Przedawkowanie – Bonogren SR 300 mg

Przedawkowanie
Bonogren SR 300 mg

Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR), może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki, zaburzeń rytmu serca (wydłużenie QT), tachykardii, niedociśnienia tętniczego opornego na leczenie, drgawek, rabdomiolizy oraz niewydolności oddechowej. Objawy te wynikają z nasilenia działania blokującego receptory histaminowe H₁, alfa-adrenergiczne, muskarynowe oraz wpływu na kanały potasowe mięśnia sercowego. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia. Charakterystyczne dla Bonogren SR jest opóźnione pojawienie się maksymalnej sedacji i tachykardii oraz dłuższy czas powrotu do stanu wyjściowego, co wymaga długotrwałej obserwacji. Dodatkowo, w przypadku tej formy leku istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, co utrudnia usunięcie leku i wymaga diagnostyki obrazowej.

Pobierz ChPL PDF Bonogren SR – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 300 mg

Przedawkowanie leku Bonogren SR (kwetiapina)

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Szczegółowe postępowanie terapeutyczne
Dalsza obserwacja
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

kwetiapina

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Bonogren SR (kwetiapina)

Przedawkowanie kwetiapiny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrożenia życia. Znajomość objawów, konsekwencji oraz odpowiedniego postępowania w przypadku przedawkowania ma kluczowe znaczenie dla personelu medycznego zajmującego się pacjentami przyjmującymi Bonogren SR.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania kwetiapiny wynikają głównie z nasilenia jej działań farmakologicznych. Należy zaznaczyć, że przy przedawkowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR) maksymalna sedacja i największa częstość akcji serca pojawiają się z opóźnieniem, a powrót do stanu wyjściowego trwa dłużej niż w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu.²

Szczególnie zagrożeni są pacjenci z wcześniej zdiagnozowaną ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko wystąpienia skutków przedawkowania może być istotnie większe.³

Objaw przedawkowania	Opis	Mechanizm
Senność i sedacja	Nasilona, może prowadzić do śpiączki	Blokada receptorów histaminowych H₁
Tachykardia	Przyspieszenie akcji serca	Działanie przeciwcholinergiczne
Niedociśnienie tętnicze	Może być oporne na leczenie	Blokada receptorów alfa-adrenergicznych
Wydłużenie odstępu QT	Widoczne w EKG	Wpływ na kanały potasowe w mięśniu sercowym
Drgawki, stan padaczkowy	Napady drgawkowe, stan padaczkowy	Obniżenie progu drgawkowego
Rabdomioliza	Rozpad mięśni prążkowanych	Prawdopodobnie efekt neurotoksyczny
Niewydolność oddechowa	Upośledzenie czynności oddechowej	Depresja ośrodka oddechowego
Zatrzymanie moczu	Niemożność oddania moczu	Działanie przeciwcholinergiczne
Splątanie, majaczenie	Zaburzenia świadomości, dezorientacja	Działanie ośrodkowe i przeciwcholinergiczne
Pobudzenie	Niepokój psychoruchowy	Działanie ośrodkowe
Zespół przeciwcholinergiczny	Suchość śluzówek, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, tachykardia, zatrzymanie moczu	Blokada receptorów muskarynowych
Tworzenie bezoarów	Masy przypominające gumę w żołądku	Specyficzne dla postaci o przedłużonym uwalnianiu
Śpiączka	Stan głębokiej nieprzytomności	Depresja ośrodkowego układu nerwowego
Zgon	Najpoważniejszy skutek przedawkowania	Wynik złożonej niewydolności wielonarządowej

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania kwetiapiny powinno odbywać się w warunkach intensywnej terapii. Dla kwetiapiny nie istnieje swoiste antidotum, co oznacza konieczność stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego.⁴

Podstawowe zasady postępowania obejmują:⁵

Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – kluczowe dla zapewnienia prawidłowej wymiany gazowej
Zapewnienie odpowiedniego natlenowania i wentylacji – szczególnie ważne przy niewydolności oddechowej
Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego – regularna ocena parametrów hemodynamicznych

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

Zmniejszenie wchłaniania leku – w ciężkich zatruciach, w ciągu pierwszej godziny od spożycia, można rozważyć płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego.⁶
Leczenie niedociśnienia tętniczego – oporne na leczenie niedociśnienie należy leczyć dożylnym podaniem płynów i/lub środków sympatykomimetycznych. Należy unikać stosowania adrenaliny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia (beta-stymulacja przy jednoczesnej blokadzie receptorów alfa).⁷
Leczenie zespołu przeciwcholinergicznego – w przypadku delirium i pobudzenia z towarzyszącym zespołem przeciwcholinergicznym można rozważyć podanie fizostygminy w dawce 1-2 mg pod stałą kontrolą EKG. Ważne ograniczenia: fizostygmina nie powinna być stosowana jako leczenie standardowe oraz jest przeciwwskazana w przypadku zaburzeń rytmu serca, bloku serca jakiegokolwiek stopnia lub poszerzenia zespołu QRS.⁸
Diagnostyka obrazowa – w przypadku przedawkowania preparatów o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR) zaleca się wykonanie odpowiedniej diagnostyki obrazowej ze względu na ryzyko tworzenia się bezoarów w żołądku. Należy zaznaczyć, że rutynowe płukanie żołądka może być nieskuteczne w usuwaniu bezoarów ze względu na ich lepką, gumowatą konsystencję.⁹

Dalsza obserwacja

Po ustabilizowaniu stanu pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do całkowitego ustąpienia objawów i powrotu do zdrowia. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów życiowych oraz funkcji układu krążenia i oddechowego.¹⁰

Należy pamiętać, że w przypadku kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu (Bonogren SR) objawy przedawkowania mogą wystąpić z opóźnieniem, a ich ustępowanie może być przedłużone w porównaniu do preparatów o natychmiastowym uwalnianiu.¹¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.