Wskazania do stosowania
Epilantin 150 mg

Epilantin (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W monoterapii wskazany jest u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej Epilantin stosuje się u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Kluczowe jest prawidłowe rozpoznanie typu napadów na podstawie badania EEG, wywiadu oraz ewentualnych badań obrazowych OUN, gdyż napady częściowe mają ogniskowy początek, a toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione obejmują obie półkule mózgowe od początku. Epilantin nie jest wskazany do monoterapii napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych ani do leczenia innych typów napadów uogólnionych, takich jak napady nieświadomości czy miokloniczne, ani w stanach padaczkowych.

Wskazania do stosowania leku Epilantin

Epilantin (lakozamid) to lek przeciwpadaczkowy dostępny w postaci tabletek powlekanych w czterech dawkach: 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Każda z tych dawek zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej – lakozamidu, który wykazuje działanie przeciwdrgawkowe wykorzystywane w leczeniu padaczki.1

Zastosowanie w monoterapii

Epilantin może być stosowany jako monoterapia w następującej grupie pacjentów:

  • Dorośli z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi w przebiegu padaczki
  • Młodzież z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi w przebiegu padaczki
  • Dzieci w wieku od 2 lat z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi w przebiegu padaczki

Monoterapia oznacza, że Epilantin może być stosowany jako jedyny lek przeciwpadaczkowy u pacjentów z wymienionymi rodzajami napadów padaczkowych. Jest to istotna informacja kliniczna, ponieważ pozwala na ograniczenie polipragmazji i potencjalnych interakcji lekowych.2

Zastosowanie w terapii wspomagającej

Epilantin jest również wskazany do stosowania jako element terapii wspomagającej (tj. w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi) w następujących przypadkach:

  1. Napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione – lek może być stosowany u:
    • Osób dorosłych z padaczką
    • Młodzieży z padaczką
    • Dzieci w wieku od 2 lat z padaczką
  2. Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione – lek może być stosowany u:

Warto zwrócić uwagę na różnicę wieku dla wskazania w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych – lek jest wskazany u dzieci od 4 lat, podczas gdy w przypadku napadów częściowych może być stosowany już od 2. roku życia.3

Rozpoznawanie rodzajów napadów podlegających leczeniu

Przy zalecaniu leku Epilantin należy prawidłowo zróżnicować typ napadów padaczkowych. W praktyce klinicznej wymaga to dokładnej diagnostyki neurologicznej, obejmującej:

Napady częściowe (ogniskowe) charakteryzują się ograniczonym początkiem aktywności drgawkowej, która może następnie ulegać wtórnemu uogólnieniu. Natomiast napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione od początku obejmują obie półkule mózgowe. Prawidłowa klasyfikacja napadów jest kluczowa dla wyboru właściwej strategii leczenia.4

Dobór postaci i dawki leku

Epilantin dostępny jest w czterech różnych dawkach, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta:

Dawka Wygląd tabletki Wymiary Oznaczenie
50 mg Różowe, podłużne, obustronnie wypukłe około 10,3 mm x 4,8 mm Grawer „50” po jednej stronie
100 mg Żółte, podłużne, obustronnie wypukłe około 13,1 mm x 6,1 mm Grawer „100” po jednej stronie
150 mg Beżowe, podłużne, obustronnie wypukłe około 15,2 mm x 7,1 mm Grawer „150” po jednej stronie
200 mg Niebieskie, podłużne, obustronnie wypukłe około 16,6 mm x 7,7 mm Grawer „200” po jednej stronie

Różne dawki i wyraźne różnice w wyglądzie tabletek (kolor, rozmiar, oznaczenie) pomagają pacjentom w identyfikacji przyjmowanej dawki, co jest szczególnie istotne przy leczeniu przewlekłym, jakim jest terapia padaczki.5

Szczególne wskazania kliniczne

Stosowanie u dzieci

Przy stosowaniu leku u pacjentów pediatrycznych należy zwrócić uwagę na różne dolne granice wieku dla poszczególnych wskazań:

  • W monoterapii i terapii wspomagającej napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych – od 2. roku życia
  • W terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych – od 4. roku życia

Stosowanie leku Epilantin u dzieci poniżej wskazanych granic wiekowych wykracza poza zakres zarejestrowanych wskazań.6

Wskazania w padaczce idiopatycznej

W przypadku uogólnionej padaczki idiopatycznej (IGE), Epilantin jest wskazany wyłącznie w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych i nie powinien być stosowany w monoterapii tego typu padaczki. Uogólniona padaczka idiopatyczna to zespół padaczkowy bez uchwytnej organicznej przyczyny strukturalnej, mający podłoże genetyczne. Charakteryzuje się występowaniem różnych typów napadów uogólnionych, w tym toniczno-klonicznych.7

Ograniczenia wskazań

Należy podkreślić, że Epilantin nie jest wskazany w:

  • Monoterapii napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych
  • Leczeniu innych typów napadów uogólnionych (np. napadów nieświadomości, napadów mioklonicznych)
  • Stanach padaczkowych

Przy przepisywaniu leku Epilantin należy się kierować dokładną diagnostyką neurologiczną oraz starannie dobraną klasyfikacją napadów padaczkowych zgodnie z aktualnymi wytycznymi diagnostyczno-terapeutycznymi.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl