Interakcje leku
Concor Cor 3,75 3,75 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Concor Cor, wykazuje szereg istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia lub osłabienia działania zarówno bisoprololu, jak i jednocześnie stosowanych leków. W niektórych przypadkach interakcje mogą stanowić przeciwwskazanie do łącznego stosowania, w innych wymagają zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.¹

Leczenie skojarzone niezalecane

Istnieją grupy leków, których jednoczesne stosowanie z bisoprololem nie jest zalecane ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych:²

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – jednoczesne stosowanie może nasilić wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ujemne działanie inotropowe, co zwiększa ryzyko zaburzeń przewodnictwa i osłabienia kurczliwości mięśnia sercowego.³
• Antagoniści wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu – wywierają ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykami, gdyż może prowadzić do znacznego niedociśnienia oraz bloku przedsionkowo-komorowego.⁴
• Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – jednoczesne stosowanie może spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia współczulnego, co prowadzi do zwolnienia czynności serca, zmniejszenia pojemności minutowej serca i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem beta-adrenolityków, zwiększa ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia”.⁵

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

Niektóre kombinacje lekowe z bisoprololem wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta ze względu na możliwe interakcje:⁶

• Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina i amlodypina) – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zwiększać ryzyko niedociśnienia. U pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁷
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – jednoczesne stosowanie może nasilić wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co zwiększa ryzyko zaburzeń przewodnictwa.⁸
• Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) – mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu poprzez kumulację efektu blokady receptorów beta-adrenergicznych.⁹
• Leki parasympatykomimetyczne – jednoczesne podawanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększyć ryzyko bradykardii, potęgując wpływ bisoprololu na układ przewodzący serca.¹⁰
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać ich działanie hipoglikemizujące. Dodatkowo blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą.¹¹
• Środki stosowane w znieczuleniu ogólnym – przy jednoczesnym stosowaniu z bisoprololem może dojść do osłabienia odruchowej tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia w trakcie znieczulenia.¹²
• Glikozydy naparstnicy – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może prowadzić do wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwolnienia czynności serca, co zwiększa ryzyko zaburzeń przewodnictwa.¹³
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn o działaniu naczyniorozszerzającym oraz retencję sodu i wody.¹⁴
• Beta-adrenomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne podawanie z bisoprololem może osłabiać działanie obu produktów leczniczych ze względu na konkurencyjne działanie na receptory beta-adrenergiczne.¹⁵
• Leki adrenomimetyczne działające agonistycznie na receptory alfa- i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia krwionośne zależne od receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia chromania przestankowego. Interakcje te są bardziej prawdopodobne w przypadku niewybiórczych beta-adrenolityków.¹⁶
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe oraz leki o działaniu hipotensyjnym (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zwiększać ryzyko niedociśnienia poprzez sumowanie się efektów obniżających ciśnienie tętnicze.¹⁷

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć

Następujące kombinacje lekowe z bisoprololem wymagają uwagi ze względu na potencjalne interakcje:¹⁸

• Meflochina – jednoczesne stosowanie z bisoprololem zwiększa ryzyko bradykardii, poprzez działanie addytywne obu leków na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.¹⁹
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – jednoczesne stosowanie może nasilić hipotensyjne działanie beta-adrenolityków, ale również zwiększa ryzyko przełomu nadciśnieniowego przy nagłym odstawieniu.²⁰
• Ryfampicyna – w wyniku indukcji enzymów wątrobowych, może prowadzić do nieznacznego skrócenia okresu półtrwania bisoprololu. Zwykle nie jest konieczne dostosowanie dawkowania bisoprololu.²¹
• Pochodne ergotaminy – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może prowadzić do zaostrzenia zaburzeń krążenia obwodowego, ze względu na nasilenie skurczu naczyń obwodowych.²²

Interakcje z alkoholem

Interakcje bisoprololu z alkoholem nie są szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego Concor Cor, jednak należy zwrócić uwagę na potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego stosowania:²³

• Wzmożone działanie hipotensyjne – alkohol etylowy wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może nasilać efekt hipotensyjny bisoprololu. Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po pionizacji (hipotonia ortostatyczna).
• Maskowanie objawów hipoglikemii – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może maskować objawy hipoglikemii, a spożycie alkoholu może zwiększać ryzyko jej wystąpienia, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwcukrzycowe.
• Zaburzenia świadomości i koordynacji – jednoczesne stosowanie alkoholu i bisoprololu może nasilać działanie depresyjne alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do nasilonych zaburzeń psychomotorycznych.

Biorąc pod uwagę te potencjalne interakcje, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii bisoprololem lub przynajmniej znaczne ograniczenie jego spożycia, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub cukrzycą.

Tabela interakcji bisoprololu z innymi lekami