Dawkowanie i sposób podawania
Trelema 50 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Trelema

Lakozamid, substancja czynna leku Trelema, jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w kilku dawkach: 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Prawidłowe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia padaczki i minimalizacji działań niepożądanych. Dobór dawki powinien uwzględniać wiek pacjenta, masę ciała, rodzaj terapii oraz indywidualną odpowiedź na leczenie.¹

Częstotliwość dawkowania

Lakozamid musi być przyjmowany dwa razy na dobę w odstępach około 12-godzinnych, niezależnie od posiłków. W przypadku pominięcia dawki należy poinformować pacjenta, by przyjął ją bezzwłocznie, a następną dawkę przyjął o zwykłej porze. Jeśli do kolejnej zaplanowanej dawki pozostało mniej niż 6 godzin, pacjent powinien pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć następną o ustalonej porze. Nigdy nie należy przyjmować podwójnej dawki.²

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg

Schemat dawkowania lakozamidu różni się w zależności od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii (jako jedyny lek przeciwpadaczkowy) czy w terapii wspomagającej (w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi).³

W monoterapii zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę, którą należy zwiększyć po tygodniu do 100 mg dwa razy na dobę. Można również rozpocząć leczenie od dawki 100 mg dwa razy na dobę, jeśli lekarz uzna, że potrzebne jest szybsze uzyskanie kontroli napadów. Dawka maksymalna może wynosić do 300 mg dwa razy na dobę.⁴

W terapii wspomagającej zalecana dawka początkowa to 50 mg dwa razy na dobę, którą po tygodniu zwiększa się do 100 mg dwa razy na dobę. Następnie dawkę można zwiększać o 50 mg dwa razy na dobę co tydzień, do osiągnięcia dawki maksymalnej 200 mg dwa razy na dobę.⁵

Dawkowanie u dzieci w wieku od 2 lat i młodzieży o masie ciała <50 kg

U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg, dawkowanie jest uzależnione od masy ciała. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od syropu, a następnie ewentualną zmianę na tabletki. Przy przepisywaniu syropu należy podawać dawkę w jednostkach objętości (mL), a nie masy (mg).⁶

W przypadku monoterapii u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg dawkę początkową 1 mg/kg dwa razy na dobę zwiększa się po tygodniu do dawki terapeutycznej 2 mg/kg dwa razy na dobę. Następnie dawkę można zwiększać co tydzień o 1 mg/kg dwa razy na dobę, aż do osiągnięcia optymalnej odpowiedzi, stosując najniższą skuteczną dawkę.⁷

Dawka maksymalna w monoterapii zależy od masy ciała dziecka:⁸

• U dzieci o masie ciała ≥10 kg do <40 kg: do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę)
• U dzieci o masie ciała ≥40 kg do <50 kg: do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę)

W terapii wspomagającej u dzieci dawkę początkową 1 mg/kg dwa razy na dobę zwiększa się po tygodniu do dawki terapeutycznej 2 mg/kg dwa razy na dobę. Następnie dawkę można zwiększać co tydzień o 1 mg/kg dwa razy na dobę, aż do osiągnięcia optymalnej odpowiedzi.⁹

Dawka maksymalna w terapii wspomagającej zależy od masy ciała:¹⁰

• ≥10 kg do <20 kg: do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę)
• ≥20 kg do <30 kg: do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę)
• ≥30 kg do <50 kg: do 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę)

Należy zauważyć, że u niewielkiej liczby dzieci o masie ciała od 30 kg do <50 kg w badaniach klinicznych stosowano dawkę do 6 mg/kg dwa razy na dobę.¹¹

Stosowanie dawki nasycającej

W niektórych przypadkach, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego lakozamidu, można rozważyć zastosowanie dawki nasycającej. Opcja ta dotyczy wyłącznie młodzieży i dorosłych o masie ciała ≥50 kg.¹²

Dawka nasycająca składa się z:¹³

1. Jednorazowej dawki 200 mg
2. Następnie, po około 12 godzinach, przejścia na schemat dawkowania 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę)

Dawkę nasycającą należy stosować pod ścisłym nadzorem lekarza ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy.¹⁴

Stosowanie dawki nasycającej nie jest zalecane u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg.¹⁵

Przerwanie leczenia

Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Zalecane tempo redukcji dawki zależy od stosowanej wcześniej dawki:¹⁶

• Dla pacjentów o masie ciała <50 kg, którzy przyjmowali dawkę ≥6 mg/kg/dobę: zmniejszanie o 4 mg/kg/dobę co tydzień
• Dla pacjentów o masie ciała ≥50 kg, którzy przyjmowali dawkę ≥300 mg/dobę: zmniejszanie o 200 mg/dobę co tydzień

W uzasadnionych przypadkach można rozważyć wolniejsze zmniejszanie dawki:¹⁷

• O 2 mg/kg/dobę dla pacjentów o masie ciała <50 kg
• O 100 mg/dobę dla pacjentów o masie ciała ≥50 kg

U pacjentów, u których wystąpiły ciężkie zaburzenia rytmu serca, należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka i w razie konieczności przerwać leczenie lakozamidem.¹⁸

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak należy uwzględnić związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego, co może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na lek (AUC). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób starszych, szczególnie przy dawkach większych niż 400 mg/dobę, są ograniczone.¹⁹

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. ^{30 ml/min).”>20}

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek zaleca się następujące modyfikacje dawkowania:²¹

• Dla pacjentów o masie ciała ≥50 kg: maksymalna dawka dobowa 250 mg
• Przy stosowaniu dawki nasycającej: dawka początkowa 100 mg, następnie przez pierwszy tydzień 50 mg dwa razy na dobę
• Dla pacjentów o masie ciała <50 kg: zaleca się zmniejszenie maksymalnej dawki o 25%

U pacjentów wymagających hemodializy zaleca się podawanie dodatkowo do 50% podzielonej dawki dobowej bezpośrednio po zakończeniu zabiegu. Leczenie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wymaga szczególnej ostrożności z powodu ograniczonego doświadczenia klinicznego i możliwej kumulacji metabolitu o nieznanym działaniu farmakologicznym.²²

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się następujące modyfikacje dawkowania:²³

• Dla pacjentów o masie ciała ≥50 kg: maksymalna dawka dobowa 300 mg
• Dla pacjentów o masie ciała <50 kg: zaleca się zmniejszenie dawki maksymalnej o 25%

Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy przeprowadzić z zachowaniem ostrożności, biorąc pod uwagę możliwość współwystępowania niewydolności nerek.

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych. Lakozamid można stosować u tych pacjentów jedynie, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Może być konieczne dostosowanie dawki na podstawie obserwacji aktywności choroby i możliwych działań niepożądanych.²⁴

Dzieci i młodzież poniżej 4 lat

Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, ani u dzieci poniżej 2 lat w leczeniu napadów częściowych. Wynika to z ograniczonej liczby danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach wiekowych.²⁵