gliklazyd
Gliklazyd to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych sulfonylomocznika drugiej generacji, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Jego głównym mechanizmem działania jest stymulacja wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki poprzez blokowanie kanałów potasowych zależnych od ATP, co prowadzi do depolaryzacji błony komórkowej i napływu jonów wapnia, stymulujących uwalnianie insuliny.
W przeciwieństwie do innych pochodnych sulfonylomocznika, gliklazyd wykazuje selektywne wiązanie z receptorami w komórkach beta trzustki, co zmniejsza ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i antyoksydacyjne, co może przyczyniać się do ochrony naczyń krwionośnych i zmniejszenia ryzyka powikłań naczyniowych cukrzycy.
Lek jest dostępny w formie tabletek o standardowym uwalnianiu (dawkowanie 2-3 razy dziennie) oraz w formie o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawkowanie raz dziennie), co zwiększa komfort terapii i compliance pacjentów. Gliklazyd jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie z moczem, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Do najczęstszych działań niepożądanych należą hipoglikemia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma, należący do grupy leków doustnych hipoglikemizujących (kod ATC: A10BD08), łączy wildagliptynę – selektywny inhibitor DPP-4, zwiększający stężenie endogennych inkretyn (GLP-1, GIP) i poprawiający funkcję komórek beta trzustki – z metforminą, biguanidem hamującym glukoneogenezę i glikogenolizę w wątrobie oraz zwiększającym insulinowrażliwość tkanek obwodowych. Wildagliptyna w dawce 50-100 mg/dobę poprawia markery czynności komórek beta (HOMA-β, stosunek proinsulina/insulina) bez ryzyka hipoglikemii u osób z prawidłową glikemią. Metformina, stosowana w dawkach około 1000-2000 mg/dobę, wykazuje korzystny wpływ na profil lipidowy, zmniejszając stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i trójglicerydów. Badania kliniczne, w tym UKPDS, potwierdzają redukcję ryzyka powikłań cukrzycy, zgonów związanych z cukrzycą oraz zawałów mięśnia sercowego u pacjentów leczonych metforminą.
badanie UKPDS, badanie VERIFY, cukrzyca typu 2, GIP, gliklazyd, glikogenoliza, glimepiryd, GLP-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, inkretyny, insulina bazalna, komórki alfa, komórki beta, metformina chlorowodorek, niepowodzenie leczenia, niewydolność serca, peptydaza dipeptydylowa-4, pioglitazon, terapia trójlekowa, test tolerancji posiłku, wildagliptyna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clazicon 60 mg
Clazicon (gliklazyd) w dawkach 30 mg i 60 mg, stosowany w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, najczęściej powoduje hipoglikemię, której objawy obejmują zarówno symptomy neurologiczne (np. ból głowy, drgawki, zaburzenia świadomości) jak i adrenergiczne (np. tachykardia, pocenie się). Hipoglikemia może być szczególnie niebezpieczna, prowadząc w skrajnych przypadkach do śpiączki i zgonu, a jej ryzyko wzrasta przy nieregularnym spożywaniu posiłków. Objawy ustępują po podaniu węglowodanów, natomiast sztuczne słodziki są nieskuteczne. W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, które można ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, bradykardia, ciężka hipoglikemia, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Salson 60 mg
W opiece nad pacjentkami z cukrzycą w wieku rozrodczym stosowanie gliklazydu wymaga szczególnej ostrożności. Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania gliklazydu w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak ze względu na zasadę ostrożności zaleca się unikanie tego leku w okresie ciąży. Kluczowym elementem jest uzyskanie optymalnej kontroli glikemii przed koncepcją, co minimalizuje ryzyko wad wrodzonych u płodu. W trakcie ciąży doustne leki hipoglikemizujące, w tym gliklazyd, są niewskazane, a insulinoterapia pozostaje standardem leczenia. W przypadku planowanej ciąży zaleca się zmianę terapii na insulinę, a w przypadku nieplanowanej ciąży – natychmiastowe przejście na insulinę po jej potwierdzeniu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Diaprel MR 30 mg
DIAPREL MR to lek zawierający 30 mg gliklazydu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej w przewodzie pokarmowym i utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego. Tabletki są białe, podłużne, z oznaczeniem „DIA 30”. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, maltodekstryna, hypromeloza, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, wspierają odpowiednią masę, wiązanie, modyfikowane uwalnianie oraz właściwości produkcyjne leku. Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 60 lub 90 tabletek, pakowanych w blistry z folii Aluminium/PCV.
blister, gliklazyd, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, maltodekstryna, modyfikowane uwalnianie, niezgodność farmaceutyczna, polimer celulozy, stężenie terapeutyczne, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wapnia wodorofosforan dwuwodny, właściwości przepływowe proszku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ipinzan 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Ipinzan to złożony lek przeciwcukrzycowy zawierający wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Wildagliptyna jest selektywnym inhibitorem DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, poprawiając funkcję komórek beta trzustki i zwiększając wydzielanie insuliny zależne od glukozy, bez ryzyka hipoglikemii u osób z prawidłową glikemią. Metformina działa poprzez zmniejszenie wątrobowej produkcji glukozy, zwiększenie insulinowrażliwości mięśni oraz opóźnienie jelitowego wchłaniania glukozy, nie powodując przyrostu masy ciała ani hipoglikemii. W badaniach klinicznych wykazano, że skojarzone stosowanie wildagliptyny i metforminy prowadzi do istotnej redukcji HbA1c (do -1,82% przy dawce 50 mg + 1000 mg 2× dziennie) oraz korzystnych efektów metabolicznych, w tym poprawy profilu lipidowego i zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych.
badanie UKPDS, biguanidy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, GIP, glikemia, gliklazyd, glikogenoliza, glimepiryd, GLP-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, HOMA-β, inhibitor DPP-4, insulina bazalna, MACE, metformina, ostry zawał serca, pioglitazon, sulfonylomocznik, transportery glukozy, transportery GLUT, trójglicerydy, wildagliptyna, wysepki Langerhansa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Gliklazyd, należący do pochodnych sulfonylomocznika, jest szeroko stosowany w terapii cukrzycy typu 2 i generalnie nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Produkty takie jak Gliclazide Zentiva, Gliclazide Krka, Symazide MR 30 mg oraz Salson potwierdzają brak lub nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Kluczowym aspektem bezpieczeństwa terapii jest jednak ryzyko hipoglikemii, która może manifestować się objawami takimi jak ból głowy, silny głód, nudności, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, spowolnienie reakcji, zaburzenia widzenia i mowy, drżenie, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach utratą świadomości. Hipoglikemia stanowi główny czynnik potencjalnie upośledzający zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn u pacjentów leczonych gliklazydem.
charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca typu 2, faza początkowa terapii, gliclazide, gliklazyd, hipoglikemia, interakcje lekowe, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, prowadzenie pojazdów, stężenie glukozy we krwi, węglowodany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diagen 60 mg
Produkt leczniczy Diagen zawiera 60 mg gliklazydu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co umożliwia stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, zapewniając stabilny efekt terapeutyczny w leczeniu cukrzycy. Tabletki mają charakterystyczny biały do prawie białego kolor, podłużny, dwuwypukły kształt z linią podziału, co pozwala na precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna oraz magnezu stearynian, odpowiadają za odpowiednie właściwości fizyczne tabletki oraz modyfikowane uwalnianie gliklazydu, co wpływa na farmakokinetykę leku i stabilizację glikemii w ciągu doby.
blister PVC/PE/PVDC/Al, celuloza mikrokrystaliczna, gliklazyd, hypromeloza, lek przeciwcukrzycowy, niezgodność farmaceutyczna, odpad medyczny, polimer celulozowy, poziom glikemii, profil farmakokinetyczny, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, żel silikonowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Symazide MR 30 30 mg
Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika zawarta w Symazide MR 30 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (stosowanym ogólnie i miejscowo w postaci żelu do jamy ustnej), fenylbutazonem oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkich epizodów hipoglikemii, włącznie ze śpiączką hipoglikemiczną. Wysokie ryzyko interakcji wymaga przeciwwskazania lub unikania jednoczesnego stosowania tych substancji. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1), beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (z wyjątkiem fenylbutazonu) mogą nasilać działanie gliklazydu, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii i dostosowania dawki.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-2-mimetyk, beta-bloker, białko osocza, bloker receptora H2, chlorpromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, enalapryl, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, kaptopryl, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tetrakozaktyd, tiazolidynedion, warfaryna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clazicon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego gliklazydu, co pozostaje istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie ryzyka. W badaniach teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekty toksyczne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diabrezide
Stosowanie gliklazydu w dawce 80 mg wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko hipoglikemii, która jest najpoważniejszym powikłaniem terapii pochodnymi sulfonylomocznika. Hipoglikemia może być na tyle ciężka, że wymaga hospitalizacji i dożylnego podania glukozy. Czynniki zwiększające ryzyko epizodów hipoglikemii to m.in. zaburzenia odżywiania (diety niskokaloryczne, nieregularne posiłki), intensywny wysiłek fizyczny bez odpowiedniej podaży węglowodanów, spożywanie alkoholu, politerapia, brak współpracy pacjenta, nieprawidłowy dobór dawki oraz zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, gdzie farmakokinetyka gliklazydu ulega zmianie, co może prowadzić do przedłużonej hipoglikemii, a także u osób z zaburzeniami endokrynologicznymi (np. niedoczynność tarczycy, przysadki, niewydolność nadnerczy).
drgawki, farmakokinetyka i farmakodynamika, gliklazyd, hipoglikemia, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, niedoczynność przysadki, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr glikemiczny, pochodne sulfonylomocznika, politerapia, stężenie glukozy, wysiłek fizyczny, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie funkcji przewodu pokarmowego, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaprel MR 30 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu DIAPREL MR, obejmuje kompleksowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Powtarzane dawki leku nie indukowały genotoksyczności ani mutagenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii cukrzycy typu 2. Pomimo braku długoterminowych badań rakotwórczych, dostępne dane toksykologiczne nie wskazują na potencjalne ryzyko karcinogenne, co wymaga jednak dalszego monitorowania w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, Diaprel MR, działanie teratogenne, farmakoterapia, genotoksyczność, gliklazyd, karcynogenność, margines bezpieczeństwa leku, materiał genetyczny, niska masa urodzeniowa, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność leku, wada wrodzona, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clazicon 60 mg
Clazicon, zawierający gliklazyd w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki 30 mg i 60 mg), jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, u których modyfikacja stylu życia (dieta, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) nie przyniosła wystarczającej kontroli glikemii. Preparat należy stosować, gdy metody niefarmakologiczne okazują się niewystarczające do osiągnięcia docelowych wartości glukozy we krwi. Tabletki Clazicon 30 mg mają wymiary 5 x 11 mm i zawierają 30 mg gliklazydu oraz 54 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 60 mg mają wymiary 7 x 15 mm, zawierają 60 mg gliklazydu i 108 mg laktozy jednowodnej, a także posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki.
cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca typu 2, farmakoterapia, gliklazyd, indeks glikemiczny, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, leczenie niefarmakologiczne, nadwaga i otyłość, pochodne sulfonylomocznika, podaż węglowodanów, redukcja masy ciała, stężenie glukozy we krwi, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wartość glikemii - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gliclada 60 mg
Stosowanie gliklazydu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę lub karmiących piersią wymaga szczegółowej konsultacji lekarskiej. Dane kliniczne dotyczące stosowania gliklazydu w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, gliklazyd powinien być unikać w okresie ciąży. Kluczowe jest uzyskanie normoglikemii przed poczęciem, co zmniejsza ryzyko wad wrodzonych. Doustne leki hipoglikemizujące, w tym gliklazyd, są niewskazane w ciąży, a leczeniem z wyboru jest insulinoterapia, którą należy rozpocząć przed zajściem w ciążę lub niezwłocznie po jej potwierdzeniu.
badania przedkliniczne, cukrzyca w ciąży, doustne leki hipoglikemizujące, działanie teratogenne, gliklazyd, hipoglikemia noworodkowa, insulinoterapia, karmienie piersią, koncepcja, kontrola glikemii, leki przeciwcukrzycowe, normoglikemia, płodność, pochodne sulfonylomocznika, terapia przeciwcukrzycowa, wady wrodzone - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Agartha DUO 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Agartha DUO, zawierający wildagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2, łącząc mechanizmy działania obu substancji dla synergistycznego efektu hipoglikemizującego. Wildagliptyna selektywnie hamuje enzym DPP-4, co zwiększa stężenie endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, poprawiając wydzielanie insuliny i regulację glukagonu w zależności od glikemii, bez ryzyka hipoglikemii u osób z prawidłową glikemią. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz opóźnienie wchłaniania glukozy jelitowej, co skutkuje obniżeniem glikemii na czczo i po posiłku. Badania kliniczne wykazały, że terapia skojarzona wildagliptyną i metforminą istotnie redukuje HbA1c o 0,7-1,1% w porównaniu z placebo, przy jednoczesnym korzystnym wpływie na masę ciała i niskim ryzyku hipoglikemii.
badanie UKPDS, badanie VERIFY, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, gliklazyd, glikogenoliza, glimepiryd, GLP-1, glukoneogeneza, GLUT-1, GLUT-4, HbA1c, hipoglikemia, HOMA-β, insulina bazalna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, MACE, metformina, niewydolność serca, peptydaza dipeptydylowa-4, pioglitazon, pochodne sulfonylomocznika, profil bezpieczeństwa, terapia trójlekowa, transportery glukozy, wildagliptyna, wysepki Langerhansa, zawał mięśnia sercowego, żołądkowy peptyd hamujący - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gliclazide Medreg 60 mg
Gliklazyd, należący do pochodnych sulfonylomocznika (kod ATC A10BB09), jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 30 mg i 60 mg. Jego unikalna struktura chemiczna, zawierająca heterocykliczny pierścień z atomem azotu, warunkuje specyficzne działanie farmakologiczne. Mechanizm działania polega na stymulacji wydzielania insuliny przez komórki β wysp Langerhansa, ze szczególnym uwzględnieniem utrzymania zwiększonego poposiłkowego wydzielania insuliny i białka C nawet po dwuletniej terapii. Gliklazyd przywraca zarówno pierwszą, jak i drugą fazę sekrecji insuliny w odpowiedzi na glukozę, co umożliwia skuteczną kontrolę poposiłkowej glikemii, kluczowej w prewencji powikłań cukrzycowych.
agregacja i adhezja płytek krwi, aktywność fibrynolityczna, beta-tromboglobulina, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, gliklazyd, komórki beta wysp Langerhansa, mikroangiopatia cukrzycowa, mikrozakrzep, nietolerancja laktozy, patofizjologia cukrzycy, pochodna sulfonylomocznika, poposiłkowe wydzielanie insuliny, powikłanie cukrzycowe, powikłanie naczyniowe, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tkankowy aktywator plazminogenu, tromboksan B2, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diabrezide 80 mg
Diabrezide w dawce 80 mg, zawierający gliklazyd, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, u których modyfikacje stylu życia, takie jak dieta, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała, nie przynoszą wystarczającej kontroli glikemii. Tabletki są białe, okrągłe, z rowkiem umożliwiającym precyzyjne dzielenie dawki, co pozwala na indywidualizację terapii. Lek zawiera również 33 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Diabrezide nie jest wskazany w cukrzycy typu 1 ani innych typach cukrzycy.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gliclazide Medreg 60 mg
Gliclazide Medreg to preparat zawierający gliklazyd w dawkach 30 mg i 60 mg, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia stabilne stężenie leku w organizmie. Tabletki 30 mg zawierają 30 mg gliklazydu oraz 30 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 60 mg zawierają 60 mg gliklazydu i 70 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze różnią się w zależności od dawki, m.in. tabletki 30 mg zawierają powidon i krzemionkę koloidalną, które nie występują w dawce 60 mg. Tabletki 30 mg są białe, kapsułkowate, o wymiarach około 10×4 mm, z wytłoczonym napisem „C12”, natomiast tabletki 60 mg mają kształt owalny, wymiary około 14×6,5 mm, z literą „C” i cyframi „55” oraz linią podziału umożliwiającą podział na dawki po 30 mg.
cukrzyca typu 2, Gliclazide Medreg, gliklazyd, hypromeloza, interakcja lekowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, linia podziału, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pochodna sulfonylomocznika, powidon, przechowywanie produktu leczniczego, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utylizacja produktu leczniczego - Leksykon leków
Interakcje leku – Diabrezide 80 mg
Gliklazyd (Diabrezide 80 mg) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie gliklazydu z mikonazolem (ogólnie i w żelu do jamy ustnej) oraz alkoholem, co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej, dlatego takie połączenia są przeciwwskazane. Fenylobutazon nasila działanie hipoglikemizujące poprzez rozerwanie połączeń z białkami osocza i zmniejszenie wydalania, co wymaga modyfikacji dawki gliklazydu. Inne leki zwiększające ryzyko hipoglikemii to insulina, akarboza, metformina, inhibitory ACE (kaptopryl, enalapryl), inhibitory MAO, NLPZ, flukonazol, beta-blokery (maskujące objawy hipoglikemii) oraz leki blokujące receptory H2. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii i dostosowanie dawki gliklazydu.
antagoniści receptora H2, antykoagulanty, beta-2-mimetyki, beta-blokery, chloropromazyna, danazol, fenylobutazon, flukonazol, glikemia, gliklazyd, glikokortykosteroidy, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory monoaminooksydazy, insulinooporność, leki przeciwcukrzycowe, mikonazol, NLPZ, reakcja disulfiramopodobna, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamidy, warfaryna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salson 60 mg
Gliklazyd, substancja czynna leku Salson 60 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do rzadkich zaburzeń hematologicznych należą niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość i granulocytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Najistotniejszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia o nieznanej częstości, manifestująca się objawami neurologicznymi, psychicznymi i somatycznymi, wymagająca podania węglowodanów i ewentualnej hospitalizacji. Ponadto mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia) oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby, w tym podwyższenie AspAT, AlAT i fosfatazy zasadowej oraz zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu leku, choć w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do niewydolności wątroby.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, ból brzucha, bradykardia, dławica piersiowa, drgawki, enzymy wątrobowe, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodne sulfonylomocznika, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salson 60 mg
Gliklazyd, substancja czynna leku Salson, jest pochodną sulfonylomocznika (kod ATC: A10BB09) o unikalnej strukturze chemicznej zawierającej heterocykliczny pierścień z azotem. Jego podstawowy mechanizm działania polega na stymulacji wydzielania insuliny przez komórki beta wysp Langerhansa, ze szczególnym nasileniem poposiłkowego wyrzutu insuliny oraz białka C, co utrzymuje się nawet po dwóch latach terapii. Gliklazyd przywraca prawidłową funkcję komórek beta, normalizując pierwszą i drugą fazę sekrecji insuliny w odpowiedzi na hiperglikemię, co jest kluczowe w patofizjologii cukrzycy typu 2. Ponadto, lek wykazuje wpływ na parametry hematologiczne i funkcje naczyń krwionośnych, rozszerzając swoje działanie poza metabolizm węglowodanów.
agregacja płytek krwi, aktywacja płytek krwi, aktywność fibrynolityczna, beta-tromboglobulina, białko C, cukrzyca typu 2, fibrynoliza, gliklazyd, hiperglikemia, hipoglikemia, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, mikroangiopatia, mikrozakrzep, naczynia krwionośne, parametr hematologiczny, pierścień heterocykliczny, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie naczyniowe cukrzycy, śródbłonek naczyniowy, tkankowy aktywator plazminogenu, tromboksan B2, układ krzepnięcia, wydzielanie insuliny, wydzielanie poposiłkowe insuliny, wyspy Langerhansa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alikval Duo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Alikval Duo to złożony lek doustny stosowany w terapii cukrzycy typu 2, łączący wildagliptynę (50 mg) – selektywny inhibitor DPP-4, oraz metforminę (chlorowodorek w dawkach 850 mg lub 1000 mg). Wildagliptyna zwiększa stężenie endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, co poprawia funkcję komórek beta trzustki, zwiększając insulinowrażliwość i wydzielanie insuliny zależne od glukozy, a także reguluje wydzielanie glukagonu przez komórki alfa, zmniejszając wątrobową produkcję glukozy. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach, nie powodując hipoglikemii ani przyrostu masy ciała. Badanie UKPDS wykazało, że metformina u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą istotnie zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycowych, zgonów z powodu cukrzycy (7,5 vs 12,7 zdarzeń/1000 pacjento-lat) oraz zawałów mięśnia sercowego (11 vs 18 zdarzeń/1000 pacjento-lat) w porównaniu do samej diety lub terapii pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną.
badanie UKPDS, biguanid, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, gliklazyd, glikogenoliza, glimepiryd, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, HOMA-β, insulina bazalna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie cukrzycy, leki inkretynowe, metformina, niewydolność serca, peptydaza dipeptydylowa-4, pochodne sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, syntaza glikogenu, transporter glukozy GLUT-1, transporter glukozy GLUT-4, trójglicerydy, trzustka, wildagliptyna, wydzielanie insuliny, wytwarzanie glukozy, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diamicron 30 mg 30 mg
Diamicron 30 mg zawiera gliklazyd w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie kontroli glikemii i wartości HbA1c, z dawką początkową 30 mg (1 tabletka) przyjmowaną raz dziennie podczas śniadania. Maksymalna dawka dobowa wynosi 120 mg (4 tabletki). Modyfikacje dawki powinny odbywać się co najmniej co miesiąc, z wyjątkiem sytuacji braku poprawy po 2 tygodniach, kiedy to można przyspieszyć zwiększenie dawki. W przypadku zamiany z preparatu zawierającego 80 mg gliklazydu dawka pozostaje równoważna (1 tabletka = 1 tabletka), jednak wymaga to ścisłego monitorowania parametrów metabolicznych. Przy zmianie z innych doustnych leków przeciwcukrzycowych lub pochodnych sulfonylomocznika o przedłużonym działaniu, zaleca się odpowiednie przerwy i dostosowanie dawki początkowej do 30 mg.
biguanidy, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, dawka początkowa, efekt addycyjny, gliklazyd, HbA1c, hipoglikemia, inhibitor alfa-glukozydazy, insulina, kontrola glikemii, kortykosteroidy, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność tętnicy szyjnej, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gliclada 90 mg
Gliclada 90 mg, zawierająca gliklazyd w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, a także u osób z cukrzycą typu 1. Lek nie powinien być stosowany w ostrych stanach cukrzycowych, takich jak stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza i kwasica cukrzycowa, gdzie konieczna jest insulinoterapia. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek i wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i przedłużonej hipoglikemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie mikonazolu jest zabronione z powodu ryzyka interakcji prowadzących do zwiększenia stężenia gliklazydu. Lek zawiera 133,1 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba niedokrwienna serca, ciała ketonowe, cukrzyca typu 1, EGFR, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, karmienie piersią, ketoza, komórki beta trzustki, kwasica cukrzycowa, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nietolerancja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diazidan 80 mg
Diazidan to lek zawierający gliklazyd w dawce 80 mg na tabletkę, należący do grupy pochodnych sulfonylomocznika, stosowany w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Wskazaniem do jego zastosowania jest niewystarczająca kontrola glikemii pomimo wdrożenia niefarmakologicznych metod leczenia, takich jak odpowiednia dieta, regularna aktywność fizyczna oraz redukcja masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością. Diazidan jest zalecany w sytuacjach, gdy modyfikacje stylu życia nie przynoszą oczekiwanych efektów w zakresie normalizacji stężenia glukozy we krwi, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi diabetologicznymi dotyczącymi farmakoterapii cukrzycy typu 2.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clazicon 60 mg
Clazicon to preparat zawierający gliklazyd w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu dostępnych w dawkach 30 mg i 60 mg. Dawkowanie dobowe wynosi od 30 mg do 120 mg, przy czym tabletki 60 mg można dzielić na pół, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Lek należy podawać doustnie, jednorazowo podczas śniadania, połykać w całości, bez żucia. Dawka początkowa to 30 mg raz na dobę, którą można zwiększać co najmniej po miesiącu terapii do maksymalnie 120 mg/dobę, z możliwością wcześniejszej modyfikacji po 2 tygodniach w przypadku braku poprawy glikemii. Dostosowanie dawki powinno opierać się na monitorowaniu stężenia glukozy i HbA1c, a zmiana z innych leków przeciwcukrzycowych wymaga uwzględnienia ich farmakokinetyki oraz ścisłego nadzoru, zwłaszcza przy przejściu z pochodnych sulfonylomocznika o długim czasie działania.
choroba naczyń krwionośnych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, gliklazyd, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, inhibitor alfa-glukozydazy, insulinoterapia, kontrola glikemii, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, metformina, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność tętnicy szyjnej, pochodna sulfonylomocznika, preparat przeciwcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clazicon 30 mg
Clazicon to lek zawierający gliklazyd, pochodną sulfonylomocznika, dostępny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 30 mg i 60 mg. Jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, u których modyfikacja stylu życia (dieta, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) nie zapewniła odpowiedniej kontroli glikemii. Tabletki 30 mg mają wymiary 5 x 11 mm i oznaczenie „G”, natomiast tabletki 60 mg są większe (7 x 15 mm), z linią podziału i oznaczeniami „G” oraz „60”, co umożliwia ich dzielenie na równe dawki. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (54 mg w dawce 30 mg i 108 mg w dawce 60 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aktywność fizyczna, cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca typu 2, gliklazyd, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, modyfikacja diety, monoterapia, nadwaga i otyłość, nietolerancja laktozy, normalizacja glikemii, pochodne sulfonylomocznika, podaż węglowodanów, redukcja masy ciała, stężenie glukozy, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia niefarmakologiczna, terapia skojarzona, wartości glikemii - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oziclide MR 60 mg
Przedawkowanie Oziclide MR, zawierającego 60 mg gliklazydu w tabletce o zmodyfikowanym uwalnianiu, prowadzi do nadmiernej stymulacji wydzielania insuliny z komórek beta trzustki, co skutkuje hipoglikemią o różnym nasileniu. Ze względu na silne wiązanie gliklazydu z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku. Objawy hipoglikemii dzielą się na nieznaczne (drżenie, potliwość, tachykardia, niepokój, uczucie głodu bez utraty przytomności) oraz ciężkie (śpiączka hipoglikemiczna, drgawki, zaburzenia neurologiczne, utrata przytomności). W przypadku łagodnych objawów zaleca się podanie węglowodanów doustnie, dostosowanie dawki leku, modyfikację diety oraz ścisłą obserwację pacjenta.
drgawki, gliklazyd, hipoglikemia, komórka beta trzustki, leczenie przedawkowania, monitorowanie stężenia glukozy, nawrót hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy, stężenie glukozy we krwi, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, utrata przytomności, wiązanie z białkami osocza, wlew ciągły, wydzielanie insuliny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Diaprel MR 30 mg
Produkt leczniczy Diaprel MR zawierający gliklazyd w dawce 30 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zgodnie z charakterystyką produktu. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, istotne jest zwrócenie uwagi na ryzyko hipoglikemii, szczególnie w początkowym okresie terapii, kiedy organizm adaptuje się do leku. Objawy hipoglikemii, takie jak zaburzenia koncentracji, wydłużony czas reakcji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność, drżenie rąk, nadmierne pocenie się oraz dezorientacja, mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się monitorowanie poziomu glukozy przed podjęciem czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AGARTHA 50 mg
Wildagliptyna (AGARTHA) jest silnym, selektywnym inhibitorem DPP-4, stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, który poprzez zahamowanie enzymu zwiększa stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, poprawiając funkcję komórek beta trzustki i wrażliwość na glukozę. Leczenie wildagliptyną w dawkach 50-100 mg/dobę skutkuje istotną poprawą markerów czynności komórek beta, takich jak HOMA-β, oraz redukcją HbA1c, szczególnie u pacjentów z wyższymi wartościami wyjściowymi. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów wykazano, że wildagliptyna w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą, sulfonylomocznikami, tiazolidynodionami czy insuliną, obniża HbA1c średnio o 0,5-1,82%, przy czym większe redukcje obserwowano w terapii skojarzonej (np. wildagliptyna 50 mg dwa razy na dobę z metforminą 1000 mg dwa razy na dobę – spadek HbA1c o 1,82%). Ponadto wildagliptyna nie powoduje istotnego przyrostu masy ciała, a częstość hipoglikemii jest niższa w porównaniu z glimepirydem czy gliklazydem.
cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikemia, gliklazyd, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, inhibitor DPP-4, insulina bazalna, komórki alfa, komórki beta, metformina, obrzęk obwodowy, opróżnianie żołądkowe, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, proinsulina, rozyglitazon, tiazolidynodion, udar mózgu, wątrobowe wydzielanie glukozy, wildagliptyna, wydzielanie insuliny, wysepki Langerhansa, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, żołądkowy peptyd hamujący - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clazicon 30 mg
Przedawkowanie gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, prowadzi do nasilonej hipoglikemii wskutek nadmiernej stymulacji wydzielania insuliny z komórek beta trzustki. Objawy przedawkowania dzielą się na umiarkowane, obejmujące drżenie rąk, nadmierne pocenie, bladość, kołatanie serca, głód i zaburzenia koncentracji bez utraty przytomności, oraz ciężkie, manifestujące się śpiączką hipoglikemiczną, drgawkami i innymi poważnymi zaburzeniami neurologicznymi. Ze względu na silne wiązanie gliklazydu z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tej substancji z organizmu.
białka osocza, ciągła infuzja, Clazicon, dializa, drgawki, efekt hipoglikemizujący, gliklazyd, hipoglikemia, infuzja roztworu glukozy, komórki beta trzustki, monitorowanie glikemii, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, utrata przytomności, wstrzyknięcie dożylne, wydzielanie insuliny, zaburzenia neurologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diagen 60 mg
Przedawkowanie leku Diagen, zawierającego 60 mg gliklazyd, prowadzi głównie do hipoglikemii, która jest głównym zagrożeniem klinicznym. Objawy hipoglikemii dzielimy na nieznaczne (drżenie, pocenie się, uczucie głodu, kołatanie serca, niepokój, zaburzenia koncentracji) bez utraty przytomności i objawów neurologicznych oraz ciężkie (śpiączka hipoglikemiczna, drgawki, zaburzenia neurologiczne). W przypadku nieznacznych objawów zaleca się podanie węglowodanów, dostosowanie dawki leku, modyfikację diety oraz ścisłą obserwację pacjenta do ustąpienia zagrożenia.
białka osocza, dializa, drgawki, drżenie, eliminacja leku, gliklazyd, hipertoniczny roztwór glukozy, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, kołatanie serca, nadmierna potliwość, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, sulfonylomocznik, zaburzenie koncentracji, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gliclada
Gliclada 30 mg, lek o zmodyfikowanym uwalnianiu zawierający gliklazyd, wiąże się z ryzykiem hipoglikemii, która może mieć ciężki i przedłużający się przebieg, wymagający hospitalizacji i podawania glukozy. Hipoglikemia jest szczególnie niebezpieczna u pacjentów z nieregularnym przyjmowaniem posiłków, niedostateczną podażą węglowodanów, podczas stosowania diety niskokalorycznej, po intensywnym wysiłku fizycznym, spożyciu alkoholu oraz w trakcie jednoczesnej terapii innymi lekami hipoglikemizującymi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością nerek i wątroby, u których farmakokinetyka i farmakodynamika gliklazydu ulega zmianie, co może powodować długotrwałe epizody hipoglikemii. Kluczowe jest staranne dobieranie pacjentów, precyzyjne ustalanie dawki oraz edukacja dotycząca rozpoznawania i leczenia hipoglikemii, a także konieczności regularnego monitorowania glikemii i przestrzegania zaleceń dietetycznych.
cukrzyca, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysglikemia, epizod hipoglikemii, fluorochinolon, gliklazyd, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie przeciwcukrzycowe, lek hipoglikemizujący, monitorowanie stężenia glukozy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, niedoczynność przysadki, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr farmakodynamiczny, parametr farmakokinetyczny, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy w osoczu, tolerancja farmakologiczna, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie tarczycy, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gliclada 60 mg
Gliclada 60 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest wskazana do leczenia cukrzycy typu II u dorosłych pacjentów, u których samo postępowanie niefarmakologiczne (dieta, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) nie zapewnia prawidłowej kontroli glikemii. Substancją czynną jest gliklazydu, pochodna sulfonylomocznika, która stymuluje wydzielanie insuliny z komórek beta trzustki, co wymaga zachowania częściowej funkcji tych komórek. Tabletki mają dawkę 60 mg gliklazydu, są owalne, dwuwypukłe, o wymiarach 13 mm długości i 3,5-4,9 mm grubości, zawierają także 88,7 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzyca wtórna, dieta cukrzycowa, endogenna insulina, gliklazyd, insulinooporność, komórki beta trzustki, nietolerancja laktozy, normalizacja glikemii, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa glikemia, redukcja masy ciała, stężenie glukozy we krwi, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia skojarzona, wydzielanie insuliny, wyspy trzustkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oziclide MR 60 mg
Lek Oziclide MR zawiera 60 mg gliklazydu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu i jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, cukrzycę typu 1, ostre powikłania cukrzycy (stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza, kwasica cukrzycowa), ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz jednoczesne leczenie mikonazolem. W każdej z tych sytuacji stosowanie Oziclide MR może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ciężkich hipoglikemii, oraz jest niewskazane ze względu na mechanizm działania gliklazydu i ryzyko kumulacji leku. Ponadto, preparat zawiera 127 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dysfagia, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, ketoza, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, kwasica cukrzycowa, laktacja, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, substancja pomocnicza, sulfonamid, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Właściwości farmakodynamiczne
Wildagliptyna, jako silny i selektywny inhibitor DPP-4, zwiększa stężenie endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, co poprawia glukozozależne wydzielanie insuliny przez komórki beta oraz normalizuje wydzielanie glukagonu przez komórki alfa, prowadząc do korzystnej regulacji stosunku insulina/glukagon podczas hiperglikemii. W dawkach 50-100 mg/dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2 obserwuje się istotną poprawę markerów funkcji komórek beta, takich jak HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny oraz reakcję na test tolerancji posiłku. Wildagliptyna nie wpływa na opróżnianie żołądka, co ogranicza działania niepożądane typowe dla agonistów receptora GLP-1. Jej glukozozależny mechanizm działania minimalizuje ryzyko hipoglikemii, co potwierdzają badania kliniczne, w których częstość hipoglikemii była znacząco niższa niż przy stosowaniu sulfonylomocznika czy gliklazydów.
cukrzyca typu 2, działanie insulinotropowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliklazyd, glimepiryd, glukagonopodobny peptyd-1, glukozozależny peptyd insulinotropowy, hipoglikemia, HOMA-β, inkretyna GLP-1, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, metformina, niewydolność serca, opróżnianie żołądkowe, peptydaza dipeptydylowa IV, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, rozyglitazon, stosunek proinsuliny do insuliny, tiazolidynodion, wątrobowe wytwarzanie glukozy, wildagliptyna, wydzielanie glukagonu, wysepki Langerhansa, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żołądkowy peptyd hamujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clazicon 60 mg
Lek Clazicon zawiera substancję czynną gliklazyd w dawkach 30 mg oraz 60 mg, dostępny w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co umożliwia kontrolowane i optymalne działanie farmakologiczne. Tabletki 30 mg mają wymiary 5 x 11 mm, są białe, owalne i obustronnie wypukłe, oznaczone literą „G”. Tabletki 60 mg są większe (7 x 15 mm), również białe i owalne, z linią podziału po obu stronach, oznaczone literą „G” oraz cyfrą „60”, co pozwala na ich dzielenie na dawki po 30 mg. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi 54 mg w tabletce 30 mg oraz 108 mg w tabletce 60 mg, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
blister PVC/PVDC/Al, celuloza mikrokrystaliczna, Clazicon, gliklazyd, hypromeloza, kontrolowane uwalnianie, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, pojemnik HDPE, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, środek przeciwzbrylający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zmodyfikowane uwalnianie