telmisartan
Telmisartan jest lekiem z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działa poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 24 godzin), co umożliwia jego podawanie raz na dobę.
Poza działaniem hipotensyjnym, telmisartan wykazuje również korzystne działanie nefroprotekcyjne, szczególnie u pacjentów z cukrzycą i mikroalbuminurią. Lek ten może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak diuretyki tiazydowe. Szczególną zaletą telmisartanu jest jego wysoka lipofilność, która zapewnia dobrą penetrację do tkanek i efektywne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Badania kliniczne wykazały, że telmisartan zmniejsza ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. W przeciwieństwie do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), telmisartan rzadziej powoduje kaszel jako działanie niepożądane, co zwiększa tolerancję leczenia. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u kobiet w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmabax 80 mg
Telmisartan, substancja czynna preparatu Telmabax dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które istotnie wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami funkcji poznawczych lub historią omdleń. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest największe w początkowym okresie terapii oraz po zwiększeniu dawki. Ponadto, interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz spożycie alkoholu mogą nasilać niekorzystne efekty, co wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka u każdego pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan Genoptim 40 mg
Telmisartan Genoptim to preparat zawierający telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w postaci białych, podłużnych tabletek o dawkach 40 mg i 80 mg, z wytłoczonym znakiem „LC”. Tabletki różnią się jedynie wielkością, a ich skład obejmuje substancje pomocnicze takie jak sodu wodorotlenek (regulujący pH), powidon (substancja wiążąca), meglumina (zwiększająca rozpuszczalność telmisartanu), mannitol (wypełniacz), magnezu stearynian (substancja poślizgowa) oraz krospowidon (środek rozsadzający). Preparat jest przeznaczony do podania doustnego i pakowany w blistry Aluminium/Aluminium, co zapewnia ochronę przed wilgocią i światłem.
antagonista receptora angiotensyny II, krospowidon, magnezu stearynian, mannitol, meglumina, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, powidon, sodu wodorotlenek, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, telmisartan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka w dawce 40 mg + 12,5 mg to lek złożony przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia. Preparat łączy działanie telmisartanu, antagonisty receptora angiotensyny II typu AT₁, z hydrochlorotiazydem, tiazydowym lekiem moczopędnym, co umożliwia synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Tabletki mają postać dwuwarstwową, owalną, zawierają 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (57 mg) i sorbitol (147,04 mg), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją tych składników.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, monoterapia telmisartanem, normalizacja ciśnienia tętniczego, samoistne nadciśnienie tętnicze, sorbitol, telmisartan, tiazydowy lek moczopędny, wydalanie sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telmix 40 mg
Telmix (telmisartan) jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) dostępnym w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowanym w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem indywidualnego profilu pacjenta, w tym funkcji nerek i wątroby oraz potencjalnych interakcji lekowych. Tabletki Telmix są białe lub prawie białe, owalne, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca typu 2, makroangiopatia, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neuropatia, pierwotne nadciśnienie tętnicze, prewencja sercowo-naczyniowa, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, receptor angiotensyny II, retinopatia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, telmisartan, udar mózgu, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zawał serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmidon 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Telmidon, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje niedociśnienie tętnicze, tachykardię, rzadziej bradykardię, zawroty głowy, wymioty oraz może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje hipokaliemię, hipochloremię, hipowolemię, nudności, senność, kurcze mięśni oraz zaburzenia rytmu serca, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Wartości elektrolitów, zwłaszcza potasu, należy monitorować ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk tiazydowy, diureza, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina w surowicy, kurcze mięśni, leki przeciwarytmiczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, senność, tachykardia, Telmidon, telmisartan, utrata elektrolitów, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie ciężkie obrzęki naczynioruchowe (częstość ≥1/10 000 do <1/1000). W populacji japońskiej odnotowano zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby, co może mieć podłoże genetyczne. Ponadto, dane epidemiologiczne wskazują na związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a ryzykiem nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy.
alkaloza hipochloremiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukromocz, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipomagnezemia, impotencja, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, leukopenia, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, Tolutris, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pozapiramidowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Telmisartan wykazuje zmienną, ale stosunkowo szybką absorpcję z przewodu pokarmowego, z biodostępnością około 50%. Przyjmowanie leku z pokarmem powoduje umiarkowane zmniejszenie AUC0-∞ (6-19%), jednak nie wpływa to istotnie na skuteczność terapeutyczną. Farmakokinetyka telmisartanu charakteryzuje się nieliniowością, szczególnie w zakresie Cmax i AUC przy dawkach powyżej 40 mg. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (>99,5%), a jego objętość dystrybucji (Vdss) wynosi około 500 l, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie przez sprzęganie do glukuronidów, które są farmakologicznie nieaktywne. Telmisartan jest eliminowany głównie z kałem w postaci niezmienionej, z minimalnym wydalaniem nerkowym (<1%), a okres półtrwania w fazie eliminacji przekracza 20 godzin, bez klinicznie istotnej kumulacji przy zalecanych dawkach.
alfa-1-glikoproteina, AUC, biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenia, dysfagia, hemodializa, klirens osoczowy, krzywa wykładnicza, nadciśnienie tętnicze, nieliniowość farmakokinetyki, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pochodne glukuronidowe, pole powierzchni pod krzywą, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, telmisartan, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmix 40 mg
Telmix to lek zawierający telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II, dostępny w tabletkach o dawkach 40 mg i 80 mg. Tabletki mają postać białych lub prawie białych, owalnych tabletek z linią podziału, co umożliwia ich dzielenie na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu wodorotlenek, powidon, mannitol, skrobię kukurydzianą, karmelozę wapniową oraz stearynian sodu i magnezu. Lek jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub PVC/PVDC/Aluminium, które chronią przed wilgocią i światłem, a dostępne opakowania zawierają od 7 do 90 tabletek, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, blister PVC/PVDC/Aluminium, karmeloza wapniowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, powidon, regulator pH, skrobia kukurydziana, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, telmisartan, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmabax 40 mg
Telmabax (telmisartan) w dawkach 40 mg i 80 mg jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w celu redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych i obserwacji obejmujących 21 642 pacjentów przez okres do 6 lat. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz ostra niewydolność nerek. Szczególną uwagę zwraca zwiększona częstość posocznicy (sepsy), która w niektórych przypadkach prowadziła do zgonu, co potwierdzono w badaniu PRoFESS. Inne działania niepożądane obejmują zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, niedokrwistość, eozynofilię, małopłytkowość, hiperkaliemię, hipoglikemię u pacjentów z cukrzycą, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, niepokój), omdlenia, zaburzenia widzenia, bradykardię, tachykardię, niedociśnienie, duszność, kaszel oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
astenia, bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowe zapalenie płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polsart Plus 80 mg + 25 mg
Polsart Plus to lek złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora AT1 angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Telmisartan wykazuje wysoką selektywność wobec receptora AT1, nie wykazując agonistycznego działania ani powinowactwa do innych receptorów, co przekłada się na długotrwałe i stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu dawki 80 mg. Hydrochlorotiazyd działa poprzez zwiększenie wydalania sodu i chlorku, co prowadzi do zmniejszenia objętości osocza i aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron, jednak telmisartan przeciwdziała utracie potasu indukowanej przez diuretyk. W badaniach klinicznych dawka 80 mg telmisartanu w połączeniu z 25 mg hydrochlorotiazydu obniżała ciśnienie skurczowe/rozkurczowe o 11,5/9,9 mmHg, wykazując przewagę nad kombinacją walsartanu z hydrochlorotiazydem (160 mg + 25 mg) o 2,2/1,2 mmHg.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny, bradykinina, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, diureza, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy wargi, obrzęk naczynioruchowy, posocznica, przemijający atak niedokrwienny, przerost lewej komory, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor AT1, renina osocza, retinopatia, samoistne nadciśnienie tętnicze, suchy kaszel, telmisartan, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmix 80 mg
Telmisartan, składnik preparatu Telmix dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg, może wpływać na zdolności psychofizyczne pacjentów, co jest istotne podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać ocenę sytuacji i wydłużać czas reakcji. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zwłaszcza na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do czasu oceny indywidualnej tolerancji leku. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, stosujących politerapię oraz u pacjentów wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan EGIS 80 mg
Telmisartan, stosowany w dawkach 40 mg lub 80 mg w terapii nadciśnienia tętniczego, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które występują „czasami” i mają istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających wzmożonej uwagi. Objawy te mogą zaburzać orientację przestrzenną, refleks oraz poziom czujności, co stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy zawodowej pacjentów. Szczególną ostrożność należy zachować podczas rozpoczynania terapii, zwiększania dawki oraz u pacjentów łączących telmisartan z innymi lekami o działaniu sedatywnym.
antagonista receptora angiotensyny II, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia nadciśnienia, funkcje psychomotoryczne, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, senność, tabletka powlekana, telmisartan, zaburzenia psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toptelmi 80 mg
Lek Toptelmi, zawierający telmisartan, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz do prewencji wtórnej chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka, w tym z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą tętnic obwodowych oraz cukrzycą typu 2 z uszkodzeniem narządów docelowych. Preparat dostępny jest w dawkach 40 mg i 80 mg telmisartanu, w formie tabletek o wymiarach odpowiednio 11,5-11,8 mm × 6,4-6,8 mm oraz 14,7-15,0 mm × 8,2-8,6 mm, z możliwością podziału na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy w tabletkach: 153,381 mg w dawce 40 mg oraz 306,761 mg w dawce 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca typu 2, inhibitor ACE, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, objawowa choroba sercowo-naczyniowa, powikłanie narządowe, prewencja wtórna chorób sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, samoistne nadciśnienie tętnicze, sartan, telmisartan, udar mózgu, uszkodzenie narządów docelowych, zachorowalność sercowo-naczyniowa, zmiana miażdżycowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmabax 80 mg
Telmabax, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sorbitol (174,64 mg w tabletce 40 mg i 349,28 mg w tabletce 80 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne i uszkodzenie płodu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób przyjmujących aliskiren, zwłaszcza z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Wymagana jest szczegółowa ocena wywiadu, funkcji wątroby i nerek oraz stosowanych leków przed rozpoczęciem terapii.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciąża trymestr, cukrzyca, działanie teratogenne, GFR, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pierwszy trymestr ciąży, reakcja alergiczna, sorbitol, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, umiarkowane zaburzenia wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia odpływu żółci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Telmisartan Genoptim 40 mg
Telmisartan Genoptim jest dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowany głównie w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu to 40 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 20 mg u niektórych pacjentów, a maksymalna dawka wynosi 80 mg/dobę. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. W prewencji chorób sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 80 mg raz na dobę, gdyż dawki niższe nie wykazują skuteczności w redukcji incydentów sercowo-naczyniowych. Telmisartan można stosować w terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, np. hydrochlorotiazydem, co daje efekt addytywny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
choroba sercowo-naczyniowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, dysfagia, efekt hipotensyjny, efekt terapeutyczny, hemodializoterapia, hydrochlorotiazyd, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipotensyjny, pierwotne nadciśnienie tętnicze, prewencja sercowo-naczyniowa, telmisartan, terapia skojarzona, terapia telmisartanem, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan HCT EGIS
Produkt Telmisartan HCT EGIS, łączący telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), wątroby, a także u kobiet w ciąży i planujących ciążę. Hydrochlorotiazyd może wywołać bardzo rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak ostry zespół niewydolności oddechowej (ARDS), który rozwija się szybko i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej w przypadku jednej czynnej nerki istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek. Monitorowanie elektrolitów (potasu, sodu), kreatyniny i kwasu moczowego jest niezbędne, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiperkaliemii oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, które mogą manifestować się objawami takimi jak suchość błon śluzowych, osłabienie mięśni, tachykardia czy oliguria.
aliskiren, alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca utajona, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiopatia niedokrwienna, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy rak skóry, niedrożność dróg żółciowych, pierwotny hiperaldosteronizm, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, telmisartan, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, zastoinowa niewydolność serca, zastój żółci, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Telmisartan Aurovitas, jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne, takie jak zawroty głowy i senność, które bezpośrednio obniżają zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Objawy te mogą pojawić się szczególnie w początkowym okresie terapii, dlatego pacjent powinien indywidualnie ocenić swoją reakcję na lek przed podjęciem takich czynności. Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych skutkach, dostosowując przekaz do jego wieku, zawodu oraz współistniejących schorzeń, a także zalecić zachowanie szczególnej ostrożności i natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.
bezpieczeństwo terapii, błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwnadciśnieniowy, mechanizm działania leku, schorzenie współistniejące, senność, świadoma zgoda, telmisartan, terapia przeciwnadciśnieniowa, wizyta kontrolna, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zanacodar 40 mg
Telmisartan, substancja czynna produktu Zanacodar, jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) i wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a w pierwszym trymestrze niezalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. Badania przedkliniczne potwierdzają toksyczny wpływ na reprodukcję. W przypadku planowania ciąży zaleca się ocenę konieczności kontynuacji terapii i ewentualną zmianę na lek przeciwnadciśnieniowy o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Po rozpoznaniu ciąży u pacjentki stosującej telmisartan, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywną terapię.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, konsultacja perinatologiczna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, parametry nerkowe, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poziom kreatyniny, telmisartan, toksyczność telmisartanu, USG czaszki płodu, USG nerek płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polsart 80 mg
Dane przedkliniczne dotyczące telmisartanu wskazują na istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, obserwowane u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. Ponadto, lek wpływa na funkcję nerek, co manifestuje się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami strukturalnymi, jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych u psów. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II, nie wydają się mieć znaczenia klinicznego. Dodatkowo, obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiec przez doustne uzupełnienie soli, co ma praktyczne implikacje terapeutyczne.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykazuje długotrwałe działanie przeciwnadciśnieniowe po podaniu doustnym, z dawką 80 mg hamującą wzrost ciśnienia tętniczego wywołany przez angiotensynę II przez 24 godziny, a efekty utrzymują się nawet do 48 godzin. Maksymalny efekt hipotensyjny osiągany jest po 4-8 tygodniach terapii, z utrzymaniem stabilnego obniżenia ciśnienia skurczowego i rozkurczowego bez wpływu na częstość akcji serca. W badaniach klinicznych telmisartan wykazał skuteczność porównywalną do amlodypiny, atenololu, enalaprylu, hydrochlorotiazydu i lizynoprylu, a jego stosowanie wiąże się z mniejszą częstością występowania kaszlu w porównaniu do inhibitorów ACE. W badaniu ONTARGET (n=25 620, dawka telmisartanu 80 mg) telmisartan okazał się nie gorszy od ramiprylu 10 mg w zapobieganiu złożonym zdarzeniom sercowo-naczyniowym (16,7% vs 16,5%, HR 1,01; 97,5% CI 0,93-1,10; p=0,0019) oraz w redukcji drugorzędowego punktu końcowego (HR 0,99; 97,5% CI 0,90-1,08; p=0,0004). W badaniu TRANSCEND u pacjentów nietolerujących ACEI telmisartan 80 mg nie wykazał istotnej różnicy w pierwszorzędowym punkcie końcowym w porównaniu z placebo (15,7% vs 17,0%, HR 0,92; 95% CI 0,81-1,05; p=0,22), ale zmniejszył ryzyko drugorzędowego punktu końcowego (HR 0,87; 95% CI 0,76-1,00; p=0,048).
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, eozynofilia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, retinopatia, suchy kaszel, telmisartan, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Actelsar 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji płodu na telmisartan od drugiego trymestru konieczne są regularne badania ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu, a noworodki wymagają ścisłej obserwacji klinicznej, zwłaszcza pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii. W razie potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej telmisartan, leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszym lekiem przeciwnadciśnieniowym.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne nerek, ciśnienie tętnicze, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan, terapia hipotensyjna, wcześniak - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan Medical Valley 80 mg
Przedawkowanie telmisartanu manifestuje się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym istotnym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią jako mechanizmem kompensacyjnym. Opisywane są również przypadki bradykardii, zawrotów głowy, wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostrej niewydolności nerek, co wynika z upośledzonej perfuzji nerkowej. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku metodami zewnątrzustrojowymi. Wartości ciśnienia tętniczego poniżej normy oraz tętno powyżej 100 uderzeń/min lub poniżej 60 uderzeń/min stanowią kluczowe parametry do monitorowania w przebiegu zatrucia.
bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, hemodializa, leczenie objawowe, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, perfuzja mózgowa, perfuzja narządowa, perfuzja nerek, płukanie żołądka, płyn infuzyjny, przyspieszona czynność serca, receptor angiotensyny, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywny, zawroty głowy, zwolniona czynność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tezeo 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu, substancji czynnej leku Tezeo, wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny oraz hematokrytu, obserwowane u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym. Ponadto, telmisartan wpływał na funkcję nerek, powodując wzrost stężenia azotu we krwi, mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a u psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, w tym poszerzenie i zanik kanalików nerkowych. W obrębie przewodu pokarmowego odnotowano nadżerki, owrzodzenia oraz zmiany zapalne błony śluzowej żołądka, które można było ograniczyć poprzez doustne uzupełnienie soli, co wskazuje na związek tych działań z mechanizmem farmakologicznym telmisartanu. Charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II były także zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak zmiany te nie miały istotnego znaczenia klinicznego.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt hematologiczny, erytrocyt, funkcja filtracyjna nerek, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mocznik, nadżerka, owrzodzenie, parametr czerwonokrwinkowy, poszerzenie kanalików nerkowych, potas w surowicy, stężenie azotu, telmisartan, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zanik kanalików nerkowych, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan Genoptim 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie toksyczne na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnie zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. Po potwierdzeniu ciąży u pacjentki stosującej telmisartan konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku ekspozycji płodu od drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, poziom elektrolitów, telmisartan, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wada wrodzona, wcześniak - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Telmisartan Aurovitas, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Jako antagonista receptora angiotensyny II, telmisartan skutecznie obniża podwyższone wartości ciśnienia tętniczego, wpływając na patofizjologiczne mechanizmy nadciśnienia. Preparat może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, a wybór dawki powinien uwzględniać nasilenie nadciśnienia oraz indywidualną odpowiedź pacjenta. Tabletki z linią podziału umożliwiają precyzyjną modyfikację dawkowania.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca typu 2, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipotensyjny, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nefropatia cukrzycowa, neuropatia cukrzycowa, powikłania narządowe, profilaktyka sercowo-naczyniowa, retinopatia cukrzycowa, telmisartan, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tezeo 40 mg
Tezeo, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, celem optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w profilaktyce sercowo-naczyniowej u pacjentów wysokiego ryzyka, w tym z jawną chorobą miażdżycową (np. choroba niedokrwienna serca, udar mózgu, choroba tętnic obwodowych) oraz u osób z cukrzycą typu 2 i udokumentowanymi powikłaniami narządowymi (nefropatia, retinopatia, neuropatia, makroangiopatia). Tabletki 40 mg posiadają linię podziału, a tabletki 80 mg oznaczone są wytłoczeniem „80”. Preparat zawiera sorbitol w ilości 162,20 mg (tabletka 40 mg) oraz 324,40 mg (tabletka 80 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów prostych lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipotensyjny, lek kardioprotekcyjny, makroangiopatia, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, nietolerancja cukrów, objawowa choroba tętnic obwodowych, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka wtórna, retinopatia, retinopatia cukrzycowa, rewaskularyzacja wieńcowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, telmisartan, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie lipidowe, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zawał serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Telmizek HCT, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazały, że dawki zapewniające ekspozycję porównywalną z klinicznymi dawkami terapeutycznymi (do 80 mg/25 mg) nie powodowały dodatkowych toksycznych efektów w porównaniu z podawaniem poszczególnych składników osobno. W badaniach na szczurach i psach zaobserwowano typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II zmniejszenie parametrów erytrocytarnych, zmiany hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia BUN i kreatyniny), zwiększoną aktywność reniny oraz hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego. U psów odnotowano także rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co przypisuje się farmakologicznemu działaniu telmisartanu. Nie stwierdzono jednoznacznych dowodów na teratogenność telmisartanu, choć toksyczne dawki wpływały na rozwój noworodków (mniejsza masa ciała, opóźnione otwarcie oczu). Badania genotoksyczności i karcynogenności telmisartanu nie wykazały działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego u szczurów i myszy.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, czerwona krwinka, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hiperplazja, hipertrofia, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, kreatynina, przewód pokarmowy, renina, śluzówka żołądka, telmisartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmabax 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne dla płodu, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia u pacjentki stosującej telmisartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i zastąpienie go innym, o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Ekspozycja płodu na telmisartan w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia, co wymaga ścisłego monitorowania ultrasonograficznego płodu oraz obserwacji klinicznej noworodka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, badanie ultrasonograficzne nerek, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, kostnienie czaszki, laktacja, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry reprodukcyjne, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telmisartan Bluefish 80 mg
Telmisartan wykazuje umiarkowaną biodostępność około 50% przy szybkim, choć zmiennym wchłanianiu z przewodu pokarmowego, z istotnym wpływem posiłku na zmniejszenie AUC0-∞ o 6% przy dawce 40 mg i do 19% przy dawce 160 mg. Parametry farmakokinetyczne, zwłaszcza Cmax i AUC, rosną nieproporcjonalnie do dawki powyżej 40 mg. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (>99,5%), głównie albuminami i alfa-1 kwaśną glikoproteiną, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 500 l, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek pozanaczyniowych. Metabolizm telmisartanu polega na sprzęganiu do nieaktywnych glukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie z kałem w postaci niezmienionej, z końcowym okresem półtrwania przekraczającym 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Klirens osoczowy wynosi około 1000 ml/min, a wydalanie nerkowe jest minimalne (<1%).
aktywność reninowa osocza, albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, antagonista receptora angiotensyny II, AUC, badanie genotoksyczności, biodostępność leku, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, eliminacja leku, hemodializoterapia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens osoczowy, kumulacja leku, liczba erytrocytów, maksymalne stężenie leku w osoczu, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, pochodna glukuronidowa, przepływ wątrobowy krwi, przerost aparatu przykłębuszkowego nerek, stężenie azotu mocznikowego, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu w surowicy, stężenie w osoczu, telmisartan, wartość hematokrytu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telam 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Telam (80 mg telmisartanu + 10 mg amlodypiny) jest skojarzeniem antagonistów receptora angiotensyny II (telmisartan) oraz blokerów kanałów wapniowych (amlodypina), stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Telmisartan wykazuje wysoką selektywność wobec receptora AT1, nie wpływając na aktywność reninową osocza ani enzymu konwertazy angiotensyny, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą. Amlodypina działa poprzez rozkurcz naczyń obwodowych, zmniejszając opór naczyniowy i obniżając ciśnienie tętnicze. Terapia skojarzona zapewnia addytywne działanie hipotensyjne, skutecznie obniżając ciśnienie skurczowe i rozkurczowe o wartości od -21,8/-16,5 mmHg (40 mg + 5 mg) do -26,4/-20,1 mmHg (80 mg + 10 mg), z kontrolą rozkurczowego ciśnienia tętniczego <90 mmHg u 71,6-85,3% pacjentów. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny, co potwierdzają ambulatoryjne pomiary ciśnienia tętniczego (ABPM). Telmisartan i amlodypina wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, z niższą częstością obrzęków obwodowych w terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii amlodypiną 10 mg (1,3-8,8% vs. 18,4-24,9%).
ambulatoryjny pomiar ciśnienia, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dysfagia, działanie przeciwnadciśnieniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, konwertaza angiotensyny, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, rozkurcz mięśni gładkich, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stężenie aldosteronu, telmisartan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan EGIS 40 mg
Telmisartan EGIS, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na telmisartan lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (217,35 mg w tabletce 40 mg i 434,70 mg w tabletce 80 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, telmisartan nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a niewydolność tego narządu może prowadzić do kumulacji substancji czynnej i zwiększenia działań niepożądanych. Również jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, cukrzyca, GFR, hiperkaliemia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja disacharydów, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan, terapia alternatywna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia odpływu żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmizek 40 mg
Przedkliniczne badania telmisartanu wykazały charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II zmiany w układzie krwiotwórczym, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów. W układzie nerkowym zaobserwowano hemodynamiczne zaburzenia manifestujące się wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny oraz hiperkaliemią, a także morfologiczne zmiany, w tym poszerzenie i zanik kanalików nerkowych oraz przerost aparatu przykłębuszkowego. W układzie pokarmowym stwierdzono nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne błony śluzowej żołądka, które można było ograniczyć poprzez doustne uzupełnienie soli. W badaniach rozwojowych nie wykazano teratogenności, jednak toksyczne dawki telmisartanu powodowały u potomstwa zmniejszenie masy ciała i opóźnienie otwarcia oczu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas, telmisartan, układ krwiotwórczy, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmabax 80 mg
Przedawkowanie telmisartanu prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie manifestujących się niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią jako reakcją kompensacyjną, choć możliwa jest również bradykardia. Dodatkowo obserwuje się objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, oraz poważne powikłania nerkowe, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy i ostrą niewydolność nerek, wynikające z hipoperfuzji narządowej. Warto podkreślić, że telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu. Diagnostyka opiera się na monitorowaniu parametrów życiowych, EKG oraz badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i elektrolitów.
adsorpcja, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, EKG, elektrolity, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, leczenie nerkozastępcze, lek chronotropowy dodatni, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, układ bodźcotwórczo-przewodzący, węgiel aktywowany, wstrząs, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan EGIS 40 mg
Telmisartan, stosowany w dawkach 40 mg lub 80 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które bezpośrednio wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarz przepisujący ten lek powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku ich wystąpienia. Istotne jest również monitorowanie indywidualnej reakcji pacjenta na lek, uwzględniając wiek, współistniejące schorzenia oraz stosowanie innych leków, które mogą nasilać ryzyko senności lub zawrotów głowy.
błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, farmakoterapia nadciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia tętniczego, lek przeciwnadciśnieniowy, lekarz medycyny pracy, mikrozaśnięcie, początkowy okres farmakoterapii, podeszły wiek, senność, sprawność psychomotoryczna, telmisartan, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar 80 mg
Telmisartan, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg (produkt Zanacodar), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno w badaniach klinicznych, jak i postmarketingowych, bez istotnej zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych (częstość ≥1/1000 do <1/100), hiperkaliemię, niedociśnienie, zawroty głowy, bóle mięśni i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Rzadkie, ale poważne zdarzenia to reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥1/10 000 do <1/1000), ostra niewydolność nerek, posocznica (zwiększona częstość w badaniu PRoFESS), oraz zaburzenia czynności wątroby, szczególnie u pacjentów japońskich. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia potasu, kreatyniny, enzymów wątrobowych oraz morfologii krwi, jest wskazane w trakcie terapii.
bradykardia, chorobowość sercowo-naczyniowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczna osutka skórna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wątroby, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok, zwiększone stężenie kreatyniny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg
Ocena bezpieczeństwa pacjenta w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn podczas terapii preparatem Telmizek HCT, zawierającym telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), jest kluczowa ze względu na potencjalne działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne. Do najistotniejszych objawów należą zawroty głowy oraz senność, które mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, wydłużać czas reakcji i obniżać koncentrację, co zwiększa ryzyko wypadków drogowych. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza na początku terapii, przy zmianie dawki oraz w przypadku wprowadzenia leczenia skojarzonego lub odwodnienia, które może nasilać objawy hipotensji ortostatycznej.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba współistniejąca, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, hipotensja ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, koordynacja wzrokowo-ruchowa, leczenie skojarzone, lek przeciwnadciśnieniowy, mikrozaśnięcie, nadciśnienie tętnicze, odwodnienie, preparat złożony, senność, telmisartan, Telmizek HCT, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartanum Teva B.V. 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Zaobserwowano również hemodynamiczne zaburzenia funkcji nerek, objawiające się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. U psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, w tym poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego u obu gatunków, co jest charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Dodatkowo, u szczurów i psów odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zanacodar 80 mg
Zanacodar (telmisartan) jest dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowany głównie w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka w nadciśnieniu wynosi 40 mg raz na dobę, z możliwością rozpoczęcia od 20 mg u niektórych pacjentów, a maksymalna dawka to 80 mg raz na dobę. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych zaleca się dawkę 80 mg raz na dobę, przy czym mniejsze dawki nie wykazują skuteczności. W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego możliwe jest łączenie telmisartanu z tiazydowymi lekami moczopędnymi, np. hydrochlorotiazydem, celem uzyskania efektu addycyjnego. Tabletki należy podawać doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leku, działanie addycyjne, działanie hipotensyjne telmisartanu, hemodializa, hydrochlorotiazyd, lek obniżający ciśnienie tętnicze, monitorowanie ciśnienia tętniczego, obniżanie ciśnienia tętniczego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, telmisartan, terapia telmisartanem, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Telmisartan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki u płodu oraz niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i wprowadzić alternatywne leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku ekspozycji na telmisartan od drugiego trymestru wskazane jest wykonanie badań ultrasonograficznych nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania telmisartanu podczas karmienia piersią, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tym okresie, szczególnie u noworodków i wcześniaków.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne płodu, diureza, dysfagia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmabax 40 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora AT₁ angiotensyny II, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz prewencji chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka. Działa poprzez długotrwałe blokowanie receptorów AT₁ bez agonistycznego efektu, co skutkuje obniżeniem stężenia aldosteronu, bez wpływu na aktywność reninową osocza czy hamowania konwertazy angiotensyny, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą. Dawka 80 mg telmisartanu zapewnia niemal całkowite hamowanie wzrostu ciśnienia tętniczego indukowanego angiotensyną II, z efektem utrzymującym się przez 24-48 godzin. Maksymalna skuteczność hipotensyjna osiągana jest po 4-8 tygodniach terapii, a wskaźnik T/P przekracza 80%, co potwierdza stabilność działania przez całą dobę. Telmisartan obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, nie wpływając na częstość akcji serca, a jego skuteczność jest porównywalna z amlodypiną, atenololem, enalaprilem, hydrochlorotiazydem i lizynoprylem. Po nagłym odstawieniu nie obserwuje się efektu odbicia ciśnienia.
albuminuria, aldosteron, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atenolol, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, enalapril, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, ramipryl, receptor AT1, retinopatia, telmisartan, udar mózgu, wskaźnik T/P - Leksykon leków
Skład i postać leku – Toptelmi 80 mg
Lek Toptelmi zawiera telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, będący antagonistą receptora angiotensyny II, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki 40 mg zawierają 153,381 mg laktozy oraz 1,94 mg (0,084 mmol) sodu, natomiast tabletki 80 mg zawierają 306,761 mg laktozy i 3,88 mg (0,169 mmol) sodu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu wodorotlenek (regulujący pH), megluminę (poprawiającą rozpuszczalność telmisartanu), powidon K25, krospowidon, laktozę jednowodną i bezwodną oraz stearynian magnezu. Tabletki obu dawek mają biały, podłużny kształt z nacięciem umożliwiającym podział na równe dawki, różnią się jednak wymiarami: 40 mg – 11,5-11,8 mm × 6,4-6,8 mm, 80 mg – 14,7-15,0 mm × 8,2-8,6 mm.
antagonista receptora angiotensyny II, blister perforowany, krospowidon, laktoza, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, meglumina, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon K25, sodu wodorotlenek, środek rozsadzający, substancja aktywna, substancja czynna, telmisartan - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tezeo 80 mg
Preparat Tezeo, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, takie jak zawroty głowy oraz senność. Objawy te występują czasami i mogą zaburzać równowagę, koordynację ruchową oraz obniżać koncentrację i wydłużać czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko kliniczne, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub podczas zmiany dawki. Nadciśnienie tętnicze samo w sobie może również powodować objawy wpływające na sprawność psychomotoryczną, co dodatkowo potęguje ryzyko podczas stosowania leku.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telmix 80 mg
Telmix, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz do prewencji wtórnej incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową (np. po zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, chorobie tętnic obwodowych) oraz u chorych z cukrzycą typu 2 i powikłaniami narządowymi (nefropatia, retinopatia, neuropatia, makroangiopatia). Tabletki owalne, białe lub prawie białe, posiadają linię podziału umożliwiającą dostosowanie dawki. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając funkcję nerek, wątroby oraz układu sercowo-naczyniowego, a także potencjalne przeciwwskazania i interakcje lekowe.
choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca typu 2, lek hipotensyjny, makroangiopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neuropatia, pierwotne nadciśnienie tętnicze, powikłania narządowe, prewencja wtórna, retinopatia, samoistne nadciśnienie tętnicze, telmisartan, terapia skojarzona, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego