Przedawkowanie
Borez 2,5 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie u osób z chorobami układu krążenia. Z uwagi na farmakologiczne działanie bisoprololu jako beta-adrenolityku, jego przedawkowanie prowadzi do nasilenia efektów blokady receptorów beta-adrenergicznych, powodując charakterystyczne objawy kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.¹

Dotychczasowe doświadczenia kliniczne wskazują na różnice w indywidualnej wrażliwości pacjentów na pojedynczą dużą dawkę bisoprololu. Szczególnie podatną grupę stanowią pacjenci z rozpoznaną niewydolnością serca, którzy wykazują znacznie większą wrażliwość na przedawkowanie tego leku.²

W praktyce klinicznej zgłoszono przypadki przedawkowania bisoprololu, w których dominującymi objawami były bradykardia i/lub niedociśnienie tętnicze. Warto podkreślić, że we wszystkich udokumentowanych przypadkach pacjenci powrócili do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.³

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania bisoprololu fumaranu wynikają bezpośrednio z jego mechanizmu działania jako selektywnego beta-adrenolityku. Manifestacja kliniczna przedawkowania obejmuje szereg objawów związanych z układem sercowo-naczyniowym, oddechowym oraz metabolicznym.⁴

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

W przypadku stwierdzenia przedawkowania bisoprololu fumaranu kluczowe znaczenie ma natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego. Wybór metody leczenia zależy od nasilenia objawów klinicznych i stanu pacjenta.⁵

Należy wziąć pod uwagę, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć z organizmu za pomocą dializy, co ogranicza możliwości zastosowania tej metody eliminacji leku w przypadku przedawkowania.⁶

Schematy postępowania terapeutycznego w zależności od dominującego objawu przedawkowania obejmują:⁷

Leczenie bradykardii

W przypadku znacznej bradykardii spowodowanej przedawkowaniem bisoprololu zaleca się następujące postępowanie:⁸

1. Dożylne podanie atropiny jako leku pierwszego rzutu
2. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na atropinę, ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym
3. W ciężkich przypadkach opornych na farmakoterapię – przezżylne wszczepienie stymulatora serca

Leczenie niedociśnienia tętniczego

Postępowanie w niedociśnieniu tętniczym wywołanym przedawkowaniem bisoprololu obejmuje:⁹

1. Dożylne podanie płynów w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
2. Zastosowanie leków obkurczających naczynia
3. Dożylne podanie glukagonu, który może przynieść dodatkowe korzyści terapeutyczne

Leczenie bloku przedsionkowo-komorowego

W przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia zaleca się:¹⁰

1. Ciągłe monitorowanie stanu pacjenta
2. Podanie izoprenaliny we wlewie dożylnym
3. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne – przezżylne wszczepienie stymulatora serca

Leczenie zaostrzenia niewydolności serca

Nagłe zaostrzenie niewydolności serca wymaga kompleksowego postępowania terapeutycznego:¹¹

1. Dożylne podanie leków moczopędnych w celu zmniejszenia obciążenia wstępnego
2. Zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim, zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego
3. Podanie leków rozszerzających naczynia w celu zmniejszenia obciążenia następczego

Leczenie skurczu oskrzeli

W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli zalecane jest:¹²

1. Podanie leków rozszerzających oskrzela, przede wszystkim:
   • Izoprenaliny – nieselektywnego agonisty receptorów beta-adrenergicznych
   • Beta2-sympatykomimetyków – selektywnych agonistów receptorów beta-2
   • Aminofiliny – leku o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie oskrzeli

Leczenie hipoglikemii

W przypadku hipoglikemii spowodowanej przedawkowaniem bisoprololu zaleca się:¹³

1. Dożylne podanie glukozy w celu szybkiego wyrównania niedoboru
2. Monitorowanie stężenia glukozy we krwi
3. W przypadku utrzymującej się hipoglikemii – ciągły wlew roztworu glukozy

Należy podkreślić, że w leczeniu przedawkowania bisoprololu fumaranu kluczowe znaczenie ma indywidualne podejście do pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu klinicznego, chorób współistniejących oraz stopnia nasilenia objawów przedawkowania.¹⁴