zaburzenie funkcji wątroby
Zaburzenie funkcji wątroby (dysfunkcja wątroby) to stan kliniczny, w którym dochodzi do nieprawidłowej pracy tego narządu, co może wpływać na wiele procesów metabolicznych w organizmie. Wątroba pełni kluczowe funkcje, w tym detoksykację, syntezę białek, produkcję czynników krzepnięcia oraz metabolizm leków i innych substancji.
Dysfunkcja wątroby może być wynikiem różnych przyczyn, takich jak wirusowe zapalenie wątroby, choroby autoimmunologiczne, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), uszkodzenie polekowe, zatrucia lub choroby genetyczne. Objawy mogą obejmować żółtaczkę, świąd skóry, zmęczenie, obrzęki, wodobrzusze, encefalopatię wątrobową oraz zaburzenia krzepnięcia.
Diagnostyka zaburzeń funkcji wątroby opiera się na badaniach laboratoryjnych, takich jak oznaczenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST), fosfatazy alkalicznej, bilirubiny, albuminy, czasu protrombinowego oraz badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). W niektórych przypadkach niezbędne jest wykonanie biopsji wątroby.
Leczenie dysfunkcji wątroby zależy od przyczyny i stopnia uszkodzenia narządu. Obejmuje eliminację czynnika uszkadzającego, farmakoterapię ukierunkowaną na etiologię, leczenie objawowe oraz w ciężkich przypadkach rozważenie przeszczepu wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe przy stosowaniu wielu leków, które mogą wykazywać hepatotoksyczność.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Wskazania do stosowania
Tamarix gallica, obecny w preparacie Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, jest składnikiem roślinnym stosowanym jako środek wspomagający leczenie odwracalnych uszkodzeń wątroby oraz w okresie rekonwalescencji po schorzeniach hepatologicznych. Preparat Liv.52, będący kompleksowym lekiem złożonym z siedmiu substancji roślinnych oraz jednego składnika mineralnego (Mandur Bhasma, 33 mg, zawierającego 3 mg żelaza Fe+2 i Fe+3), wykazuje synergistyczne działanie hepatoprotekcyjne. Tamarix gallica jest wskazany w terapii wspomagającej po toksycznych uszkodzeniach wątroby, w okresie rekonwalescencji po ostrych i przewlekłych chorobach wątroby oraz jako uzupełnienie terapii wielokierunkowej zaburzeń funkcji wątroby.
Achilleae millefolii semen, Capparis spinosae cortex, cassiae occidentalis semen, Cichorii intybus semen, leczenie hepatoprotekcyjne, Liv.52, Mandur Bhasma, odwracalne uszkodzenie wątroby, ostra i przewlekła choroba wątroby, schorzenie hepatologiczne, Solani nigri herba, synergizm, Tamarix gallica, tamaryszek francuski, terapia wielokierunkowa, Terminaliae arjunae cortex, toksyczne uszkodzenie wątroby, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Przedawkowanie
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń Gram-dodatnich, może powodować poważne objawy przedawkowania, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. W literaturze opisano przypadek 29-dniowego niemowlęcia, które otrzymało dożylnie 400 mg (95 mg/kg mc.) teikoplaniny, co wywołało pobudzenie psychoruchowe jako główny objaw toksyczności. Pomimo ograniczonej liczby udokumentowanych przypadków, istnieje potencjalne ryzyko neurotoksyczności oraz nefrotoksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz stanu neurologicznego pacjenta. Ze względu na długi okres półtrwania leku (około 150 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją nerek), objawy mogą utrzymywać się przez kilka dni po przedawkowaniu.
antybiotyk glikopeptydowy, bakterie Gram-dodatnie, bilirubina, ciężkie zakażenie, dializa otrzewnowa, enzym wątrobowy, GFR, hemodializa, leczenie objawowe, neurotoksyczność, objaw neurotoksyczny, okres półtrwania, pobudzenie psychoruchowe, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, stężenie teikoplaniny w surowicy, teikoplanina, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Supremin 4 mg/5 ml
Butamiratu cytrynian (Supremin 4 mg/5 ml, syrop) jest stosowany w terapii kaszlu, jednak jego podawanie wiąże się z rzadkim ryzykiem osłabienia zdolności psychomotorycznych, co może wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Lek zawiera 4 mg substancji czynnej na 5 ml syropu oraz niewielkie ilości etanolu (6,2 mg), glikolu propylenowego (9,2 mg) i innych substancji pomocniczych, które mogą potencjalnie potęgować działanie leku, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych. W praktyce klinicznej istotne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności pacjenta, poinformowanie go o możliwych działaniach niepożądanych oraz zalecenie ostrożności, szczególnie w początkowym okresie terapii.
alkohol benzylowy, aspartam, butamiratu cytrynian, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, etanol, glikol propylenowy, leczenie kaszlu, maltitol ciekły, ośrodkowy układ nerwowy, praktyka kliniczna, substancja pomocnicza, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mozarin 20 mg
Escytalopram (Mozarin), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg zasadniczo nie wpływa bezpośrednio na sprawność intelektualną ani zdolności psychomotoryczne pacjenta. Niemniej jednak, ze względu na swoje działanie psychoaktywne, może potencjalnie zaburzać ocenę sytuacji i ogólną sprawność psychofizyczną, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, przy zmianie dawkowania lub w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Ryzyko to jest mniejsze niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, które wykazują silniejsze działanie sedatywne i cholinolityczne. Do objawów niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów należą m.in. senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie sedatywne, escytalopram, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, lek anksjolityczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, lek sedatywny, Mozarin, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja psychoaktywna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, właściwość cholinolityczna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Fenoksyetanol – Przeciwwskazania stosowania
Fenoksyetanol, stosowany głównie w połączeniu z oktenidyny dichlorowodorkiem w preparatach antyseptycznych (np. Octenisept, Maxiseptic), wykazuje skuteczność przeciwbakteryjną, jednak jego użycie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami. Podstawowym jest nadwrażliwość na fenoksyetanol lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi o charakterze dermatologicznym i ogólnoustrojowym. Preparaty zawierające fenoksyetanol nie powinny być stosowane do płukania jamy brzusznej, pęcherza moczowego, na błonę bębenkową, przewód słuchowy zewnętrzny oraz bezpośrednio na oczy, ze względu na ryzyko toksyczności miejscowej i uszkodzenia tkanek. Zawartość fenoksyetanolu w preparatach wynosi zazwyczaj 2% (20 mg/g), co przy nieprawidłowym stosowaniu może prowadzić do absorpcji systemowej i poważnych powikłań.
absorpcja systemowa, błona bębenkowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba alergiczna, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, farmakokinetyka, fenoksyetanol, iniekcja dożylna, nadwrażliwość, oktenidyny dichlorowodorek, płukanie jamy brzusznej, płukanie pęcherza moczowego, podanie dożylne, podrażnienie tkanek, preparat antyseptyczny, przedostanie się do krwiobiegu, przewód słuchowy zewnętrzny, reakcja nadwrażliwości, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność substancji, ucho środkowe, uszkodzenie rogówki, wywiad alergologiczny, zabieg operacyjny, zabieg urologiczny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Campto 20 mg/ml
Lek Campto (irynotekan chlorowodorek trójwodny) w stężeniu 20 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), niedrożnością jelita grubego, ciężkimi zaburzeniami czynności szpiku kostnego oraz u osób ze stężeniem bilirubiny w surowicy przekraczającym trzykrotność górnej granicy normy (GGN). Przeciwwskazaniem jest także stan sprawności według WHO >2 oraz nadwrażliwość na irynotekan lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (E420). Karmienie piersią stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka matki. W terapii skojarzonej należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące leków takich jak cetuksymab, bewacyzumab i kapecytabina. Ponadto, jednoczesne stosowanie preparatów dziurawca oraz żywych atenuowanych szczepionek jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obniżenia skuteczności leku lub uogólnionego zakażenia szczepem szczepionkowym u immunosupresyjnych pacjentów.
bewacyzumab, cetuksymab, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hiperbilirubinemia, inhibitor angiogenezy, irynotekan chlorowodorek trójwodny, kapecytabina, koncentrat do sporządzania roztworu, mielosupresja, nadwrażliwość na irynotekan, niedrożność jelita grubego, nietolerancja sorbitolu, przeciwciało monoklonalne, przewlekłe choroby zapalne jelit, stężenie bilirubiny w surowicy, supresja szpiku, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie szczepionkowe, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Interakcje leku – Anapran EC 500 mg
Naproksen, substancja czynna Anapran EC, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Opóźnienie wchłaniania naproksenu obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu leków neutralizujących sok żołądkowy, cholestyraminy oraz pokarmu, jednak całkowita biodostępność pozostaje niezmieniona. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza, naproksen może wypierać inne leki o podobnym mechanizmie, takie jak pochodne hydantoiny, sulfonamidy czy leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, heparyna), co zwiększa ryzyko toksyczności i wymaga monitorowania stężenia wolnej frakcji leków. Szczególnie istotne jest nasilenie działania przeciwzakrzepowego i ryzyko krwawień, a także osłabienie kardioprotekcyjnego efektu małych dawek kwasu acetylosalicylowego przy długotrwałym stosowaniu naproksenu. Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym naproksenu, z innymi NLPZ lub inhibitorami COX-2 jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych przewodu pokarmowego bez poprawy efektu terapeutycznego.
17-ketosteroid, antagonista receptora angiotensyny II, badanie czynności nadnerczy, białko osocza, biodostępność, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, działanie diuretyczne, furosemid, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do stawu, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwagregacyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepriston, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytka krwi, pochodna hydantoiny, preparat litu, probenecyd, SSRI, sulfonamid, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie funkcji wątroby, związek neutralizujący sok żołądkowy, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-cysteina – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat AMINOSTERIL N-HEPA 8% zawierający N-acetylo-L-cysteinę (0,70 g/1000 ml roztworu, odpowiadające 0,52 g L-cysteiny) jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie, zarówno do żyły centralnej, jak i obwodowej, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania. Standardowa szybkość infuzji wynosi 1,0-1,25 ml/kg mc./godz. (0,08-0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 70-87,5 ml/godz. (5,6-7 g aminokwasów/godz.). Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g aminokwasów/kg mc. (18,75 ml/kg mc.), czyli 1300 ml roztworu (105 g aminokwasów) dla pacjenta 70 kg, z maksymalną dobowa dawką N-acetylo-L-cysteiny 0,013 g/kg mc. (0,91 g/dobę). Preparat należy stosować jako element kompleksowego żywienia pozajelitowego, łącznie z roztworami węglowodanów, emulsjami tłuszczowymi, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi.
aminokwas, Aminosteril N-Hepa, droga dożylna, emulsja tłuszczowa, gospodarka azotowa, L-cysteina, N-acetylo-L-cysteina, osmolarność teoretyczna, parametr laboratoryjny, pierwiastek śladowy, podaż składników odżywczych, podrażnienie żyły obwodowej, pompa infuzyjna, roztwór do infuzji, zaburzenie funkcji wątroby, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna preparatu Levofree, wykazuje korzystny profil interakcji farmakologicznych, co potwierdzają liczne badania kliniczne. Nie zaobserwowano istotnych interakcji z lekami stosowanymi w terapii schorzeń układu oddechowego, takimi jak agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, metyloksantyny (np. teofilina, aminofilina), kortykosteroidy (wziewne i systemowe), antybiotyki, leki mukolityczne oraz przeciwhistaminowe. Poziom istotności tych interakcji oceniono jako niski, co pozwala na bezpieczne łączenie lewodropropizyny z wymienionymi grupami leków bez konieczności modyfikacji dawkowania.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, alergia dróg oddechowych, alergiczne schorzenie dróg oddechowych, aminofilina, astma oskrzelowa, benzodiazepina, choroba układu oddechowego, dysfagia, działanie sedatywne, działanie uspokajające, infekcja dróg oddechowych, interakcja lekowa, kortykosteroid, lek mukolityczny, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek uspokajający, Levofree, lewodropropizyna, metyloksantyna, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, rozszerzanie oskrzeli, schorzenie układu oddechowego, senność, teofilina, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Bromek – Właściwości farmakokinetyczne
Bromek, obecny w Bocheńskiej Leczniczej Soli Jodowo-Bromowej w stężeniu nie mniejszym niż 0,05%, jest kluczowym składnikiem aktywnym stosowanym w formie kąpieli lub inhalacji. Wchłanianie przezskórne bromku jest minimalne, co skutkuje znikomą biodostępnością ogólnoustrojową. Bromki są naturalnymi jonami osocza, a ich dystrybucja i homeostaza są regulowane fizjologicznie, podobnie jak inne elektrolity zawarte w preparacie (sód ≥32%, jodki ≥0,03%, potas ≤0,5%, wapń ≤1,5%, magnez ≤0,8%, chlorki ≥55%). Ze względu na zewnętrzne zastosowanie produktu, klasyczne parametry farmakokinetyczne bromku, takie jak okres półtrwania, klirens czy objętość dystrybucji, nie są możliwe do precyzyjnego określenia.
- Leksykon substancji czynnych
Testosteron – Przeciwwskazania stosowania
Testosteron, stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem androgenów, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem leczenia. Najważniejszymi są obecność lub podejrzenie nowotworów hormonozależnych, zwłaszcza raka gruczołu krokowego i raka sutka u mężczyzn, gdyż testosteron może stymulować ich progresję. Ponadto przeciwwskazane jest stosowanie preparatów u pacjentów z obecnymi lub przebyłymi nowotworami wątroby ze względu na metabolizm hormonu w tym narządzie. Nadwrażliwość na testosteron, jego estry (np. undecylan, enantan) lub substancje pomocnicze (np. glikol propylenowy, olej arachidowy, żółcień pomarańczowa E110) również stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Szczególne uwagi wymagają preparaty takie jak Nebido (1000 mg/4 ml), Testosteronum Prolongatum Jelfa (100 mg/ml), Testavan (20 mg/g), Androtop (16,2 mg/g, 50 mg/5 g) oraz Undestor Testocaps (40 mg), które różnią się profilem przeciwwskazań i składem substancji pomocniczych.
androtop, białkomocz, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, glikol propylenowy, hormon steroidowy, Nebido, niedobór androgenów, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, olej arachidowy, rak gruczołu krokowego, rak sutka, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, terapia zastępcza, Testavan, testosteron, testosteronu enantan, testosteronu undecylan, Testosteronum Prolongatum, Undestor Testocaps, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krzepnięcia, żel przezskórny, zespół nerczycowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Legalon 140
Legalon 140, zawierający standaryzowany wyciąg z ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum), jest stosowany jako terapia wspomagająca w przewlekłych schorzeniach wątroby, jednak nie jest wskazany do leczenia ostrych zatruć wątroby. W trakcie terapii należy bezwzględnie unikać czynników hepatotoksycznych, w szczególności alkoholu etylowego, który może nasilać uszkodzenie hepatocytów i obniżać skuteczność leczenia. Pacjentów należy instruować o konieczności natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku pojawienia się objawów żółtaczki, takich jak przebarwienie skóry (od jasno- do ciemnożółtego), żółte zabarwienie białkówki oczu (icterus sclerae), ciemniejszy, bursztynowy mocz oraz jasny, gliniasto-biały stolec, które mogą wskazywać na pogorszenie funkcji wątroby lub nieskuteczność terapii.
abstynencja od alkoholu, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik hepatotoksyczny, dieta niskosodowa, nadciśnienie tętnicze, ostra intoksykacja, ostre zatrucie wątroby, ostropest plamisty, populacja pediatryczna, przewlekłe schorzenie wątroby, schorzenie wątroby, substancja hepatotoksyczna, uszkodzenie hepatocytów, wyciąg z ostropestu plamistego, zaburzenie funkcji wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Danengo 110 mg
Dabigatran eteksylan, dostępny m.in. jako Danengo w dawce 110 mg w postaci kapsułek twardych, jest doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie wywiera on istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co umożliwia pacjentom kontynuowanie tych czynności bez ograniczeń wynikających z farmakoterapii. Kapsułki zawierają 110 mg dabigatranu eteksylanu w formie mezylanu, a ich charakterystyczny wygląd ułatwia identyfikację. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, lekarz powinien indywidualizować ocenę zdolności psychomotorycznych pacjenta, uwzględniając chorobę podstawową (np. migotanie przedsionków), możliwe działania niepożądane (np. zawroty głowy) oraz interakcje lekowe, które mogą wpływać na sprawność prowadzenia pojazdów.
antykoagulant, charakterystyka produktu leczniczego, dabigatran eteksylan, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, farmakokinetyka i farmakodynamika, farmakoterapia, interakcja lekowa, kapsułka twarda, mezylan dabigatranu, migotanie przedsionków, peletka, polipragmazja, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Prefaxine 150 mg
Wenlafaksyna w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lek ten, działając na ośrodkowy układ nerwowy, modyfikuje procesy poznawcze i motoryczne, w tym ocenę sytuacji, podejmowanie decyzji, koncentrację, szybkość reakcji oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Efekty te mogą występować niezależnie od dawki, choć ich nasilenie może być z nią skorelowane. Z tego względu pacjenci powinni być wyraźnie ostrzeżeni o ryzyku zaburzeń zdolności psychomotorycznych, a lekarze powinni uwzględniać te aspekty w procesie terapeutycznym.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, funkcja motoryczna, funkcja psychomotoryczna, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kumulacja leku, lek przeciwdepresyjny, ośrodkowy układ nerwowy, podzielność uwagi, proces poznawczy, reakcja psychomotoryczna, sprawność psychomotoryczna, wenlafaksyna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna Medice, zawierająca chlorowodorek atomoksetyny w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie 2-tygodniowych odstępów czasowych między terapiami. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu oraz kanałopatie) oraz ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniak, udar mózgu). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
chlorowodorek atomoksetyny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, epizod psychotyczny, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, katecholamina, mania, miażdżyca zarostowa tętnic, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, tabletka powlekana, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, umiarkowane nadciśnienie tętnicze, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orizon 1 mg
Preparat Orizon zawierający rysperydon jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 22,5 mg (0,5 mg dawka) do 180,5 mg (4 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których nawet niewielkie ilości laktozy mogą wywołać objawy żołądkowo-jelitowe. Tabletki 2 mg zawierają dodatkowo 0,024 mg żółcienia pomarańczowego FCF (E 110), który może indukować reakcje alergiczne u osób wrażliwych, co wymaga rozważenia alternatywnej dawki bez tego barwnika.
całkowity niedobór laktazy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskineza późna, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neuroleptyk, padaczka, reakcja alergiczna, rysperydon, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółcień pomarańczowa FCF