ostra niewydolność serca
Ostra niewydolność serca (ONS) to nagłe wystąpienie lub nasilenie objawów i/lub oznak niewydolności serca, wymagające pilnej interwencji medycznej. Jest to stan zagrożenia życia charakteryzujący się upośledzeniem funkcji serca jako pompy, co prowadzi do nieadekwatnej perfuzji tkanek oraz zastoju żylnego w krążeniu płucnym i/lub systemowym.
Etiologia ONS obejmuje dekompensację przewlekłej niewydolności serca (najczęstsza przyczyna), ostry zespół wieńcowy, przełom nadciśnieniowy, zaburzenia rytmu serca, wady zastawkowe, zapalenie mięśnia sercowego, tamponadę serca oraz stany pozasercowe (np. zatorowość płucną, ciężkie infekcje). Klasyfikacja kliniczna według Stevensona wyróżnia cztery profile hemodynamiczne oparte na obecności zastoju i/lub hipoperfuzji.
Diagnostyka ONS powinna przebiegać równolegle z wdrażaniem leczenia i obejmuje badania laboratoryjne (peptydy natriuretyczne, troponiny, parametry nerkowe, elektrolity), badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, echokardiografia), EKG oraz ocenę parametrów hemodynamicznych. Leczenie ukierunkowane jest na stabilizację hemodynamiczną, zmniejszenie objawów zastoju i poprawę perfuzji narządowej.
Postępowanie terapeutyczne w ONS zależy od profilu hemodynamicznego pacjenta i obejmuje tlenoterapię, leki moczopędne (głównie diuretyki pętlowe), leki wazodylatacyjne (nitraty), leki inotropowe (dobutamina, milrinon) oraz wazopresory (noradrenalina) w przypadkach wstrząsu kardiogennego. W wybranych przypadkach konieczne może być mechaniczne wspomaganie krążenia.
Rokowanie w ostrej niewydolności serca jest poważne, ze śmiertelnością wewnątrzszpitalną sięgającą 4-7% oraz wysokim odsetkiem ponownych hospitalizacji w ciągu 60-90 dni (25-30%). Czynniki niekorzystne rokowniczo obejmują wiek, współistniejącą niewydolność nerek, niskie ciśnienie skurczowe przy przyjęciu oraz podwyższone stężenie troponin i peptydów natriuretycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Noradrenaline SUN, zawierający 1,0 mg winianu noradrenaliny (0,5 mg noradrenaliny) na ml roztworu do infuzji, wykazuje silne działanie presyjne i wpływa na wiele układów organizmu, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęstsze i najpoważniejsze dotyczą układu sercowo-naczyniowego, obejmując tachykardię, bradykardię, arytmie, kołatanie serca oraz zwiększoną kurczliwość mięśnia sercowego (efekt inotropowy i chronotropowy). Rzadziej obserwuje się ostrą niewydolność serca i kardiomiopatię stresową. Działania naczyniowe obejmują nadciśnienie tętnicze i niedotlenienie tkanek, a miejscowe podanie może prowadzić do podrażnień i martwicy. Dodatkowo, noradrenalina może wywoływać ból głowy, drżenie, lęk oraz u pacjentów z predyspozycjami anatomicznymi – ostrą jaskrę. W układzie oddechowym możliwe są niewydolność oddechowa i duszność, a w przewodzie pokarmowym wymioty. Zatrzymanie moczu jest obserwowane w układzie moczowym.
arytmia, bladość skóry, ból gardła, ból głowy, ból zamostkowy, bradykardia, drżenie, duszność, hipoksja, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kwasica mleczanowa, lęk, martwica tkanek, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedotlenienie tkanek, niewydolność oddechowa, noradrenalina, obrzęk płuc, oliguria, ostra jaskra, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, wymioty, zatrzymanie moczu, zmniejszenie przepływu nerkowego, zwężenie naczyń obwodowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corsib 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Corsib, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może wywołać ciężkie objawy. Doświadczenia kliniczne obejmują dawki do 2000 mg, przy czym obserwuje się znaczną zmienność indywidualnej wrażliwości. Typowe objawy przedawkowania to bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze prowadzące do wstrząsu, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzeń przewodzenia oraz zaburzeń metabolicznych.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa serca, dializa, drogi oddechowe, działanie inotropowe, elektrokardiografia, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, rzut serca, salbutamol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zastój w krążeniu płucnym, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Typowe objawy przedawkowania obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Bradykardia wynika z blokady receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym i wymaga podania dożylnego atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub wszczepienia stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze, spowodowane zmniejszoną kurczliwością mięśnia sercowego i rozszerzeniem naczyń, leczy się dożylnym podaniem płynów, lekami obkurczającymi naczynia oraz glukagonem. Skurcz oskrzeli wymaga stosowania beta2-adrenomimetyków i teofiliny, natomiast ostra niewydolność serca – leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia. Hipoglikemia powinna być leczona dożylnym podaniem glukozy.
atropina dożylna, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, glikogenoliza, glukagon dożylny, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania leku, ostra niewydolność serca, pomiar ciśnienia tętniczego, poziom glikemii, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm serca, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zmienność osobnicza - Leksykon substancji czynnych
Milrynon – Wskazania do stosowania
Milrynon, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml (10 mg w 10 ml ampułce) w preparacie Corotrope, jest inotropem dodatnim stosowanym wyłącznie w krótkotrwałej terapii dożylnej u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością sercowo-naczyniową. Wskazania obejmują głównie ostre stany kliniczne z zespołem małego rzutu, szczególnie po zabiegach kardiochirurgicznych, gdzie milrynon poprawia kurczliwość mięśnia sercowego i stabilizuje hemodynamikę. W pediatrii lek jest stosowany jako terapia drugiego rzutu w ciężkiej zastoinowej niewydolności serca opornej na standardowe leczenie (glikozydy nasercowe, diuretyki, wazodylatatory, inhibitory ACE) oraz jako lek pierwszego wyboru w ostrych zespołach małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. Maksymalny czas terapii u dzieci nie powinien przekraczać 35 godzin ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem inotropów.
działanie inotropowe dodatnie, działanie niepożądane, glikozydy nasercowe, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, milrynon, niewydolność krążenia, niewydolność układu sercowo-naczyniowego, ostra dekompensacja krążenia, ostra niewydolność serca, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilizacja hemodynamiczna, wazodylator, wydolność hemodynamiczna, zabieg kardiochirurgiczny, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Iwabradyna Synthon 7,5 mg
Iwabradyna Synthon w dawce 7,5 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (<90/50 mm Hg), zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową oraz blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów wymagających stałej stymulacji serca oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku. Preparat zawiera laktozę jednowodną (2,016 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przed terapią konieczna jest ocena częstości pracy serca, ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby, rytmu serca oraz wykluczenie ciąży u kobiet w wieku rozrodczym.
antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wieńcowa, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory CYP3A4, inhibitory cytochromu P450, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność serca, pochodne azolowe, rytm serca, stymulator serca, werapamil, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Conaret 2,5 mg
Standardowe leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca obejmuje stosowanie inhibitora ACE lub ARB, beta-adrenolityków, leków moczopędnych oraz glikozydów naparstnicy, jeśli wskazane. Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, powinien być wprowadzany wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez ostrych incydentów niewydolności serca, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie bisoprololu rozpoczyna się od 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień do 10 mg raz na dobę, przy czym każda kolejna dawka jest wprowadzana tylko po dobrej tolerancji poprzedniej. Monitorowanie parametrów życiowych (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz objawów nasilenia niewydolności serca jest kluczowe, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, gdyż mogą wystąpić przemijające epizody bradykardii, niedociśnienia lub pogorszenia niewydolności.
antagonista receptora angiotensyny, bisoprolol, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie rozkurczowe, dializa, dławica piersiowa, fumaran bisoprololu, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Blocard 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, substancji czynnej leku Blocard, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko wystąpienia bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Objawy te mogą być różnie nasilone, a szczególną wrażliwość wykazują pacjenci z niewydolnością serca. W przypadku bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub innych leków o działaniu chronotropowym dodatnim, a w niektórych sytuacjach wszczepienie stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów, leków obkurczających naczynia oraz glukagonu, który poprawia kurczliwość mięśnia sercowego. Skurcz oskrzeli leczy się beta2-adrenomimetykami i/lub teofiliną, natomiast ostra niewydolność serca wymaga podania leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia krwionośne. Hipoglikemię koryguje się dożylnym podaniem glukozy.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, Blocard, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie farmakologiczne, glukagon, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, leki obkurczające naczynia, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przedawkowanie bisoprololu, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metoprolol Medreg 100 mg
Przedawkowanie metoprololu winianu, selektywnego beta-adrenolityku, stanowi poważne zagrożenie dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz nerwowego. Objawy pojawiają się szybko, zwykle w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku, i obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową, bradyarytmie, bloki przedsionkowo-komorowe, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić duszność i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z chorobami obturacyjnymi. Układ nerwowy reaguje zaburzeniami świadomości, śpiączką i napadami drgawkowymi. Dodatkowo obserwuje się nudności, wymioty, hipoglikemię, hiperkaliemię oraz sinicę, co wskazuje na narastające zaburzenia metaboliczne i niewydolność krążenia. Interakcje z alkoholem, lekami przeciwnadciśnieniowymi, chinidyną i barbituranami mogą nasilać toksyczne efekty metoprololu.
agonista receptora alfa-adrenergicznego, atropina, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, diazepam, dobutamina, duszność, glukagon, hiperkaliemia, hipoglikemia, jon wapnia, lek rozszerzający oskrzela, metoprolol winian, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objętość krążąca, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie metoprololu, receptor beta-adrenergiczny, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulacja serca, sympatykomimetyk, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Piramil Biso, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-1-adrenolityk), stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania bisoprololu obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, natomiast ramipryl może powodować ciężkie niedociśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), bradykardię oraz niewydolność nerek. W opisanych przypadkach dawki bisoprololu sięgały nawet 2000 mg, a reakcje kliniczne cechuje duża zmienność indywidualna, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca i chorobami nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo dializowalny, co utrudnia eliminację leku w zatruciu.
agoniści receptorów alfa-1-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, beta2-sympatykomimetyki, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, czasowy stymulator serca, dializa, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, leki inotropowe dodatnie, leki moczopędne, leki obkurczające naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, piramil biso, ramipryl bisoprolol, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa (Enoxaparin sodium LEK-AM) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowych powikłań u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o aktywności anty-Xa od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do wskazań klinicznych. Wskazania obejmują zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych (ortopedia, chirurgia ogólna, onkologiczna) oraz internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, a także leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z zastrzeżeniem, że w przypadku ZP wymagającej trombolizy lub interwencji chirurgicznej enoksaparyna nie jest lekiem pierwszego wyboru.
aktywność anty-Xa, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, krążenie pozaustrojowe, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, powikłania krwotoczne, przezskórna interwencja wieńcowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Enoxaparin sodium LEK-AM 2 000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoxaparin sodium LEK-AM jest heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) o aktywności anty-Xa, stosowaną w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych u dorosłych. Lek dostępny jest w dawkach od 2000 j.m./20 mg do 10 000 j.m./100 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych (ortopedia, chirurgia ogólna, onkologia) oraz hospitalizowanych na oddziałach internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, takimi jak ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia czy choroby reumatyczne w fazie zaostrzenia. Enoksaparyna jest również stosowana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Ponadto, lek zapobiega tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy oraz jest integralnym elementem terapii ostrych zespołów wieńcowych (NSTEMI, STEMI), stosowanym w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym lub w ramach PCI.
aktywność anty-Xa, chirurgia ogólna, chirurgia onkologiczna, choroba reumatyczna, ciężkie zakażenie, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostre schorzenie, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, roztwór do wstrzykiwań, stan zakrzepowo-zatorowy, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml
Przedawkowanie adrenaliny, szczególnie w formie Adrenalina Aguettant (1 mg/10 ml, 0,1 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie ze względu na nadmierną stymulację receptorów adrenergicznych alfa i beta. Skutkuje to gwałtownym wzrostem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami rytmu serca (bradykardia przechodząca w tachykardię i arytmie komorowe), a także poważnymi powikłaniami narządowymi, takimi jak wylew krwi do mózgu, martwica mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc oraz niewydolność nerek. Kluczowym objawem jest ciężkie nadciśnienie tętnicze, będące podstawą rozwoju dalszych komplikacji. Preparat zawiera również 3,54 mg sodu/ml (35,4 mg w 10 ml), co przy dużych dawkach może prowadzić do zaburzeń metabolicznych związanych z nadmiarem sodu.
adrenalina, adrenalina Aguettant, alfa-adrenolityk, ampułko-strzykawka, arytmia, arytmia komorowa, azotemia, beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, fentolamina, gospodarka wodno-elektrolitowa, krwotok śródmózgowy, lek rozszerzający naczynia, martwica mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, noradrenalina, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, propranolol, receptor adrenergiczny, receptory adrenergiczne, receptory alfa-adrenergiczne, roztwór do wstrzykiwań, skurcz naczyń wieńcowych, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, winian adrenaliny, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bibloc 1,25 mg
Bisoprolol fumaranu, dostępny w preparacie Bibloc, jest wskazany do leczenia stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory, stanowiąc element terapii skojarzonej. Lek powinien być stosowany w ramach kompleksowego leczenia obejmującego inhibitory ACE, leki moczopędne oraz glikozydy naparstnicy w razie potrzeby. Preparat dostępny jest w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii i stopniowe zwiększanie dawki. Wskazaniem do stosowania jest wyłącznie stabilna niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, natomiast lek nie jest zalecany w ostrych stanach niewydolności serca ani w zdekompensowanej przewlekłej niewydolności krążenia.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, frakcja wyrzutowa, funkcja rozkurczowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, obciążenie wstępne serca, ostra niewydolność serca, przebudowa mięśnia sercowego, remodeling lewej komory, retencja płynów, stabilna przewlekła niewydolność serca, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoRami 10 mg
Lek ApoRami zawiera ramipryl, inhibitor ACE dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego, wywołanego inhibitorami ACE lub AIIRA). Nie należy stosować ApoRami jednocześnie z sakubitrylem/walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy) oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Przeciwwskazaniem są także procedury pozaustrojowe z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z określonymi błonami, hemofiltracja, afereza LDL, hemoperfuzja) z powodu ryzyka reakcji anafilaktoidalnych.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, hipotonia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, procedura pozaustrojowa, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem, zwłaszcza po zabiegach ortopedycznych, chirurgii ogólnej i onkologicznej. Enoksaparyna jest także zalecana u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, takimi jak ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia czy choroby reumatyczne. Ponadto, Losmina znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej.
choroba reumatyczna, ciężkie zakażenie, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przezskórna interwencja wieńcowa, stan zakrzepowo-zatorowy, uniesienie odcinka ST, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bicardef 10 mg 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bicardef 10 mg, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i ogólnoustrojowych, w tym bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca, hipoglikemii oraz bloków przedsionkowo-komorowych II i III stopnia. Zgłaszane dawki przedawkowania sięgają nawet 2000 mg, co podkreśla znaczną zmienność indywidualnej reakcji pacjentów. Diagnostyka i monitoring powinny obejmować ocenę funkcji serca, układu oddechowego oraz metabolizmu glukozy, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hemodynamicznych i rytmu serca.
aminofilina, atropina, beta-bloker, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bronchospazm, choroba niedokrwienna serca, choroba płuc, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hipoglikemia, lek inotropowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, orcyprenalina, ostra niewydolność serca, podanie dożylne glukozy, skurcz oskrzeli, środek wazopresyjny, stężenie glukozy, stymulacja serca, zapaść krążeniowa, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoprolol Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityku β1, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz metabolicznego. Najczęściej obserwowanymi objawami są bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nasilone blokowanie receptorów β1 w sercu (prowadzące do zwolnienia czynności serca i zaburzeń przewodnictwa) oraz β2 w oskrzelach (skurcz oskrzeli). Hipoglikemia wynika z hamowania glikogenolizy i glukoneogenezy. Warto podkreślić, że bisoprolol ma ograniczoną dializowalność, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują zwiększoną wrażliwość na lek.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dobutamina, fumaran bisoprololu, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Furosemidum Neupharm w roztworze do wstrzykiwań (10 mg/ml) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta. U dorosłych dawki dożylne wahają się od 20 do 100 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 250 mg w ciężkich przypadkach, np. obrzęku spowodowanego oparzeniami lub zaburzeniami czynności nerek. W obrzęku płuc dawka początkowa wynosi 20-40 mg i może być powtarzana co 30-60 minut, z możliwością podania dawki podwójnej. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie terapii od 20 mg na dobę z powolnym zwiększaniem dawki. U dzieci dawka dobowa wynosi średnio 0,5 mg/kg masy ciała, z możliwością zwiększenia do 1 mg/kg w stanach zagrożenia życia. Preferowaną drogą podania jest dożylna, z szybkością wstrzyknięcia nie przekraczającą 0,4 ml/min (4 mg/min), a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina > 5 mg/dl) – 0,25 ml/min (2,5 mg/min). W przypadku dużych dawek (do 250 mg) zalecane jest stosowanie pompy infuzyjnej lub ciągłego wlewu.
chlorek sodu, choroba nerek, choroba serca, diureza, furosemid, gestoza, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niedobór objętości wewnątrznaczyniowej, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność serca, podanie pozajelitowe, przełom nadciśnieniowy, roztwór do wstrzykiwań, stężenie kreatyniny, szybkość wstrzyknięcia, wchłanianie jelitowe, wlew furosemidu, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Bisoprolol, selektywny β1-adrenolityk, w dawkach nawet do 2000 mg może wywoływać bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, z dużą zmiennością indywidualną, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl, inhibitor ACE, powoduje przede wszystkim znaczne niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia) oraz niewydolność nerek (wzrost kreatyniny i mocznika). Oba składniki wykazują ograniczoną eliminację dializacyjną, co utrudnia usuwanie leku w zatruciu.
adsorbent, agonista receptorów alfa-adrenergicznych, aldosteron, aminofilina, angiotensyna II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, anuria, atropina, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, diuretyk, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glukagon, glukoza, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, lek inotropowy, lek rozszerzający oskrzela, lek wazokonstrykcyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, Ramipril Bisoprolol, ramiprylat, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nebispes 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, substancji czynnej leku Nebispes, prowadzi do poważnych zaburzeń kardiologicznych i oddechowych, takich jak bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, obniżeniem oporu obwodowego oraz zwężeniem dróg oddechowych. W przypadku przedawkowania konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji, glikemii oraz stanu świadomości przez co najmniej 24-48 godzin od stabilizacji stanu pacjenta.
beta-adrenolityk, bradykardia, diureza, dobutamina, działanie inotropowe dodatnie, elektrokardiogram, elektrostymulacja serca, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, oddychanie wspomagane, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, saturacja krwi tętniczej, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wagotonia, wlew dożylny, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asicor 1 mg/ml
Asicor, zawierający milrinonu mleczan w stężeniu 1 mg/ml jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ciężkiej zastoinowej niewydolności serca u pacjentów dorosłych i dzieci. U dorosłych terapia nie powinna przekraczać 48 godzin i jest zarezerwowana dla przypadków opornych na standardowe leczenie podtrzymujące, obejmujące glikozydy nasercowe, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia oraz inhibitory ACE. W populacji pediatrycznej maksymalny czas terapii wynosi 35 godzin, a wskazania rozszerzają się o ostrą niewydolność serca, w tym zespoły małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych, gdzie Asicor poprawia funkcję skurczową i pojemność minutową serca w okresie pooperacyjnym.
funkcja skurczowa serca, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, leczenie podtrzymujące, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, milrinon, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, operacja kardiochirurgiczna, ostra niewydolność serca, pojemność minutowa, przebudowa mięśnia sercowego, roztwór do infuzji, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bisocard 3,75 mg
Lek Bisocard (bisoprolol fumaran) jest dostępny w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany w terapii przewlekłej niewydolności serca jako beta-adrenolityk. Leczenie należy rozpoczynać u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez objawów ostrej niewydolności serca, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w tej dziedzinie. Dawkowanie rozpoczyna się od 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień do maksymalnej dawki 10 mg/dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji. Monitorowanie parametrów życiowych, takich jak tętno, ciśnienie tętnicze oraz objawy nasilenia niewydolności serca, jest kluczowe, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, gdy mogą pojawić się działania niepożądane, w tym przejściowe nasilenie niewydolności, niedociśnienie lub bradykardia.
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, dostosowanie dawki, farmakokinetyka bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, objaw niepożądany, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, stabilny stan kliniczny, tabletka powlekana, tętno, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dobutamin hameln
Dobutamina wymaga stosowania pod ścisłym nadzorem doświadczonego personelu medycznego ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak arytmie, gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego czy zmiany w przepływie wieńcowym. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu (E223), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu oraz ciśnienie tętnicze, zwłaszcza u pacjentów z ciężką chorobą wieńcową i ostrą niewydolnością serca (AHF). Dobutamina może powodować tachyfilaksję po 72 godzinach ciągłego podawania, co wymaga dostosowania dawki. Preparat zawiera 3,06 mg sodu/ml, a fiolka 50 ml dostarcza 153 mg sodu, co stanowi 7,7% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g).
arytmia, astma oskrzelowa, ataksja, choroba wieńcowa, ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja mięśnia sercowego, echokardiografia obciążeniowa, hipoperfuzja, kardiomiopatia, kardiomiopatia stresowa, lek inotropowy, nadwrażliwość na siarczyny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, ostra niewydolność serca, pirosiarczyn sodu, przepływ wieńcowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tolerancja leku, uniesienie odcinka ST, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół takotsubo, zmniejszenie rzutu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Furosemide Kabi 20 mg/2 ml
Furosemide Kabi (20 mg/2 ml) to silny diuretyk pętlowy stosowany pozajelitowo w stanach wymagających szybkiego i intensywnego działania moczopędnego, takich jak ostry obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, obrzęki i wodobrzusze związane z niewydolnością serca, wątroby oraz nerek. Mechanizm działania polega na hamowaniu zwrotnego wchłaniania sodu i chlorków w ramieniu wstępującym pętli Henlego, co prowadzi do zmniejszenia retencji płynów, obciążenia wstępnego i następczego serca oraz poprawy hemodynamiki. W niewydolności nerek furosemid może wspomagać diurezę, choć skuteczność jest ograniczona przy zaawansowanym uszkodzeniu funkcji nerek. W zespole nerczycowym stosowany jest jako terapia wspomagająca, obok leczenia choroby podstawowej.
choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, diureza, działanie moczopędne, furosemid, hipoalbuminemia, krążenie płucne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie wstępne, obrzęk płuc, opór naczyniowy, oporność na diuretyki, ostra niewydolność serca, pętla Henlego, przełom nadciśnieniowy, retencja płynów, wodobrzusze, wstrzyknięcie, zaburzenia wchłaniania, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Concor Cor, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak bradykardia (często poniżej 50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Mechanizmy tych objawów wynikają z nasilenia blokady receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych, co skutkuje obniżeniem automatyzmu węzła zatokowego, zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, obniżeniem oporu obwodowego naczyń, a także hamowaniem glikogenolizy i glukoneogenezy. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia, chorobami układu oddechowego oraz zaburzeniami metabolicznymi, u których przedawkowanie może mieć cięższy przebieg kliniczny.
beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dysfagia, działanie chronotropowe, glikogenoliza i glukoneogeneza, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, teofilina, zaburzenie przewodzenia, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oftensin 2,5 mg/ml
Przedawkowanie tymololu, substancji czynnej leku Oftensin (2,5 mg/ml, krople do oczu), może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów β-adrenergicznych. Typowe manifestacje obejmują zawroty głowy, ból głowy, duszność, bradykardię (<60 uderzeń/min), skurcz oskrzeli oraz w najcięższych przypadkach zatrzymanie akcji serca. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują niedostateczną perfuzję mózgową, skurcz oskrzeli związany z blokadą receptorów β2 oraz bezpośredni efekt blokady receptorów β1 w sercu, prowadzący do zwolnienia rytmu serca i potencjalnego zatrzymania krążenia.
aminofilina, blok serca, ból głowy, bradykardia, digoksyna, diuretyk, duszność, działanie bronchodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, glukagon, izoprenalina, krążenie mózgowe, lek wazopresorowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność serca, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, przedawkowanie tymololu, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, receptor β-adrenergiczny, rozrusznik serca, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, wentylacja płuc, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sinora 0,2 mg/ml
Produkt leczniczy Sinora, zawierający noradrenalinę w postaci winianu, wywołuje liczne działania niepożądane wynikające z jego silnego działania naczynioskurczowego i pobudzającego układ współczulny. Wśród zaburzeń psychicznych obserwuje się niepokój, bezsenność, splątanie, osłabienie oraz stany psychotyczne. W układzie nerwowym mogą wystąpić ból głowy i drżenie, natomiast w obrębie narządu wzroku szczególnie istotna jest ostra jaskra, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją anatomiczną. Działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego obejmują tachykardię, bradykardię, zaburzenia rytmu serca, kołatanie, wzrost kurczliwości mięśnia sercowego, ostrą niewydolność serca oraz kardiomiopatię indukowaną stresem. Ponadto, noradrenalina może powodować nadciśnienie tętnicze, hipoksję tkankową, urazy niedokrwienne, uczucie zimna i bladość kończyn.
bezsenność, ból głowy, ból zamostkowy, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie, duszność, działanie naczynioskurczowe, hipoksja, hipoksja tkankowa, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica mleczanowa, lek wazopresyjny, martwica w miejscu wstrzyknięcia, mięsień sercowy, naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, nerki i drogi moczowe, niepokój, niewydolność oddechowa, noradrenalina, nudności, obkurczenie naczyń obwodowych, oliguria, ostra jaskra, ostra niewydolność serca, przewód pokarmowy, splątanie, stan psychotyczny, światłowstręt, tachykardia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, uraz niedokrwienny, wymioty, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zmniejszenie przepływu nerkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Borez 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, selektywnego beta-adrenolityku, prowadzi do nasilenia blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co manifestuje się głównie bradykardią (<50 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca, hipoglikemią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których objawy te mogą być bardziej nasilone. W praktyce klinicznej dominują objawy sercowo-naczyniowe, takie jak znaczne zwolnienie czynności serca i obniżenie ciśnienia tętniczego, które mogą prowadzić do niedostatecznej perfuzji narządów i zaburzeń świadomości. Hipoglikemia i skurcz oskrzeli stanowią dodatkowe poważne powikłania wynikające z mechanizmu działania leku.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, duszność, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rzut serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, stymulator serca, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaostrzenie niewydolności serca, zastój w krążeniu płucnym