choroba naczyń obwodowych
Choroba naczyń obwodowych (PVD, Peripheral Vascular Disease) to schorzenie charakteryzujące się zwężeniem lub niedrożnością naczyń krwionośnych poza sercem, najczęściej w kończynach dolnych. Główną przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do odkładania się blaszek miażdżycowych w tętnicach, co ogranicza przepływ krwi do tkanek.
Klinicznie PVD objawia się chromaniem przestankowym (bólem kończyn podczas wysiłku, ustępującym po odpoczynku), bólem spoczynkowym, osłabieniem lub zanikiem mięśni, zmianami troficznymi skóry, a w zaawansowanych przypadkach owrzodzeniami i martwicą tkanek. Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemię oraz wiek powyżej 50 lat.
Diagnostyka PVD opiera się na badaniu przedmiotowym (ocena tętna obwodowego, szmerów naczyniowych), pomiarze wskaźnika kostka-ramię (ABI), badaniach obrazowych (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR). Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny), a w zaawansowanych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (pomostowanie).
Choroba naczyń obwodowych stanowi istotny marker zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego – pacjenci z PVD mają wyższe ryzyko zawału serca, udaru mózgu i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Wczesna diagnostyka i kompleksowe leczenie nie tylko poprawiają jakość życia, ale mogą także zapobiec amputacji kończyny i zmniejszyć ogólne ryzyko sercowo-naczyniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibufen dla dzieci o smaku malinowym
Stosowanie leku Ibufen dla dzieci o smaku malinowym wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe zapalne choroby jelit (w tym wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności serca, nerek i wątroby oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Ibuprofen może wydłużać czas krwawienia i nasilać ryzyko zaburzeń nerkowych, zwłaszcza u odwodnionych dzieci. Dawkowanie powyżej 1200 mg/dobę wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Zaleca się unikanie dawek 2400 mg/dobę u tych grup oraz ostrożne rozważenie korzyści i ryzyka leczenia.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba alergiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, polekowa wysypka z eozynofilią, przewlekła zapalna choroba jelit, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna amblopia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aclexa 200 mg
Lek Aclexa (celekoksyb), będący selektywnym inhibitorem COX-2, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na celekoksyb, sulfonamidy, substancje pomocnicze (w tym laktozę w dawkach 24 mg w kapsułce 100 mg oraz 47 mg w kapsułce 200 mg) oraz u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ lub kwasie acetylosalicylowym, obejmującymi astmę, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz chorobami zapalnymi jelit (IBD), ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, działanie teratogenne, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na celekoksyb, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na sulfonamidy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, polip nosa, skala Child-Pugh, stężenie albumin, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Aflofarm
Stosowanie ibuprofenu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe choroby zapalne jelit, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zaburzenia krzepnięcia. U osób starszych oraz pacjentów z astmą oskrzelową istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym skurczu oskrzeli. Ibuprofen może wydłużać czas krwawienia i nasilać ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak krwotok, owrzodzenie czy perforacja, które mogą przebiegać bezobjawowo. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) oraz antyagregacyjne (np. ASA). Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoRami 2,5 mg
ApoRami to preparat zawierający ramipryl, inhibitor ACE, dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (pierwotnego i wtórnego), niewydolności serca, prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz w nefropatiach, w tym cukrzycowej i niecukrzycowej z białkomoczem ≥ 3 g/dobę. Ramipryl wykazuje działanie nefroprotekcyjne, spowalniając progresję uszkodzenia nerek, a także zmniejsza chorobowość i umieralność sercowo-naczyniową u pacjentów z wysokim ryzykiem, w tym z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka. W prewencji po zawale serca leczenie należy rozpocząć po 48 godzinach od zdarzenia, uwzględniając stan hemodynamiczny pacjenta.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, działanie nefroprotekcyjne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obciążenie następcze, ostry zawał mięśnia sercowego, prewencja wtórna, ramipryl, rzut serca, udar mózgu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie kanału kręgowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zwężenie kanału kręgowego, najczęściej lokalizujące się w odcinkach lędźwiowym (L4-L5) i szyjnym, prowadzi do ucisku na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe, manifestując się przewlekłym bólem (np. 7/10 w skali VAS), osłabieniem mięśniowym oraz zaburzeniami czucia. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz wykluczeniu innych schorzeń, takich jak choroby naczyń obwodowych czy zespół cauda equina, który wymaga pilnej interwencji neurochirurgicznej. Kluczowa jest rola pielęgniarki w ocenie stanu pacjenta, dokumentacji wyników (m.in. notatki SOAP) oraz koordynacji interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego, w skład którego wchodzą specjaliści medycyny fizykalnej, rehabilitacji, ortopedzi, neurochirurdzy, fizjoterapeuci oraz pracownicy socjalni.
badanie neurologiczne, choroba naczyń obwodowych, deficyt samoopieki, diagnoza pielęgniarska, dysrefleksja autonomiczna, infekcja rany pooperacyjnej, korzeń nerwowy, leczenie zachowawcze, lek opioidowy, mobilizacja pacjenta, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ocena neurologiczna, odcinek lędźwiowy, odcinek szyjny, odleżyna, okład z lodu, przewlekły ból, rana pooperacyjna, rehabilitacja, technika relaksacyjna, ucisk na rdzeń kręgowy, zaburzenie mobilności fizycznej, zaburzenie równowagi, zespół cauda equina, zespół interdyscyplinarny, zwężenie kanału kręgowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprom
Ibuprofen, jako NLPZ, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy), przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca), nerek, wątroby oraz układu oddechowego (astma oskrzelowa). Stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, które mogą przebiegać bezobjawowo lub nawracać u pacjentów z wcześniejszymi dolegliwościami. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol) oraz antyagregacyjnymi (np. ASA). Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę zwiększa ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, chorobą niedokrwienną serca, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III) oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
acenokumarol, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia funkcji wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Ramipryl, substancja czynna leku Ampril, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) dostępnym w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z miażdżycową chorobą serca lub cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka, a także w leczeniu objawowej niewydolności serca oraz w profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Ramipryl wykazuje również działanie nefroprotekcyjne, szczególnie w początkowym stadium glomerulopatii cukrzycowej (mikroalbuminuria) oraz w zaawansowanych postaciach nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej z białkomoczem ≥3 g/dobę. Terapia powinna być rozpoczynana od najmniejszej dawki, z uwzględnieniem funkcji nerek, współistniejących chorób i stosowanych leków, a następnie dostosowywana do odpowiedzi klinicznej.
białkomocz, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, elektrolity, glomerulopatia cukrzycowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mikroalbuminuria, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, potas, ramipryl, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvedilol-ratiopharm 12,5 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol-ratiopharm, wykazuje profil bezpieczeństwa, w którym większość działań niepożądanych nie jest zależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia, bradykardii oraz zaostrzenia niewydolności serca, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Profil ten jest względnie przewidywalny niezależnie od wskazania terapeutycznego. Najczęstsze działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy i osłabienie, mają zwykle łagodny przebieg i pojawiają się głównie na początku terapii. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca należy monitorować ryzyko zaostrzenia niewydolności i zatrzymania płynów, szczególnie podczas zwiększania dawki. W grupie pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z zaburzeniami czynności lewej komory częstość niewydolności serca wynosiła 15,4% w grupie leczonej karwedylolem i 14,5% w grupie placebo. Ponadto, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i współistniejącymi schorzeniami (np. niskie ciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, miażdżyca, zaburzenia czynności nerek) obserwowano przemijające pogorszenie funkcji nerek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperwolemia, hipoglikemia, karwedylol, kontrola glikemii, lek β-adrenolityczny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, miażdżyca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, przewlekła niewydolność serca, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utajona cukrzyca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mel 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub aspartam (1,75 mg w preparacie MEL 7,5 mg), a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, w tym astmą aspirynową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy z co najmniej dwoma epizodami owrzodzeń lub krwawień, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężką niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych, ciężką niewydolność serca oraz stany zwiększonego ryzyka krwawień, w tym krwawienia śródczaszkowego. Ponadto, meloksykam jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a także u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antykoagulant, aspartam, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, dekompensacja niewydolności serca, farmakokinetyka leku, funkcja płytek krwi, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawe wymioty, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, polipragmazja, przewód tętniczy płodu, reakcja skórna, retencja płynów, stolec smolisty, trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepliwości krwi, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rimal 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rimal, o kodzie ATC C09BB07, jest preparatem złożonym zawierającym ramipryl (inhibitor konwertazy angiotensyny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia). Ramipryl działa poprzez hamowanie enzymu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zahamowania rozpadu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń krwionośnych i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Farmakokinetyka ramiprylu charakteryzuje się początkiem działania po 1-2 godzinach, maksymalnym efektem po 3-6 godzinach oraz utrzymywaniem działania przez 24 godziny, z pełnym efektem terapeutycznym osiąganym po 3-4 tygodniach. Ramipryl nie powoduje istotnych zmian w nerkowym przepływie osocza ani szybkości przesączania kłębuszkowego, a jego skuteczność kliniczna została potwierdzona w badaniu HOPE, gdzie wykazano istotne zmniejszenie ryzyka zawałów mięśnia sercowego, zgonów sercowo-naczyniowych oraz udarów mózgu u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
amlodypina, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, obwodowy opór tętniczy, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, ramiprylat, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meloxicam APTEO MED 7,5 mg
Meloksykam APTEO MED 7,5 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na brak danych bezpieczeństwa i ryzyko poważnych powikłań. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z zespołem astmy aspirynowej, aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężką niewydolnością nerek (u pacjentów niedializowanych) oraz ciężką niewydolnością serca. Jedna tabletka zawiera 42,86 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
antykoagulant, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba zapalna jelit, inhibitor COX-2, kortykosteroid, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, retencja płynów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramicor 5 mg
Ramipryl (Ramiprilum) jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek dostępny jest w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, z możliwością dzielenia tabletek na równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Ramipryl wykazuje szerokie spektrum działania, obejmujące prewencję chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z miażdżycową chorobą serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Ponadto, lek ma udokumentowane działanie nefroprotekcyjne, wskazując na jego zastosowanie w leczeniu początkowego stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej (mikroalbuminuria), jawnej nefropatii cukrzycowej z białkomoczem oraz nefropatii kłębuszkowej o innej etiologii z białkomoczem ≥3 g/dobę.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, czynnik ryzyka, działanie nefroprotekcyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, lek hipotensyjny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa, niewydolność serca, ostry zawał, ramipryl, udar mózgu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Ramipryl, jako prolek, przekształca się w ramiprylat, który hamuje konwertazę angiotensyny (ACE), zmniejszając produkcję angiotensyny II i rozkład bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia obwodowego oporu tętniczego bez istotnych zmian w nerkowym przepływie osocza czy filtracji kłębuszkowej. Działanie hipotensyjne rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się około 24 godzin, a pełny efekt terapeutyczny pojawia się po 3-4 tygodniach ciągłej terapii. U pacjentów rasy czarnej obserwuje się słabszą odpowiedź na monoterapię ramiprylem, co wiąże się z niższą aktywnością reninową osocza.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, amlodypiny bezylan, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciśnienie krwi, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nerkowy przepływ osocza, obwodowy opór tętniczy, odbicie ciśnieniowe, prolek, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, ramiprylat, ryzyko sercowo-naczyniowe, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Farmalider
Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml zawiesina doustna powinna być stosowana w najniższej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z historią wrzodów, a także pacjenci przyjmujący leki zwiększające ryzyko krwawień (glikokortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, leki przeciwpłytkowe). W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszej dawki oraz rozważenie leków ochronnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra porfiria przerywana, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polekowy ból głowy, polip nosa, porfiria, rumień wielopostaciowy, toczeń układowy rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tritace 10 10 mg
Ramipryl, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE, który poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II oraz zahamowanie degradacji bradykininy powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego. Lek wykazuje szybki początek działania (1-2 godziny), maksymalny efekt po 3-6 godzinach oraz utrzymuje działanie przez 24 godziny. W terapii długoterminowej maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy rozwija się w ciągu 3-4 tygodni i utrzymuje się nawet do 2 lat. Ramipryl jest skuteczny w obniżaniu oporu obwodowego bez wpływu na GFR, a także nie powoduje kompensacyjnego wzrostu częstości akcji serca. U pacjentów z niewydolnością serca (NYHA II-IV) poprawia parametry hemodynamiczne, zmniejszając ciśnienie napełniania komór i całkowity opór naczyniowy oraz zwiększając pojemność minutową i wskaźnik sercowy. Ponadto redukuje aktywację neuroendokrynną, co jest korzystne w patofizjologii niewydolności serca.
aktywacja neuroendokrynna, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, bradykinina, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie nefroprotekcyjne, efekt z odbicia, glikozydy nasercowe, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karboksypeptydaza dipeptydylowa I, kininaza II, klasyfikacja NYHA, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, niewydolność serca pozawałowa, ostre uszkodzenie nerek, patofizjologia niewydolności serca, prewencja wtórna, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, przewlekła nefropatia, ramipryl, ramiprylat, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibufen
Podczas stosowania ibuprofenu w dawce 200 mg w postaci czopków należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe choroby zapalne jelit, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zaburzenia krzepnięcia oraz choroby odbytu i odbytnicy. U pacjentów z astmą oskrzelową i alergiami istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. U osób starszych zwiększa się ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji. Dawkowanie powyżej 1200 mg na dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba przewodu pokarmowego, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, hiperlipidemia, ibuprofen, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw zakażenia, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, uszkodzenie nerek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sumilar 10 mg + 10 mg
Sumilar to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych typu L), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia syntezy angiotensyny II oraz zahamowania rozpadu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Dodatkowo ramipryl obniża wydzielanie aldosteronu, co wpływa na redukcję obwodowego oporu naczyniowego bez istotnego wpływu na filtrację kłębuszkową. Efekt hipotensyjny pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W badaniu HOPE wykazano, że ramipryl znacząco redukuje ryzyko zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz zgonów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina, angiotensyna, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, efekt hipotensyjny, hemodynamika, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy typu L, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, naczynie obwodowe, naczynie wieńcowe, nadciśnienie tętnicze, nerkowy przepływ osocza, obciążenie następcze serca, obwodowy opór tętniczy, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, ramiprylat, udar, wazodilatacja, wazokonstriktor, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sotahexal 40 40 mg
Chlorowodorek sotalolu, substancja czynna leku SotaHEXAL, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak jego działanie beta-adrenolityczne wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie proarytmii, w tym torsade de pointes, które stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych najczęstszymi przyczynami przerwania terapii były zmęczenie (4%), bradykardia <50 uderzeń/min (3%), duszność (3%), proarytmia (2%), astenia (2%) oraz zawroty głowy (2%). Działania niepożądane obejmują szeroki zakres objawów ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje), psychicznego (lęk, zaburzenia snu, depresja), sercowo-naczyniowego (arytmie, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą), a także objawy ze strony układu pokarmowego, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
astenia, astma oskrzelowa, bradykardia, chlorowodorek sotalolu, choroba naczyń obwodowych, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, częstoskurcz komorowy, duszność, łuszczyca, małopłytkowość, miażdżyca tętnic, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, parestezje, proarytmia, przeciwciała przeciwjądrowe, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 150 Duo 150 mg
Diclac 150 Duo, zawierający 150 mg diklofenaku sodowego w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (25 mg w fazie szybkiego uwalniania i 125 mg w fazie wolnego uwalniania), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym 83,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę. Leku nie należy stosować u osób z czynną lub przebyłą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia toksyczności. Ponadto, stosowanie diklofenaku jest bezwzględnie przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych powikłań u płodu i komplikacji porodowych.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor syntezy prostaglandyn, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, przemijające niedokrwienie mózgu, substancja czynna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, udar mózgu, zaburzenie wchłaniania, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coffecorn forte 1 mg + 100 mg
Coffecorn forte, zawierający 1 mg ergotaminy winianu oraz 100 mg kofeiny bezwodnej w formie tabletek drażowanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ergotaminę, kofeinę lub substancje pomocnicze (m.in. sacharoza 179,925 mg/tabletkę, laktoza 33 mg/tabletkę, parahydroksybenzoesan metylu 0,00046 mg/tabletkę). Ze względu na działanie naczynioskurczowe ergotaminy, nie powinien być stosowany u chorych z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zarostowe zapalenie naczyń, zakrzepowe zapalenie żył, zaawansowana miażdżyca), niedotlenieniem mięśnia sercowego, przebytym zawałem serca oraz po zabiegach chirurgicznych na naczyniach. Ponadto, przeciwwskazania obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, choroby nerek i wątroby, posocznicę, jaskrę, ciążę i okres karmienia piersią ze względu na ryzyko toksyczności i działania niepożądane.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, chirurgia naczyniowa, choroba naczyń obwodowych, choroba nerek, choroba Raynauda, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka, erytromycyna, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A, jaskra, karmienie piersią, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kontrolowane nadciśnienie tętnicze, łagodna choroba wątroby, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek zwężający naczynia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, niedotlenienie mięśnia sercowego, posocznica, ritonawir, winian ergotaminy, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie lękowe, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów, u których dotychczasowe leczenie oddzielnymi składnikami zapewniło skuteczną kontrolę choroby. Główne wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze (w tym z przewlekłym zespołem wieńcowym, po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji), jawne miażdżycowe choroby zakrzepowe układu krążenia (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu, choroba naczyń obwodowych), cukrzycę z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową oraz profilaktykę wtórną po ostrym zawale mięśnia sercowego (leczenie rozpoczynane po minimum 48 godzinach od zdarzenia).
beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miażdżycowa choroba zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał mięśnia sercowego, profilaktyka wtórna, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, rewaskularyzacja, selektywny beta-adrenolityk, terapia substytucyjna, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sumilar 10 mg + 5 mg
Sumilar to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia syntezy angiotensyny II oraz zahamowania rozkładu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem obwodowego oporu naczyniowego bez kompensacyjnej tachykardii. Działanie hipotensyjne ramiprylu rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach, a utrzymuje się około 24 godzin. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 3-4 tygodniach stosowania, a stabilność działania potwierdzono w badaniach trwających do 2 lat. W badaniu HOPE ramipryl istotnie zmniejszał ryzyko zawału mięśnia sercowego, zgonów sercowo-naczyniowych oraz udarów mózgu u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, blokowanie jonów wapnia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, działanie hipotensyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mięśnie gładkie naczyń, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obwodowy opór tętniczy, okres półtrwania, pochodna dihydropirydyny, prolek, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, ramiprylat, rewaskularyzacja, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cataflam 50 50 mg
W terapii diklofenakiem potasowym (Cataflam 50) kluczowe jest wykluczenie pacjentów z bezwzględnymi przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze (w tym sacharozę), czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, a także niewydolność wątroby i nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także stosowanie w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań u płodu i podczas porodu. Ponadto, diklofenak nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością krzyżową na NLPZ, objawiającą się napadami astmy, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa po podaniu ASA lub innych NLPZ.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, cukrzyca, cyklosporyna, diklofenak, dyspepsja, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, powikłania żołądkowo-jelitowe, SSRI, trzeci trymestr ciąży, zastoinowa niewydolność serca