choroba naczyń obwodowych
Choroba naczyń obwodowych (PVD, Peripheral Vascular Disease) to schorzenie charakteryzujące się zwężeniem lub niedrożnością naczyń krwionośnych poza sercem, najczęściej w kończynach dolnych. Główną przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do odkładania się blaszek miażdżycowych w tętnicach, co ogranicza przepływ krwi do tkanek.
Klinicznie PVD objawia się chromaniem przestankowym (bólem kończyn podczas wysiłku, ustępującym po odpoczynku), bólem spoczynkowym, osłabieniem lub zanikiem mięśni, zmianami troficznymi skóry, a w zaawansowanych przypadkach owrzodzeniami i martwicą tkanek. Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemię oraz wiek powyżej 50 lat.
Diagnostyka PVD opiera się na badaniu przedmiotowym (ocena tętna obwodowego, szmerów naczyniowych), pomiarze wskaźnika kostka-ramię (ABI), badaniach obrazowych (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR). Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny), a w zaawansowanych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (pomostowanie).
Choroba naczyń obwodowych stanowi istotny marker zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego – pacjenci z PVD mają wyższe ryzyko zawału serca, udaru mózgu i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Wczesna diagnostyka i kompleksowe leczenie nie tylko poprawiają jakość życia, ale mogą także zapobiec amputacji kończyny i zmniejszyć ogólne ryzyko sercowo-naczyniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivares 5 mg
Iwabradyna (lek Ivares) jest wskazana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca z zaburzeniami czynności skurczowej. W przypadku dławicy piersiowej, leczenie jest przeznaczone dla dorosłych pacjentów z potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, prawidłowym rytmem zatokowym oraz częstością akcji serca ≥ 70 uderzeń/min. Iwabradyna może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków lub w skojarzeniu z beta-adrenolitykami, gdy kontrola objawów jest niewystarczająca. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca lek jest wskazany u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥ 75 uderzeń/min, stosowanym w połączeniu z terapią beta-adrenolitykami lub jako alternatywa w przypadku ich nietolerancji.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, duszność, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, nietolerancja leku, olej rycynowy uwodorniony, przeciwwskazanie, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, zaburzenie czynności skurczowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Movalis 15 mg
Meloksykam w dawce 15 mg (Movalis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z astmą indukowaną NLPZ, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką. Lek zawiera 20 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują także aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego lub mózgu w wywiadzie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nerek (u pacjentów niedializowanych) oraz serca, a także dzieci poniżej 16 roku życia i kobiety w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań.
agregacja płytek krwi, antykoagulant, astma indukowana przez NLPZ, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa, dysfagia, Helicobacter pylori, hemofilia, hipowolemia, incydent zakrzepowy, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid, krwawienie śródmózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na meloksykam, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy Botalla, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Etiologia i przyczyny
Zapalenie skóry (cellulitis) to bakteryjne zakażenie obejmujące skórę właściwą i tkankę podskórną, najczęściej lokalizujące się na kończynach dolnych. Dominującymi patogenami są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes) stanowiące około 66% przypadków oraz Staphylococcus aureus odpowiadające za około 33%, z rosnącym udziałem metycylinoopornych szczepów MRSA. Inne bakterie, takie jak Haemophilus influenzae, Pasteurella multocida, Aeromonas hydrophila, Pseudomonas aeruginosa czy Vibrio vulnificus, występują w specyficznych sytuacjach klinicznych, np. po ugryzieniach zwierząt lub ekspozycji na wodę. Drogi wnikania patogenów to uszkodzenia skóry, w tym rany, ukłucia, ugryzienia, mikrourazy oraz choroby skóry naruszające barierę ochronną, takie jak egzema, grzybica stóp, łuszczyca czy świerzb. Zapalenie skóry nie jest zwykle zaraźliwe, gdyż dotyczy głębokich warstw skóry.
Aeromonas hydrophila, angina Ludwiga, bakterie beztlenowe, choroba naczyń obwodowych, czynniki wirulencji, egzema, grzybica stóp, Haemophilus influenzae, infekcja polimikrobialna, intertrigo, liszajec, łuszczyca, MRSA, neutropenia, nieropne zapalenie skóry, niewydolność żylna, obrzęk limfatyczny, ospa wietrzna, paciorkowce beta-hemolizujące, paciorkowce grupy B, półpasiec, Pseudomonas aeruginosa, skóra właściwa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, świerzb, tinea pedis, tkanka podskórna, Vibrio vulnificus, zakażenie skóry, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zespół Wellsa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apoauronarami 10 mg
Lek Apoauronarami, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego jako lek pierwszego rzutu, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Jego mechanizm działania opiera się na inhibicji konwertazy angiotensyny (ACE), co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia oporu obwodowego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce sercowo-naczyniowej u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową (np. po zawale serca, udarze mózgu) oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka, redukując ryzyko powikłań kardiologicznych. W nefrologii ramipryl jest stosowany w leczeniu i spowalnianiu progresji nefropatii cukrzycowej (mikroalbuminuria 30-300 mg/dobę, białkomocz >300 mg/dobę) oraz nefropatii kłębuszkowej o innej etiologii z białkomoczem ≥ 3 g/dobę, wykazując działanie nefroprotekcyjne poprzez zmniejszenie ciśnienia wewnątrzkłębuszkowego i redukcję białkomoczu.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyslipidemia, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie nerkozastępcze, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa, niewydolność serca, obciążenie wstępne, prewencja wtórna, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła niewydolność serca, rowek dzielący, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Venolan 300 mg
Według Charakterystyki Produktu Leczniczego Venolan (300 mg, kapsułki twarde) zawierającego trokserutynę, nie wykazano istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami, co umożliwia bezpieczne stosowanie preparatu w politerapii. Brak jest również udokumentowanych interakcji z żywnością, suplementami diety oraz preparatami ziołowymi. Ponadto, trokserutyna nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, co eliminuje konieczność modyfikacji diagnostyki podczas terapii. Taka charakterystyka leku jest szczególnie korzystna u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych, którzy często wymagają stosowania wielu leków jednocześnie.
badanie laboratoryjne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba naczyń obwodowych, interakcja klinicznie istotna, interakcja lekowa, kapsułka twarda, politerapia, preparat ziołowy, rozszerzenie naczyń obwodowych, schemat terapeutyczny, schorzenie współistniejące, suplement diety, trokserutyna, Venolan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Lek Phenylephrine Unimedic w stężeniu 10 mg/ml fenylefryny (chlorowodorek) w formie koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Fenylefryny nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych, ciężką nadczynnością tarczycy oraz w skojarzeniu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 2 tygodni od ich odstawienia. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak napadowe nadciśnienie, niedokrwienna zgorzel, zakrzepica naczyniowa, tachykardia czy hipertermia, zagrażających życiu pacjenta.
amina presyjna, chlorowodorek fenylefryny, choroba naczyń obwodowych, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie, fenylefryna, hipertermia, inhibitory monoaminooksydazy, koncentrat do wstrzykiwań, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowe nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna zgorzel, objawy sercowo-naczyniowe, substancje sympatykomimetyczne, tachykardia, tyreotoksykoza, wazokonstrykcja, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polpril 5 mg
Polpril 5 mg, zawierający ramipryl jako substancję czynną, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Lek ten redukuje chorobowość i śmiertelność sercowo-naczyniową u pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (choroba niedokrwienna serca, przebyty udar mózgu, choroba naczyń obwodowych) oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Ponadto, Polpril 5 mg jest skuteczny w leczeniu różnych postaci nefropatii, w tym w początkowym stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej (mikroalbuminuria), jawnej nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej z białkomoczem ≥3 g/dobę, spowalniając progresję uszkodzenia nerek i zmniejszając ryzyko sercowo-naczyniowe.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, czynnik ryzyka, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, lek przeciwnadciśnieniowy, miażdżyca naczyń, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa cukrzycowa, niewydolność serca, ostra faza zawału, ostry zawał serca, prewencja wtórna, ramipryl, udar mózgu, zaostrzenie niewydolności serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nasivin Zatoki i Katar
Produkt leczniczy Nasivin Zatoki i Katar zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Ibuprofen, jako NLPZ, niesie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwotoki, owrzodzenia i perforacje, zwłaszcza u pacjentów powyżej 60. roku życia, z chorobą wrzodową w wywiadzie lub stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, antykoagulanty, SSRI, kwas acetylosalicylowy). Dawkowanie ibuprofenu nie powinno przekraczać 1200 mg/dobę u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie, niewydolność serca NYHA II-III, choroba niedokrwienna serca). Pseudoefedryna może wywołać ciężkie reakcje skórne (AGEP, SJS, DRESS) oraz objawy neurologiczne (drgawki, omamy), szczególnie u dzieci i młodzieży, a także niedokrwienne zapalenie jelita grubego i neuropatię nerwu wzrokowego. U pacjentów z astmą lub chorobami alergicznymi istnieje ryzyko skurczu oskrzeli, a u osób starszych zwiększona wrażliwość na działanie pseudoefedryny na OUN wymaga ostrożności.
arytmia serca, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dysuria, hipowolemia, inhibitory cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią, polipy nosa, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica tętnic, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Przeciwwskazania stosowania
Amorolfina, stosowana w postaci lakieru do paznokci leczniczego w stężeniu 50 mg/ml (chlorowodorek amorolfiny 55,74 mg/ml), jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym dostępnym pod różnymi nazwami handlowymi (np. Amorolak, Loceryl, Myconolak). Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amorolfinę lub substancje pomocnicze, zwłaszcza etanol, którego zawartość w preparatach wynosi około 55% (np. Amorolak zawiera 0,552 g etanolu na 1 g produktu, Loceryl 55,2% w/w, Scholl Zestaw 482,53 mg etanolu bezwodnego na 1 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na amorolfinę lub inne pochodne morfoliny, u których ponowne stosowanie preparatu jest bezwzględnie przeciwwskazane. Typowe objawy nadwrażliwości to miejscowe zaczerwienienie, świąd, pieczenie oraz kontaktowe zapalenie skóry wokół paznokcia.
chlorowodorek amorolfiny, choroba naczyń obwodowych, gojenie ran, grzybica paznokci, kontaktowe zapalenie skóry, lakier do paznokci leczniczy, leczenie grzybicy paznokci, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, płytka paznokciowa, pochodna morfoliny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja przeciwgrzybicza, uszkodzenie płytki paznokciowej, wyprysk, zapalenie skóry, zmiany paznokciowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 75 Duo 75 mg
Diclac 75 Duo, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu (12,5 mg frakcja szybko uwalniająca, 62,5 mg frakcja wolno uwalniająca), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (41,75 mg/tabletka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebyłą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, niewydolność wątroby i nerek dowolnego stopnia, a także schorzenia układu sercowo-naczyniowego takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych. Lek jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i przebiegu porodu. Ponadto, stosowanie diklofenaku jest niewskazane u pacjentów z objawami nadwrażliwości krzyżowej na NLPZ, takimi jak astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa.
antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, czynna choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pierwszy i drugi trymestr ciąży, powikłanie żołądkowo-jelitowe, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, trzeci trymestr ciąży, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Express 12,5 mg
Diklofenak potasowy w postaci kapsułek miękkich Voltaren Express 12,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnymi krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z historią nawracających owrzodzeń lub krwawień związanych z NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (10,86 mg w kapsułce), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Przeciwwskazania obejmują również ciężką niewydolność wątroby, niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73 m² oraz choroby układu sercowo-naczyniowego, takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Chilblains to choroba znana również jako pernio lub perniosis. w języku polskim można ją określać jako „obmrożenie” lub „pernioza”, choć nie jest to t – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Chilblains (pernio, perniosis) to zapalenie drobnych naczyń skóry wywołane ekspozycją na zimno w warunkach wilgotnych, manifestujące się bolesnymi, swędzącymi, czerwono-fioletowymi obrzękami, najczęściej na palcach rąk i stóp. Objawy rozwijają się w ciągu 12-24 godzin po ekspozycji i utrzymują się 1-3 tygodnie. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i wywiadzie, z różnicowaniem względem odmrożeń, choroby Raynauda czy tocznia rumieniowatego. Leczenie obejmuje unikanie zimna, stopniowe ogrzewanie, stosowanie nawilżających kremów, NLPZ (np. ibuprofen) oraz w cięższych przypadkach miejscowe kortykosteroidy (triamcynolon 0,1%), leki rozszerzające naczynia (nifedypina, pentoksyfilina, nitrogliceryna 0,2%). Skuteczność nifedypiny jest dyskusyjna, a jej stosowanie może wiązać się z działaniami niepożądanymi, takimi jak hipotonia i obrzęki.
badanie kliniczne, bloker kanału wapniowego, choroba naczyń obwodowych, choroba tkanki łącznej, dysfagia, kąpiel parafinowa, kortykosteroid miejscowy, krioglobulinemia, lek przeciwzapalny niesteroidowy, lek rozszerzający naczynia, nifedypina, nitrogliceryna, obrzęk skóry, odmrożenie, owrzodzenie skóry, pentoksyfilina, pernioza, podiatra, podiatria, siedzący tryb życia, stan zapalny naczyń krwionośnych, terapia laserowa, toczeń rumieniowaty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krążenia, zakażenie bakteryjne, zespół Raynauda, zmiany skórne - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Onychomykoza, stanowiąca około 50% wszystkich zaburzeń paznokci, charakteryzuje się zróżnicowanym rokowaniem zależnym od wielu czynników klinicznych i epidemiologicznych. Wiek powyżej 70 lat (OR 1,46; 95% CI 1,07-2,03), immunosupresja (np. cukrzyca, HIV), choroby współistniejące (OR 1,07; 95% CI 1,03-1,11), zaburzenia krążenia obwodowego oraz historia urazów paznokci negatywnie wpływają na skuteczność terapii. Dodatkowo, typ onychomykozy (OR 1,08; 95% CI 1,05-1,16), lokalizacja infekcji (lepsze rokowanie dla paznokci rąk, OR 1,12; 95% CI 1,04-1,22), liczba zajętych paznokci (OR 1,50; 95% CI 1,25-1,68) oraz czas trwania choroby przed leczeniem (OR 1,14; 95% CI 1,11-1,17) są istotnymi predyktorami odpowiedzi na terapię. Obecność dermatofytomy i żółtych smug w płytce paznokcia koreluje ze słabą odpowiedzią na leczenie, a zakażenia wywołane przez pleśnie z rodzaju Fusarium często wykazują oporność na terapię systemową.
choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, dermatofytoma, dystrofia paznokci, eradykacja patogenu, flukonazol, Fusarium, grzybica paznokci, immunosupresja, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, niedobór odporności, niedokrwienie, onycholiza, onychomykoza, pleśń, stan immunologiczny, terbinafina, Wskaźnik Ciężkości Onychomykozy, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Tygecyklina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tygecyklina, antybiotyk z grupy glicylocyklin, jest wskazana w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych (cIAI). W badaniach klinicznych odnotowano wyższą śmiertelność w grupie leczonej tygecykliną w porównaniu z lekami porównawczymi, co może wskazywać na potencjalnie niższą skuteczność i bezpieczeństwo. U pacjentów z cIAI obserwowano zaburzenia gojenia ran chirurgicznych związane z nadkażeniami, które pogarszają rokowanie, zwłaszcza w przypadku szpitalnego zapalenia płuc. Tygecyklina może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, uszkodzenie wątroby (w tym niewydolność prowadzącą do zgonu), ostre zapalenie trzustki, wydłużenie czasu protrombinowego (PT) i APTT oraz hipofibrynogenemię. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji wątroby, parametrów krzepnięcia (w tym stężenia fibrynogenu), aktywności amylazy i lipazy oraz obserwację pod kątem nadkażeń i objawów zapalenia trzustki, szczególnie po tygodniu leczenia. Wydalanie tygecykliny z żółcią stanowi około 50% całkowitego wydalania, co wymaga ostrożności u pacjentów z zastojem żółci.
antybiotyk tetracyklinowy, azot mocznikowy, azotemia, badania laboratoryjne, bakteriemia, choroba naczyń obwodowych, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dysfagia, działanie antyanaboliczne, glicylocyklina, guz rzekomy mózgu, hiperfosfatemia, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, martwicze zapalenie powięzi, nadkażenie, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenie odleżynowe, perforacja jelita, perforacja wrzodu żołądka, posocznica, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ropień, ropień wewnątrzbrzuszny, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skala APACHE II, szpitalne zapalenie płuc, tygecyklina, uszkodzenie wątroby, wstrząs septyczny, zakażenie stopy cukrzycowej, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłka, zapalenie wyrostka robaczkowego, zastój żółci