Dawkowanie i sposób podawania
Furosemidum Neupharm 10 mg/ml

Furosemidum Neupharm w roztworze do wstrzykiwań (10 mg/ml) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta. U dorosłych dawki dożylne wahają się od 20 do 100 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 250 mg w ciężkich przypadkach, np. obrzęku spowodowanego oparzeniami lub zaburzeniami czynności nerek. W obrzęku płuc dawka początkowa wynosi 20-40 mg i może być powtarzana co 30-60 minut, z możliwością podania dawki podwójnej. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie terapii od 20 mg na dobę z powolnym zwiększaniem dawki. U dzieci dawka dobowa wynosi średnio 0,5 mg/kg masy ciała, z możliwością zwiększenia do 1 mg/kg w stanach zagrożenia życia. Preferowaną drogą podania jest dożylna, z szybkością wstrzyknięcia nie przekraczającą 0,4 ml/min (4 mg/min), a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina > 5 mg/dl) – 0,25 ml/min (2,5 mg/min). W przypadku dużych dawek (do 250 mg) zalecane jest stosowanie pompy infuzyjnej lub ciągłego wlewu.

Pobierz ChPL PDF Furosemidum Neupharm – Roztwór do wstrzykiwań – 10 mg/ml
  1. Dawkowanie i sposób podawania Furosemidum Neupharm
    1. Dawkowanie u dorosłych
    2. Dawkowanie w populacjach szczególnych
    3. Pacjenci w podeszłym wieku
    4. Dawkowanie u dzieci
  2. Sposób podawania
    1. Podanie dożylne
    2. Podanie domięśniowe
    3. Ważne zalecenia dotyczące podawania
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. obrzęk mózgu
  2. obrzęk płuc
  3. obrzęk spowodowany oparzeniami
  4. obrzęk spowodowany przez choroby nerek
  5. obrzęk spowodowany przez choroby serca
  6. obrzęk spowodowany przez choroby wątroby
  7. oliguria spowodowana przez gestozę
  8. przełom nadciśnieniowy
  9. wodobrzusze spowodowane przez choroby serca
  10. wodobrzusze spowodowane przez choroby wątroby
Substancja czynna
  1. furosemid
Kategoria leku
  1. diuretyki pętlowe
  2. leki moczopędne

Dawkowanie i sposób podawania Furosemidum Neupharm

Furosemidum Neupharm (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Podstawową zasadą terapii jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki zapewniającej zamierzony efekt terapeutyczny1.

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie furosemidu u dorosłych zależy od wskazania klinicznego i przedstawia się następująco:

Wskazanie Dawkowanie Uwagi
Obrzęk i/lub wodobrzusze (choroby serca/wątroby) 2-4 ml (20-40 mg) dożylnie W przypadku trudno ustępującego obrzęku dawkę można powtarzać w odpowiednich odstępach czasowych aż do uzyskania diurezy
Obrzęk spowodowany chorobami nerek 2-4 ml (20-40 mg) dożylnie Dawkę można powtarzać w odpowiednich odstępach czasowych. U pacjentów z zespołem nerczycowym dawkowanie należy dostosowywać ostrożnie
Obrzęk spowodowany oparzeniami 4-10 ml (40-100 mg) na dobę W przypadkach zaburzeń czynności nerek dawka może wynosić wyjątkowo do 25 ml (250 mg). Konieczne wcześniejsze wyrównanie niedoboru objętości wewnątrznaczyniowej
Obrzęk płuc (ostra niewydolność serca) 2-4 ml (20-40 mg) dożylnie Przy braku nasilenia diurezy dawkę należy powtórzyć po 30-60 minutach, w razie potrzeby podając dawkę podwójną. Stosować łącznie z innymi środkami terapeutycznymi
Obrzęk mózgu (leczenie wspomagające) 4-10 ml (40-100 mg) na dobę W wyjątkowych przypadkach zaburzeń czynności nerek do 25 ml (250 mg)
Oliguria w gestozie 1-10 ml (10-100 mg) na dobę Wskazanie najbardziej restrykcyjne! Konieczne wcześniejsze wyrównanie niedoboru objętości wewnątrznaczyniowej
Przełom nadciśnieniowy 2-4 ml (20-40 mg) Stosować łącznie z innymi lekami hipotensyjnymi

Ważna informacja: Obrzęk i/lub nadciśnienie tętnicze w przypadku gestozy nie stanowią wskazań do stosowania produktu Furosemidum Neupharm2.

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku eliminacja furosemidu przebiega wolniej, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania. Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać aż do uzyskania pożądanej reakcji3.

Dawkowanie u dzieci

U niemowląt i dzieci poniżej 15 roku życia Furosemidum Neupharm w postaci roztworu do wstrzykiwań należy podawać pozajelitowo wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, w stanach zagrożenia życia. Średnia dawka dobowa to 0,5 mg furosemidu/kg masy ciała. W wyjątkowych przypadkach dawka może zostać zwiększona do 1 mg/kg masy ciała podawanego dożylnie4.

Sposób podawania

Furosemidum Neupharm może być podawany dożylnie lub domięśniowo, przy czym preferowaną drogą podania jest droga dożylna5.

Podanie dożylne

Dla zapewnienia maksymalnej skuteczności i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych należy przestrzegać następujących zasad podawania dożylnego:

  • Produkt leczniczy należy wstrzykiwać powoli dożylnie, nie przekraczając szybkości 0,4 ml roztworu (4 mg furosemidu) na minutę6
  • U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy > 5 mg/dl) szybkość wstrzyknięcia nie powinna przekraczać 0,25 ml roztworu (2,5 mg furosemidu) na minutę8
  • W razie potrzeby roztwór można rozcieńczyć izotonicznym roztworem chlorku sodu9
  • Preferowany jest ciągły wlew furosemidu zamiast wielokrotnego podawania w postaci bolusów – zapewnia to optymalną skuteczność i zapobiega reakcjom wyrównawczym10

Podanie domięśniowe

Podanie domięśniowe stosuje się wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, gdy podanie doustne ani dożylne nie jest możliwe. Należy pamiętać, że droga domięśniowa nie jest odpowiednia w stanach ostrych (np. obrzęk płuc) oraz przy konieczności zastosowania dużych dawek leku11.

Ważne zalecenia dotyczące podawania

  1. Furosemidum Neupharm nie powinien być podawany w tej samej strzykawce z innymi produktami leczniczymi12
  2. Należy upewnić się, że pH gotowego do użycia roztworu mieści się w zakresie od słabo zasadowego do neutralnego (pH nie mniejsze niż 7). Nie należy stosować roztworów kwaśnych ze względu na ryzyko wytrącenia się substancji czynnej13
  3. Dożylne podanie furosemidu jest wskazane tylko wtedy, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub nieskuteczne (np. przy zmniejszonym wchłanianiu jelitowym) lub gdy wymagane jest szybkie działanie14
  4. Podanie pozajelitowe furosemidu należy zastąpić podaniem doustnym tak szybko, jak tylko będzie to możliwe15

Czas trwania terapii zależy od rodzaju i nasilenia schorzenia będącego przyczyną zastosowania leku16.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl