Przedawkowanie – Pralex 20 mg

Przedawkowanie
Pralex 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej preparatu Pralex dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem toksyczności w monoterapii. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a rzadziej zespół serotoninowy, drgawki czy śpiączka. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), które mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu. Dawki nawet w zakresie 400-800 mg nie wywoływały ciężkich objawów toksycznych, a zgony związane z przedawkowaniem escytalopramu były rzadkie i najczęściej związane z jednoczesnym przyjęciem innych leków.

Pobierz ChPL PDF Pralex – Tabletki powlekane – 20 mg

Przedawkowanie leku Pralex

Toksyczność escytalopramu
Objawy przedawkowania
Postępowanie w przedawkowaniu
Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonego nadzoru
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

escytalopram

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Pralex

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej zawartej w preparacie Pralex, stanowi sytuację kliniczną wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej. Pomimo że dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku są ograniczone, istniejące informacje pozwalają na określenie potencjalnych zagrożeń oraz opracowanie odpowiednich procedur postępowania. ¹

Toksyczność escytalopramu

Escytalopram, dostępny w tabletkach powlekanych Pralex w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem toksyczności przy przedawkowaniu, gdy przyjmowany jest w monoterapii. W większości zgłaszanych przypadków opisywano objawy o małym nasileniu lub ich brak. ²

Warto podkreślić, że rzadko raportowano zgony spowodowane przedawkowaniem wyłącznie escytalopramu. Przypadki śmiertelne dotyczyły głównie równoczesnego przyjęcia innych substancji leczniczych. ³

Badania kliniczne wykazały, że nawet stosunkowo wysokie dawki escytalopramu, wynoszące od 400 do 800 mg, nie powodowały wystąpienia ciężkich objawów toksycznych. ⁴

Objawy przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania escytalopramu obejmuje szereg objawów dotyczących różnych układów organizmu, przy czym dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Symptomatologia ma charakter wieloukładowy i może dotyczyć również układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego oraz gospodarki wodno-elektrolitowej. ⁵

Układ	Objawy przedawkowania	Nasilenie
Ośrodkowy układ nerwowy	Zawroty głowy Drżenie Pobudzenie Zespół serotoninowy (rzadko) Drgawki (rzadko) Śpiączka (rzadko)	Od łagodnych (zawroty głowy, drżenie) do ciężkich (drgawki, śpiączka)
Układ pokarmowy	Nudności Wymioty	Zazwyczaj umiarkowane
Układ sercowo-naczyniowy	Niedociśnienie tętnicze Częstoskurcz Wydłużenie odstępu QT Niemiarowość	Od umiarkowanych do ciężkich, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia
Zaburzenia elektrolitowe	Hipokaliemia Hiponatremia	Potencjalnie zagrażające życiu

Postępowanie w przedawkowaniu

Należy podkreślić, że dla escytalopramu nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący podstawowe funkcje życiowe. ⁶

Algorytm postępowania w przypadku przedawkowania Pralexu powinien obejmować następujące działania:

Udrożnienie dróg oddechowych i zapewnienie ich drożności
Zapewnienie dostatecznej podaży tlenu
Utrzymanie prawidłowej czynności układu oddechowego
Rozważenie wykonania płukania żołądka (należy wykonać jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku)
Podanie węgla aktywowanego
Monitorowanie czynności serca
Monitorowanie parametrów życiowych
Wdrożenie ogólnego leczenia objawowego podtrzymującego funkcje organizmu

Powyższe działania należy wdrożyć zgodnie z aktualnym stanem klinicznym pacjenta i czasem, który upłynął od przedawkowania. ⁷

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonego nadzoru

W przypadku przedawkowania escytalopramu szczególnej uwagi wymagają pacjenci z następujących grup ryzyka:

Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca
Pacjenci z bradyarytmią
Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki wydłużające odcinek QT
Pacjenci ze zmienionym metabolizmem, np. z zaburzeniami funkcji wątroby

W tych grupach pacjentów, oprócz standardowego monitorowania parametrów życiowych, zaleca się wykonywanie elektrokardiogramu (EKG) w celu wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń przewodnictwa i rytmu serca. ⁸

Szczególną uwagę należy zwrócić na stan pacjentów, u których przedawkowanie było wynikiem przyjęcia escytalopramu wraz z innymi lekami, ponieważ interakcje lekowe mogą znacząco zwiększyć ryzyko wystąpienia poważnych powikłań. ⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.