Przedawkowanie
Titlodine 2 mg

Przedawkowanie tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem działań przeciwcholinergicznych zarówno ośrodkowych, jak i obwodowych. W badaniach klinicznych dawka pojedyncza 12,8 mg tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu wywołała zaburzenia akomodacji oraz trudności w oddawaniu moczu. Przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne obserwowano wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko groźnych arytmii. Objawy przedawkowania obejmują halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia repolaryzacji komór serca. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i elektrolitów (potas, magnez) w celu zapobiegania powikłaniom kardiologicznym.

Przedawkowanie leku Titlodine

Przedawkowanie tolterodyny (substancji czynnej leku Titlodine) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych największa pojedyncza dawka winianu tolterodyny podana zdrowym ochotnikom wynosiła 12,8 mg w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu. Przy takiej dawce najcięższymi zaobserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia akomodacji oraz trudności w oddawaniu moczu1.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie tolterodyny może prowadzić do nasilenia działań przeciwcholinergicznych leku. Objawy przedawkowania mogą obejmować zarówno efekty ośrodkowe, jak i obwodowe wynikające z blokady receptorów muskarynowych. Szczególnie niebezpieczne jest wydłużenie odstępu QT, które obserwowano przy dawkach tolterodyny przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne2.

Objaw przedawkowania Opis Dawka związana z objawem (jeśli określono)
Zaburzenia akomodacji Nieostre widzenie, trudności w dostosowywaniu ostrości wzroku do różnych odległości Obserwowane przy dawce 12,8 mg (dawka pojedyncza)
Trudności w oddawaniu moczu Zatrzymanie moczu, dysuria Obserwowane przy dawce 12,8 mg (dawka pojedyncza)
Ciężkie ośrodkowe działania przeciwcholinergiczne Halucynacje, silne pobudzenie psychoruchowe Nie określono dokładnej dawki
Drgawki Napady drgawkowe, konwulsje Nie określono dokładnej dawki
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, agitacja Nie określono dokładnej dawki
Niewydolność oddechowa Zaburzenia oddychania mogące prowadzić do niewydolności oddechowej Nie określono dokładnej dawki
Tachykardia Przyspieszenie rytmu serca Nie określono dokładnej dawki
Zatrzymanie moczu Całkowita niemożność oddania moczu Nie określono dokładnej dawki
Rozszerzenie źrenic Mydriaza, rozszerzenie źrenic utrudniające adaptację do światła Nie określono dokładnej dawki
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia repolaryzacji komór serca widoczne w EKG, potencjalnie prowadzące do groźnych arytmii Obserwowane przy dawce dobowej 8 mg przez 4 dni (dwukrotność zalecanej dawki dobowej tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu oraz równowartość trzykrotnego maksymalnego stężenia po podaniu w postaci kapsułki o przedłużonym uwalnianiu)

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania tolterodyny powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych i obejmuje szereg działań mających na celu eliminację niewchłoniętego leku oraz leczenie objawowe. W pierwszej kolejności zaleca się wykonanie płukania żołądka oraz podanie węgla aktywowanego, co może zmniejszyć wchłanianie leku z przewodu pokarmowego3.

Schemat postępowania w zależności od objawów przedawkowania obejmuje4:

  • Ciężkie, ośrodkowe działania przeciwcholinergiczne (np. halucynacje, silne pobudzenie) – należy zastosować leczenie fizostygminą, która jako inhibitor acetylocholinesterazy zwiększa stężenie acetylocholiny w synapsach, przeciwdziałając efektom blokady receptorów muskarynowych
  • Drgawki i wyraźne pobudzenie – zaleca się podanie benzodiazepin (np. diazepam), które wykazują działanie przeciwdrgawkowe oraz sedatywne
  • Niewydolność oddechowa – wymaga wdrożenia sztucznego oddychania w celu podtrzymania prawidłowej wymiany gazowej
  • Tachykardia – należy zastosować leki z grupy beta-blokerów, które zmniejszają częstość akcji serca
  • Zatrzymanie moczu – wymaga cewnikowania pęcherza moczowego w celu jego opróżnienia
  • Rozszerzenie źrenic – wskazane jest zastosowanie kropli do oczu zawierających pilokarpinę i/lub umieszczenie pacjenta w zaciemnionym pomieszczeniu

W przypadku zaobserwowania wydłużenia odstępu QT, które może wystąpić przy przedawkowaniu tolterodyny, należy wdrożyć standardowe leczenie podtrzymujące stosowane przy zaburzeniach repolaryzacji komór serca5. Obejmuje ono monitorowanie EKG, korekcję zaburzeń elektrolitowych (szczególnie potasu i magnezu), unikanie leków wydłużających odstęp QT oraz w razie potrzeby farmakologiczną lub elektryczną kardiowersję.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu tolterodyny wymaga ścisłego monitorowania czynności życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem czynności układu krążenia (EKG, ciśnienie tętnicze), oddechowego oraz stanu neurologicznego. Należy regularnie kontrolować funkcję nerek i stopień wypełnienia pęcherza moczowego, zwłaszcza u pacjentów z zatrzymaniem moczu. Monitorowanie powinno być kontynuowane do czasu ustąpienia wszystkich objawów przedawkowania, co może trwać kilkadziesiąt godzin z uwagi na przedłużone uwalnianie leku z postaci farmaceutycznej Titlodine.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl