węgiel aktywowany
Węgiel aktywowany (carbo activatus) to postać węgla o niezwykle rozbudowanej powierzchni wewnętrznej, uzyskiwana poprzez specjalny proces obróbki termicznej materiałów organicznych, takich jak drewno, torf czy łupiny orzechów kokosowych. Jego charakterystyczną cechą jest silnie rozwinięta struktura porowata, która zapewnia ogromną powierzchnię aktywną (nawet do 1500 m² na gram), dzięki czemu wykazuje wysokie zdolności adsorpcyjne.
W medycynie węgiel aktywowany jest powszechnie stosowany jako adsorbent w przypadkach ostrych zatruć doustnych różnymi substancjami chemicznymi, lekami czy toksynami. Mechanizm działania polega na wiązaniu substancji toksycznych w przewodzie pokarmowym, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu. Najwyższą skuteczność wykazuje, gdy zostanie podany w ciągu pierwszej godziny od ekspozycji na truciznę, choć może być stosowany również później.
Dawkowanie węgla aktywowanego u dorosłych w przypadku zatruć wynosi zazwyczaj 50-100 g jako dawka początkowa, a u dzieci 1-2 g/kg masy ciała. Należy pamiętać, że węgiel aktywowany nie jest skuteczny w przypadku zatruć alkoholami (etanol, metanol, glikol etylenowy), kwasami, zasadami, metalami ciężkimi czy cyjankami. Wśród przeciwwskazań do jego stosowania wymienia się niedrożność przewodu pokarmowego oraz zatrucia substancjami żrącymi, gdyż może utrudniać ocenę endoskopową uszkodzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperidon Vipharm 3 mg
Przedawkowanie leku Risperidon Vipharm prowadzi do nasilenia działania farmakologicznego rysperydonu, manifestującego się objawami neurologicznymi (senność, sedacja, objawy pozapiramidowe, drgawki), kardiologicznymi (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ogólnoustrojowymi (zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko arytmii torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu rysperydonu i paroksetyny. Objawy neurologiczne wynikają z blokady receptorów dopaminergicznych i histaminowych, a kardiologiczne z wpływu na układ autonomiczny i blokady kanałów jonowych. W przypadku ostrego zatrucia należy rozważyć możliwość współistniejącego zatrucia wieloma substancjami.
blokada kanałów jonowych, dekontaminacja przewodu pokarmowego, intubacja, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie rysperydonu, receptor dopaminergiczny, rysperydon, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zapis elektrokardiograficzny, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rudotel 10 mg
Przedawkowanie medazepamu stanowi poważne zagrożenie dla funkcji ośrodkowego układu nerwowego oraz układów sercowo-naczyniowego i oddechowego. Objawy przedawkowania różnią się w zależności od dawki i obejmują od łagodnych, takich jak oszołomienie, senność, ataksja, dyzartria, hipotensja i osłabienie mięśni, po ciężkie, w tym zaburzenia rytmu serca, depresję oddechową, sinicę centralną i obwodową oraz utratę przytomności aż do śpiączki. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie medazepamu z alkoholem lub innymi substancjami depresyjnymi dla OUN, co potęguje toksyczność. W okresie rekonwalescencji może wystąpić silne pobudzenie psychoruchowe wymagające odpowiedniego postępowania.
antagonista morfiny, antagonista receptora benzodiazepinowego, ataksja, benzodiazepina, białko osocza, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, dyzartria, farmakokinetyka, flumazenil, hemodializa, hipotensja, lek sympatykomimetyczny, medazepam, niewydolność oddechowa, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, sinica, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroDulox 60 mg
Przedawkowanie duloksetyny, nawet w dawkach sięgających 5400 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z udokumentowanymi przypadkami zgonów, w tym po monoterapii dawką około 1000 mg. Objawy przedawkowania obejmują senność, śpiączkę (zwykle przy dawkach >1000 mg), zespół serotoninowy (ryzyko wzrasta powyżej 600 mg, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi), drgawki, wymioty oraz tachykardię. Zespół serotoninowy wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia i manifestuje się zaburzeniami funkcji autonomicznych, nerwowo-mięśniowych i psychicznych.
aktywność serotoninergiczna, antidotum, białko osocza, ciśnienie tętnicze, cyproheptadyna, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drożność dróg oddechowych, hemoperfuzja, hipertermia, interwencja medyczna, lek moczopędny, lipofilność, monoterapia, napad drgawkowy, objaw przedawkowania, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, przedawkowanie duloksetyny, senność, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, tachykardia, transfuzja wymienna, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Baxiren 2,5 mg
Przedawkowanie apiksabanu prowadzi do nasilenia działania przeciwkrzepliwego i zwiększonego ryzyka krwawień, zarówno zewnętrznych (np. krwawienia z nosa, dziąseł przy dawkach ≥2,5 mg), jak i wewnętrznych (np. krwawienia do przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe przy dawkach >10 mg/dobę). Objawy mogą obejmować również krwiomocz (powyżej 5 mg/dobę), wylewy podskórne, zaburzenia hemodynamiczne i neurologiczne, a także wydłużenie czasu krzepnięcia. W badaniach klinicznych dawki do 50 mg/dobę przez 3-7 dni nie wywoływały istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, jednak reakcje indywidualne zależą od stanu klinicznego pacjenta i współistniejących chorób.
apiksaban, badanie laboratoryjne, czas krzepnięcia, czynnik krzepnięcia, działanie przeciwkrzepliwe, efekt przeciwzakrzepowy, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, hipotensja, inhibitor czynnika Xa, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie do przewodu pokarmowego, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie zaotrzewnowe, krwawy wymioty, krwiomocz, leczenie hemostatyczne, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, objaw neurologiczny, okres półtrwania, oliguria, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, schyłkowa niewydolność nerek, smolisty stolec, świeżo mrożone osocze, tachykardia, test koagulologiczny, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, wybroczyna, wylew podskórny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sandimmun Neoral 10 mg
Przedawkowanie cyklosporyny, substancji czynnej leku Sandimmun Neoral, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Doświadczenia kliniczne wskazują, że doustne dawki do 10 g (około 150 mg/kg mc.) są stosunkowo dobrze tolerowane, wywołując objawy takie jak wymioty, senność, ból głowy, częstoskurcz oraz umiarkowanie ciężkie, odwracalne zaburzenia czynności nerek. Wartości LD50 dla cyklosporyny różnią się w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt: doustnie wynoszą 2329 mg/kg u myszy, 1480 mg/kg u szczurów i >1000 mg/kg u królików, natomiast dożylnie są znacznie niższe (myszy 148 mg/kg, szczury 104 mg/kg, króliki 46 mg/kg). Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku przedawkowania pozajelitowego, zwłaszcza u wcześniaków, u których odnotowano ciężkie objawy zatrucia obejmujące zaburzenia neurologiczne, krążeniowe i oddechowe.
ból głowy, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, częstoskurcz, dawka śmiertelna, dializa, eliminacja pozaustrojowa, filtracja kłębuszkowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, podanie dożylne, przedawkowanie cyklosporyny, przedawkowanie pozajelitowe, senność, stężenie kreatyniny, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Decilosal 100 mg
Przedawkowanie cylostazolu w dawce 100 mg, zawartego w produkcie leczniczym Decilosal, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak silne bóle głowy, biegunka, tachykardia (>100 uderzeń/min) oraz różnorodne zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić zagrożenie życia. Objawy te zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W przypadku ostrego przedawkowania kluczowe jest wdrożenie leczenia podtrzymującego oraz monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem EKG, ciśnienia tętniczego i stanu świadomości pacjenta.
akcja serca, arytmia serca, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, cylostazol, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie wazodylatacyjne, leczenie podtrzymujące, oddział intensywnej opieki medycznej, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, powikłania sercowo-naczyniowe, przewód pokarmowy, środek przeciwarytmiczny, stan świadomości, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Terbisil 250 mg
Przedawkowanie chlorowodorku terbinafiny, zawartego w tabletkach Terbisil 250 mg, może wystąpić przy dawkach sięgających nawet 5 g i manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Do najczęściej obserwowanych symptomów należą bóle głowy, nudności, bóle w nadbrzuszu oraz zawroty głowy. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a ich nasilenie może różnić się w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta oraz dawki leku. W przypadku przedawkowania konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, aby zapobiec dalszym powikłaniom.
ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek terbinafiny, dolegliwość bólowa, farmakokinetyka terbinafiny, górny odcinek przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwymiotny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płynoterapia, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, terbinafina, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie równowagi, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alotendin 10 mg + 10 mg
Alotendin, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych powikłań wynikających z synergistycznego działania obu składników. Przedawkowanie amlodypiny objawia się nadmiernym rozszerzeniem obwodowego łożyska naczyniowego, odruchową tachykardią, znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, które może skutkować wstrząsem, a także rzadkim, ale groźnym niekardiogennym obrzękiem płuc pojawiającym się nawet do 24-48 godzin po ekspozycji. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, z istotną zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z chorobami serca.
