Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed zaleceniem pacjentowi leku Bisoprolol Aurovitas należy wziąć pod uwagę szereg specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które są niezbędne do bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń związanych z terapią bisoprololem oraz środków ostrożności, jakie należy podjąć podczas prowadzenia leczenia.¹

Nagłe przerwanie leczenia

Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca nie wolno nagle przerywać leczenia bisoprololem, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do przejściowego zaostrzenia choroby serca. Jeśli konieczne jest przerwanie terapii, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.²

Choroby układu krążenia

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu bisoprololu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową ze współistniejącą niewydolnością mięśnia sercowego. Leczenie bisoprololem w tej grupie pacjentów wymaga dokładnej oceny klinicznej oraz starannego monitorowania.³

Szczególnej uwagi wymaga stosowanie bisoprololu u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, gdyż beta-adrenolityki mogą nasilać zaburzenia przewodzenia.⁴

U pacjentów z dławicą Prinzmetala należy zachować ostrożność, ponieważ obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności bisoprololu względem receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia napadów bólu dławicowego podczas stosowania tego leku.⁵

Choroby metaboliczne

Bisoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów z cukrzycą z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi. Należy mieć na uwadze, że objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia, kołatanie serca czy nasilone pocenie, mogą być maskowane przez działanie leku. Wymaga to szczególnej czujności podczas monitorowania pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.⁶

Ostrożność należy zachować również u pacjentów stosujących ścisłą głodówkę, gdyż może to wpływać na metabolizm węglowodanów i potencjalnie zwiększać ryzyko hipoglikemii.⁷

Reakcje alergiczne i terapia odczulająca

U pacjentów poddawanych leczeniu odczulającemu należy zachować szczególną ostrożność. Bisoprolol, podobnie jak inne leki beta-adrenolityczne, może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilenie reakcji anafilaktycznych. Co istotne, leczenie adrenaliną w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej u pacjenta przyjmującego bisoprolol może nie zawsze prowadzić do oczekiwanego efektu terapeutycznego.⁸

Choroby naczyniowe

U pacjentów z zarostową chorobą tętnic obwodowych bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością. Nasilenie objawów choroby może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia. Wówczas należy rozważyć modyfikację dawkowania lub zmianę leku.⁹

Choroby skóry

U pacjentów z łuszczycą lub łuszczycą w wywiadzie, leki beta-adrenolityczne (w tym bisoprolol) powinny być stosowane jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka terapii. Beta-adrenolityki mogą zaostrzać objawy łuszczycy lub prowadzić do jej nawrotu.¹⁰

Choroby endokrynologiczne

Należy pamiętać, że leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy. Jest to istotne przy diagnozowaniu i monitorowaniu pacjentów z podejrzeniem zaburzeń czynności tarczycy.¹¹

Pacjentom z guzem chromochłonnym nie wolno podawać bisoprololu bez wcześniejszego zastosowania leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego w wyniku niezablokowanej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych.¹²

Znieczulenie ogólne i zabiegi chirurgiczne

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu należy pamiętać, że blokada receptorów beta zmniejsza częstość występowania zaburzeń rytmu serca oraz niedokrwienia mięśnia sercowego w czasie indukcji i intubacji, a także w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuowanie blokady receptorów beta w okresie okołooperacyjnym. Anestezjolog powinien być poinformowany o stosowaniu beta-adrenolityku ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami, które mogą wywołać:

• bradyarytmie
• osłabienie odruchowej tachykardii
• zmniejszenie zdolności odruchowej do kompensacji utraty krwi

Jeśli przerwanie leczenia lekami beta-adrenolitycznymi przed zabiegiem uważa się za konieczne, należy to przeprowadzić stopniowo i zakończyć leczenie około 48 godzin przed znieczuleniem.¹³

Choroby układu oddechowego

Mimo że kardioselektywne beta1-adrenolityki, do których należy bisoprolol, mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż niewybiórcze beta-adrenolityki, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, chyba że istnieją bezwzględne wskazania kliniczne. Jeżeli istnieją takie wskazania, produkt leczniczy należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności.

W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorobach płuc, które mogą przebiegać objawowo, zaleca się jednoczesne podawanie leków rozszerzających oskrzela. U pacjentów z astmą może sporadycznie wystąpić zwiększony opór w drogach oddechowych, dlatego niekiedy zachodzi konieczność zwiększenia dawki beta-2 adrenomimetyków.¹⁴

Interakcje lekowe

Leczenie bisoprololem w skojarzeniu z pewnymi grupami leków jest generalnie niezalecane ze względu na możliwe istotne interakcje farmakodynamiczne. Dotyczy to w szczególności:

• Antagonistów wapnia typu werapamilu lub diltiazemu – mogą nasilać działanie inotropowe ujemne i chronotropowe ujemne bisoprololu
• Ośrodkowo działających przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych – mogą wzmagać działanie hipotensyjne bisoprololu

Należy rozważyć alternatywne schematy leczenia, jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie powyższych leków z bisoprololem.¹⁵