Właściwości farmakokinetyczne
Concor Cor 3,75 3,75 mg

Właściwości farmakokinetyczne bisoprololu

Bisoprolol fumaran, substancja czynna produktu leczniczego Concor Cor, wykazuje przewidywalny profil farmakokinetyczny, który charakteryzuje się wysoką biodostępnością i liniową kinetyką. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych etapów procesu farmakokinetycznego tego leku.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym bisoprolol jest wchłaniany praktycznie całkowicie z przewodu pokarmowego, z współczynnikiem absorpcji przekraczającym 90%. Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę inaktywuje tylko około 10% przyjętej dawki, co przyczynia się do wysokiej, wynoszącej około 90% całkowitej biodostępności substancji czynnej. ^{90%) z przewodu pokarmowego, a ponieważ efekt pierwszego przejścia inaktywuje tylko około 10% dawki, całkowita biodostępność wynosi około 90%.”>1}

Dystrybucja

Bisoprolol po wchłonięciu do krwiobiegu charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą 3,5 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Substancja czynna wiąże się z białkami osocza w relatywnie niewielkim stopniu – około 30% leku krąży w postaci związanej z białkami, a pozostała część występuje w formie wolnej, farmakologicznie aktywnej.²

Metabolizm i eliminacja

Bisoprolol charakteryzuje się zrównoważonym, dualnym szlakiem eliminacji z organizmu. Procesy usuwania leku przebiegają dwiema jednakowo wydajnymi drogami:

• Połowa dawki (50%) podlega metabolizmowi wątrobowemu, gdzie powstają nieaktywne farmakologicznie metabolity, które następnie są wydalane przez nerki
• Druga połowa (50%) jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej

Ta dualna droga eliminacji ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż w przypadku umiarkowanego upośledzenia funkcji jednego z narządów eliminujących lek (wątroby lub nerek), drugi może częściowo kompensować ten deficyt.³

Całkowity klirens bisoprololu wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu mieści się w zakresie 10-12 godzin, co umożliwia skuteczne dawkowanie raz na dobę.⁴

Liniowa kinetyka

Farmakokinetyka bisoprololu charakteryzuje się liniowością, co oznacza, że stężenie leku w osoczu jest proporcjonalne do podanej dawki. Ten przewidywalny profil farmakokinetyczny nie jest zależny od wieku pacjenta, co stanowi istotną zaletę w terapii pacjentów geriatrycznych.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek

Ze względu na dualny mechanizm eliminacji bisoprololu, u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby i/lub nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Wynika to z faktu, że lek jest w takim samym stopniu metabolizowany w wątrobie i wydalany przez nerki, co zapewnia pewien margines bezpieczeństwa w przypadku dysfunkcji jednego z tych narządów.⁶

Należy jednak zaznaczyć, że dotychczas nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca, u których jednocześnie występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek.⁷

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy III według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association) obserwuje się istotne zmiany w profilu farmakokinetycznym bisoprololu w porównaniu do zdrowych ochotników:

• Zwiększone stężenia leku w osoczu
• Wydłużony okres półtrwania

W przypadku stosowania dawki dobowej 10 mg bisoprololu u tych pacjentów, maksymalne stężenie w osoczu w stanie równowagi dynamicznej wynosi 64 ±21 ng/ml, natomiast okres półtrwania jest wydłużony do 17 ±5 godzin.⁸

Te zmiany w farmakokinetyce bisoprololu u pacjentów z niewydolnością serca należy uwzględnić podczas planowania terapii, szczególnie w kontekście doboru dawki początkowej i tempa jej zwiększania.

Parametry farmakokinetyczne bisoprololu – zestawienie

CHF – przewlekła niewydolność serca (klasa III wg NYHA)