ekstrahent
Ekstrahent to substancja chemiczna lub rozpuszczalnik stosowany w procesie ekstrakcji, umożliwiający wyodrębnienie określonych składników z mieszaniny. W kontekście medycznym i farmaceutycznym, ekstrahenty są wykorzystywane do izolowania substancji aktywnych z materiałów roślinnych, zwierzęcych lub mineralnych podczas produkcji leków, suplementów i preparatów leczniczych.
Wybór odpowiedniego ekstrahentu ma kluczowe znaczenie dla skuteczności procesu ekstrakcji oraz dla czystości i jakości otrzymanego ekstraktu. W praktyce farmaceutycznej najczęściej stosowane ekstrahenty to: woda, etanol, metanol, aceton, eter, chloroform oraz mieszaniny tych rozpuszczalników. Każdy z nich charakteryzuje się różną zdolnością do rozpuszczania określonych grup związków chemicznych.
W nowoczesnej technologii farmaceutycznej stosuje się również ekstrakcję nadkrytyczną przy użyciu dwutlenku węgla jako ekstrahentu, co pozwala na uzyskanie wysoce oczyszczonych ekstraktów bez pozostałości rozpuszczalników organicznych. Metoda ta jest szczególnie cenna przy produkcji leków, gdyż minimalizuje ryzyko zanieczyszczenia produktu końcowego szkodliwymi pozostałościami.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwiat dziewanny – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja, zawierający kwiat dziewanny (Verbascum spp., flos), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na obecność wyciągu z kory wierzby oraz etanolu w stężeniu do 5,1% (m/m). W 100 g syropu znajduje się 10 g wyciągu płynnego (1:1,46) z kompozycji ziołowej, w której kwiat dziewanny stanowi 2,5 części, a dodatkowo preparat zawiera 3,9 g sacharozy w 5 ml syropu. Brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu kwiatu dziewanny na płodność, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności u pacjentek planujących ciążę. Wskazane jest, aby lekarz prowadzący dokonał indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed ewentualnym zastosowaniem preparatu w tych grupach pacjentek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – HERBAPini (442 mg + 64 mg + 3 mg)/5 ml
HERBAPINI to syrop o precyzyjnie określonym składzie, zawierający w 5 ml: 424 mg wyciągu płynnego z pędów sosny (Pinus sylvestris L., DER 1:1,6, etanol 90% v/v), 64 mg nalewki z owocu kopru włoskiego (Foeniculum vulgare, DER 1:5, etanol 70% v/v) oraz 3 mg fosforanu kodeiny półwodnego, co odpowiada 9 mg kodeiny w dawce 15 ml. Kodeina pełni funkcję przeciwkaszlową, a pozostałe składniki wspomagają działanie preparatu. Syrop zawiera także substancje pomocnicze: sacharozę (12 g/15 ml) oraz etanol (1,05 g/15 ml), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z cukrzycą lub przeciwwskazaniami do alkoholu. Preparat jest dostępny w butelce 116 ml ze szkła barwnego, co chroni przed degradacją fotochemiczną, i powinien być przechowywany w temperaturze do 25°C, zachowując stabilność przez 3 lata od daty produkcji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tanakan 40 mg
Tanakan to preparat zawierający 40 mg suchego wyciągu z liści Ginkgo biloba (EGb761) w formie tabletek powlekanych, zdefiniowanym jako 8,8-10 mg flawonoidów (glikozydy flawonowe), 1,1-1,4 mg ginkgolidów A, B, C oraz 1,0-1,3 mg bilobalidu. Wyciąg jest ekstrahowany przy użyciu 60% acetonu (m/m). Lek jest wskazany wyłącznie dla dorosłych, z zalecanym schematem dawkowania 1 tabletka (40 mg) trzy razy na dobę, przyjmowana doustnie podczas posiłków, co zwiększa biodostępność i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Tabletki należy popijać połową szklanki wody.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pyrosal
Produkt leczniczy Pyrosal, dostępny w formie syropu, zawiera wyciąg płynny (1:1) z liścia podbiału (25%), kwiatu bzu czarnego (30%), kwiatu lipy (30%) oraz kory wierzby (15%), z etanolem w stężeniu do 1% (m/m) oraz 60 g sacharozy na 100 g syropu. Stosowany w zalecanych dawkach nie wykazuje wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Pomimo obecności etanolu, jego ilość jest zbyt niska, aby wywołać klinicznie istotne zaburzenia, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu czy alkoholizmem. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stan pacjenta, uwzględniając współistniejące schorzenia oraz potencjalne interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne.
alkoholizm, choroba wątroby, dawka terapeutyczna, ekstrahent, etanol, farmakoterapia, interakcja lekowa, kora wierzby, kwiat bzu czarnego, kwiat lipy, liść podbiału, padaczka, profil bezpieczeństwa, Pyrosal, sacharoza, Salix daphnoides, Salix fragilis, Salix purpurea, Sambucus nigra, świadoma zgoda, syrop, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tussilago farfara, uszkodzenie mózgu, wyciąg płynny, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Alte forte z miodem 2,25 g/5 ml
Alte Forte z miodem to syrop leczniczy o stężeniu 2,25 g/5 ml, zawierający jako substancję czynną macerat z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaeae radix). W 100 g syropu znajduje się 36 g maceratu, uzyskanego z 9 g korzenia prawoślazu (Althaeae radicis maceratio 9:54). Ekstrahentem jest mieszanina wody i etanolu z dodatkiem benzoesanu sodu w proporcji 71,7:1,5:0,3, przy czym zawartość etanolu w preparacie wynosi poniżej 0,5% (v/v), co jest istotne przy przepisywaniu leku pacjentom z przeciwwskazaniami do alkoholu. Syrop zawiera również miód oczyszczony, aromat waniliowy B glikolowy oraz sodu benzoesan jako konserwant, co wpływa na właściwości organoleptyczne i trwałość mikrobiologiczną preparatu.
benzoesan sodu, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, ekstrahent, interakcja lekowa, konserwant, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, miód oczyszczony, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, politereftalan etylenu, stężenie leku, substancja czynna, syrop, trwałość mikrobiologiczna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal – Przedawkowanie
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum), będący aktywnym składnikiem produktu leczniczego Sterko w dawce 320 mg na kapsułkę miękką, nie wykazuje udokumentowanych przypadków przedawkowania ani zatrucia. Preparat ten, standaryzowany w stosunku 9-11:1, charakteryzuje się wysokim stężeniem substancji aktywnych pochodzenia roślinnego i jest stosowany głównie w urologii. W literaturze medycznej brak jest danych klinicznych dotyczących toksyczności czy objawów związanych z przyjęciem dawek przekraczających zalecane dawkowanie, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa tego ekstraktu.
dawka toksyczna, działanie niepożądane, ekstrahent, ekstrakt standaryzowany, ekstrakt z palmy sabal, funkcje życiowe, kapsułka miękka, leczenie objawowe, preparat urologiczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie preparatu roślinnego, Sterko, surowiec roślinny, terapia objawowa, wyciąg z palmy sabal - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana, cortex) stanowi aktywny składnik produktu leczniczego Poldanen, dostępnego w formie tabletek powlekanych zawierających 46 mg ekstraktu o wysokim stopniu koncentracji 200:1, uzyskiwanego z użyciem chlorku metylenu. Głównym komponentem farmakologicznym jest β-sitosterol, który wykazuje antagonistyczne działanie wobec receptorów androgenowych, co jest kluczowe w patofizjologii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dodatkowo, wyciąg wykazuje właściwości regeneracyjne nabłonka gruczołu krokowego i gruczołów okołocewkowych oraz korzystnie wpływa na metabolizm tkanki stercza poprzez hamowanie stymulacji zrębu gruczołowego i hiperplastycznego nabłonka, co może przyczyniać się do łagodzenia objawów BPH.
beta-sitosterol, chlorek metylenu, działanie regeneracyjne, ekstrahent, kompleks lipidowo-sterołowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nabłonek gruczołu krokowego, nabłonek hiperplastyczny, Prunus africana, przerost prostaty, receptor androgenowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, stymulacja androgenowa, tabletka powlekana, terapia schorzeń, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej, zaburzenia gruczołu krokowego, zrąb gruczołowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z liścia szałwii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy TINCTURA SALVIAE Herbapol w Krakowie SA zawiera nalewkę z liścia szałwii (Salviae folium tinctura) w stosunku 1:5, z etanolem 70% jako ekstrahentem. W 100 ml produktu znajduje się 100 ml nalewki, co oznacza wysoką zawartość etanolu (60-70% v/v), co może mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby z chorobami wątroby czy osoby uzależnione od alkoholu. Produkt występuje w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej. W składzie nalewki obecny jest tujon, składnik olejku eterycznego liścia szałwii, którego potencjalne działania farmakologiczne i toksykologiczne należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, choroba wątroby, działanie farmakologiczne, działanie toksykologiczne, ekstrahent, etanol 70%, genotoksyczność, karcinogenność, koncentrat do sporządzania roztworu, nalewka z liścia szałwii, olejek eteryczny, pacjent z grupy ryzyka, płukanie jamy ustnej, profil bezpieczeństwa, Salviae folium tinctura, toksyczność, tujon, uzależnienie od alkoholu, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix) jest aktywnym składnikiem leku Hemorol, występującym w formie wyciągu gęstego (4:1) w dawce od 11,12 mg do 20 mg na czopek, co odpowiada 0,20 mg atropiny. Ekstrakcja prowadzona jest przy użyciu 70% etanolu (V/V). Atropina, jako główny alkaloid, odpowiada za działanie farmakologiczne preparatu. Jednakże, w dokumentacji Hemorolu brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki korzenia pokrzyku i atropiny po podaniu doodbytniczym, w tym informacji o biodostępności, czasie półtrwania, objętości dystrybucji czy klirensie.
alkaloid, aplikacja doodbytnicza, atropina, benzokaina, biodostępność, czas półtrwania, dostępność biologiczna, droga doodbytnicza, działanie farmakologiczne, efekt terapeutyczny, ekstrahent, etanol 70%, farmakokinetyka, interakcja lekowa, klirens, korzeń pokrzyku, objętość dystrybucji, parametr farmakokinetyczny, podanie doodbytnicze, wyciąg gęsty, wyciąg roślinny, wyciąg standaryzowany - Leksykon substancji czynnych
Ziele hyzopu – Właściwości farmakodynamiczne
Ziele hyzopu (Hyssopus officinalis L., herba) jest składnikiem koncentratu do sporządzania roztworu doustnego Pectosol, występującym w proporcji 3 części na 30 części wszystkich składników roślinnych. Preparat zawiera płynny wyciąg (1:3) z ziela tymianku, porostu islandzkiego, ziela hyzopu oraz korzenia mydlnicy w stosunku 18/7/3/2, z etanolem 70% (V/V) jako ekstrahentem. Zawartość etanolu w produkcie leczniczym wynosi 57-63% (V/V). Charakterystyka produktu leczniczego Pectosol nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących farmakodynamiki preparatu ani mechanizmu działania ziela hyzopu, co ogranicza precyzyjne określenie efektów terapeutycznych i potencjalnych interakcji farmakologicznych.
badanie kliniczne, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakodynamiczne, efekt terapeutyczny, ekstrahent, etanol 70%, interakcja lekowa, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, korzeń mydlnicy, mechanizm działania, płyn leczniczy, porost islandzki, substancja roślinna, właściwości farmakodynamiczne, wyciąg płynny, ziele hyzopu, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka miętowa (Menthae piperitae tinctura) jest stosowana doustnie w produktach leczniczych, takich jak Krople miętowe oraz Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae). U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawkowanie Kropli miętowych wynosi 20-50 kropli (0,8-2 ml) 3-5 razy na dobę, podawanych po rozcieńczeniu lub na łyżeczce cukru, z maksymalnym czasem stosowania do 2 tygodni. W Kroplach żołądkowych z papaweryną, zawierających 24,9 g nalewki miętowej na 100 g produktu, dawka jednorazowa wynosi 2,5 ml (1/2 łyżeczki), stosowana 3-4 razy dziennie na 30 minut przed posiłkiem w przypadku braku łaknienia lub doraźnie przy niestrawności, również do 14 dni. U dzieci w wieku 6-12 lat stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej, a dawkowanie poniżej 12 lat ustala lekarz indywidualnie. W obu preparatach nalewka miętowa jest podawana wyłącznie doustnie.
brak łaknienia, choroba wątroby, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, ekstrahent, etanol, Fortestomachicae, interakcja lekowa, krople miętowe, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka miętowa, niestrawność, olejek miętowy, pacjent pediatryczny, padaczka, papaweryna, przeciwwskazanie, uzależnienie od alkoholu, wskazanie medyczne, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści szałwii lekarskiej – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z liści szałwii lekarskiej (Salviae folii extractum) stosowany miejscowo w jamie ustnej, np. w preparacie Aperisan zawierającym 20% wyciągu (200 mg/g żelu), ma istotne przeciwwskazania, które lekarz powinien uwzględnić. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na szałwię lub na substancje pomocnicze preparatu, w tym szczególnie na etanol, którego zawartość w Aperisanie wynosi maksymalnie 10,5% (m/m). Pacjenci z alergią na rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) powinni być traktowani z ostrożnością ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ekstrahent, etanol, jasnotowate, Lamiaceae, nadwrażliwość, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rozpuszczalnik, Salvia officinalis, Salviae folii extractum, substancja pomocnicza, substancja roślinna, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wyciąg z liści szałwii lekarskiej, żel do stosowania w jamie ustnej - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Właściwości farmakokinetyczne
Goryczka żółta (Gentiana lutea L.) jest składnikiem leczniczym stosowanym w preparatach takich jak Krople Żołądkowe Forte oraz Nalewka Gorzka (Amara tinctura). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono dotąd badań farmakokinetycznych opisujących losy tej substancji w organizmie. Preparaty zawierają nalewki sporządzone w stosunku 1:5 z użyciem 70% etanolu jako rozpuszczalnika, a ich zawartość etanolu wynosi odpowiednio 65-75% (V/V) w Kroplach Żołądkowych Forte oraz 63-70% (V/V) w Nalewce Gorzkiej. Wysoka zawartość etanolu może wpływać na rozpuszczalność i wchłanianie składników aktywnych, jednak brak jest szczegółowych danych naukowych dotyczących tych zależności dla goryczki żółtej.
ADME, badanie farmakokinetyczne, dokument rejestracyjny, ekstrahent, etanol 70%, forma farmaceutyczna, goryczka żółta, korzeń goryczki, Krople żołądkowe forte, liść bobrka, medycyna tradycyjna, nalewka gorzka, nalewka złożona, naowocnia pomarańczy gorzkiej, płyn doustny, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, roślina lecznicza, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik aktywny, substancja aktywna, wchłanianie w przewodzie pokarmowym, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Ziele bożego drzewka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Gastrobonisol zawiera intrakt z ziela bożego drzewka (Abrotani herba) w stężeniu 30 g na 100 g produktu, gdzie ekstrakcja odbywa się za pomocą etanolu 96% (V/V) w stosunku 0,8-1,2:1. Mimo że ziele to jest głównym składnikiem ilościowym leku, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych oceniających jego toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjalne działanie kancerogenne oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Zawartość etanolu w preparacie wynosi 50-60% (V/V), co stanowi istotny czynnik przy ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim, tradycyjnym stosowaniu ziela oraz innych składników Gastrobonisolu, takich jak sok z korzenia mniszka, nalewka z owoców ostropestu, sok z ziela krwawnika, nalewka z ziela dziurawca i nalewka z liścia mięty.
badania toksykologiczne, działanie kancerogenne, efekt niepożądany, ekstrahent, etanol, fitoterapia, Gastrobonisol, genotoksyczność, interakcja lekowa, intrakt, korzeń mniszka, liść mięty, medycyna tradycyjna, owoc ostropestu, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zawartość etanolu, ziele bożego drzewka, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Dziurawiec – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dziurawiec (Hypericum perforatum L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, których wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest istotny z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. W preparacie Hepatosan fix, zawierającym 0,2 g ziela dziurawca na saszetkę 2,0 g, brak jest danych dotyczących wpływu na funkcje psychomotoryczne, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań. Natomiast Krople żołądkowe, zawierające 25 g intraktu z dziurawca (DER 1:1, ekstrakt etanolowy 96% V/V) na 100 g produktu, zawierają 65-72% etanolu i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z potencjalnego działania etanolu oraz samego dziurawca na ośrodkowy układ nerwowy.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, dziurawiec, ekstrahent, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, intraktum dziurawca, krople doustne, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, preparat ziołowy, produkt leczniczy, substancja aktywna, wyciąg roślinny, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alte forte z miodem 2,25 g/5 ml
Produkt leczniczy ALTE FORTE Z MIODEM zawiera 36 g maceratu z 9 g korzenia prawoślazu lekarskiego w 100 g syropu, gdzie macerat przygotowany jest w stosunku 9:54 z użyciem mieszaniny wody, etanolu (poniżej 0,5% v/v) oraz benzoesanu sodu. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo tego preparatu, w tym toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak jest również danych z badań na modelach zwierzęcych i in vitro dotyczących tych aspektów.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo stosowania, dane kliniczne, ekstrahent, genotoksyczność, macerat z korzenia prawoślazu, macerat z prawoślazu, model zwierzęcy, postać farmaceutyczna, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostalong Max 320 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa etanolowego wyciągu z owoców boczni piłkowanej (Serenoa repens, Sabal serrulata) o dawce 320 mg w kapsułce miękkiej, uzyskiwanego przy użyciu 96% etanolu (stosunek ekstrakcji 9-12:1), nie wykazała istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne ukierunkowane na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniły negatywnego wpływu. Ponadto, testy toksyczności po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania preparatu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekstrahent, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Sabal serrulata, Serenoa repens, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z boczni piłkowanej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azulan –
Lek Azulan to preparat zawierający wyciąg płynny z kwiatu rumianku (Matricaria recutita L.) w stężeniu 1:2, z użyciem 70% etanolu jako ekstrahenta, co skutkuje całkowitą zawartością etanolu w produkcie na poziomie 60-68% (V/V). Preparat dostępny jest w formie płynu o wielokierunkowym zastosowaniu: do stosowania zewnętrznego na skórę i błony śluzowe jamy ustnej oraz gardła (w postaci 10% roztworu wodnego, przygotowanego przez rozcieńczenie 1 części Azulanu w 9 częściach przegotowanej, chłodnej wody) oraz doustnego (5 ml rozcieńczone w połowie szklanki wody, stosowane do 3 razy na dobę przed posiłkiem). Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia, a maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni. W przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest weryfikacja diagnozy i ewentualna modyfikacja terapii.
błona śluzowa jamy ustnej, choroba wątroby, diagnoza medyczna, ekstrahent, etanol 70%, modyfikacja terapii, okład na skórę, padaczka, płukanie jamy ustnej, podanie doustne, przeciwwskazanie wiekowe, roztwór wodny, rumianek pospolity, stosowanie zewnętrzne, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z rumianku, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z pędów sosny – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja zawiera wyciąg płynny z pędów sosny (1:4) w ilości 6,60 g/100 g produktu oraz etanol w stężeniu do 5,6% m/m (9,1% V/V), co przekłada się na maksymalnie 0,4 g etanolu w standardowej dawce 5 ml. Ze względu na brak badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz obecność alkoholu, produkt jest przeciwwskazany w tych grupach pacjentek. Wyciąg jest ekstrahowany przy użyciu 85% V/V etanolu, a nalewka z kopru włoskiego (1,00 g/100 g produktu) zawiera etanol 70% V/V, co dodatkowo zwiększa całkowitą zawartość alkoholu w syropie.
- Leksykon substancji czynnych
Macerat z korzenia prawoślazu – Właściwości farmakodynamiczne
Macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) jest stosowany w produktach leczniczych o charakterze tradycyjnym, dostępnych na rynku w formie syropów takich jak Alti-Sir (34,5 g maceratu, DER 1:16, ekstrahent woda i etanol 97:3), Syrop prawoślazowy Amara (32,9 g/100 g, DER 1:6-7, ekstrahent woda i etanol 40:1, zawartość etanolu do 1% m/m) oraz Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja (35,9 g/100 g, odpowiada 5 g korzenia, DER 1:47, zawartość etanolu do 1,1% m/v). Pomimo szerokiego zastosowania, brak jest kompleksowych badań farmakodynamicznych potwierdzających mechanizmy działania tej substancji, co jest charakterystyczne dla leków tradycyjnych opartych na wieloletniej praktyce klinicznej i medycynie ludowej. Macerat wykorzystywany jest głównie do łagodzenia podrażnień błony śluzowej jamy ustnej i gardła oraz suchego kaszlu.
Brak udokumentowanych danych farmakodynamicznych nie wyklucza skuteczności terapeutycznej maceratu, jednak wymaga od lekarzy uwzględnienia jego statusu jako leku tradycyjnego, co ogranicza możliwość precyzyjnej interpretacji mechanizmu działania i przewidywania interakcji farmakologicznych. Wskazane jest rozważenie przeprowadzenia nowoczesnych badań farmakodynamicznych w celu identyfikacji aktywnych składników i lepszego zrozumienia efektów klinicznych, co mogłoby przyczynić się do rozwoju bardziej ukierunkowanych terapii roślinnych opartych na prawoślazie.
aktywny składnik, badanie farmakodynamiczne, charakterystyka produktu leczniczego, ekstrahent, interakcja lekowa, korzeń prawoślazu, lek syntetyczny, macerat z korzenia prawoślazu, mechanizm działania, podrażnienie błony śluzowej, proces ekstrakcji, produkt leczniczy roślinny tradycyjny, produkt leczniczy tradycyjny, skuteczność terapeutyczna, substancja czynna pochodzenia roślinnego, suchy kaszel, właściwości farmakodynamiczne, współczynnik ekstrahowania, współczynnik ekstrakcji - Leksykon substancji czynnych
Szanta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szanta (Marrubium vulgare L. herba) jest jednym z głównych składników złożonego wyciągu płynnego (1:2) w produkcie leczniczym Apetiherb, który występuje w formie syropu. W preparacie, zawierającym 15 g wyciągu płynnego na 100 g syropu, szanta stanowi 2 części w proporcji 3/2/3/2 (ziele krwawnika, szanta, liść melisy, owoc kopru włoskiego). Pomimo istotnego udziału szanty w składzie, nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa dla tego składnika w kontekście Apetiherb, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrahent, genotoksyczność, koper włoski, krwawnik pospolity, liść melisy, melisa lekarska, owoc kopru włoskiego, potencjał rakotwórczy, surowiec zielarski, szanta zwyczajna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, wyciąg płynny, ziele krwawnika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aperisan
Aperisan 20% w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera 200 mg/g płynnego wyciągu z liści szałwii (Salvia officinalis L. 1:1) oraz etanol w stężeniu do 10,5% (m/m), co odpowiada maksymalnie 100 mg etanolu na pojedynczą dawkę. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do miejscowego stosowania w jamie ustnej i nie jest rekomendowany dla pacjentów pediatrycznych oraz młodzieży poniżej 18 roku życia bez uprzedniej konsultacji lekarskiej, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie. Zaleca się indywidualną ocenę korzyści i ryzyka przed zastosowaniem u pacjentów niepełnoletnich.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aperisan 20%
Aperisan 20% śel do stosowania w jamie ustnej zawiera jako substancję czynną płynny wyciąg z liści szałwii lekarskiej (Salviae folii extractum fluidum) w stężeniu 200 mg/g śelu, przygotowany w stosunku 1:1 z użyciem 70% V/V etanolu jako ekstrahenta. Produkt jest zarejestrowany zgodnie z Artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, co oznacza, że nie wymaga szczegółowych badań farmakodynamicznych ze względu na jego tradycyjne zastosowanie roślinne. W dokumentacji produktu brak jest więc opisu właściwości farmakodynamicznych, co jest zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sterko 320 mg/kapsułkę
Produkt leczniczy Sterko zawiera 320 mg wyciągu etanolowego gęstego z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum) w kapsułkach miękkich, przygotowanego w proporcji 9-11:1 z użyciem 96% etanolu jako ekstrahenta. Nie przeprowadzono badań nieklinicznych dotyczących tego wyciągu, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Substancja pomocnicza, lecytyna sojowa (E 322), występuje w śladowych ilościach i posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w farmakoterapii. Ze względu na brak szczegółowych danych przedklinicznych, ocena bezpieczeństwa preparatu Sterko opiera się przede wszystkim na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych z nadzoru farmakoterapii po wprowadzeniu produktu do obrotu. Brak doniesień o istotnych działaniach niepożądanych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa wyciągu z owoców palmy sabal stosowanego w dawce 320 mg na kapsułkę, co potwierdza jego stosowanie w praktyce leczniczej pomimo ograniczeń w danych nieklinicznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azulan –
Produkt leczniczy Azulan, dostępny w formie płynu doustnego, do stosowania w jamie ustnej oraz na skórę, nie posiada dedykowanych badań farmakokinetycznych. W związku z tym brak jest danych dotyczących kluczowych parametrów farmakokinetycznych, takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm oraz eliminacja składników aktywnych. Preparat zawiera wyciąg płynny z kwiatów rumianku (Matricaria recutita L.) w stosunku 1:2, z zastosowaniem 70% etanolu jako ekstrahentu. Istotnym aspektem jest wysoka zawartość etanolu w produkcie, wynosząca 60-68% (V/V), co może wpływać na farmakokinetykę w zależności od drogi podania.
badanie farmakokinetyczne, doświadczenie kliniczne, droga podania, ekstrahent, etanol, farmakokinetyka, kwiat rumianku, parametr farmakokinetyczny, płyn do jamy ustnej, płyn doustny, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, profil farmakokinetyczny, składnik aktywny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z rumianku - Leksykon substancji czynnych
Cebula – Przedawkowanie
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja zawiera wyciąg płynny z bulwy cebuli (Allium cepa L.) w stężeniu 949 mg/5 ml, z DER 1:6, gdzie ekstrakcja odbywa się w 70% etanolu. W 100 g syropu znajduje się 15 g wyciągu oraz 3,67 g sacharozy na 5 ml produktu, a zawartość etanolu wynosi 7-10% (m/m). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu ani charakterystycznych objawów klinicznych związanych z nadmiernym spożyciem. Profil bezpieczeństwa składników cebuli oraz ograniczona liczba przypadków stosowania w dawkach przekraczających zalecane mogą tłumaczyć brak doniesień o toksyczności. Niemniej jednak, ze względu na obecność etanolu i sacharozy, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, zaburzeniami metabolizmu węglowodanów oraz u dzieci i osób uzależnionych od alkoholu.
Allium cepa, choroba wątroby, DER, ekstrahent, etanol, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, opalizacja, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, sacharoza, skład jakościowy i ilościowy, substancje pomocnicze, upojenie alkoholowe, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z cebuli, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sterko 320 mg/kapsułkę
Produkt leczniczy Sterko, zawierający 320 mg wyciągu etanolowego gęstego z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum) w kapsułkach miękkich, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Wyciąg jest standaryzowany w stosunku 9-11:1, a jako ekstrahent użyto etanolu 96% (v/v). Pomimo braku negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o tej właściwości leku, co jest szczególnie istotne dla osób wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności i koncentracji, takich jak kierowcy zawodowi. Informacja ta powinna być odnotowana w dokumentacji medycznej, aby zapewnić kompleksową opiekę i budować zaufanie w relacji lekarz-pacjent.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, ekstrahent, ekstrakt z owoców palmy sabal, etanol, kapsułki miękkie, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, relacja lekarz-pacjent, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, wyciąg z palmy sabal, zaburzenia układu moczowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esberitox N –
Esberitox N to roślinny produkt leczniczy stosowany w terapii przeziębień, wykazujący działanie immunomodulujące i przeciwzapalne, które skraca czas trwania infekcji oraz łagodzi jej przebieg kliniczny. Preparat jest szczególnie skuteczny w początkowej fazie infekcji górnych dróg oddechowych o etiologii wirusowej. Każda tabletka zawiera 0,215 ml alkoholowo-wodnego wyciągu (1:11) z korzenia goryczki farbiarskiej (10 mg), korzenia jeżówki purpurowej (7,5 mg) oraz ziela żywotnika zachodniego (2 mg), ekstrakt pozyskiwany przy użyciu 30% etanolu (v/v). Składniki te działają synergistycznie, wspierając układ immunologiczny i redukując stan zapalny.
compliance, działanie synergistyczne, ekstrahent, ekstrakcja substancji czynnych, etiologia wirusowa, faza infekcji, infekcja, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja przeziębieniowa, jeżówka purpurowa, leczenie objawowe, nietolerancja, odporność, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy roślinny, przeziębienie, substancja pomocnicza, układ immunologiczny, właściwości immunomodulujące, właściwości przeciwzapalne, wyciąg alkoholowo-wodny, żywotnik zachodni - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej – Przedawkowanie
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana) stosowany w preparacie Poldanen zawiera 46 mg ekstraktu w proporcji 200:1, z chlorkiem metylenu jako ekstrahentem. Preparat cechuje się szerokim zakresem dawek terapeutycznych, co przekłada się na wysoki profil bezpieczeństwa. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania ani związanych z tym objawów klinicznych, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Mimo to, zaleca się ostrożność przy długotrwałej terapii lub przekraczaniu dawek, a w przypadku podejrzenia przedawkowania – standardowe postępowanie objawowe i monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
chlorek metylenu, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekstrahent, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja, postępowanie objawowe, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, Prunus africana, sacharoza, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia, wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka gorzka (Amara tinctura), będąca składnikiem produktu leczniczego Krople żołądkowe Amara, zawiera liście bobrka (Menyathes trifoliata L.) w stosunku DER 1:3,5, ekstrahowane etanolem 70% (V/V) wraz z korzeniami goryczki (Gentiana lutea L.) oraz owocnią pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L.). Pomimo tradycyjnego zastosowania, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa liści bobrka są ograniczone. Nie przeprowadzono kompleksowych badań genotoksyczności, rakotwórczości ani szczegółowych badań toksykologicznych dla nalewki gorzkiej oraz innych składników preparatu, takich jak nalewka z liści mięty pieprzowej i korzenia kozłka. Wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, również obecny w Kroplach żołądkowych Amara, wykazuje brak toksyczności w badaniach ostrej i wielokrotnej toksyczności, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na reprodukcję.
badania toksykologiczne, ekstrahent, fototoksyczność, fotowrażliwość, genotoksyczność, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople żołądkowe, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, pomarańcza gorzka, produkt leczniczy, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z nagietka lekarskiego – Dawkowanie i sposób podawania
Maść nagietkowa zawierająca ekstrakt z kwiatu nagietka lekarskiego (Calendula officinalis L.) jest preparatem dermatologicznym przeznaczonym do miejscowego stosowania na zmienione chorobowo powierzchnie skóry. Ekstrakt pozyskiwany jest z Calendula flos z użyciem etanolu jako ekstrahenta, a baza maściowa stanowi wazelina biała, co wpływa na właściwości fizykochemiczne i aplikację preparatu. Zalecane dawkowanie dla pacjentów dorosłych wynosi 2-4 aplikacje na dobę, nakładane bezpośrednio na zmiany skórne, co podkreśla konieczność precyzyjnego poinformowania pacjenta o schemacie stosowania podczas wywiadu medycznego.
- Leksykon substancji czynnych
Kłącze perzu – Właściwości farmakokinetyczne
Kłącze perzu (Agropyron repens (L.) P. Beauv., rhizoma) jest tradycyjnie stosowanym surowcem roślinnym w preparatach ziołowych, takich jak Fitolizyna oraz kłącze perzu do zaparzania. Zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, nie jest wymagane przeprowadzanie badań farmakokinetycznych dla tego surowca ze względu na jego długotrwałe i potwierdzone bezpieczeństwo stosowania w medycynie tradycyjnej. W preparacie Fitolizyna kłącze perzu stanowi 12,5 części kompozycji ziołowej, będąc jednym z dziewięciu składników wyciągu złożonego, natomiast w produkcie kłącze perzu występuje jako jedyny składnik leczniczy w stężeniu 1 g/g.
Różnorodność postaci farmaceutycznych, w których występuje kłącze perzu (pasta doustna w Fitolizynie oraz zioła do zaparzania), może teoretycznie wpływać na farmakokinetykę, w tym szybkość uwalniania, wchłanianie i biodostępność substancji czynnych. W Fitolizynie ekstrakcja kłącza perzu odbywa się przy użyciu 45% (V/V) etanolu, co może modyfikować profil związków czynnych, jednak szczegółowe dane farmakokinetyczne nie są wymagane ani dostępne. W związku z tradycyjnym charakterem stosowania oraz regulacjami prawnymi, dokumentacja produktów leczniczych zawierających kłącze perzu nie zawiera szczegółowej charakterystyki farmakokinetycznej tego surowca.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Doppelherz Energovital Tonik K –
Doppelherz Energovital Tonik K to płyn doustny o ciemno-brązowej barwie, zawierający w pojedynczej dawce 20 ml kompleks ekstraktów roślinnych: 400 mg i 220 mg wyciągu z owoców głogu (Crataegi fructus extractum fluidum) pozyskiwanych w różnych stężeniach etanolu (50% m/m i 60% V/V), 100 mg wyciągu z liści melisy (30% m/m etanol), 100 mg wyciągu z liści rozmarynu (19% V/V etanol) oraz 100 mg wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (40% m/m etanol). Preparat zawiera także substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak miód (100 mg), cukier inwertowany 70% (900 mg), glicerol 85% (1060 mg) oraz wino słodkie (18 010 mg), co przekłada się na zawartość 17% objętościowych etanolu w produkcie. Produkt dostępny jest w butelkach ze szkła oranżowego o pojemnościach od 250 ml do 1000 ml, z okresem trwałości 3 lata i zalecanym przechowywaniem poniżej 25°C.
cukier inwertowany, ekstrahent, etanol, glicerol, miód, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości leku, płyn doustny, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wino słodkie, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, wyciąg z liści melisy, wyciąg z liści rozmarynu, wyciąg z owoców głogu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maść szałwiowa –
Maść szałwiowa, zawierająca ekstrakt z liści Salvia officinalis L. ekstrahowany etanolem i bazująca na wazelinie białej, jest preparatem do stosowania miejscowego o korzystnym profilu bezpieczeństwa. W dotychczasowych obserwacjach klinicznych nie odnotowano żadnych działań niepożądanych związanych z jej aplikacją, co może być związane z naturalnym pochodzeniem substancji czynnej oraz miejscowym charakterem podania. Brak zgłoszonych działań niepożądanych nie wyklucza jednak konieczności monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku, zwłaszcza w kontekście potencjalnych, rzadkich reakcji niepożądanych.
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, ekstrahent, etanol, maść do stosowania miejscowego, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pharmacovigilance, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja niepożądana, stosunek korzyści do ryzyka leku, szałwia lekarska, wazelina biała - Leksykon substancji czynnych
Iberis amara – Dawkowanie i sposób podawania
Iberis amara, będąca głównym składnikiem ekstraktu z ziela (Iberis amara herbae extractum) w produkcie leczniczym Iberogast, występuje w proporcji 1:1,5-2,5 z użyciem 50% (v/v) etanolu jako ekstrahentu. Preparat jest dostępny w formie płynu doustnego i dawkowany jest trzykrotnie dziennie, najlepiej przed lub w trakcie posiłków. Zalecane dawkowanie wynosi 20 kropli dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz 15 kropli dla dzieci w wieku 6-12 lat, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest rekomendowane. Preparat zawiera etanol w stężeniu 29,5-32,6% (v/v), co należy uwzględnić w ocenie klinicznej pacjenta. Przed użyciem butelkę należy wstrząsnąć, a dawkowanie precyzyjnie odmierzać za pomocą dołączonego kroplomierza, trzymając butelkę pod kątem 45°.
czas leczenia, dawkowanie, dolegliwości, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, ekstrahent, ekstrakt z ziela, ekstrakt z ziela iberis amara, etanol, farmakoterapia, Iberis amara, Iberogast, kroplomierz, objawy, płyn doustny, podanie doustne, stężenie etanolu, wywiad medyczny, znaczenie kliniczne - Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nagietka lekarskiego (Calendula officinalis L.) wskazuje na istotne ograniczenia w zakresie badań toksykologicznych, zwłaszcza dla preparatów jednoskładnikowych takich jak Azucalen (0,5 ml wyciągu płynnego z kwiatu nagietka w 1 ml produktu, ekstrakt w etanolu 70%) oraz Tinctura Calendulae Phytopharm (nalewka z koszyczka nagietka w stosunku 1:5, ekstrakt w etanolu 70%). Brak jest dla nich danych dotyczących toksyczności, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa tych produktów. W przypadku preparatu złożonego Padma 28 Formuła, zawierającego 5 mg kwiatów nagietka w kapsułce, przeprowadzono badania toksyczności ostrej dawki, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka. Niemniej jednak, dla tego produktu nie wykonano badań dotyczących toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, ekstrahent, etanol 70%, genotoksyczność, nagietek lekarski, nalewka z koszyczka nagietka, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, wyciąg z kwiatu nagietka - Leksykon leków
Interakcje leku – Nalewka z koszyczka arniki –
Nalewka z koszyczka arniki (Arnica montana L. lub Arnica chamissonis Less., flos) jest stosowana miejscowo jako koncentrat do sporządzania roztworu na skórę, zawierającym ekstrakt w stosunku 1:10, pozyskiwany przy użyciu etanolu 70% (V/V), co skutkuje zawartością etanolu w produkcie na poziomie 66-69% (V/V). Dotychczas nie zidentyfikowano udokumentowanych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z innymi produktami leczniczymi, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, kwas acetylosalicylowy) czy preparatami miejscowo drażniącymi (retinoidy, kwasy owocowe). Jednakże teoretycznie możliwe jest sumowanie efektów drażniących, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych zawierających substancje drażniące, co może prowadzić do podrażnienia skóry. Ze względu na wysoką zawartość etanolu, produkt może nasilać wysuszenie skóry, szczególnie u osób predysponowanych, choć brak jest potwierdzenia tych efektów w badaniach klinicznych.
arnica chamissonis, arnica montana, błona śluzowa, działanie drażniące, efekt niepożądany, ekstrahent, etanol, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, interakcje z produktami leczniczymi, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas acetylosalicylowy, kwas owocowy, lek miejscowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozrzedzający krew, nalewka z koszyczka arniki, podrażnienie skóry, proces ekstrakcji, przepływ krwi w skórze, reakcja nadwrażliwości, retinoid, uszkodzenie skóry, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Liść babki lancetowatej – Właściwości farmakokinetyczne
Liść babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Liść Babki Lancetowatej (1g/g, zioła do zaparzania) oraz złożony syrop Echinasal, gdzie występuje jako część wyciągu złożonego (3 części na całość wyciągu) przygotowywanego z użyciem 50% etanolu (V/V). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych dla tej substancji, co jest zgodne z regulacjami europejskimi (art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC) dotyczącymi tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Brak danych wynika z złożonego składu fitochemicznego babki lancetowatej, trudności metodologicznych w śledzeniu wielu substancji czynnych jednocześnie oraz charakteru produktów złożonych, gdzie interakcje między składnikami utrudniają interpretację wyników farmakokinetycznych.
biodostępność, ekstrahent, etanol 50%, interakcje składników, liść babki lancetowatej, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, Plantago lanceolata, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skład fitochemiczny, składnik lipofilny, stężenie maksymalne, substancja biologicznie czynna, substancja czynna, substancja roślinna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg złożony, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hederasal 26,6 mg/5 ml
Produkt leczniczy Hederasal to syrop zawierający 26,6 mg wyciągu suchego z liścia bluszczu (Hedera helix L., folium) na 5 ml preparatu. W 100 g syropu (81 ml) znajduje się 430,55 mg wyciągu, uzyskanego przy użyciu etanolu 30% (m/m) jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, z współczynnikiem DER wynoszącym 4-8:1. Syrop ma herbacianą barwę, z dopuszczalną lekką opalizacją lub zmętnieniem, które nie wpływają na jakość leku. Substancje pomocnicze obejmują potasu sorbinian, olejek eteryczny anyżowy, glikol propylenowy, sorbitol ciekły niekrystalizujący 70% (0,987 g/ml) oraz wodę oczyszczoną. Produkt jest dostępny w butelce ze szkła barwnego o pojemności 125 g, wyposażonej w zakrętkę HDPE i miarkę dozującą.
biodostępność, ekstrahent, etanol, glikol propylenowy, konserwant farmaceutyczny, liść bluszczu, miarka dozująca, olejek anyżowy, opalizacja, polietylen HDPE, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sorbinian potasu, sorbitol, sorbitol E420, stabilność leku, stężenie syropu, substancja pomocnicza, syrop leczniczy, utylizacja leków, współczynnik DER, wyciąg z bluszczu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja 949 mg/5 ml
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja zawiera wyciąg płynny z bulwy cebuli (Allium cepa L.) o stężeniu 949 mg/5 ml, z DER 1:6, ekstrahowany w 70% etanolu. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku: dorośli i młodzież powyżej 12 lat przyjmują 15 ml trzy razy dziennie (45 ml/dobę), dzieci od 6 lat 5 ml trzy razy dziennie (15 ml/dobę), natomiast bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 6 lat nie zostało ustalone. Preparat jest przeznaczony do podania doustnego, a do opakowania dołączona jest miarka dla precyzyjnego odmierzania dawki. W trakcie wywiadu medycznego należy uwzględnić zawartość sacharozy (3,67 g/5 ml) oraz etanolu (7-10% m/m), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą, chorobami wątroby, padaczką, schorzeniami OUN, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.