/kg/dobę, zależnie od masy ciała i rodzaju terapii. Lakozamid należy podawać dwa razy na dobę w odstępach około 12 godzin, niezależnie od posiłków, a w przypadku pominięcia dawki zaleca się jej natychmiastowe przyjęcie, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin. Dawkę nasycającą 200 mg jednorazowo można rozważyć u pacjentów ≥50 kg, jednak pod ścisłym nadzorem ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, syrop, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lacosamide Zentiva, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, różniących się kolorem dla łatwej identyfikacji. Lek jest wskazany do stosowania zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi oraz częściowymi wtórnie uogólnionymi, począwszy od 2. roku życia. W terapii wspomagającej Lacosamide Zentiva jest również zalecany w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4. roku życia. Napady częściowe charakteryzują się ogniskowym początkiem w mózgu, z możliwością wtórnego uogólnienia, natomiast napady toniczno-kloniczne obejmują fazę toniczną (sztywność) i kloniczną (drgawki) z utratą przytomności.
drgawki, faza kloniczna, faza toniczna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad ogniskowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna, tabletki powlekane, terapia wspomagająca, utrata przytomności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 50 mg
Lacosamide Teva, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w monoterapii oraz terapii wspomagającej napadów częściowych i toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od masy ciała, wieku i wskazania terapeutycznego, z podawaniem dwa razy na dobę co około 12 godzin. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększana co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii, lub do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), z tygodniowym zwiększaniem o 1 mg/kg dwa razy na dobę do dawki maksymalnej zależnej od masy ciała (do 6 mg/kg dwa razy na dobę w monoterapii). Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg u pacjentów ≥50 kg, jednak pod ścisłym nadzorem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywną intensyfikację powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i częściowo wtórnie uogólnionych. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów dorosłych częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. Dawka podtrzymująca u pacjentów ≥65 lat najczęściej wynosiła 200 mg/dobę. W leczeniu wspomagającym u 1308 pacjentów wykazano zależną od dawki skuteczność: 34% redukcji napadów przy 200 mg/dobę i 40% przy 400 mg/dobę, przy czym dawka 600 mg/dobę nie była zalecana ze względu na gorszą tolerancję. W badaniu pediatrycznym (wiek ≥2 lata) lakozamid w dawce dostosowanej do masy ciała (2 mg/kg/dobę startowo) istotnie redukował częstość napadów częściowych o 31,72% (p=0,0003) w porównaniu z placebo, a 52,9% pacjentów osiągnęło co najmniej 50% redukcję napadów.
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja danych, fenytoina, gabapentyna, inaktywacja kanałów sodowych, karbamazepina, lamotrygina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna uogólniona, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, tolerancja dawki, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seizpat 200 mg
Lakazomid, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej napadów częściowych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w monoterapii lub 50 mg dwa razy na dobę w terapii wspomagającej, z możliwością zwiększania dawki o 50 mg dwa razy na dobę co tydzień. Maksymalne dawki wynoszą odpowiednio 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci dawka jest dostosowywana do masy ciała, z maksymalnymi dawkami do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) w monoterapii i odpowiednio niższymi w terapii wspomagającej, przy czym dzieci poniżej 50 kg powinny stosować syrop lakozamidu 10 mg/ml. W niektórych przypadkach możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg u pacjentów ≥50 kg, jednak podawanie dawki nasycającej wymaga nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
dawka nasycająca, dawka terapeutyczna, dawkowanie lakozamidu, działanie niepożądane, hemodializa, klirens nerkowy, krańcowa niewydolność nerek, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad z odbicia, ośrodkowy układ nerwowy, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, zawierający lakozamid – substancję czynną o mechanizmie selektywnej modulacji wolnych kanałów sodowych. Preparat jest wskazany do leczenia napadów częściowych (zlokalizowanych) oraz częściowych wtórnie uogólnionych zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u dorosłych, młodzieży (od 12 lat) oraz dzieci (od 2 lat). W terapii wspomagającej stosuje się go także w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4 roku życia z uogólnioną padaczką idiopatyczną. Monoterapia jest szczególnie zalecana u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką lub nietolerujących politerapii, natomiast terapia wspomagająca jest stosowana, gdy monoterapia innym lekiem nie zapewnia odpowiedniej kontroli napadów.
działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, faza kloniczna, faza toniczna, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, modulacja kanałów sodowych, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ognisko padaczkowe, padaczka, politerapia, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, utrata przytomności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lakozamid, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, powinien być podawany dwa razy na dobę w równych odstępach około 12 godzin. W monoterapii u dorosłych dawka początkowa wynosi 50 mg 2×/dobę (100 mg/dobę), z możliwością tygodniowego zwiększania o 50 mg 2×/dobę do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę). U dzieci od 2 lat dawkowanie jest zależne od masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg 2×/dobę (2 mg/kg/dobę) z tygodniowym zwiększaniem o 1 mg/kg 2×/dobę, maksymalnie do 6 mg/kg 2×/dobę (12 mg/kg/dobę) w monoterapii. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawki należy odpowiednio zmniejszyć, a u pacjentów hemodializowanych zaleca się suplementację dawki po dializie. W przypadku pominięcia dawki, nie należy podwajać kolejnej, a leczenie powinno być stopniowo odstawiane, aby uniknąć nasilenia napadów padaczkowych.
ciężkie zaburzenie rytmu serca, dawka nasycająca, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levetiracetam NeuroPharma 1000 mg
Lewetyracetam, pochodna pirolidonu z kodem ATC N03AX14, wykazuje unikalny mechanizm działania przeciwpadaczkowego, wiążąc się specyficznie z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co koreluje z jego skutecznością w modelach padaczki. Lek wpływa na regulację stężenia jonów Ca²⁺ w neuronach poprzez częściowe hamowanie prądów typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów z wewnątrzkomórkowych magazynów, a także modyfikuje hamowanie prądów bramkowanych przez GABA i glicynę. Lewetyracetam wykazuje szerokie spektrum działania przeciwpadaczkowego, potwierdzone zarówno w modelach zwierzęcych, jak i badaniach klinicznych u ludzi, obejmujących napady częściowe, miokloniczne oraz toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione. Jego główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku.
białko SV2A, działanie przeciwpadaczkowe, dzieci w wieku szkolnym, elektroencefalografia, GABA i glicyna, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina CR, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niemowlęta i małe dzieci, pacjent dorosły, padaczka częściowa, padaczka pierwotnie uogólniona, padaczka z napadami nieświadomości, pirolidon, pochodna pirolidonu, redukcja częstości napadów, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid stosuje się doustnie w dawkach dostosowanych do wieku, masy ciała oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50-100 mg dwa razy na dobę (100-200 mg/dobę), z możliwością zwiększania co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii lub 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. Dawkę nasycającą 200 mg można podać jednorazowo, a następnie 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę), jednak jest ona zarezerwowana dla pacjentów dorosłych i młodzieży ≥50 kg, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. U dzieci o masie ciała <50 kg dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i zwiększając co tydzień o 1 mg/kg dwa razy na dobę, z maksymalnymi dawkami zależnymi od masy ciała i rodzaju terapii (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę w monoterapii dla dzieci 10-40 kg). Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci poniżej 2 lat (napady częściowe) i poniżej 4 lat (napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione).
dawka nasycająca, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lacosamide teva, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca