Przedawkowanie leku Bisoprolol Aurovitas

Przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wynikających z nasilonego działania farmakologicznego leku beta-adrenolitycznego. Dostępne doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania tego produktu leczniczego jest ograniczone, niemniej jednak zgłoszono kilka przypadków przedawkowania, w których pacjenci ostatecznie powrócili do zdrowia. Należy podkreślić, że istnieje znaczna osobnicza zmienność w zakresie wrażliwości na pojedynczą dużą dawkę bisoprololu.¹

Szczególnie narażoną grupą są pacjenci z niewydolnością serca, którzy wykazują prawdopodobnie znacznie większą wrażliwość na ten lek. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.²

Objawy przedawkowania

Najczęściej występujące objawy przedawkowania bisoprololu fumaranu są charakterystyczne dla grupy leków beta-adrenolitycznych i obejmują szereg zaburzeń dotyczących różnych układów organizmu. Należy pamiętać, że najpoważniejszymi konsekwencjami przedawkowania mogą być zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz metaboliczne.³

W obserwowanych przypadkach przedawkowania bisoprololu odnotowano głównie wystąpienie bradykardii i/lub niedociśnienia tętniczego. Warto jednak pamiętać, że w zależności od przyjętej dawki oraz indywidualnych czynników mogą wystąpić również inne objawy charakterystyczne dla nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych.⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

Podstawą postępowania w przypadku przedawkowania bisoprololu jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego i objawowego. Należy pamiętać, że bisoprolol ma ograniczoną podatność na eliminację za pomocą dializy.⁵

Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne postępowania w zależności od dominujących objawów przedawkowania:

Leczenie bradykardii

W przypadku znacznego zwolnienia czynności serca zaleca się:

• Atropinę podawaną dożylnie jako lek pierwszego rzutu do przerwania dominacji układu przywspółczulnego
• Przy niedostatecznej reakcji na atropinę – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym
• W przypadkach opornych – wszczepienie czasowego stymulatora serca

Stosowanie powyższych metod należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie.⁶

Leczenie niedociśnienia tętniczego

Gdy dominującym objawem jest obniżone ciśnienie tętnicze, należy:

• Podać dożylnie płyny w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
• Zastosować leki obkurczające naczynia w celu zwiększenia oporu obwodowego
• Rozważyć dożylne podanie glukagonu, który może korzystnie wpłynąć na parametry hemodynamiczne

Wszystkie powyższe interwencje należy prowadzić z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych pacjenta.⁷

Leczenie bloku przedsionkowo-komorowego

W przypadku wystąpienia zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego drugiego lub trzeciego stopnia:

• Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta na oddziale intensywnej terapii
• Zaleca się podanie izoprenaliny w infuzji dożylnej w celu przyspieszenia przewodnictwa
• W przypadku braku poprawy – zastosowanie tymczasowej stymulacji serca

Leczenie należy kontynuować do czasu normalizacji przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.⁸

Leczenie ostrej niewydolności serca

W przypadku ostrego nasilenia niewydolności mięśnia sercowego wymagane jest:

• Podanie dożylnych leków moczopędnych w celu zmniejszenia obciążenia wstępnego
• Zastosowanie leków inotropowych dla poprawy kurczliwości mięśnia sercowego
• Włączenie leków rozszerzających naczynia w celu zmniejszenia obciążenia następczego

Te interwencje należy stosować pod ścisłą kontrolą parametrów hemodynamicznych pacjenta.⁹

Leczenie skurczu oskrzeli

W przypadku bronchospazmu zaleca się:

• Podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak izoprenalina
• Zastosowanie beta-2-sympatykomimetyków w nebulizacji lub dożylnie
• Rozważenie podania aminofiliny

Terapię prowadzi się do czasu ustąpienia objawów skurczu oskrzeli.¹⁰

Leczenie hipoglikemii

W przypadku wystąpienia hipoglikemii:

• Należy podać dożylnie glukozę w celu szybkiej normalizacji glikemii
• Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi
• Może być wymagane kontynuowanie wlewu glukozy do czasu ustąpienia działania bisoprololu

Hipoglikemia może utrzymywać się przez dłuższy czas z powodu hamowania przez bisoprolol mechanizmów kompensacyjnych.¹¹

Postępowanie w przypadku noworodków

Szczególną sytuacją jest przedawkowanie lub nasilone działanie beta-adrenolityków u noworodków matek przyjmujących bisoprolol. W przypadku dekompensacji serca u takich noworodków zaleca się:

• Podanie glukagonu w dawce 0,3 mg/kg
• Hospitalizację na oddziale intensywnej terapii
• Podanie izoprenaliny i dobutaminy, często w dużych dawkach
• Długotrwałe leczenie z zastosowaniem specjalistycznego monitorowania

Noworodki matek przyjmujących beta-adrenolityki wymagają intensywnego nadzoru w pierwszych dobach życia.¹²