aminofilina, amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, atropina, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, glukagon, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, leczenie podtrzymujące, lek wazokonstrykcyjny, łożysko naczyniowe, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs, β2-sympatykomimetyk - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 50 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nasileniem sedacji, sennością, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym oraz objawami antycholinergicznymi. Ze względu na farmakokinetykę preparatu XR, maksymalne objawy, takie jak sedacja i tachykardia, mogą wystąpić z opóźnieniem, a ich czas trwania jest wydłużony w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym wydłużenia odstępu QT, napadów drgawkowych, stanu padaczkowego, rabdomiolizy, depresji oddechowej, a także zaburzeń poznawczych (splątanie, majaczenie, pobudzenie). W najcięższych przypadkach możliwe jest wystąpienie śpiączki i zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone.
adrenalina, arytmia, bezoar, blok serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, padaczka, płukanie żołądka, poszerzenie odcinka QRS, Questax XR, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, usunięcie endoskopowe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zatrucie wielolekowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolafrenu, stanowi poważne zagrożenie dla życia, z udokumentowanymi przypadkami zgonów po jednorazowej dawce ≥450 mg, choć zdarzają się też przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń, głównie ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, takie jak częstoskurcz, pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki), delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Szczególnie istotne klinicznie są stany zagrożenia życia, wymagające natychmiastowej interwencji.
akatyzja, arytmia serca, aspiracja treści żołądkowej, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, leczenie niedociśnienia, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie olanzapiny, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan splątania, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asamax 250 250 mg
Przedawkowanie mesalazyny (Asamax) stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane wskazują, że nie ma jednoznacznego toksycznego wpływu na funkcję wątroby i nerek, jednak ze względu na ograniczone informacje konieczne jest monitorowanie parametrów takich jak kreatynina, mocznik, GFR oraz enzymy wątrobowe i bilirubina. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, bóle głowy, zawroty głowy, senność oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej, zwłaszcza potasu i sodu. W przypadku niedawnego przyjęcia leku wskazane jest rozważenie płukania żołądka oraz podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania substancji.
Asamax, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie przedawkowania, mesalazyna, nawadnianie dożylne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej terapii, odtrutka, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, równowaga wodno-elektrolitowa, terapia objawowa, toksyczność mesalazyny, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symkinet MR 10 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, zwłaszcza w formie o zmodyfikowanym uwalnianiu, jak Symkinet MR (dawki 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg odpowiadające 8,65 mg, 17,3 mg, 25,95 mg i 34,6 mg czystej substancji), stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Toksyczność wynika z nadmiernej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego i układu współczulnego, manifestującej się objawami neurologicznymi (pobudzenie psychoruchowe, drżenia, drgawki, splątanie, omamy, majaczenie) oraz sercowo-naczyniowymi (tachykardia >100/min, arytmie, nadciśnienie tętnicze). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu autonomicznego (pocenie, mydriaza, hipertermia), pokarmowego (wymioty) i mięśniowego (drżenia, rabdomioliza). Ze względu na przedłużone uwalnianie substancji czynnej z preparatu MR, objawy mogą rozwijać się wolniej i utrzymywać dłużej, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta oraz monitorowania funkcji życiowych i neurologicznych.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, euforia, hemodializa pozaustrojowa, hipertermia, kołatanie serca, majaczenie, metylofenidat chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie metylofenidatu, rabdomioliza, splątanie, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywowany, wzmożone odruchy, zaburzenia rytmu serca, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aricogan 10 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Aricogan, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, które różnią się w zależności od grupy wiekowej. U dorosłych odnotowano przypadki przedawkowania do 1260 mg, manifestujące się letargiem, sennością, tachykardią, wzrostem ciśnienia tętniczego oraz objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci dawki przedawkowania sięgały do 195 mg i charakteryzowały się sennością, przejściową utratą świadomości oraz objawami pozapiramidowymi, takimi jak dystonia, drżenie i sztywność mięśniowa. W obu grupach brak było przypadków śmiertelnych, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko zgonu przy nawet wysokich dawkach.
akatyzja, badania farmakokinetyczne, drżenie, dystonia, EKG, hemodializa, letarg, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, parametry farmakokinetyczne, parkinsonizm, przedawkowanie arypiprazolu, spowolnienie psychoruchowe, stan czuwania, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anturin 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Anturin 5 mg, prowadzi do nasilenia działania cholinolitycznego poprzez blokadę receptorów muskarynowych, co skutkuje szeregiem objawów ośrodkowych i obwodowych. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 280 mg leku w ciągu 5 godzin, co stanowi ponad 50-krotność standardowej dawki, doświadczając zmian stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania obejmują dezorientację, omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię (>100 uderzeń/min), zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią, bradykardią lub chorobami układu sercowo-naczyniowego.
benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, depresja ośrodka oddechowego, dezorientacja, drgawki, działanie cholinolityczne, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, hipokaliemia, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, majaczenie, mięsień wypieracz pęcherza, mydriaza, nadmierne pobudzenie, napad toniczno-kloniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowy objaw cholinolityczny, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, sinica, solifenacyna bursztynianu, światłowstręt, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiana stanu psychicznego - Leksykon substancji czynnych
Glin octanowinian – Przedawkowanie
Glinu octanowinian (Aluminii acetotartras) jest składnikiem preparatów miejscowych takich jak Altacet, Altac-Emo i Altaziaja, dostępnych w formie żelu zawierającego 10 mg substancji aktywnej na 1 g oraz tabletek zawierających 1 g substancji. Przedawkowanie przy miejscowym stosowaniu jest niezwykle rzadkie i nieopisane w literaturze, jednak doustne spożycie tabletek lub roztworu z nich sporządzonego może prowadzić do poważnego zatrucia. Objawy zatrucia obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (intensywny ból nadbrzusza, nudności, wymioty śluzowe lub krwawe, biegunka, uszkodzenie błony śluzowej żołądka), układu nerwowego (senność, skurcze mięśni, drgawki), układu krążenia (hipotensja, zapaść), a także gorączkę, żółtaczkę oraz zaburzenia wydalania moczu (skąpomocz lub bezmocz).
Aluminii acetas tartras, aluminii acetotartras, błona śluzowa żołądka, ból żołądka, centrum toksykologiczne, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, glinu octanowinian, gorączka, hipotensja, kwas borowy, odwodnienie, ostre zatrucie, skąpomocz, skurcze mięśni, ubytek błony śluzowej żołądka, węgiel aktywowany, wywołanie wymiotów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu krążenia, zapaść, zatrucie kwasami, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salicortex 330 mg
Produkt leczniczy Salicortex zawiera 330 mg kory wierzby (Salicis cortex) na tabletkę, z co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych przeliczonych na salicynę. Preparat ten jest ziołowym środkiem, którego aktywność farmakologiczną przypisuje się glikozydom fenolowym metabolizowanym do pochodnych kwasu salicylowego. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania Salicortex, a brak jest danych klinicznych dotyczących toksyczności, objawów czy dawek przekraczających zalecane wartości. Mimo to, ze względu na potencjalne ryzyko reakcji u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany lub przeciwwskazaniami do stosowania leków o podobnym mechanizmie działania, zaleca się ostrożność w stosowaniu preparatu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Defur 4 mg
Przedawkowanie tolterodyny winianu, substancji czynnej leku Defur, może prowadzić do nasilenia działań antycholinergicznych, manifestujących się m.in. zaburzeniami akomodacji, trudnościami w oddawaniu moczu, omamami, drgawkami, tachykardią oraz niewydolnością oddechową. Największa pojedyncza dawka podana ochotnikom wynosiła 12,8 mg (postać o natychmiastowym uwalnianiu). W badaniach klinicznych zaobserwowano wydłużenie odstępu QT po dawce dobowej 8 mg (dwukrotność zalecanej dawki), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko kardiologiczne. Objawy przedawkowania należy rozpoznać szybko i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, uwzględniając specyfikę kliniczną każdego przypadku.
benzodiazepina, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, monitorowanie EKG, mydriaza, niewydolność oddechowa, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sztuczne oddychanie, tachykardia, tolterodyna winian, tolterodyna wodorowinian, trudność w oddawaniu moczu, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zatrzymanie moczu, β-adrenolityk - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 100 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptora opioidowego μ, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się zespołem objawów wynikających z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych. Kluczowe objawy kliniczne to mioza (zwężenie źrenic), wymioty, zapaść krążeniowa (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania. Depresja oddechowa jest objawem krytycznym, bezpośrednio zagrażającym życiu, wymagającym natychmiastowej interwencji. Występujące objawy wynikają z toksycznego działania tapentadolu na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy, a ich nasilenie determinuje ryzyko powikłań neurologicznych i niewydolności oddechowej.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotensja, lek przeciwdrgawkowy, mioza, nalokson, napad toniczno-kloniczny, odtrutka, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie opioidów, przedawkowanie tapentadolu, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, stan zagrożenia życia, układ przywspółczulny, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Accord 5 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka depresji oddechowej i krążeniowej, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego lub przy jednoczesnym spożyciu innych substancji depresyjnych, np. alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od senności, niezborności, dyzartrii, oczopląsu, aż po ciężkie stany takie jak bezdech, niedociśnienie, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka, która może trwać kilka godzin i mieć charakter cykliczny, zwłaszcza u osób starszych. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna z monitorowaniem funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu oddechowego i krążenia.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, antidotum, arefleksja, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, choroby układu oddechowego, ciśnienie tętnicze krwi, depresja krążeniowa, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dyzartria, flumazenil, midazolam, niedociśnienie, niezborność, objawy neuropsychiatryczne, oczopląs, odruchy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ oddechowy i krążenie, węgiel aktywowany, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia przytomności, zaburzenia świadomości, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma 180 mg
Przedawkowanie feksofenadyny chlorowodorku, stosowanej w dawce 180 mg (odpowiadającej 168 mg feksofenadyny) w postaci tabletek powlekanych, może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz błon śluzowych, takich jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 800 mg oraz dawki do 690 mg dwa razy na dobę przez miesiąc, a także 240 mg raz na dobę przez rok, nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych u zdrowych osób, jednak maksymalna tolerowana dawka nie została jednoznacznie ustalona, a reakcje u pacjentów z chorobami współistniejącymi mogą być odmienne.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, feksofenadyna chlorowodorek, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przewód pokarmowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wydzielanie śliny, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Amlodypina wywołuje głębokie niedociśnienie tętnicze, tachykardię odruchową oraz może powodować opóźniony (24-48 h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wspomaganej wentylacji. Peryndopryl natomiast może indukować niedociśnienie, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia). Objawy te mogą się sumować, nasilając ryzyko wstrząsu krążeniowego i innych powikłań. Monitorowanie parametrów życiowych, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz funkcji nerek jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
białka osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, bradykardia oporna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, infuzja soli fizjologicznej, inhibitor ACE, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, perfuzja nerkowa, peryndopryl i amlodypina, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, stężenie elektrolitów, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomagana wentylacja, wstrząs, wstrząs krążeniowy, zaburzenia gospodarki potasowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Titlodine 2 mg
Przedawkowanie tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem działań przeciwcholinergicznych zarówno ośrodkowych, jak i obwodowych. W badaniach klinicznych dawka pojedyncza 12,8 mg tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu wywołała zaburzenia akomodacji oraz trudności w oddawaniu moczu. Przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne obserwowano wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko groźnych arytmii. Objawy przedawkowania obejmują halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia repolaryzacji komór serca. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i elektrolitów (potas, magnez) w celu zapobiegania powikłaniom kardiologicznym.
benzodiazepina, beta-bloker, blokada receptora muskarynowego, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawka, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdrgawkowe, fizostygmina, halucynacja, inhibitor acetylocholinesterazy, kardiowersja, konwulsja, mydriaza, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie tolterodyny, rozszerzenie źrenic, sztuczne oddychanie, tachykardia, trudność w oddawaniu moczu, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane w literaturze medycznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dostępne dane pochodzą głównie z badań klinicznych, w których zdrowym ochotnikom podawano dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotnie wyższą niż standardowa dawka terapeutyczna 14 mg) przez okres do 14 dni. W tych warunkach obserwowano nasilenie typowych działań niepożądanych zgodnych z profilem bezpieczeństwa teriflunomidu, bez pojawienia się nowych, specyficznych objawów toksyczności. Brak szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania u ludzi wymaga opierania się na znanych efektach farmakologicznych leku i monitorowania pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych.
cholestyramina, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja organizmu, eliminacja leku, interwencja medyczna, objawy przedawkowania, objawy toksyczności, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, węgiel aktywowany, zła tolerancja leku - Leksykon leków
Przedawkowanie – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku CoAramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, prowadzi do poważnych objawów klinicznych wynikających z ich farmakologicznego działania: hipotensji, diurezy oraz rozszerzenia naczyń. Typowe symptomy to niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność i splątanie. Szczególnie niebezpieczne są oliguria i anuria spowodowane hipowolemią oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hipokaliemia. Przedawkowanie amlodypiny może wywołać odruchową tachykardię, długotrwały spadek ciśnienia tętniczego prowadzący do wstrząsu, a także rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku.
amlodypina, anuria, beta-adrenolityk, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, niedobory wodno-elektrolitowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, perfuzja mózgowa, peryndopryl arginina, płukanie żołądka, preparat złożony, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, splątanie, tachykardia odruchowa, wazokonstryktor, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diazepam Genoptim 5 mg
Przedawkowanie diazepamu, choć rzadkie w monoterapii, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych i ogólnoustrojowych, takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, arefleksja, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowo-krążeniowa oraz śpiączka. Szczególnie niebezpieczne jest nasilenie tych objawów w obecności alkoholu lub innych leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych i z chorobami układu oddechowego. Śpiączka może trwać kilka godzin, a jej cykliczny charakter wymaga stałej obserwacji. Warto podkreślić, że współistniejące zatrucie innymi substancjami, zwłaszcza obniżającymi próg drgawkowy, komplikuje obraz kliniczny i wpływa na wybór terapii.
antagonista receptora benzodiazepinowego, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowo-krążeniowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja układu oddechowego, diazepam, dyzartria, flumazenil, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, płukanie żołądka, przedawkowanie diazepamu, senność, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej leku Auroxetyn, może wystąpić zarówno w formie ostrej (jednorazowe przyjęcie dużej dawki), jak i przewlekłej (długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecenia). Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie, pobudzenie, napady drgawkowe) oraz układu współczulnego (tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, suchość w jamie ustnej). Rzadko obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, co stanowi poważne ryzyko arytmii. Objawy mają zazwyczaj nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ciężkie symptomy, takie jak napady drgawkowe, występują rzadziej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, co może prowadzić do powikłań wielonarządowych i zgonów.
atomoksetyna, badanie elektrokardiograficzne, biegunka, ból brzucha, drżenie, leczenie objawowe, monitorowanie czynności serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudności, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie wielonarządowe, przedawkowanie ostre, przedawkowanie przewlekłe, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ pokarmowy, układ współczulny, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zabieg dializacyjny, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velafax 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (Velafax) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia komorowa i bradykardia), niedociśnienie tętnicze, a także zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriaza, drgawki uogólnione oraz zawroty głowy. Wymioty mogą prowadzić do odwodnienia. Przedawkowanie może skutkować niewydolnością wielonarządową i zatrzymaniem krążenia, co stanowi stan krytyczny. Epidemiologicznie, ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują także zwiększone ryzyko samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
badanie EKG, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dializa, drgawki, hemoperfuzja, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwdepresyjny, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, ryzyko samobójcze, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczność leku, transfuzja wymienna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy układowe, zgon - Leksykon leków
Przedawkowanie – Revival Plus 20 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Revival Plus, zawierającego 20 mg olmesartanu medoksomilu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do złożonych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Olmesartan medoksomil, jako antagonista receptora angiotensyny II, wywołuje istotne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem, a także tachykardię jako reakcję kompensacyjną. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje zwiększoną diurezę z utratą potasu i chlorków, co skutkuje hipokaliemią i hipochloremią, odwodnieniem oraz potencjalnie zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Objawy takie jak nudności, senność oraz kurcze mięśni są konsekwencją zarówno działania obu substancji, jak i powstałych zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii, która wymaga pilnej interwencji ze względu na ryzyko arytmii u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, dializoterapia, diuretyk tiazydowy, glikozyd naparstnicy, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemii, hydrochlorotiazyd, kurcz mięśniowy, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie mózgowe, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, olmesartan medoksomil, płukanie żołądka, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z jeżówki purpurowej – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągu z jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum), stosowanego m.in. w preparacie ECHINERBA zawierającym 100 mg wyciągu suchego z ziela, jest rzadko obserwowane w praktyce klinicznej. Objawy przedawkowania ograniczają się głównie do łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak dyskomfort brzuszny, nudności, biegunka czy wymioty. Nie określono precyzyjnej dawki granicznej wywołującej te symptomy, jednak ich przebieg jest zwykle łagodny i nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia pacjenta.
biegunka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, ekstrakt z jeżówki purpurowej, leczenie objawowe, nudności, postępowanie terapeutyczne, preparat ziołowy, przewód pokarmowy, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, węgiel leczniczy, wyciąg z jeżówki purpurowej, wymioty, ziele jeżówki purpurowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alotendin 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu Alotendin, zawierającego bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do złożonych objawów klinicznych wynikających z nadmiernego działania obu substancji. Dominujące symptomy to znaczne niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do wstrząsu i zgonu, bradykardia poniżej 50 uderzeń/min, blok przedsionkowo-komorowy, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Szczególnie niebezpieczny jest niekardiogenny obrzęk płuc, mogący wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny, wymagający intensywnego wspomagania oddychania. Wrażliwość na toksyczne działanie leku jest wyższa u pacjentów z chorobami serca i układu oddechowego.
aminofilina, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów wapniowych, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dializoterapia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe dodatnie, fumaran bisoprololu, glukagon, glukonian wapnia, hipoglikemia, lek bronchodylatacyjny, lek wazokonstrykcyjny, lek wazopresorowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, rozszerzenie łożyska naczyniowego, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Osaver HCT 20 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującymi objawami są niedociśnienie tętnicze, tachykardia jako odruchowa reakcja na spadek ciśnienia, a także hipokaliemia (obniżenie stężenia potasu w surowicy), hipochloremia oraz odwodnienie wynikające z nadmiernej diurezy. Hipokaliemia jest szczególnie niebezpieczna ze względu na ryzyko skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, diuretyk tiazydowy, diureza, elektrolity, funkcja nerek, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, kreatynina, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, odwodnienie, olmesartan medoksomil z hydrochlorotiazydem, skurcze mięśni, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – NiQuitin MINI Citrus 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z tabletek do ssania NiQuitin MINI Citrus (2 mg nikotyny na tabletkę) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u dzieci, gdzie nawet niewielkie dawki mogą być śmiertelne. Objawy zatrucia obejmują typowe symptomy ostrego zatrucia nikotyną, takie jak bladość, zimne poty, ślinienie, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wzroku oraz objawy neurologiczne (drżenie, splątanie, osłabienie). W ciężkich przypadkach obserwuje się skrajne wyczerpanie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechową, zaburzenia rytmu serca (przyspieszone, słabe lub nieregularne tętno), zapaść krążeniową oraz drgawki, w tym terminalne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawki terminalne, drżenie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, skurcz naczyń obwodowych, ślinotok, splątanie, stan nagły, sztuczna wentylacja, węgiel aktywowany, zaburzenia percepcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pralex 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej preparatu Pralex dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem toksyczności w monoterapii. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a rzadziej zespół serotoninowy, drgawki czy śpiączka. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), które mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu. Dawki nawet w zakresie 400-800 mg nie wywoływały ciężkich objawów toksycznych, a zgony związane z przedawkowaniem escytalopramu były rzadkie i najczęściej związane z jednoczesnym przyjęciem innych leków.
antidotum, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, elektrokardiogram, hipokaliemia, hiponatremia, interakcja lekowa, monitorowanie czynności serca, monoterapia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, Pralex, profil toksyczności, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, substancja czynna, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Norvasc 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanałów wapniowych, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz kompensacyjną tachykardią odruchową. Wartości ciśnienia tętniczego mogą spaść do poziomów zagrażających życiu, prowadząc do wstrząsu hipowolemicznego, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Rzadkim, lecz poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i często wymaga wsparcia oddechowego. Czynniki predysponujące do tego powikłania obejmują nadmierne podawanie płynów podczas resuscytacji, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania objętości płynów krążących.
antagonista kanałów wapniowych, blokada kanałów wapniowych, diureza, glukonian wapnia, hipotonia, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządów, perfuzja nerkowa, płukanie żołądka, powrót żylny, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wspomaganie oddychania, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sandimmun Neoral 100 mg
Przedawkowanie cyklosporyny, szczególnie w formie doustnej preparatu Sandimmun Neoral (dostępnego w kapsułkach 10 mg, 25 mg, 50 mg i 100 mg), może prowadzić do umiarkowanych objawów klinicznych, nawet przy dawkach sięgających 10 g (około 150 mg/kg masy ciała). W badaniach na zwierzętach wartości LD50 dla podania doustnego wynoszą: myszy 2329 mg/kg, szczury 1480 mg/kg, króliki >1000 mg/kg, natomiast dla podania dożylnego są znacznie niższe (myszy 148 mg/kg, szczury 104 mg/kg, króliki 46 mg/kg), co wskazuje na wyższą toksyczność przy wprowadzeniu leku bezpośrednio do krwiobiegu. Objawy przedawkowania doustnego obejmują nudności, wymioty, senność, ból głowy, częstoskurcz oraz zaburzenia czynności nerek, które są zwykle odwracalne przy odpowiednim leczeniu. Ciężkie objawy zatrucia nie są obserwowane przy doustnym przedawkowaniu do 10 g, natomiast przedawkowanie pozajelitowe, zwłaszcza u wcześniaków, może prowadzić do poważnych zaburzeń funkcji życiowych.
ból głowy, cyklosporyna, częstoskurcz, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, dysfagia, kapsułki miękkie, LD50, lek immunosupresyjny, objawy zatrucia, parametry nerkowe, płukanie żołądka, podanie doustne, podanie dożylne, przedawkowanie cyklosporyny, przedawkowanie pozajelitowe, Sandimmun Neoral, senność, toksyczność cyklosporyny, węgiel aktywowany, wymioty, wywoływanie wymiotów, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Carvedilol-ratiopharm 12,5 mg
Przedawkowanie karwedylolu, będącego nieselektywnym beta-adrenolitykiem z działaniem alfa-adrenolitycznym, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Objawy obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, a nawet zatrzymanie krążenia. W układzie oddechowym mogą wystąpić hipowentylacja i skurcz oskrzeli, natomiast w układzie nerwowym obserwuje się wymioty, zaburzenia świadomości oraz uogólnione napady drgawkowe. Stopień nasilenia objawów waha się od łagodnego do krytycznego, co wymaga szybkiego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia w warunkach oddziału intensywnej terapii.
adrenalina, alfa-adrenolityk, aminofilina, atropina, benzodiazepina, beta-adrenolityk nieselektywny, beta-sympatykomimetyk, białko osocza, bradykardia, dializoterapia, diazepam, dobutamina, EKG, elektrostymulacja serca, glukagon, inhibitor fosfodiesterazy, izoprenalina, karwedylol, klonazepam, lek sympatykomimetyczny, milrinon, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność serca, noradrenalina, norfenefryna, orcyprenalina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, wymiana osocza, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie zatokowo-przedsionkowe - Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedawkowanie
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia 20 mg/ml
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptorów opioidowych μ oraz inhibitora wychwytu zwrotnego noradrenaliny, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się m.in. miozą, wymiotami, zapaścią krążeniową, zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz depresją oddechową, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i układ krążenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na depresję oddechową, będącą najczęstszą przyczyną zgonów w przedawkowaniu opioidów. Postać roztworu doustnego Palexia 20 mg/ml może powodować szybsze wchłanianie tapentadolu, co zwiększa ryzyko ciężkiego zatrucia.
agonista receptora opioidowego μ, aktywność drgawkowa, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, hamowanie ośrodka oddechowego, hipotensja, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jądro Edingera-Westphala, mioza opioidowa, nalokson, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, sedacja, śpiączka, strefa wyzwalająca chemoreceptorów, stupor, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zaburzenie perfuzji obwodowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Teva 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno u pacjentów pediatrycznych, jak i dorosłych, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa terapeutycznego. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe stosowanie dawek nawet do 900 mg/dobę nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przyjęcia dawek do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), które również nie skutkowały poważnymi konsekwencjami. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to bóle brzucha, senność, wzmożone pragnienie, bóle głowy, wymioty oraz nadpobudliwość psychoruchowa, które mieszczą się w znanym profilu bezpieczeństwa leku i nie wykazują nasilenia ani pojawienia się nowych, nieznanych reakcji.
astma, ból brzucha, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka wodna organizmu, hemodializa, montelukast, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, węgiel aktywowany, wymioty, wzmożone pragnienie, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren SR 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR), może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki, zaburzeń rytmu serca (wydłużenie QT), tachykardii, niedociśnienia tętniczego opornego na leczenie, drgawek, rabdomiolizy oraz niewydolności oddechowej. Objawy te wynikają z nasilenia działania blokującego receptory histaminowe H₁, alfa-adrenergiczne, muskarynowe oraz wpływu na kanały potasowe mięśnia sercowego. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia. Charakterystyczne dla Bonogren SR jest opóźnione pojawienie się maksymalnej sedacji i tachykardii oraz dłuższy czas powrotu do stanu wyjściowego, co wymaga długotrwałej obserwacji. Dodatkowo, w przypadku tej formy leku istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, co utrudnia usunięcie leku i wymaga diagnostyki obrazowej.
antidotum, bezoar, blok serca, Bonogren SR, choroba układu krążenia, drogi oddechowe, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, intensywna terapia, kwetiapina, leczenie objawowe, majaczenie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, poszerzenie zespołu QRS, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor histaminowy, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 200 mg
Przedawkowanie topiramatu, stosowanego jako lek przeciwpadaczkowy, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (drgawki, senność, ataksja, stupor, zaburzenia poznawcze i widzenia, w tym diplopia), psychiatrycznych (pobudzenie, depresja) oraz ogólnoustrojowych, w tym sercowo-naczyniowych (hipotensja, zawroty głowy) i gastroenterologicznych (ból brzucha, nudności, wymioty). Pomimo przeciwdrgawkowego działania topiramatu, w przedawkowaniu mogą wystąpić napady drgawkowe. Zgony odnotowano głównie przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków, co wskazuje na ryzyko interakcji farmakologicznych nasilających toksyczność. Topiramat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, co należy uwzględnić przy ocenie przedawkowania.
agitacja, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja, diplopia, drgawka, dyzartria, hemodializa, hipotensja, interakcja lekowa, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, letarg, napad drgawkowy, ortostaza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, sedacja, senność, spowolnienie psychoruchowe, stupor, topiramat, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy