kamica układu moczowego

Kamica układu moczowego (urolitiaza) to choroba charakteryzująca się powstawaniem złogów (kamieni) w różnych częściach układu moczowego: nerkach, moczowodach, pęcherzu moczowym lub cewce moczowej. Złogi powstają w wyniku krystalizacji i agregacji substancji mineralnych zawartych w moczu, najczęściej szczawianów wapnia, fosforanów wapnia, kwasu moczowego lub struwitu.

Czynniki ryzyka rozwoju kamicy obejmują: odwodnienie, dietę bogatą w białko zwierzęce, sól i szczawiany, choroby metaboliczne, infekcje układu moczowego, a także predyspozycje genetyczne. Około 50% pacjentów z kamicą doświadcza nawrotów choroby w ciągu 5-10 lat, co podkreśla znaczenie profilaktyki.

Objawy kamicy moczowej są zróżnicowane – od bezobjawowego przebiegu (szczególnie przy małych złogach w nerkach) po silną kolkę nerkową. Typowe manifestacje kliniczne obejmują nagły, ostry ból w okolicy lędźwiowej, promieniujący do pachwiny, nudności, wymioty, krwiomocz oraz parcia na mocz. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa bez kontrastu) oraz badaniach laboratoryjnych moczu i krwi.

Leczenie kamicy moczowej zależy od wielkości, lokalizacji i składu złogów. Małe kamienie (< 5mm) często wydalane są samoistnie przy odpowiednim nawodnieniu i leczeniu przeciwbólowym. Większe złogi mogą wymagać interwencji, takiej jak litotrypsja zewnątrzustrojową falą uderzeniową (ESWL), ureterorenoskopia (URS), przezskórna nefrolitotrypsja (PCNL) lub, rzadziej, otwarta operacja. Profilaktyka nawrotów obejmuje modyfikację diety, odpowiednie nawodnienie oraz, w zależności od rodzaju kamicy, farmakoterapię.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl