Właściwości farmakodynamiczne
Bonogren SR 300 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Bonogren SR, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (kod ATC: N05AH04), dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Jej mechanizm działania opiera się na złożonym powinowactwie do licznych receptorów neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym, w tym serotoninowych (5HT2), dopaminowych (D1, D2), histaminergicznych, adrenergicznych (α1, α2) oraz muskarynowych. Kwetiapina i jej aktywny metabolit, norkwetiapina, wykazują silniejsze działanie na receptory 5HT2 niż na D2, co przekłada się na skuteczne działanie przeciwpsychotyczne przy niskim ryzyku wystąpienia objawów pozapiramidowych (EPS). Norkwetiapina dodatkowo wykazuje działanie przeciwdepresyjne poprzez hamowanie transportera norepinefryny (NET) oraz częściowy agonizm receptorów 5HT1A.
- choroba afektywna dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego
- epizod maniakalny o nasileniu ciężkim
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
Właściwości farmakodynamiczne
Kwetiapina, substancja czynna leku Bonogren SR, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwpsychotycznych, podgrupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny, oznaczonej kodem ATC: N05A H04. Lek jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w trzech dawkach: 200 mg, 300 mg oraz 400 mg.1
Mechanizm działania
Podstawą działania terapeutycznego kwetiapiny jest jej oddziaływanie na liczne receptory neurotransmiterów w ośrodkowym układzie nerwowym. Kwetiapina, jako atypowy lek przeciwpsychotyczny, wraz ze swoim czynnym metabolitem – norkwetiapiną – wchodzi w interakcje z wieloma receptorami neuroprzekaźników w mózgu.2
Powinowactwo receptorowe
Profil farmakodynamiczny kwetiapiny i norkwetiapiny charakteryzuje się złożonym powinowactwem do różnych receptorów, co tłumaczy wielokierunkowe działanie leku. Substancje te wykazują szczególne powinowactwo do receptorów:
- Receptory serotoninowe – zarówno kwetiapina, jak i norkwetiapina wykazują wysokie powinowactwo do receptorów 5HT23
- Receptory dopaminowe – obie substancje wiążą się z receptorami dopaminowymi D1 i D2, przy czym charakterystyczne dla atypowych leków przeciwpsychotycznych jest silniejsze działanie na receptory 5HT2 niż na receptory D24
- Receptory histaminergiczne – zarówno kwetiapina, jak i norkwetiapina wykazują duże powinowactwo do tych receptorów5
- Receptory adrenergiczne – obie substancje cechują się dużym powinowactwem do receptorów α1-adrenergicznych oraz umiarkowanym powinowactwem do receptorów α2-adrenergicznych6
- Receptory muskarynowe – w tym zakresie widoczna jest różnica między kwetiapiną a jej metabolitem; kwetiapina wykazuje niskie lub brak powinowactwa do receptorów muskarynowych, podczas gdy norkwetiapina cechuje się średnim do wysokiego powinowactwem do tych receptorów, co tłumaczy jej działanie przeciwcholinergiczne7
Warto zaznaczyć, że ani kwetiapina, ani norkwetiapina nie wykazują zauważalnego powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych.8
Efekty farmakodynamiczne
Specyficzny profil receptorowy kwetiapiny i norkwetiapiny przekłada się na charakterystyczne efekty farmakodynamiczne:
- Działanie przeciwpsychotyczne – wynika głównie z antagonistycznego oddziaływania na receptory serotoninowe i dopaminowe, przy czym selektywność wobec receptorów 5HT2 w porównaniu do receptorów D2 jest odpowiedzialna za niską częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami9
- Działanie przeciwdepresyjne – przypisywane głównie norkwetiapinie, która hamuje czynnik transportujący norepinefrynę (NET) oraz wykazuje częściowe działanie agonistyczne na receptory 5HT1A10
Ta złożona charakterystyka farmakodynamiczna sprawia, że Bonogren SR jest lekiem o wielokierunkowym działaniu, co przekłada się na jego skuteczność terapeutyczną w różnych wskazaniach klinicznych, przy stosunkowo korzystnym profilu działań niepożądanych w porównaniu do klasycznych leków przeciwpsychotycznych.11
| Receptor | Powinowactwo kwetiapiny | Powinowactwo norkwetiapiny | Efekt farmakodynamiczny |
|---|---|---|---|
| Serotoninowy (5HT2) | Wysokie | Wysokie | Działanie przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne |
| Dopaminowy (D1, D2) | Umiarkowane | Umiarkowane | Działanie przeciwpsychotyczne, niskie ryzyko EPS |
| Histaminergiczny | Duże | Duże | Efekt sedatywny |
| α1-adrenergiczny | Duże | Duże | Efekt hipotensyjny |
| α2-adrenergiczny | Umiarkowane | Umiarkowane | Modulacja przekaźnictwa noradrenergicznego |
| Muskarynowy | Niskie lub brak | Średnie do wysokiego | Działanie przeciwcholinergiczne (głównie norkwetiapina) |
| Benzodiazepinowy | Brak zauważalnego | Brak zauważalnego | Brak bezpośredniego wpływu na przekaźnictwo GABA-ergiczne |
| 5HT1A | – | Częściowy agonizm | Działanie przeciwdepresyjne |
| Transporter norepinefryny (NET) | – | Hamowanie | Działanie przeciwdepresyjne |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania