lerkanidypina
Lerkanidypina to lek z grupy antagonistów wapnia, należący do pochodnych dihydropirydyny trzeciej generacji. Jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Charakteryzuje się wysoką selektywnością naczyniową i długim czasem działania, co pozwala na dawkowanie raz na dobę.
Mechanizm działania lerkanidypiny polega na blokowaniu kanałów wapniowych typu L w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do komórek i w konsekwencji do rozkurczu naczyń oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. W porównaniu do innych leków z tej grupy, lerkanidypina wykazuje powolny początek działania, ale długotrwały efekt hipotensyjny.
Lek ten charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa – rzadziej niż inne dihydropirydyny wywołuje obrzęki obwodowe, zaczerwienienie twarzy czy tachykardię odruchową. Lerkanidypina jest metabolizowana przez CYP3A4, co należy uwzględnić przy potencjalnych interakcjach lekowych. Jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek oraz niestabilną dławicą piersiową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercan 20 mg
Lercan, zawierający lerkanidypiny chlorowodorek w dawkach 10 mg i 20 mg, jest wskazany do leczenia łagodnego (SBP 140-159 mmHg i/lub DBP 90-99 mmHg) oraz umiarkowanego (SBP 160-179 mmHg i/lub DBP 100-109 mmHg) samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Substancja czynna, lerkanidypina, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, działającym poprzez blokadę kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego. Tabletki powlekane występują w dwóch postaciach: 10 mg (żółte, 6,5 mm, z linią podziału ułatwiającą połknięcie, ale nie do dzielenia dawki) oraz 20 mg (różowe, 8,5 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki). Każda tabletka 10 mg zawiera 9,4 mg lerkanidypiny oraz 30 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletka 20 mg zawiera 18,8 mg lerkanidypiny i 60 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, dihydropirydyna, kanał wapniowy, łagodne nadciśnienie tętnicze, laktoza jednowodna, lerkanidypina, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, opór naczyniowy, skurczowe ciśnienie tętnicze, umiarkowane nadciśnienie tętnicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Primacor
Lek Primacor zawierający lerkanidypinę wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez stymulatora serca, oraz u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca i chorobą niedokrwienną serca. Pomimo braku jednoznacznych dowodów na negatywny wpływ na funkcję serca, zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych i EKG. U pacjentów z dławicą piersiową mogą wystąpić rzadkie incydenty nasilonego bólu przedsercowego lub zawału mięśnia sercowego. W przypadku zaburzeń czynności nerek (GFR > 30 ml/min) standardowa dawka 10 mg jest zwykle dobrze tolerowana, jednak dawkę 20 mg należy stosować ostrożnie, monitorując funkcję nerek i ciśnienie tętnicze. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby wskazane jest indywidualne dostosowanie dawki ze względu na możliwe nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek (GFR < 30 ml/min) oraz poddawanych hemodializie.
antybiotykoterapia empiryczna, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, dławica piersiowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, hemodializoterapia, induktor izoenzymu CYP3A4, lerkanidypina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametry hemodynamiczne, pochodna dihydropirydyny, rowek dzielący, stymulator serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmętnienie płynu dializacyjnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kapizen
Lerkanidypina wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez wszczepionego stymulatora serca, ze względu na wpływ na automatyzm węzła zatokowego. Pomimo braku negatywnego wpływu na funkcję lewej komory w badaniach hemodynamicznych, zaleca się monitorowanie parametrów u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory oraz chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej i potencjalne incydenty sercowo-naczyniowe, w tym pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego. W terapii należy zwracać uwagę na możliwe nasilenie bólu przedsercowego i napadów dławicy, szczególnie na początku leczenia.
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby standardowa dawka początkowa 10 mg/dobę jest zwykle dobrze tolerowana, jednak zwiększanie dawki do 20 mg wymaga ostrożności i indywidualnego dostosowania. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (GFR < 30 ml/min) i u pacjentów poddawanych hemodializie. U pacjentów dializowanych otrzewnowo może wystąpić zmętnienie płynu otrzewnowego związane ze wzrostem stężenia triglicerydów, co może być mylnie interpretowane jako zapalenie otrzewnej. Induktory CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) obniżają stężenie lerkanidypiny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii i ewentualnej korekty dawki. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat zawiera laktozę jednowodną (30–60 mg na tabletkę) i jest wolny od sodu (< 23 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
antybiotykoterapia, automatyzm węzła zatokowego, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, dihydropirydyna, dławica piersiowa, farmakokinetyka, fenytoina, hemodializa, induktor CYP3A4, infekcyjne zapalenie otrzewnej, karbamazepina, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, lerkanidypina, nietolerancja galaktozy, preparat przeciwnadciśnieniowy, ryfampicyna, stymulator serca, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmętnienie płynu otrzewnowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lapress 20 mg
Lek Lapress (lerkanidypiny chlorowodorek) jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, podawany doustnie w dawce początkowej 10 mg raz na dobę, przyjmowanej co najmniej 15 minut przed posiłkiem. Dawka może być stopniowo zwiększana do 20 mg, przy czym efekt przeciwnadciśnieniowy osiąga plateau w zakresie 20-30 mg, a dawki powyżej 20 mg nie przynoszą dodatkowych korzyści i zwiększają ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów geriatrycznych nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wymagana jest ostrożność ze względu na zmiany farmakokinetyczne. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę zwiększa się ostrożnie do 20 mg, monitorując funkcje narządów, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz wątroby, w tym u pacjentów dializowanych. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych.
beta-adrenolityk, biodostępność leku, działanie niepożądane, efekt przeciwnadciśnieniowy, farmakokinetyka, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek moczopędny, lerkanidypina, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, podanie doustne, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lecalpin 10 mg
Lecalpin, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg i 20 mg (odpowiednio 9,4 mg i 18,8 mg substancji czynnej), jest lekiem przeciwnadciśnieniowym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego samoistnego o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Tabletki powlekane mają charakterystyczny wygląd: dawka 10 mg jest żółta, okrągła o średnicy 6,5 mm, a dawka 20 mg różowa, okrągła o średnicy 8,5 mm, obie z linią podziału i oznaczeniem „L”. Linia podziału służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki. Tabletki zawierają także laktozę jednowodną (30 mg w dawce 10 mg i 60 mg w dawce 20 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, chlorowodorek lerkanidypiny, ciśnienie tętnicze krwi, kanał wapniowy typu L, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, mięsień gładki naczyń, nadciśnienie tętnicze samoistne, napięcie naczyń, nietolerancja laktozy, pochodna dihydropirydyny, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lapress 10 mg
Lek Lapress, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 30 mg w tabletce 10 mg i 60 mg w tabletce 20 mg), zwężenie drogi odpływu z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową oraz niedawny zawał mięśnia sercowego (≤1 miesiąc). Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR <30 ml/min) stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów. Należy również unikać stosowania u pacjentów z poważnymi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia bez rozrusznika serca.
anafilaksja, antagonista wapnia, biodostępność leku, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, działanie inotropowe ujemne, echokardiografia, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, prewencja wtórna, reakcja alergiczna, rozrusznik serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Działania niepożądane
Lerkanidypina, selektywny bloker kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawkach 10-20 mg raz na dobę. Bezpieczeństwo jej stosowania potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących około 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry (zwłaszcza twarzy i szyi), tachykardia oraz kołatanie serca. W preparacie złożonym Coripren (lerkanidypina + enalapryl) najczęściej zgłaszano kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie tętnicze, omdlenia, a także przerost dziąseł i podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową oraz możliwość wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, stanowiącego zagrożenie życia.
aminotransferaza, antagonista wapnia, biegunka, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba wieńcowa, Coripren, częstomocz, dławica piersiowa, enalapryl, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, przerost dziąseł, senność, stężenie glukozy, świąd, tachykardia, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaczerwienienie skóry, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Enalapryl – Przeciwwskazania stosowania
Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na enalapryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (w tym dziedziczny i idiopatyczny), a także ciąża w II i III trymestrze ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, enalapryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrilem z walsartanem (z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². W preparatach złożonych zawierających enalapryl i lerkanidypinę (np. Lercaprel, Coripren) dodatkowe przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR < 30 ml/min), zaburzenia odpływu krwi z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową, niedawny zawał mięśnia sercowego oraz interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną i spożyciem grejpfrutów.
aliskiren, antagonista wapnia, cukrzyca, cyklosporyna, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl, GFR, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedorozwój czaszki, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, powikłanie sercowo-naczyniowe, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Karnidin 20 mg
Lerkanidypina, dostępna w preparacie Karnidin w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje niewielki wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Mimo to, u pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko senność, które mogą zaburzać sprawność psychomotoryczną i zwiększać ryzyko wypadków. W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów, zwłaszcza w grupach podwyższonego ryzyka, takich jak osoby starsze, pacjenci z dysfunkcją wątroby lub nerek oraz osoby przyjmujące leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, czas reakcji, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, Karnidin, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lercanidipine Medreg
Lerkanidypina wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez stymulatora serca, ze względu na ryzyko zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co wymaga monitorowania układu bodźcoprzewodzącego. Pomimo braku negatywnego wpływu na funkcję lewej komory w badaniach hemodynamicznych, zaleca się ostrożność i ścisły monitoring u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. U chorych z chorobą niedokrwienną serca lerkanidypina, mimo dłuższego czasu działania w porównaniu do innych dihydropirydyn, może w rzadkich przypadkach nasilać objawy dławicy piersiowej, powodować ból przedsercowy, a nawet zwiększać częstość i czas trwania napadów dławicowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Dawkowanie standardowe wynosi 10 mg/dobę, jednak u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę do 20 mg należy stosować ostrożnie, a lek jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min oraz ciężkich zaburzeniach czynności wątroby i nerek, w tym u pacjentów dializowanych.
antybiotykoterapia, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450 CYP3A4, dializa otrzewnowa, dihydropirydyna, dławica piersiowa, fenytoina, hemodializa, infekcyjne zapalenie otrzewnej, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, mętny płyn otrzewnowy, parametr hemodynamiczny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lernidum 10 mg
Lerkanidypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie przezbłonowego napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia całkowitego obwodowego oporu naczyniowego i efektu hipotensyjnego. Charakteryzuje się przedłużonym działaniem przeciwnadciśnieniowym mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu, co jest związane z wysokim współczynnikiem dyfuzji błonowej. Lek nie wywiera ujemnego działania inotropowego na mięsień sercowy, a jego stopniowe rozszerzanie naczyń minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego z odruchową tachykardią. Za efekt terapeutyczny odpowiada głównie enancjomer (S). Skuteczność lerkanidypiny potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (średnie rozkurczowe ciśnienie krwi 114,5 ± 3,7 mmHg), gdzie normalizację ciśnienia osiągnięto u 40% przy dawce 20 mg raz/dobę oraz u 56% przy dawce 10 mg dwa razy na dobę, a także u pacjentów z izolowanym nadciśnieniem skurczowym, gdzie ciśnienie skurczowe obniżono z 172,6 ± 5,6 mmHg do 140,2 ± 8,7 mmHg.
antagonista wapnia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, enancjomer, izolowane nadciśnienie skurczowe, jony wapnia, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania, opór naczyniowy, pochodna dihydropirydyny, selektywność naczyniowa, tabletka powlekana, tachykardia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lapress 20 mg
Preparat Lapress, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg i 20 mg, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednakże może powodować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko senność, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta. W związku z tym konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz monitorowanie wystąpienia tych objawów, które mogą zwiększać ryzyko wypadków komunikacyjnych lub urazów podczas obsługi urządzeń mechanicznych.
antagonista wapnia, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek lerkanidypiny, czas reakcji, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, farmakoterapia, lerkanidypina, objaw niepożądany, obniżenie koncentracji, osłabienie, schorzenie współistniejące, senność, sprawność manualna, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Karnidin 20 mg
Lerkanidypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży, co ogranicza możliwość precyzyjnej oceny ryzyka teratogennego. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak ze względu na brak jednoznacznych dowodów oraz zasadę ostrożności, lek nie jest zalecany w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej lerkanidypinę, rekomenduje się rozważenie zmiany terapii na leki o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania lerkanidypiny do mleka kobiecego, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w okresie laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodka lub niemowlęcia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 10 mg
Lerkanidypina, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 3600 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (występujący u około 0,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych, wzrastający do 2% w długoterminowych obserwacjach), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia oraz kołatanie serca. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem metabolicznym, bez negatywnego wpływu na glikemię i lipidogram. Rzadko może powodować nasilenie dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową, a pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego zostały zgłoszone. Działania niepożądane obejmują również reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, skórne oraz mięśniowo-szkieletowe, z różną częstością występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA.
biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, choroba wieńcowa, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glikemia, hepatotoksyczność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek hipotensyjny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parametry lipidowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, senność, świąd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lercan 10 mg
Lerkanidypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, w przypadku przedawkowania (dawki od 30-40 mg do nawet 800 mg) wywołuje istotne klinicznie objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, a przy bardzo dużych dawkach (powyżej 400-800 mg) także bradykardia i ujemne działanie inotropowe. Objawy te wynikają z nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych oraz utraty selektywności obwodowej leku, co prowadzi do hipoperfuzji narządów, w tym mózgu, manifestującej się zawrotami głowy i bólem głowy. Typowe objawy przedawkowania to również kołatanie serca, będące subiektywnym odczuciem tachykardii odruchowej.
antagonista wapnia, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dihydropirydyna, działanie inotropowe ujemne, EKG, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, kołatanie serca, lerkanidypina, monitorowanie diurezy, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, perfuzja nerkowa, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, saturacja, tachykardia, wiązanie z białkami osocza, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Karnidin 20 mg
Karnidin, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg, gdzie tabletka 10 mg zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny (9,4 mg lerkanidypiny), a tabletka 20 mg – 20 mg chlorowodorku (18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki są powlekane, okrągłe, dwuwypukłe z linią podziału (nie służącą do dzielenia na równe dawki), o średnicy odpowiednio 6,5 mm (10 mg, żółte) i 8,5 mm (20 mg, różowe). Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, chlorowodorek lerkanidypiny, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze, kanał wapniowy typu L, lerkanidypina, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nadciśnienie tętnicze wtórne, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Primacor 20 mg
Lerkanidypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowana w dawkach terapeutycznych 10-20 mg, w przypadku przedawkowania (30-800 mg) wywołuje poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego. Mechanizm toksyczności opiera się na nadmiernym rozszerzeniu naczyń obwodowych, prowadzącym do znacznego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Przy bardzo dużych dawkach (>100 mg) dochodzi do utraty selektywności obwodowej, co skutkuje bradykardią oraz ujemnym działaniem inotropowym. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, a także zmiany rytmu serca, które mogą być groźne dla pacjenta.
antagonista wapnia, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, ból głowy, bradykardia, dihydropirydyna, diureza, działanie farmakologiczne, działanie inotropowe, kołatanie serca, lerkanidypina, mechanizm kompensacyjny, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, objętość krwi krążącej, ośrodkowy układ nerwowy, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz mięśnia sercowego, tachykardia, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mózgu, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lecalpin 10 mg
Lek Lecalpin zawierający lerkanidypinę chlorowodorek w dawkach 10 mg i 20 mg został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w tym 1200 pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do około 2%), ból głowy, uderzenia gorąca, tachykardia i kołatanie serca. Obrzęk obwodowy, charakterystyczny dla antagonistów wapnia, występował z częstością 0,9% w badaniach kontrolowanych placebo. Rzadko obserwowano dolegliwości sercowo-naczyniowe, takie jak ból przedsercowy, zaostrzenie dławicy piersiowej, a w wyjątkowych przypadkach zawał mięśnia sercowego. Lerkanidypina nie wpływa niekorzystnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy.
aminotransferazy, angina piersiowa, antagonista wapnia, ból głowy, ból przedsercowy, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dusznica bolesna, działanie niepożądane, glikemia, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, profil lipidowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lercanidipine Medreg 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, obserwowane w dawkach od 30-40 mg do nawet 800 mg, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie poprzez nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym i odruchową tachykardią. W przypadku bardzo dużych dawek dochodzi do utraty selektywności działania leku, manifestującej się bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga precyzyjnej diagnostyki. Najczęstsze objawy to niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, których nasilenie koreluje z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta.
bradykardia, dihydropirydyna, efekt inotropowy ujemny, gospodarka płynowa, hemodializa, kołatanie serca, lerkanidypina, monitorowanie diurezy, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej opieki medycznej, rozszerzenie naczyń mózgowych, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie kończyn dolnych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia widzenia, zaburzenie perfuzji mózgowej, zawroty głowy, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, zmniejszenie rzutu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Primacor 20 mg
Lek Primacor zawiera lerkanidypinę chlorowodorek, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym samoistnym. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg lerkanidypiny) oraz 20 mg (zawierających 18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki 10 mg są żółte, o średnicy 6,5 mm, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, ale nie gwarantującą równych dawek, natomiast tabletki 20 mg są różowe, o średnicy 8,5 mm, z możliwością podziału na równe dawki. Lek zawiera laktozę jednowodną – odpowiednio 30 mg w dawce 10 mg i 60 mg w dawce 20 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, bóle brzucha, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), obrzęki naczynioruchowe oraz zaburzenia psychiczne i nerwowe. Występują one z różną częstością, od rzadkich po częste, i są zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE oraz antagonistów wapnia.
agranulocytoza, antagonista wapnia, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dławica piersiowa, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypina, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia erekcji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lernidum 20 mg
Lek Lernidum (chlorowodorek lerkanidypiny) jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, stosowanych doustnie, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalną biodostępność. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do 20 mg na dobę, przy czym pełne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po około 2 tygodniach terapii. Dawki powyżej 20 mg nie przynoszą istotnej poprawy efektu terapeutycznego, a zwiększają ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą ciśnienia tętniczego wskazane jest rozważenie terapii skojarzonej z beta-adrenolitykami, diuretykami lub inhibitorami ACE. Tabletki 10 mg posiadają linię podziału ułatwiającą połknięcie, natomiast tabletki 20 mg można dzielić na równe dawki. Należy unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego ze względu na ryzyko zwiększenia biodostępności leku i nasilenia działania hipotensyjnego.
atenolol, beta-adrenolityk, biodostępność substancji czynnej, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, enalapryl, farmakokinetyka, GFR, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, lek moczopędny, lerkanidypina, Lernidum, monoterapia, podanie doustne, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lapress 20 mg
Preparat Lapress zawierający lerkanidypinę chlorowodorek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg lerkanidypiny i 30 mg laktozy jednowodnej) oraz 20 mg (zawierających 18,8 mg lerkanidypiny i 60 mg laktozy jednowodnej). Tabletki są okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Obecność laktozy może mieć znaczenie u pacjentów z jej nietolerancją.
antagonista wapnia, działanie wazodylatacyjne, jony wapnia, kanały wapniowe, kanały wapniowe typu L, laktoza jednowodna, lerkanidypina, lerkanidypiny chlorowodorek, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tabletki powlekane - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lernidum
Lek Lernidum, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez stymulatora, zaburzeniami czynności lewej komory oraz chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia, pogorszenia funkcji serca oraz wystąpienia bólu przedsercowego i napadów dławicy piersiowej, które mogą prowadzić do zawału mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek standardowe dawkowanie jest zwykle tolerowane, jednak dawki do 20 mg/dobę wymagają ostrożności. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby może wystąpić nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (GFR <30 ml/min), w tym poddawanych hemodializoterapii.
antybiotykoterapia, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, enzym CYP3A4, hemodializoterapia, interakcja z alkoholem, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator serca, trójglicerydy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercanidipine Medreg 20 mg
Lercanidipine Medreg to lek przeciwnadciśnieniowy z grupy antagonistów kanałów wapniowych, pochodna dihydropirydyny, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg (odpowiednio 9,4 mg i 18,8 mg czystej lerkanidypiny). Preparat występuje w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie: dawka 10 mg to tabletki żółte, okrągłe, o średnicy 6,5 ± 0,2 mm, a dawka 20 mg to tabletki różowe, o średnicy 8,5 ± 0,2 mm. Linia podziału na tabletce służy wyłącznie ułatwieniu połykania, nie zaś do dzielenia dawki. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego u dorosłych pacjentów, u których nie stwierdzono przyczyn wtórnych nadciśnienia.
antagonista wapnia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, kanał wapniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, monoterapia nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lercan 20 mg
Lerkanidypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje selektywne działanie naczyniowe poprzez blokadę kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia całkowitego obwodowego oporu naczyniowego. Charakteryzuje się długotrwałym efektem hipotensyjnym mimo krótkiego okresu półtrwania w surowicy, co jest związane z wysokim powinowactwem do lipidów błon komórkowych. Lek nie wykazuje działania inotropowo ujemnego na mięsień sercowy, co jest klinicznie istotne, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Działanie terapeutyczne lerkanidypiny jest stereoselektywne i głównie przypisane enancjomerowi S, co optymalizuje efekt farmakodynamiczny. Stopniowe rozszerzanie naczyń minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia i odruchowej tachykardii.
4-dihydropirydyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ciężkie nadciśnienie tętnicze, diuretyk, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, enancjomer, inhibitor ACE, izolowane nadciśnienie skurczowe, kanał wapniowy typu L, lerkanidypina, lipidy błon komórkowych, mięsień gładki naczyń krwionośnych, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obwodowy opór naczyniowy, pochodna 1, pochodna dihydropirydyny, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, rozszerzanie naczyń krwionośnych, skurczowe ciśnienie tętnicze, stereoselektywność, tachykardia odruchowa, transport jonów wapnia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lernidum 10 mg
Lek Lernidum, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest wskazany do leczenia łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (odpowiadającej 9,4 mg lerkanidypiny) oraz 20 mg (odpowiadającej 18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki 10 mg są żółte, okrągłe, o wymiarach około 6,5 mm x 3,3 mm i posiadają linię podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie na równe dawki. Tabletki 20 mg są różowe, okrągłe, o wymiarach około 8,5 mm x 4,0 mm i można je podzielić na równe dawki. Zawartość sodu w tabletkach wynosi odpowiednio 0,928 mg w dawce 10 mg oraz 1,437 mg w dawce 20 mg, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
antagonista wapnia, choroba współistniejąca, dieta niskosodowa, lerkanidypina, lerkanidypina chlorowodorek, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, pochodna dihydropirydyny, profil kliniczny, schemat dawkowania, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zalecenie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lapress 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lapress, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych skutkującego znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz odruchową tachykardią. W dawkach przekraczających 400 mg obserwuje się utratę selektywności działania leku, co manifestuje się bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym, mogącym prowadzić do niewydolności serca. Typowe objawy kliniczne to niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, a w ciężkich przypadkach także objawy niewydolności serca. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, czynności serca i układu oddechowego, jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, ból głowy, bradykardia, dializoterapia, hipoperfuzja mózgowa, klinicznie istotne niedociśnienie, kołatanie serca, lerkanidypina, łożysko naczyniowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, powikłania sercowo-naczyniowe, przedłużone działanie farmakologiczne, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia kompensacyjna, tachykardia odruchowa, ujemny efekt inotropowy, wiązanie z białkami osocza, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karnidin 20 mg
Lerkanidypina, substancja czynna leku Karnidin (dawki 10 mg i 20 mg), została oceniona w szerokich badaniach klinicznych obejmujących łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były obrzęki obwodowe (częstość 0,9% w badaniach kontrolowanych placebo, wzrastająca do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry (zwłaszcza twarzy i szyi), tachykardia oraz kołatanie serca. Profil metaboliczny lerkanidypiny jest korzystny, nie wpływając negatywnie na stężenie glukozy ani lipidów w surowicy. Jednak u pacjentów z dławicą piersiową istnieje rzadkie, ale istotne ryzyko nasilenia napadów dławicowych oraz pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego, co wymaga ostrożności klinicznej.
antagonista wapnia, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, choroba wieńcowa, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omdlenie, senność, tachykardia, wielomocz, wymioty, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego