środek miejscowo znieczulający
Środek miejscowo znieczulający to substancja farmakologiczna, która powoduje odwracalne zniesienie przewodnictwa nerwowego w określonym obszarze ciała, bez utraty świadomości pacjenta. Działanie tych leków polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, co uniemożliwia powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych.
W praktyce klinicznej stosuje się różne grupy środków miejscowo znieczulających, m.in. aminoamidy (lidokaina, bupiwakaina, ropiwakaina) oraz aminoestry (prokaina, chloroprokaina). Różnią się one czasem działania, siłą znieczulenia, profilem bezpieczeństwa oraz metabolizmem w organizmie.
Środki miejscowo znieczulające znajdują zastosowanie w wielu procedurach medycznych, takich jak znieczulenie infiltracyjne, blokady nerwów obwodowych, znieczulenie przewodowe, powierzchniowe oraz w znieczuleniu regionalnym (np. podpajęczynówkowym czy zewnątrzoponowym). Mogą być również składnikiem preparatów stosowanych miejscowo na błony śluzowe i skórę.
Skutki uboczne środków miejscowo znieczulających mogą obejmować reakcje toksyczne ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, zaburzenia rytmu serca), a także reakcje alergiczne. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależy od dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tolperyzon wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które są najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi. Spektrum kliniczne obejmuje objawy skórne (zaczerwienienie, wysypki, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy (twarz, wargi, język, gardło), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie) i oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani). Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet, pacjentów z historią alergii lub nadwrażliwości na inne leki oraz u osób uczulonych na lidokainę ze względu na możliwość reakcji krzyżowych. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i pilna konsultacja lekarska, a ponowne stosowanie tolperyzonu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko cięższych reakcji.
duszność, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, lidokaina, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, tachykardia, tolperyzon, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pankaine Spinal Heavy 5 mg/ml
Analiza wpływu bupiwakainy (Pankaine Spinal Heavy, roztwór 5 mg/ml) na zdolności psychomotoryczne pacjenta wskazuje na niewielkie, acz zauważalne obniżenie sprawności umysłowej oraz koordynacji ruchowej, które może wystąpić nawet bez wyraźnych objawów toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Efekt ten jest przejściowy i związany z farmakologicznym działaniem miejscowo znieczulającym bupiwakainy, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście bezpieczeństwa pacjenta po zakończeniu procedury medycznej. W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz poinformował pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz o konieczności wstrzymania się od tych czynności do czasu całkowitego ustąpienia efektów znieczulenia.
bupiwakaina, dawka leku, działanie znieczulające, efekt znieczulenia, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, Pankaine Spinal Heavy, sprawność psychomotoryczna, sprawność umysłowa, środek miejscowo znieczulający, toksyczny wpływ na OUN, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Preparat Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 2% (20 mg/ml) oraz adrenalinę w stężeniu 1:80.000 (0,0125 mg/ml) w postaci adrenaliny winianu. Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez blokadę prądów jonowych w błonie komórkowej neuronu, co skutkuje szybkim początkiem działania analgetycznego. Dodatek adrenaliny pełni funkcję środka obkurczającego naczynia, co ogranicza miejscowe krwawienie, zmniejsza szybkość wchłaniania lidokainy do krążenia ogólnego oraz wydłuża czas działania znieczulającego, umożliwiając jednocześnie redukcję dawki lidokainy. W typowym wkładzie stomatologicznym o pojemności 1,8 ml znajduje się 36 mg lidokainy oraz 0,0225 mg adrenaliny, co zapewnia optymalny profil farmakodynamiczny w procedurach wymagających natychmiastowego i długotrwałego znieczulenia.
adrenalina winian, amid, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, efekt analgetyczny, impuls nerwowy, kod ATC, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, lidokaina z adrenaliną, miejscowe krwawienie, miejscowy anestetyk, nadwrażliwość na substancje, obkurczenie naczyń krwionośnych, prąd jonowy, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, wchłanianie lidokainy, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Właściwości farmakodynamiczne
Ziele żarnowca (Cytisus scoparius L. herba) jest kluczowym składnikiem wyciągu gęstego złożonego (4:1), stosowanego w preparacie Hemorol, przeznaczonym do leczenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu. W wyciągu tym, w równych proporcjach (1:1:1:1), obecne są także kora kasztanowca, kłącze pięciornika oraz ziele krwawnika, wszystkie ekstrahowane etanolem 40% (V/V). Ziele żarnowca wykazuje działanie ściągające, przeciwzapalne oraz rozkurczające, które synergistycznie wspomagają łagodzenie objawów hemoroidów. W jednym czopku Hemorol znajduje się 80 mg wyciągu złożonego, w tym ziela żarnowca, co zapewnia odpowiednie stężenie związków biologicznie czynnych.
benzokaina, dolegliwości bólowe, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczające, działanie ściągające, działanie znieczulające, efekt terapeutyczny, hemoroidy, kłącze pięciornika, klasyfikacja farmakoterapeutyczna, kod ATC, kora kasztanowca, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, środek miejscowo znieczulający, synergizm farmakologiczny, wyciąg gęsty złożony, ziele krwawnika, ziele żarnowca, związki biologicznie czynne, żylaki odbytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dicloratio (75 mg + 20 mg)/2 ml
Dicloratio to roztwór do wstrzykiwań zawierający diklofenak sodowy (75 mg) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (20 mg) w ampułce 2 ml. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, inne NLPZ lub lidokainę, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma, pokrzywka czy ostry nieżyt nosa. Nie należy stosować preparatu u pacjentów z zaburzeniami układu krwiotwórczego, czynnego krwawienia z naczyń mózgowych lub przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, a także u osób z niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych lub mózgowych. Ze względu na metabolizm diklofenaku w wątrobie i wydalanie przez nerki, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością tych narządów.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lidokaina chlorowodorek, nadwrażliwość na diklofenak, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostry nieżyt nosa, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, trzeci trymestr ciąży, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum hydrochloricum 1%
Lidokaina w stężeniu 1% (10 mg/ml) stosowana jako środek miejscowo znieczulający wymaga precyzyjnego dawkowania i techniki podania, aby uniknąć powikłań toksycznych. Znieczulenie powinno być wykonywane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami, w pomieszczeniu wyposażonym w sprzęt resuscytacyjny, tlen oraz leki do reanimacji, z zapewnionym dostępem dożylnym u pacjenta. Kluczowe jest unikanie podania donaczyniowego poprzez aspirację przed wstrzyknięciem oraz dostosowanie dawki do masy ciała i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób wyniszczonych, w podeszłym wieku, dzieci oraz pacjentów z niewydolnością wątroby. Monitorowanie stanu świadomości, funkcji układu krążenia i oddechowego jest niezbędne, a wczesne objawy neurotoksyczności lidokainy obejmują metaliczny smak, niepokój, szumy uszne, zawroty głowy, drżenia mięśniowe i senność. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniach w obrębie głowy i szyi, gdzie nawet dozwolone dawki mogą wywołać poważne objawy zatrucia, takie jak drgawki, depresja oddechowa i krążeniowa.
blok serca, blokada współczulna, ból neuropatyczny, bradykardia, całkowite znieczulenie rdzeniowe, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, drgawka, duszność, hipowolemia, kwasica, mięsień oddechowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donaczyniowe, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, sprzęt resuscytacyjny, środek miejscowo znieczulający, stan padaczkowy, stężenie lidokainy, stwardnienie rozsiane, szum uszny, technika aspiracji, technika znieczulenia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zmniejszona czynność nerek, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dynexan 20 mg/g
Lidokaina, zawarta w preparacie Dynexan (20 mg/g, żel do stosowania w jamie ustnej), jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym działającym poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych, co hamuje powstawanie potencjału czynnościowego w neuronach. Mechanizm ten prowadzi do selektywnego zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych, począwszy od włókien bezmielinowych odpowiedzialnych za ból, a następnie temperaturę, dotyk i nacisk. Żel Dynexan jest wskazany do łagodzenia bólu w stanach takich jak owrzodzenia aftowe, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i dziąseł, ból związany z ząbkowaniem u niemowląt oraz podczas zabiegów stomatologicznych, wykazując skuteczność w miejscowym uśmierzaniu dolegliwości bólowych błon śluzowych jamy ustnej.
amid, aparat ortodontyczny, Dynexan, działanie niepożądane, impuls nerwowy, kanał sodowy, lidokaina, nadżerka błony śluzowej, opryszczkowe zapalenie dziąseł, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie aftowe, potencjał czynnościowy, środek miejscowo znieczulający, tolerancja miejscowa, uraz jamy ustnej, wirus HSV, wizualna skala analogowa, włókno nerwowe, wrzód aftowy, ząbkowanie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nanolipo 40 mg/g
Nanolipo to krem zawierający lidokainę w stężeniu 40 mg/g, klasyfikowany w grupie leków miejscowo znieczulających (kod ATC: D04AB01). Mechanizm działania lidokainy opiera się na blokowaniu napięciowo zależnych kanałów sodowych w błonach neuronów, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych i prowadzi do miejscowego znieczulenia. Po aplikacji na nieuszkodzoną skórę lidokaina penetruje warstwy naskórka i skóry właściwej, gromadząc się w okolicy receptorów bólu. Skuteczność znieczulenia zależy od czasu kontaktu kremu ze skórą, który w badaniach klinicznych wynosił od 30 do 60 minut, z możliwością wydłużenia, jednak z zachowaniem ostrożności przy stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry powyżej 2 godzin. Nanolipo wywołuje także przejściowe zmiany w mikrokrążeniu, początkowo zwężając, a następnie rozszerzając naczynia krwionośne w miejscu aplikacji. Lokalna toksyczność jest niska, a ryzyko działań niepożądanych rośnie wraz z powierzchnią aplikacji i czasem ekspozycji.
błona neuronu, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, grupa farmakoterapeutyczna, kanał sodowy zależny od napięcia, lidokaina, nakłucie żyły, nieuszkodzona skóra, opatrunek okluzyjny, receptor bólu, rozszerzenie naczyń, środek miejscowo znieczulający, znieczulenie miejscowe, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Stosowanie lidokainy, podobnie jak innych amidowych środków miejscowo znieczulających, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które są ściśle zależne od dawki i stężenia leku w osoczu. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak pobudzenie, drżenia, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic (mydriaza), a także poważniejsze powikłania jak szczękościsk i drgawki przy bardzo dużych dawkach. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia naczyniowe (wazodylatacja, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia rytmu serca, bradykardia oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego obejmują tachypnoe i rozszerzenie oskrzeli. Częstość występowania działań niepożądanych jest różnie klasyfikowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a niektóre objawy mają częstość nieznaną.
adrenalina, ból zamostkowy, bradykardia, choroba wieńcowa, drgawki, działania niepożądane leków, iniekcja donaczyniowa, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, nudności i wymioty, objawy gastroenterologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia, światłowstręt, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropiwakaina (2 mg/ml, roztwór do infuzji) stosowana miejscowo może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy, powodując czasowe zaburzenia funkcji motorycznych i czujności, nawet bez jawnych objawów neurotoksyczności. Objawy te obejmują spowolnienie reakcji, niepełną koordynację ruchową oraz zmniejszoną koncentrację, co może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń zależy od dawki leku, drogi podania (np. blokady obwodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe), indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz ewentualnego stosowania innych leków depresyjnych na OUN.
blokada obwodowa, funkcja motoryczna, lek miejscowo znieczulający, lek o działaniu depresyjnym na OUN, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, Ropivacaine BioQ, ropiwakaina, środek miejscowo znieczulający, toksyczność OUN, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie tymczasowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek tetrakainy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorowodorek tetrakainy jest składnikiem mieszaniny kain w TRUE Test 36, występując w proporcji 1:5:1 względem benzokainy i chlorowodorku cynchokainy, z łącznym stężeniem 630 µg/cm², co odpowiada 510 µg w pojedynczym płatku testowym. Substancja ta jest wykorzystywana w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, wywołując reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego (IV) manifestujące się w czasie 6-96 godzin po ekspozycji. Mechanizm immunologiczny obejmuje aktywację komórek Langerhansa i limfocytów T, prowadząc do uwolnienia limfokin, klonalnej proliferacji limfocytów T specyficznych dla tetrakainy oraz aktywacji makrofagów, co skutkuje stanem zapalnym skóry. Dodatni wynik testu charakteryzuje się rumieniem, obrzękiem z grudkami, pęcherzykami surowiczymi oraz naciekiem zapalnym w miejscu aplikacji.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, benzokaina, chlorowodorek cynchokainy, chlorowodorek tetrakainy, estrowy lek znieczulający, komórki Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T, limfokiny, mieszanina kain, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk, pęcherzyki, reakcja krzyżowa, reakcja zapalna, rumień, środek miejscowo znieczulający, test płatkowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lignox Spray 100 mg/g
Lignox Spray zawiera lidokainę w stężeniu 100 mg/g i może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z innymi miejscowymi środkami znieczulającymi i lekami antyarytmicznymi będącymi strukturalnymi analogami lidokainy (np. meksyletyna, tokainid), gdzie dochodzi do sumowania działań toksycznych, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie z amiodaronem może nasilać kardiotoksyczność, a trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory MAO mogą podnosić stężenie lidokainy w osoczu, co wymaga monitorowania pacjenta. Leki zmniejszające klirens lidokainy, takie jak cymetydyna i beta-blokery, mogą prowadzić do wzrostu stężenia lidokainy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, choć krótkotrwałe użycie Lignox Spray w zalecanych dawkach prawdopodobnie nie niesie istotnego ryzyka klinicznego.
absorpcja ogólnoustrojowa, amiodaron, amitryptylina, beta-bloker, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, etanol, glikol propylenowy, imipramina, inhibitor MAO, kardiotoksyczność, klirens lidokainy, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, meksyletyna, moklobemid, rokuronium, selegilina, środek miejscowo znieczulający, środek zwiotczający mięśnie, stężenie lidokainy w osoczu, tokainid, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wekuronium, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Anesderm (25 mg + 25 mg)/g
Lek Anesderm, zawierający 25 mg prylokainy i 25 mg lidokainy na gram kremu, wymaga indywidualnego dawkowania zależnego od wieku pacjenta, obszaru aplikacji oraz rodzaju zabiegu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawka na skórę wynosi od 1,5 do 2 g na 10 cm², stosowana przez 1 do 5 godzin, z maksymalną dawką do 60 g na powierzchnię 600 cm² przy zabiegach takich jak depilacja laserowa. Na skórę narządów płciowych męskich zaleca się 1 g/10 cm² przez 15 minut, a u kobiet 1-2 g/10 cm² przez 60 minut. Na błonę śluzową narządów płciowych stosuje się 5-10 g kremu przez 5-10 minut, a przed łyżeczkowaniem kanału szyjki macicy 10 g na 10 minut. W leczeniu owrzodzeń kończyn dolnych dawka wynosi 1-2 g/10 cm², maksymalnie 10 g na owrzodzenie, aplikowana przez 30-60 minut. U dzieci dawkowanie jest ściśle zależne od wieku, z ograniczeniami dotyczącymi liczby dawek w ciągu 24 godzin oraz powierzchni aplikacji, np. u noworodków do 1 g na 10 cm² przez 1 godzinę, a u dzieci 6-11 lat do 20 g na 200 cm² przez 1-5 godzin. Produkt nie jest zalecany u wcześniaków oraz niemowląt poniżej 12 miesięcy stosujących leki indukujące methemoglobinę.
Anesderm, atopowe zapalenie skóry, bandaż elastyczny, błona śluzowa narządów płciowych, czyszczenie rany, depilacja laserowa, kłykciny kończyste, łyżeczkowanie szyjki macicy, methemoglobina, nakłucie żyły, narządy płciowe, obrzezanie, opatrunek okluzyjny, opracowanie chirurgiczne rany, owrzodzenie kończyny dolnej, prylokaina i lidokaina, przeszczep skórny, sklepienie pochwy, środek miejscowo znieczulający, zmiany mięczakowe - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poprzeczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Neuralgia popółpaścowa (PHN) jest najczęstszym powikłaniem półpaśca, definiowanym jako utrzymujący się ból lub dyzestezja przez ≥3 miesiące po wystąpieniu wysypki. PHN charakteryzuje się przewlekłym, często ciężkim bólem z towarzyszącym świądem, który znacząco obniża jakość życia (HRQoL). W badaniu obejmującym 156 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej PHN, po medianie 2 lat obserwacji, około 50% pacjentów nadal doświadczało istotnego bólu, a ponad połowa nie wymagała dalszej terapii. Główne czynniki ryzyka to zaawansowany wiek, cukrzyca typu 2, wysoki wynik w skali NRS, lokalizacja wysypki, indeks Charlsona oraz immunosupresja. Standardowe leczenie obejmuje trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, nortryptylina), leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, pregabalina), miejscowe plastry z 5% lidokainą oraz opioidy. Doustne leki przeciwwirusowe stosowane w fazie ostrej półpaśca (acyklowir, famcyklowir, walacyklowir) mają na celu zapobieganie PHN.
acyklowir, allodynia, amitryptylina, cukrzyca typu 2, dezypramina, dyzestezja, famcyklowir, gabapentyna, immunosupresja, Indeks Chorób Współistniejących Charlsona, jakość życia związana ze zdrowiem, kapsaicyna, kortykosteroid, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lidokaina, neuralgia popółpaścowa, nortryptylina, opioid, półpasiec, pregabalina, środek miejscowo znieczulający, środek przeciwbólowy, świąd, terapia przeciwwirusowa, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, walacyklowir, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Produkt leczniczy Xylodont 2% z adrenaliną to miejscowy środek znieczulający o budowie amidowej, zawierający lidokainę chlorowodorek w stałym stężeniu 20 mg/ml oraz adrenalinę w trzech wariantach stężenia: 1:100 000 (0,01 mg/ml), 1:80 000 (0,0125 mg/ml) i 1:50 000 (0,02 mg/ml). Lidokaina działa poprzez blokadę kanałów jonowych, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych, zapewniając szybki początek znieczulenia. Adrenalina, jako środek obkurczający naczynia krwionośne, aktywuje receptory α-adrenergiczne, co spowalnia absorpcję lidokainy, wydłuża czas działania znieczulającego oraz zmniejsza krwawienie w polu zabiegowym, poprawiając warunki pracy stomatologa i redukując ryzyko działań niepożądanych.
absorpcja leku, adrenalina, blokowanie impulsów nerwowych, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, efekt wazokonstrykcyjny, epinefryna, hamowanie przepływu jonów, impuls nerwowy, kanał jonowy, lidokainy chlorowodorek, obkurczenie naczyń krwionośnych, receptor adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, znieczulenie - Leksykon substancji czynnych
Tetrakaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetrakaina, stosowana jako środek miejscowo znieczulający, wykazuje stosunkowo wysoką toksyczność ogólnoustrojową z dawką śmiertelną LD50 wynoszącą 300 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy potomstwa, nawet przy dawkach toksycznych dla matek. Połączenie tetrakainy z lidokainą, stosowane w produkcie Rapydan, również nie wykazało teratogenności ani genotoksyczności, choć metabolit lidokainy, 2,6-ksylidyna, wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro i rakotwórczy u szczurów, co jednak nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy krótkotrwałym, miejscowym stosowaniu. W przypadku połączenia tetrakainy z ruskogeniną (produkt Ruskorex) toksyczność ruskogeniny jest znacznie niższa (LD50 = 3000 mg/kg), a badania długoterminowe nie wykazały negatywnego wpływu na morfologię krwi ani histologię narządów wewnętrznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa tej kombinacji.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tetrakainy, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, lidokaina, morfologia krwi, organogeneza, parametr farmakokinetyczny, plaster Rapydan, potencjał genotoksyczny, próba z bromosulfoftaleiną, rozwój pourodzeniowy, ruskogenina, środek miejscowo znieczulający, tetrakaina, toksyczność ogólna, wyciąg z ruszczyka kolczastego, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – EMLA 25 mg/g + 25 mg/g
Krem EMLA, zawierający 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy na gram, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry i błon śluzowych przed różnorodnymi zabiegami medycznymi. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od obszaru aplikacji, wieku pacjenta oraz rodzaju procedury. Dla niewielkich zabiegów na skórze zaleca się aplikację 2 g kremu (około połowa tubki 5 g) lub 1,5 g na 10 cm² powierzchni, z czasem ekspozycji od 1 do 5 godzin. Przy większych powierzchniach, np. depilacji laserowej, maksymalna dawka wynosi 60 g na powierzchnię do 600 cm², z czasem aplikacji od 1 do 5 godzin. W warunkach szpitalnych, np. przy pobieraniu przeszczepu skórnego, stosuje się 1,5-2 g/10 cm² przez 2-5 godzin. Specyficzne dawkowanie dotyczy także narządów płciowych i błon śluzowych, gdzie czas aplikacji i ilość kremu są odpowiednio skrócone (np. 1 g/10 cm² na skórę męskich narządów płciowych przez 15 minut, 5-10 g na śluzówkę narządów płciowych przez 5-10 minut). W przypadku owrzodzeń kończyn dolnych u dorosłych stosuje się 1-2 g/10 cm² do maksymalnie 10 g kremu na owrzodzenie, z czasem aplikacji 30-60 minut.
błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, czyszczenie rany, depilacja laserowa, działanie niepożądane, kłykciny kończyste, krem EMLA, lidokaina i prylokaina, łyżeczkowanie kanału szyjki macicy, męskie narządy płciowe, nakłucie żyły, opracowanie chirurgiczne rany, owrzodzenie kończyny dolnej, przeszczep skórny, sklepienie pochwy, śluzówka narządów płciowych, środek miejscowo znieczulający, wywiad medyczny, żeńskie narządy płciowe, znieczulenie miejscowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylodont 2% 20 mg/ml
Lek Xylodont 2% (20 mg/ml lidokainy chlorowodorku) stosowany jest jako roztwór do znieczulenia stomatologicznego. Działania niepożądane lidokainy są zależne od dawki i mogą wynikać z przedawkowania, szybkiego wchłaniania, przypadkowego wstrzyknięcia do naczyń krwionośnych, nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (drżenia, dezorientacja, zawroty głowy), zaburzenia rytmu serca, bradykardię, rozszerzenie naczyń i nadciśnienie. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także zmiany skórne, pokrzywka i obrzęk o nieznanej częstości.
bradykardia, budowa amidowa, dezorientacja, drgawki, idiosynkrazja, lidokaina chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość pacjenta, nudności, obrzęk, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, przedawkowanie, przyspieszenie oddechu, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Przeciwwskazania stosowania
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym surowcem leczniczym w różnych formach farmaceutycznych, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Przeciwwskazaniem bezwzględnym jest nadwrażliwość na rumianek lub inne rośliny z tej rodziny, takie jak bylica pospolita, arnika, krwawnik pospolity, chryzantema, jastrun, bylica piołun czy jeżówka. Reakcje krzyżowe mogą manifestować się jako kontaktowe zapalenie skóry lub inne objawy alergiczne. W przypadku preparatów do kąpieli lub nasiadówek dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z otwartymi ranami, dużymi uszkodzeniami skóry, ostrymi chorobami skóry, wysoką gorączką, ciężkimi zakażeniami, zaburzeniami krążenia oraz niewydolnością serca (zwłaszcza przy kąpielach całkowitych).
arnika, bylica pospolita, choroba skóry, ciężkie zakażenie, farmakoterapia, kontaktowe zapalenie skóry, kora dębu, korzeń prawoślazu, krwawnik pospolity, lidokaina, liść szałwii, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, otwarta rana, postać farmaceutyczna, reakcja krzyżowa, rośliny astrowate, środek miejscowo znieczulający, uszkodzenie skóry, wysoka gorączka, wywiad alergologiczny, zaburzenie krążenia - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzoksoniowy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek benzoksoniowy, będący czwartorzędową solą amoniową, jest kluczowym składnikiem preparatu Orofar Total Action, wykazującym szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego. Substancja ta posiada właściwości bakteriostatyczne i bakteriobójcze wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, a także działanie grzybobójcze oraz słabe przeciwwirusowe, szczególnie wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirusy grypy, paragrypy oraz herpeswirusy. Jako kationowo czynny środek antyseptyczny o właściwościach powierzchniowo czynnych, chlorek benzoksoniowy zapewnia efektywną penetrację tkanek jamy ustnej i gardła, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia stanów zapalnych tych obszarów.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, ból gardła, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie grzybobójcze, działanie przeciwwirusowe, herpeswirus, infekcja jamy ustnej, lek stosowany w chorobach gardła, lidokaina, opryszczka wargowa, Orofar Total Action, środek antyseptyczny, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny błony śluzowej, stan zapalny gardła, wirus grypy, wirus paragrypy, wirus z otoczką lipidową, zakażenie grzybicze jamy ustnej, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Proktosedon (5 mg + 5 mg + 10 mg + 10 mg)/g
Proktosedon to maść doodbytnicza zawierająca cztery składniki aktywne: hydrokortyzon (5 mg/g), chlorowodorek cynchokainy (5 mg/g), siarczan neomycyny (10 mg/g) oraz eskulinę (10 mg/g). Hydrokortyzon wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwuczuleniowe, przeciwobrzękowe i przeciwświądowe, co pozwala na redukcję stanu zapalnego i świądu w miejscu aplikacji. Neomycyna, jako antybiotyk aminoglikozydowy, hamuje syntezę białek bakteryjnych, skutecznie eliminując bakterie Gram-ujemne oraz gronkowce, co zapobiega i leczy zakażenia bakteryjne skóry. Chlorowodorek cynchokainy, silny środek miejscowo znieczulający o długim czasie działania, zapewnia zniesienie bólu i dyskomfortu, natomiast eskulina działa hemostatycznie i przeciwobrzękowo, zmniejszając krwawienia i obrzęki, co jest szczególnie korzystne w terapii hemoroidów.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakterie Gram-ujemne, cynchokaina, dolegliwości odbytu, drobnoustroje, działanie hemostatyczne, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwuczuleniowe, działanie przeciwzapalne, eskulina, hemoroidy, hydrokortyzon, kortykosteroid, krwawienie z naczyń, lek znieczulający miejscowo, neomycyna, Proktosedon, środek miejscowo znieczulający, synteza białek bakteryjnych, zakażenie skóry, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Właściwości farmakodynamiczne
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest wartościowym surowcem leczniczym o wielokierunkowym działaniu farmakologicznym, wykorzystywanym zarówno jako samodzielny surowiec (100% kłącza w produkcie ziołowym, 1 g surowca na 1 g produktu), jak i składnik złożonych preparatów farmaceutycznych, np. czopków Hemorol. W preparacie Hemorol kłącze pięciornika występuje w wyciągu gęstym złożonym (4:1) w proporcji 1:1:1:1 wraz z zielem żarnowca, korą kasztanowca i zielem krwawnika, ekstraktowanym 40% etanolem (V/V). Preparat ten należy do grupy leków miejscowo znieczulających (kod ATC: C05AD03), gdzie kłącze pięciornika wspomaga działanie benzokainy, wzmacniając efekt terapeutyczny dzięki swoim właściwościom ściągającym, przeciwzapalnym i rozkurczającym mięśnie gładkie. Działanie farmakodynamiczne kłącza pięciornika opiera się głównie na obecności garbników, które zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych i stabilizują błony komórkowe, co przekłada się na efekt ściągający. Dodatkowo, surowiec hamuje uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, wykazując działanie przeciwzapalne, oraz wpływa rozkurczająco na mięśnie gładkie, co może redukować dolegliwości bólowe. W preparacie Hemorol synergistyczne działanie kłącza pięciornika z innymi ekstraktami roślinnymi i benzokainą tworzy kompleksowy efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i ściągający, co czyni go skutecznym w terapii miejscowej dolegliwości bólowych i stanów zapalnych.
achillea millefolium, Aesculus hippocastanum, benzokaina, Cytisus scoparius, czopek Hemorol, dolegliwość bólowa, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczające, działanie ściągające, efekt znieczulający, ekstrakcja surowca, etanol 40%, garbnik, kłącze pięciornika, kod ATC, kora kasztanowca, mediator stanu zapalnego, mięsień gładki, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, przepuszczalność naczyń krwionośnych, środek miejscowo znieczulający, stabilizacja błony komórkowej, wyciąg gęsty złożony, ziele krwawnika, ziele żarnowca, związek biologicznie czynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, stosowana w formie roztworu do wstrzykiwań (LIGNOCAINUM HYDROCHLORICUM WZF 1%, 10 mg/ml), wykazuje brak działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach 6,6-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. To potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy u kobiet w ciąży pod warunkiem stosowania dawek klinicznych. Jednakże, w dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących długoterminowych efektów, w tym potencjalnego działania rakotwórczego oraz mutagennego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa leku.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne długoterminowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, lek miejscowo znieczulający, lidokaina chlorowodorek, Lignocainum Hydrochloricum, parametr płodności, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, środek miejscowo znieczulający, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 0,025 mg/ml noradrenaliny winianu. Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez blokadę kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych, co hamuje generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Preferencyjnie blokuje cienkie włókna bólowe typu C, następnie włókna czuciowe, a w najwyższych stężeniach włókna ruchowe. Noradrenalina pełni funkcję sympatykomimetycznego środka naczyniozwężającego, zmniejszając wchłanianie lidokainy z miejsca iniekcji, co przedłuża jej działanie znieczulające i redukuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych lidokainy.
blokada kanału sodowego, działanie naczyniozwężające, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwarytmiczne, kanał sodowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum, noradrenalina, noradrenaliny winian, przewodzenie bodźców nerwowych, selektywność działania leku, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno ruchowe - Leksykon substancji czynnych
Eskulina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Eskulina, będąca składnikiem aktywnym w preparatach Proktosedon (10 mg eskuliny w półtorawodzianie na 1 g maści lub czopka) oraz Venescin (0,5 mg eskuliny w tabletce), wykazuje różne profile wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku Venescinu, zawierającego dodatkowo wyciąg z nasion kasztanowca i rutozyd, dane kliniczne nie wskazują na negatywny wpływ na funkcje psychomotoryczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych. Preparat ten podawany jest doustnie, co zapewnia określoną biodostępność i brak istotnych działań niepożądanych w tym zakresie.
6-glukozyd 6, 7-dihydrokumaryny, biodostępność substancji, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek cynchokainy, droga doodbytnicza, działanie ogólnoustrojowe, escyna bezwodna, eskulina, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hydrokortyzon, maść doodbytnicza, półtorawodzian, Proktosedon, rutozyd trójwodny, saponina trójterpenowa, siarczan neomycyny, środek miejscowo znieczulający, tabletka drażowana, Venescin, wyciąg suchy z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Versatis 700 mg
Versatis 700 mg, plaster leczniczy zawierający 5% lidokainy, jest środkiem miejscowo znieczulającym z grupy amidów, stosowanym w leczeniu neuralgii popółpaścowej (PHN). Mechanizm działania opiera się na farmakologicznym efekcie lidokainy, która stabilizuje błony neuronalne i blokuje kanały sodowe, co prowadzi do zahamowania przewodzenia bodźców bólowych, oraz na działaniu mechanicznym hydrożelowego plastra, który chroni nadwrażliwe miejsca. W badaniach klinicznych wykazano, że mediana czasu do rezygnacji z leczenia z powodu osłabienia działania przeciwbólowego wynosiła 14 dni dla plastra z lidokainą w porównaniu do 4 dni dla placebo (p < 0,001), a skuteczność plastra była potwierdzona u pacjentów z różnym czasem trwania PHN, w tym u tych z dłuższym (>12 miesięcy) przebiegiem choroby.
- Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Dawkowanie i sposób podawania
Lidokaina jest szeroko stosowanym środkiem miejscowo znieczulającym o działaniu przeciwbólowym i przeciwarytmicznym, dostępnym w różnych postaciach farmaceutycznych i drogach podania. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi zwykle 200-300 mg (4,5 mg/kg mc.), natomiast u dzieci poniżej 12 lat nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. W znieczuleniu podpajęczynówkowym dawka nie powinna przekraczać 100 mg, a w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym podania maksymalnej dawki należy powtarzać w odstępach co najmniej 1,5 godziny. Dawkowanie zależy od postaci leku (roztwory 1% lub 2%, kremy, żele, aerozole), miejsca aplikacji oraz wskazań klinicznych, np. blokady nerwów, znieczulenia nasiękowego czy miejscowego leczenia bólu. Preparaty takie jak krem EMLA (25 mg/g lidokainy + 25 mg/g prylokainy) stosuje się w dawkach do 60 g na 600 cm² skóry przez 1-5 godzin, natomiast aerozol 10% na skórę w ilości do 40 rozpyleń na 70 kg masy ciała. W przypadku żelu do cewki moczowej Instillido dawki u dorosłych wynoszą 20 ml (400 mg) u mężczyzn i 5-10 ml (100-200 mg) u kobiet, z ograniczeniem u dzieci do 2,9 mg/kg mc.
blokada krzyżowa, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, błona śluzowa jamy ustnej, dewitalizacja miazgi, działanie przeciwarytmiczne, efekt pierwszego przejścia, hemoroidy, interakcja lekowa, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, maść lecznicza, ostry stan chorobowy, posocznica, preparat doodbytniczy, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stomatologia, tabletka do ssania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie pęcherza moczowego, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g
Cefotaksym sodowy, stosowany w terapii infekcji bakteryjnych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny, penicyliny lub inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Formulacja Cefotaxime Dali Pharma może być podawana z lidokainą w celu zmniejszenia bólu przy iniekcji domięśniowej, jednakże jest to przeciwwskazane u dzieci poniżej 30 miesięcy, pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, zaburzeniami przewodzenia serca (zwłaszcza blokiem serca bez rozrusznika) oraz u osób z ciężką niewydolnością serca, ze względu na potencjalne działania kardiodepresyjne lidokainy. Podawanie roztworu z lidokainą drogą dożylną jest bezwzględnie zabronione z powodu ryzyka poważnych powikłań kardiologicznych.
antybiotyk beta-laktamowy, bilans sodowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, Cefotaxime Dali Pharma, choroba nerek, działanie inotropowe ujemne, iniekcja domięśniowa, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność serca, penicylina, podanie dożylne, powikłanie kardiologiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, środek miejscowo znieczulający, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% (20 mg/ml) zawierający lidokainy chlorowodorek wykazuje działania niepożądane typowe dla amidowych środków miejscowo znieczulających, których nasilenie koreluje z poziomem stężenia leku w osoczu, techniką podania oraz indywidualnymi cechami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi pacjenta. Objawy ogólnoustrojowe pojawiają się zwykle przy stężeniach lidokainy powyżej 5-10 mg/l i obejmują parestezje, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, a w cięższych przypadkach drgawki. Standardowe dawki mogą powodować nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego, natomiast nagłe niedociśnienie tętnicze jest rzadkim, ale poważnym objawem kardiotoksyczności wskazującym na względne przedawkowanie. Lidokaina może również wywoływać działanie proarytmiczne, prowadzące do zaostrzenia arytmii, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania akcji serca. Długotrwała infuzja wiąże się z ryzykiem zakrzepowego zapalenia żył. W kontekście znieczulenia rdzeniowego często obserwuje się przejściowe bóle kończyn dolnych i dolnej części grzbietu utrzymujące się do 5 dni, a rzadko powikłania neurologiczne takie jak utrzymujące się parestezje, porażenia kończyn dolnych czy nietrzymanie moczu (np. zespół ogona końskiego).
działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, hipertermia złośliwa, kardiotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, objawy neurologiczne, parestezje, porażenie kończyn dolnych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, stężenie leku w osoczu, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zespół ogona końskiego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, związek amidowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Faringan w formie tabletek do ssania zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy i jest wskazany do miejscowego leczenia stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie jamy ustnej (stomatitis), zapalenie dziąseł (gingivitis), afty oraz zapalenie gardła (pharyngitis). Chloroheksydyna działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo, redukując liczbę patogenów, natomiast benzokaina pełni funkcję miejscowego środka znieczulającego, łagodząc ból i dyskomfort. Tabletki do ssania zapewniają przedłużony kontakt substancji czynnych z błoną śluzową, co zwiększa skuteczność terapii miejscowej bez ryzyka ogólnoustrojowego działania antybiotyków.
afty, benzokaina, błona śluzowa, chloroheksydyny dichlorowodorek, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, fenyloketonuria, gingivitis, infekcja górnych dróg oddechowych, nietolerancja cukrów, pharyngitis, płytka nazębna, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny, stomatitis, tabletka do ssania, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i gardła - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ophtesic 20 mg/g
Preparat okulistyczny Ophtesic zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny w stężeniu 20 mg/g, co odpowiada 20 mg lidokainy chlorowodorku bezwodnego na gram żelu. Jako środek miejscowo znieczulający, może powodować przejściowe zaburzenia widzenia, takie jak rozmazane widzenie, zaburzenia ostrości i akomodacji oraz zmniejszoną zdolność oceny odległości. Te efekty wpływają na funkcje narządu wzroku i stanowią bezpośrednie zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ograniczenie to obowiązuje do czasu całkowitego powrotu normalnego widzenia, a czas ten jest indywidualny i zależy od reakcji pacjenta oraz eliminacji leku z powierzchni oka.
efekt znieczulający, eliminacja preparatu, funkcja narządu wzroku, funkcja wzrokowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek jednowodny, Ophtesic, pojemnik jednodawkowy, preparat okulistyczny, rozmazane widzenie, środek miejscowo znieczulający, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie oceny odległości, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie widzenia, żel do oczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar MAX w postaci pastylek twardych zawiera dwie substancje czynne: chlorek cetylopirydyniowy (2 mg) oraz chlorowodorek lidokainy jednowodny (1 mg). Chlorek cetylopirydyniowy, będący czwartorzędową solą amoniową, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, ze szczególną skutecznością wobec bakterii Gram-dodatnich, a także działanie przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe (szczególnie na wirusy otoczkowe). Mechanizm jego działania polega na zmianie przepuszczalności błony komórkowej bakterii oraz zaburzeniu procesów tlenowego oddychania komórkowego, co prowadzi do efektu bakteriobójczego. Chlorowodorek lidokainy, jako środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, hamuje przewodnictwo nerwowe poprzez blokadę kanałów sodowych, co skutkuje miejscowym złagodzeniem bólu gardła i jamy ustnej.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, ból gardła, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, efekt synergistyczny, infekcja jamy ustnej, oddychanie komórkowe, pastylka twarda, przepuszczalność błony komórkowej, przewodnictwo nerwowe, środek antyseptyczny, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny, wirus otoczkowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Produkt leczniczy Dentinox N (żel do stosowania na dziąsła zawierający 15% nalewki z rumianku, 0,34% lidokainy chlorowodorku oraz 0,32% makrogolu eteru laurylowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy (1500 mg) i sorbitol ciekły (1000 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u osób uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Lek nie powinien być stosowany u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia oraz u dzieci poniżej 12 miesiąca życia, które jednocześnie przyjmują leki wywołujące methemoglobinemię, ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadką wrodzoną nietolerancją fruktozy z uwagi na zawartość sorbitolu.
bylica, etanol, farmakoterapia, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nalewka z rumianku, niemowlę poniżej 3 miesiąca życia, nietolerancja fruktozy, reakcja krzyżowa, rodzina Asteraceae, rośliny lecznicze, rumianek, sorbitol ciekły, środek miejscowo znieczulający, ząbkowanie, znieczulenie miejscowe