Interakcje leku
Telmisartan Medical Valley 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wykazuje szereg istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Odpowiednia znajomość tych interakcji ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji leczenia i zminimalizowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.¹

Interakcje z digoksyną

Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu z digoksyną zaobserwowano istotne zwiększenie stężenia tego glikozydu nasercowego w osoczu. Mediana maksymalnego stężenia digoksyny wzrasta o 49%, a stężenia minimalnego o 20%. Z tego powodu podczas rozpoczynania leczenia telmisartanem, w trakcie dostosowywania dawki oraz przy zakończeniu terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu, aby utrzymać je w zakresie terapeutycznym.²

Ryzyko hiperkaliemii

Telmisartan, podobnie jak inne leki oddziałujące na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może wywoływać hiperkaliemię. Ryzyko to znacząco wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi sprzyjającymi zwiększeniu stężenia potasu w surowicy, takimi jak:³

• Substytuty soli kuchennej zawierające potas
• Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd)
• Inhibitory ACE
• Inni antagoniści receptora angiotensyny II
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2
• Heparyna
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• Trimetoprym

Wystąpienie hiperkaliemii zależy od obecności indywidualnych czynników ryzyka. Szczególnie wysokie ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas oraz suplementów potasu. Nieco mniejsze, choć wciąż istotne ryzyko towarzyszy kojarzeniu telmisartanu z inhibitorami ACE lub NLPZ, nawet przy zachowaniu ścisłych środków ostrożności.⁴

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu

Antagoniści receptora angiotensyny II, w tym telmisartan, zmniejszają utratę potasu wywołaną przez leki moczopędne. Jednoczesne stosowanie diuretyków oszczędzających potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementów potasu lub substytutów soli zawierających potas może prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Jeżeli takie skojarzenie jest klinicznie uzasadnione (np. z powodu stwierdzonej hipokaliemii), konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i częste monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁵

Lit

Jednoczesne stosowanie telmisartanu z litem może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności, podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę. Jeżeli takie skojarzenie jest niezbędne z klinicznego punktu widzenia, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.⁶

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Leki z grupy NLPZ (kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 oraz nieselektywne NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, w tym u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów odwodnionych, ponieważ jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II z NLPZ może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która zwykle ma charakter odwracalny.⁷

W przypadku takiego skojarzenia zaleca się:

• Odpowiednie nawodnienie pacjentów
• Monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego
• Okresową kontrolę funkcji nerek w trakcie terapii

Ramipryl

W badaniu klinicznym wykazano, że jednoczesne stosowanie telmisartanu z ramiprylem powoduje 2,5-krotne zwiększenie wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało dotychczas jednoznacznie określone.⁸

Leki moczopędne (tiazydowe lub pętlowe)

Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych, takich jak furosemid (diuretyk pętlowy) lub hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), może spowodować zmniejszenie objętości krwi krążącej i zwiększyć ryzyko wystąpienia hipotonii po rozpoczęciu leczenia telmisartanem. Ten efekt należy wziąć pod uwagę przy inicjowaniu terapii telmisartanem.⁹

Jednoczesne stosowanie możliwe do rozważenia

Inne leki przeciwnadciśnieniowe

Działanie hipotensyjne telmisartanu może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Należy pamiętać, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.¹⁰

Inne leki nasilające działanie hipotensyjne

Ze względu na właściwości farmakologiczne, następujące produkty lecznicze mogą nasilać hipotensyjne działanie telmisartanu i innych leków przeciwnadciśnieniowych:¹¹

• Baklofen – lek zwiotczający mięśnie szkieletowe
• Amifostyna – lek stosowany w onkologii jako cytoprotektor

Ponadto, niedociśnienie ortostatyczne może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania:

• Alkoholu etylowego
• Barbituranów
• Opioidowych leków przeciwbólowych
• Leków przeciwdepresyjnych

Kortykosteroidy

Kortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii skojarzonej.¹²

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii telmisartanem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol może powodować rozszerzenie naczyń krwionośnych, co w połączeniu z przeciwnadciśnieniowym działaniem telmisartanu zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia, zwłaszcza niedociśnienia ortostatycznego.¹³

Objawami niedociśnienia ortostatycznego mogą być:

• Zawroty głowy
• Zaburzenia widzenia
• Omdlenia lub zasłabnięcia, szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą
• Osłabienie
• Tachykardia odruchowa

Z tych powodów zaleca się pacjentom leczonym telmisartanem ograniczenie spożycia alkoholu, a w przypadku jego spożycia – zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy wstawaniu i zmianie pozycji ciała.

Tabela interakcji lekowych i innych substancji z telmisartanem