lek przeciwarytmiczny klasy I

Lek przeciwarytmiczny klasy I to grupa preparatów farmakologicznych działających głównie poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Ich podstawowym mechanizmem działania jest hamowanie szybkiego prądu sodowego wpływającego do komórki, co prowadzi do zmniejszenia szybkości depolaryzacji i spowolnienia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.

Leki klasy I dzielą się na trzy podgrupy: IA (np. chinidyna, prokainamid), IB (np. lidokaina, meksyletyna) i IC (np. flekainid, propafenon). Podgrupy te różnią się wpływem na czas trwania potencjału czynnościowego oraz szybkość repolaryzacji. Leki klasy IA wydłużają repolaryzację, klasy IB ją skracają, a klasy IC mają na nią minimalny wpływ.

Wskazaniami do stosowania leków przeciwarytmicznych klasy I są różne rodzaje zaburzeń rytmu serca, głównie arytmie nadkomorowe i komorowe. Ze względu na potencjalne działania proarytmiczne, szczególnie w przypadku podgrup IA i IC, ich stosowanie powinno być starannie monitorowane. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub dysfunkcją lewej komory leki te mogą zwiększać ryzyko nagłego zgonu sercowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne w terapii chorób sercowo-naczyniowych, takich jak przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), które może prowadzić do nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) mogą nasilać niewydolność serca i wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co wymaga unikania lub ostrożności w ich łącznym stosowaniu. Warto zwrócić uwagę na ryzyko nadciśnienia „z odbicia” przy odstawianiu leków o działaniu ośrodkowym, zwłaszcza jeśli poprzedza ono przerwanie beta-adrenolityku.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, EKG, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 3,75 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok AV. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) również stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i niewydolności serca, a także ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie u pacjentów stosujących bisoprolol wraz z antagonistami kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami miejscowymi, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Ropimol 10 mg/ml

Ropiwakaina wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Metabolizm ropiwakainy odbywa się głównie przez izoenzym CYP1A2, a także częściowo przez CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. fluwoksamina zmniejszająca klirens o 77%, ketokonazol o 15%) mogą znacząco zmieniać stężenia leku w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych miejscowych anestetyków amidowych (lidokaina, bupiwakaina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I (lidokaina, meksyletyna) i III (amiodaron), ze względu na ryzyko addytywnego działania toksycznego, zwłaszcza kardiotoksycznego i neurotoksycznego. Zaleca się monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych oraz dostosowanie dawek w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
3-hydroksyropiwakaina, amiodaron, choroba wątroby, CYP1A2, cytochrom P450, depresja OUN, działanie addytywne, hamowanie CYP2D6, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kardiotoksyczność, lek ogólnie znieczulający, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek znieczulający miejscowo, meksyletyna, miejscowy lek znieczulający, ropiwakaina, znieczulenie regionalne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Prestilol 5 mg + 5 mg

W badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji między bisoprololem a peryndoprylem w produkcie Prestilol (5 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg peryndoprylu z argininą). Jednakże jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Produkt Prestilol może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami takimi jak aliskiren, sole potasu, diuretyki oszczędzające potas, NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprim i kotrimoksazol. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek stosowanie aliskirenu z Prestilolem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz wzrostu śmiertelności sercowo-naczyniowej.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dyzopiramid, eplerenon, fenytoina, flekainid, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, jaskra, klonidyna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metylodopa, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pozaustrojowa metoda leczenia, propafenon, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl i walsartan, sole potasu, spironolakton, triamteren, trimetoprim, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 3,75 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. W przypadku konieczności odstawienia leków ośrodkowych, zaleca się najpierw odstawienie bisoprololu, a dopiero po kilku dniach leków przeciwnadciśnieniowych. Interakcje z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron) wymagają ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego oraz EKG, ze względu na ryzyko niedociśnienia i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie hipoglikemiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek znieczulający, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Interakcje

Mepiwakaina, jako amidowy środek znieczulenia miejscowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z innymi anestetykami miejscowymi, które mogą prowadzić do addytywnego działania toksycznego, co wymaga monitorowania całkowitej dawki i nieprzekraczania maksymalnych dawek. U pacjentów stosujących leki przeciwarytmiczne klasy I (np. lidokainę) obserwuje się kumulację działań niepożądanych ze względu na podobieństwo chemiczne. Mepiwakaina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, dlatego inhibitory tego enzymu (cyprofloksacyna, enoksacyna, fluwoksamina) mogą zmniejszać jej metabolizm, zwiększając ryzyko toksyczności, objawiającej się m.in. zawrotami głowy. Cymetydyna, poprzez hamowanie CYP1A2, podnosi stężenie mepiwakainy w surowicy, co wymaga monitorowania pacjenta pod kątem objawów toksyczności.
butyrofenon, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, działanie addytywne, enoksacyna, enzym CYP1A2, enzym metabolizujący, fluwoksamina, inhibitor cytochromu, inhibitor monoaminooksydazy, klirens leku, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwhistaminowy H2, lidokaina, mepiwakaina, nadciśnienie tętnicze, pochodna fenotiazyny, propranolol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Lacosamide Intas 150 mg

Lakozamid wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, co czyni go stosunkowo bezpiecznym w terapii skojarzonej. Nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 oraz nie wpływa na glikoproteinę P, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczącego wpływu lakozamidu na farmakokinetykę karbamazepiny, kwasu walproinowego, omeprazolu, midazolamu, digoksyny, metforminy, warfaryny oraz doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel. Jednoczesne stosowanie induktorów enzymów (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) może obniżyć ekspozycję na lakozamid o około 25%, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki. Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (<15%), co minimalizuje ryzyko interakcji wynikających z wypierania z miejsc wiązania białkowego.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, EKG, enzymy CYP, eslikarbazepina, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, induktor enzymu, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lewonorgestrel, maksymalne stężenie, metabolit O-desmetylowy, metformina, pole pod krzywą stężenia, polipragmazja, pregabalina, próg drgawkowy, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, wydłużenie odstępu PR
Leksykon leków
Interakcje leku – Avedol 6,25 mg

Karwedylol, substancja czynna leku Avedol, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz amiodaronem, które mogą prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niewydolności serca, wymagając ścisłego monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego. Stężenie digoksyny może wzrosnąć o około 15% podczas jednoczesnego stosowania z karwedylolem, co wymaga kontroli jej poziomu w osoczu. Karwedylol nasila działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, dlatego konieczna jest systematyczna kontrola glikemii. Ryfampicyna obniża stężenie karwedylolu w osoczu o około 70%, natomiast cymetydyna zwiększa AUC karwedylolu o około 30%, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki i monitorowania klinicznego.
alfa1-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, azotan, blok nerwowo-mięśniowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie inotropowo ujemne, ergotamina, guanetydyna, guanfacyna, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, katecholamina, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, metylodopa, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, oksydaza wątrobowa, pochodna dihydropirydyny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rezerpina, ryfampicyna, sympatykomimetyk, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie akcji serca
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 5 mg + 5 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, RABADA może powodować hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, znieczulającymi oraz antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) mogą nasilać działanie hipotensyjne i wpływać na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania EKG oraz ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sakubitryl walsartan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Borez 2,5 mg

Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii jest wskazane w trakcie terapii skojarzonej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dihydropirydyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, tachykardia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flecainide acetate Holsten

Octan flekainidu wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i monitorowania EKG oraz stężenia leku w osoczu, zwłaszcza u pacjentów z nawrotnym węzłowym częstoskurczem przedsionkowo-komorowym, zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a, napadowym migotaniem przedsionków oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 35 ml/min/1,73 m²) i wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze strukturalną chorobą serca, nieprawidłową funkcją lewej komory, ciężką bradykardią, niedociśnieniem tętniczym oraz u dzieci poniżej 12 lat. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, gdzie eliminacja leku jest zmniejszona, oraz u pacjentów stosujących leki moczopędne, kortykosteroidy i środki przeczyszczające ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hiperkaliemia). Flekainid może wywoływać działania proarytmiczne, w tym przyspieszenie przewodzenia komorowego i ujawnienie zespołu Brugadów, co wymaga stałej kontroli klinicznej i EKG.
arytmia komorowa, bezobjawowa arytmia komorowa, ciężka bradykardia, czynność lewej komory, defibrylacja, dysfagia, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, hiperkaliemia, hipokaliemia, klirens kreatyniny, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, miażdżycowa choroba serca, monitorowanie EKG, napadowe migotanie przedsionków, nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, octan flekainidu, odstęp JT, odstęp QT, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba serca, stymulator serca, zabiegi kardiochirurgiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon substancji czynnych
Beznokaina – Interakcje

Beznokaina, będąca składnikiem pudru płynnego Pudrospan w stężeniu 10 mg/g, wykazuje właściwości miejscowo znieczulające i jest stosowana wraz z tlenkiem cynku (200 mg/g) oraz mentolem (10 mg/g). Aktualne dane dotyczące interakcji benznokainy są ograniczone, jednak na podstawie mechanizmu działania i doświadczeń klinicznych z podobnymi anestetykami miejscowymi można wskazać potencjalne interakcje. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z alkoholem etylowym, który może zwiększać miejscową absorpcję benznokainy oraz nasilać podrażnienia skóry, zwłaszcza uszkodzonej. Ponadto, benznokaina może hamować działanie sulfonamidów, nasilać toksyczność przy łączeniu z innymi środkami miejscowo znieczulającymi, osłabiać efektywność inhibitorów cholinoesterazy oraz potencjalnie zwiększać ryzyko kardiotoksyczności przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I.
beznokaina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kardiotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbakteryjne, enzym proteolityczny, ester kwasu para-aminobenzoesowego, inhibitor cholinoesterazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, podrażnienie skóry, reakcja toksyczna, środek dezynfekujący, środek miejscowo znieczulający, substancja miejscowo znieczulająca, sulfonamid, tlenek cynku
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Acebutolol Gedeon Richter 200 mg

Acebutolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie acebutololu z lekami takimi jak flekainid i amiodaron ze względu na ryzyko znacznego osłabienia kurczliwości mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodnictwa i automatyzmu serca, co może prowadzić do zatrzymania czynności serca. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy łączeniu acebutololu z werapamilem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), nifedypiną i innymi dihydropirydynami, diltiazemem, klonidyną oraz fingolimodem, które mogą powodować bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie lub przełom nadciśnieniowy. Szczególną ostrożność wymaga także stosowanie acebutololu podczas znieczulenia ogólnego wziewnymi środkami (cyklopropan, trichloroetylen) ze względu na ryzyko hipotonii i niewydolności krążenia.
acebutolol, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, barbituran, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bradykardia, cyklopropan, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie dromotropowo-ujemne, działanie inotropowo ujemne, fingolimod, flekainid, glibenklamid, hamowanie syntezy prostaglandyn, hipoglikemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, klonidyna, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny klasy I, lidokaina, metyloksantyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantynowa, przełom nadciśnieniowy, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, środek kontrastujący jodowy, środek znieczulenia ogólnego, takryna, trichloroetylen, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 7,5 7,5 mg

Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk stosowany w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazem oraz lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, znacznego niedociśnienia i ryzyka „nadciśnienia z odbicia”. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie ryzykowne. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji serca jest niezbędne przy łączeniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron). Ponadto bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenolityk niewybiorczy, beta-adrenolityk selektywny, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakoterapia, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Metoprolol Biofarm ZK 23,75 mg

Metoprolol Biofarm ZK wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko znacznej bradykardii i nasilenia działania hipotensyjnego. Współpodawanie z klonidyną wymaga stopniowego odstawiania metoprololu, aby uniknąć przełomu nadciśnieniowego. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) mogą nasilać ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, szczególnie niebezpieczne jest dożylne podawanie werapamilu u pacjentów na beta-adrenolitykach. Leki przeciwarytmiczne klasy I, zwłaszcza dyzopiramid, wykazują addytywne działanie ujemne na czynność lewej komory, co wymaga unikania ich łącznego stosowania u pacjentów z dysfunkcją LK. Metoprolol może nasilać działanie innych leków hipotensyjnych, a jednoczesne stosowanie z noradrenaliną lub adrenaliną może prowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, metoprolol osłabia objawy hipoglikemii i hamuje uwalnianie insuliny u chorych na cukrzycę typu 2, co wymaga regularnej kontroli glikemii i dostosowania terapii.
anafilaksja, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, cytochrom P450 2D6, dysfunkcja lewej komory, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, glikozyd nasercowy, hiperbilirubinemia noworodkowa, hipoglikemia, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, lek blokujący zwoje współczulne, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek sympatykomimetyczny, neuroleptyk, perfuzja łożyska, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ujemne działanie inotropowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać ujemne działanie inotropowe bisoprololu i pogarszać funkcję serca. Wymagana jest szczególna ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek do znieczulenia ogólnego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, odruchowa tachykardia, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Lackepila 100 mg

Lakozamid, substancja czynna Lackepila, wykazuje umiarkowany potencjał interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp PR (np. karbamazepina, lamotrygina, eslikarbazepina, pregabalina) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I, ze względu na ryzyko dalszego wydłużenia odstępu PR i nasilenia działania na przewodnictwo sercowe. Lakozamid nie indukuje ani nie hamuje istotnie klinicznie enzymów CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 3A4, ani nie jest przenoszony przez glikoproteinę P w jelicie. Metabolizm lakozamidu odbywa się częściowo przez CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, co implikuje konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów tych enzymów (np. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna czy ziele dziurawca zwyczajnego, mogą obniżać stężenie leku, co wymaga potencjalnej korekty dawki.
digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, enzymy CYP, eslikarbazepina, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, midazolam, monitoring EKG, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, wydłużenie odstępu PR
Leksykon leków
Interakcje leku – Flecainide acetate Holsten 100 mg

Flekainid octan, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi: klasy I (np. chinidyna) przeciwwskazane ze względu na ryzyko proarytmii, klasy II (beta-adrenolityki) z możliwością nasilenia negatywnego działania inotropowego, klasy III (amiodaron) wymagające redukcji dawki flekainidu o 50% i ścisłego monitorowania stężenia leku oraz klasy IV (werapamil) ze względu na ryzyko bradykardii i hipotensji. Inhibitory CYP2D6 (paroksetyna, fluoksetyna, propranolol, rytonawir) zwiększają stężenie flekainidu, podnosząc ryzyko toksyczności, natomiast induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) obniżają jego stężenie o około 30%, co może zmniejszać skuteczność terapii. Leki przeciwwirusowe (rytonawir, lopinawir, indynawir) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (mizolastyna, astemizol, terfenadyna) znacząco zwiększają ryzyko arytmii komorowych i powinny być unikanie w skojarzeniu z flekainidem.
amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astemizol, bradykardia, bupropion, chinina, cymetydyna, digoksyna, działanie inotropowe, działanie kardiodepresyjne, działanie proarytmiczne, fenobarbital, fenytoina, flekainid octan, glikozyd nasercowy, halofantryna, haloperydol, hiperkaliemia, hipokaliemia, induktor CYP2D6, indynawir, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, klozapina, kortykosteroid, lek antynikotynowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, mizolastyna, niewydolność serca, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, terbinafina, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa
Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Interakcje

Lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, wykazuje umiarkowane ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp PR (np. karbamazepina, lamotrygina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I, co wymaga monitorowania EKG. W badaniach in vitro i klinicznych wykazano, że lakozamid nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4, ani nie wpływa na glikoproteinę P. Silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, co wymaga ostrożności i ewentualnego dostosowania dawki. Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna i ziele dziurawca, mogą zmniejszać ekspozycję na lakozamid, co może wymagać monitorowania skuteczności terapii. Jednoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) obniża ekspozycję na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci, co również może wymagać korekty dawki.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie ośrodkowe, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP1A2, enzym CYP2B6, enzym CYP2C19, enzym CYP2C9, enzym CYP3A4, eslikarbazepina, etynyloestradiol, farmakodynamika warfaryny, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, indukcja enzymatyczna, induktor enzymu, interakcja z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, midazolam, monitorowanie EKG, omeprazol, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydłużanie odstępu PR, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bixebra

Iwabradyna (Bixebra) jest wskazana wyłącznie do leczenia objawowego przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej i nie wykazuje wpływu na sercowo-naczyniowe punkty końcowe, takie jak zawał mięśnia sercowego czy zgon sercowo-naczyniowy. Przed rozpoczęciem terapii oraz podczas modyfikacji dawkowania konieczne jest monitorowanie spoczynkowej częstości akcji serca (HR), zwłaszcza u pacjentów z HR poniżej 70 uderzeń/min przed leczeniem oraz przy spadku HR poniżej 50 uderzeń/min w trakcie terapii. Iwabradyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg) oraz przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia zmniejszających HR (werapamil, diltiazem). Lek może zwiększać ryzyko migotania przedsionków, szczególnie u pacjentów stosujących amiodaron lub silne leki przeciwarytmiczne klasy I, co wymaga regularnego monitorowania EKG i oceny klinicznej. W przypadku wystąpienia migotania przedsionków należy rozważyć korzyści i ryzyko kontynuacji terapii. U pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza w IV klasie NYHA, oraz zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego wskazana jest szczególna ostrożność i stabilizacja niewydolności przed rozpoczęciem leczenia.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, azotan, badanie EKG, barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, bradykardia, częstość akcji serca, częstoskurcz komorowy, diltiazem, kardiowersja elektryczna, kardiowersja farmakologiczna, lek przeciwarytmiczny klasy I, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tachyarytmia, torsade de pointes, udar mózgu, werapamil, węzeł zatokowy, wrodzony zespół długiego odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol Accord 40 mg

Propranolol Accord, jako niekardiowybiorczy beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemny wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i czynność węzła zatokowego, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bradykardii, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Ponadto, propranolol przeciwdziała działaniu beta-agonistów rozszerzających oskrzela, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u chorych z astmą. Interakcje z fingolimodem mogą wywołać nasilone bradykardie, a z propafenonem – nawet podwojenie stężenia propranololu w osoczu, co wymaga ostrożności i monitorowania. Współistniejące stosowanie leków takich jak amiodaron, inhibitory MAO, fluwoksamina czy środki znieczulające zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym bradykardii i niedociśnienia tętniczego.
adrenalina, alfa-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk niekardiowybiorczy, beta-agonista rozszerzający oskrzela, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie antykoagulacyjne, działanie inotropowe ujemne, epinefryna, ergotamina, fingolimod, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, insulina, klirens metaboliczny, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm oksydacyjny, metabolizm pierwszego przejścia, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca niewyrównana, nifedypina, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja hipoglikemiczna, reakcja nadciśnieniowa, ryfampicyna, ryzatryptan, skurcz naczyń, środek znieczulający, teofilina, warfaryna, werapamil, węzeł zatokowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 190 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wymagać modyfikacji dawki leku Bloxazoc. Leki hamujące CYP2D6, takie jak chinidyna, terbinafina, paroksetyna czy fluoksetyna, mogą znacząco zwiększać stężenie metoprololu w osoczu, co prowadzi do nasilenia jego działania β-adrenolitycznego. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania metoprololu z propafenonem (2-5-krotny wzrost stężenia metoprololu) oraz z werapamilem, ze względu na ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Inne leki, takie jak amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I, NLPZ (np. indometacyna), glikozydy naparstnicy, difenhydramina (zmniejszająca metabolizm metoprololu 2,5-krotnie), diltiazem, epinefryna, fenylopropanolamina, klonidyna czy ryfampicyna, również wykazują istotne interakcje, które mogą wymagać monitorowania klinicznego i dostosowania dawki metoprololu.
amiodaron, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cytochrom CYP 2D6, difenhydramina, diltiazem, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, epinefryna, fenylopropanolamina, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, kardioselektywny β-adrenolityk, klonidyna, kwas barbiturowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm wątrobowy, metoprolol w osoczu, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność lewej komory, objaw ortostatyczny, okres półtrwania, pentobarbital, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor β-adrenergiczny, ryfampicyna, środek miejscowo znieczulający, werapamil, węzeł zatokowy, wziewny anestetyk, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, α-hydroksymetoprolol, β-adrenolityk
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 10 10 mg

Bisoprolol fumaranowy, substancja czynna preparatu Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), co może nasilać ujemne działanie inotropowe i wydłużać przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Również antagonisty wapnia typu werapamilu i diltiazemu są przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedociśnienia i bloku AV, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wskazane jest ostrożne monitorowanie parametrów hemodynamicznych i rytmu serca podczas terapii skojarzonej.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa komór, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka leku, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tachykardia odruchowa, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Propranolol – Interakcje

Propranolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które może prowadzić do ciężkiej bradykardii i niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Również leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina podawana pozajelitowo) mogą wywołać skurcz naczyń i bradykardię. Propranolol jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą ze względu na antagonizm działania beta-agonistów rozszerzających oskrzela. Interakcje z fingolimodem mogą nasilać bradykardię, a z propafenonem – podwajać stężenie propranololu w osoczu, co wymaga unikania takiego skojarzenia. Ponadto, propranolol może zwiększać stężenie warfaryny, cymetydyny, fluwoksaminy i ryzatryptanu, co wymaga monitorowania odpowiednich parametrów i dostosowania dawek.
alfa-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk nieselektywny, beta-agonista, bradykardia, bradykardia zatokowa, chloropromazyna, cymetydyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe ujemne, działanie rozszerzające oskrzela, ergotamina, fingolimod, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor MAO, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens teofiliny, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca niewyrównana, NLPZ, oznaczanie katecholamin, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, ryzatryptan, skurcz naczyń, środek znieczulający, teofilina, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu RAA (np. jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie z preparatem zawierającym sakubitryl i walsartan – konieczny jest 36-godzinny odstęp między terapiami, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, trimetoprym, ko-trimoksazol, cyklosporyna i heparyna mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii, dlatego wymagana jest regularna kontrola stężenia potasu w surowicy. Ponadto, współstosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami ośrodkowymi, inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) oraz lekami przeciwarytmicznymi (klasy I i III) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego.
allopurynol, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk stosowany miejscowo, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, czynność skurczowa komór, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie inotropowe, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, sól litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg

Produkt leczniczy Bisoratio ASA, zawierający bisoprolol i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości obu składników. Bisoprolol, beta-adrenolityk, może wchodzić w interakcje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami nasercowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz beta-sympatykomimetykami. Szczególnie istotne jest unikanie dożylnego podawania werapamilu u pacjentów przyjmujących bisoprolol ze względu na ryzyko głębokiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga ostrożności u chorych z cukrzycą. Kwas acetylosalicylowy natomiast wchodzi w interakcje z metotreksatem (>15 mg/tydzień – przeciwwskazane), lekami urykozurycznymi, NLPZ, lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, heparynami, litem, cyklosporyną, takrolimusem oraz innymi lekami przeciwzakrzepowymi, zwiększając ryzyko toksyczności, krwawień i nefrotoksyczności. Zaleca się monitorowanie parametrów takich jak morfologia krwi, stężenie digoksyny, litu, wskaźniki krzepnięcia (INR, APTT) oraz czynność nerek podczas terapii skojarzonej.
acetazolamid, adrenalina, agregacja płytek krwi, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, aPTT, benzbromaron, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, choroba wrzodowa, chromanie przestankowe, cyklosporyna, czas krwawienia, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, felodypina, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flekainid, glikozyd nasercowy, heparyna, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor monoaminooksydazy, INR, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica, lek moczopędny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, lek trombolityczny, lek urykozuryczny, lek zobojętniający, lidokaina, meflochina, metamizol, metoklopramid, metotreksat, metylodopa, moksonidyna, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, paroksetyna, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, probenecyd, propafenon, ryfampicyna, rylmenidyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, spironolakton, sulfinpyrazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, walproinian, werapamil, współczynnik przesączania kłębuszkowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Concoram 5 mg + 5 mg

Lek Concoram zawiera bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk, oraz amlodypinę, antagonistę wapnia z grupy dihydropirydyn. Interakcje farmakologiczne obu składników należy rozpatrywać zarówno indywidualnie, jak i łącznie. Amlodypina jest metabolizowana przez enzymy CYP3A4, dlatego inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy: indynawir, sakwinawir, rytonawir; azole przeciwgrzybicze: flukonazol, itrakonazol; makrolidy: erytromycyna, klarytromycyna; oraz werapamil i diltiazem) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, co podnosi ryzyko niedociśnienia tętniczego. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając efekt hipotensyjny. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki Concoramu. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie amlodypiny z takrolimusem, cyklosporyną czy symwastatyną wymaga kontroli stężeń tych leków, gdyż obserwuje się wzrost ich ekspozycji (np. wzrost stężenia symwastatyny o 77% przy dawce 10 mg amlodypiny i 80 mg symwastatyny). Grejpfrut i sok grejpfrutowy zwiększają biodostępność amlodypiny, co może nasilać działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest niewskazane.
amlodypina, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk miejscowy, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, cytochrom P450, dantrolen, dihydropirydyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-sympatykomimetyczny, lek hipotensyjny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zapaść sercowo-naczyniowa, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycombi 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Sobycombi, zawierający bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Bisoprolol wchodzi w istotne interakcje z lekami wpływającymi na przewodzenie przedsionkowo-komorowe (np. werapamil, diltiazem, leki przeciwarytmiczne klasy I i III), co może prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego i ryzyka bloku serca. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskować objawy hipoglikemii oraz zwiększać ryzyko bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu z meflochiną. Współstosowanie z lekami o działaniu ośrodkowym (metylodopa, moksonidyna) jest niezalecane ze względu na ryzyko pogorszenia niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, może mieć zwiększone stężenia w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 (np. makrolidy, azole, werapamil), co zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie amlodypiny, osłabiając jej efekt hipotensyjny.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, warfaryna, wazodylatacja
Leksykon leków
Interakcje leku – Lacosamide Intas 100 mg

Lakozamid wykazuje umiarkowane ryzyko interakcji farmakodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp PR (karbamazepina, lamotrygina, eslikarbazepina, pregabalina) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I, co wymaga monitorowania EKG ze względu na potencjalne addycyjne wydłużenie odstępu PR. Farmakokinetycznie, lakozamid nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4, ani nie wpływa na glikoproteinę P, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Jednoczesne stosowanie induktorów enzymów CYP (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) zmniejsza ekspozycję na lakozamid o około 25%, co może wymagać korekty dawki. Lakozamid nie wpływa istotnie na farmakokinetykę karbamazepiny, kwasu walproinowego, digoksyny, metforminy, warfaryny, omeprazolu oraz doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol, lewonorgestrel), a także nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z midazolamem, mimo niewielkiego wzrostu Cmax o 30%.
badanie in vitro, badanie in vivo, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, elektrokardiogram, enzym CYP1A2, eslikarbazepina, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, glikoproteina p, indukcja enzymatyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, midazolam, odstęp PR, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenie-czas, pregabalina, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisopromerck 10 10 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i dromotropowego, prowadzące do niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klas I i III, beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, środków do znieczulenia ogólnego, glikozydów naparstnicy oraz NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie dromotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lidokaina, meflochina, metformina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, noradrenalina, objawowe niedociśnienie, pochodna ergotaminy, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prostaglandyna naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 5 5 mg

Bisoprolol, substancja czynna leków Concor 5 i Concor 10, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje ramiprylu z lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren oraz sakubitryl/walsartan, które zwiększają ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Stosowanie sakubitrylu/walsartanu jest przeciwwskazane z ramiprylem bez zachowania 36-godzinnego odstępu. Ponadto, jednoczesne podawanie ramiprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ramipryl może również nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, a bisoprolol maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
allopurynol, amiloryd, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dysfagia, działanie inotropowe ujemne, ewerolimus, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, jaskra, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odruchowa tachykardia, omdlenie, ostra niewydolność nerek, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, selektywny beta-adrenolityk, spironolakton, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim i kotrimoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 2,5 mg + 1,25 mg

Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrilem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego – wymagany jest odstęp co najmniej 36 godzin między terapiami. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon o ładunku ujemnym (np. dializa z poliakrylonitrylowymi błonami) mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Ramipryl może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, cyklosporyną czy heparyną, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwcukrzycowymi nasila ryzyko hipoglikemii, a bisoprolol może maskować jej objawy, co wymaga szczególnej kontroli glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hemodializa, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, procedura pozaustrojowa, przełom nadciśnieniowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 10 mg + 10 mg

Produkt Piramil Biso zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), co determinuje złożony profil interakcji farmakologicznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane, odstęp 36 godzin). Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga monitorowania stężenia potasu. Ponadto, stosowanie z lekami przeciwcukrzycowymi może nasilać ryzyko hipoglikemii, a bisoprolol może maskować jej objawy, co wymaga kontroli glikemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. NLPZ i inhibitory COX-2 mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek.
allopurynol, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diltiazem, dobutamina, epinefryna, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, insulina, izoprenalina, jaskra, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl i walsartan, sole litu, trimetoprym, werapamil, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 1,25 mg

Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. klonidyna), co może prowadzić do bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia tętniczego i nasilenia niewydolności serca. Współistniejące stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii oraz maskuje jej objawy, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Ponadto, bisoprolol może osłabiać odruchową tachykardię podczas znieczulenia oraz nasilać działanie depresyjne alkoholu etylowego, co zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego i sedacji.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dobutamina, dyzopiramid, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, rylmenidyna, sympatykomimetyk, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivolol Aurovitas 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów poddanych politerapii. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie działania inotropowego ujemnego i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, co zwiększa ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bloku AV. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna) mogą nasilać objawy niewydolności serca i powodować „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność przy stosowaniu amiodaronu, leków znieczulających wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu oraz amifostyny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych lub maskowania objawów hipoglikemii. Interakcje z glikozydami naparstnicy, antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny oraz lekami przeciwpsychotycznymi i przeciwdepresyjnymi wymagają monitorowania, choć ich znaczenie kliniczne jest niższe.
amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, działanie inotropowe ujemne, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor izoenzymu CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, tachykardia odruchowa, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 1,25 1,25 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu znaczenia klinicznego. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, ujemnego działania inotropowego, znacznego niedociśnienia tętniczego oraz nasilenia niewydolności serca. W praktyce klinicznej wymaga to szczególnej ostrożności i monitorowania pacjentów, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego i krytycznego niedociśnienia.
antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, czynność skurczowa komór, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, krążenie obwodowe, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia, zaburzenie przewodnictwa, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Carvedilol Orion 25 mg

Karwedylol (substancja czynna Carvedilol Orion) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na współstosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, amiodaronem oraz antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, gdzie obserwuje się ryzyko zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardii, zatrzymania akcji serca oraz niewydolności serca. Monitorowanie EKG i ciśnienia tętniczego jest obligatoryjne. Karwedylol może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, w tym antagonistów receptorów α1, sympatykolityków centralnych, dihydropirydynowych blokerów kanału wapniowego oraz azotanów, co wymaga ścisłej kontroli parametrów hemodynamicznych. Współstosowanie z digoksyną powoduje wzrost jej stężenia o około 16%, a z cyklosporyną – wzrost stężenia minimalnego, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki. Ponadto, karwedylol może nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, blokada połączenia nerwowo-mięśniowego, bradykardia, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2E1, deetyloamiodaron, digoksyna, digotoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, efekt inotropowy, enzym CYP, ergotamina, erytromycyna, etanol, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, karwedylol, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, paroksetyna, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, środek anestetyczny, sympatykolityk, sympatykomimetyk, takrolimus, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodzenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Amarhyton 50 mg

Flekainid octanu, substancja czynna Amarhytonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym arytmii i kardiotoksyczności. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi: klasy I (np. chinidyna) – przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działania antyarytmicznego i kardiotoksyczności; klasy II (beta-adrenolityki) – ryzyko addytywnego działania inotropowego ujemnego; klasy III (amiodaron) – konieczne zmniejszenie dawki flekainidu o 50% i monitorowanie stężenia w osoczu; klasy IV (werapamil) – ryzyko zagrażających życiu działań niepożądanych. Flekainid jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a inhibitory tego enzymu (np. paroksetyna, fluoksetyna, rytonawir, lopinawir, indynawir, terbinafina, cymetydyna) zwiększają jego stężenie w osoczu, co wymaga ostrożności i często korekty dawki. Induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą obniżać stężenie flekainidu o około 30%, co może wymagać zwiększenia dawki.
amiodaron, antagonista wapnia, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, CYP2D6, depresja mięśnia sercowego, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyarytmiczne, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmogenne, flekainid octan, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, induktor enzymu wątrobowego, kardiotoksyczność, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy H2, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Celipres 200 200 mg

Celipres 200 (celiprolol) jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie celiprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, teofiliną, dożylnymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (dyzopiramid, chinidyna, amiodaron), inhibitorami MAO oraz floktafeniną ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, znaczne niedociśnienie czy nadciśnienie z odbicia. Szczególną ostrożność wymaga łączenie celiprololu z klonidyną, gdzie beta-adrenolityk powinien być odstawiony kilka dni przed przerwaniem klonidyny, aby uniknąć nasilenia nadciśnienia tętniczego. Ponadto, beta-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii.
adrenalina, alfa-metylodopa, amiodaron, antagoniści wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celiprolol, celiprololu chlorowodorek, chinidyna, chlorotalidon, ciśnienie tętnicze, dostępność biologiczna, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, fenotiazyna, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO, insulina, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, resperydyna, sotalol, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia przewodzenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Corsib 5 mg

Bisoprolol fumaranowy, substancja czynna leku Corsib, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), antagonistami kanału wapniowego typu werapamil i diltiazem oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz pogorszenia niewydolności serca. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.
antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, pojemność minutowa serca, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 3,75 3,75 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), które mogą prowadzić do nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz ryzyka ciężkiego niedociśnienia i niewydolności serca. W przypadku tych grup leków leczenie skojarzone jest niezalecane. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując jednocześnie objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cukrzyca, czynność skurczowa komór, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, okres półtrwania, pochodna ergotaminy, pojemność minutowa serca, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja sodu, ryfampicyna, rylmenidyna, skurcz naczyń obwodowych, substancja czynna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie psychomotoryczne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 40 mg

Propranolol WZF, jako nieselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie propranololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), glikozydami naparstnicy, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz klonidyną, ze względu na ryzyko nasilenia działania inotropowo ujemnego, bradykardii, ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zaburzeń przewodnictwa sercowego. W przypadku antagonistów kanału wapniowego z grupy pochodnych dihydropirydyny (np. nifedypina) istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia i ujawnienia niewydolności serca. Propranolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Zaleca się unikanie dożylnego podawania propranololu z antagonistami kanału wapniowego oraz ostrożność przy odstawianiu klonidyny, aby zapobiec nadciśnieniu z odbicia.
adrenalina, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk nieselektywny, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, dihydroergotamina, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwpsychotyczne, efekt hipotensyjny, ergotamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, propafenon, propranolol, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, skurcz naczyń, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, werapamil i diltiazem, zaburzenie przewodnictwa sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, co wymaga unikania takiego połączenia. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie odstępu 36 godzin między terapiami. Procedury pozaustrojowe, takie jak dializa z niektórymi błonami wysokoprzepływowymi, mogą wywoływać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny czy heparyny, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, ramipryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, a bisoprolol maskować objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, procedura pozaustrojowa, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sole litu, sympatykomimetyk, trimetoprym i ko-trimoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil i diltiazem, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NebivoLek

Nebiwolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w trakcie stosowania, zwłaszcza u pacjentów z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami krążenia obwodowego, blokiem serca I stopnia oraz dławicą piersiową typu Prinzmetala. Lek może powodować bradykardię, dlatego przy częstości tętna poniżej 50-55 uderzeń na minutę w spoczynku lub wystąpieniu objawów bradykardii wskazane jest zmniejszenie dawki. W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego nebiwolol należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej, a podczas znieczulenia ogólnego zaleca się podanie atropiny dożylnie w celu zapobiegania reakcjom ze strony nerwu błędnego. Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy, jednak może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz tachykardię u osób z nadczynnością tarczycy.
antagonista kanału wapniowego, blok serca pierwszego stopnia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, hipoglikemia, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła choroba obturacyjna płuc, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoratio 5 5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, floktafeniną, sultoprydem, antagonistami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), lekami ośrodkowo działającymi obniżającymi ciśnienie, oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak nasilenie bloku przedsionkowo-komorowego, ujemne działanie inotropowe, ryzyko niedociśnienia, czy przełomu nadciśnieniowego. Warto podkreślić, że bisoprolol może nasilać działanie innych leków hipotensyjnych, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności serca.
amifostyna, amiodaron, antagonista kanałów wapniowych, baklofen, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie chronotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek antyarytmiczny klasy III, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pochodna pirazolonu, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, ryfampicyna, sultopryd, trójpierścieniowy lek antydepresyjny, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Interakcje

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu. Niezalecane są także połączenia z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, antagonistami wapnia typu werapamilu/diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo, które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do ciężkiego niedociśnienia lub bloku przedsionkowo-komorowego. Ostrożność wymaga stosowanie amiodaronu, halogenowych środków wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QTc czy maskowanie objawów hipoglikemii.
aktywność alfa-adrenergiczna, amiodaron, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cymetydyna, czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 2,5 2,5 mg

Bisoprolol, substancja czynna leku Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami wpływającymi na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i kurczliwość mięśnia sercowego. Połączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu jest niezalecane ze względu na wysokie ryzyko nasilenia bloku przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i powodować „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu, co wymaga szczególnej ostrożności. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia i pogorszenia funkcji skurczowej u pacjentów z niewydolnością serca, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Ponadto bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga intensywnej kontroli glikemii.
amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, digoksyna, dobutamina, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, felodypina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, pojemność minutowa serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, tachykardia odruchowa, wybiórczy beta-adrenolityk, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne