Interakcje leku
Concor Cor 10 10 mg

Bisoprolol fumaranowy, substancja czynna preparatu Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), co może nasilać ujemne działanie inotropowe i wydłużać przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Również antagonisty wapnia typu werapamilu i diltiazemu są przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedociśnienia i bloku AV, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wskazane jest ostrożne monitorowanie parametrów hemodynamicznych i rytmu serca podczas terapii skojarzonej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaranowy, jako substancja czynna preparatu Concor Cor, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis możliwych interakcji z podziałem na kategorie związane ze wskazaniami oraz stopniem zagrożenia.1

Leczenie skojarzone niezalecane

W kontekście terapii stabilnej, przewlekłej niewydolności serca należy unikać jednoczesnego stosowania bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), gdyż może to nasilić wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz spotęgować ujemne działanie inotropowe.2

We wszystkich wskazaniach do stosowania Concor Cor niezalecane jest łączenie z:

  • Antagonistami wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu – powodują ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami, co może prowadzić do znacznego niedociśnienia oraz bloku przedsionkowo-komorowego.3
  • Lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – jednoczesne stosowanie może spowodować nasilenie niewydolności serca w wyniku zmniejszenia ośrodkowego napięcia współczulnego, co objawia się zwolnieniem czynności serca, zmniejszeniem pojemności minutowej serca oraz rozszerzeniem naczyń krwionośnych. Należy zachować szczególną ostrożność przy odstawianiu tych leków – nagłe przerwanie terapii, zwłaszcza przed odstawieniem beta-adrenolityków, zwiększa ryzyko „nadciśnienia z odbicia”.4

Leczenie skojarzone, które należy stosować z ostrożnością

W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), gdyż może nasilić się wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne działanie inotropowe.5

We wszystkich wskazaniach do stosowania Concor Cor należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania z:

  • Antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina i amlodypina) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia. U pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.6
  • Lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) – może nasilić się wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.7
  • Beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) – mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.8
  • Lekami parasympatykomimetycznymi – jednoczesne podawanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększyć ryzyko bradykardii.9
  • Insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące tych preparatów. Należy zwrócić uwagę, że blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.10
  • Środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym – mogą prowadzić do osłabienia odruchowej tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia.11
  • Glikozydami naparstnicy – powodują wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwolnienie czynności serca.12
  • Niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu.13
  • Beta-adrenomimetykami (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne podawanie z bisoprololem może osłabiać działanie obu produktów leczniczych.14

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii bisoprololem może prowadzić do potencjalnie niebezpiecznych interakcji. Alkohol w połączeniu z beta-adrenolitykami jak bisoprolol może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, omdleń, a w skrajnych przypadkach – zaburzeń świadomości.15

Dodatkowo alkohol może wpływać na farmakokinetykę bisoprololu, potencjalnie zmieniając jego stężenie w osoczu i modyfikując odpowiedź terapeutyczną. Interakcja ta nabiera szczególnego znaczenia u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie nawet niewielkie zmiany w działaniu leku mogą mieć istotne konsekwencje kliniczne.16

W związku z powyższym, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii bisoprololem, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego. Jeśli nie jest możliwa całkowita abstynencja, należy ograniczyć spożycie alkoholu do minimum i dokładnie monitorować parametry układu krążenia.17

Tabela interakcji leku Concor Cor

Grupa leków / substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
Leki przeciwarytmiczne klasy I
(chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon)
Nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego Wysoki – w niewydolności serca
Średni – w innych wskazaniach
Niezalecane w niewydolności serca, ostrożnie w innych wskazaniach
Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu Ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe; ryzyko niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego Wysoki Leczenie skojarzone niezalecane; szczególnie niebezpieczne podawanie dożylne werapamilu
Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym
(klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna)
Nasilenie niewydolności serca, zwolnienie czynności serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń; ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu Wysoki Leczenie skojarzone niezalecane; jeśli konieczne odstawienie, najpierw odstawić leki działające ośrodkowo, potem beta-adrenolityki
Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny
(felodypina, amlodypina)
Zwiększone ryzyko niedociśnienia; możliwe pogorszenie czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca Średni Stosować z ostrożnością, monitorować ciśnienie tętnicze i czynność serca
Leki przeciwarytmiczne klasy III
(np. amiodaron)
Nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego Średni Stosować z ostrożnością, monitorować EKG
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo
(np. krople do oczu w jaskrze)
Nasilenie ogólnoustrojowego działania bisoprololu Niski do średniego Stosować z ostrożnością, monitorować parametry sercowo-naczyniowe
Leki parasympatykomimetyczne Wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwiększone ryzyko bradykardii Średni Stosować z ostrożnością, monitorować EKG i tętno
Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe Nasilenie działania hipoglikemizującego; maskowanie objawów hipoglikemii Średni Regularne kontrolowanie poziomu glukozy, dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych
Środki stosowane w znieczuleniu ogólnym Osłabienie odruchowej tachykardii, zwiększenie ryzyka niedociśnienia Średni do wysokiego Poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu; ścisłe monitorowanie podczas znieczulenia
Glikozydy naparstnicy Wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwolnienie czynności serca Średni Monitorowanie EKG i stężenia digoksyny w surowicy
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) Osłabienie działania hipotensyjnego bisoprololu Niski do średniego Monitorowanie ciśnienia tętniczego, ewentualne dostosowanie dawki bisoprololu
Beta-adrenomimetyki
(izoprenalina, dobutamina)
Osłabienie działania obu produktów leczniczych Średni Unikać jednoczesnego stosowania jeśli to możliwe; jeśli konieczne – ścisłe monitorowanie
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, zwiększone ryzyko niedociśnienia, możliwe zaburzenia farmakokinetyki bisoprololu Średni Zalecane unikanie spożywania alkoholu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl