Wskazania do stosowania
Trund 1000 mg

Lek Trund, zawierający lewetyracetam, jest wskazany do leczenia padaczki w różnych populacjach i typach napadów. W monoterapii stosuje się go u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną. W terapii wspomagającej lek jest stosowany u pacjentów od 1 miesiąca życia z napadami częściowymi lub częściowo wtórnie uogólnionymi, u młodzieży i dorosłych (≥12 lat) z napadami mioklonicznymi w młodzieńczej padaczce mioklonicznej oraz z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w idiopatycznej padaczce uogólnionej. Preparat dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg (niebieskie), 500 mg (żółte), 750 mg (pomarańczowe, zawierające żółcień pomarańczową E110) oraz 1000 mg (białe), z możliwością podziału na połowy, co ułatwia dostosowanie dawkowania.

Wskazania terapeutyczne leku Trund

Lek Trund, którego substancją czynną jest lewetyracetam, jest stosowany w terapii padaczki w różnych populacjach pacjentów i w różnorodnych typach napadów padaczkowych. Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w postaci tabletek powlekanych, które można dzielić na połowy.1

Monoterapia padaczki

Trund jest wskazany do stosowania w monoterapii w przypadku napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką. Jest to podstawowe wskazanie, w którym lewetyracetam może być stosowany jako jedyny lek przeciwpadaczkowy.2

Terapia wspomagająca

Poza monoterapią, Trund ma również zastosowanie jako terapia wspomagająca w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w następujących przypadkach:3

  • W leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką. To najszersze wskazanie obejmujące pacjentów we wszystkich grupach wiekowych powyżej 1 miesiąca życia.4
  • W leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną. Napady miokloniczne charakteryzują się gwałtownymi, krótkimi skurczami mięśni, a młodzieńcza padaczka miokloniczna jest specyficznym zespołem padaczkowym.5
  • W leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną. Te napady charakteryzują się utratą przytomności, sztywnością i następującymi po niej drgawkami mięśni całego ciała.6

Grupy wiekowe pacjentów i specyficzne wskazania

Wskazania do stosowania leku Trund różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz typu napadów padaczkowych:

Grupa wiekowa Typ napadów Sposób podania
Dorośli i młodzież ≥16 lat Napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione Monoterapia lub terapia wspomagająca
Młodzież i dzieci od 1 miesiąca do 16 lat Napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione Tylko terapia wspomagająca
Dorośli i młodzież ≥12 lat Napady miokloniczne w młodzieńczej padaczce mioklonicznej Tylko terapia wspomagająca
Dorośli i młodzież ≥12 lat Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione w idiopatycznej padaczce uogólnionej Tylko terapia wspomagająca

Szczególne cechy preparatu

Warto zwrócić uwagę, że tabletki powlekane Trund mają różny wygląd w zależności od dawki, co pozwala na łatwą identyfikację:7

  • Tabletki 250 mg – niebieskie, podłużne
  • Tabletki 500 mg – żółte, podłużne
  • Tabletki 750 mg – pomarańczowe, podłużne
  • Tabletki 1000 mg – białe, podłużne

Wszystkie tabletki mają linię podziału po jednej stronie, co umożliwia ich podział na połowy w celu ułatwienia dawkowania. Należy zwrócić uwagę, że tabletki 750 mg zawierają żółcień pomarańczową (E110) jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją na ten składnik.8

Sytuacje kliniczne wskazujące na zastosowanie leku Trund

Lekarz powinien rozważyć zalecenie leku Trund w następujących sytuacjach klinicznych:

  1. U pacjentów od 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi, jako opcja monoterapii pierwszego rzutu.
  2. U pacjentów w każdym wieku (od 1 miesiąca życia), u których napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione nie są dostatecznie kontrolowane przy pomocy innych leków przeciwpadaczkowych.
  3. U pacjentów od 12 roku życia z młodzieńczą padaczką miokloniczną, u których napady miokloniczne wymagają dodatkowego leczenia.
  4. U pacjentów od 12 roku życia z idiopatyczną padaczką uogólnioną, u których napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione nie są odpowiednio kontrolowane.

W każdej z tych sytuacji należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta, w tym wiek, współistniejące schorzenia, przyjmowane leki oraz preferencje dotyczące sposobu leczenia.9

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl