Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Telmizek 40 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa telmisartanu przeprowadzono szereg analiz oceniających wpływ substancji czynnej na układy krwiotwórczy, nerkowy, układ pokarmowy oraz potencjalne działanie teratogenne, mutagenne i rakotwórcze. Wyniki tych badań pozwalają na kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa telmisartanu przed zastosowaniem klinicznym u ludzi.¹

Wpływ na układ krwiotwórczy

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano, że ekspozycja na telmisartan w dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi powodowała istotne zmiany w parametrach czerwonokrwinkowych. Odnotowano zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu. Zmiany te są typowe również dla innych leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny.²

Wpływ na układ nerkowy

Podczas badań przedklinicznych zaobserwowano istotne zmiany w funkcjonowaniu nerek u badanych zwierząt. Stwierdzono zmiany w hemodynamicznej czynności nerek, które objawiały się zwiększeniem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi. Ponadto, odnotowano zwiększenie stężenia potasu w surowicy u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym.³

W badaniach na psach zaobserwowano poszerzenie z zanikiem kanalików nerkowych. U szczurów i psów stwierdzono również zwiększenie aktywności reninowej osocza oraz przerost/rozrost aparatu przykłębuszkowego nerek. Zmiany te są charakterystyczne dla całej grupy leków antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny i nie wydają się mieć istotnego znaczenia klinicznego.⁴

Wpływ na układ pokarmowy

W badaniach przedklinicznych stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka u szczurów i psów. Odnotowano występowanie nadżerek, owrzodzeń oraz zmian zapalnych w żołądku. Należy podkreślić, że powyższe działania niepożądane wynikają z działania farmakologicznego telmisartanu i są również znane z badań przedklinicznych innych leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz antagonistów receptora angiotensyny II.⁵

Co istotne, wykazano, że doustne uzupełnienie soli zapobiegało występowaniu powyższych działań niepożądanych dotyczących układu pokarmowego.⁶

Wpływ na rozwój płodu i teratogenność

W przeprowadzonych badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na teratogenne działanie telmisartanu. Jednakże po zastosowaniu toksycznych dawek substancji czynnej obserwowano wpływ na rozwój noworodków. U potomstwa stwierdzono między innymi:⁷

• Mniejszą masę ciała
• Opóźniony czas otwarcia oczu

Należy podkreślić, że powyższe efekty obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.⁸

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Kompleksowe badania potencjału mutagennego i rakotwórczego telmisartanu nie wykazały niepokojących sygnałów bezpieczeństwa. W badaniach in vitro nie stwierdzono działania mutagennego oraz znaczącego efektu klastogennego. Ponadto, długoterminowe badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) nie wykazały działania rakotwórczego telmisartanu.⁹

Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych

Działania niepożądane obserwowane w badaniach przedklinicznych telmisartanu są charakterystyczne dla całej grupy leków antagonistów receptora angiotensyny II. Profil bezpieczeństwa ustalony na podstawie badań przedklinicznych nie wskazuje na istotne zagrożenia przy stosowaniu telmisartanu w dawkach terapeutycznych u ludzi, pod warunkiem przestrzegania wskazań i przeciwwskazań określonych w charakterystyce produktu leczniczego.¹⁰